장음표시 사용
241쪽
neumat hic objici potest: nan, haeri triplex mundo rum successio, quam innuit Sanctus viam, peditias explicitius asseritur a Sancto Retro, Epistola.
secunda, capite tertio nullo alio renitente authore sacro. Et quoad rerum naturam, non modo tacitε conssentit, sed conclamat in partes nostras Hodier. nae enim Telluris facies, wdiluvii universialis phae . nomena alta voce testamur, errarum orbem olim fuisse alterius formae, situs partium. Prout fusL demonstratum est libro primo Theoria ultime. D in supposita Conflagratione Terrarum, quam Omnes agnoscunt, sequitur, quasi sua sponte, redinte gratio quaedam novus orbis habitabilis id quod in eadem heoria ostensium est, . q. c. a. Vides igitur, huic interpretationi de triplici mundo, nihil obstare ex utrovis capites aut nos depellere a genuin vi verborum Mam in claris, aut dubii , sequi,
Praeterea, Patres Christiani qui hunc locum interpretantur, vel obiter attingunt, per rumis in telligunt Creationem eate nam mundum naturalem, sive rerum naturam. Ita Τεν-tullianin η, Irenam', rise dum Hermog. rr. de commi - Hier'n' 'n' si. , ita ad Dissis in M. - , aliique, tam Vete- 3. AsB--ιε--.mia
tam e Graecis, quam Latinis munerichoe, quod in evitae 3sundiparres,
242쪽
nem sermonis Paulini, ut per πιτιπιν ------ἀγmis, vel rerum naturam intelligant. Me per prosepopoeiam, huic Apostolo fimiliarem, avidese perure dieitur, inuasi Aerto vite, suam redem .ptionem Quinetiam vemescere nobiscum sibio, citerno servitutis jugo Denique instar Parim semis, ab onere liberari, atque novam prolem viderecupit.
Haec apposit ad dumin eleganter ab Apostola ad rerum naturam applicantur. Neque his dissimile es , quod ex mente sibyllae, cecinit Poeta,
Sed de hae restis. Vides tam ex ipsis verbis, quam
ex authoritate optimorum interpretum, sive vete rum sue recentiorum, - - Apostoli reserem Maneshad mundum aspectabilem, mimque natiniam. Ad auem innificatum magis intingere videstur Apostolus hanc vocem, addendo αὐτὸ ἡ -- ,
ratos vagaremur. Superest tantum, ut aliorum interpretationes resellamus, qui relicta verborum via recia, diverticula quaerunt Walienas affingunt significationes ut voci ατιγι vel κτισεως, quibus . totam Apostoli sententiam pervertunt. Sunt autem in triplici ordiae hi Interpretes, Alii enim per Creaturam intelligunt Angeloso degeneres nempe, a sua, primaeva puritate delapsia Mii, genu hi anum Alii - denique Gentes specialiter, seu Gentiles converte dos scilicet a nondum converses. Sed nodum in viirpo quarunt qui his ambagibus utuntur in re sa-
tali: dum volunt esse subtiles, in nullam incidunt
243쪽
sententiam aut interpretationem selidam. Nam primo, quoad Angelos, praeterquam quod abrumpunt omnem connexionem cum praecedentibus, nullas itura est inmuratio Angelorum lapsorum loqui, tur autem Apostolus manifesto de Creatura a se obtureis corruptione liberanda quasi illa redempti nem anhelat vehementer expetit Dein quoad genus humanum, id recipi non potest, quoniam Cremm a distinguitur ab loninibus, sive a nobis ipsis, in ipso verboriani textu Mimm inquit Apostolus, quod cum is creatura retiniscitis parturit urique adhu M, Amin, sed se si L Aliud igitur esto aliud homines ni velis non esse e numero hominum aut humani generis Aeostolosaliosque pios. Quinetiam nos hortatur ad patientia , conlata tur ex illo communi nixu rerum omnium ad sit .ram perrectionem. Et licet nonnusquam inrtim aut και---ι ad genus hunianum aut Christianos r serenda esset, id fieri non potest bie loci, ubi ab iudem aperia distinguitur, di contraponitur. Dentuque, qui Gentes atque populum Gentilem, nomine
