장음표시 사용
581쪽
coexistentiae anhaerae ac coiporis vitiisque mundi adspectabilis f. o. ααλ ea autem in ipsa animae atque corpori, natura
minime continetur, cum postia substantia una non necessario poliatur altera per demonstrati necesse est ut detur ens ab alii in abu ω Orporibu huinaliis mulanoque adspectabili dive sitim, ita quo ratio illa coli tinetur, ct cui a leo ea inlunt, per quae intelligitur , cur stabit intiae illae coexit alit o hic in eorum gratiam existat mundus adspectabilis. Uain cuni ex mutationibus in orgatiis elisoriis ratio reddi possit, cur iam tales sint in anima dea sensuales,4 ex appetitionibus vicissim animae, cur hi jam contingant motus voluntarii g. 19.), nec homo ibi conscius foret motuum in corpore, nisi anima fiuic coexisteret I . 6I6. conveniens omnino est corpus & anin ano Oexistere, ut prodeat unum suppositum ex substantiis proritas divertis constans, quae tamen ita modificantur ac si una in ali ram influeret g. 62i. Ens igitur, in quo ratio coexistentiaeetatrina sic corporis in modificationibus suis consipirantium comtinetur,&quod adeo causa utriusque est β. 88I. Onto ), convenientiam illam perspicere di eadem permoveri debuit, ut anuni amis corpus una produceret, consequenter intellectu si.
273 PDcto empiri), sic voluntate praedituma f. 88o. Dcω empir Quoniam corpus animae in mutationibus sitis harmo nicum a sensibilibus in organa enim umtibus continius mcipere debet impressiones, ut motus cum perceptionibus4 π' petitionibus animae consentientes conserventuris. 617. , inmutardo autem adspectabili tam existentia l. 33 Cosmοιλ qu successiva inter se comiectantur s . Como ), ut a se ii-cem dependeam quoad existentiam 3. m. cismo λ 6 actus contingentium in mundo determinetur per seriem catisarum contingentium, quae a se invicem dependent ut effectus a sua causa g. 83. Cosmo ), corpus nostrum ita modificari nequit, ut in motibus sitas consentiat modificationibus annum . nisi miiD
582쪽
Stotivi hoc uni tersim pendent ab mine catast, ni is omnes omnium animarum per Honessappetition omnes.
in corporibus horanis polubiles motus S univerantrum inmitalium naturam intime per sipicere debuit, antequam muneret consequenter omnisci est Quoniam ver animae como ni humana os rationem conmiliensi amodo colacinivit S in gratiam corporum lim monice cita nimabus modificandorum ipsarumque animarum per naturam ct efflanditiam suam sibi hoc universimi remisianium f. 66 67 I hoc universiis existis per demo aetas caua iniis etsi est agens
liberrimum es quatenus unumscit alterius consequendi gratia sapientissimum. Iam in gratiam animae produxit hoc unive
suin, ut corpus eidem codicisteret, quod cum ipsa harmonice modificaretur per dem1 rara, cum istiusmodi animas ct codipora ac istiusmodi universum pos4bilia intelligeret S ea coexustere conveniens judicaret, uι dem ira demonstrata. Ensigitur causa animarum S totius universi potentia praeditum utre viam vero per potentiam suam ea istentiam largitum est eis, quae per ideas suas possibilia erant potentia creatrice praeditum in adeoque S allimarum, vi mundi creator. Et quia motus in corpore nostro fiunt secundum regulas motus, quibus nat rae ordo continethir β. 339. Cosmia. ordo autem naturae comtingens est, seu a necessitate absoluta liber j. 363. Cosmοἱ 3
autor universi hunc constituit nati irae ordinem in gratiam antimarum, ut Icilicet corpora in hoc univeri existerent, quo cum motu ac u responderent ni odificationihil animae, item admodiu per structi iras iri trulti heri irai Atque ideo auctor rerum omnium et idem gubernator eorundendi Patetigitur harmoniam praestabilitam subsistere non posse nisi admidit urens ab animabus sit rido adipe lubili diversum, intes
uotuis plumisite praeditum, cunniicium, sapientissim
583쪽
Theob , rura notiones utributorum dimnorum, creartiumsiternae v. hernationis universi evolveramus. Quodsi enim ingula propc sitionis praesentis me bra rigide demon-- eare volueris, integr1m conser here teneris Theologiam na-lluralem, in qua non supponitur nisi armcnia praes diis anquam prineipium demor strandi proximum. Non
iam non est Theologiam irariolem rimoniae prae Mitie super iere suillo ostendisse, quod, si detur hammonia praestabilita musetiam detur, tamque ab illa ad exωstentiam hujus valeat eonsequentia, a praeterea indieasset metae, unde singulo et demonstrationes rigidissimae derivandae. Quantum harmonia prae tibi ta rite intellectu conducat ad attrihuta divina elariusin magis distincte intelligenda rum ex Theologia riu est,tum inprimis x THesios: a elucinet.
