장음표시 사용
131쪽
ri 6 HI sTORIARUM 1681. aliquando refluere datas opes, non iniquo ferebant animo . Dum res modica fuit, neglecta facile aut lata; sed gliscenti quotidie magis modum imponere necesse fuit. Quamobrem anno post duodecimum seculum quarto & septuagesimo secundum Lugdu-ὸ ἡ Πρὸ ἡL. Dense CODcilium statuit, ne ultra regalia serperet,
ei modum impo quam quo adhuc invaluisset. Huic vero obnoxiaeri ita, vitiis. consuetudini quae tunc forent urbes, flentio praete- progrega. ritum; atque inde plures in posterum controversiae ex obscuro facile obortae . Eo ὸenique res adducta ut s culo exeunte sextodecimo coeperint Magistratus,h ubis '' abis, quibus id pensi erat, contendere: iisdem regaliat 1 eoumfinibus, ac regnum finibus contineri; in eorumque senten- τὰ=ia 'quisi ilam quartus etiam Henricus edita sanctione descensententia. derit. Verum cum Ecclesiarum Praesules, quae ad huc ab regalia liberae atque immunes , ad rem, , quam nondum ipsi experti fuerant , se comm vissent implerentque omnia querelis ἱ nec ejuSo4Med ita a . tomporis esset, quaestionem instituere; sexto post miI- creverit Hen le sexcentos anno edixit Rex sagacissimus: regaliam ' se vivo, eo quo acceperat statu mansuram; nec quiς styd rugosieri quam additurum tertius decimus Ludovicus post XM. alios tres viginti annos promulgavit . At secus Quartodecimo persuasum. Cum enim ab internis
1.Δisiis dissidiis nihil timeret; juri, quod sibi esse dicebatur ,
λιμ. repetendo sanxit superiori anno tertio ac septuage simo: cunctas in Gallia Episcoporum Sedes regaliae obnoxias esse. Id iis acerbum accidit, quorum nondumEcclesiae in hujusmodi venerant consuetudinem ἡ
132쪽
tantoque vehementius dolorem fecit, quanto sibi Di 81. diligenter cautum duorum proxime Regum volun- a eretae aliquaetate videbatur. Et primo quidem obstitere plurimi, ὸ ά ά, ἡ
rati in diversam illum sententiam abiturum , cur diereses Regalia. sedulo reputasset regaliam non alio pervag/ri posses fati,is, quam quo secundi Lugdunensis Concilii aetate vestigia fecisse compertum fuerat . Tunc veronon ultra
Gallici Regni, qui tum fuere, fines pervasisse; quibus deinceps amplificatis, regaliam tamen in pristino stetisse gradu, Concilii Ecclesiaeque interdicto
longius prohibitam penetrare. Non enim, ut Ma- MagIstratuumagistratus dicerent,eam esse regiae potestati natura insi νςθ' sique
tam, non comparatam effusa in singulas Episcopales Sedes liberalitate ; sed aut datam Ecclesiae beneficio, aut consensu probatam; cujus praetergredi impositos
fines quatuor seculorum usu monstratos, tot mo-mumentis descriptos , iniquum foret. Cum Rς uim jam ur suorum monitu , qui rem aliter se habere dicerent, pars cedit, arer sis nihil de sententia mutaret, ei lubentes aliqui, tacuti plures, vel sibi verborum ambiguitate consulere arbitrati , gessere morem. Duo solum obfirmatis an mis restitere Nicolaus Pavillonus Electensium,Franciscus Caulctus Apamensum Antistites , quos consecuta a Magistratibus sacri patrimonii obsignatio a suscepto proposito non dejecit. Et quamquam Cau-letus Tolosani Archiepiscopi, PaVillonus Narbonen tibi polis,hοι sis decreto, ad quos , Metropolitanos suos, de Vin causa caluatidiciis secundum Ecclesiarum suarum libertatem pro 'vocaverant, causa cecidissent; rem ad stpremi
133쪽
H8 Hrs T ORIARUM Romani Pontificis Iudicium detulerunt Ancepsis: se,. is tum sema fuit , quo illi studio in eam rem acritere feruut, ct quo sustinendam acti fuerint ; tuendi ne suorum Ponti-φη, ' ficatuum iura, an exulcerato in Regem animo indul-
Innocentias ea de / r. . . . r
rerer stribu adgendi quem tibi, quin Jansenn placita foverent Ludovicum, mφ- suspectis, infensum de gravem senserant. Innocen- novi iubeat. tius causam complexus, ter Ludovicum luis literis
