장음표시 사용
51쪽
31 Ο s r u s A u R E L et u S Disp. hitoribus contra ipsos, actiones intentare liceret, e τοῖς /πος - cpcγοντας πις φάγου ος σίτους εἰσαγογhος zb τάς I. pars 4a.D a M. Eo quoque pertinet quod dicitur, perpetuas actiones haeredibus & in haerecies transire atque etiam poenales alite contestata, I.Ht.Istit.de perpetuis S temporalib. as. I. λ D.
G Rulios. Iterum Merillius, Non magis cinquit minuitur dignitas Magistratus si se in hac vel illa iurisdietione subjecerit. Mihi
nunc sussicit hoc dicere unum est receptum , alterum non , ut L 3 D.waniΕ receptum eoque jure utimur u maior eri aequa-
Iis subjiciat se alterius iurisdictioni , posse ei G . Perses eum
jus dui.Hoc cum ait Ulpianus tacite mihi videtur dicere, non esse hoc perinde receptum ut imis manumittat apud Collegam vel minorem se Magistratum . Est aliquid simile in si1bstitutione vulgari & pupillari facta impuberi filior hoc jure utimur, ut, si unus tantum substitutionis castis expressus sit, henigne silppleatur ille casus qui omissus est, φρ. S p .sul t. Non ita suppletur cassis omissus in institutione postumi, qui si ita instia tutus est ,styiDo me natus fuerit, non intelligitur institutus illo casus mo tuo solatore natussit .commodis e i o.D e Iib. os Scilicet hoc noncium receptum erat maxime intectabinianos ante Iustiniani costitutionem in GD.CoidePostumis Mered siluend. Quod autem Merillius respondet ad L. I 4. I .de Manum f. GLi8. D. Man.Dindita quid salis habet y Illae leges Volunt Praetorem apud Praetorem non posse manumittere . Merillius ait o here intelligi , nisi se Praetor Collegae jurim ictioni stibiecerit: Quid i Potest ne non se subiicere ei, si eum adeat Z potest ne coegi invitus ut adeati Quae ititur ista distinctio , ubi res aliter si si non potest.
An poena contumacis qui jus dicenti non obtemperavit, actori, vel fisco, vel utrique vindicetur. Τextus Iegis uπ.in s. He. os quis jus dicenti non obtemper. Hoc iudicium , non ad id quod interest ,sed Τί isti ea res es, come itur , G cum meram poenam continoi, neque post amnum, neque in haeredem datur. I Itius Seio rem ab eodem Seio petitam , restituere condem natus es ; Cum Magistratui non Obtemperaret, cum rem
52쪽
. non fineret austerri vel abduci a Τitio, in poenam condemnatust, est quanti res esset, plectendae scilicet eius contumaciae causa. i Quaeritur ab Interpretibus, an poena dividi debeat inter adt
rem & fiscum Z Qua in quaestione Merillius variantem facit Cui iacim , dum ait eum in posteriore recitatione ad L Lunic. I. uD. D. squis ius dicenti non obtemp. dixisse, poenam irrogatam ei qui non obtemperavit Magistratui, partiendam esse inter fiscum &a actorem et In prima vero expositione ejusdem tituli docuisse fisco
nihil ex ea piana dandum esse . Quod magis c inquit Merillius
ι probarem.= Ego vero Merilli, longe magis improbarem , cum sit haec 3 actio popularis, quod cum senserit Cujacius in utraque exposia tione hujus tituli, vix est ut quisquam sibi persuadeat in primata eum expositione docuisse partiendam non esse poenam . in secun-r da , partiendam. Et re vera ita est, in prima expositione, nihilli eum de poenae partitione, sed hoc tantum tradidisse, dari acti
nem ex hoc Edictosquis jus Leenei, Ge. ad versario in adversa-ia rium: non esse dicendum clari fisco, nec dari duas actiones unam, fisco, alteram adversario. Scripserat Accursus fisco dari actio-b nem e non censuit Cujacius aetiones esse multiplicandas ; rectist, mel nam ut in accusationibus , ita & in actionibus popularibus: t electioni & Divinationi locus est. In secunda autem expositione i partiendam esse poenam dixit inter aetorem & fiscum , quod ams te non attigerat. Non sunt haec contraria. e. Dixi Cui aciunt in utraque hujusce Τituli exnositione celliniue sitisse popularem esse actionem ex hoc Edicto: quod aperte qui-it: dem tradidit in repetita Praelectione, in prima Vero tacite tantum , scilicet dum perstringit rationem cur hoc Edicto Procura-i . tor tenetur, si jus dicenti non obtemperavit: quia, inquit, laedit atque etiam contemnit auctoritatem Praetoris . Porro huic consequens est, ut non temere dicatur poenam dividi inter aest
