장음표시 사용
231쪽
hoc dilemmate. Aut enim Annatae accipiun. liberalius tractare visum fuerit, roganduq. tur contemplatione confirmationis electio- erit Summus Ponti sex ut remittat nova illanis Episcopi, aut titulo subsidij. Primus ca- subsidia veteribus Annatis addita , ipsequesu, laborat vitio simonia: Ad Principem au- rationem habebit querelarum quae fient ad tem spectat providere legibus suis ne Epis. versus minastros Curiae Romanae. Huius rei copi imperio suo subjecti crimen simoniae exemplum dedit Cnutus Rex Anglorum committant , adeo ut de iis redditurus sit ra- qui religionis causa Romam petiit, obtinuit- l. o. a. c. d. tionem, si Conniveat. Qin re Leo dc Iussi- que ut Episcopi Angliae liberi essent a sol kr nianus Imperatores legibus eam suis prohi- vendis pecuniis quae ab eis exigebantur rabuerunt sub magnis poenis. Et Gregorius tione Pallij: Conquesus iterum sium coram Do- magnus ad Francorum Reges Childeber- mino Papa mihi valde dis rare dixi, quod tum , Theodebertum , Theodoricum. , ad mei Ansiepiscopi in tantum angariabamur imeorumque successores in eorum per senis mensitate pecuniarum quae ab eis exigebamur, scripsit ossicij eorum esse ut simoniam in reg- dumpro Pallio accipiendosecundum morem ο-no suo extirpent, & reddituros eos Deo solicam sedem expeterem; decretumque es ne idiis' .. rationem conniventiae suae. Horramur ut tam deinceps Isai. v. it..cia... Musabile facinus de regno seo ex Pentia ve- XV. At Gallia anno M Dx x x i i. rem Ha prohiberi praecipiat. Infra . Hoc admoneo, dium his malis sibi parare studuit, proposi- quia animam vestrum salvari desidero. Sane tis nimirum & explicatis Summo Pontifici Concilium Parisiense Ludovicum Pium mo- incommodis quae proveniebant ex novis illisnuit simoniam, quae in Romana Ecclesia vi- & indebitis exactionibus quae Romae exige gebat, ab ea amputandam esse imperia po- bantur pro expeditione Bullarum , praeter te te, cum consensu venerabilium Sacerdotum, Annatas, quae modum excedebant, & qua- id est, adhibito consilio Episcoporum Italiae. rum solutio in necessitatem versa erat , qua- Henricus III. Imperator simoniam prohi- rum rerum proponendarum cura demanda-buit anno M xxvii. edicto lato in plena- ta ustillustrissimis Cardinalibus Turnonio &riis comitiis Galliarum x Germaniae ut tra- Gramontio. Sed in Insemctionibus, quas vo-σdi . t h. i. .... dit Glaber , illim temporis scriptor : Tunc cant, sive mandatis quae eis data sint, habe- proposuit edictum omni Imperio suo , ut nullus tur, Regem rogatum fuisse ut Ecclesiam gradas Clericorum vel ministerium eccisasticum Gallicanam congregaret , quo finis impo pretio aliquo acquireretur; ac si quis dare vel neretur his rebus honesto prorseis de decoro accipere praesumeret , omni honore destitutus, adversantibus, isitque cuncta revocarentur
anathemate multaretar. Eam quoque suis con- in eum statum in quo erant antiquitus. nostitutionibus in Gallia prohibuerunt sanctus luisse tamen Principem convocare coetum Ludovicus aliique Reges. illum, vitandis conisequentiis , quia spem in secundo casu, Principes summam ha - conceperat futurum ut Summus Pontifex bent auctoritatem impediendi exactiones toleraturus non fuerit novas illas & indebi Curiae Romanae in regnis suis , quae adeo tas exactiones. periticiosae olim fuere, ut Stephaniis Torna- Anno MDLXI. Ρ ses Ferre ius ad censis jocose quidem , sed tamen expro- Pium IV. Summum Pontificem missus est, vitiu-,, i. brans, scripserit in epistola cLX v. Anglico ut ei significaret querelas a Comitii, Aure plumbo teguntur Ecclesiae , nudantur Romano. lianensibus Regi Carolo I X. propositas' '' Piaculum esset in Gallia . si quis de hac po- adverssis Annatas & Praeventiones , roga-
testate dubitaret post edicta sancti Ludovici reique Pontificem ut querelarum hujusmo- Regumque Philippi Pulcri, Philippi Vale- di causam exscinderet, quandoquidem Anasij, Caroli V. V I. dc VII. de post varias natae illae prohibitae fuerant variis Regum
constitutiones Regum subsequentium.Quod praedecestarum ejus constitutionibus, velut si nolint eas in universum prohibere, pos- contrariae Libertatibus Ecclesiae Gallicanae, sunt tamen eis modum adhibere; ut quoad c a praesertim ab Academia Parisiens aliis enthronistica usurpatum est a Iustiniano .& que regni Academiis responsum fuisset eas ab Isaacio Comneno quoad jura quae Presby- exigi non posse absque enormi simonia. teri persolvebant Episcopo a quo ordinaban- Quantum autem ad Concordata , manda
tur. Clim autem inita sunt Concordata, tum est Ferrerio ut dissereret ea per me-Annatarum & provisonum Beneficiorum tum magis quam alio modo fuisse recepta, sumptus reducti sunt ad certum quendam neque aliter publicata fuisse quam vi ne-naodum , adeo ut nisi Romae observetur, cellitatis, ide6que illa officere non posse Rex possit prohibere ne nova exactio supera Libertatibus Ecclesiae Gallicanae. Sed nul- ponatur. lam video necessitatem quae cogere possit ad
XIV. Quod si negotium istud paulo ea extrema deveniri ut Concordatorum
232쪽
nullitas allegetur. Quippe nihil vetat quin
valeant , ut supra a)notatum est. Praeterea, si id e republica esse videatur , cellare possumus a solutione Annatarum , nulla prorsus a nobis vi facta huic pactioni. Anno MD Lx xx v i I. Rex Henricus IH. Romam misit illustrissimum Cardinalem a Ioyosa, Protectoris negotiorum regiae majestatis ossicium illic impleturum. Ei autem
vel ex Metropolitano cum Episcopis suae provinciae, vel ex Episcopis plurium provinciarum in unum corpus congregatis. Prioris generis synodi vocantur provinciales, aut metropoliticae , posterioris vero, Concilia generalia, universalia, sive regionalia Apost Concilium Constantiense , nationalia. Antequam autem de istis agamus, breviter ac strictim tractare convenit de sisnodis pri- dedit in mandatis ut se opponeret novis pe- mi generis , quae aliarum origo sunt. Apud cuniarum exactionibus quas Datariae mini- Cyprianum & Eusebium legimus viguisse instri meditabantur pro expeditione Benefi antiqua Ecclesia Conciliorum provincia ciorum hujus regni. Eodem anno Partamen- lium celebrationem , metropoleon )nstitutatum Parisiense decreto vetuit ne Banquamj rione ab Apostolis eo consilio facta, ut com
de Sollicitatores majorem pecuniarum sum. imam pro expeditionibus Romanis solverent quam eam quae .lita erat.
