Historia cultus Sinensium, seu varia scripta de cultibus Sinarum, inter vicarios apostolicos Gallos aliosque missionarios, & patres Societatis Jesu controversis, oblata Innocentio 12. pontifici maximo et Sacrae Congregationi eminentissimorum cardinal

발행: 1700년

분량: 163페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

3ψ HISTORIA CULTUS

. t Dilucidationes.

I. Observandum secundo minimἡ damnandam ut superstitiosam actionem quae primo aspectu talis apparet, & cujus vix ratio & causa amgnari potest. No. F. Responso. a. Assentior propolitioni sic generaliter sumptae; praesertim si agatur de actione hominum , quorum aliunde nota est nobis fides, doctrina, sapientia r secus , si de Paganis & Gentilibus ,

quos novimus gravissimis erroribus laborare, quales 1unt Sinae Literati qui a multis saltem seculis in Atheismi barathrum delapsi sunt, non aliud rerum omnium principium, quam Coelum materiale noscentes, quique coelo materiali, terrae, spiritibus - montium, fluminum,& idolo Chinhoan ,id est cmusique urbis genio tutelari cultus idololatricos adhibent.

Dilucidariones.

3. Verbi gratia , campanarum Consecratio, quae ab Episcopo intus & foris lavantur, & octo Vicibus unguntur oleo Catechumenorum Quid censeret Sina aliquis, de functione quae singulti annis tanta cum solemnitate Venetiis peragitur; cum Dux annulum pretiosum a Patriarcha benedictum in mare projiciens, connubium cum mari init Quid audicaret idem Sina de tot tantisque ludicris quae singulis annis, diebus genialibus appetentis Quadragesimae in hac nostra Italia celebrantur λ . . . . Quid de more satis communi Regni Europaei piissimi & religiosissimi, ubi iam ab antiquis temporibus, usque ad hanc diem homines turmatim , cum larvis solent intrare Ecclesias, ibique saltarc ad fidium & tibiae sisnos; idque etiam in primariis civitatibus & in

ocuae Disiti eo by Coral

42쪽

oculis Episcoporum S Nuntii Apostolici,Nφ. I..41. Responso.

Quis non miretur ingenium, inventionem, facundiam Scriptoris Societatis, qui tam apta tamque cxquilita e Christianis ci Catholicis Regnis

exempla profert , ad purgandos ab omni superstitionis labe cultus , quos Sinae Gentiles Consu-cio & mortuis Parentibus exhibent ρ Tempus &operam male collocarem , si quam aliena & in-e a sint exempla hic adducta sigillatim vellem ostendere. Solum velim observari quam indecensti gravcm apud omnes offensionem habeat, adducere in exemplum bacchanalia, quae in multis locis, & maxime in Italia fiunt, appetente tempore quadragenarii JeJunii , vel ludicras larvatorum hominum in ipsis Ecclesiis saltatiou es , quae in certo quodam Regno usu receptae sunt: quasi vero haec ultro permitteredtur ab Ecclesiae Praepo- sinis, S non potius ob duritiem hominum, ut Vetera quaedam ct inanabilia mala, cum gemitu αdolore tolerarentur. . D lucidationes.

s. Jam vero , ut ad institutum de factis particularibus Confucianarum oblationum sermonem rcdeamus, aio ullum illum infundendi vinum calidum in aures porci, ut qui fortius se moverit, teligatur, allatam cssu in Chinam ab Eunucho Regio qui ad exterum Regnum Legatus observavit rusticos hocce pacto quodnam animalium robullissimum, ac

valentissimum esset explorare . . . . selectum animal toto Corpore procumbentes salutant ante vel postquam occisium est . . . . magis CXtraordinaria

43쪽

36 HISTORIA CULΥ Us

vero spectat ad pannos, qui postquam oblati sunt,

igne absumuntur &c. No. 3. 4. Revonsto. 6. Frustra Scriptor Societatis recurrit ad originem rituum illorum & ad quasdam subtiles &xeconditas rationes , ut a superstitionis labe purgentur. Quod asteri de Ennucho Regio, qui a Legatione redux usum infundendi vini calidi in aures porci apud Sinas invexit , gratis ab eo dicitur , nullumque Cus rei auctorem affert. Sed et ii usus ille initio 1uperstitionc vacasset, successu

temporis corrumpi potuit. De eo autem aliisque ritibus hic allatis sudicandum eli , prout communiter etiam a Literatorum plebe hodie usurpantur. Deinde observandum limites ritus adhiberi in oblationibus caeli, terrae, spirituum montium, fluminum, & praesertim idoli Chin hoan, seu tu telaris genii cmusquc urbis , quibus in oblationibus ritus illos esse superstitiosos nemo negave

rit.

