Archaeologiae philosophicae sive doctrina antiqua de rerum originibus. Thomas Burnet Libri duo

291쪽

Cum de Inseris agit Virgilius, id laxesintelligendum est, ut curi, Graeci verba faciunt περὶ Quod vita defunctorum statum potius, quam locum, significat ita inseri apud Poetam. t id enim umbris silocis siubterraneis cum Soleat Ueribus 'cum largo there, e lumine purpure, Haec ad aprica Maetherea loca spectant. Atque hic etiam Platonem imitari Virgilium, ut alibi non raro atque Terram Platonicam, AEtheream nempe, de qua antea dimam est, hi adumbrari, suspicor. Illa enim majori luce persula, Sesem Coclum sibi proprium, is hodierno diversiam habuit Prout sipra ex Platone explicuimus. Audi, in alium locum Virgilii, quid

commentatus est Sm- EI'si descriptionem Home L. nrisam Plin Commemator dicis esse sublatam, fecundum Theologos, circa Lunarem circulum ubi aer puriores; unde ait irae Virgilius, Aeris in Campis. Meminit hujus Commentatoris Homerici, Idia, tymologicum magnum, Vocibus πιν seris 4. κηρησε, neque alibi mihi occurrit. Sed evectum esse ad cireuium Lunarem, Paradisium e patribus Christianis id γε plures asseruerunt modus iste loquendi utrobique obtinuit. Ita de animarum receptaculis Lucanus. aque patet, Terra inter Lunaque meatus,

Semidei manes habitant risuos ignea virtus Innocuos, vita patientes aetheris imi

Fecit O aeternos animam cosiuit in orbes. Sed de Poetis satis. Audiamus porro Plutarchum

de Fortunatis Insulis Ore eadem cum Elysiis, sed

292쪽

vis fer recentiori nomine disserentem 'Oμβροι 5 πων αι

et κω. , iusiaca is μετροοτητι δεχει eis Imbres habent moderatos, idque rarius plerumque molles entos se roriferos, unde regio in pingui ct --moda non sementi moae ct iantis, sed la I nte profundit fructum, qui copia, suavitate, fine tis,ibus aut agricolatione, poputam alere otiantem susciat Coelum autem se aer, qua ambiim Infulas, adeo furatemperata se tantillum mutantur, ut nullam unquam in

eolis asserant mo iam. En praecipuas Paradisi nostri, aureae aetatis veterum, 'elluris primipeniae, aut suturae, conditiones. Ipsisque sere Platonis odibis, quibus suam Terram Elneream descripserat, in his Elysiis ornandis utitur Plutarchus. Dixerrat Plato mos Hων ἀυτοῖ αλυπον ὀκέπατο. Pliniarchus, , 5 ἀλα- ώρων - - - πια- usi, adiim ut inmune dubium sit, eiusdem locum sta tum , utrumque authorem in animo habuisse. Superest locus inlignis Diodori Siculi, quem intactum praeterire nequeo ubi ille, sub nominerat historia Insula Toprabaa Paradisini Terrestrem, Elysios Campos, Terram vel primam vel noviss1-niam, vivide depinxit 'Eine'; τῶον, inquit,

293쪽

άνόσους κατα το πλῶσον Optima issic sub aequinoctio enim habitant temperatura caeli existit. Et nee ab astu, ne a frigore, molestantur. Fructus arborei per totum istis annum maturi habentur. Dies ibi perpetuo noctem aquat nectan meridie ab ulla re eadunt umbra quia super verticem Sol est. Atque ea Infuia virtus est, , aeris benignitaου, ut plus quam satis annona ultro proveniat Longi aiunt atatis Incoia, ut ita ad centum quinquaginta annos, abseque omni, ut Furimis

morbo, vitam producant.

Haec nulli climati, nulli regioni hodiernae Telluris conveniunt. Qui aequinoctio nunc ruuntur per totum annum, soli illi sunt qui in media Torrida, wsub linea aequinoctiali habitant. Qui quidem est locus habitabilis, sed neque sine aestu, neque sine imbribus : quinetiam saevis procellis est obnoxius. Praeterea, non vivitur diutius sub Torrida, quam in caeteris locis neque morborum aut egestatis sunt immunes Incolae. Haec igitur non niti universali sequb noctio, sive Telluri initu recto, conveniunt. Quae

suis Elysiis primo, dein aliis regionibus, ad modum Elysiorum adornandis, accommodarunt vetere . Nique illud officit interpretationi nostrae, quod hujus iris Insulae homines Amos faciat hic Authora id enim accideret omnibus in Tellure recta, quod umbris carerent, quoties sol esset in eorum meridiano.

