De iusta reipub. Christianae in reges impios et haereticos authoritate iustissimaque catholicorum ad Henricum Nauarraeum & quemcunque haereticum à regno Galliae repellendum confoederatione. G. Guilelmo Rossaeo authore liber ..

351쪽

1,a CALVINIs Mus P AGANIs Iso to erat opus praeclaris imu & inter alia omnia Dco maxime gratum. QPare quum s cum stupra velle Caluino docente didicerimus; ut in Abrahamo, filij. vilici interfectio, sic in alijs omnibus stuprorum &s cclcrum quoria incun lite perpetratio,cadem prorsiis ratione, Dco nimirum ea cohonestante, in sanctissimis operibus numerabit. r.& econtra facinus olf s upra qu indici potest horribile, Deo cuius vo iustas nobis tam certo innotescit, velle obsistere. Vt enim in eode m loco sanctissimus inquit Pto- .plicta, Dco aliquid i libente 5 volente etiamsi ris. tioni nostrae videatur absiti dum, tamen qua sit pecca- 1. Ret i, tum ariolan repig rare,ct it fiscebis Mohlatria nosse ac me cere. At luc haec prima regula est,qtia non Q-lum flagitia omnia libere sunt, scd ira quoq. fiunt, . ut ea non facere sit peccatum: ea autem impudenter de proieci a cum audacia ad mittere, praedicabilest& gloriandum. Secundare Secundam regulam quanqua perparum ab hac ahi differentem, tame quia Caluinus ea distincte ponit, nec ego grauabor illius verbis describere. Altera regula est,ne .uis vlum rei coscientia moueatur. Nec hoc so

lum inquit illi ex si pertus psi itis consequitur , sed id ipsum

illi confitentur : adeo id praecipue sibi proponunt viso piant conficientias,quo omni folicitudine vacui homines se arent quicquid sese ossierat, quicquid appetierint. In hac regula declaranda non immorabor. Vt enim est cupriori maxime coniuncta, ita est per se maxime facilis & expedita. Quis enim sine scriapulo conscientiae, quicquid genius & libido iubet non expetat re persequatur,qui persuasissimum habet id De una velle, id Deum praecipere & ad faciendum pertrahe rer Alias istorum ad vitam humanam instruenda ira vel destimenda potius regulas, quia breuitati studeo data opera praetereo:Vt ite quata sit Caluini & aliorum

a cent Libertinica. Isa

352쪽

rum in hoc Euangelio disseminando naus Se hypo

risis quia supra admonui hic non attingo.illud ta- tum velim ad memoliam reuocet Christian s le' ob to v. etor, in sola Gallia examen esse doctorem qui huic Gn, a Lia Epi urismo sena i nando diligentem operam nauant, discipulorum tantam essς multitudinem ut ipse Caluinus admiretur. In Flandria autem, Brabantia, Hollandia, & inseriore Germania ita inualuit, sic ab hoc Euangelio reliqua Euangeliola tanquam minora animalia a maioribus bestiis aut draconib. ita sunt consumpta, ut eodem Caluino teste, horribilest alidum. In Anglia quoque clarum est non minus late illud vagati, & non minus efficaciter alias sinas in se conuertere,cui plurimos Euangeli ljicani praecones Ministi os,imo & multos etiam Reginae supremi Ecclesiae illius capitis Aula ad f/R haerescere& fauere, Ministri Anglicani quaeruntur:& denique illud nostrorum temporum perpztu experientia monstrauit, hunc siue Epicuri sinu siue Satanismum nescio cnim quo nomine appellare debeam ) Caluinismi perpetuum esse comita ira, noaliter qu im umbram corporis,imo vero non minus naturali vinculo alterum alteri adhaerescere, qu in Crauitas inest terrae,humor aqua leuitas acri,& calor igni. Neque certe vel mento & cogitatione cCncipere possu mus Caluinum illa priora de Deo suo praedicantem, quin statim necessario ista posterioride diabolo in Dei locum clato, & de securitate a que licentia peccandi sua vi consequantur. Quae omnia si propter horror m& sceditatem suam te

liquae side te dcfugiant, si Turcae si Iudaei si Pagani, inuti. egetes talem aliquando impietatem approba iunt, si homines natura duce nisi quorum natura

ab hac pestilenti secta, plane alia saeta est) eam odio habeant de auersentur, constat Caluinii 3c Cal-