I. Duo geM nodorum provincialium. Di provinciales, quave natis talem I I. Convocatio senari provineta pertinet ad Metropolitanum. Plenaria est 'nodus cui inierest Metropolitanus. Concilia plenaria ex orbe universo. II I. Episcopi comprevinciales tenentur convenire ad locum quein Metropolitanus iusserit. 'ui accede-
- non tete ut, Vicarios mittebant , qua sententiam nomine eorum promebant a quibus mittebantur. Panormitanus notatus.
munio haec iliter Episcopos retinereriar , cu jus tamen certa firmaque constitutio facta est in Concilio Nicaeno. Materia porro ista ad quatuor praecipua capita revocari potest. Primum, ad quem pertineat convocatio h rum synodorum. Secundum , quonam tem pore celebrari debeant. Tertium, quasnam causas in eis tractare oporteat. & cujus ponderis sint judicia illic reddita. Quartum, Ob quam causam desierint haec Concilia cel brari. II. Conventum 4 Metropolitano convocandum esse adeo verum est ut Episcopi provinciae non possint convenire absque consensu ejus , quemadmodum conceptis verbis definivit Concilium Antiochenum an . Xx. ex versione Dionysij Exigui: Mem litano pro inciales Episcopos admonente ciminiissa; ut vertit Hincmarus , juxta icta sum verborum Graecorum. Nam Concilium illud persectum est cui Metropolitanus in- . a se ..terest, ut in canone xvi. ejusdem Conci iij legituri P r fictum vero Concilium t Lud subi intestierit Metropolitanus antisses. Graecus contextus habet , πιλε αν --,, . Ferranduς autem Diaconus Carthaginensis, in Breviario Canonum, plenariam synodum vertit innes apostolicos. qui explicantur. Immutatus ordo ve- illo canone : Vt snodus plenam tunc dicatur m Di opus Metropolitanus aderit. Concilium
ex orbe universo, ut ea distingv. at a Conciliis metropoliticis. III. Tenentur autem Episcopi conveni- Da. re ad locum quem Metropolitanus justerit, sub poena suspensionis a communione i ut
statutum cli in canone XL. Laodiceno ois, in
L X x V i. Africano, & vix. Chalcedonens. o Placuit ea institutio Gallicanis Episcopis, qui eam retinenda nyrsse censent in suis cano nibus. Ita enim statutum est in Concilio Are H bus agendum est , quatenus coactae latens ii. habito circa annum cox Liv.
sunt pro cautirun judiciis. Constant autem ubi praeterea decertatur ut si quis Episcopo-
233쪽
rum, morbo praepeditus, intereme non po- nuntiet excusationem quae impedimentum tuerit, vicarium pro se mittat: Si quis com- regiorum jussorum praeferret. Quod Aga. munitas , Dyrrmitatis cause defuerit , per am ilien ii Concilio adversari videretur nisi mire sua dirigat. Praxis autem illa invaluerat vera canonis hujus sententia spectiaretur, antea , ut colligi potest ex canone XXIX. quae coercetur ad celebrationem synodi Concilij primi Arausicani, quod anno qua- provincialis r quae celebratio cum decretadringentesmo quadragesimo primo habi- sit in canonibus Nicaenis , quorum prote- tum est. Licentiam porro illam mittendo- ctores sunt Principes , aequum non est utrum vicariorum amplexae sunt posteriores sy- praetextu constitutionum regiarum Episco
nodi Galliarum & Hispaniarum, in quibus pi violent antiquas illas institutiones. Adde leguntur subsicriptiones Presbyterorum, hoc quod decretum illud Concili j Turonensis
modo, Missus a Domino Episcopo , vel Vica- ea de causa factum est ut iretur obviam con-rius, aut vices agens. Dubitandum non est quisitio Episcoporum excusationibus, qui se quin sententiam nomine eorum promerent regiis negotiis immiscere conabantur, quo a quibus mittebantur, clim id satis constet abstinere pollent ab officio suo. Id ea in ex epistola Aviti episcopi Viennensis adpro- quam, de causa factum; non autem ut revinciae suae Episcopos, qua eos invitat ut ad pugnaretur mandatis Principis, quorum exe- synodum veniant Epaonensem: Duos Presby- cutio retardari non potest absque gravi dam. rer, magnae ac probabilis vi, mandati in fru- no rei publicae. Etione malos, fratribus pro se praesentare pro- V. Concilium Tarraconense habitum an caret. Sed tales dignetur eligere quos Episcopo- no DXvi i. usui essie potest ad explicandum rum Concilio non minus scientia quam reveren- canonem Antiochenum , quo praecipiturtia jure faciat interesse , cum quibus delectet Presbyteris & Diaconis, atque insuper iis' Sammos Pontifices conferre sermonem , quos qui se laesos existimant, ut ad synodum ve- de nitiones pro Episcopo suo snciendas se ri- niant. Metropolitanus enim ad Episcopos beniasique, cum fuerit selinia eligi, sit aucto- tantum mittit epistolas. Isti vero secumritas legi. Sed istud non extorqueat nisi summa adducere debent,ex praecepto Concilij Taris necessitas. Qui locus utilis admodum est ad raconensis, certum Presbyterorum nume confutandam opinionem Panormitani, qui rum Ecclesiarum suarum cathedralium alia existimat Vicarios illos non habuisse jus suf- rumque Ecclesiarum dioeces anarum, de ali- fragij in Conciliis provincialibus. quot 'insuper seculares personas i EA DIV. Synodus Agathensis celebrata anno tales per fratres a Metropolitano sunt dirigen- quingentesimo sexto excusationem, praeter da , ut non Ham de cathedralibus Ecas is aegritudinem corporis, agnoscit etiam prae- Presbyteros , verum etiam de Harce is , adceptionem regiam: Pol iis omnibus , ex. Concilium traham, o aliquos de Lis Ecelsa repta gravi infirmitate corporis, aut praeceptione secularibus secum adducere debeant.Canonem ii regia , ad constitutam diem adesse non disserunt. luna non omisere in suis Collectionibus Bur Vnde Concilium Emerit ense habitum anno chardus & Ivo. Ejus autem effectus depre Dc Lur. hausit quod in canone v. decrevit: lienduntur in Conciliis Galliae & His aniae: AEt per regiam Iussionem injunctum acceperit in quibus videntur Presbyteri cum Episcopis aliquid agere, ut sit per pud Concilio non possit & laicis, de deinde cum Abbatibus. Sed de interesse. Concilium Aurelianense ii l. habi his agere non est hujus loci. Cujusmoditum anno D xxxv . cidem poenae subja- autem debeat eme consessus horum Conci
cere decerna Metropolitanum qui moram liorum, nimirumut Presbiteri post Episco- adhibet in congregandis Episcopis, & Epic pos siedeant, & Diaconi stent, qua praete-
