장음표시 사용
91쪽
nomen Patris Dominici Sarpetri, qui tamen paucis post annis ab hac ordinis sui sententia disce deus, Missionariorum bocietatis doctrinam sequu-
38. Tandem licut Deo placuit, nova haec contentio etiam 1 edata est, mutua plenaque pace stabilita in celebri plurium annorum congrestu
Cantoniensi, cum in ea Metropoli ob religionem relegati essent & captivi plerique Sincuses Missio. narii variorum ordinum & Nationum. Ibid.
39. In illo congressu erant omnino viginti tres Missionarii , decem & novem ex bocietate Jesu, tres ex ordine Praedicatorum, S unicus ex ordine Seraphico, qui omnes in domo Patrum Societatis Q b custodia quidem, ted tamen quali liberi commorabantur , donec Macaum jugia Regia mandata deducerentur, quod tamen postea factum non est, ut narrat illustrissimus Navarretia Tom. I. Tract. 6. pag. 31 2. 3s3. Tres Missionarii ordinis Prae. dicatorum crant Pater Dominicus Navarretia Praefectus Missionum ordinis sui, Pater Leonardus, ct Pater Sarpetrius: unicus ille Franciscanus erat Pater Antonius a Sancta Maria vii magni nomini S , ut auctoritate Apostolica constitutus Missionum ordinis sui Praelectus. An decem & novem Missionarii Societatis circa usum vocis Grati Convenerint , valde dubium est. Certe de hac
quaestione ne verbum quidem habetur in quadraginta duobus articulis ejus congressus quos refert α examinat illustrissimus Navarrcita Tom. 2.
Tradi. q. ct qui etiam leguntur in Libro Constitutionum Apostolicarum , Brevium , Decretorum
92쪽
tum &c. Parisii is Juxta Romanum exemplar anno I 676. edito, past. a t. pag. 29. Facile crediderim tot inter articulos nihil de usu vocis Metti positum fuisse , tum quod nec ipsi Jesuitae hac de re inter se convenirent, tum quod Pater Navarretia& Pater Antoninus a Sancta Maria sententiae quae usui eous vocis favebat, aperte contradixerint. Scriptor Societatis.
o. Omnes illi gloriosi Christi Consessores,
poli longas consultationes tundem pactis conventis subscripserunt, tam circa usum vocis Xan ti, quam circa alia capita inter eos conti over sis. Quin& ipsi net Patrcs Frater Dominicus Navarrcita Dominicanus, & Elater Antonius a Sancta Maria Franciscanus , qui huc usque vocem MVti
vehementius atque ardentius oppugnarant, in eandem sententiam convenerunt, quorum subscriptionis habemus apud nOS documenta authentica &omni exceptione majora.'Adnotatio.
4 I. Documenta illa authentica & omni exceptione ma)ora producant Revcrendi Patres. Secus enim res le habere omnes persuasum habent, tum ex scriptis illulirissimi Navarretiae, tum ex aliis Libris in lucem editis. Forte inter illa documenta plenilsimae certissimaeque auetoritatis erit illa famosa epistola Navarret tae data die 29 Septem bris 1669 cuJus falsitatem ac suppolitioncm tanta evidentia demonstravit clarissimus Scriptor in confutatione Tellerianae Defensionis novorum Chri Dtianorum, ut Pater Le Tel lier obmutuerit. Idem argumentum novissime tractatum habes in Apologia Dominicanorum adversus eundem Patrem
93쪽
Le Tellier & Patrem Le Gobsen toto capite I 8. a pag. 288. utque ad pag. 32O. cui quidem Apologiae conjuncti simul omnes Socictatis Scriptores nunquam respondcbunt. De Patre Antonio a Sancta Maria speciatim fallissimum est , cum de admittenda voce Xangis ad significandum Deum Jesultis consensisse , aut quadraginta duobus articulis Cantoniensibus 1ublcripsisse. Nunquam enim adduci potuit , ut quatuor ex illis articulis sextum, vigesimum, Vigesimum secundum, Squadragesimnin primum admitteret; imo constantcrillos usquc in finem oppugnavit, quos inter praecipuu, erat quadragesimus primus do tolerandis cultibus Conlucii & Progenitorum. a. Id clarissime patet eI Tractatu quem anno I 668. ea de re Canione scripsit, & ad Partem Ludovicum de Gama Visitatorem Missonum So-rietatis Macat degentem misit , Ciuus eΣemplum ipsa manu Rcligiosissiini Auctoris exaratum Romam postea mistum est , quod in Archivio S. Congregationis de propaganda fide servatur. In fine hujus Tractatus sic Patrem Visitatorem Hispanice alloquitur : He representari a V. P. mui