353쪽

uinistas qui eam asserunt de scriptu rarum locis,sententijs, & sententiarum incisis miserrime laceratis& detortis defendere conantur, esse omnium mortalium quos unquam sol vidit impurissimos.7 Neque verb de Deo incarnato honestius loquutur aut sentiunt. Quae de eius natiuitate blaterant, quod cruentus ex maternis visceribus effusus sit, Dis cinis, eiusque virginitatem communi aliorum animaliuo. zia Viol uerit, purca sunt & Christianis auribuc indigna.In concionibus & docti ina Christi, quam multa ut improbria,ut praepostera, & ieiuna represthendit ubique in sua Harmonia Caluinus In morte

verbita omnem modestiam & pietatem exuerunt. non minus antea contra Deum in caelis immensum de immortalem, tu in hoc loco contra Deum in terris humana mortalitate ad homines liberandos vestitum furiose debacchentur . . t enim Christum in cruce desperasse Caluinus primo ru- stare ausus est, id ita discipuli exceperunt, ut quo magis prodigiosam illam magistri blasphemiam ex

Isi. υ. s. cusare moliti sint,co magis ipsi in eundem scopu- impegerint, non aliter qu maues quae in vis- si cosum rete inciderunt, quo vehementius alas com- ἡ Δ is ut se extiicen eo magis implicantur & c5Pau.. stringuntur arctius. Primum enim quod verbatim

scribit Caluinus et ipsam C sto desterationis vocem,eo ipse Christum grauiter peccasse testatur. Eis enim addit Cluilium se mox conexis ct nonam isses lem,

vim. quum tame C H R. I s T v s temere & inconsiderate

ς π voce; i effuderit sid enim phrasis Caluini es. modus loquendi per se euidenter significat o & ad breui minum aliquod i mpus in desperatione fue-1 it i a illa cei te vocρ eoque quantulocunque rei o- .se peccator fuit, ideoque nec ullo tempore pςrsona

Saluatoria iustinere potuit:qui ibixta Apostolum de-

354쪽

.suit semper esse sanctus, innocens,impollutus, segregatus a peccatoribus de peccato omni. Deinde quum ad explicandam hanc desperationem & desperationis causam aggrediuntur,multo sceleratius Christidi .snitatem imminuunt. emadmodu enim hominibus usu uenit ut aliquando doloris magnitudine attoniti obliviscantur rei eiusquam agere debebat, mens',alio praeceps &transuersa ab officio cogita do abripiatur; non aliter Christum aiunt oblitum

officij mediatoris quod patre impositum susceperat,eo crucifixionis tempore , dolore acerrimo su- peratum,has inconsiderate voces emisiile. Sic Cala uin. nec aliter Beza rem narrat. Quunt Christis ait,parer quid dicamZcogitemiu animum in clam irae in utra -gitationem ita defixum,ut gula facultates anima per se nihil decernerent eis Guarent. Deinde quum petit uber ri ex hac hora quum rogat ut Ascent caux tyle, sciamus a Uimu loqui in illa eadem cogitatione ita occupatum,ut in nam partem totus vergens pene bi perseuadeat de se actum esse,necferi posse ut tantu podri se ineat. Hic iam Christus de salute sua dubitat & desperationi proximus est,ab eaque perparum abest. Stat enim quasi in margine fluminis iam nunc derepentd in illud praecipitandus. Advertamus iam quemadmodum praeceps ab istis in ipsum desiperationis gurgitem penitus immergatur. sic enim pergunt. Postremo quum saiam deriactum vociferatur, cogitemus animum, non iam ut prius petau dc speratem, is in cogitatione metus -- pendistis mali prorsus occupatum, sed in profundo si me calamitatis gurgite sepultum, qui is emergendum maxima Gim di se state luctetur. Haec Beza. Ex quo duo contra Christum planissime concluduntur. afterum, unumquemque ex istius Euangelici gregis fratribus& ministrellis esse Christo longe per istiorem; alterum,Christum non nobis vitam sed sibi morte