Haminissa dicitur, qui systemate harmoniae praestabilitae Maria uti ue in explicando comniercio inter animam atque Corpus Iu ter dente, uinetam in motuum communicati eae coluer-
Harmonia enim praestabilita ad omnes reaturarum nes in se inviem explicandas transsertur. α/-tis hiniam quandam universitem nolui si latinitarum
um, in quibus est sens phaenomenorum remim nisi ininiueoncipit anter ipsum regnum gratiae atque regnum iraturae harmoniam quandini adminit. Sed de ea nobis urni serit ominest, quamvis monendum existimemiis quod I birm m-st nomen etiam eonveniat harmoni isti iis universalis defensoribus atque ideo λι-- quam in me Harmonista diei debea
584쪽
omatum a6. est, Deus, quem Christum veno ramur. Systema igitur harinosiue pratribuit admittere ne 'uit, quiDeum verumexillare non licerit,' Oejuseraste vi certus est. Quare cum Deum verum existere atheus novi, qui vero de era tia Dei dubitat, adhue inemetus est. utrum Deus exista ne ne atheus' qui de existentia Dei dubitat harmoniam praestabilitam admittere, consequenterhadimonista esse nequit HI, uuia era -- in systemate harmoniae praestabilitat anima vi propria producit onmes perceptiones diappetitiones 3 613 λ eodem quo
nunc ordine consecuturas, eri misi mundus hie adspectabilis de Orpus in motibus sitis ipsi harmonicum non existeret β. 614. , consequenter anima concipitur possibilis S existere posse , Niamsi nullum corpus in motibus suis ipsi harmonicum piaI1
hile aut existere posse, nam etiatus nullus inunctu materiais iis possibilis is p ponatur. Eodem modo illotus harnionio in
producendi etia inli antina non existeret f. i5. I 6. , Onse quenter corpus anima modificationibus in nrotibus suis harmonicum possibileo existere posse concipitur, etiamsi nulla pos sibili sinapponatur anima. Deus igitur, qui poterat substantuam unani producere absque altera, corpus animae liberrime iunxit, quia in eo existere potest series motuum perceptionubus' appetitionibus animae consentientium , ct eum fecit reis
rum materialium nexum, ut motus isti per continuas in organa sensiori extrinsecus factas impressiones acti producantur
cf. 624. Ichol rar e L 941 radicia empir.θ. Deus adeo ab aeterno praescivit singulas animae appetitiones perceptiones , ut pro omniscientia sua judicare posset , quale corpus ipsi in mu- ahionibus suis sit harmonicum ci quinam nexus rerum at xialium eae debeat, uti dein cum anima hannonicemodificetur.
