장음표시 사용
61쪽
rium , memoriae prodidit Luear in Aesis. Iudae autem Apostoli nepotes paternum rus exercendo viis tam toleravisse, tradit Caesariensis Eusebius lib. IILHisor. Eee es eap. XX. Sed N seminas atque insantes puerosque, praeci pue Christianum dogma coluisse, multa sunt quae persuadeant. Nil de viduis dixerim, quae primitivorum Christianorum mensis ministrabant, & quarum Lueas Actori cap. VI. meminit. Nil de aliis viduis, quae Petrum circumsteterunt, ut mortuam Dorcadem in vitam revocaret rogantes, quas idem divinus auctor Cap. IX. laudati operis describit. Nil de viduis huiusmodi, de quibus non pauca habet Apostolus Epis. I. ad Timoth. cap. V. ω Eprs. ad Tit, eap. xx. & tam multa disponuntur Lib. III. Constitui. apoi. Sed quid aliunde de seminis ad Christianos ritus convolantibus intelligi potest, heic a me . producendum . Et primum ecce Caecilii apud Minutium Fe- Iicem iterum verba : Homines deploratae, inlicitae , ac desperatae, factionis grassari in Deos non ingemistendum est y Qui de ultima faece collectis imperitioribus, Θ MULIERIBUS eredulis sexur sui Deilitate labentibus , Hebem profanae eoniurationis innituunt. Id octavitis non inficiatur, sed tantum respondere haec contentus est: in quoniam meu frater erupit, aegra se ferre, stomaehari, indignari , dolere, illitterator , pauperer , imperitos, de rebus coelestibur disputare e Ieiat omnes homines sine delectu AETATIS, SEXUS , dignitatis, rationi r ω sensus capacet , Er habiles procreatos, cte. Celsus autem apud Origenem Lib. III. Christianos criminans ait evidenter elucere συ
62쪽
CVLAS; PVEROS, eaptare ae pellicere. Iulianus Aia gustus ὁ παραβάτης apud Gregorium Nazianzenum Orat. xx. & Drillum lib. VI. Christianos ridet quod cum pueris, & decrepita aetate mulierculis Ecclesias frequentarent. Praeses apud Prudentium in Agone Fructuosi ita martyrem adloquens, Tu qui doctor, ait, seris novellum Commenti genus , ut LEVES PUELLO Lueos desituant, Iovem relinquant sDamnes si sapias ANILE DOGMA . Non aliter ac ille Praeses, vetustior Dialogi Philo- patridos auctor, Christianorum placita non nisi mulierum & anicularum somnia & deliramenta nuncupando , elevat atque contemnit. Sed nec Theodoreis rus ipse Serm. VIII. mulieres γυνῶκας bonam esse coC-tus Christiani partem negat ; nec doctus Tatianur Assyrius Theodoreto multo antiquior, qui huiusmodi Ethnicorum criminationes egregie retundit atque confutat, non negans quidem seminas Christianae sapientiae mysteriis initiari, & divinos sermones edisserere; sed ita nihil fieri docens quod a Graecis factum non fuerit. Quum enim varias & multas Graecas feminas, doctrina & eruditione conspicuas
rare votur , ut apud nos etiam nihil novum fieri exi-simetis , o mulierum oestrarum studia conferente ,
63쪽
ear etiam , quae nobiscum philosophantur , non irrideatis . est meretrieta muliereula Sappho, quae in is fano amore capta fuam ipsa Iaseiviam eantat: nostrae vero omnes pudicae sunt, ct intentae Ianimis virgines, divinos sermones edisserunt, multo honestiore , quam vestra puella , sudio . Quin igitur erubescite , quod quum ipsi mulieres Iarum discipuli sitis , eas , quae nobis coniunctae sunt , subsannatis . Lactantius vero Firmianus lib. V. eap. XX. irrisores illos omnes ita repellit. Doeeant isti hoe modo, si qua illis sidueia veritatis est, ἰoquantur , hiscant, audeant, inquam, di putare nobiseum aliquid eiusmodiet iam profecto ab ANICULIS quas contemnunt, Φ a PUERIS nostratibus, error illorum ae stultitia irridebitur. Et heic opportune
observandum est primis Christiani nominis temporibus Christianas quasdam seminas suisse prophetidas, ut Philippi quidem Evangelistae virgines filiae, cuius rei Luear in Actis eap. XXI. vers. s. testis est locupletissimus. Eusebius quidem Caesariensis lib. III. eap. XXXI. & Nicephorus lib. IV. eap. XX. etiam
Philippi Apostoli filias prophetiae munere illustressuisse tradiderunt; sed forte unius Philippi filias
cum alterius confuderunt, in quo tamem cum ΠΙ- Iemontio adsensum substineo . Feminarum prophetantium meminit etiam Paulus I. ad Corintώ. cap. XI.