355쪽

hac animi fracti & desperantis imbecillitatς promeritu in Quoad primum,quum isti definiunt non esse nil qui disma erga se beneuolentia proni funibus stetm indubitatam salutis expectationem prasimili , quum

hoc iterum atque iterum repetunt, dc tanqua incertissimum Apollinis oraculum urgent, Melem W-niinem ese , n i qui sua salutis ecuritati innixus diabola

μη identer insultat, & ad hanc securitatem atque co-sidentiam vel unam dei scintillanipue icere volunt:quuhac fide se tuitificari aiunt, hacque potissimam dinserentia se Catholicis distingunt: C Π R i s T v Mautem in his quos dixi dubitationum fluctibus se pellunt; manitesto eum faciunt infidelem, de suorugis , a sc Ministrorum querncunq. Christo longe grytioremi corym Deo apud quem Me omnia poli eratur, & que certa & stabili fide aiunt potissmum hon'rari.Nec quicqv am huic monstro si, ab su rdo satisficit,q uod Caluinus eodem loco si ribit xam in cori Christi e ictu i. . te dem : id enim etiamsi propter aliam item rati nem,impie,imperite, S blaspheme dicitur, tame ab ipso etiam Caluino neruose refellitur,qui fidem P Oi, non agnoscit nisi ubi di certa ct firma diuinae erga nos cognitio persuasionis certitudo, O cons antiaras. υ '. certitudo inclitam)plena O fixa,qualis de rebui compertis N ct probatis e psolet. Christus autς hanc plenam ct accum. in certitudinem non haber, sed haesitat & fluctuat,& ut B aa in summa luctatur a zfia, O pra maerore con , cidit anima, pti copiij inops,ct repugnatia quo amodo perrit.deni l. veretur ne succiniabat 9 absorbeatur a morte. viq. Calui. addit metuit ne absorbeatur a morte ut pecca .rer,dei anima sua salute timet; quae cum fide choc est firma illa plenaque Si fixa certitudine nullo modo, possunt consistere. re isti qui verbo fidem Christo tribuunt, reuera cum no minus concludunt infidelem, qu in is caecus est cui oculi sunt eruti, δc is

mortuu

356쪽

mortuus cui praecisum est put & euulsa pnecose dia. Alterum vero. Christus sibi mortem po- c limis

ius qu in nobis vi ni hac dissidentiatione, etiamsi ad puta fium temporis in ea fuerit, sit eatorem. promeritus, non iminus liquid b constat. Nam ge-

neralis est Prodistantium sere omnium doctrina, has de salute dubitationes peccata esse, idque mQmtifera; ut alij permulti & Caluinus inprimis acerrime disputat. Cis ditatem enim ne deliberato asser', c lis

peccatum esse definit. quumque mens di dentiae machi- nis pereul a cito circumspectat, peccatum esse clamat:

ρraeceptique de Deo ex toto corde, ex tota inexsu, ex totamina diligendo eam esse vim statuit, vi nisi omnes ani- Ib. 'i' '' mae potentia tu Dei aim rem interduntur, iam l inquiti disiens uis e J a legis obedientia. In hac autem passionis tragoedia,animae Christi potentiae non in Deum intentae, sed ab eo aucrsae iuxta istos, in impendentis mali cogitatione totae crant occupatae. .um it que hic peccatum fuiste luce Atrius istis authoribus collet, & deinde commune sit istorum axioma, legis transgressioni maledictionem Dei ct mortem arernam semper lucumbere, & peccata omnia siue ea quc momtalia dicuntur siue venialia, hactenus paria letestante Beeta,ut vel minima minimi cca:i cogitatio mom P Ois i. rem aeternam millies mereatur: id quod ut ille ait extim umerabilius Icripturae lacu apparet , conlequens est

Christum qui plus qd incogitauit peccatum, qua-do etiam 9 vocem deste rationis Mi elabi passiis est, - longestibsidere infra illam sublimem redemptoris maiestatem quam hactenus Christiani omnes ei

tribuerunt. At Caluinus in huius desiperationis ma-ctis gnitudine exaggeranda longe ulterius prouchixur, uxi quum ita eam explicat ut Christum easdem prorsus t iis, ' cum damnatis apud inferos daemonibus paenas pertulille rasi& sine illis mortem Christi nihil hu- Tis mano