585쪽
biliter inquam inlium traducere, cum nemo atheus idem asmittere pnsiit, nee quicquam sit in tota rerum natura, per quod attributa divina adeo lueuienter innotescant quemadmodum per haritioniam praestabilitam 3. 626. id quod in Theolo. gia naturali Teleologia tanta evidentia eonstabit ut ne.
ano aruis id indissitim, voeare pius Mulio igitur absurdime'nqui invinreliquini philosephialterius Marinam a re velit. tanquam atheisino latas seras pandentem, quodicam
micando nuneris,ilater trientem corpus utitur harmonia est bilitat meonvenientes in polli eos philosophie eam cellos, quemadmodum Reete qui mihi adversabantur di abs numenim est dieere, quod omnis philosophia systemati har. moniae praestabilitae, hoe est, hypothesi philosophicie de musa Commeret inter animam Qeorpus subustentis sit siginistra m eum ne quidem theoria seperior de anima ab harmonia
prae bilita pendeat, sed in ris ovi, iue sistentaris ineum, strati s nequaei dependenter annonia metabili aems si possint, ea etiam tanquam vera admitti ponunt, e iamsi harmonia praestabilita impol ilis supponatur. Fiatri r nemo, qui ut lysum harmoniae praestabilita peri Iosiimprobaret objecit atheum ita argumentari posse: Si datur harmonia praeuabilita, datur Deus. Atqui non datur harmo.nia praestabilita. Ergo non datur Deus. Ad probandam lamque existentiam Dei adduci argumentum, quod in ludibrium
vertere possit atheus. Bene respondet ad aemu in Dila - phil. s. 3ss in modo tollente non eisivi si ex eo qua, ni edera sun est, salsem --onsequens, sed remoto Memiente tolliat redem si itur inis os in Armam impingere velit Logicae tyro, tam gurrim indi, in s dator haemoniasmestabiliri, datur Deus. Atqui,
586쪽
oro, mensi ne intelliginis, harmoniam practabilitati, eum aureisitis pugnare, quemadmod risio proposito pridismis. Nil quicquam juvat exceptio, allimur saltem vitiosi
argumentari posse, ut in ludibriimi vertat existentiam Dei. Quodsi elum hoe saei male sanus, ipsemet sese ludibrio omni. um exponit, qui vel primis tantummodo labris Logi eam d. gustarunti motandum praeterea est, nos harmonia praestabilita nullibi uti tanquam argumenin ad stabiliendam existentiam Dei, etsi non esset argimentum evidentius, ubi harmonia prae
iubilita anteam Peata sueti Et quanima iis stans. tum existentiam Dei prob. 'per Φssemat explieandi mirimincium inter mentem corpus, quemadmodum 'pra μιαs 964 exemplostumui prodavimus, mos tamen iste nobis Dnime prodatur. Quemadmodum vero veritates sngulas, quantum datur emto euidani usui destinare solemus ita ne. xum necessarium inter harmoniam praestabilitam & existenti. um Dei non alio h ne evnacinius o. 626.9, ita in in ab impie tatis labe purgernua systema vere prulo Opiticum, propinea
quod nihil se si eouentius, quam ut impietatis postulentur, quae a rimum, commisit nondum approbantur. piandum vero seres ut mos iste, qui a paganis ad nos stuli, ex orbe christiano tandem extirparetur, cum homine philosepho ius dum Aristiano, indignumst; quod ab aequitate alienuin. .