monuit injecitque timorem, ne si pergeret exilibus Sacerdotiorum spoliis ditescere, ea sibi Deo vindice , aliquando detraherentur, quae opulenta ab hostibus Ludos eui retulisset. Ille ne monita sperneret, Romam Iega-mam mittit ard. vii Cardinalem Caesarem Estraeum , qui diceret: Si 1 modi 21.tisi Majorum exemplis constitutoque jure id explicanc ret, O γψμι dum negotium csset, utraque Regi suppetere 3 si be- S ' neficii nomine, tot ejus in Catholicam Religionem esse merita , ut hanc levis momenti rem in contentionem venire, vix ab injuria distet. Quamobrem illam, si dubiam, dono ; si debitam, Iudicio concederet , sineretque argumentis aut obsecratione animum vinci suum. Cum Pontifiex Maximus nullis expugnaretur machinis, Rex consilium iniit, acci-Dηωεatiis, sis piςndi Episcoporum sententia aut liberalitate, quod tentiam non mu- Romae denegabatur. Igitur initio huius anni Lutetiaevae contentam Parisiorum congregati praefatique : sanctissimam Gestico antia Dei religionem Ludovici armis studiisque propari si risi g tam aliquod ab se exigere grati erga illum ani- pronuntiatur re- mi testimonium, de regalia pronuntiant , Regis: ais L.. omne late regnum deberi vel a priscis temporia μηm Revium. bus traditam, vel nunc se auctoribus amplificatam is Quin
134쪽
Quin & capta inde occasone Placita quaedam, non IG8rnumquam probata Majoribus suis, publice ubicum' lubet
que per Galliam rerum divinarum scientia percipitur, docenda jubent. Ea sunt: Regum & Princi- schesis doceri. pum Imperia, ne indirecte quidem, ut vocant, Ro- lis sim .ma no Pontifici obnoxia esse; a quo proinde nullam ob causiam regno quempiam detrudi posse, nec solvi obstrictam Dominis populorum fidem . Pontifici Maximo Concilium acumenicum antecellere pin state . Et ex Cathedra docenti non ut divino oracu lo assentiendum, nisi dicto consentiat Eeclesia . Ipsius denique auctoritatem sacris Canonibus , vetustis probatisque gentium institutis coerceri . Quae postea quam in eo Conventu prolata sunt, Regis etiam decreto in publicum prodiere . Edixit enim ne quis ab
iis diversa doceat in Gallia, ne quis illa m scholis ta M' .h; ..
non doceat, neu theologica donetur laurea, qui ty- pubiste disputaα-rocinium haud ponat iisdem in palestra tutandis G μές ψης τ' ponendisque . Re cognita indoluit Pontifex Maximus , rescripsitque ad Parisiensem Episcoporum CC - Pontifex Max ad
tum cujus de praejudicata ab ipsis regaliae causa I
literas acceperat mirari se quid esset , quod pro ire, improbatque tanta Episcopatus dignitate nequaquam ipsoruata Π γ' unus inventus esset, qui auderet turbolentas opiniones contundere, ac sese in disci imen offerre protot Ecclesiarum juribus vindicandis . Errare si crederent, Romani Antistitis majestatem, quae staret
Christi Domini legibus atque institutis, imminui .: tις ς posse; de si posset, hinc reliquos Episcopos elatum ἰri
135쪽
o Hrs TORIARUM 1681. iri . Quippe ex uno Capitis robore vigere membra;eo affecto languescere. Revocent Majorum suorum memoriam non aliis enim quam domesticis exemplis pro suae splendore gentis instrui eos velle ue. certum erit atque exploratum, tunc maxime Gallia canos Praesules statum suum tenuisse adversiis quantumvis horribilem tempestatem , cum pro Christi in terris Vicarii auctoritate magnis animis dimic verint ue praedae vero ac despicatui habitos a potentioribus , si quando ab eo discesserint voluntate consiliisque. Meminerint denique et se , iura prodigendo sua, brevem inituros benevolentiam, perpetua incommoda, quae deinceps nec solvi nec ferri possint . Deinde neminem Sacerdotiis praeficere ,
, .. . b, qui palam acta illa Parisiensis Conventus probas.