copos qui ad synodum accedere recusant, rea ratione in iis tractanda sint negotia, re- nimirum ut anno integro Missas facere non ita iste explicatum est in canone ii l. Concilijsiumant. Neque eorum excusationem admit- iv. Toletani habiti anno sexcentesimo tri-tit qui alterius sortis fuerint, id est, alterius gesimo tertio. portionis regni , quod tunc in tetrarchias VI. Sed praetermittere non debeo Conci- divisum erat: Si absentia seam dissone sera lium Emeritense in Lusitania habitum annoris crediderint excusandam. Turonensis secun- Dc Lxvi. duo decreta edidisse quae mag-da Synodus anno D Lx vi i. habita praeci- ni momenti esse milii videntur. Primumpit ut Metropolitanus locum eligat , ad enim prohibet ne Episcopi aegroti vicaria- quem omnes Episcopi accedere teneantur tum suum tribuant Diaconis. quibus non libsub poena suspensionis a communione usique cet sedere inter Episcopos , eique rei desti- ad maiorem odum, nisi ob infirmitatis certis nandos praecipit Presbyteros frugi de sapien- ae latorem impediantur , adei que severe tes. Deinde decernit synodum provincia cum iis agit ut admittendam non esse pro- lem convocari non pori absque permis sione
234쪽
sone regia: Tempore quo Concilium per Metropolitani voluntatem ct regiam Iussi nem Hecium
fuerit agere. Et in canone v ii. Comprovinciales Disivi , dum .i seo Metroposita o fuerima eniti, praesentes esse deleant ad locum tem poris debui. mae res non extra regiam agitur et oluntatem. Necessariam etae in Gallia Re gis permissionem agnovit etiam Concilium Meldense habitum anno Dccc XL v. Vt - - .i. Priscipes , juxta decreta Canonum, per sin-
rint. In ea ergo sum sententia ut existimem utrosque formam hujus institutionis sumpsisse ex canonibps Africanis, qui semel in anno statuunt celebranda esse Concilia generalia Africae. de quibus agam suo loco.
Concilium Toletanum Oi. habitum anno DLXxxiv. hanc temporis praesicriptionem secutum est cum quadam prudentia.Decrevit namque ut auchoritas antiquorum canonum,
quae bis in anno praxipit Concilia congregalias protincias sitem bis aut semel in a-oa gari, inviolata permaneat. Et tamen habi Mesropolitanis se caeconis Episcopis modiis ta ratione longitudinis itinerum & pauper conveniri concedant. taxis Ecclesiarum H ispaniae, edicit ut semel VII Ouoad tempus autem celebratio- in anno Episcopi conveniant ad locum quemni Conciliorum , canon quintus Concilij Metropositanus elegerit : Vt stante priorum Nicaeni praecipit ut Concika illa bis in anno σήZontate canonum, qua bis in anno praecipit habeantur.quod in canone quoque apostoli- congregari Concilia , conseita itineris longitudi co xxxv ii. statutum est,&m Antiocheno ne se paupertate Ecclesiarum Hispanii. semel iu& Chalcedonensi Concilio. Dis linen por- anno , in locum quem Metropolitanus elegerit,' rb reperitur quoad tempus celebrationis. Discopi congregemur. Idipsum confirmavit Q lippe Nicaena Synodus primum conven- sanctus Gregorius ad Episcopos Galliarum tum in Qu)dragesima haberi praecipit, ante scribens D quidem quid de habendo bis in au Pascha; secundum vero, per Autumnum. At no Concilio patrum siregulis statutum non latet. conen. AH;o- canon apostolicus, quem sequitur Antioche- Sed ne forte aliqua impleri hoc necessuas nou, - nus, primum conventum agi jubet quarta I mittar in ei tamen in anno sine excussione ' septimana Pentecostes, id es , quarta septi- aliqua decernimus congregari ut expectari emana post festum Paschatis. Quippe quin- Concilν nihil pravum, nihil praesematur illic IIIo quaginta dies qui intercedunt a die Pasclia- tum. Nam Merunque , etsi non amore justitiae, Ita tis usque ad sestum Pentecostes, quod quin- metu tamen examinis , ab inciar ab hoc quod . quagenarium illum numerum claudit, coma omnium notum est posse displicere judicio. prehenduntur vocabulo Pentecostes in hoc loco, quemadmodum de in Achis Apostolorum, apud Tertullianum , dc alibi. Primum igitur conventum quarta septimana post Q. sium Paschatis agi jubet canon apostolicus, secundum vero mense Octobri. quod in titulo quoque septimo decretorum Leonis primi Papae statutum reperitur. Verum NO- IX. Antiquum jus restitutum est in Ca-c,sicitati pitularibus i in quibus decretum est, juxta v canones Antiochiae de Chalcedonis, qui illic laudantur , ut Concilia provincialia bis in
anno teneantur. Et quia tumultus in regno suborti eorum usum interruperant, Conci lium Parisiense habitum anno Dcc XXIX.
disseruit apud Imperatorem hinc oriri gravella Iustiniani celebrationem horum Con-λvem contemptum auctoritatis episcopalis, ciliorum semel tantum in anno fieri conces- quoniam Clerici, qui obedire nolebant or-
sit. quod etiam secuta est Synodus in Trullo, ta secunda Nicaena, utraque Graeca. VIII. Similibus mutationibus obnoxium . tu Gallia suit illud tempus. Synodus enim Reiensis anno CD xxxi x. & Arausicana biennio post habita statuerunt ut Conciliadinariis correctionibus Episcoporum si iorum , aures Imperatoris importune pulsabant. Lu/ovicum autem Pium orant patres ut eis libertatem concedat bis in anno cocundi , juxta canones, aut citrem semel, ut jus suum cuique tribuere possint. Ob id e e --rtiae. 1. illa bis iii anno celebrentur. Sed synodus se- stica utilitati, inquiunt, magnum di penium, cunda Aurelianensis eas semel in anno fieri O principalibus auribus in silens imperimentum, decernit: Vt Metropolitani sim lis annis com- se multorum impunitas nascitur gitiorum. Inprovinciales suos ad Concilium everent. Neque fra : Si hic semel in anno per unamquamque vero existimandum est Gallos hujus insti- provinciam celebrata fuerim, se honor ecclestriturionis formam mutuatos esse ex Iustinia- sicus Ures omianis sei obtinelit , se impudentiano. Nam praeterquam quod imperio ejus quorundam speriorum Curicomm , quae passimili ecti non erant, observandum est Concilium illud suisse habitum anno quingentesimo trige limo tertio, cum Novellae Iustinia-
Ni quarum auctoritate haec canonum modificatio int ducta est , anno tantum quingentesimo quadragesimo primo editae sue Tom. II.
aucuritate canonica calcata auribus imperialibus molestiam ingerit, cessabit. Tum etiam Presbyteros, Diaconos, eosque qui se Le-sos existimant ad Concilium accedere volunt i Vt in iam Conciliis adsint presbyteri es
235쪽
modi experiamur examen. Quae verba Omnino descripta sunt ex canone XX. Antioche.
no. Similia a Carolo Calvo postulavit Synodus Lingonensis anno octingentesimo quinquagesimo octavo. Et Concilium quidem Lateranense sub Innocentio I II. ea Concilia semel in anno celebrari praecepit. Sed longiorem moram praescripserunt Concilia Basileense & Tridentinum,dco Constitutio Bles sis , quae unoquoque triennio jubent ea Concilia convocari.
