Psychologia Rationalis Methodo Scientifica Pertractata, Qua Ea, Quae De Anima Humana Indubia Experientiae Fide Innotescunt, Per Essentiam Et Naturam Animae Explicantur, Et Ad Intimiorem Naturae Eiusque Autoris Cognitionem Profutura Proponuntur

발행: 1740년

분량: 727페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

641쪽

6 ro in IV.C .LDe Spiritu in genere

. dum erat ex limitatione intellectus & voluntatis eonsequi fini- tudinem s,irituq Quodsi vero q us milit en i finitum &4- miratum pro synonymi hibere bel ex limitiiricine di

dueere, quod sue esIive stariis suos Dossibile experia ur, ves eontra ex siccissione uum divolarum inferre imitationem a terminationum e tialium nun me opus iamracti

Cirmn L Cum Io rationis lumine ullis definire nequeam, an spi-Nisspiriti ritus Salti praeter animas nostras dentur alii suot. . 637. , quae

vero scriptura sacra imagistra stiscitarum, ad forum Titeolog rui spectent, nec temere in philosbphialia inferri debeant nostruia initoque non es inquirere, num spiritus finiti, quos angelos dicti scriptura, habeant corpora ct quomodo plorum perceptio tres motibus in corpore factis ac vicissim motus coraporis volitionibus conseiulant; multo minus autem nostrum est inquirere indifferentiam spirituum bonorum S malorum, quam

scriprura facta satis perspicii exponit. me sellus philosophiae ex scriptura iacta supplet Theologus S ubi philosophus ad amplis, an dum scientiam scripturae sacrae lectioni sese tradit, ipsemet Theologi personam iii duit, quatenus inde petit lumini rationis impervia. Et quamvis philosbphus, qui idem ἄλflianus est, in iis, quae ad forum philoibphicum spectini, a quiescere non debeat consilium tamen est, ut quae ad The Iogiam spe stant a philosiophia separet, tum ut sacilius appareat philo Θphiae cuin Theologia, seu rationis ac revelationis consensius, tum ut absque ulla difficultate innotesicant, quaena instat ratiotii impervias quae Theologiah ibeat sublimiora phil Dphicis,quosnam defectus in philo ophia suppleat. Haec vero quidistincte exponere debet, ut animo com Nehelaudiator, quetri videi titia ua percellunt, Theologus, Philo bpruus esse de-

- de vel me tacenteperspiciem acutiores, quam si titilo

642쪽

, spiritualitate animae iis M. eti

meologiun philosephuni, quamvis ad eratisim nisu, res alia supersint, quae idem uadeant.

CAPUT ILDe Animae orni iunione Cum corporeis immortalitate.

I. 697. Ce iri periri sint productio ex nihilo, seu non prae Creamnis

existente. Vnitis. Sumimus voeabulum reationis in significatu . quem Diber primario sit ita, quod in Theologia alios quoque signi ficatus obtineat, quos hie scrutari nostrum non est. Quoties enim nos vocabulo creationis utemur, toties eum, tionalium

rinisorum eidem tribuemus, quam quem sera definitio. Poteramus in Hyehologia termino reationis prorsas abstinere nis idem indomina de ortu animae dudum esset reemPtus. Ceterum eum producti emex nihilo alibi jam expli-Caverimus , . Guia ); releg da hic sunt, quae ibidem

tradunt in

Si anima humana oratur, oriri aliter neqvit, quampererem qualis es norim Etenim anima humanaens simplexesi s. 48.). Qitam I mou obrem si oritur, adeoque existere incipit, cuira antea non existeret .54r. Ont ἀ), consequenter eontingenter CXInlt f. 294. Omex nihi produci debet f. 69l. OmoL , atque adeo aliter oriri nequit nisi pererrationem f. 697. . .