Prout antea notavimus. Denique, ne te moretur illud, aut negotium facessat, quod ea jam superesse velint in rerum natura hi minores, quae revera abierunt, atque dudum a ma lita

294쪽

. olita sunt. Hunc errorem errarunt tam Patres Chri

stiani, quam Gentium Scriptores. Nullus jam sit. perest Paradisus errestris nulla ultra Oceanum Elysia eo tamen amandant piorum Animas, tam hiruam illi, tanquam ad sedes beatas. Et perinde est, ve de praeterito, si x e de suturo Paradissi De primi aetate aurea, vel de futura rediviva haec gentium Elysia intelligas. Eodem res redit, eadem repetenda est scena, paucis in melius mutatis. Id sialtem observare licet Veteres semper cam Paradises vel

Elysia depingunt, fundamenti loco, coeli aerisque statum aequalemi temperatum constituisse. Haec de Gentium scriptoribus, Philolaphis aut Poetis Iudaei Christiani demum accersendi

sunt. Illi vero non de auresi aetate aut regno Saturni,

verba iaciunt, sed de Paradis A Hurio Domini. Diversi sint tituli, sed eadem materia. Id quod ficile

comperies, utriusque phaenomena tecum repetens, alia aliis conseras. Exulabant e Paradis omnia mala aut noxia, sponte nascebantur omnia Terrae bona. Neque aliter in Regno saturni atque aurea

aetate. Vivebant homines une legibus humnis, , κραταοῦ, in utroque statu. Aperti, nudi, taman, quam corpore. Denique, in celo sereno vitam longam paci sic ducebant. Haec facies naturae atque rerum humanarum in primis mundi saeculis, quocunque nomine hunc rerum ordinem appellaveris. Sed quod ad argumentum nostriin spectat

ma Rim Θ, ver perenne, non interruptum aequinoctili utrobiqtie stituerunt. De Saturni regno hoc ante olfenium eli atque idem de Paradiso tes an

tur, tam Judaei quam Cluistiani. Quoad Judaeos,

coni ille, si placet, V. Abarbanti m in caput secundum G f.s Aben Eabram in eundem locum in cap. 6

295쪽

Doctrina Antiqua de Rerum origis. 169.

Iratae mimon sim in cap. 1 o. Sanhiar demnassem n Israel δε αμα - cap. 17. His adde, si vacat, nuperi authoris, Hasami Eubulino, testimonium, M'. oab. de Iudaeis simul inrabibus Dicunt Arabes m. λ'.quit, πινι- ouiminii te is procream fuisse,ao Paradisum sub aequummati situm tinea aut utrumque concurrisse. Diem enim perpetuo duotitam horis metiuntur. Hoc id Iuaeei tenent. Calave iii m noctes diebus aequales in Paradis posuissent Doctores Judaei, neque aucta unquam aut imminutas, idque recte: ex iis nonnulli in media regione Terrae, si ibhodierno aequinoctio, hoc suum Gan. Eden collocarunt; quandoquidem, ob ignotam illius mundi primi dispositionem, perpetuum in Paradiso aequinoctium aliter tueri non poterant. Dicunt quidem nonnunquam Judaei Gan- Eden esse in oriente, sed orientem AEquincti talem intelligunt, ubi Sol oritur sub initio veris. Illud disicimus ex Mose Bar Cepha, qui rem ita explicuit Sim MPam. etiam qui hinc constare existiment Paradisum in Oriente 3- esse, quia, qui templa aut aes construere volunt ad Orientem spectantia, ta describunt, ut ad Solem in mensem ni re ondet is Lunae Aprilis nostxi 2 orientem, obmersa sit fabrica. VI isto MENSE Sol supra

Paradsi locum oriatur. Vides igitur apiid eos in hoc argumento orientis nomine intelligi equinoctium

vernum, vel locum ortus Solaris in vere.