Quod spatium definitum est ad exemplum Concili; Matisconensis secundi. Sed in eo aberratum est, ob hoc videlicet quod ca- non ultimus illius synodi explicatus est de Conciliis provincialibus, qui tamen loquitur de Conciliis generalibus Galliae, ut diu
I. In δεηοdis provinciatibus agitabantur cosae e .lsastica. II. Majores Musa referebamur ad sedem apostolicam. Iudi nodorum provincialium qua rata eranι ae disciplina, suprema erant auctoritatis ; nec ab eis appellare iis bat. Quid placitum Concilio Samdicensi r auo i nitit detraxit de suprema Conciliorum
provinciAEI um Auct itate , quoad Presbteros. CAE nones Sardicenses proferuntur a Zot imo Papa subtiinu Nicanorum.
III. Πιe agendi modus essendit Afros. Status controzersia propon tur. Verus canonis X v II. Sardi censis sensus aufersur. Explicantur verba epistola Conciti, Afri ni ad Celestinum. Salsiano notams. IV. Concilium Carthaginense vetuit ne Preis ιιri ad iransmarina iudicia appellent. V. Suprema illa potestate fruebantur Concil- 'omine alia curitiarum. Probatur ex Innocentιο Πιmo. VI. Et ex Concitio Francosiamosi. Cur ad hae Concilia convenire iubeantur Comites. V II. Concilιorum inomine talium suprema potestas confirmata est in sexotio vii l. Occumenico. VIII. Sub Carolo Calvo primum infracta eorum auctor ιtas. ob operationes Presbyterorum 4d sedem apostolicam. Transmarinum judicιum , O Transalpinum. Servandos canones admonti 5araias ad Ioaκκem VIII. scrabens. I X. Quadam Ecclesiia consηώιbant Presbitros damnatos 1udicarι Di Dodo Romana. Praeci- dι-
tem Placesim Romanam. Nicolai primi plenum criti itase consilium Episcopos Gallicanos AEd Comcilium Romanum invii niu. Fius consitium elu- ηι Disivi Gallicani. Quandonam ν teneantur -ccedere ad ConciliMm Romanum. Urget iterum Nicolaus, sed imis conatu. Princeps Inre proprio
XII. Concilia trovincialia tofum eondere --πones , modo eonirar, non sint canoxibus Conciliorum generalium. Probatur variis exemplis ex Gaiatia O Hispania. Dem ex auctore Apolegetio pro Decretis Gregor septimi. a III. Nolami Gr-ita a qua recedit auctor Glossa. Seculi nostri sententia de an iurii inte Conciliorum Vovincialium. Declarationes Cari lium pro explicatιone concilis Tridentini non obtinent apud
1 VAE NAM materiae tractandae sint in his Conciliis provincialibus definivit canon quintus Nicaenus , it cmque vigesimus Antiochenus. In cum itaque censum referendae sunt causae Clericorum Alaicorum qui ab Episcopis suis excommunicati sunt, accusationes adversus Episcopos, dissicultates quae contingebant circa adminis irationem bonorum ecclesiasticorum, & in universum, omnes controversiae& dubitationes quae ad ceremonias sacrorum,personas, S: resecclesiasticas pertinent: Propter militates ecclesiasticas O Aselutioncm eo l. - e s. earum qui dubitationem continersiamque re- π 2,. . cipiunt. Haec autem omnia unico verbo 2E complectitur Concilium Chalcedonense, ra πον c., quae emerserint, ut vertit Dionysius Exiguus,id est, negotia quae incidunt. quod in Novella Constitutione cx xxv M. No explicavit Imperator Iustinianus.
II. Materiae sdei, & majores dubitationes , quae pertinebant ad aliquod caput disciplinae canonicae quod nondum satis eX-plicatum esset, reserebantur ad Papam in Occidente per Consultationes, ut fuse discserui in dissertatione de judiciis canonicis
Episcoporum. At judicia in synodis illis reddita quoad disciplinam , summae erant
auchoritatis, ut constat ex Concilio Nicaeno, non solum quoad correctionem & depositionem Presbyterorum aliorumque inferioris ordinis Clericorum, sed etiam quoad depositionem Episcoporum. Itaque appellationi locus non erat, nullaque alia antiquitus ratio suppetebat damnatis quam ut rescririo Princitis negotium retractaretur in majore synodo , quando videlicet agebatur alicujus Episcopi causa, aut aliquod negotium magni momenti. Ei auctoritati temperamentum in Occidente adhibuit Sar
dicensis Synodus, in gratiam Episcoporum gradu suo dejectorum , data nimirum licentia appellandi apostolicam sedem ut juditi
cium renovetur in provincia, si Romanus v existimaverit renovandum cisse. vero Presbiteros & laicos excommuni itos nihil innovatum fuit i quoniam
236쪽
eorum causae non erant ejus momenti ut flos finiantur. Igitur, quoad caput istud prae Romanus Pontifex appellari posset , scut clard providebant suae auctoritati , eluiis nec in Oriente concella iis erat appellatio Romani Pontificis consiliis, sequuti videli ad Patriarchas, ut patet ex canonibus Ni- cet institutionem Concili j Mileuitani, quod caenis, Antiocheno sexto,& nono Chalce- appellationes Presbiterorum judicari de donensi. Concilium inquam Sardi censent- creverat apud Primates provinciarum inhil prorsus detraxit de suprema Concilio. Conciliis generalibus Africae. Ceterum hocrum provincialium auctoritate quoad Pres- Africanorum decretum viam aperuit novo byteros. Contes, eam canone X v I i. firma- ZoZimi beneficio in Apiarium: qui, interim vit adversus iniquas quorundam Episcopo- dum authentica Concili j Nicaeni exemplariarum molitiones . qui ferre non poterant conquirebantur, iterum accusatus, ac gradu Presbyterorum aut Diaconorum dejecto- suo dejectus, Romam appellavit , restitu rum querelas adver, lis ipsos propositas tosque est a Summo Pontifice , qui Fausti. apud ceteros Episcopos : Habeat tot sat ' num Legarum misit in Africam , ut Apia is νῶ abjectas est ut Episcopos finitim mur- rium loco suo reddi procuraret. Sed repug pelles se ea a ejus audiatur, a c dilum ius nantibus Afris , investigandum Faustino tractetur, quia non oportet ei negare audien- fuit quonam modo ostenderet Zorimum intiam roganti. Et ille Disivas qui IHic vel im ea causa competentem judicem fuisse. Ne juste eum aberit,patienter accipiat μι negotium que enim obtendi poterat canon Sardicendiscatiatur i ut vel probetur sententia ejus a sis, quem interim observandum esse consen plurimis, vel emendetur. Interim tamen de- serant Afri , quoniam eam consensui suo mandanda est executioni sententia Episcopi, Conditionem adjecerant, juxta genuinum ut ait canon: Tamen prius quam omnia dili- canonis sensum , ut appellationem quidem xen er es deliter examincntor, e-m q-i fuerit tolerarent ad Episcopos comprovinciales, a commanione separasus, ante cognitionem non autem indefinite ad Episcopos finitimos.
