장음표시 사용
611쪽
niam vero quae t m ad intellectum, quam voluntatem pertinent, cum ii Psychologia empirica tum in silperio mirus suffi cienter exposuimus de anima quatenus spiritus est quod dieatur nihil amplius superest. Nostrum adeo erit de spiritu persessissimo quaedam diuis addere, quoniam eorum usus insignis erit in Theologia naturali. quemadmodum enim me logia usum praestat in attributis divinis concipiendis. ita quoque notio spiritus intellectum ivvirum juvat in se manda notione naturae spiritualis Dei, vemadmodum suo loco luculenter constabiti
s. 646. Spiritur ' Spiritus emectvismus est, iiii ininlectu persectissimo Sfectis i se voluntateperfectissima gaudeti
'in' Definitio tae nominalis est, nee hie ejus reali latem evin cimus. Utemur a vitem eadem in Theologia naturali, in qua demonstraturi sumus Deum esse spiritum persectissimu' immo etiam ostensuri spiritum 2eriectissimum esse possibi
perfectistri praesensat distincte.
δε iis, Nimirum intellectus est multis distincte sibi repraesentiadi possibilia. Quamobrem eum determinationes essentia les, quae notionem intellectus ingrediuntiari sint isti modi ut per eas operetitiones ejus extendantur ad omne possibile est ad distinctan elu .eognitionem, ita ut ne quiequam supersit quod obscuritate in eidem sese subdueat tantus utique in oper
tionibus adest consensus, quantus ob finem intellestas concipi potest, consequenter summa adest intellectus persectio I. so3. 0-οι Equidem definitio traesens pro nominali agebpienda, neque adeo opus est ut denominationi insit veritas: quoniam tamen non invitis notionibus intellectus tersectionis intelleias persenissimus me distinctam omnium possis hilium repraesentati onem Ofiniri potest, nom enouoi ire ret
612쪽
Quoniam intellectu omnia possibilia distincte sibi reprae mi sitia sentans est omnium maximus te ab*lute summus f. 78. inteluctus radicto empir intelisus orsaria Ἀ- est,mmum maximiis, 'secli ιγα alselute su Wmui. 7. .
Mirum vide, non debet intellectim persectissimum mnium maximum ine unum eundemoue: etenim intellectus saeuitas quaedam agendi in f, vs P βα-pito, adeoque
ejus persectio nonnisi ex is uiui tui eidem convenit, aestim ri potest, ita ut persectior sit culus major gradus est Gradus vero es quemadmodum virium, ira facultatum magnitudo
Lex voluntaris est, ut appetamus , quiequid nobis re 'μ praesentamus tanquam bonum G. 9o4 P chol empis.) iram h rem voluntas una ab altera differre nequit, nisi citan alia semper feratur in bonum , alia subinde in honun , tu hinde in malum: . si qua voluntas in bonum sertur, non potest dis serre ab altera, quae Ridem eonstanter bonum appetit, nisi
quod Mia seritur in id, quod est melius alia vero in minus bonum. Voluntasimque persectior concipi nequis, ius quae imparappetis optimum.
613쪽
monstrantur maximi sunt momenti, eum hi se principiis in Theologi, naturali ad ardua veritares dein nnstrandas usuri simus. Suademus igitur, ut non modo haec principia, verum
enam cetera, unde pendent, probe expendantur ubi enim miliaris fuerint, quae in Theologia naturali inde uerauum plana nobis perspicua erunt.1MAlim, Intelliavi spiritu posea mi M--- est. Spiritus di is, 'r enim persectissimus in lectu gaudet persectitano , 6 6.) avi fini suis eoque omni ossibilia distinctesibi repraesenta 6 7. . dam . cum melle bis sit scultas res distinci sibi repraesentalidi f. 273 Pochil empir.), aliter imitari non potes quam quoad orieminin quoad motam aliquid sibi repracsentandi si M.