ατι.εω hic intelligunt, maxime omnium a verborum suis a vera ratione recedunt Quid enim κτίσει cum gentibus aut gentilibus t quae cognatio vocum aut rerum sub eodem onere gemuerunt
Creatura& Christiani, ver a 3. quod de gentihusin Christianis haud dixeris. Neque magis aspirare potuerunt gentes ad religionem sibi ignotam: nec se taedebat suae superstitionisin Deorum, quibus maxime delectari populum Ethnicum, atque furere&aestuare, siquis eos laeserit, multis exemplis vidimus. Praeterea, qua spe subjectae sunt vanitati Gentes, aut quis eas subjecit, non sua spontes Denique, loquitur Apostolus de rason. ver. 37. Wi tandem
244쪽
tandem revelanda, qua nobis ait abunde compense tum iri, quioauid, in hoc iaculo, malorum patimur. Qii hoc igitur ad gentes, aut bona quaecunque hodierni saeculi t Porro linc i, ratio cremi ra conjungatu 'νenai. cumgorissa οὐ iis e FH-- , veluti Synchrona illa autem adfuturum seculum unice spectar ergo ita itidem e Em resti enda est. Neque minus πιλυτρωαμή- ver et ' tempus Hirrectionis resipicit, ut ex aliisScripturae locis sitis patet. Ge. I. 28 Ephes r. q. o A. o. nec rebus quihusculisque hujulce vitae adaptari potest . Postremo, Quam
connexionem haberent ea quae siqnuntur etrer et . cum praecedentibus, si de convertione Gentium agmretur Spem am/-r, inquit Apostolus nempe cum dixisset antea nos expectare redemptionem cor- poris, subjungit nondum re, sed sim tantum, nos seu vos esse vitam futuram indicans. Summa est, sive antecedentia attentas, si consequentia, sive ipsum textum, in eo conspirant Omnia, ut venturam scelicitatem denotent, is in futuro iaculo ternunem
Ηis, opinor, satis constar, pes inieri in hoc semmone Apostolico nihil aliud intelligi posse, quam,.quod vox lanat, mundum conditum, sive rerum naturam prout alias accipitur ab hoc authore sacror infra ver o supra cap. I. as. adeoque frustra esse Neotericos tuos, qui ad alienas significationes invitum trahunt hoc vocabulum. Neque minus incomgruum est, δε--Glori-, quam memora Ap
. solus si rari a servitute se cum ptisne rure iam isse ad hodiernum saeculum restring e. Hac mundum futurum quasi disito demonstrant: queaud dualvanitati'. strvituti, cornuptionis. status,
245쪽
4latus, hodiernimi. Denique, hanc vanitatem climrenim natura non habuerit ab initio, sed eo postea prolapsi si ex consilis dirim ut innuit Apostolus: net, duos jam subiisse status, rerum naturam: tertium, eumaue hodierno praestantiorem, subbturam eo. unde conficitur quod i nitio diximus, Triplicem mundisi, sive triplici mundi naturalis st tum Tuccessionem, in hisc sermone Apostqlico includi repraesentari. - Haec fundamenti loco, subjecimus exsecris literis, de triplici mundorum ordine. Quem multipliciorem adhuc e veteribus nonnulli statuerunt. Volunt enim Stoici alios aliis succedere mundos indesinenter, per Diluviarae Conflagrationes, innumeris vicibus, repetita. Q m errorem alibi notavi-1 mus Quinetiam Graecis reliqui, qui de Periodis c. 3. mundanis philosophantur, earum numerum non de , finiunt neque id explicant, quoties renovabitri, ciem rerum natura, c ubi tandem desinet. Ad doctrinam Christianam caeteris accedit propitis illa Zoroastri quam, eX Theopompo desumptam, antea, n-ι. exposuimus, Haec mundum claudit, Morte Inser- μω abolitis, cum sanctorum virorum beatitudine, corporibusque coelestibus Neque umbram Oaingentia bin, neq; ibi indigis. Quae est vera rerum nostrarum