643쪽

:. illi leti stibiliri, iram ea dem Miunde suppo. nere ne a ligentia lectoris i misi e mures viis assensuu

Nomen hoe in philosisti hodie tereptum clini enim soperiori seculo de ortu animae eontroversiae agit irentur inter Theologosd philos phos lenenses atque tuebe genses, quo rum illi animae ereationem, hi ejusdem per traducem propaga tionem defendebant, denenses Creatiani appellati suere Se

tentia vero de creatione animarum jam in Primitiva Eeelsia, cepi suit, quemadmodum exiis apparet viae fiat w- epistola ad Marcellinum&Anapsteriam operi rum IV pa tiit pag. a. edit Ioannis Marti ideias istis ui de libero adi

bitrio lib. 3. e. ai de variis sententiis circa ortum animariam an notarun . Suosqucique inter Scholasti eos defensoreansna est animarum creatio, quo inter solum D. I 13 3ν3is 3 enmmemoras

se suffiet t. Ubi vero animas a Deo ereari stamis duplex est de elas creatione quaeItio, scilicet num in prima statim ereati ne eonditae fuerint, an verorum demin errentii , quando corpus in utero formatuis de quo in sequentibus dicemus. Vulgo Creatram defendunt tum demum creari anima quando instas in utero vitam hominis vivere inrist. Unde digeu,

tales lam In primitiva ecclesia eontra creationem animarum m tae fuere ob propagationem peccati originalis, eum Deus ubdeatur antri ascreare peccati hujus labe insectas quas ab eadem immunes Quare poterat Enimvero an difficultates hae lintverae, an tammmnodo apparentes, sine principiis Mesom

naturalisimellis nequit. Misit in praesemisyputii susinio nitimi mana rim' a par-ευ -- eo ore gem ρυἱ-- rari nequii. Sicium anima a parentibiis propagaretur, aut

644쪽

tinione cum corpore Mimmortalitate. u

simnis, unde corpus inratur. Qu'niam aram is sunt si stilitiae simplices f. 8.), Dima insultis ex parentum anim bus oriri nequit 688 οπια, Cumque praeterea materia seminis, unde corpus generatur, si extensa s. qi Cosmia adeoque partibus constet s Ἀψ9 mul. , consequenter ens compositum si s. 33i oua) nee anima infantis ex mat ria seminis, ex ub corpus generatur, oriri potestis. 687 sit i αλ Patet itaque animam, siquidem eam oriri sui nas, a parentibus eum corpore generari non posse.

Impossibilitatem generationis anime a parentibus satie, gent creariani pro stabilienda sua hypothesi. Supponunt

animis ut animas propitur debere per generationem, ubi hodie demum oriuntur, aut a Deo creari. Uamuhrem sublato primo alterum ponendum. Fuere tamen, qui hunc an, mae humina ortum defenderunt rationibus magis theologicis,

quam physicis permoti quod stilio existimarem, si pr. Paxtionem peceat originalis a parentibiis ad liber Tirilitia D mimalistarem hypothesi aruina a parenti cor anima apo egeneratur. Materialillae enim animam pro entem, ateriali parentitat

habknt 3 330, quale corpus est Quamobreni uni extra ITI

diibi uni sit corpus generari a parentibus tenerationem pen '. nais dere a seni inera aris in uterum e culato & ovulo in atris eo. Σ.-- deni sinu indato, ueniadmodum in Physica luculentius doce-himus I ii in anima ex hypothesi Materia Iistarum a parentibus Qua corpore genta ari debeat nemo non videt. sim; petias a me obstit, quo minus em corpore per

gener/tinnem a parentibus propagetur o . . uam obrem cum Materialistae mi licitatem animae tollam, nihil amplius obstat, quo minus una eum corpore ex praeexistente aliqua, ateria o matur ei tra productionem ex niti d a.

