De bono regimine humano ad diuinum suaue simul ac forte, per mixturam lenitatis & accurationis exigendo. Dissertatio P. Theophili Raynaudi ex S. I. commonitorium ut sit moderatio quod dicitur, & agger aduersùs ictum fluuij

발행: 1648년

분량: 586페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

a .' Sectis II. Punctum II. ut intelligamus diuinae supernatusalis

rectionis non necessita utis,non adigentis, suauitatem; quam exponere, habe mus hoc loco propositum. Non possum Iuculenta quaedam aliorum quorum da Patrum, de eadem suauitate voluntatis nostrae rectrice,sensum praeterire absque noxa . Itaque ut huic negotio uberior lux affundatur, pauca adhuc inean rem testimonia Patrum, citra expensionem, nuda recitatione contentus Pro sero.

Origenes circa illud Apostoli Rom.

s. infertus es in bonam olivam, ita disputat. . s Sicut omnis materia corporalis cum sine dubio unius naturς sit,Per acetcidentes sibi qualitates, diuersas species profert, vel corporum, vel arborum, vel herbarum: ita & cum omnium rationabilium una natura, arbitri3, aequaliter libertate donata, uniuscuiusque proprii motus , ex arbitri3 potestate prolati, vel ad virtutem, vel ad libidinem subiectam sibi animam perducentes, vel in bonae eam, vel in malae arboris Brmant specie , ut aut bona dicatur arbor, si per ar

bitri

92쪽

Decimina Dauitatis proposit 3bitrij potestate delegerit bona, aut ma Ia dicatur, si elegerit mala ,& 1ic unuS- quisque secundum proposita sui motus, alit dicetur bona oliva, si iter virtutis incedat: aut si contraria sectetur, olea ster nominabitur. Inde denique & do minus in Evangelio dicebat . A . t facite

arborem malam, ructum eius malum a aut iacite arborem bona fructu eius bo-nnm. Vt ostenderet arborem bonam , vel malam, non nasci sed fieri. Iam vero si accidit aliquid ad arbitrij libertatem, quod extrinsecus vel ad mala prouocet, vel hortetur ad bona , per infalli biles quasdam diu i nae prourdentiae di foensationes, in nullo consequentiata propositae absolutionis offendit. Habet enim in semetipso natuta rationalis, viis gentem arbitri libertatem, quae vel obe, dire si velit prouocanti, vel si nolit, speris nere positi hortantem. Js Philo Carpathius versas illud Cant. 6. terribilis, Ut castrorum acies ordinata, cum praemisisset necessitatem diuinae circa nos sollicitationis, quae inuitatione tantum & pellectionem serat, violentia. autem

93쪽

4 . Sectio II. Punctum II.

autem & necessitatione careat, subdite Duo ad salutem sunt nobis maxime necessaria, quorum 'unum supra nos, alterum nobis inest ex munificentia Conditoris . Diuina gratia scilicet nos praeueniens, & liberum de voluntate Iudicium . Gratia alliciendo incipit, ades missa consequitur, bene retenta ac sola perficit. Vt enim oviculae , vel alii cui,

Dis e cicuribus animanti praemonstratu, aliquid , cam propius allicit, ac mouer , nec tamen cogit; ita menti humanae, diuinae gratiae lumen insusum, volunta atem nostri animi, seu rationis quem appetitum appellant illicit, ac trahir, nec ulla vi cogit ; sed sola charitate benignissime inuitat. Tunc Deo nostro acceptabile est ac periucundum quicquid agimus, cum ad coelestes nuptias inuitati, nihil ut illi reprobi, malae voluntatriac vitae causamur, nihil opponimus: sed

libenter oblatum gratiae munus accipimus . Nam unde quaeso, tot & tanta ,

illa diuina praecepta , unde tot iustitiae merita ac poena , si nihil homo, de se conserre potest ad salutem ρJEuche .