reverenda tis rasones que me movieron para nocentis at olento de las consultas sobre los tres pantos referidos: por eso mi nombre non fue subscripto entreus demas nombres de sisPadres de dichas Conjultas. Quae verba sic Latine sonant: Vesrae Paternιtati admodam reνerendae rationes exposui , quibus adductus non potui asentiri derasom pos Consultatiο-ves facta carca tres articulos a me allatos οῦ quapropter nomen meum non fuat Iubscriptum anter reliqua nomina Patrum praedictarum Consultatio
94쪽
Α3. Notandum autem in hoc ipso Tractatu Patrem Antonium a S. Maria de voce Xariti fuse disputare, multisque adductis rationibus probare, minime adhibendam este ad significandum
Deum, iud retinendam elle vocem Iaencta iam inter omnes publico usu receptam. Scriptor Societatis. qq. Hocce tempore plu1quam centum sexaginta Missionarii ἡ Societate Chinam ingressi . sunt, in ista Domini vinea operaturi , quorum is alii natalium nobilitate illustres & ex primis Eurome familiis, alii ab virtutum excellentiam apud illos populos sanctitatis famam consecuti. Ibid.
As. Cum e China discessi anno 1694. Minsionarii ex Societate non plures craut quam vi ginti novem. An postea eorum numerus ita eXCreverit , ut hic narratur , ignoro. Id unum scio , non omnes illuc titulo Missionis prosectos, sed complures titulo Mathematices, Astronomiae, aliarumque scientiarum vel artium libcralium atque etiam mechanicarum. De mechanicis nequidem ipsi taceri voluerunt , quandoquidem Edictum imperatoris pro libertate Christianae Religionis Latine redditum publicarunt, in quo mentio habetur armorum ac tormentorum belli-COrum, quae ope atque industria Patrum Jeluit, rum tempore belli fabricata sunt. Quapropter multi non ab Apostolica Sede, ut quarto 1e voto Obligarunt, missi, sed Regia auctoritate, ut ipsi-met Iactitant, delegati ad Aulam Imperatoris Ee-kinu in advenerunt. Atque idcirco forte scriptoreos hic ut genere nobiles commendat, cum nΟ
95쪽
Bilitas Apostolicum Missionarii munus nihil juvet, Principum vero Legatis novam aliquam dignitatem atque auctoritatem addere soleat. Certe natalium 1plendor& familiae vetustas in Missionatio Sinensi nihil omnino ei auctoritatis confert ad praesentem de voce Metti quaestionem dirjmen
Scriptor Societatis. 6. Alii pro confessione fidei Jesu - Christi glorioia morte coronati. Ad marginem lcgitur haec nota) Pater Didaeus de Morales occisus deinde pro fide in Japonia, qui Apologiam doetissimam pro nostris Missionariis conscripsit. Ibid. Adnotatio. Α . Honori Societatis parum consulit scriptor, dum loquens de Mus Missionariis qui pro fide Christi mortem obierunt . unicum Patris Didaci Moralis exemplum affert ; liquidem , ut Iam monui in Dispunctione, numero Io8. illustriss Navarretia Tom. 2. Tract. 8. in quo Qusdem Moralis pro Societate Apologiam consutat, non uno loco testatur tanquam rom certam ct in Philippinis Insulis notam , quod e Manila in Japoniam solvens , Christianam fidem deseruerit &uxorem duxerit. Scriptor Societatis. 48. Sed quod ma loris est momenti , ipsimet Patres Frater Joannes Baptilla Morales ti Frater Antonius a S. Maiia, qui insentius duas illas voces Tun & Xariti oppugnarunt , communi quali usu abrepti cas ipsas in Libris lingua Sinensi compositis vulgari significatione non potuerunt non adhibere No. II.