ii rem & fiscum, hoc enim plerumque fit in popularibus actioni-htas, arg. I. propenuit. Persic. Palam. D. de Sc eo SiIun. Interdum sane in publicum redigitur poena , licet actio popularis sit, cum, id lege nominatim cautum est ut in Lege Apraria C. Iulii Caesiaris, LuD.in princip.D.de Termino moto. Neque alia mens c ujacio fuit Lb. 24. Oh grat. cap. a r. in . ubi & popularem esse hanc, actionem diserte scribit, licet enim ibi Vir admirandae eruditi
53쪽
nis adlisitarii medicas, utrum partienda se θoena inter in
rem S com ut plerumque sit cinquit) in popularibus actionibus:
an inter actorem ει eum e us interes Z ut feri oportere Puto censuit in actione suspecti tutoris, quae etiam popuIaris es. Nihil tamen contra se dixit, qui hoc uno dieri , Popularem esse hane
actionem, omnia visus est comprehendere quae huic actioni accidere possunt. Platonis autem locus est, quem non indicat Cuj cius ιb. II. Legibus. Merito igitur Cujacius hanc in factum actionem popuIarem esse docet perinde atque actionem Albi corrupti , quae similiter vindicat contemtam Magistratus potestatem, &quae eodem Edicto continuata strie conjunina est, ac proinde nec post annum, nec in haeredem dari, juxta regulam actionum popularium , Lau. D. de Popularib. Ata quae Ulpiani est lib. I. ad Edimam, ex quo, & sumta est ae sex un. D. Si quis jus dicenti non obtemp.
Merillius contra putat hanc aditonem non esie Popularem rutitur hac probatione . Adversiario , inquit , contra adversa rium datur, ergo non est popularisi Negatur consequentia, nam adito cle dejediis , & estu sis etiam adversario cui nocitum est, in adversarium datur, nec minus popularis est , I. s. s. haec autem
actio s. D. de Ais qui ustiae Nec ulla est popularis quae denegetur ei cujus interest, cum & ipse praeseratur cuilibet alii, L 3. D. de Popularib. actionib. Ad id autem quod scribit Merillius non ita publice interesse,
si non obtemperetur Magistratui, quomodo si album eius commmpatur , captionis evitandae causa simplicius dicendum , ΡΟ-pularem esse aestionem quae suum ius Populi tuetur , I. I. D. de PopuIarib. AS. Maxime autem per hanc poenalem actionem defendi jus Populi , utpote quae illaesam Majestatem tuetur ejus qui Magister est Populi . Honorem qui gerit , Publico munere sungitur , & ideo Hei are Magistratum sine Populi consensu nemo potest, L. a. cum placuisset a 4. D. de Orig. jur. Livius 6. Magistratuum post Principem fancta omnibus debet esse perina , ut est in Constitutionibus Apostolicis Itb. 7. cap. I . vel ex ipsa inscriptione βααλέα - ποπαγῆς , quo spectat Canon. 83. Canonum Apostoloruin . Si Populi res &negotium , est ipsa Reipublicae administratio, ut Haditanus dicebat , an non ad Populum pertinet Magistratuum suorum au
54쪽
DE VARrANT. CuIACII INTERpR. Din. 7. 33 ctoritatem defendere Θ Haec conjunguntur , & Unam pene r tionem habent Senatus , Populus , Iudicia Magistratus , cis, τουτου δε ae βουλή -δικα ηυα s αῆναπολλυ .Plutarcus in opusculo πολέυκα . Et qui Magistratum gerit, Rempub.in partibus sibi commissis gubernare merito dicitur a Iustiniano in Prooemio Insit. I. uD. Erga Magistratum contumeliosiam esIe quen uam Lex Mosaica non patiebatur a a. a 8. Θεκς ου καικολογησεις , s τοῦ λαου σου it κακύς ερεις . Nec leges Romanae quoque. Ius dicenti non obtemperare contumelia quaedam est , quae ut Ordinem,
ita & leges & Populi jura statumque Reipubl. conturbat . Quis hoc nescit 8 Publicum jus in Magistratibus versari, & ad statum rei Romanae pertinere Θ L I. I. Bajusfudit a. D. deIust. Ujure.