94쪽

Specimensavitatis proposita . I s, Eucherris, aut quiuis alius sub illud

tempus,exauctoribus homiliarum Pastitate . Iusto ergo Ordine qui per . h.mIL calliditatem malevoli serpentiS, non , s. sub iniimpulsus, sed seductus fuerat ad perdi xivm tionem,rursum per sapienriam benevoli Redemptoris, non compellatur , sed ducatur ad salutem: Et qui cum sua

voluntate corritisse videbatur, cum iarursus voluntate reparetur , ut esset virtuti ac remunerationi locus. Non ergo

eum praeripit per violentiam, sed potius per iustam beneuolentiam sollicitat, &etudit in vitam: quia benignitaS prouocantis , etiam merita desiderat acquiescentis & dignantissimi medici studiu, infirmi sui requirit adsensum. J6 Ennodius Ticinensis sapidissime, Nemo dubitat, nemo condemnat a b l.1epi. quod auctore gratiae praestante, &ipse aequitatis hominibus callis aperitur . Dux bonorum, & praecessor est gratia, quando Coelitus multiplici ad requiem inuitamur hortatu ; quando nobis dicitur , Venitessis audite me, Venite Benedicti Patris mei, possidete paratum vobiε

95쪽

6 Sectio II. Punctum II. . Regnum: Ubi eminum,ibi eris, O mihine, metis . Sed nisi talibus monitis & -- luntas nostra quς libera est,& labor prς- stet obsequium,ad perieulum & gehennam non imperio aliquo,sed sponte deuoluimur. Itaque aut praemium deuotio,aut poenam contemptu S Operatur. Alioqui non erit iusta retributio, quae aut per supplicia refertur necesSitate peccantibuS, aut bonam mercedem affert operi, ad quod trahuntnr inuiti Ergo debemus gratiae, quod vocamurs de- hemus gratiae,quod occultis itineribus, nisi resistam ris,sapor nobis vitali S infunditur. Nostrae tamen electionis est quod beneficia demonstrata sectamur. Via enim scelerum , non imperatrix nostra esse legitur sed famula . J Saporis illius vitalis, per quem EnnOdius supernaturalem voluntatis nostrae a Deo rectionem exposuit, rationem ac modum, non vi iniecta rapientem, sed mulcentem suauiter& abblandientem, expres it egregie S. Bernardus ' his priter caetera . Si quis sapientiam, virtutis amorem definierit, non a vero d utare vide-

96쪽

Deeiminasua uitatis propos tae, videbitur, ubi autem amor est, labor n5 est sed sapor. Et sorte sapientia a sapore denominatur , quod virtuti accedens , quoddam veluti condimentum, sapida reddat, quae per se insulsia quodamodo,& aspera sentiebantur.Nec duxerim reprehendendum , siquis sapientiam saporem boni deffiniat. Hunc saporem perdidimus ab ipi pene exortu generis nostri. Ex quo cordis palatum sensu

carniS praeualente, insecit virus serpentis antiqui,coepit animae non sapere bonu, ac sapor noxius subintrare. Denique

proni stini sensus hominis , & cogitationes in malum , ab adolescentia, hoc est ab insipientia primae mulieris. Ita insipientia mulieris,saporem boni exclusit: quia serpentis malitia, mulieris insipientiam circumuenit. Sed unde malitia

visa est vicisse ad tempus inde se victam

'dolet in aeternum. Nam ecce denuo

sapientia, mulieris cor & corpus imple- uit,ut qui perflaminam deformati , in insipientiam sumus, per foeminam reformemur ad lapientiam. Et nunc aDi sidue sapientia vincit malitiam in men-I tibus

97쪽

rs Sectis II. Punctum. II.tibus ad quas intrauerit, saporem maliquem illa inuexit, sapore exterminans meliori. Intrans sapientia dum sensum carnis infatuat, purificat intellactum ., cordis palatum sanat & reparat. Sano palatiniam bonum, sapit ipsa sapientia, qua in bonis nullum melius. Quari multa sunt bona, & non sapiunt facietibus, siquidem non sapore boni ad illa ,

sed ratione, aut qualicunque occasi ne seu necessitate impelluntur: Et e co-trario multis quae faciunt, non sapiunt mala, sed ad haec inducuntur aut metu, aut cupiditate cuiuspiam rei , potiusquam sapore mali. Qui autem transierunt in age hium cordis, aut sapientes

sunt,& ipso delectantur sapore boni;aut maligni sunt,& ipsa complacet sibi malitia , etiam nulla spe alterius commodi Uandiente. Malitia vero, quid nisi iapor est mali ρ Beata mens quam sibi totam vindicauit sapor boni, & odiunia, mali Hoc reformati ad sapientiam xst, .hoc sapientiae victoriam steliciter expe- Hr i. Na m i n quo euidentius sapientia vincore malitiam in probatur, quam