Hac breviter de Judaeis; Neque incelebris et haec opinio apud Christianos, de situ aequinoctiali Par disi. Id quod verbis explicitis nonnunquam testantur, quandoque autem omnes temporum vicisssitudinesi Paradiso eliminant, atque eo signo, aequinoctium constituunt perpetuum, vel in illa Terra, vel in ione Terrae. Tatia in in sua Oratione contraseisy Graecos,

296쪽

Graecos, tam Paradisum ab hodierna Terra distin,

isset, ab illo omnes aeris annique mutationes rem vel atque instar Terrae AEthereae Platonis suum muni. dum Paradisiacum depingit. Nd inrv τυτον, ὼωνεον οι καΘι ανται, ση κρασία ριετειληφότες, ἡμερα εχουσι διαπινουσαν, φέγs τοῖι ντεογεν - ω ποι άπωσσον Super caelum inferius undus essp astantior cui uti accidit temporum anni, latio, ex qua varii apud nos nascuntur morbi. Sed jueundo ma temperi praeditas, diem habet permanentem, o luce terrenis hominibus inaccessa rel=lendet. Huic respon- νικ. det tio legitur apud Suidam de Paradisio, undecunq; desumptum sit. οἰσηse Psὐψηλουροι κώμβνος, πο υ , φυτοῖς σειθαλε ι κομιων. Omni Terra altior

Paradiseus, praestantis temperier, aere subtilissimo se purissimo undique essundens, plantisque semper virentibus ornatus. Facile esset in hujus classis aut horibus recensendis abundare, sed in re nota praestat in unum locum plures contrahere Id quod antea fecit EeLiarminus, ad exterminandum Paradisium Mesepota-De t. nicum, his Verbis. Aecedit ad haec, quod ParadisusE describitur a Sancto Basidio, in libro de Parassis A Johanne Damasceno, I a.deside,cap. undecimo. Ean- cto Augustino, L 34. de Civ. Dei, cap. Io. Ab Alchimo ito, se Caud Mario victore aliis supra citatis Isidoro Lig. Elmo cap. tertio, se aliis communiter,

ut fuerit in eo VER PERPETUUM. Non frigora, miliastri rustae pluvia, nives, gram es,n o etiam nuses Q- ipsum si xisica Scriptura, eum diei primos homim in Paradjofuisse in M. a se

magis Lutherum miror, qui in conαmen. a. cap. Genes

297쪽

PAERE ET UT M , tamen eontendu Parassi mfuisse priam, Mesopotamiam, figulum se Damascum; In quibus regionibus non potest fuisse ver perpetuum,

NISI ALIUS TUNC FUERIT CVRSUS SOLIS VITAM NUNC EST. Recti Lsim concludit, obtinere non potuisse Ur P ERPETU Usive in Mesepotamia, sive aliis ovibus cunque regionibus extra aequinoctialem, in alius tunc fuerit cursus Solis, quam nunc est vel, quod

eodem redit, alius Telluris situs. Nulli itur hyp thesis veterum Christianorum puellis, de sede Pa radisi, respondet, nisi eam statuam sub aquinocti ii vel totam illam Terram, recta ad Solem positam fuisse aequinoctialem. Haec de vere&muummo perpetuis, in Paradiso 8e primaeo te, indum relicita antiquorum verba, minimam partem. Sed aliis praeterea indiciis, non minus certis: quae nobiscum scriptoribus exteris sunt communia, aequalitas temporum in primis mum di seculis demonstratur spontaneam Terra festi litatem mictusque perennes ab omni Paradis labomm Elysio, meparabiles, hic non memoro. Leet ea sit indolis rerum istanain, quae nummε pati,atur anni nostri vicissitudine . Solemque postulet 'lem, immutatum. Ita pariter ontaneum

εαρ. uilest apud Diodorimi Siculum. Id --

luit etiam Phurnutias cia mit mori cap. de Promouiseo cum Deo provident rat conspirante natura, Omnia eduxit e Terra, in mundi primordici Κασα

298쪽

omnia sacra sunt, atque homines e Terra prognati P ad hanc rem apte accommodata prima mundi constιtutione. c. i. citi Hoc argumentum pluribus prosecutus est Lactantius; cumque Philosophis obsecisset, homines E erranasset non potuisse, propter vim rigoris in hyeme,

aut caloris in aestate respondet, ex mente veterum, non erant,inquisint, in principio mundi, Hemiis asin fedperpetua temperies c ver aequabile. Haec erat revera selitentia veterum: Sed recte instat Lactantius, Hoc ipsum probare, hunc, inquam, ordinem, hanc ovisionem : divinam alba uirationem rerum orbginibus praesedisse. Denique, ut haec claudam, Fin-xore veteres Terram ess Coeli ux em: cum adshuc segeti essent uterque numerosam sobolem, tam plantarum quam animalium sne semine ortorum, procreasse. Postmodum vero, ubi exoleverit lueo virtus, Coelum castrari dicebatur; quod nullas, ut pridem, fruges aut animintes sua vi sponte proestuet; sed omnia deinceps per cultum semina

propagarentur.