Ea propter minime inficiandum est, actionem in faelum ex Mirueto, Si quisjus dicenti non obtemperaverit , aeque popularem esse, atque actionem de albo corrupto , di actionem in factum de iniquo iure in alterum statuto.
An pactum sit genus vel species conventionis .
Cujacius scribit in Pams , pa-
ictum esse genus , transactionem vero speciem. E contra in Commentario ad I. I. D. de His , pactum dixit esse speciem.
Probarem c inquit Merillius magis pactum dici debere speciem
Agamus strio, Merilli, id est , bona fidei Monstra ne fingamus , quae debellare videamur . An unquam negavit Cujacius patium esse speciem conventionis Θ Sane nec in Parativis illo loco negavit: Sed cum sciret non esse novum, ut quae sipeciessiab certo genere est,possit & generis locum obtinere, si & ipsa spe cies sub se habeat quod vulgo docent adIsagoran Porphyrii cap. I.& perstringit subtiliter admodum Aristoteles in Lb. I. vie. cap. his verbis x ψ-ως ουσὸν γενικην , ὀsum is γένει -- κον , quibus declarat verbo generis, & disserentiam, ia est, species st complexum esse . Scripsit Vir philosephiae non ignarus, juris & cujuscumque disciplinae scientissimus, pati m esse genus ea ad
55쪽
36 os Ius Au RELIus Disp. ad pactum nudum, & transactionem illam quae pacto fit: neque
vero negavit conventionem esse genus ad pactum & contractum, qua ita negatione potuit esse sibi contrarius. Adoptionem modo generis, modo speciei locum obtinere novi Iustinianti docere possunt. Τheophilus I. I. de adopt. ως δύο αδρογατιονα s τ ὀαωνυμου αδοπΤιονα. . Idem de cognatione , si sit pravel simul cum agnatione ponatur . Idem Theophilus I. I. deIegia. tims agnator. tui. η συγγενεια opo ut γενικον Sc.Cur ergo Paetum , uno modo species non erit, astero genust Laeet haec autem adeo levia sint & minimi momenti , ut revera plus sit in oleo quam in ludo : Interea tamen admonendum, conventionis
S pacti & pactionis promiscuas esse appellationes, I. 7. D. de pactis.LMIene I s. D. de Praescriptis ver Quid si Cujacius diceret quod tamen ibi non dixit opacta etiam dici posse de contractibusῖ
quod liquet ex I. Traditionibus sto. Cod. de pact. Datio arrharum qui contractus est in nominatus, nonne pactum dicitur Z I. 3. Coride act. emti. Sed & ipse Τitulus de Pactis , nonne generalis est ad omnes conventionum species,de quibus stib illo tractatur cum in Digestis, tum in Codice p ut Ulpianus ait in I. I. D.de reb.credit. crediti appellationem esse eeneralem. Denique cum dicitur pactum non tantum ei qui illud secit, sed etiam ejus haeredibus Prodesse , L9. D. de probae. An non illud generaliter dictum de omni conventione Z Nunc ad alia. Merillius ait, I xansactio non est species pacti, sed contractus in nominati . Audi Ulpianum in I. a. D. de Transact. mran Ρ-
Eum , inquit, accipere quis potes, non solums AquilianasspuIatio ueritIubjem,sed et pactum conventu ueri factum. a Jusinianus separat transactionem a contractibus, i. contractuΙ I p.