7. Verum duo alia hoc loco notari velim: primo Scriptorem Societatis aperte, ut ita dicam, concordare de facto, nihilque eorum , quae in describendis solemnibus Coniucii ob ationibus retuli, inficiari: secundo complures eum ritus omisisse, quod nempe eos a Iuperstitione purgare se posse desperaret , qualia sunt praemisia oblationibus I unia , abstinentia a thoro conssugali, sortitio diei ad celebrandas oblationes, quae tuaxime

adhibetur in oblationibus Progenitorum. Dilacidationes.

8. Nullus Literatus iis intervenire tenetur solemnibus Confucii oblationibus , nisi sit Mandarinus, id eli Gubernator. .ed circa hos quid a- .etur p

44쪽

getur ξ sic interrogat Dominus Charmot articulo q. suae ultimae scripturae. Respondent Iesultae id facile fieri posse, quia Mandarinus tanquam bu' perior & Dominus ex hac functione tollet singulos illos actus qui aliquam .superstitiovis speciem habere postunt, & privata auctoritate a multis, non autem ab omnibus, neque ubique introducti fuerunt, quorum nulla fit mentio in Sinensibus Libris Ritualibus ceremonialibus. m. sis. Responso. 9. Falsum est solos Mandarinos, ratione o ficii , constringi ad interveniendum & ministrandum oblationibus Confucianis , ut iam saepe monui. Sed videamus quomodo se Patres Societati S cxpediant a dissicultate quae est circa Mandarinos. Plures enim Mandarinos inter suos Neophytos se habuiste , atque etiamnum habcre gloriantur. Id, inquiunt, facillimum: nam Mandarinus, ut

Superior ac Dominus , quos ibet ritus minus commodos, ct vel aliquam superstitionis umbram habentes removebit. Quis non miretur haec tam intrepide coram Apostolica sede proferri ρ Certe non cit hoc nodum solvere, sed scindere. N lilia

forte alia Natio aeque luarum Consuetudinum te nax est, ac Sincialis. Quis igitur non miretur in publicis ritibus toto Imperio receptis , quemlibet Mandarinuna Superiorem ac Dominum appellari, ut pro libitu, quos rituum illorum Voluerit , removeat Id vix tentaret, si Lucrati loci omnes

ad unum ellent Christiani. Quid si ipse solus aut forte unus & alter Christiani sint , caeteri vero Gentiles p Num hoc casu Literati Gentiles Con- fucii di cultus ejus observantissimi , silebunt 'Quin potius graviter se peccare e1 istimarent, nisi C haee

45쪽

αR HISTORIA CULI US

haec ad supeliores Mandarinos & ad Supremum Rituum Tribunal dictum Lipu deferient. 8o. Quid si ritus illi superstitiosi non solo usu inducti, sed Regiis Edictis sanciti sint& in Libris Ritualibus praetcripti R At plerique ritus Confuciani hujusinodi sunt: sic, v. g. Regia Edicta Jubetat, ut prirna die & decima quinta Lunae Mandarilaus seu Gubernator vel Praestes cujulque loci ad aedam sacram Confucii se conterat, ut ei OdO- res osterat. Verba. Edictorum rescit Reverendissimus Varo in Tractatu suo jam saepe a me citato. Sic ceremonia Ostercndi pilos & languinem animntium habetur in Libro se i, hoc cli Rituali, ubi etiam cavs QPremoniae ratio redditur, apud eundem Reverendissimum Varo. Sic jQunia &abstincntia a thoro condugali ante solemnes Con- fucii oblationes Regio Edicto Imperatoris Hengis praecipiuntur, ut refert idem Varo, Art. 3. cujus hic cli titulus: De Iejuniis quae Iuxta Regium Eae ctam ante duas solemnes Confucii oblationes praemittuntur. Dilacidationes.