Aliud indicium habetur temperati ,qualiscossi, priscorum hominum longaevitas, atque rerum omnium stabilis diutium sermae, in mundo primm 'vo quemadmodum nos docent item tam secrae, Mom. 9 cstam propbanae Notavit Arit teles ab inaequali ιν ι . motu coeli, provenire rerum generationes 3 corrup- 'l' tiones: πιη πρωα - , αιτο τρωγεν -- Θο αλλ' ἡ κωτὶ λοξον κυκλον. Id auidem serae quoad rerum inuritus potissimum ex obliquo enim mota coeli, vel, si mavis, Terrae oritur rerum omnium, maxime animitarum, vanitas, corruptio, vita cadmoLisy. a. Hunc locum Aristoteli retexit Author An nymus apud Photium de visa Pythagorae, o ζωδιακὰ λοξῶ κυωται, οἱ ζητησα ---ομ-

299쪽

Doctrina Aliqua de Rerum origis 27 3

τι, α με νη-uos liquosnur, Mia Aristotestim Vestigationere perisse viritur, Agemrationem eorum suis indimes, erra regiorib- arum versicomplementinis producuntur. Nam si recto O, eum reliquo ea odiostes motu, ferretur, irisemper eademque amia temn esset mei statis ore emis, vel alteri--ου --dam. Ita quidem, sine obliquo solis vel Terrae motu, eadem sim et esset anilisecies: 'uod a subit heis aut anniverariis c orruptionibus omni conser varet. Et cum non nisi unius corruptione, alterius generationi locus fiat, rarae essent itidem, in illo naturae ordine rerum novarum cenerationes. Hoc

crassies explicuit ut sequeriti, hic auctor anony- mus: cum hoc iam e bire dogmata Pythagorica, Aristotes in istori in se utrjbuit.

Veterum Astronomorum sententias, in hac male ria, explicuit aptista Mantuam : ad rem nino aucstram de longaevitate priscorum hominum ante Dilu ci. G3 vium, accommodavit. Dicit Caelos omnes fuisse concentricos 3 motu uniformes, ante Diluvium: 8 Zodiacos primi mobilis, irinimenti sive Planetarum, in unum coiisse. Unde istius coeli beneficio, vita virtute vegetioribus praedita erant omnia, tunc temporis, sublunaria. Haec sunt ipsius verba. Erant istis, nempe ante diluvianis, ut Vronomiά experimento constat, Caeli propitiores M. Iuni namque Astronomi duos esse zodiacos unum in nonasthara, alterum in octava, quod Firmamentum voeant. Et initio rerum se temporum se a Deo disss-tos, ut Aries Arieti Taurus Tauro, Gemini Geminis, juverentur ei amborum coeuntibus in unum viribas, foratore

300쪽

fortior in terris feLit λψὶιxui; undet herbas tune labriores, se fruaus erra minores,i longiores ani mantium vitas fuisse, non dubium. Postquam vero, soluta per motum societate, ab nvicem Hscesserunt, totus inferior mundus aegrotavit. Haec plane conssinant supra dictis a Platone, de Regno Saturnio Jovis. i. Ille enim caelorum ναρυος α Omnes naturae debilitates' inferioris mundi aegritudines, detulit 4 Lfixit. Et qui Coelorum philosophiam intelligunt, facit norunt, varios illos loquendi modos, de motu.um coelestium inaequalitate, incongruentia, obliquitate, recte exponere; Dein idem significare, Coeli obliquitatem, Zodiaci obliquitatem, Solis vel Sol ris cursus obliquitatem is facto examine, in imius Telluris obliquitatem, hac omni recidere. Haec si causis long itatis inprilia mundi aetate. πη . t. . De re ipsa, ex asiorum testimoniis, Halaris consi

λ, tit. cuna in scriberem, in clarat alum testibmonium Orphei quod nobis conservavit Procius, . in explicando Saturni Rugno testinive 'hisdem rei