lui debet prasumere ut eum communione societ. I
Itaque Faustinus , ut restitui rurseis Apia-Hujus canonis praejudicio , quem Legatus rium suaderet, laudavit privilegia Ecclesiae aria ν diis. Faustinus tanquam canonem Synodi Nicaria Romanae, quae in suam communionem renae protulerat, Zogimus firmare conatus est ceperat Apiarium, ac proinde nihil reliquies cognitioneni a se habitam de accusatione sequam ut ab Afris pariter susciperetur. Sy. Apiari j Presbyteri Africani a proprio Epis- nodus tamen hujus allocutionis rationem copo dejecti, existimans videlicet eum esse canonis illius sensum ut Presbyteri excommunicati arbitrio relinquat querelam suam deserendi ad quos voluerit Episcopos, modo provinciae vicini essent , cujusmodi esse Roma videbatur, habita ratione provincia rum maritimarum Africae. III. Qu3propter canon ille offendit Afros, qui contenderunt eum non esse recensendum inter canones Nicaenos, ac nihilominus illum causae cognitionem tribuere Episcopis pro- non habuit , quod existimaret non debuisse Apiarium in communionem recipi a Zori. mo post appellationem,tametsi revera Apiarius probare non potuerit se appellasse.
Contra synodus repetita cognitione adeo reum variis interrogationibus ursit ut cri men confiteretur. Narratio haec colligitur
ex epistola Concilij Africani ad Celestinum
scripta , tametsi quidam conentur contex tum ejus corrumpere, & alio detorqueant ejus sensum , qui nondum sincere explica-
vinciae, non autem aliis, tametsi finitimis. Ita tus est, neque etiam status controversiae obnamque explicanda est intercessio Novati canonem Sardicensem motae qui presbyte Legati Mauritaniae in Concilio Carthagi- rorum causam exequitur. Namiramum quan cinia. nensi:Nunc meminimus hoc commonitorio etiam tum ob iuris Faustinus in omni congregationide Proburis vel Diaconibus contineri, qualiter diverso injuriar ingerendo, quas Romana FG
audiri ab Episvis suis vel finitimis Bbeani. cum asserens privilegia, O volens eam sid est,
quod in Concitio Nicaena minime legitur. Itaque Apiarium ὶ in communione suscipi, quem tua Afri jusserunt consuli authentica canonum sanctitas credens anesius , quia frobare non Nicaenorum exemplaria, quae Constantino- potuit, communioni reddiderat. quod minime ra- polli&Alexandriae servabantur , interim ve- men licuis M. Versio Graeca canonis Sardi ro praecipiunt observari canonem Sardicen- censis, quae extat apud Balsamonem , since sem , quoad appellationes Episcoporum ad ra non est , cum potius sit paraphrasis inter- sedem apostolicam. in quo morem gerunt pretis, qui sensum aliquem tribuere cona votis Summi Pontificis. Id ipsum de Presby- tus est verbis a se non intellectis. Voces enim terorum appellationibus interim observari illae , finitimos interpellet, si generaliter acciti praecipiunt, ea tamen lege adjecta, ut Curi- piantur , confusionem introducere possitnt s. 'corum causa apud Darum in inciarum Episco- inpolitiam ecclesiasticam .Quo factum est ut
237쪽
interpres crediderit Synodum Sardi censem non tribuere Presbyteris licentiam interpellandi Episi opos vicinae provinciae, nisi ab sente Metropolitano. Ea fuit causa cureum in versione sua addiderit contra ipsa verba canonis , de cujus fide dubitari non
potest , cum Dionyse verso, de , quod in primis observandum est, Concilium Africae
in epistola ad Bonifacium, eum nobis exhibeant clausula illa carentem. IV. Concilium Carthaginense renovavit canonem Mileuitanum, edicto ne Presbyteri ad iransmarina judicia, id est, Romam, appellarent, sub poena excommunicationis: Non pro cent ad trusiarina judicia , sed a Primatra provinciarum Farum , sicut Gr dexpiscopis sepe constitutum est. Ad transmarina aurem qui putaverit anesiandum , a nulla intra Africam ad communionem β 2Viatur. Quod fuse explicant iidem Afri in epistola ad Celestinum: Presbyterorum quoque orsquentium Clericorum improba refugia, sicut te dignum est, re eLat saximias tua: quia cr nu a patram donnitione hoc Ecclesiae derogatum est Anicana, O decreta Nicaena s me inferioris gradus Clericos, sise ipsos Epi pos , suis Metropellianis venecommiserant Prudentis ne enim iu B ssimeque vi. Hrum quicunque negotia in seis Iocis αιi orta 1 finienda, nec unicuiqne provinciae gratiam fiati Spiritus defuturami maxime quia
unicuique concessum est, si judicis ossimi ferit cognitorum, ad Concilia sae provincia , vel
V. Suprema illa potestate seuebantur Concilia provincialia Galliarum , jure tamen consultationis Ecclesiae Romanae servatato in majoribus causis , ut constat ex celebri illo loeo epistolae Innocenth primi ad Victricium Episcopum Rothomagensem, cujus veram interpretationem investigavi in dissertatione de judiciis canonicis Episcoporum. Sic igitur scribit Innocentius : Si
quae autem causa vel contentiones inter Clericostam seperioris ordinis quam etiam infrioris fuerint exortae, ut secundum Synodum Nicaenam,
congregatis Vosdem provinciae opis,iurgi
terminetur. Nec alicui liceat, sine prsudicio tamen Romanae Ecclesiae, cui in omnibus causis δε- ιet reverentia custodiri ) relictis his Sacerdotibus qui in eadem protincta Dei Ecclesiam nutu divino gubernant, ad alii convolare provincias. Secundum hos canones & decreta veteressu nodi Gallicanae praecipiunt ut Clerici qui de Episcopis suis conqueruntur, ad synodum accedant , ut patet ex Concilio Valensi anni cDXLii. A relatensi secundo anni cox iv.& Aurelianensi ii l. anni quingentesimi trigesimi octavi. I. Evo Caroli magni, Conciliis isti ubmodi conservata est suprema potestas in iudicandis Abbatibus , Presbyteris, monachis, aliisque Clericis , & laicis excommunicatis. Absoluta auctoritas est id ita consuevisse, cum ita factitatum fuisse doceat Concilium Francofordiens e generale habi- va Losiatum anno D ccxc i v. cui interfuit testatio Mi
Hadriani I. Papae , dc ad quod convenerunt Episcopi Galliarum, Germaniae,& Italiae,
a Rege evocari. Matutum est, inquit, a Dom- ira.
