Marcii Tulli Ciceronis Tusculanarum quaestionum ad Marcum Brutum libri 5. Cum scholijs Pauli Manutij

221쪽

ia quid ergo opus est , dieet alF

quis ratione , aut omino' con

solarione ulla, qua solemus viis eum leuare dolorem aeseren tiuis volumus haest .n. sere tum habemus in promptu , nihil oportere Mupinatum videri . atqui tolerabi Ilus ferae insem. modum, qui rognoveriti neeesse esse horuiat 3ala alicuid atridere. hare . ix oratio da ipsa su/ma mali nihil detrahit; tantummodo affert, nihil euenisso, quod non opinandum fuisses . neq; tameu genus id orationis

is coasolando non MIεε r sed id haud sciam a a pluris umeta. illa nec epinata non habent tam tam vim, ut eἔritudo ex lus omnis oriatur: seriune isti fortata grauius, non id effeta 8, ut ea, quae accidant, vasora vidε atur. quia recentia sunt,videatur, noCuia repentina . duplex ea it fur ratio veri reperiandi, non in ijs solum, quae mala , sed in iis letiani, quae bona videatur. nam

222쪽

de quanta sit , quaerimus , ut de paupertate nonnunquam; cuius onus disputando tedamas , do centes, quam patua , 3e quam pauca sint, quae natura deside .ret , aut a disputandi subtilit te orationem ad exempla tra, ducimus. hic Socratus comme motatur ,hie Diogenes, hie cet. ellianum illud, , , επε εβ ε iam 'μι paridis semdido sapienti. . itum , R. paupertatis una eadem si vis, quidna dici potest qua- ω'mobrem C. Fabiicio tolerabselis ea fuerit, at ij netent se serre posse huic igitur asteri generi id similis est ea ratio consolandi quae docet humana esse, quae ae-

derint. non in . id solum con- tinet ea disputatio, ut cognitio- ne m a flarat teneris human i; sed i seni fidae tolerabilia esse , quae mye tulerint, & ferant ceteri. de lpaupertate agitur et multi patientes pauperes commemora-

tur de contemnendo honore r

223쪽

di quidem propter id ipsu bea- tiores eorumst; qui priuatum otium negotijs publicis anteqiuilerunt, nominatim vita Iau datur: nee siletur illud potentissimi rerisApabestum,qui lau, dat senem , 5e fortunatum esse dicit,qubd initorius sit, atque ignobilis ad supremum dies spernenturus. similiter commemorandis exemplis , orbitates quoque liberorum pr*dicantur; eorumque, qui trauius luctus , aliorum exemplis 4eniuntur . sic perpessio ceterorusaeit, ut ea, quae ateiderint. multo minora , qui in quanta sint existimata, videantur. ita fit sensum colitantibus , Ita quintum sit ementita opinio. appareat . atque hoc idem de Telamon ille declar i ii -Ego cunet genui, meriturumuia

de Theseus x . Futurus metum eommenta ae miseriar.& Anaxagoras, sciebam m senuisse mortale in t hi .n. on nes mi

illant illiu

tatis

224쪽

nes diueot tames de rebus nudi . J J manis intelligebant eas nequ is quam pro opinione vulgi ηiιe i sextimesccndab. 8t mihi qui dein s

videtvr idem fere accidere ijs,

qui ante meditantur, quod ijs, quibus ni edetur dies t nisi quod ltatio quaedam sanat illo s, hos

ipsa natura, intellecto eo, quod I remedium illud cominet, matu, iquod opinatum sit esse maximus , nequaquam es istantii, ut vitam atam possit euertere . h'e gigitur efficitur, ut ex illo nec opinato pla, maior sis, do, ut lilii putant, ut, cum duobus p res casus bellenerint , is rho do aegritudine lasciatur , cui illa nec opinatus casus euenerit . . si/ itaq; dieuntur nonnulli tomoe l rore,cum de hac communi on 'γnium eonditione audissent, ea lute mos acte: natos, ut nemo in perpetuum esse posset: expers mali, grauius etia tulisse: quo cire a Carneades, ut v ide o nostrum seribere, Amiochum, i m

225쪽

. hit laudantem Suripideuntis carmen illud ,

Morbusque.muItisunt human diliberi. Rursum creandi aris; si is

omnibus . Leua generi humano osorem nequiquam x M. IRedden da est rana perra i tum vita omnibus

Negabat reauu Me orationis quidquam Omaino ad lauanda aegritudinem pertineraeid enim ipsum delaaὸum4 dleebar, 'quod in eam crudelem neeesii. talem incidissemus: nam illam quidem orationem ex eorume moratione alieaorum maiorum ad malevolos consolaados assa aeeommodatam . mlhs vera lo-ge videtur laeus . nam k neges' i stas ferendscenditionis huma , DR quasi sit Deo pugnare cohi

