장음표시 사용
251쪽
Domina antiqua de Rerum origis.
servantur. Ita enim loquitur de Ilago vel, Dei, τρα--λ- , hiquit ' eodem nempe, quem
memorarat antea veris. Et si Coelum Terra fuissim utrobiquo idem, non minus quam inritus sanctus, cur illis notam distinctionis, huic unitatis, praefixit 'Haec pluribus exposui, quod prob norim, hunc locum sancti Pari multis esse lapidem offendiculi:
Nos autem super hanc petram Theoriam Telluris potissimum Mificamus, quoad authoritatem sacramedi immobile fundamentum hoc semper duximus. Neque prorsa nova est, aut singultiris, ouam dedi mus, hujus loci interpretatio. Nam plures commentatores, vi verborum coacti, salentin Apostolum b c loqui de mundo naturali. Et nonnulli celos Terram, ante diluvianos, periisse: quoad sormam, intelligo hodiernos ab iis diverses esse, ex authoritate hujus sermonis Apostolici asseruerunt. Ita certe Sanctus Augustinuου, qui, pluribus in loci
Mundum antiquum naturalem periisse ait, hodiernos Caelum aerram, alios esse ab antiquis lin etiam interitum Mundi in Diluvio futuro ipsius in . teritu in Conflagratione, non semel comparat 'aequiparat idque in exponendo hoc ipso argumen ro Divi Petri. Ita de civitaue Dra l. ao. I 8 haec habet Apostolu commemorans factum ad Diluviam vi- etur. onuisse quodammodo, quatenus an fine ij- saeuia Mundum istam peraturam esse credamin. amo in illo tempore, 'E RUISSE dixit, quι tunc erat,
mandum nec solum orbem terra, verum etiam carsos.
Dein cum admonuisset, hanc cladem pertingere non potuisse ad supremos coelos, stellasque altillimas et
subdit, Atque hoc modo pene totin are eum errε
252쪽
saerat risita Di uo. uem nane sun caeci es terra, eodem verbo refossis ετ gni reser-ῶ νο--δε qui Coeli se qua Terra,id est, ιι η---,pro eo maia do, qui Dilavio periit, eo eadem aqua reposit- est, ipse igni Min oreservatur. Vides ex his paucis, totum argumentiam Apostoli, ad mundum naturalem, i p. susque in Diluvio dissolutionem retulisse Sanctum.
As --. Id quod etiam alibi testatur hiribus in A. I i. quR, H iubitv , Quo Lectoris perlegenda,
Petri, ubi l- Πrra, are corvinia, peruisedi veris, in ruri escis, Terea translaint, Mundus transit, sed piit quod praeterit, transit, transibunt aliquanto mitiis dicta lunt, quam PERIBUNT. In Epistoli quoque Petri Apostoli, ubi vim in datus, qui tum erat posse is est Mim Mundi a toto uitata est, de quatenus periisse di sit, de qui Coeli repositi igni re.. seri andi Dein qua aut quota pars universi perit in limis infra axplicat In γμstolica illa Epistola a toto pars accipitur, quod Diluvio peritis dictus est undus, quamvis seu eius, cum sus coelis, mn ima perierito erique is expositi- cioi. H. Agawrba ja, memorata caeli peribunt hoc senari ait contigisse in Dilavi sectistam. Apostolum Pinuin Aperte dixit hoc Apostolas rerus, Coeli erant olim, Terra, de aqua ire aquam constituti, Dei verin Per ouod, qui sectus in mundus, aqua im datus, demit a in ergo Gut. periisse Coelisperiam tun, via etiam . igή
Ita sensit, ita philosophatus est, Sanctus Augasti. , nin. Neque tamen existimo, vel ipsit, vel aliis vete . rum innotuisse modum interitiis aut mutationis amtiqui mundi in Diluvio nec Brian qualis fuit Coeli di Terrae facies ant: diluviana, quam deletam esse ait in illa clade Neque enim ex contemplatione naturae aut ratiocinatione praeeunte, in hanc sententuam descendisse videtur Augustin-, sed authoritas ot lumen sacri scriptoris hanc ei extorse e conclusio
nem Nonnihil adjuvante forsan obscura aliqua, duobus Raurimis 3 et fuge di signis, traditio . .