Rege Osancta synodo ui Episcapi justitias
faciam ιn sis parochiu. Si non otia erit aliqua
per na Episcopo seo de Abbatibus , Presbyteris,
Diaconibus , Subdiaconibus , monachis, ct ceteris Clericis, vel etiam aliis in ejus parochia, meniam ad Metropolitanum seium, O iue dyM Hrei causam cum ses Onetoris. Comites quo que noφι veniant ad judicium Episcoporum. Et si aliqvid es quod Episcopus Metropolitanus non possit corrigere vel paci cane, tunc tandi m --
niant accusatores cum accusara cum lueris Mere
politani , ut sciamus meritatem rei. Constat igitur hoc canone nullum appellationis genus relinqui a judicio Metropolitani. Excipit solum , ut si post sententiam synodi supersit adhuc aliqua controversia, accusator& reus adeant Principem cum literis Metropolitani , ut Rex cognitionem extrajudicialem causae suscipiat , auctoritate inque suam tribuat pro executione rei judicatae , aut protectionem suam subditis suis, si contingeret eos opprimi in injuriam legum & canonum . qua de re alibi accurate dissem. Cur autem Comites, quos hic canon jubet interesse judiciis Episcoporum , ad haec
Concilia convenire debeant, docet Praefa
tio Concilij Moguntini jussu Caroli magni
habiti anno D c c c x iii. Convenis nobis de nostro communi coste pio Clericorum seu laicorum tres facere turmas , sicut O f cimus. In prima turma consederunt Episcopi legentes atque tractantes sanctum evangelium In alia vero turma consederunt Abbates ac probati m nachi. In tertia denique turma sed rura Comites cir Iudices in mundanis legibus dece tantes , vulgi justitias perquirentes, omniumquc advenientium causas diti mer examinantes, modii quibus poterant usitias terminame. . Vnde colligitur Comites ea de causa ad synodos convenire solitos, ut pro sua virili leges dincerent, & ut seculares causas eorum definirent qui undequaque ad conventus hujuscemodi accedebant. Praeterea eorum praesentia necessaria erat ad terminandas liteς quae forte exoriebantur inter Clericos Aloicos, quas ab Epii copo una cum Comite judicandas esse sancivit canon xxx. Conci-bj Francosordiensis: si μιὸ inter Ciuicam
238쪽
& Imperi j Lib. VI. Cap. XIV. 219
O laicam fuerit o=ta altercatis , Episcopus o G- rum rescindebantur, & judices Romam vomes simul conveniani, O unanimiter inter eos Cabantur, sententiae suae rationes illic alla. causam de niant secundum rectitudinem. Pra- turi. De hoc enim usiu cum Ioanne octavoxis autem illa introducta est a Concilio expostulat Carolus Calvus Imperator in quarto Aurelianensi celebrato anno quin- epistola ad eum scripta , cujus auctor est gentesimo quadragesimo primo. Comites Hincinarus Remensis Archiepiscopus i in insuper lege Capitularium tenentur adjuva- qua illud quoquo additur, nolle Episcopos re Episcopos ad yustitias faciend.M. agnoscere auctoritatem harum literarum, Concilium Parisiense habitum anno quas existimabant concessas fuisse a ministris, D ccc xxi x. manifestE probat viam appel- commotis videlicet misericordia quadamo a. uiccio. landi ad sedem apostolicam nondum fuisse querentium , neque sibi persuadere posse apertam per illas tempestates , cima doceat e F jussu Pontificis fuisse decretas. i Transalia usis a. Clericos ab Episcopis suis castigatos , que- pi .r m resonum Pres0Ieri , inquit, a sis relas suas ad Regem deserre solitos , quan- Episcopis de cenis criminibus ab ota ne saceris do synodi provinciales non habebantur. Dii dejecti , ct paenitentiae sebacti , sine lictis VII. Suprema Conciliorum provincia- tia γ conscientia Primatum si oram huc venire, lium potestas confirmata est disertis verbis O hinc epistilus , quae regulis non conveniunt, in canone xxvi. Concilij Octavi Oecu- referre Verunt. Edum non jussione apostolica, va. . menici, quod anno octingentesimo septua- sed . - assolet etiam repultica , propter mut- gesimo in urbe Constantinopolitana habi- tiplicia reclamatorum negotia , quorumcunque tum est adversus Photium ejusdem urbis minisi rarum pia miseratione factus, ct nos se Patriarcham , cui praesuerunt Legati Ha- illius regionis putant Oscopi. Tum in capiti
driani secundi Summi Pontificis. Ac licet bus X li I. x Iv. X v. xvi. dcxv II. Impe-
Galli Concilium illud non admisissent, Sum- rator probat debere Presbyteros judicari ab mi tamen Pontifices, post suam electionem, Episcopis, & a synodo provinciae , si quere-
ejus observationem jurejurando promitte- la moveatur, ita namque decretum in Con-bant , non secus ac luperiorum septem ciliis Nicamo , Antiocheno , Sardicensi, Conciliorum. Canon ergo ille causas Epic Constantinopolitano , & Chalcedonens.coporum distinguit a causis Presbyterorum Neque licitam esse provocationem ab eis S aliorum Clericorum,decernitque ut Epin judiciis , ut Synodus Carthaginensis disertiscopi judicentur in synodo patriarchali. Ap - verbis definivit, dicens. Transi risum iudi-pellatu nes autem Presbyterorum 1 suis cium non erit ratum. Quo loco Hincinarus Episcopis dejectorum a Metropolitano & ita adnotat, in gratiam Francorum, Quod synodo provinciali praecipit judicari , adeon tantundem est. Transalpinum s & hanc praxim manaum scilicet sine omni sessicione, vel dea usque ad sua tempora obtinuisse aisirmat:
ruendum, per generalem nodum , G multo- Haec itaque inquit ille in capite XIX. in tran- - io. . Mς rum sententia, Clerici depositionem. Hic autem salpinis Ecclesis earumque rectoribus decanon Latine tantum habetur ex versione Presbyterorum ac Diaconorum appellatione.si /Anastasse Bibliothecarri , qui synodo inte- de I. iciis Piso rum forum Pelii fuerint rerat, quique synopsin ejusdem canonis con- ad comprosinciales nodos se Oudicatione re 2Σ fecit verbis ambiguis: God Curicus deposi- gulari eorum in ii em snodis, ante longissimae