OHOL , ut scilicet non extendatur ad rem omnem, adeoque in numero possibilium deprehcndantur, quae extra illius sphae- ramaiunt, vestitiem in obiecto, quod cognoscit, obseuritate si sese quaedam eidem subducant. Intella 'us adeo piritus
persectissimi nec limitatur quoad obses tuta, utpote ad Onane possibile extensius. nec quoad modum repraesentandi objecfluna, cum in eo nil concipiatur, quod non disti a. teris, Comstqueuter prorsus illimitavis est. Unde non mirum, quod sit omnium maximus seu absolute summus f., amites eaeum in ea a sunt, quod unum altero majus inneipi possiti Unam renunia limitibus prodire debης quod est in suo virere niaximum
Voluntas obratas spiritas, octissimi illita a es. Voluntas I, est incliniati iani nam ' objectum pro ratione boni, quod in eo inesse illincte cognoscimus , 88 lychol em n , ut adeo
614쪽
et spiritualitate animae in periri 3 93
non velimus, nisi quod nobis tanquam bonum quoad nos praesentamus glo4. PIIch. empiri , ct quod judicatur melius alteri praeseratur , 898 Psychol empiri).4 Voluntas igitur limitari nequit, nisi quatenus bonum apparens prefert bono vero bonum minus majori, consequenter omnem resipuit limitem. si constanter sertur in id, quod est optimum. Quamobrem, cum spiritus persectissimus non itisi in optimum seraturo. I. ;'voluntas ejus prorsus illimitata est.
Quae ad propositionem praecedentem annotavimus, ad prini sentem quoque trahenda.
Di/cluctus hominis admodum limitatus est a Nemo non LisHDctis, novit, multa in hoc mundo adspectabili existere, quae nobis ne λminis confuse quidem, nedum distinae repraetentare possimus. in is t.
mo ubi quis ex quae cogitoici comparare voluerit cuni ceteris, quae ignorat, sive tantemmodo spatium spectet, sive en poris simul rationem habeat contemnendae parvitatis esse numerum eorum, quae cognoscimus respectu illoruit , quae extra omnem cognitionis nostrae sphaeram constituuntur, a unde satis intelligemus, etianas intra sphaeram Telluris, quam incolimus, subsistamus. Intellectus adeo hominis valde limitatus est quoad objechini g. 468. Onto Enimvero ideis no
stris singulis infinita insunt 3 186. , quae cum in iisdem in volvantur β. 87δ a se invicem distinguere minime valemus. ut impossibile sit nos eorundem nobis conscios esse. Apparet
adeo quod numerus eorum, quorum nobis in idea rei conscii . . sumus, sit contemnendae prorsus parvitatis respectu eorum, quorum nobis conscii esse haud quaquam possumus, cons
ruenter intellectus noster admodum limitatus est quoad, um repraesentandi objecta. Quamobrem cum ex ipsa demnitione intellectus intelligatur, intellectu i limitari aliter non posse ni quoad objectum, circa quod versia ur, quoad mois dum objectum sibi repra sentandi f. 279. schol empir0 co
615쪽
set mitem inessectum hominis admodum limitatum esse; objectumspectes, sive minium et praesentandi objedium , Ormas intellectimi hinnulis admoduli limitatui ob
Iairutes huellecti humini non remus agnoseuntur, quam . ex contemplatione univei li , rn ignitudine si iii mundaniis infinita rerum Variesate, quilius pei omne tempus repletur patium. Sed cum ea Physicam supponar, in Peleologia demum. quae hue faciunt ri ad possunt. Conliderandum taeterea
est veritates universum in si singularibu . quae exinivit aseoque ex harum mimero alarum quoque nimierinndum esse.
oblimitationen, intellinus accidit , uti, Miuin judicetur quod non est, immo ut melius udicetur , quod pejus est. Quam' obrem orat alii via ratis limites concipi nota possint, quam ut ea ves in bonum apparens, HI in minus per errorem aut ob ipsam melle diis vinitatini involimitis humana ad μ
dum limitata eae voluntatis nostrae limitestatis e 3eri re nemo muriri Bar,nosii bona apWrentia is tui ferri quam in se
in melius, nedum in optimam, nitis asu incidere cu'vetro ines inologia rationali ratisnes eorum scrutemur, quae sunt f hic inprimis doce, i debebat, undisam sit quod voluntas humana admothim limitiirat a lamma ejusdem persi Bionei gi sintervallo sit remota.