ficere, ενο artata siet , obfirmavit animum ; ratus , ita ingruenchiso ui per ti malo medicinam facere . Ei demortuo suffectusorverit. Alexander non modo propositum tenuit , sed evet: δε-Mii his , dem acta, cum postremos obiret dies, rejecit abro-mαι-- gavitque. Erat ea Sedium Episcopalium orbitas re--ti gno gravis nam plures vacabant , molesta Regi, Candidatis incommoda;&clamitabantGalli,eas prisco a se more impletum iri, si Pontifex cunctaretur ; iste Piso. s. - Vero nullam in se moram fore, si qui pauci adversis Romanae Sedi opinionibus adhaeserant, e Candidatorum numero seponerentur. Hinc autem VetereSRὸ, Dὴὸbis Ab p GiQRς uctoritatemque Violari sitam, Regi opinio Innoc. XII coma erat, abnuebatque. Res ab altero Innocentio his tan-ξρMtη , σq' 'dem conditionibus composita,ut qui a Rege postulati
136쪽
ad Ecclesias fuerant, Conventus Parisienus acta . . I 682 abjudicarent ; regaliam , donec a Romana Sede causa finiretur, ubi nondum fuisset , non agnoscerent. Rex datis ad Sacrorum Principem lit ris , promitteret abrogatum a se iri legem , qua nuper assertae in Parisiensi Coetu propositiones, cunctis per Galliam publice propugnandis indicebantur. β' ' -- pa Pontifex abolita praeteritorum memoria, Praesuli p bus a Rege nuncupatis infulas ac diploma daret. Cuncti lubentes volentesque promissi' fidem pe solverunt, nec quidquam Regis aut Episcoporum
erga Innocentium obsequii, Innocentu erga utro1- invaluit.
que benevolentiae desideratum est. Regalia tamen ubique invaluit. Placita modo silent , modo in publicum revocantur , prout quisque p/cem λψx p positione,
discordias amat, ex alterutro sibi consulens. Hoc modθ tacent, moia anno per hyemis tempus oceanus ad boream se se 44 iovalescuηt . extulit praeter modum I ulturusque Hollandorum Oeeanus Molia, Zelandorumque audaciam, qui loca undis hurnili, diam,Zelandiam-ra incolunt aggeribus freti, his alibi confractis alibi superatis, longe lateque inundavit, maxima urbium , pecudum , populorum strage . Astas gravis brutis animantibus fuit per omnem Germaniam , Helvetiam , Burgundiamque, misere nullo- bi psiliuii. que diu remedio , quod vim morbi extingueret , pestilentia absumptis. Eo non ita multos post menses reperto, clades cessavit. Tripolitanis, qui puraticam fecerant adversus Gallos, multo prius damno perdomitis , pax a Ludovico Rege petentibus
137쪽
Quesilaeus G illι. eae clagis Praefectus Tripolitanos Piratas tu chii
porta atrociter contundit . Ver
berat ipsam urbe. Turearum classis eo pergit ad opem ferendam. Immotis Gallis. A quibus Tripolitani pacem om
122 HISTO a IARUM data . Illos, Chii portum cum septem preedatoriis navibus quamquam ingressos, contriverat superi ri anno Quemaeus Gallicae classis pro praetore,
tribus earum tormentorum vi prope demersis , reliquis armamentorum laceratione multaque caede
debilitatis. Urbem quoque ruinis impleverat, ausam foederis contra leges jaculando prohibere portu Gallicas naves , piratarum excipere. Suis , qui By-Zantium miserant renuntiatum quassata moenia , domos, Templa, sociorumque discrimen, supremus maris praesectus suppetias venerat cum sex ac triginta quinqueremibus , spe fretus, discessuros Gallos, cum se vidissent. At ubi patuit in anchoris stare, piratarum classem, cum illac transmitteret, oppressuros ; urgeretque navigandi tempus nec Turcis, ut sociis mare tutum redderent, adessent vires, aut foret animus dirimendi foederis , quod vetustum cum illis intercedebat ; Tripolitani, eodem prasecto interprete , pacem erratique veniam petere coacti fuerant. Pacti, quos Gallorum captivos in navibus habebant, illico ; quos domi, intra duos menses restituturos ; abire permissi sunt. Re cum Tripolitanis composita , Quesnaeus ad Hellesponti fauces se contulerat, impedieratque aditu naVes, quae ad regiam urbem commearent .
Quippe secum ipse constituerat, posse hoc adigi i commodo Uistriorum principem ad Gallicos excipiendos legatos ampliori sede atque honoribus , quam reliquos Christianorum regum , prout Lu dovi-
138쪽
ΤΟ. I. LIA. II. I 23dovicus ad Imperii sui majestatem jamdiu postula- 1681.