mi , vel ι uriam passus ab Epscopo seo , po- aetatis annos, usique ad no a tempora sit ara restatem habeat recurrere ad mavores Ecclesiae ca- a decessoribus ac praedecessoritas eorum βω- reoticae Principes, id es , ad Summos Ponti ta es executa fuerunt. Vnde colligit epistolasces. Quibus vocibus heic sigruficantur Me- illas quas ex Urbe Presbyteri adferebant,rropolitani, ut patet ex verbis canonis. Ge. cum canonibus essent contrariae, a sede apO v
neralis autem synodi vocabulo utitur Anaia stolica datas non fuisse, quae sibi contraria I αποῦ stasius ad significandum provinciale Conci- esse non potest, id est , decreto Papae Ge-uum , & ut illud opponat synodo dioece- laiij, qui scribit eam sedem prae ceteris exe-
sanae. qui canones Conciliorum 1 χαις epistilo, '. Extremis annis regni Caroli Cal- sacris meutas elisi υ , nee MYLI rite aposisti C. xi
vi, vis prima illata est auctoritati Concilio- O mis , , sed commias quorumcun-rum provincialium. Presbyteri enim depo- que vafricia credimus. Non enim sibi 'si sides siti.& poenitentiae subjecti, qui nec judicio apostolica potest esse contraria veI diversa. De-
Episcoporum suorum acquiescere volebant, mum in cap. x x t v. & x x v. Ioannem POn- nec Metropolitanum interpellare , Romam tificem alloquens , concludit auctoritatem
. proliciscebantur: illincque literas Canoniis pontificiam & imperatoriam potestatem de-bus adversias deserebant, in quibus citra ul- bere sollicite considerare quid ab eo-l4m causae cognitionem judicia Episcopo- rum praedecessoribus decretum fuerit cir
239쪽
ca observationem legum & canonum , eOLque inviolabiliter custodire , ut ratum fir- insimque esse faciant quicquid ipsi secundum leges & canones statuerint i speman. do qua tegaliter o regulariter gesta sunt , ω-secrationem Episcopi Romani, nec ad ejus synodum, tametsi sedem apostolicam coleret velut particulare caput Occidentis,& etiam tanquam caput Ecclesiae universae, exceptio inquam illa prorssis legitima erat. Prudenta esse faciamus qui legaliter o regulariterIU Ier itaque Nicolaus primus conatus est essi. ferimus. cere ut Episcopi Galliarum ad Concilium IX. Francorum desiderio opponebatur Romanum convenirent, ut ea ratione ean consuetudo aliarum Ecclesiarum, quae Pre- dem in Gallia & in universo Occidente pa myteros damnatos consentiebant in synodo triarchalis jurisdictionis amplitudinem con Romana , cui Episcopi eorum interessent, stitueret quam Patriarchae Orientis posside-judicari. Excipit Imperator praeclare admo- bant in sua quisque Dioeces. η autem Medum , disparem esse rationem Episcoporum tropolitanos omnes evocabant ad synobum Romanae urbi vicinorum,& eorum qui trans
Alpes essent. Illos quippe a Papa consecrari, id ad ejus synodum pertinere , quo se-Cundum canones accedere tenentur, ideoque interesse posse examinandis querelis quas eorum Presbyteri proponunt. At transalpinorum aliorumque qui in longinquis regionibus commorantur diversam esse causam. Canones de decreta Pontificum nihil
aliud ab eis exesisse quam id quod possibile
patriarchalem, juxta canones Constantini politanos & Chalcedonenses Iustiniansque Novellas. Ea itaque de causa literas ad Episcopos Galliarum & Germaniarum scripsit, ut eos ad Concilium Romanum anno Ochin. gentesimo sexagesimo quinto celebriandum evocaret , quae redditae illis fuere cura Re gum Caroli Calvi & Ludovici. At Episco ri , qui Nicolai consilium intellexerunt, ni-1 1 nil suo nomine responderunt . sed scribi adfuerit , & quos auctoritati canonicae pari. eum procuravere a Regibus sitis, qui prote-que ecclesiasticae consentaneum foret. Nun- ctores sunt Libertatum Ecclesiae. Igitur quam adactos transalpinos Episcopos ad iter Principes scripserunt non potuisse Episco- Romanum pro quaestionibus Presbytero- pos accedere ad Concilium ob brevitatem rum. Quanquam fortassis ita usurpatum temporis, &ob pericula itinerum ,& ob id quandoque fuerit quoad alios , qui ad spe- etiam quod occupati cim ni pro tuitione regeialem Episcopi Romani Dioecesim perti- ni adversus piratas. Quibus addunt , nul nebant: potes eri ut illi qui in vicinis 'ν- lam esse necessitatem quae Episcopos cogat vinciis sint hujus sanctae Romana Ecclesi , DL Romam mittere, ut Concilio intersint . Vique juxta factus rexulas ad manυ imositio- uisivos de re iis vepris Romam mitiandi ne nem , ad θη δει huc convenire sunt , Vsi regu i non postulet, ut ait N icolaus in sua ad pro rectimuit ne contra Pre10 crorum seorum ad Reges epistola , qui ex his verbis colligit nol pras tam examinationem conveniam, sicut ri te Episcopos mandatis suis obedire iis rara, , ae leges praecipiunt , ut ad Primatem trusti datur eos monitis nostru non ve e pare iocisὸ provincia qui negotia videntur habere re. Nam Reges tanquam rem certam existi ια re m. vel ad nodum Pi se ias exsi- mant Episcopos suos non pertinere ad cor misi. Uuro non si docile teste adbibere, invi- pub Concili j Romani, atque ideo non tene ictust Trans inis autem, se aliis qui in L ri ad illud accedere toties quoties eos evoca Biὸν longinquis regioni J commorantur, aposto- ri continfiit, sed tantum si ea necessitas inci lira seris Osecro μm ων μm promulgatores, dat ut Concilium Oecumenicum sit cele I. .ente in eis focto Spirit , qua sunt unicia 'brandum. e provincia pessHβη , ct AEuctoritati conve- Bilem Nicolai commovit haec responsio, iis, M. asque paci se gruentia , tenem qui repraesentat communi consensu provide-
is es exequenda Liscretis' tr xerunt. Infra: ri posse necessitatibus Ecclesiae , si EpiscopitCimas etiam, quin'vis issime , praeceptam venirent ex provinciis ad Concilium Rom a seis apostolica qηρ - δε onginquioribuspi num. At diversa ratio prohibebat Regesis hiis secialis Diae so Romani Pontificis, ad nostros le Episcopos Galliarum ne illuc acriuus sessicitudinem Uivcrsalis Ecclesiapenines, cederent.Quippe illic lex ipsis imposita suis