innis in Praelei theolog e. 8 nsque ad e ri praeselemiam se. urorum eontingentium negat eamque Deo convenire non posse multis contendit. AEandem sententiam metur Cretitur in. libro de Deo S ejus attributis e. 24. Socimani itaque haranoniam praviabilitam admittere nequeunt Qui vero verum Deum profitetur, quem scriptura sacra rerum omnium MN immissi Meet, atque a eastris socinia in alienus es m-hil perieuli ab harmonia praestabilita imminet. Quodsi ha moma praestabilis tanta evidentia esset probata, ut nemo Mi
Hamorum eam in Ohium voeare posset nullum sine argumentum ad conlatandum ipsorum errorem de praeseientia futurm um contingentium esse validius harmonia praestabi- assi uram mminus eam non ad Ir, e in
587쪽
dem quoque stra ado susipsam infra, si astaret eam veram
quid sis Praestabilitis amomae inter ammam e corpus --
ara har baculum in creatione rerum facta, sed us de eps et natura mon imi liter singulis hominibus perpetuo consequitur perceptio Ο μμ appetitioni inhie s vastuum corporis si mu- constrat inution OExistentia. Quoniam enim harmonia priuialusita dari nequit, nisi detur Deus omniscius, sapientissimus, libere mus, potentissimus, creator' gubernator rerum finitarivii omnium g 626. in tota rerum natura nihil reperiri potest, per quod praestabilitio illa fieri potuisse intelligitur,
conleqilenter in tota rerum natura rationem sumesentem non
uuod 'rcu primum. Enimvero Deus harmoniam praestabilivit, quatenus cum anima produxit corpus, in quo existere potest series lotuum perceptionibus S appetitionibus animae constanter consentientium lati in secit rerum materialium nexunt, ut motus isti ad actum perducantur per continuas in organa senlaria impressiones extrinsecus saetas β. 624. , adeoque in prima rerum creatione. Sare cum praestabiliti sit mirachilum' dismi seratas
miraculum utique est in prima rerum creatione Dictum. 23Mem mmdum. Quodsi anima existere supponatur, vi propria omnes ipsius pereeptiones ci appetitiones producuntur =. 6i3. . Si porro eidem coexistere intelligatur corpus suum mech nismi motus illis perceptionibus' appetitionibus constanter
consentientes possibiles intelliguntur 3. 13. . Si denique mundus hi adhaectabilis mistere supponitur, per eum tandem patet, ii modo per uiuimus imp ssionis in orgam Oen-
588쪽
seria sectas motus harmonici in corpore ad actum perduca eur 617. I ter naturam adeo sic essentiam animae ac corporis' munditiiijus adspectabilis, in quo homo existit, intel-Hitur, cur motuum series in corpore potius consentia seriei per ptionum S ap petulanum in minia, quam ab es dem diLMitiat, consequenter, cistentia perceptionum es appetiti num animae atque motuum istis consentientium in corporea tionem stillicientem in essentiain natura animae, corporis intib
usque mundi a lectabilis Bes et g. 56. onu0 Illa igitur eo
Otinentia in Eguus hominibus naturaliter connanter consequi- turil. ys. ω- , ii iam vero non coinqueretur, nisi Deus hanc animam o hoc corpus pro ollis 6 hune, rum materialium nexum essecisset S praestabilitio hoc modo sim miraculum est in prima rerum creatione Miratum permnmi es a 3 c cissentia illa appetitionum atque perceptionum animae domotuum corporis in singulis hominubus consequitur vi miraculi in prima rerum creatione patrati. 2ιοσο ulmi .