atque animi nostri asiammatio. Sed delusiaci
246쪽
Forma Telluris primigenia, praeci uel tu disserentiae ab hodierna. Harunxisserentiarum manifestae notitiae apud
Uximus supra, Tellurem primigenis alterius: fuisse Brinae, situs, ab hodierna. Idque
non tantis rationibus physicis, sed etiam ex An liquorum monumentis, tam sacris quam prophanis, innotescere. Exponendum igitur proximo loco, Quae Forma, Quis situs, Quod discrimen, utriusque Tellulisti ut illius discriminis vestigia quaeramus apud veteres Diisque repertis, sententiae nostrae veri tatem, diu absconditam, multo tempore exesam, tenebris obductam; quasi nova luce detegamus. Orbis Terrarum, hodierni primaevi, multifariae sunt cinnumerae disterentiae quae tamen revocari possunt omnes ad duo capita a Formam nempe, Situm, utriusque elluris. Ab his enim profluunt, tanquam a suis fontibus, aliae multae varietates discrimina. Forma itus hodiernae Telluris, notissima sunt: Globus noster est bipartitus in mare M terram Globus scopulosius, montosus, salebrosius, cavernosus: ac si esset moles disrupta aut confracta. Situs autem
hujus Globi est oblinivis ad Solem, sive ad axem Ecliptica:
247쪽
Doctrina Aliqua de Rerum origis. a
Eclipticae unde varias subit temporum vicissitudi, nes, in anni sui curriculo Hyemem&aestate rae media aequinoctia. Ita se habent sedes nostrae: Illa
vitam laboriosim brevemque trahimus. Iam m temus Theatrum, di finge tibi, si lubet, cenasia res uecontrarias Terrarum orbem in Rum, comtinuum, sine mari, aut voragine marimis venis aquali ubique iuperficie, sine montibus, scopulis,
cavernis aut cavitatibus. Denique recta ad Solem conversum, sive protensium in linea parallela ad axem Eclipticae unde omni careret temporum inaequalitate 8 perpetuo vere vel aeqtii noctio gauderet. Haec est Tellias primigenia, vel ipsius imago. Hae conditiones ipsius primariae, peculiaris Forma tus, quibus ab hodierna maxime distinguitur. Observandum deinceps, quas harum rerum notitias reperire licet apud veteres, ut eorum testimoniis authoritate vincamus eos qui a natura petitis argumentis non facile cedunt Notandum autem
imprimis, an Formam Telluris primigeniae, secundum sententiam nostram, periisse in Diluvio universali ti ex illo tempore, atque ex illa clade, Or' tam esse hodiernam. Qua in re sequitatu Apostolum Petrum, qui primum mundum, nempe primos, coelos, primamque Terram, in Diluvio eritis ait. et Epist. I. 6. Loqui enim Apostolum, o in loco,. de mundo naturali, non tantum de humano genere, dubitari non potest, si antecedentia attondamus quod enim Mundum nuncupat, verses sexto: proxime, praecedenti Carlum Terram, sive re umnaturam, appellarat meque eriserum ilibrum oblactioni, ver. g. ab immutabili 'at mundi naturalis deductae, aptes currit Apostolus nisi ad id, de quo erat quaestio,congruat responsum inlaestio
248쪽
autem erat de mundo naturali,& si non eodem reserio turresponsum, nihil erit ad rhombum Denique, praecedentem Mundi interitiini in Diluvio memorat Apostolus, in argumentui suturi interitus in C m.