96쪽
qq. Huicce objectioni fuse respondi in notis
stet. s. art. I. n. 26D 266. 267. Quid scriptorem Juvat, dissimulatis responsionibus meis, haec iterum odicere ρ De eadcm objectione videlis quae habentur in Apologia Dominicanorum cap. II.& cap. 26. Ncque enim lubet has Adnotationes inutilibus repctitionibus amplificare. Scriptor Societatis. so Notandum est Patrem Mutium Vitiellencum Societatis Generalem antequam mandaret vocem Xariti apud Missionarios Sinenses pos-1essionem suam retinere, non soluIn Theologos noliros consuluis A. No. I 3.
s I. Non absolute rescripsit Reverendissimus Generalis Vitelle1cus, cola servandam esse vocem Xanti, sed potius minime in polierum adhibendam ad significandum Deum ; tametsi delenda nequaquam ellet ex Libris Patris Matthaei Riccii,
ne eorum auctoritas minueretur. Ita refert Pater
Antonius a. bancita Maria in praedicto Tractata quem Canione scripsit , & Patri Ludovico de Gama Visitatori Societatis Mazaum misit, nunquam id in eo 1cripto assirmaturus , nisi ita i cm se habere ab ipsilmet Societatis Missionariis, quibuscum degebat, audiistet. En ipla verba Patris Riatonii : Lino orden det Reverendissimo Padre GenerisI Societatis Jesu. que bon se usasse mas des88nombre Xangli, ne debaio deste termino se predica se et nomise y ser divino de nuesro Dios γ cria-dor; pero que en los Libros det Padre Matth. eo Riccio no 1e loco astepor causa det buseu credito. Id ipsum confirmat epistola Patris Sarpetri Domini-
97쪽
cani ad Saer. Congregationem de propaganda fide relata a Patre Le Teilier Tom. a. pag. 222. ubi agens de eadem quaestione, notat Superiores Societatis, cum acriter de ca disputaretur, sapienter statuisse, ut in Libris jam editis, in quibus vocabulum Xarati occurrebat, nihil mutaretur ; at imposterum Missionarii ea voce abstinerent, nisi forte in disputatione convincendi essent athei Sinenses argumentis ex eorum libris & doctrina desumptis. sa. Idem narrat Pater Antonius de Govea Viceprovincialis Societatis in Epistola quam primus Gallice edidit Pater Le Gobien in sua Elucidatione pag. 289. nonnulla quidem paulo aliter quam Pater Antonius a Sancta Maria & Pater Sarpetrius commemorans, sed quae adhuc magis voci Metti adversantur. Postquam enim notavit Patrem Andraeam Palmetrum Visitato-rcm Missionariis interdixisse nequis imposterum voce Grati , sive in compositionibus Librorum, sive in instructionibus & exhortationibus, uteretur, quod, inquit, ast eo tempore obser tum est; continuo haec addit, μου quia Reverendiissimus P. Antonius a Sancta Maria quoiam Patris Longobardi Tractatu , qui suppr6sus fuerat , nixus , nobis de voce Xangis litem movit, Libros Patris Matthaei Riccii aliorumque Jefuit arum damnans, quod voce Xangli Dei nomen designari posse docuerint ; aliqui ex nosris Patribus sui mune is esse duxerunt, mensum
Librorum te limoniis, pν obare hoc nomine verum
Deum compellari pose.1 3. Hoc Patris Antonii de Gavea testimonio patet Rc verendissimum Dom. Maigrot primo sui
98쪽
sui mandati articulo nihil aliud circa vocem Xariti san*isic, quam quod superiores Societatis iam diu praeceperunt, & ab omnibus nusdem Societatis Missionariis servatuin est, id quod ingenue confessus est Ρrocurator Generalis Societ tis in suo memoriali de quo supra No. a. Scriptor Societatrs.s . Quod spectat ad secundum caput respondeo his verbis Ρatrcm Procuratorem Generalem in Libello supplici summo Pontificii oblatoJ alludere ad statuta nostrorum Missionariorum in conventu i latinensi mod6 citato, & juxta ea intelligi debere quapropter