bat . Recens injuria superiorem alteram cumulavit , irritavitque adeo Mehemetis animum, ut UL Excandustistis. sirio negotium dederit: videret ne utraque Gallis impunis foret . Luendam igitur trecentis auia Isrium . reorum millibus legato indictum. Renuenti car DO preis, iacer objectus , cunctisque suae gentis , qui per a Ginis petitur . UthOmanica emporia mercaturam facerent, hasta μή μ' atque aerumtiae. Et quamquam non ita multo post Quesnarus cum classe Algeriam trajecisset , urbem piratica infamem omni telorum genereia Ἐμπρ pr.uc tu. conscissurus, ille tamen nihil ideo remiserat, urgebatque vehementius atroces minas . Verum cunia
nihil aut parum proficeret, & in Hungaricam expeditionem intentus, alio distrahi aversaretur; λ
mul vero legatus , si quid ipse ac populares de- 22 A die
trimenti injuriaeque a Turcis acciperent, implacabiles sui Regis inimicitias minitaretur ; querimonia hoc demum tempore quatuor aureorum milliabus exiguaque gara compressa est. Novus annus erit insignis extremo Germaniae Italiaeque a Turiscis periculo; insignior eo depulso cum tanta Barbarorum clade, ut qui ad id temporis immani potentia creverant, nunc tandem prostrati abjectique tin dies magis magisque ingenti nostrorum temporum felicitate non amplius terrorem afferant. Hyemem Leopoldus ac Mehemetes traduxerant scribendis instruendisque legionibus, comparandis commeatibus ac reliquo belli apparatu. Viennae
139쪽
124 NIsTORIARUM. I 683. quoque munitiones, quae, ut in pace, neglecte νitimamuuitur. Iant, instaurari coeptae , erigi super muros i rica, purgari fossa , & via circa fotum tecta mu- Metus e tranti' vallo . Rumor quippe haud obscurus incesse-
rat, ipsam Imperii 1edem petitum iri. Et quamquam Hispaniensis Legatus hanc opinionem mendacii argueret, ne Caesar, permotus discrimine regiae urbis , huc ab Rheno milites revocaret , quos
ibi hyemare iusserat, Gallis, si quid in Hispanos
audere vellent, retinendis ; cavere tamen in tanta belli vicinitate consilii erat. Mitescente hyeme ex, i , hibernis educto militi Possonii ad conveniendum dies indictus. Eo quoque sub aprilis finem se co
carolus Lothcr. tulit Carolus Lotharingiae Dux, qui supremus 3 mrastaui ' morum praesectus creatus fuerat , nec ita multo post Leopoldus cum tota augusta Domo ac magno ἔθε riit Principum comitatu . In ΚitZeri aperta planitie ,
quae prope eam urbem 1e late pandit, lultrato exercitu, datoque unius mensis stipendio, Germa-o 'μη ς φ es milites ad triginta millia nam adhuc aliqui insuperiori Pannonia, plures in praesidiis detinebantur; sub signis assuere. Strigonii Archiepiscopus ineffa- fissa, e rem, bili Divini Filii Sacrificio Deum veneratus, ut plac R i bilis propitiusque Christimae genti esse vellet, RO mani Pontificis nomine eos deinde laetis ominibus castissimaque praecatione prosequutus est . Nihilo tamen secius trepidi fluctuantesque celebravere diem. Nam fama Turcici exercitus numero ac VI ribus potentissimi praeoccupaverat omnium animos s
140쪽
ΤΟ. Ι. LIB. II. I 2Iinjeceratque solicitudinem, hostilem impetum se , 1683.
tanti non esse ad repellendum . Caesar multa Vol tanS animo , Viennaeque metuens , illuc postridie cum suis regressus , extemplo quae muniendae urbi Teliqua erant, ad omnem obsidionis casum absol-Vi jubet, ac cives parare sibi in annum commeatus. cives iubet in au Lotharingius missis speculatoribus, qui aliqua de Turcarum exercitu renuntiarent ; audito, illum mi
liti, Asiatico praesertim, ex longa molestissimaque via reficiendo in stativis ad Albam Graecam adhuc eL se , Strigonium haud parvi momenti urbem , quae
parum aberat & modico tenebatur praesidio, ag- Lothuringiussiri. gredi statuit ; ratus eam , antequam Barbarus ad His 't vcntaret, in ditione sua fore, de se prospero eve tu confirmaturum militum suorum animos, praeda
inopiam sublevaturum. Dum eo signa movet, urbis praefectus re comperta confestim ab Neoselio, quod chiis τ=G- haud longe distat, subsidium advocat. Missi ad sex dium. homines millia cum ingenti bellico apparatu Strigonium extra discriminis aleam positiise videbantur. Quod ubi Lotharingio cognitum est , iter illico ad sinistram flectit, transgressusque Danubiuata Quare Lothmn-Vδgumque flumina,Neoselium ipsiim obsidione cinia ν sti Sit adeo opportune , ut ad hujus praesectum lud, sicandum , attenuandumque praesidium , quod utpote arcis ad fines Imperii positae validissimum,
erat, reputaretur Stragomum invadere simulalle. gium nititur, ne
Nunc tria peditum millia, octingentos equites ha- πρ si Upigua