357쪽

36 C LVINIs Mus p AGANIs Mocitu. I . mano generi prosuisse. Sic enim Caluinus euideia eratsi corporea tantum mortem

smictu fuisset Chri lui,sed operae mulpretium erat, ut sis inae ultionis eritatem sentireri, Unde in locum celerat rum sponsor, ras, ideoque in lar rei Ibm ovi est,qui deperi' deret ac persolueret omnes quae ab issu caepetenda erans poenas, hoc duntaxat ex pro quod dolorum mortis perpetu. non poterat detineri. Et alibi in Catechismo Ge-

2 ἡῖ neuenit, Christi ad inferos descensum definit suisse

G u. . tirabiles anaustias qui tu anima eius constrictasuit, θd-coscientia hac anxietate torquebatur, ac i a Deo derelictus esset,imoacsi Deum habereι infestum. i vermis & conscientiae anxietas de Deo infesto, ultima est&acerbissima paena qua damnati in inferno spi- ritus conflictantur. Moxque inducens Ministrum quaerentem quemadmodum Christus hin damnatiisoni ubiectus suerit, hanc unicam differentiam inter Christi A: Iudae aliorumque reproborum damnationem ponit, quὸd Christus non ita illam subit νt in illa. maneret. quodque in isto temporarium fuit in his est perpetuum. Damnatus ergo suit Christus licet ad tempus duntaxat,eoque damnationis suo tempore inter ipsum& diabolum quemcunque nihil interfuit, nihil petiitus nisi quia damnatio in diabolo est arte na,in Christo suit temporaria; eo autem tempore quicquid damnati spiritus sustinent in inferno, id totum Christus pertulit. Atqui maxime necessuri. in ipsa damnationis essentia includitur desperatio sicuti vita aeterna continet certitudine salutis nu- quam amittendae. Simpliciter ergo Christum de se perasse dicendum est non minus qu m Iudam de Satanam,nisi quod illi perpetuo, Christus ad bre etempus in hac inferni flammρ permansit. Quuque Caluinus redemptione mundi non morti corpores Christi sed morti animi tribuat haec aute nulla alia

358쪽

LONGE DETEsTABILIOR. fingi potest nisi vel peccatu vel danatio terna,que- cisti Ihi . admodii gratia & gloria aeterna est animae eiusde vi- ta, quuque expresse scribat Christi morte corporea nihil fuisse tum, sed in eo positu suille pretia mari quod

Liros in antima cruciam danaii ct perditi hominis Chri ius pertulerit, qui cum perfecta desperatione intrinsece sunt copulati; efficitur aut Christum plene desporalle', aut mundi pretium plene ab eo non fuisse persolutum. Quo vero magis hos in anima sua cruciatus danati hominis pertulit hoc est quo profundius in ipsis desiperationi gurgitessipastus est ut loquitur Beeta,uo copiosius pro nitidi peccatis & abu- dantilis iuxta hanc Caluiniana theologia fatis secit. η, timiis Atque hoc nihil est aliud quam Christu vere&ab- lute redemptore niudi negare. Quemadmodum ςnim paulo ante admonui eos iecie tenus & extremis labijs Christu in passione uia fideicin & piu dicere, fidei tamen sue deseriptione, & ratione certis- sma ex ipsis suae Theologiae principijs ductaeu infidele conuincere; non aliter etiali hoc itide loco

eum redemptorem suu nuncupent,quu tamen eam

redeptionis peragendς via statuatquς nulla est,quet impia est,imo que cu Christi columelia & Dei blasphemia coniumsta est,&tota redemptionis natura& redomptoris ossicium funditus euerti n5 minus perspicue eum redemptorem mundi pernegant, quam Hugonotae rebelles Carolum IX. regem suum abnegarunt, quando eum nomine quidem tenus regem suum dixerunt, sed quoad obedientiam & subiectionem re illi debitam, nec tributa ei pependerunt, nec edietis eius optemperarui, & Op- pida contra eum munierunt, δc exercitus in eum duxerunt,& in urbe primaria Parisiorum obsiden-