253쪽
al lana, hendit ius distinctionem diversit
aeni in genere iter Mundus antediluvia, ima hodiermuni, ex verbis sancti Petre sedin quo consitit illa diversias aut discrimen, mi ita a reEdicitur. Dicitur qui seni ille muli sus, Q. 8 per Terram reseratur, idem esse videtur ac fu maritem
arar- vel fumiarisve aquM,secundum phrasin Pla mistae, Val. a .et vel emendi aut bilui super aquas, prout alibi dicitur ab eodem propheta 'a xῖ6. 6. vel denique, in verbis Sapientiae, formari, ut orbu, super faciem Ab s. Proν. 8. 27. Haec omnia eodedi
collimare videntur nempe ut nobis indicent situm Telluris ante-diluviani consistentis velfustentaυ per aquas, Fundata vel extensa super aquas, vel quod caeteris disertius est, parata per modum Orbis superfari m 'o . Hae locutiones lacrae tam inter se conveniunt, quam cum Theoria nottia, qua primum terrarum orbem, in superficie aquarum,vel super faciem Abyssi ram undique construximus.
Atque eo magis placet haec expositio, quod lau-jusinodi situsis constitutio Telluris antiquae eam redderent obnoxiam Diluvio id quod plan innuit Apostolus iam enim dixisset Terram ante-diluvianam ex aqua deper aquas constitisse, si it. ηamobrem, Me uam ob causam, nempe propter illum stum vel -constitutionem, mundiu se Diluvio obrauatar. Quod inriter multis ostendimus, liquidisque rationibus, in heoria stilicet orbem illum Terrarum Abysso iar. superstructum, obnoxium suisse dissolutioni atque
ex illa dissolutione, lapsique in Abyssum suppostatri,
ortum esse Diluvium universile. Hac is situ Telluris ante-diIuvianae, respectu
254쪽
spectu Solis & Coeli quem in conclusoae illa in pite secundo proposita, maxim Frespeximus. Huno
silet Scriptura sacra, vel obscur signis tu Sedam inores exotici bui sitsrino pauca retinuerunt inridicia, nec obscura: prout insta videbimus. Id tantum
ouaerendum his restat, salis esset, supposito illi, in Telluris ante-diluvianae respectu Aquarum e Abyssi: Q iis, inquam, esset ipsius superficiesῖ asperuae montosa, vel laevisa aequabili, aequabilis proculdubio, si ubique superincubuit Abyssii For, inam enim ipsus sequemur, ut glacies aquae suppin ae. Neque ulla ellet ratio aut causa in ualitatis
in ioc .rbe Terrarum nulla origo montium, scopulorum, silebrarum, aut quarumcunque asperit
tum. Denique, quoad mare, 'ides inclusum essαiu visceribus Terra, sub nomine Abyssi Matuitque
absconditum usque ad disruptionem magnam in Di, luvio: cm qia, in im perit. -- ast Hactenus quadranti omnia ad illam, quam dedi. mus, Telluris ii migeniae idean vel descriptionem. Quadrant, inquam, omnia in hisoauctoribus sacrisisSed quid ad hac alii Authormi Fateor apud veteres parcius tenuius tractari hoc caput de Forma et
luris primae Hanc, sertilem, oesicem, aureamque, dixere, sed formae ipsius ViX,meminer t. Saepe qui, de comparant Quo, quod praeter alia in quibus conveniunt, superficiem testamve habet laevem, aequalem, sed nihil memini de Montium natalibus uis , P t. aut origine apud gentes. Authores quidam Chris er de stiani, mediae aut sequioris Matis, Terram ante Di idi luvium aequabiliorem fuisse hodierna, si non penitus c. 3 aequalem, ausi sunt assirmare. Ita Beda' Hismia ,
255쪽
b ν---- ,.siique. Sed horum authoritas, in se spectata, non est magni ponderis: iat quatenus sunt veterum sequaces, araditione tacita receptam, vel ex antiqvis S ineditis manu scriptis haustam, d esserunt ad nos sententiam, aliunde verisimilem, testes sunt non contemnendi. Sed perν mus ad relini a.
natura, modo, di causis Diluvio rum: or potiss mum de mi emali.