645쪽

hypothesim de orta animae a parentibus per generatione ἰHine interseelesve primitivae Parres uir, quem a terialis uiritassee uisu lianc anui .originem delanditi a

ionem hine reddit ipse gummu epist so9. Tom. a. Operi.

pag. 3pediti anni 7oo. Cum enim sententiam Tertulliani sequaerim reeensuisset, in haec tandem verba erumpit I Holuauum hoc somniasse quod scilicet animae ex corpulentis seminibus oriantur mirandum non est,qui etiam ipsum creato. rem lJeam noti esse nisi eorpus opinatur. Iuni equidem qui Tertullianum ab errore Materialistarumliberaturi contendunt.

ipsum per corpus substantiam intellexisse enimvero his de torta explicatio Nison i&-κ testimo' parum con sentit, nee hypothesi de animae origine convenit. Diseimus hine potius in Eeelesia primitiva ob hypothesis philosophicis nemini vexa, suisse eatas, quamdiu veritat revinx--α iecit relin errores delamavit. f. m. Tradueiaetu Generatio animae a parentibus seu eius ex corpulen- quinam di tis seminibus ortus dicitur Propagatio animae per traduc . - - Et qui propagationem animae per traducem destiὲdunt, Oeam . . tur Traducimi

Propagatio eanimae per tradueem seri dieimur a Treturia m&sequacibus quia ab anima materiali parentum quid deceris pitur, eum semitiibus uter' infundendum, ex quo anima P tur quemadmodum surculiuex arbore deeerptus xstir2 a nori intertustibarborem excrestit illi similem

propagatis Quoniam anima a parentibus una. cimi corpore mariauia, ire nequit β. oohebus: per ι -- propagam πω MM

quod 'sustinus, utut activimus peccat orious, contra

646쪽

umcine clim corpore de immualitate. as

iniis, defensor, animae propagationem per traducem rejee tir, quamvis propηgitioni peccati originalis Aventem: sin vit enim hypothesin hanc ad Materialismin natales suos re. ferre. naturae anina e spirituali esse adversam. Quod

vero non defuerim ridi eum essent hostes Miserialistarum spiritualitatem animae defenderenr, Traduciariorum ramen ca-Hra secuti sun , non alia de cause factum, quam quod veritatum inter se nexum insuperhabentes sententias contradictorias elegerint id quod in aliis ereberrime accidit.

. Una praemisi xt in corpusiculis ο)Ῥanicis praeexistinibus, Praestri m e priis latus in ut fom r. Hodie pro certo atque ex iis anm-- plorato habetur, saetum in utero materno non generari ex mas .

se seminis nidi atque indigesta, sed ex corpusculi organico prae- exist ille, sive organicum illius mi sinatum sit animalculum η emineum , sive quodcunque aliud rudimentum status: rod in Physicis accuratius discutiendum nobis hic perinde est. .nimvero quoniam generatio non admittitur nisi ex protextillent organico, uia vi corporum ex massa rudi s indigesta, quam chaos dicimus, organicum quid Armari concipi nequit; corpuscula praeexistentia organica aut neces rio existunt, ita ut impossibile sit materiam existere alia forma quae est athe riim impia hypothesis , aut in primo rerum ortu creata fuere quod in Theolam naturali vincemusi dam animae rei quam substantiae siniplices 3 itidem aut necessario exutiunt M. 689 satia), aut, si oriantur, per creationem oriri debent , quod ollarius veritati consentaneum in

Theologia naturali demonstratur. Quamobrem sive animas ει corpuscula organica, quae stetitum rudimenta continent, ne , cessario existere fingas sive utrumque stinantiam a Deo cre tam esse in prima rerum creatione ponasa evidens est animas hvinianas praeexistere debere in corpusculis ors escis, ex quiubus scelus in utero sermatur.