illis verbis : πασα δε γυννε δ προγετεύου cresάκαροακαλύπτεμ τη κατωχυνκ τωὐ κεφαλην ἐαυτῆς . Omnis autem mulier orans aut prophetans non velato
capite deturpat eaput suum. Quidquid tamen mulieres de divinis litteris meditarentur, aut dissererent, domi id eas fecisse exploratae fidei est; non enim in Ecclesiis eis loqui fas erat, Paulo Apostolo eadem Epistola Cap. XIV. id prohibente: Αἰ γυνωκες ὐμων
64쪽
Mulieres in Eeelesia raeeant, non enim permrttit tir eis
loqui, sed subditas esse sicut o lex dicit. Siquid autem volunt diseere, domi viros suos interrogent. Turinpe es enim mulieri loqui in EeeIesia. Quin Apostoli seminas quasdam patrio more circumducebant , ut docet Paulus Apostolus Epist. I. ad Cor. IX. s. quae eis deservirent; & primis Ecclesiae temporibus Diaconissae quaedam in multos Christianorum usus constitutae erant, quibus de agitur Lib. III. Consit. Ost. eap. XV. & ad quem locum consulendus eruis ditissimus I. B. Cotelerius a ut de viduarum ministeriis nihil dicam , quum superius de iis tacere mihi proposuerim , & quae innuunt etiam Lucianus De Peregrino, & Libantur orat. XVI. in Tisamenis m, &Oratione de Vinctis. Saepe etiam , qui illis exordiis Christianum dogma amplectebantur, nec vitae integri, nec puri sceleris erant. Caecilius, ut vidimus, Hominer deploratae, INLICITAE , se desperatae factionis s ilem Plebem PROFANAE coniurationis , Christianos adpellat. Sed crimina huiusmodi, & flagitia, quae passim Christianis Ethnici Scriptores, & divinae sapientiae impugnatores adfingunt, ut Taratus , Suetoniux, aliique, Viri iam longe doctissimi suis Apologiis, omni scientia, & eruditione, resertis, Quadratus , Aristides , rasinus , Tatianus, Tertullianus , Μinuitur Felis , Origenes , Eusebius , aliique diluerunt,& vitam innocentissimam, moresque callissimos, Christi sectatoribus adseruere; quorum quidem dicta huc transferre supervacaneum esset, quum antiquorum
Christianorum probitas & sanctitudo perspectissima sit;
65쪽
sit; & nos heic non de Christianis agamus, sed de his, qui Christianorum mysteriis initiabantur, ido-
Iolatriam eiurantes. Horum igitur plerosque dicimus improbos, & flagitiosos su i sse , ac deinde Christianos effectos vitia ac scelera castis moribus & innocentia mutavisse. Nam & Zacchaeus foenerator&iniustus; & mulier peccatrix, vocati suerunt a Christo, cuius illud effatum est: Non veni vocare iustos ,
sed peeeatores a ut de Apostolis, de quibus superius disserui , nihil dicam . Sed ex anteacta vita calumniandi ansam adripiebant Ethnici, Christiani nominis osores . Hinc Tertullianus cap. III. Apologetiaci , Alii , inquit, quos retro ante hoc nomen vagos, viter, IMPROBOS, noverant, ex ipso denotant, quo Iaudant, eaeritate odii in suffragium impingunt, quod
mulier , quod LASCIVA, quod FESTIVA , quod iuvenis , quod Quinctus Liaeu AMASIVS , facti sunt Chrisiani. Et quidem nemo , etsi scelerosus, & facinoribus admissis infamis, a Christianae religionis
adytis repellendus erat, quae nihil aliud est, quam naturae humanae vitiis criminibusque pollutae lavacrum atque purgatio, & in pristinum innocentiae statum ac beatitatem restitutio. Hinc Paulus Onesimum furacem servum & sugitivum non tam Christianum facit, quam sanctum , ut ex Epiuola eiu ead Philemonem, & eap. IV. uisoloe ad Col enses elucet. Idem Neronis exoletum , & concubinam , ad ritus Christianos, & ad meliorem frugem c fin veris terat , si Ioanni Cbosostomo minit. XLVI. in Acta Apostol. fidem adhibemus. Ioannes Evangelista, iuvenem latronum coriphaeum amanter insequitur,& paterne complectitur, & ex latrone in iustum &srugi hominem vertit atque resormat, ut ex Clemente Alexandrino, ut ipse habet Eusebius Cae
66쪽