Coaede me in um. 3. Si quaelibet transactio species est contractus innominati, sequitur ex qualibet transactione actionem esse: Atquin hoc falsissimuna esse docet Lex Cam proponas a l. Cod. te pu-Eis. Cum prunas inter vos e scriptura Ilacuisse fratrum tuorumsuccessiones aequis ex partibtis dividi, G transactionis causu probari possit hane intercessse eonventionem : exceptione re tueri potes ,spost r. Quod i adverseritis tuus teneat, ex hoc pia cito nuuam actionem natum esse tibis uiatione , non Ir sexist , debes in eIngere , Ge. Et vero, eadem conventis, aliquo adjecto yes aliquo detracto , contractus est vel non est, csi
56쪽
DE VARIANT. CuJACII INTERPR. Dis. 8. 7Y1cilicet lege proditum nomen non habeat J ut ecce, dabo tibi vestem , dabis mihi codicem : nihil nisi nuda conventio est. At si mutes s ciem & dicas, do tibi vestem ut mihi codicem des,
incipit esse contrastis innominatus do ut des . Item si sic convenerit , faciam ut faciast conflat nudam esse pactionem. At si coeperit fieri ab alterutro contrahentium, transibit in contractum , LNaturam s. D.depraescriptis Derb. Ita si convenerit ut a lite discederetur, & vicissim ut quid darctur vel fieret, nudum
pactum est, moX autem ac alterutrum eorum fa,ctum est incipit esse contraris innominatus, ex quo praescriniis verbis actio datur . Et ita intelligenda est lex Cum mota 6. Coaede transact. objicias, sorte , hoc casia non tam videri Τransactionem esse, quam Τransactionis spem. Sed respondeo , ut permutati nis placitum tam bene dicitur , nulla re sequuta , quam aliquo dato, I. 3. VI eq. Od. de rerum permul. ita & transadtio , quae saepe transactionis placitum appellatur & pactiam conventum, ut in ZLeum mota 6.S L7. S L9. Cis Transact. Respondeo a. Delite pacto transigi etiam cum simpliciter convenit, ut in lite a Plius non procedatur, quo casu, si fides ab eo qui dare facere aliquid debebat, non praestatur , integra causa remanere dicitur,
An pacta incontinenti apposita contra Ribus strieti Iuris , insint
etiam ex parte actoris ΘJAm mihi liquet, tantae adversias Cujacium excitandae tu hae causam Merillio , non aliam fuisse, c probum enim ac innocentem eum puto quam quod Cujacii mentem non fuerit
assequutus. ut aliis peraeque liqueat, efficiam Di 'uncti
Multum laborem impendit Cujacius, ut planum sensum nobis faceret, LLecta go.D.de rebus creae Planeque secit planissimum, ut mihi facile admodum fit, ex tam uberi & facili inter pretatione , thesin atque hypothesin rugis dare. Sed antequam
hoc facio; Audiamus Merillium de Magistri nostri variatione. Stephanus Graecus Interpres cinquit stripsit pacta in contractibus
57쪽
etibus stricti juris incontinenti apposita , inesse tantum ex Parte rei, non ex parte actoris: Cujacius hanc sententiam secutus est, Bb. Io.Observ.cap.24. Latini interpretes,& Accursius aliter se tiunt, inesse ex parte actoris & rei, eorumque sententiam Cujacius secutus videtur, in prima expositione ae Ieg. s. ubi ait Pactum incontinenti adiectum stipulationi, ipsis jure inesse stipulationi, di stipulationem transformare confestim. Quod si verum est cita ratiocinatur Merillius inerit ex parte actoris: di hoc magis admitterem.
Ausculta Merillil monam loci scripsit aut dixit Giacius, pactum incontinenti adisum stipulationi, inesse ex parte acto ris p Sicubi hoc si ripsit, vere variavit: sin minus; vere variasse dici non potest. Quaestio enim in eo non est ; An pacta illico adjecta, smpliciter inesse dicantur, sed an insint ad agendum, adeo ut ex tali pacto detur & formetur actio. Solet quae dicit & docet
Cujacius illustrare ac demonstrarer Proser quaeso argumentum aut rationem ejus de ea re , aliquam l saltem ede aliquid, quo diserte hoc eum volitisse appareati Enimvero tantum aliost ut hoc putaverit Cuia eius in L I. Lena ho. quinimo totus est ibi in eo ,ut Ostendat hoc esse non posse. Et sententia quidem dictae Iegis ea est, per pactum incontinenti adjectum , dilata in plures pensiones petitione seriis c quae Calendis tota selvenda cum usuris poenae nomine quoad tardius stiveretur, in stipulatum deducta st) etiam usia rarum petiti nem , in totidem dies dilatam intelligi, ni nedum excistionis
ope, M ipsis rure, interim tutus sit debitor, & a die. cujusque
morae tantum debeantur & crescant usurae.