647쪽

Antemam in Theolagia naturai evicerimus, animas a Deo ex nihilo nisse productas eariam ortu certi quid definire ni in ditur, Quoniani vero in demonstranda immortatalitate animae nobis perinde est sive animam a Deo creatam,sve eam ex necessitate naturae suae existere ponas quaenam

harum lententiarum vera sit non modo methodi gratia hie in dubio relinqui iis, vertim eri mea de, usi, ne immortali tatem anime in dubium vocare possit rheus, sed eam Mnte' impiae desti inae sundamento admittere teneatur id quod imprimis usui est, ubi qua in atheismum sertur opinione seeuritatis a poenis ob scelera S flagitia postes anc vitam ii xta ripturae sacrae essui infligendis. Ceterum quod hic lupponimus, si animae prodeunt per creationem, eas in prima statim rerum origine crearas esse, de corpusculis quoque stamina fetus eontinexitibus sumimus, ex principiis Theologiae ni turalia tanto tutius supponi potest, quanto certius in eremtionem animarum admittere non posse vi assensus, quem rationibus extorquemus, nisi eum, qui prisaei pia Theologiae naturalis perspecta hahet. Ibidem vero ostendemus genera.

liter, quae a Deo creata sunt, ea in prima rerum creatione

Diis producta quae o communis The forum scripturaesierar eonformis iuuentia est.

uterum deseruntur , cum conset conceptionein fetus non inuinde quam ab immissiotae seminis maris' delatione ovuli in uterum pendere intimas cum in V in orgami, prae I in redimenta intumet, in uterum matris .erri Iuiter m s objici, hoe modo dici posse, quod lima una

eum corpore a parmitibus gerieretur sd di minani, piae ter transserinationem corpusculi organie atque animae ebdem inexistentis interredit non attendis. Etenim tranaormatio animae, de qua mox plur; dicemus, ipsa natura ipsius vi eonsequirur, anima parentum nihil prorsus ad eam conserente sta transformauo coUusculi Prae Ustgraua Omanici, ut Dipiti Zec by ora e

648쪽

inionicum eorpore.immortalitate.

prodeat orpus humanum pendet non uno modo a matre, quemadmodum in Physicis docebimus Recolenda hie sunt.

quae de imposi bilitate ortus entis simplicis ex simpliei pertrans mationen diximus alibi I. 8. O-Z, miseri. sumitin animamim philosophi antiqui, & inter Patres Ε elesiae Orstore aliaeque ecclesiasticae personae asseruerunt; sed

diversos errores sive theologi eos sive philosophico hypti. thesi suae miscentes Quamobrem qui sibi metuunt, ne peririeulosi quid subsit dogillati de praeexistentia animarum, propterea quod ab antiquis Ecclesiae Doctoribus impuguata tue. in vel praeexistentiae animarum tribuunt, quod Grini asmixto tribuendum fuerat, vel hominum eredulitati obnoxiam hinent fidem. Non video quid inde sequatur, quod vel naturali, vel revelatae religioni, vel virtuti sit adversum. si in prima statim reruni creatione animas a Deo ex nihilo produnaa astit me una cum staminibus foetus dis ieuliatem moveat propagari pecest originalis, ea non a praeexi. stentia, sed a creatione pendet. Sive enim simas animastum demum creari, ubi eorpus ivere incidit in utero eb demque infundi, sive admittas eas in prima Harim reatione eonditas & staminibus serus unitas esses eadem urgebitur disseultas , quamvis non pari successu. In eas nimirum posteriori facilius eam removere licet quam in priori, quem admodum ex principiis Theobigiae naturalis de permissione mali liquet. Uerum est animas esse substanuas simpliees, easque a Deo fuisse creatas & scripturae siexae eonvenit tum

erratio, in quod sim si in prima rerum origine BFnim ab angelis tanquam spiritibus, adeoque substantiis simplicibus s. 'sci removet potentiam generandi quae adeo neganda quoque est ex ipsius mente de animabus, ct ideo animarun De tribuenda ereatio. Iam vero Deus die s Primo a creando cessasse legitur, unde Theologi recte e digunt, quod hodie nil amplius errat, seu ex nihilo producit. scrip ae igitur eonvenit erratio animariti in prima statim creatione a Deo sim. Non ab in prorsu modo dein exuuitur deprimissuminibus Minium