sariensis lib. III. Bisar. Eeclesiast. cap.XXIII. memoriae proditum est. Et quidem grande fuit legis christianae miraculum, ut ad eius castigatam severamque disciplinam, discincti dissolutique homines, &quos voluptatum flagitiorumque ac scelerum amor irretiverat, lacillime convolarent. Ex hisce omnibus, quae huc usque disseruimus , recta defluit ac consequitur, primitivos christianos etiam pauperes & tenuis fortunae suisse. Et quidem quid aliud iudicabimus, ubi eos obscuros, viles, opifices, despectorumque hominum colluviem suisse intellexerimus p Lueas in Actis si quando ad fidem conversorum hona fortunasque commemorat, agrum aliquem nominat : itaque quum dixisset, quotquot possessores agrorum aut domorum erant, vendentes attuliue pretia eorum , quae vendiderant, illico narrat ab Iosepho Barnaba, & ab Anania agrum suisse distractum . Eos igitur admodum locupletes non suisse intelligere est. Intelligere quoque ex eo est, quod Christiani , qui Ierosolymis erant, stipe & collationibus aliarum provinciarum indigebant. Quare Paulus Apostolus I. ad Corinthios cap. XVI. ω II. eap. VIII. ω IX. eos hortatur ut copiosam pecuniam conserant Sanctis Ierosolymitanis deferendam. Idem Ecclesiis Galatiae iniunxisse se, laudato Cap. XUL ait; Capite autem VIII. posteri ο-ris Epistolae laetatur, quod Macedones in eumdem usum plurima contulissent, & eodem tempore discimus Macedones Christianos, pauperrimos fuisse, de
a paupertas eorum abundavit in divitiar simplieitaris eorum. Quod quidem mihi verba vetustissimi auctoris Epistolae ad Diognetum de Christianis agentis in
67쪽
in mentem revocat. πτωχευουσιν, inquit, G πλουσι
mndiei sunt , o multos ditant f rebus omnibus indigent, Θ omnia illis redund nt. Sed de his quaedam paulo inserius, & quidem opportunius. Pauperes incultosque Christianos primitivos describit etiam
Auctor Philopatridis, nam eorum nonnullos memorans ait: ἀνΘρώπισκος δέ τις , τοὐνομα Xαρlκενος , σεσημ- μένον γεροντιον, &C. Ceterum homuncio quidam nomine Charicenus 3 vetulus emarcidus , me. ἔτερος δέ του νομαχλευψχαρμος , τριβώνιον ἐχων πολυσα Θρον, ἀνυποδετος et
D ὶ ἀσκεπος , μετέπειπε τοις οδόσιν ἐπικρον - , ὼς ἐπεδει- ξατο μοι τις κακήμων , φρεων πατραγενόμενος , κεκαρμενος
θην κόμην, &e. Alius autem quidam , cui nomen Chle voebarmus , pallium babent admodum putre , sine eaI-eeis , 6' tegmine eapitis incedens , interloquebatur , dentibus adplaudens: ut demonstravit mihi malevolitur quidam , qui ex montibus advenerat , detonsa eoma , oc.
Inopiam quoque Christianorum insinuare videtur Lactantius lib. V. eap. XXII. dum ita scribit : Nam in primis haec eaussa es, cur ex sim et tir religio Dei vivi vim non habere, quod inducantur homines spe terrenorum , ω praesentium bonorum, quae ad euram mentis nullo modo pertinent , quibus quia CARERE IUSΤOS vident, ae adfluere iniustos. ω Dei eultum inanem arbitrantur, IN QUO INESSE ILLA NON CERNUNT, O Deorum ritus existimant verox, quoniam cultores eorum , ct divitiis, honoribus, Θ regnis , fruuntur. Theodoretur quoque Christianos -οσωτας, hoc est, mendieos, ut vidimus fuisse ait ;& sunt qui existiment primigenios Christianos Ebio nitas a despicientibus Iudaeis adpellatos fuisse, quasi
Pauperes. Fbion enim Ebraice , Latine Pauper est. Origenes lib. IL eontra Celsum ; 'Eβίωνeta ου πτ es
68쪽
bion pauper apud Iudaeos Docatur ἔ ω Ebionaei adispellantuη , qui ex Iudaeis Iesum , tamquam CBrisum, reeeperunt . Risb. Simonius Par. I. Hist. Critie. N. I cap. VIII. de Ebionitis agens r II 3 a plus d' apparen-ce que . Ier Iulo ter appellerent sinci paν metris , parce que en res premieri tempέ du Chrisianismo iln' 3 avolt presque que deo pauPres qui I embrassa; sent. Dici etiam posset . primitivos illos Christianos ultro hoc nomen ex ipsa re sibi vendicasse, quod mirabiliter conlanat ei, quod Epiphanius Haeres. XXX. n. XVII. observat de Ebionitis scribens et Abisi δι δε-
παντων φασὶ πτωχοί. Ipsi vero tamquam glorianter se