Non erit ingratum & hypothesin adfingere, quam quoad ejus per me quidem fieri poterit 3 accuratam dabo ut si ex hac specie, quae ad usiam pertinet, utilitas Iudicibus S sori sinat
risus non Plane contemnenda. Ea vero ejusmodi est , mutua mihi dedisti quindecim millia denariorum , quae stipulatus es a me tibi Calendis proximis reddi, si ea die non redderem, uiras ejus summae quoad tardius eam silverem , centesimas stipulatus es, so pondi ego, satim post conscriptam stipulationem, ad ansemum revocans, non posse me tam brevi tempore, tantae pccuniae mlutionem expedire, malui jam nunc mutuum reddere veIpotius non accipere, nis longius rempus mihi indulgeres: placuit igitur Dissiliaco by Cooste
58쪽
Igitur & inter nos convenit, uti ex tota illa summa, trecenos tantum denarios quot mensibus refunderem , atque ita pro me
se uno , quinquaginta mihi indulsisti , quod videres me idoneum esse. Post elapssim totum illud tempus quo nihil feci, petis somtem di usuras r De sorte non est controversa ; rita quaestio est
de ussiris . Intendis me tibi dare oportere Troo. denarios usurarum nomine, pro toto tempore, id est, pro quatuor annis &duobus mensibus quibus cessavi, & ita pro fingulis mensibus, Petis I ro. denarios quae centesima est ustara, cum pars sortis centesima, quot mensibus Qlvitur, & centesimo mense, id est, 8. annis & 4. mensibus usura sortem aequat, cin quo falsus est Alciatus errore calculi, lib. 3. Dis e. cap. I. cum scripsit octo amnis quae centum fuerant, fieri ducenta . Ego vero Ionge min rem quantitatem offeror summam scilicet ter init se octingentorum viginti quinque denariorum , id est, pro primo mense quo fui in mora , denarios tres: quae ustara est trecentorum denariorum; pro secundo mense, cenarios sex e pro tertio, denarios novem; & ita de caeteris mensibus, augescentibus usiaris pro ratione adauctae sortis quae computatio an sit exactior ea quam
idem Alciatus dedit, hθ. 3. Din.cap. I. usus demonstrare potest γQuaestionis est, an totius striis, ex die stipulationis, usiarae d
heantur ; An trecentorum tantum denariorum ex primo mense,
ex secundo mense, sexcentorum: & ita deinceps t Papinianus suggerente Pacio Assesbre decidit, non totius irtis, nec ex die stipulationis, sed trecentorum tantum denariorum usuras post moram primi mensis deberi, & ita crescere usuras per divers rum tractuum moras . Ratio dubitandi erat, & ea sene non Ievis,& quae multos hodie gravissimos assertores in foro si similis incidat quaestio etiamnum inveniat , quod usurae totius sortis , expreua stipulatione post primum mensem promissae sint, quodque ea usurarum stipulatio , innovata non sit novo illo pacto, utpote quod de iste tantum fuit, non etiam de uiris. At deci dendi ratio fuit, quod renovata per factum illico adjectum, st
putatione sertis, usurarum etiam stipulatio transmrmata ac ren vata censeri debeat, eo quod usurarum ratio ita a Qrte pendeat, ut omnino eam sequatur ; adeoque silrte divisa in pIures pentiones, divisas quoque usuras intelligi: huncque cffectum esse pacti ex continenti adjem circa seriem stipulatione comprehensam, ut
59쪽
φὶ iure citra exceptionis auxilium tutus sim a se titione inte grae sortis, ac consequenter usurarum. Nunc quaero de Merillis, Est ne in tota hac quaestione atque hypothesi , causa ulla queritandi, An ex pasto agatur Z Ce te non magis , quam in specie nis 4. I. He. D. de pactis . tibi Paulus consillius de conventione adjecta stipulationi usurarum, nec tamen scripta , ut donec usurae selverentur, sors non pet retur , res )ndit conditionem inesse stipulationi, aeque ac si hoc
expressum fuisset: Quis dicat hic agi de actione Θ Cujacius dixit& verissime dixit , pacto illo in specie Iegis Lecta M. transforma tam esse stipulationem , & paetiam inesse stipulationi: Neque hoc tantum in prima expositione ae legis Lecta o. sed etiam in s-nda . An dixit, ad agendum y vel ex parte actoris i Prosecto non dixit: Audiamus illum, Pausis. inquit, cujussententia obtinui dicebat rogatus sententiam, pacta sipalationi subjectum intomtinenti , des vendis ex tinmersa sorte trecentis denariis me sebussingulis , inesses uiationi , Boees, frias pacti exceptionem stipulationi inesse ipse iure , etiam non oppo tam nee auegatam . Haec Culacii verba de exceptione , non de actione sunt . Idem Cuiacius insta , inpianar haerebarfer eo, ouia pactam deforte Ioquitur non de usuris. Et pactum HIud exsimabat tantiam Ir desse debitori ad exceptionem, ut eam ononeret: pHa ut nito primo mense, ab eo toto fors peteretur , repeiaeret actorem exceptione pacti , Et hic de aetendo ex pacto, nihil : Non bene igitur; id est , non ex sententia Cujacii, colligitur in specie dict.