SEquitur disquisito de Diluvio, aeuius hi memi,.
nit Apostolus, . eoo periisse ait Mundum Antiquum. Maale autem imit hoc Diluvium, ex quibus causis originem traxit, qui ratione obruit terrarum orbem, ardua. est,. ab omni aevo agitata, quaestio; Nos ad hunc nodum expediendum, in Theoria e L. Dc. 2, 7. luris tria praestitim et primo, quantitatem aquae requisitae ad Diluvium universale, quod maximorum montium cacumina tegeret involveret, investiga vimus . Comperimusque manifesto calculo, eam superaturam esse molem magnitudinem octo minimum oceanorum. Secundo, tantam aquarum vim nullibi reperiri passe, si omnes aque heu auros, sive in Coelo, sive in Terra, sive denique subterraneos, exhaurias claris rationibus ibidem ostendis lxit . . TVtio, si quomodocunquo, aut, undecunque,
256쪽
adducta esset in Terrachmi igiosa, mihi irasse, eandem amoliendi nulla esset ratio neque m dus cognitus, aut possibilis, absilinendi, aut aliunde derivandi, tantam aquarum congeriem. Ex hisce tridiis capitibus, una collatis, reci probatur m diernam Terram non esse obnoxiam Dillavio Meque,
ratione sui mae situs ejusdem capacem. cundo Terram ante diluvianam alterius suisse se mae alius ab hodierna aliter istoc genere fati non periisset saltem non ob dispositiones suas naturales prout nos docet Aristolus Deniqui supposita ita forma Itu, sive illi constructione, quam antea de diutus, antiquae Telluris, super faciem Abyssi: quae tam inoribus sacris, quam naturae legibus rerum que ortui ex Chao est conserinis: ex illi s disso lutione, lapsuque in Abyssum suppositam, oriretur
Diluvium universale liniue tale, quod singulis phaenomenis responderet, omnibusq; curreret objectionibus Neque enim inopia aquarum laboraret haec hypothesis, neque easdem aquas abducere amoliri, finiente Diluvio, dissicile esset; quaecunque alia vulgares hypotheses premunt incommoda, in hie
ullum locum habent, aut nullam vim exercent.
At dices forsan huiusinodi hypothesin de dissoluotione Terrae, Heruptione Abyssi, respondere quidem omnibus phaenomenis, tam Diluvii universialis, quam hodiernae Telluris, sed hanc dissolutionem essehAitiam, sive gratis dictam. Respondeo, Hypothesis illa, quae singulis subjectae materiae phaenomenis competit&congruit, non habetur fictilia, aut gratis dicta suas partes explet, suo ossicio fungitur, miniis rebus naturalibus quae non subjiciuntur oculis. nulla est alia philosephandi aut veritatem indagandi
ratio, quam per bujusi diasypothesis. Sed quoad
257쪽
vis, duo sunt prateuteii observanda prim Ouid deliae tradidi historia simu Seeundo quid histo minMuralis Diluviorum moω- -- --- idem prodidit: si Terra hiatu in eruptiones aquarum, sin ilia, in minoranis diluvii' tanquam Pro- usjuncta, memorat in inimis multo niti,gis his causis grεvioribus opus esset. Q ad primum igitur m morat is in historia niluvii, disruptam suilla tunc remoris magnam Abyssum, si metum Rino, quod fieri non potuit
sine ruptione vel dii lutione Terrae. Praeterea, hanc disruptionem statuit causim γ' imariam diluvii e
ierunt itaque vel eruperunt aquae subterraneae hic Abysso, quae terrarum orbem inundabant. Neque tantum hiasse Terram, sed etiam prolapsam esse in suppositam Abyssum, id satis arguit, quod alias non expulsae fuissent e suis sedibus aquae subterraneae: multo minus sese efferre potuissent ad altitudinent maximorum montium, si ullo facto in eas impetu aut impulsu. Denique, cui Diluvium de quo loqui. tur Moses, non esset huic aut illi regioni proprium, seu distusum per terrarum orbem, inde liquet, ruinam illam vel dissolutionem Terrae, qua emotae expulsae erant aquae, fuisse generalem partesque omnes nostrae hypothesea s,narrati ea illainis paucis complecti de comprobare. Huic disruptioni Teias, Rabbah, non dilsimilis e fit locus in Historia ob cap. 38 ubi natales ce3ni Gebrantur, cum prodiit e uter Terrae rata enun istelligo Herum illum, unde dicitur erupisse mare: stactis claustris quibus occludebatur. Verba haec sunt, secundum S tuaginta Resi. 3 Θαλαμιν π --