649쪽

Qs Iecit. IV. O AIT De Animae ortu,

D aiis in Dinarum in corpusculo organio Me 'me, quod fortui p rubi ta conribue, aut, sita videtur, in avimalculo perma rico praeexistit, in statu perceptioni confusarum est. Si negas; si ea in stitii perceptionum distin flamim e legem inia nationis anima prodiicit perceptiones praeteritas cum praesciuubus partialem banaan continuitem habentes, attentione iacommunem directa Letu. . Quodsi ergo anima, antequam corpori huic unita, praeextitit in statu perceptionuni distinct rum fieri haudquaquam poterit, quin interdum in teneri γservi aetate, perceptiones praeteritae reproducantur 2 inem ita nos certos reddat, quod illas an habuerimus, antequam corpori huic uniremur s. 73. PDcbol empiri , consequenter ut status protexistentiae memineri,nus , sotro S , 226 6 eho empiri, Enimvero nenio unquam mortalium tale quid observavit, sed in consesso potius est penes omnes, nos status praeexistentiae neutiquam recordari, immo ne quidem rem dari status, quem in utero experti sumus, aut dum in cunisua. sivimus. Supponi adeo nequit, animam in staminibus tusi, animalculo permatico praeexistentem fuisse in statu perceptionum distinclarum. Necesse igitur quod si erit in M. tu perceptimum confiisarum

Vim hilius argumenti rectius percipit, qui perpendit ani

mam nunc reccirdari s Minimi teritorum, quia est in statu

Perceptionum disiui clarum S ad perceptiones distinctas arurnum advertit. Quamobrem ubi essat reeordatio, ibi quo.

que oestire debet recordationis ratio , propterea quod positaritioine sus iente ponatur etiam id, quo propteream Pintius est quam non est iI8. Ontia.). Si quis vero primebs psychologie nondum familiaria experitur , quin iisdem

ad asse iasiim trahisur fieri nequit obtine hoe in omni ea

s Mi lue tamen in spe ei inculcandum erat, quod magm

650쪽

, 7 - Quoniam anima est in statu perceptionum confusarum quati fini seu obscurarum sit perceptiones partiale obscurae sunt s3 47 pcrceptiques PBcti empiri), consequenter etiam totalis obscura est , 46 omni insimit se empiri); Pyamdiu amma in amnis lis trematici,stu pr ' i' amentis foetus praemisit, hoc est, si brevius loqui ames, in metu praeeristentiae perceptione minin riscinas habet.

Equidem non nego fieri posse et pereeptionibus obseuria admixtum sit aliquid elaritatis; sed id adeo exiguum esse de

bet, ut ideo perceptiones ex numero obscurarum eximi in nomerum clararum reserri minime mereantur. Patebunt hie ea sequentibu , ubi ollendenMus anima in perci

piendo typum sequi debeat in statu prae ex illentia'. Cererun iis Physeis demum definiemus num status praeeristentiae fit in animaleuhis spermaricis, an in organteis aliis eorpusculi' quae latos rudimenta continent. In praesente nobis perinde est, quodcunque horum suppono, modo agnosea sematio. me saeius in utero non seri nisi ea praeexistente organico.

Si pereeption partiales singillae obscurae sunt, anima sibi cis ritimis reruta perceptarum atque siti conficia est nequit g. 6.). In anperemti satu igitur, ae xijhiuiae rervin perceptarum atque fui consiles ne careat se ne i conshquenter apperceptione caret β. 23. de γανοι emp. . Um i i Drdemque memoria si a7 775 Deso e pino que jam satis patet, quaenam disserentia intercedat intersurum anime praesentem &strium praeerissentiae, quorum se tuum intermedius quasi est, dum infans ex utero in lucem primum editur. Etenim tum tanta est perceptionum partialium claritas, quae ad statum pereeptionum distin f ira cius. fuit f. q. s. Pnches. μαὶ sed uum anima attentioni nondum adsueta, qua quippe caruit in statu praeexistentiae 3 237.

SEARCH

MENU NAVIGATION