. tes in magnum non listum amittendi regni sed vitae quoque discrimen redegeruntSardonice nimiru

359쪽

hac additione magis talium confirmare quam infirmare audaciam & impudentiam. Quum enim matim prosteatur se adijcere textumrbu quod Apostol as non posuit , quis Ebangelicus Christi resurrecti0nem negans non statim excipiat firmam de inuictam este eam opinionem, ad quam refutandam tantus Doctor cogitur literas fi cras corrum pere, &vexbis sacris Apostoli, suum ipsius verbum apponereὶ Sed abrumpenda sunt ista, & suppressis plurimis huius generis, alio transmigrandum, nisi velim insilitum Euangelicorum monstroci ni sese inuicem complectentium catalogum texere. Vt enim prius ubi de Ded blasphemat, cum Ario,cum Samosateno,cum Iudaeis, cum Turcis, cum diat

lis conspirant, &quicquid uspiam sordium aqi

quam contra Deum evomebatur, id isti boni Euangelistae ut pia re Euangelicum simul corraserunt: ita Inc ubi de Christo incarnato agitur, quicquid non. modo olim a veteribus hqresiarchis,sed etiam quicquid vel apud ipsisscinferos in Satanae ossicina contra Christi incarnationem, contra passionem, conrtra redemptionem, contra descensium ad inferos, contra resurrectionem,contra ascensionem,contraiiudicium futurum & vitam aeterua, aliaque Omnia

his assinia symboli Christiani capita unqua fabricari potuit id isti Caluinisi in filii Caluinisnu transsila dei ut, & tanqua pura Euangelij doctrinam populis Christi,vi bellica&arguinctisvulcanijs obtruserui. 8 Ex quibus facile iudicet Christianus leel or quae o fides habenda sit stupidissimis istorum Caluinist rum oratoribus qui post hec omnia,sine fronte asse- .uer re audent se a Catholicis no discrepare in summa religionis Christianae, sed tantum in laviculisqH-' suum remomu olim extras riptum sum humamimet, ris, quoad siummam. vero fidei, Catholici &Calui-

360쪽

atamia- Caluinisbe sunt domestici eiusdem dei, omnes labo ratis

vinea ramuli sunt eiusdem a itis, ea leni Vin mi se pro tu fise praediti. lcs sunt istae bestiae sChristia ne ici hor) qualia monstra' Qui tot iam annis Caci ripa tholico , clamat ut esse idololatras, Iudaeos, Canarum naeos, sacrilegos,lj lii homines essent ibrij, si Chri-- -- & religionem non penitus riderent, an Caluinianam& Catholicam fidem dicerent elle eandem & Catholicos cum Caluinistis clusscira esle Ecclesiae filios & corporis membra & eiusdem fidei domesticos)Quin ergo ijdem copulcnt lucem & tenebras, Christum & Antichristum, Deum Sc Beel-xebubs in est haec crassa & rustica hypocrisis 3 te si Caluinistae a Catholicis non differant nisi

ad leviculas carentonias, hoc ex eo prouonit quia crςdere in Deum patiem,& filium,& spirituin sanctum, in Christum crucifixum, iudicium fi iturum,

resurrectionem mortuorum, & vitam damnati nemque aeternam, Caluini Euangelium inter levi. cutis caeremonias numerat. Et ita quidem eorum fra- actis sioncionantur,ut, ipse Theodorusia esita a BeZa his verbis testis est. Disputatur hodierno die

ct i, quomodo si unum cum patre; item

de Trinitate,de Deo se a sngelis e cana, de bapti ino e praedestinatione, deliberὸ abitrio, de statu animarumpo lhanc ritam,o caeteris huius nodi rebus, quae neque ad sa Iutem per fidem obtinendam usque adeo nec paria sunt, neque si sciantur reddunt hominem ineliorem . sic Beza. Atque huius fidei videtur Apologericus iste . Hugonot a,qui nulla videt inter Catholicos de Caluiniitas nisi in leuiusculis caeremoni js diliciasione. Eiusdemque impudentiae est quM Caluin istas.

nominatim regem Nauar u Tridentini pantu Concilij decretis la irreticum haberi autumat,cuiuspmpterea Concilij fidem suis inanissimis nugis to quam