tropter centumaces contentiones aliquos invita set , contenaissentque Pontifices, canonesis, fuisse. Sed de trans isti regionibus, quibas in eo Concilio conditos executioni demaniad creta privilegia servari debent, tale γid pro dandos esse citra novum examen, cum eis Presbyter μ' se Diaconorum an Lati j a sede decernendis accessisset consensus Episcopo- apostolic ρως ptism fuisse non legiri. . rum Gallicanorum. Sectis eveniebat quai X. Exceptio illa , nimirum Ecclesiam do Concilia habebantur intra Gallias. Cauis Gallicanam non pertinere ad specialem enim in eis agitabantur ex sententia de con-Dioecesim Romanam, id est, neque ad con- sensu Regis Ec omnium ordiuum , ta si quid
240쪽
ὰ Roma mittebatur, deliberationi Concilij ab Episcopo lata in Concilio civitatis, irrita . obnoxium erat. Mitigatus tandem est ani- esse subeatur in Concilio provinciali, Hinc mus Nicolai, quoad jura Regum in Episco- mari Archiepiscopi auctoritate : od ρυ-pos. Agnoscit enim eam illis auctoritatem sentem Presbyterum Herie ridum , pulsate sui inosse ut prohibere possint ne Episcopi RO- Praesulis plus quam canonicaveritate per sum,
inam accedant, neque id ullo modo e pro- ad sedem apostolicam , utpote caput omnium Ec-brari posse Episcopis, si obsequio suo probi- cusarum, venire pasi estis , bene quidem feci-bitionem exequantur. Attamen contendit sis. Sed nunc melius faceresis , si quod in ci-
posse Reges vituperari, si ea auctoritate abu- vili Concilio apud suum Visippum perperam gratantur. Ased A qui ex confratri seris flum est, in provinciali 1 nodo apud vos rati
O sivis talia nol is misi sent, habueramus qua- nabiliter O apud fratrem nostrum Himmarum Ilier illos reprehendere O arguere deberemus f Archiepisopum cassaretur.Tum id quoque Regi excepto se regalem magnitudinem et frum s i tribuit, ut eundem Presbyterum procuret impedire dixisseat, in vobis hoc reprehcn cre Ecclesiae suae reddi usque ad celebrationemo refrixi d eis vid etur. Videbimu potica synodi, vel Episcopum cogat Romana mit- in capite xvi. quid sexennio post in Octava tere Legatum , quδ parte utraque audita Synodo tentaverit Summus Pontifex adver- statuatur proutjustum visum fuerit; quem sus jura regni Francici. admodum constat ex epistola Hadriani XI. Et Ioannes quidem octavus videtur scripta anno octingentesimo sexagesimon
majorem antiquarum institutionum curam no. Agnoscit itaque auctoritatem Metropo-
habuisse, post accepsim Caroli epistolam, litani, cui negotium istud judicandum re quam decreto Concilij octavi inniti conspi- linquit; ac tamen indicat cupere se ut causa ciebat. Quippe Sigebodo Narbonensi AG apud sedem apostolicam judicetur , si Rex
chiepiscopo exprobrat facinus quorundam ita pateretur. Ejus tamen arbitrio rem inte- Episcoporum provinciae Narbonensis, qui grana permittit. Presb)terum quendam accusatum ad sedem Hadriani de Ioannis successores, ruptis ca- apostolicam accedere jusserant, interim ve- nonum cancellis, appellationes Presbytero-ro eum suspenderant, ac qui istam vitimiis, rum admisere, adeo ut Gregorius V II. in id est, poenitentiis, oneraverant, donec ali- Decretis suis, quae vulgo Dictatus Papae diter Summus Pontifex statuisset. Porro ea de cuntur, hoc quoque praeceperit : y ι ncmo
causa Presbyteruin illum Romani Epistopi deat condemnare apostolicam sedem oppellan-judicio commiserant, quod, ut ait Pontifex, trm. Quod in jus commune versum est iu causa dubia esset. Acidit vero , rect E illos Decreto Gratiani &in libris Decretalium. ita agere potuisse , si ea in plenario Concilio XII. Quaeri solet, utrum praeter exercius quem loquendi modum hausit e Ferrando tium illud aurisdictionis Conciliis provincia-Diacono examinata, constitisset esse diffi- libus inesset potestas condendi decreta cacilem. Eo enim casu consuli potuisse sedem nonica. Et in praxi quidem veteris Ecclesiae apostolicam , secundum antiquam consue- dubitari non potest quin ita fieri posset mo- tudinem. Vt ita furis a Fripto refatione, inquit, do tamen ea decreta contraria non essent
si Did Δbium sibi se, distrile ingess sse vias canonibus Conciliorum generalium. Exem-retur, nostrumsuper hoc more priso decretum em plo erunt Concilia Gallicam. Valentina poscerent. Quapropter Ioannes cognitionem quippe Synodus coacta anno trecentesimo
illam ab eo Metropolitano suscipi jubet, ut septuagesimo quarto, cui interfuerunt Episcjure proprio eam definiat cum collegis suis: copi provinciae Viennensis, decreta sua mi-Er saltem nunc fraternitas tua . Metropolitani sit ad universos Episcopos Galliarum Ajαre potita, ex Episcopii sub se degentium vel Quinque provinciarum. Ita pariter synodus vicinorum sex, una cum Episcopo cfui si e Reiensis in secunda Narbonensi coacta a pararcia, sibi horians , tantum negotium subtili no quadringentesimo trigesimo nono, Araum titit disiastionis ventilabro , cur invento quod scana prima anno quadringentesimo qua-jussum es canenice decemat, ct communi fratrum dragesimo primo, Vasensis anno quadrincensura de nias. gentesimo quadragesimo secundo, Andega- Hadrianus secundus Ioannis octavi decec vensis in provincia Turonensi anno quasor quandam moderationem adhibuerat in dringentesimo quinquagesimo tertio, Vene- causa Heri enim Presbyteri, qui provoca- tensis in eadem provincia anno quadringen-verat a judicio Episcopi sui ad sedem apo- tesimo sexagesimo quinto, Arelatensis quar-
stolicam tanquam ad caput omnium Eccle- ta anno quingentesimo vigesimo quarto,sarum Nam laudato Carolo Calvo Rege, Carpentoratensis in eadem provincia anno
qui presbytero illi periniserat iter Roma- quingentesimo visesimo septimo. Synodus num, aequum esse censet ut injusta sententia Arausicana secunda habita anno quingen-