616쪽
m limitatus est , 4. voluntas itemhumanaadmodum limitatam. 633. . Ex adverib intellectus ηρiritus pertastissum illiinuatus est ris. 'oluuias item spiritus persectissiillimitata Anima igitur a spiritu persectissimo tanto intervallo Gisiat, quanto distant limites intellectus' volunt tis animae ab intellectura votivitast illimitatis. Quamobrems limites intellectus humam expetidas mi , Qq ), quam stiliconi rabilis intellesbii illimitato inuide per citim Et quia limitatisvoluntatis a limitationeintelle spe lato M. 898 P empiri); si intellectus humanus inimitato in in parabilis, voluntas quoque humana inimitatae incomparabilis esse debeti Necesse uisi est utlimites intestinus humatura, intellecti inimitato, innites volinitatisivamam a voluntate Diunitata, consequenter cum lintellectus illimitatus 1 voluiitas
illimitatari,irisui persectimio e vetat v 653. , ammalaimalia..iritu persectissimo insinuo hitervallo disseti
quodsi in Heiam limites intellectus humani distin laagnoscantur & magnitusto inrevectus illimitati, Dantum datur, distincte eognoseatur, quemadmodum a nobis sanum in sp eimine Physicae ad Theologiam naturalem applicatae quo sim stitue notio intellectus diu ni ex operibus naturae illustrata ἔPropositionis praesentis veritas m gis elucescer. Nostrum v rojam non ei utintantonos dimanda uambages.
Quoniam asina humana a spiritui victissimo infinito . intervallo distat nequaquam is scat, dari piritus anima i . . I persectiores diverto perse mis gradu. Mirim it u μυ--οψαλAnactu demur, solo rationis lumine uta definire nequeo; neque enim reperio rationes, quiuiis id evine tur Ast sexueturas rataeinparie desectum rationis ueris quae ang
617쪽
- dari elat me docti sussisis antem iuri is philosephia ostendisse, non impossibiles esse spiritus ab animabus divedis . eoaemque limitato intellein voluntateque limitata imi structos; etenim philosephiae est defendere amoritatem seri. rutae Ontra miscripturarios, quo sitissici stiritui nistiusmodi possibilitas.
. neonam 'in in ea GHqmst, sibi conscius rem cum corpus, adeo ii subnantia omposita , ii πιμπια , cogita irat . . , neque corpori vel materiae sinatas Cogitandi eommunicari H, 460 spini is nullus substantia composita, potest. Enimvero substantia omnis vel mirasea,ves simplex esto. 683 - cinis itaquesburiis siliniuria fimplex est
Simplicitatem spirituum omni tempore agnovere αμ, iosi N. Theol gi. Postquam Hobb a autore materiali mus inuauit, non defuere qui substantiae immaterialis impossbisitatem inde probare conati fuerunt, quod substantia nulla sine extensione eoneipi possit. Principium hoe tanquam verum admisere post hae etian alii qui spiritus a eorporibus , distinguere voluerunt, hine etiam spiritibus extenso item tribuerent, bi perperam persuadentes spiritum fingi tanquameunctum in athema inum, propterea quod Mathematici puru
ibim definime periit, eojus pars nulla est, quemadii odum philasiphi en simplexi distis, a partibus nullis eoina 6 3. OMM In eo autem seido falluntur punctum
erum mathematicum imaginarium quid est f. s. -- ;qui vero novit, quae deenre simplici demonstrantur -93 Κ
618쪽
Uspiritualitate animae in specie. 97
Minnie non esse elementa rerum materialium c . at . Conm, quae tamen sinusubsuntietes lires 1 8a Co οιὶ, evicimus. Materiam igitne eum spiritu, quae artesus a se invicem ptime discrevir, infesteiter eonfundunt, notionum Mnor lium parum gnari. . -
ui spiritui extensionem tribuunt, infinitain extensonem tribuere debent spiritui persectissimo, utpote illimitato umde multa fluunt in Theologia naturali absitata Fingunt spirituum persectissimum inu spatii imaginarii, cui infinitari in huitur extens Et hine non defuere . qui ipsum spatium pro spirim persectissimo quam Deum esse eonstat, venditarunt, veluti 'sephus Rap/sen in Conamine de spatio ente reali absoluto. Cur absurdum ipsis videatur, spiritua' pers ctissimum ens maxime activum, sine partibus concipere ad Propositionem praeredentem jam indieavinius. spiritum nempe imaginari volunt, eum tamen essemia es natura ejus sub imaginationem minime odit, quod perinde est aes p res videre senos gustu pereipere velle. Patebit vero deimeeps quam sit neeessarium simplieitatem animae ae spirituum Perspicere, ut immortalitas animaein spirituum ingenere frima demonstiatione nitatur.