Puto Newtonum hue respexisse, dum harmoniam praestabilitam verum miraeulum ditati sed primigenium miraculum,'
erius vi deinde snguli evenius naturaliter consequiiniur, in philosephia nihil vitii haber, eonsequenter propterea nulla si pothesis philosephtea obiectioni obnoxii est Sane ipsa existentia rerin materialium, quam Deus in prima ereatione iisdem impertim est, primigenium qiicddam miraeulum est, vi cujus deinde naturaliter in mundo hoe adspectabili consequuntur omnes eventus. Quodsi a causis si eundis ad causam Primam ascendere debes, quemadmodum postulat finis a Deo
rex ereationem iniemus: nevisse est ut quaedam insint ereMniris, quae aliter explieari non possunt vis per erissim pis ob ac ideo in principio rerum admitti utique debet quid. iam miraculos, ne actualitas rerum in universo sit indvenens a Deo quod absurdum. Ipse Leonitis epist. m. ad
589쪽
tem pereeptionum atque appetitionum motuum istis eoa sentientium coexistentiam effectum seu consequens miraculi Primigenii in prima rerum creation, sam Pronuneiat misHeulum vero perpetuum esse negat quem amoriani claru videbarum Per miraeulum vero primogenium intelligere nequit nisi praestabilitionet i harmoniae in creatione fassim quemadmodum ex demonsisatione propositionis praesentis intelligitur. Quod vero i miraeuli alleuius praesertim primigenii deineeps naturaliter eonsequitur, id pro miraculi eoa. tinuatione haberi nequiti liter sese res h ibet in jstemate eausarum occasionalium, in quo ad consensum singularum pereeptionum S appetitionum eum motibus potentia De imilium requiritur, qua in systemate rimoniae praestitaviae morus est'isiis principio remiin Mannotitio Appeririones in animo non juere praeflatilitae. Etenim mιμι prae Deus harmoniam talatummodo praestabilivit inter motus in codiosia in ore per impressiones in Omanauentoria factas excitatos desperuceptiones animae, quibus objeela ista repraesentantur, atqtieri
ter appetitiostra animae ct motus III corpore Voluntarios f 61 6 . . Sed appetitione illaicuntur ex perceptionibus ipsa an,
rna vi secundum legem appetitu I. 9o Τύνα α 'strinae eoque milla hic opus est praestabilitione. Idem etiam sic ostendituri modus, quo Mauma a pen. e th nibus perveni ad appetitiones seu has ex istis elicit, non hectat ad commercium aciniae ct corporis β. 96a Dcho -- ri, Sed in systemate hamoniae praestibilita non praesi labuntur a Deo, nisi quae ad comimercium inter animainin eo
pus conservandum emuniam amma uit ppetitiones in anima suere praestabili
Liquet idem ex mota, quo praestabritio Aa est quem
paulo anteis. 624. explicavimus. Etenim in eo nullamma. sum Diuitia ' Gorale
590쪽
euman praestibilienda harmonia perinde sit, quoeunque tamdem modo ex perceptionibus anima elicis appetitiones rem stabilitionis, deo S harmoniae animae atque corporis notiones non sitis distinctas hahent qui sumunt juxta systema harm niae praestabilitaem grmiam corporis appetitiones esse prae sis. bilitas, hoe es'. singulas a Deo.determinatas ut nullo modo ab
anima pende ni nec integrum anum sit quidpiam m iis mutare. Unde deinde eoticii is dia init incaesto, quasis, sumaharmoniae praestabilitae sit libemti adversem munivri rem p cati: eqvilara othinonilia is desne a Mibis eritagendium
ol sic non, si redditur ratio, cur praeientiana ideae mat . . A malis in cerebro oriatur pereeptio in antima, ex qua enauatur Usu,tiis
appetitio , 56o. Ps cto rar S . 96a PDcto emis. 3- si ha --.. militer per systema harmoniae praestabilita non redditur ratio, nil cur ideae materiali in cerebro codicistat perceptio in anima. ex qua sequitur appeti, is AEn Poc- rat Sus 962. PBAM. piria, adeoque inrobique tantummodo redditur ratio, cur detur aliqua in mente perceptio, unde appetitio nasci potest.
Respectu igitur systematis, quo commercium inter mentem corpus explicatur, perinde est quocunque niodo anima a pediceptione ad appetitionem perveniat. Quamobrem sive syst ma harmomae praestabilitae, sue ystentari IIclxus physici ample e aris, modus, quoanima a perceptaone ad appetitionem transit, senaseridelia erit. In systemate harmoniae praestabilitae ideae sensitates ideis materialibus ita coexistunt, ac si corpus in animam influeret seu vi sua illas produceret, o vicissim motus voluntarii in eo uore ita coexistunt volitionibus aciniae, ac si anima in corpus