sustatione nulla autem esset vis hujus argumenti nil mundus naturalis perierit in Diluvies cum ut probandum fuerit Apostillo, Mundum naturalem in Conflagratione periturum esse. Ita ser arguit Apostolus contra hos Pseudo philosephos: Quod factum est, fieri potest sed mundus jam periit, Natura semel naufragium passa est quid ni iteruespereat, quid ni secundo naufragium patiatur. Sed pergamus in proposito non tantum enim dicimus Terram prima rum periisse in uitio, sed etiam diversim fuisse, servi qualitati,n, ab H diema. Atque hanc diversitatem comprobare mihi videtur idem sanctus Petr- in eodem sermone de revolutione Mundi nisi causam suam deserere, aut, quod nefa est, vi tractasse supponamus. Sed ne
staudem sacere videamur sacro aut hori, aequum erit ipsius verba apponere, quae 22:3 di. I, 8 ita se habent. Venient inno--ω , τὰ ἰα- --, ω-ὰ eb- m deceptione απιε - 'ismo n. lusores, juxta propria eonem
249쪽
s,int, o Terra, eodemvem repositi πιο, uni refer mari, in diem Misis, se perditionis μονα- ομνι nam. Vides ritum causis. Negant adversarii ullum laturiam esse mundi naturalis excidium aut uinu, nem. In eam fidem adducti, quod millam hactenus viderint aut audiverint in Natura inconstantiam aut mutationem, ab antiquissimorum Patrum temporubus, ab extrema hominum memoria, ab ipse rerum
initio mi his reponit Apostolus Ait eos libem
ter oblivisci primaevi naturae status, sive antiquorum Coeliin Terri; quae ex aqua 8 per aquam constituta, eam ob causim,sive propter illam constitutionem, in aquarum diluvio perierunt. Hodierni autem Coeli Terra, inquit, aliter constituti gne perituri sunt Iisq; succedent tandem novi Coeli iova Terra, in quibus habitabunt Iusti,ver. I. Haec est summa responsi Apostolici quod multis modis arguit Mundum ante- diluvianum alium suisse ab hodierno. Primo enim, nisi Nupposueris, nullae erit vis hujus responsi, nihil valebit contra argumentum adversiariorum inuini id potius roborat confirmat. Nam si eadem fuit 8 immutata naturae facies antein post Diluvium, eadem semper fuit ab ipis rerum initi, id quod comtendebant ο εμπαῖκται. Itaque echa interpretatione, non tantum non refellit, sed concedit Apostolus id quod erat refutandum.
Secundo, exprobrat, ut vides, Apostolus his Pse' ido-philosephis suam ignorantiam, ver s. Cujusce autem rei ignorantiam non Diluvii in genere duridai enim erant, quibus scripsit Petram: idque a gruix ipsi haec phraseologis, Ex quo Patres rami, emunt, quae pur Iudaica Judaeos autem latere jnon potuit Diluvium Noachi, lectitatis unoquo-.
que labbaino libri in b, βήη Morabam, vel sed
250쪽
ignorare simulabant, Coelos Terramq; ante-diluvi nos aliter quam hodiernos, conititutos esses iisq; pereuntibus in strage Diluvii, os rυνουρανους ἐγιά succes-Pse, alterius forma:& qualitatum ab antiquis. Hanc iis ignorantiam vel oblivionem exprobrat Apostolus. Tertio, Si nulla fuit diversitas inter rerum naturam ante diluvianam post diluvianam, versius ille quintus est supervacaneu & inutilis frustraque m morantur Coeli 'erra ante diluviani, in exemplum mutabilitatis naturae prout argumentum po-
stillabat ii iidem fuerint in utroque mundo, sine
Quarto, ex eadem suppositione, in versi sexto illatio fit sine fundamento, consequentia sine praemissis ἔν inquit -
- iis, Ufascicti, α Propter quae vero vel propter quas cains, mundatus periit mundus Annon propter illam constitutionem situmque respectu aquarum, quem versu praecedenti annotarat Hoc concessis, habes distrimen inter utrumque mundum, conrequemtiam rite deductam hoc non concesso, nulla est vis consequentiae aut illationis. Denique, in versu septimo, opponuntur isodie ni Coeli Terra ante diluvianis: ο - αανὼ ἡ γῆ, oui παλαι 'o si lisi quemadmodum intra ivre. s. novi Coeli aerea distinguuntur ab hodiernis mod si prorsus eadem fuisset utraciue compages, ante-diluviana postdiluviana, nullus esset locus huic antithesi, nulla distinctionis ratio. Quin potius vice particulae adversativae, dicendum Diaeet