I. At, pergit Dominus Charnant, noΠ pO- tuerunt Mandarini) non tu sistere ante tabellamnastriptam nomine Confucii cum aluncta voce sanctissimi & superexcellentissimi spiritus, in qua tabella Sinae credunt reipsa animam Confucii re sidere . . . . Quantum ad vocem sancti, vel si Voles danadsimi, quae tribuitur Confucio , jamdiu respondit Sacra Congregatio anno I 6 s. Si vox illa, inquit, in Regno Chinarum habet latitudinem, posse Ministros ea uti: 1i vero restringatur ad fguificandam veram ct perfectam sanctitatem, nullatenus posset. Porro quod vox Met sit go

46쪽

nerica & non reltricta ad significandam sanctitatem supernaturalem mani sellum est. Ante promulgationem fidei solam sanctitatem naturalem, hoc est bonitatem moralem, & morum integrita-lcm noverunt Sinenses, idque tunc lignificabatvox

Met mortuis & Contucio attributa. uidni igitur

hanc candem sanctitatem naturalem nunc, quemadmodum antea, significare poterit Z Nφ.q6. 47. Re sponso. 81. Hic solum notari velim Scriptorem Societatis phratim bacrae Congregationis non servare, sed has voces , veram cir perfectam 1anctitatem hiice mutare : 1anctitatem supernaturalem, ut hac duplicis sanctitatis, naturalis videlicet & supernaturalis, distinctione, quae celebris est in scholis Molinae, viam tibi paret ad conservandum Consucio nomen sanctissimi, etiam apud Sinas conversos, quem Pater Intorcella, aliiquc Jciuitae omni genere virtutum moralium florui 1se saepe commemorant , ac tantum non ut beatum , in aliquo beatitudinis naturalis paradiso , collocant. Sane

hac distinctione sanctitatis naturalis & supernaturalis , possent adhuc hodierni Romani Furios; Camillos, Fabios, Scipiones aliosque veteris Ro- mae Heroas sanctissimos appellare. Addo ipsos. met Jesultas non aliam vocem quain GV , adhibcro ad significandam sancti si imam Virginem Mariam, sanctos Angelos, sacro-sanctum Midiae

sacrificium. Dilucidationes.

83. Quod spectat ad Confucii aliorumque mortuorum ipiritus, quos credunt in Qusmodi tabellis habitare & relidere, si agatur de praesentia realici pbriica , di non dumtaxat de morali vel re-

47쪽

o HISTORIA CULTUS

praesentativa seu imaginaria, 1cmper negatum est& adhuc negatur, communiter a Lucratis , qui soli cultibus Conrucii intecycniunt, admitti similes erroreS, apud vulgus idololatrarum, quos Literati abominantur , cra quibuscuin apertas inimicitias exercent disteminatOS. N . q8. Revo019.

8 . Falsissimum cit Juxta principia Philosophiae

Sinicae, & communem Literatorum senium, labellas Contudii & Progenitorum csic totum quid morale, quod vim habeat repraesentandi, &mortuorum speciem 1eu imaginian quandam manimo excitandi. Literati nullam veri sphitus notionem habent, & Omnia unum cile, atque exprimigenia quadam materia conflare existimant Attamcn distingunt partcs quasdam subtiliorcs illius materiae, & quandam veluti quintam clientiam. quam Li 1eu Taifile vocant, quae in praecipui S mulindi partibus viscat, in coelo videlicet ad luce udum& sliblunaria fovendum , in terra ad germinandum , in hominibus ad sentiendum de ratiocinandum. Itaque mortς nominis putant corpus in terram redire, spiritu in vero, hoc cli subtiliorem partem sursuin ascendere, & ipar 1is per aerem limilis materiae partibus immi Iccri; unde advocatus fallem cX aliqua tui parte tempore oblationum ad tabellas rcdeat , ibique iclideat rebus oblatis fruiturus. De hoc fule egi in Noli S, scct. I. urta Io. n. Iq9. 9 sequentibu S , ubi a me citamur in

hanc rem Reverendissimus Varo in Tractatu laetec tuo, & illultrillimus Lopeg in Tractatu quc mi piimet Jesultae producunt. Consuli etiam potcit

397. Porro ridiculum est hanc de Tabellis mor-

48쪽

tuorum Opinionem dc doctrinam , quae propria est Literariae 1eltae, tribuere scetae idololatratum seu Boiniorum , cum ambae hae sectae vix quicquam inter 1e commune habeant, ut fatetur ipsemet Scriptor Societatis.

Dilacidationes.