legis Lecta o. pactum inesse ex parte aesoris. Jam autem ad rem ipsam accedamus: Merillius, cum suam tueri vult opinionem , nititur LPetens an . Sed plus satis demonstravit Cuiacius, itum L non probare pactum stipinlationi adiectum valere ad agendum , ut inutilis non tantum futurus sit meus labor , si quid silperaddam , apud eum qui post neglectum magnum Culacium , facile me flocci facturus sit: sed etiam audacior existimari periclitetur. Dicam tamen, & j ratum non recusabo Iudicem Merillium , I. Peleus et . ad argumentum quaestionemque nostram minime pertinere. Loquimur de pacto incontinenti adjecto stipulationi certae jam ac persediae, adeoque causam habenti, ut pactum illud adjiciat aliquid stipulationi et verb. gr. si tibi interposita stipulatione fundum ex causa
60쪽
donationis promisero , moxque citra novam stipulationem convenerit , ut quidpiam aliud darem cum sundo , vel ut evictionis nomine , tibi caverem ; dicimus ex eo pacto actionem tibi non esse r Ata . est de pacto sive de conventione quae sbia constituit causam stipulationis, qua detracta , stipulatio nulla &sne effectu fiatura sit, utpote quae sine causa vim nullam habere potest, La. I. circo 3.D.de Dui mati S merus excepe. unde praecedere ejusmodi ροι m, vel sequi stipulationem , nihil interest, cum sit ipsum causa stipulationis r exempli, si inituri convcntionem aliquam , eius firmandae causa stipulationem interpinnamus , sive a stipulatione incipiamus, mox conventionem faciamus , sive incipiamus a conventione , ct stipulationem subiiciamus, omnino perinde est; cum ab ipsa stipulatione conventio distinguenda non sit, utpote ejus pars ct ut praedixi causa : Secundum quae, dIPerem a ait, Petens e tipulatione quae placiti
servandi causa sequuta es .feu antecessit pactum, fere psi , statim interpostumsu, recte fecundum feferri sententiam posuIat.
Et certe , tam helle dicere possiamus stipulationem inter stam de quovis negotio qualibet ve conventione , seu praeceoat, seu sequatur, unum em' contractum , quam numerationem ante vel post stipulationem se stam , unum esse contractum dicimus, L sita 6. D. de Novat. Minde , qui mutuum accenturus, O
pondit creditori futuro ; dicitur in p itcstate habere ne accipiendo se ei obstringat, Loui pecuniam δ 8. D. e Reb. creae Atque ex iis patet quam longe fuerit Merillius ab intellectu utriusque legiq. id est LPeleus a '. G I. Lecta do. & qu 'm iiKuriose adscripserit C acio quae non cogitavit , quae sane haud levis culpa est . Columbus , vir quidem inter Medicos dodluq , laqui de Marome recte scripsi, male audit, c.uini Galem adfinxerit tri latera esse occipitis Ossa , & dubiam in multis fidem eius, una mala fidos fecit. Incuriam licet objicere Merillio ut iij terima doli suspicione eximam P. Poscit Merillius rationem diversitati et , cur maqis in honae fidei judiciis , quam in strictis, pacta inccntinenti facta valeant ad agendum Z Utinam extarent Rationum ac disterentiatum libri Modestini: sitim illam forte restinxissent cum lic die Merillio, tum nul aer Matthaeo Magno , qui libro I. Ratioaetim G d feremtiarumJuris Civitis , id ipsum quod hic Merillius, quaei iti N