solum significat Mi L sionariis nostris aliisque Christianis illarum partium interdictum fuisse liberum & absolutum usum utriusque vocis Tien, & Xangri; secu, vero, si voces illae, debita cum ratione, & opportuna modificatione adhibeantur. No. Is Adnoιatio. ss. Quam misere se torquet Scriptor, ut Procuratoris Generalis verba coutra clarum eorum sensum interpreteturi Melius erat dicere eum de his rebus non satis edoctum , aliqua Societatis rationibus minus commoda imprudenter protulitie. Sed talem intcr eos dissensionem, vel in Procuratore Generali oscitantiam fateri noluit. Sane hocce exemplo liquet non olim tantum, sed neque etiam hocce tempore Patres Societatis de hac quaestione inter se conveuire. Scriptor Societatis 1 6. Hinc Pater Le Comte vir non minus probitate quam prudentia & doctrina commendatus , qui e China redux ' nunc Consesurius est Domitiae Ducissae Burgundiae No. I9. Adns
99쪽
D. Quid ad rem facit scire nos Patrem Ludovicum Le Comte esse serenis . Ducissae Burgundiae a confessionibus r Nili sorte existimet Scriptor , fore ut ea, quam sibi arrogant, Christianis. simi Regis , gratia , ab limus cauta defensione deterreamur. Certe hisce diebus Jesu ita quidaen Scriptori non ignotus Jactabat, Societatem habere sex e suis in Aula Gallica , quibus totam familiam Regiam gubernaret. At haec mininad nos attendimus , tum quod satis perspecta sit Chri sitianissimi Regis nostri pictas ct religio, tum quod certi simus Apostolicam Sedem , pro immobili
sua firmitate , sine ulla personarum acceptione, de gravissima hac causa Iudicaturam. Scriptor Societatis.1 8. Sic Pater Le Comte cuius verba etiam Dominus Charmot citavit & approbavit, tametsi ea parum fideliter in Latinum transtulerit.
s9. Quid in mea versione Latina rcprehendat Scriptor , debuisset speciatim notare, non generali& captiosa accusatione mihi malae fidei crimen in- ferro. Certe verba Latina relegens, Gallici sermonis sensum in iis perfecte expressum reperi. Quantum vero eo loco Pater Le Comte, pro iis faciat, qui vocem Xariti negant admittendam, legenti statim apparet. Agnoscit enim& aperte declarat sectam Literariam in Atheismum decidisse, & voce Xariti aliud omnino quam verum . Dcum in
100쪽
6r. Huic objectioni Jam satisfactum est in
Notis meis, sect. 3. art. NO. 226. Scriptor Societatis.
61. Melius in hoc tibi constant Pator Longobardus, Pater Frater Dominicus NaVarretia , ct Pater Frater Antonius a Sancta Maria. Ibid.
63. Pater quidem Longobardus & illustrissimus
Navarretia, re)ectis vocabulis Sinensibus, ad introducendum nomen Europaeuin propensiores videbantur. An vero uterque in hac icntentia persi veraverit, incertum cit. De Patre Antonio a S. Maria constat ex Mus Tractatu supra citato, ei persuasum fuisse repullis vocibus 1 en&Xariti, rctinendam esse vocem Menchu , tanquam publico & communi usu Iam receptam. Scriptor Societatis.
6 . Si multitudo illa nominum ad significandam gem lumino gradu unam & indivisibilem, laude digna est, atque utilis in omnibus aliis partibus Orbis Christiani, prout cum sancto Dionysio docent omnes Theologi id non solum erat utile , sed quodammodo necessiarium in China, maxime initio praedicationis Evangelicae, ob sectarum varietalcm , ct cujuscumque nominis abusum. . Ibid.
6s. Nomen supremi numinis appellativum quod unicum eli in singulis linguis Orbis Chri sitiani , confundit Scriptor cum aliis nominibus quasi alunctis, quibus Dei attributa. bonitas videlicet, Omnipotentia, sapientia, sanctitas, providentia & alia similia significantur, vel etiam