98쪽

Deeimina suauitatis propositae. 79 cum excluso sapore mali, qui non aliud quam ipsa malitia est, boni quidam intimus sapor, mentis intima occupar tota suauitate sentitur 3 J Liquet, qui sit sapor illo, quo Ennodius regia Deo ac flecti voluntatem humanam per diuinae supernaturalis prouidentiae ductu , asserit: constatque saporem illum,a violentiae iniectione, abesse quam longissime: contineri autem blanda &pellectrice suauitate, qua benignus Dominus mulcet, & quo vult, attrahit sequacem ad congruum boni obiectum, voluntatem.

Sic in nobiscum gerit Deus, ait Autori persecti operis in Matthaeum , ad illud, adueniat regnum tuum, ) quia

Rex est, non Turannus. Idcirco enim

neminem per violentiam adigir, quia rex legitimus est. Quare iuxta praedictum Autore,poscere a Deo ut regnum eius adueniat, idem est atque poscere gratiam qua suauiter praeueniamur, eique nos ultro ac lubentes dedamus: quod egregie repetit , tractans illud,

quoniam tuum eti regnum ac virtus , in calce

99쪽

so Sectio II. Punctum II. calce homiliae. Item inquit quoniam

dixerat supra, Sancti etur nomen tuum, Adueniat Regnum tuum; ac si dicat aliquis 3 ergo non habet Deus regnum in terra, quia oratis ut veniat Is respondet ad illud quoniam tuum est regnum. Item quoniam dixerat , fiat voluntas tua ,scut in coelo, O in terra, ac si dicat aliquis, ergo Deus non potest facere quod vult in terris; quia oratis ut fiat voluntas eius ρ Ad hoc respondet. βuia

tua visitis en o tanquam si dicat. Non ideo optamus regnum tuum in nobis, aut fieri volutatem tuam in terris, quia non est regnum tuum in mundo, nec potes facere quod vis in terris sed quoniam regnum tuum vita aeterna est , voluntas tua, iustitia est propterea non redigis aliquem sub regno tuo, nisi ipse voluerit;nec operaris in aliquo voluntates tuas, nisi ipse consenserit. Propterea oram iis, ut illuminatiate , velimus suscipere Regnum tuum in nobis, & optemus facere voluntatem tuam. Jg Habemus in praedictis, luculentum specimen diuinae in regendo suavitatis Nimiis

100쪽

Deeimina suauitatis propys M. RINimirum quod cum poni Deus volutates nostras,etiam renitentes, & ad rebellandum obfirmatas trahere ad eam Partem quam approbat, & ad supernaturalem consensium excudendum abri-Pere ρ tamen nihil unquam per vim facit : ac ne iuxta eos quidem, qui praefiniri a Deo humanas operationes liberas statuunt. Nam ita inuehunt diuinis decretum immanenter praefiniens, in consulia hominis libertate latum, ut tamen si ad decreti illius executione C. ventedum sit,remoueatur adactio,pror

susque exulet violentia , sed solius pellectricis suasionis interpositione quae lenis ac suauis impulsio est, ad diuini consilij

effectum perueniatur. Mavult enim. Deus, a peccatoribus gloriae siue dispendium & lestum sanctissimarum conuulsionem ad tempus peti, quammiura humanae libertatis per violentam dc neces sitatem rectionem quae Deo ad manum

est temerare.

Itaque grauissimi Patres,expostulah tibus inscite quibusdam, quare Deus cust siunme bonus & omnipotens, vinia

SEARCH

MENU NAVIGATION