8s.' Literati si non sunt Christiani, aut sunt exsecta Atheortim , ' nullum DCuin , nullum spiritum, neque ibi in tabellis, ) neque alibi agnoscum, multo minus petunt aut sperant aliquid a Consucio S mori uis: aut sunt ex antiqua bchola. & prostitione Liter uria ; & hi dicunt quod in morte bonorum animae pergunt ad coelum , &ibi propc Xamli supremuin Dominum , id est Deum remanent. ibid. Responsio. S6. Haec distinctio Litcratorum Gentilium in

duas classcs, alteram Ameorum, alicram eorum . qui veterem Scholam S proscssioinem Literariam sequuntur , est nota & imaginaria. Sivc enim primi Auctorcs sectae Liter aliae eorumque longotcmpore bucccsibres verum Deum agnoverint, ut Puter Riccius primus e Societate Jeliu in China Missionarius putavit; live jam tum per amen Caelum, & Xarati supremum imperatorcin , nihil aliud intellcxerim praetcr coetu in materiale, vimque Mus efficientcna , ut Pater Nicolaus Longobardus eἷ cudem Socictatu, Riccii soccessor, aliique quainplurimi eXistimant, Certe nemo est rerum bini carum non plane ignarus, quin agnoscat totam Literatoruin lectam a lex centis vel etiam longe amplius annis , in Atheismi baratrum decidi ile, utpote quae nullos veros spiritus, sed solum materialc coelum tanc uana Ierum

49쪽

HISTORIA CULTUS

omnium principium agnoscat. De his egi in Notis , s ecl. 2. art. 2.3. & q. Conssilendus etiam de his Reverendissimus Beritensis Epilcopus electus, qui hanc Literatorum in duas clalles distinctionem ex sumat, omnesque Literatos a mille annis,& iplum etiam hodiernum Imperatorem, ut CXLibris ab ipso compolitis patet, hocce Atheisino

laborare confirmar.

Dilucidationes. 87. Dicunt itaque, afferatur Spiritus, e muro avellatur, se demittat Spiritus ad tabellam, sedenuo tollat in altum & ad locum suum redeat; quemadmodum nos dicimus: asterte Crucifixum, atollite, demittite, reponite Crucifixum, hoc est effigiem Crucifixi. Hisce nihil amplius rcperias apud Literatos, & quidquid ultra additur loquendo de Literatis, Jesultae in suis scriptutis merain imaginationem appellant. Ibid.

88. Tabellas mortuorum inscriptas r Sedes animae talis , talis defuncti , Literatis Sinensibus esse meras imagines, quae defunctos in memoriam posterorum revoce ut , nihilque, eorum opinione, plus habeant, quam apud Christianos imagincs Christi & Sanctorum , propositio est fallissima, ut patet ex Libris Ritualibus & variis Philosophorum Sinensium scriptis, quorum verba & auctoritates magno numero asteri Reverendissimus Varo in praedicto siuo Tractatu art. 8.cuous csst haec inscriptio: Probatur esse sententiam

Sanarum, quod animae Progenitorum adveniant ad

recipiendas oblationes , i, ad fruendam rebus sibi oblatA. De eadem re videndus Illustrissimus Navarretia Tom. a. Tract. 7. g. q. pag. 396. Ita

50쪽

que quod hic ait Scriptor Societatis, comparans tabellas Confucii & mortuorum imagini Crucifixi locum habere potest in Sinentibus ad fidem conversis, quOS Jesuitae , quid de hiice tabellis sentire dcbeant, docucrunt; at hoc tribuere Literatis Gentilibus, novum prorsus ac reS Sidicas Callentibus inauditum. D duci dationes.

89. Quisquis illas orationes) leget, facile agnoscet in verbis illis nunquam cxprimi precem directam Confucio. Orationes quae coram Con- fuci a recitantur sunt tantum panegericae, Πon supplices petitiones , ct nemo eas appellavcrit collectas, nisi anuno propriis opinionibus ante occupato. ΝQ. 49.

Respumis. 9o. Uariae sunt & luperstitiois preces quae Iuoblationibus Confucii adhibentur , tametsi ad eum non dirigantur. Id agnovit Martinius , qui ut cultum progenitorum licitum csse ostenderet in

quaelitis suis ait: Stude nullam divinitat m anima-hus Defunctorum concedunt ; nihil ab illis sperisne aut petunt. His enim verbis saltem oblique fatetur, preces in oblationibus mortuorum futuras

estu superstitiosas & illicitas, tametsi ad animas

defunctorum tanquam ad quaedam numina non dirigerentur , dummodo ab eis aliquid speraretur aut peteretur. Certe quando sanctorum cum Christo regnantium opem imploramuS, non scin- per preces nostras ad eos dirigimus, sed saepe sinpius a Deo, eorum meritis & intercessione, bene licia aliqua poscimus, nullam in eis, quod absit, divinitatem agnoscentes. Itaque etsi concederemus Sinas Literatos nullam divininatem in

SEARCH

MENU NAVIGATION