226쪽

LIBER III. dixi 'in quae cogitatio magnopere I ctum leuatr& enumerat o 'F

lotum oblectet,affertur , sed ut ' isse, qui moeret; ferendum sibi, id eensear, quod videat multos it moderate, .e tranquille tulisse. omnibus enim modis fulciendi

sunt, qui ruunt, nee eo haerere possunt propter magnitudinem ' certitudinis . ex quo ipsa aegri

ludiae vi πην Chrysippus, quasi lviιτν. loeum solutions in totius . nominis, appellatam putat. quae

tota poterat euelli εxplicata, ut Iprincipio , dixi, lausa aegritud, nissest. n. nulla alia, nio, ut iudicium magni praesen ris, atque urgentis maIi . itaq; ti dolor eorporis , cuius ost mor- sus accerrimus , praefertur spe proposita honi δε de acta aetas honeste, ae splendide tama a fert, cohsolationem, ut eos, qui lita vixeriit , aut non attineat . si ritudo, aut perleviter pungatanirni dolor. sed ad hane opissione tu mali cum illa alia opi-

227쪽

nio accessit, opertere, recium esse,ad illud aegre , quod acciderit,ium denique emitur illa grauis aegri tudinis perturbatio ex hac opi nione sunt illa varia & detesta bilia genera lugendi , pedotes,

muliebres lacerationes genat upectores , seminum, capitis per cussiones. hina ille Agamemnon Homericus, & idem Aecianus, Seindes dolore identidem in

inquo faeetum illud Bionis perinde stultissim si regem in luctu

capillum ii N euellete, quasi caluitio moeror leuaretur . sed lige omnia faeiunt opinates ita fieri portere . itaque do Aeschines in Demosthene inuehitur, quod

is septimo die post filiae mortem hostias immolasset . at quam rhetorico quam eopiose t quas sententias colligit. quae verba Contorquet put licere qui quis rhetori intelligas . quae nemo probaret, nisi insitum illud in animis ha remus omneis bo

228쪽

nos interitu tuorum quam gra .uissime moetere oportere . ex hoc euenit, ve in animi doloribus a iij solitudines captent , ut ait Homerus de Bellerophonte, Rui miser in eampir marrans

errabat Aleis , - Ipse ιm ear edens , hominum vestigia Uitstus .& Niobe fingitur lapidea , pro pter aeternum credo in luctu si, lentium. Hecubam autem pu taut propter animi acet bitale quandam, &rabiem fingi in canem esse conuersam, sunt autε

ω alij , quos in luctu eum ipta -- udine loqui saepe delect/t, n

illa apud Ennium nutrix i Cupido cepit uiseram nunc mi ἡ

haec omnia recta , ver , debit a Putates, faciunt in dolore; ma ximeque deviatatur hoc quasi officio iudicio eri , quod sit . qui Dite , cum in luctu esse vellent, aliquid fecerunt bumaniuS , a. itsi hilatius locuti sunt, reuoca int

229쪽

2I Tusc. EST se rursus ad moestitiami tiq; se insimulant, quod dolete, intermiserint pueros vero ma tres, timagistri castigare etiam

solet, nec verbis solum, sed etia i verberibus, si quid in domestico Iustu hilatius ab Us factum est,

, quid ρ:psa remissio Iuctus cupi est consecuta, intellectumq; est nihil profici moerendo , non ne i ii clarat fuisse totum illud voluntarjutri quid ille Terentia- nus ipse se puniens,idest

hie decernit , ut miser sie . numquis igitur quidqinam decernit

. Malo quidem me quouis deum

daputem.

malo se dignum deputat, nismiser sit. vides ergo opinionis esse , non naturae malum. quilis' quod res ipsa/lugere prohibet ει ut apud Homerum quotidianae

230쪽

LIBER III. xis

et neees , interitu'; multorum lili sedationem moerendi asterunt apud quem ita dieitur: iii N/vqι nimis mutios,atq; omniti . luce carentes

iii K ρ magis es aqvum tumulis

i. . ergo in potestata est abiicere, dolorem, cum velis , tempori seruientem. an est vlixi tempus, Quonia quidem res in nostra potestate est , cui non ponendae, curae aegritudinis causa serui mus t constabat, eos qui concit .apum vulneribus Cn. Pompeium vidiissent, eum in illo ipso acerbissimo , miserimo que spe- ctaculo fibi timerent , quo diis .classa hostium eireumfusos viderent . nihil tum athid egisse , nisi ut remiges hortaremur , Mur salutem, adspisserentur suta a Posteaquam Tyrum venissent i