258쪽
raphran Chaldaic legitur expresses rimn l ri Amso. sed cum duplex suerit, iecundo nos, Abyssi status, laxus diffisus cum Terra superficiem undique tegebat, in prima rerum sermatione Dein, inclusus in utero aut visceribus Terrae, unde tempore Diluvii erupit: Quaeritur de quo statu Abyssi, primo vel secundo aperto vel clauso accipienda sunt haec verba Maniuubim mihi videtur, cum de eruptisne maris ex utero sermo est, id velle, mare fuisse clausum antea, instaris in utero; exinde prodiisse, viri reclusis, vel fractis repagulis. Nam in Abysse aperta distusa, fluitante in superficie Globi, nullus esset uterus, nulla eruptis ex utero. Recte igitur vetus interpres Jobi, Hoc factum, inquit, cum omnes fontes Abs magna perti erant proinde vul- mim, Terra matris sinum aestimo. Quod pluribus en ponit confirmatque Casip. Sanctius in locum. N que frustra quidem necesse est enim per hunc uteorum, magnum aliquem sinum aut recessum intelligamus, eumque subterraneu, unde prorupisse dicitur Oceanus, vel tanquam Partus, vel proluvies aquarum, quae sequi stiet partum. Quae praeterea sequuntur de fotu involutione hujus cetiis recens nati, eodem pectinici coelique Maeris laciem, aestuante diluvio, eleganter expri- nam unti ἀν- -trem πη- νη--- uiis
259쪽
πιο --. Durante in aquarum Diluvialium, ἰ-T labentis,uvidi tinnultu, ne ili' ' nuntiis, Me seussis in altum fluctibu , impleiae erant omnes terris viuinae regiones. Atque his nubibus, caliginois -- aere, quin mollioribus pannis, invisitum erat mare, cum primi, , ex utra o magnae Matris Terra, non dicam in i emi sit, sed in auras qualescuoque
Neque minus congruit quod sequitur, vera ain de hodierno maris alveo, appositis in litore rupibus 8 vallis, quibus coercentur ipsius flumis Circi, -- edi ista terminis meis, o posui vectem O .. . t urique huc venies, o m=n 'oreris vita
hse constimes tumentes sect- tuos. Ita vulgata Paulo aliter remellius: Cum disregi pro eo Terram docreto meo ri apposui vectem obalv- Dicens, hacusque venies, is procedites M opponet se lita, δερrabia iactaum tuorum. Eodem res redit ex utravis versione. Terrae marisque post diluvianorum formam ritum haec verba definiunt, cum laxatas MLevientes aquas, ad suos alveos,sub fine Diluvii, relegavitis restrinxit Deus obicesque posuit repagula in oris maritimis, secundum foedus cum Noacho initum, ne denuo inundarent terras. Alia sunt sacrorum scriptorum loca quae dissolutionem Terrae significare videntur, idque in Diluvio. Propheta Diar,mundi cladem&dissolutionem descripturus, incipit ab iisdem verbis quibus usus est Moses, h. in descriptione Diluvii, nosa p P a m nec theri. aliter utrobique Septuaginta, Me δε o se νοῦ- ωχ σαν unde caetera quae sequuntur in eadem descriptione, ad Diluvii formam modumque pariter
alludere censenda flanti Verba autem prophetae sic
260쪽
Deus se foederi ac promissis Noaio si stis, semper
staturum neque montes aut colles in posterum commoturum. Verba secundum Septuaginta, haec sunt 'Απο - ατο ni Dia ψιλ et μοι ' . Κα-
q- μιθb Noe, hoc mihi est: μα juravi ei in tem pore itis, Terra nequaquam ultra i se propter te, neque in comminatione tua montes transferre, neque gollis tui coninsovebuntur. HOC Aemplar innuit, eversas fuisse terras, divulsas, tuis sedibus emotas, in Diluvio Deumque jurasse air baec nunquam reditura, neque ideo Diluvium. Sacromam Autlaorum loca alia, quae de subversi, ne aut diliolutione Terrae verba faciunt, Diluvii universalis tempus statumque tanquam mundi naufragium, atque ira divina monumentum maximum, respicere mihi videatur. Cujusmodi sunt illa dictωγobi c. 9. 3, 6. O . 2. 4. Is Atque illud Prophetae, Amosc. 9 3, 6. thoah AEneente Terram, ΔΙΡωι- tur Consea, rque quasi rivψ totam,quasi rivm 6 ei,