ipsos adfirmant pauperes, quod, inquiunt , temporia bur Apostolorum omnem Dam substantiam venderent, se ad Apostolarum pedes deponerent, se ad paupertatem humilitatemqtie transsuerint. Et propterea ab omnibus pauperes se voeari aiunt. Verum hoc nomen
deinceps ad sectam quamdam, Nazaraeorum propaginem, significandam traductum suit, & Ebionitae inter hae riticos recensentur. Levem tamen primi Christiani sua virtute paupertatem esciebant, eamque sibi laudi & gloriae vertebant. Ceterum quod plerique pauperes dicimur, inquit apud Minutium Felicem Octavius, non es infamia nonνa, sed gloria ἔanimus enim ut luxu solvitur, ita frugalitate firmatur . Et tamen quis potes pauper esse qui non eget 'qui non invidet alienor qui Deo dives est y Magis pau- pcr ille es , qui quum multa habeat, plura desiderat. D Di-
69쪽
Dieam tamdem quemadmodum sentia : nsmo tam pati per potest esse , quam natur est. Aves sine patrimonio vivunt, θ' in diem pertia paseuntur g ω haee n bir tamen nata sunι: quae omnia si non caenoviseimus possidemus . Igitur , ut qui viam teνιι eo DILetor , quo levior incedis ita beaιιον in hoe itinere otia venaei , qui paupertat/ se sublevat, non sub divisi rum onere subistrat. Et tamen facultares si uritiae putaremus, a Deo posceremar r titique in uero posset
aliquantum , cuius es totum. Sed nor eontemnere malamus opes quam continerst .
Et iure quidem haec Octaottis , seu innutius Fe Iiκ', effatur. Licet enim Christiani illi pauperes exstiterint; tamen tanta erat inter eos mutua dilectio, tanta communis boni solicitudo, ut ipsi non tantum necessariis velut adfluerent , sed aliis etiam erogarent ; & eorum si mp l ici tat is divitiae, ut cum Paulo loquar, iam in alios eiusdem Fidei consortes, quam in Ethnicos ipsos, redundarent . Nunc verborum Auctoris Epistolae ad Diognetum supra adlatorum reminiscendum , atque observandum paupereseos, qui alios ditant, & quum nihil habeant, omnibus abundant. Et quidem memoranda eleemosynarum Galatarum, Macedonum, & Corinthiorum , exempla superius tempestive protulimus; nunc beatam Corum vitae communionem , quam Lueas in Actis praedicat , etiam ex Scriptore Christianorum inimico, Luciano videlicet, adstruemus. Hic igitur Domorte Peregrini, quum de Christianis agat, ita lo
ξάμενοι. Proinde apud illos omnia ex aequo habonturcontemtui , exisimanturque esse eommunia , quae citra fidem exacte exploratam in communem usum a quo quam
70쪽
A pos T OLORV Μ. II quam deferente suscipiunt. Hinc profluebant Agapae illae seu eonvivia, quibus inopes passim recreata n-tur,& quarum mentio apud Iudam in Episola ; quasque indicat Paulus Corinthiis primum scribens Cap. XI.
M.&de quibus multa habentur apud Baronium ad an . num LVII. Cabassutium Notit. Coneil. ω Eeelis Bonarotium ad Vitra antiqua, Calmetum in Leκieo voce agape , Sulcerum in 'Αγα. n. Hi ne illa caritas anxia & inrequieta , qua Martyrum , viduarum, pupillorum, infirmorum, indigentiae & necessitatibus
omnes in commune consulebant. Οἱ ευπορῆντες δὲ, inquit Iustinus Apologia II. κατα προπι
επιδήμοις ῆτι μοις, τοῖς δεμων γἰνετω. Ceterum qui eopiosiores sunt, oe volunt, Pro arbitrio quisque suo , visum ea contribuunt, Φ'-ua eoIligitur, Praepositum deponitur: atque inde illo opitulatur pupillis , viduis , γ his , qu3 propter morbum , aut aliquam aliam causem egent, quique in vinculis sunt , peregre advenientibu3 hospitibus e ut simplieiter dieam indigentium is omnium urator es. Egregie etiam de more Tertullianus ApoIu. eap. XXXIX. Non de Oneraria summa quasi redemtae reIigionis eongregatur : modicam unus
sque stipem menstrua die , Oel quum velit , γ si modo possit, adponit . Nam nemo eompellitur , se sponte confert. mee quasi deposita pietatis sunt, m inie non epulIs , nee potaeulis, nee ingratis. Norstrianis , dispensatur, sed egenis alendis humandisque , o pueris ac pupillis re ae parentibus desilutir, aetateque
domitis senibus, item naufragis , ω si qui in metοἰ-D 1 lis,