Q iritu exissent oriri potest. μ' Ne propositi, hae in perversum sensum trahatur, pro
619쪽
s98 SM IV. Cap. I De Spiritu in genere
lucentis simplieis ex alio simplici in medium adducta sint , 688. MOL). Et si enim spiritus quoque persessissimus, qui
Deus est, sit ens simplex ; non tamen inde sequitur, quod a Deo ostiin haberi nequeant spiritus finiti. Neque enim oriuntur ex Deo, quemadmUdun corpora ex materi prae exi. stentes quod ut rectius intelligatur, rnbe Perpendendum est si spiritus ex Deo ori trur, eos aut esse debere partieu.um aliquam substantsi divitiae, quod simplisitati repugnat ideo rei quam erroneum a remus sentientibus omni aevo rnetbim aut ipsam substantiam divinam in spiritum nitrui
vel ejus particuum in eundem transformari debere quoriim istud immutabilitati divinae contrariatur Si adeo absurdum vi sum omni tempore, ut nemo unquam philosophorum de eo nequidem somniaverit hoc vero & simplicitatem Mimmutabilitatem divinam simul evertit. Et ex eadem ratione rejici.
turillorum error, qui sibi imaginantur, spuitus finitos ex Deo emanasse, vi ne hoc quidem simplicitati divinae eonveniat. Iaque igitur tantum abesse ne praesens proposito in μrem seducar ut potius ad errores de ortu pirituum it mimpassim obvios' citra autoritatem scripturae saerae ex rogis to eonfutandum mirifice condueati a Me inprimi fine
propositionem praesentem in medium ad duelmus Christus, propositionem eandem confirmat de angelici quando gene, randi potentiam is deni denegat. Dum enim nulla inter angelos matrimonia elle docet Matth. XXII, 3o hoe ipso non modo sinuat spirituum genus non propagari per generari
nem, quemadmodum hominum in praerente Gulo in bam vetuo matrimonii fundamemum est generandi potentia , ubi matrimoniolae non est, ibi gen anopolentis l. 66r.
spikou, is Spiritus aut necessario exiint, aut, s contingense existit, -rio, iri rationem existentiae suae uincientem in me nee mi hales, pus ab eo ex nihil produci debet. Spiritus enim ens simplexesti . 638.). ininivero ens simplex aut necessario existit, aut, si contumeliter existi rationem exis uae, si, ei rem in
620쪽
debet. Spiritus itaque aut necessim existit, init, si contingen 'ter existis, rationem existentiae sitificientem in ente necessario habet, atque ex nihilo produci debet. Quamobrem cum ens necessarium sit causa spiritus contingenter exilienti. f. 88i. 866 O uou ab eodem ex nihilo produci debet.
Consona hare sunt scripturae sacri in enim docemur, Deum, spiritum persectissimum, necessario existere angelos vero, spiritus finitos a Deo ereatos fuisse main vis adeo in philosophia non sappetant rationesia decidendum sussicientes, utrum angelidentur, ne per eam tamen constat, si demturam ii eos a Deo ea nihilo productosseu creatos fuisse. t. mini, sussicit ad visendendam veritatem revelatam adversus eo . qui eandem impugnant, consequetus Phili siphus ire 662 Spiritus nec Prius dicit tir qui necessario Aistit Uri Spiritus -- Παν Ver comingens Nel Dur, ii contingenter existiti cessariis Spiritum necessarium non dari nisi Deum, eteros qui exi 'gmit stunt, omnes esse contingenies, in imissis naturali demorustrabitur.
Spiritus contingens ab ente Huphc necessisse ex non pro DEnendo M. ei debet. Spiritus enim Contingens est, qui contingenter exiliit Diritus -- β. 662. . da in si spiritus contingenter existit ab eiu necessario ingenti a eii ihilo produci debςt f. 56L) Qualia obreni cum en omne se s- 'it aut On pulvum sit, aut is oplex o 68s. ηroL , ex nihiIo μευμ μ iproducetidus est vel ab ente composito, vel a simplici dii o-niam spiritus omnis adeoque etiam contingens f. 662.), sub 'stantia sun plex estiss. 658. sima plex vero ex coni solito oriri . nequit β. 687. utol. 4 ensi ecessarium, a quo prodiici ex nihilo