장음표시 사용
181쪽
ss. Et in Londinensi Synodo statuit Joannes Cardinalis de Cremar Aconsecrazionibus Disivorum, vel Abbatum benedicti bus non cappa . Mura res , non bacilia , non manulergia, ct nihil omnino per violentiam , nisi
onte oblatum fueris, penitus exi Iur. Exponit Placentinae & Pimviem sis Synodi Canones, qui etiam sponte oblatum videbantur damnare. Ex Sidem ad Audomaropolitanum sancti Bertini Monasterium scripsit olim L. t. Ep. ad versus Morinensem Episcopum Innocentius tertius: Ne vel Episeopo , ' vel Arch. Diacono, seu capitulo Morinensi pro consequenda benedactione ALharis canam sericam, Palfridum, pastum, cthissimilia, seu abam consuetudinempersolvatis. Diserimus inhibentes, ne si a vobis exigere velem rorquere praesumant, sed benedictionis munus Abbari ab eodem Episeopogratis orsine pravietate qualibet impendarum Abo quin liceat vobis quemcumquem lustris Pholicum adire Amstium, Pratiam ct communionem Apsobca dis habentem, qui mora fretus au mirate us Electo munus benedictionuL. a. Ep. pen . Q d ipsum in Abbatissarum benedictionibus valere scribit in
litteris ad Monasterium Auregniacense. Idem de sacrarum Virginum L.3. Ep. velamine seu consecratione definit in litteris ad Ianuarium Calaritanum Archiepiscopum Gregorius Magnus. Haec enim omnia, lichi Sacramenta non sint, simi tamen Sacramentalia, & quidem per selos Disc pos exhibenda. VHinc eadem est ratio consecrandarum Ecclesiarum, de quibus secun . ua, statim postJoannis tertii Papae mortem celebrata, Synodus Brac Cap s. rensis: si rissas alumsitatam ad consecrandis Ecclesias Disivi iamitam fur, non quasi ex debito munis aluuia a fundatore requirant, sed sequidem
aliquid ex μ voto obtulerit. Si vero aut pavertas illum ain necessitas retiner,
nihil pensius exigatur ab si . Mentisa est haec te stio, supplenda ex habita Cap.a. sub Adriano secundo Synodo Wormatiensi : Si aliquid ex suo voto Osem
Cap. i6. terit, non respuaruri Et secunda Synodus Cabilonensis: Pro diauandra
silicis nihil accipiendum est. Et sub Ludovico pio habita s unda Syn dus Aqui rauensis: Nullus Epimporum ves Aufinis,orum usirum pro de dicatione rancta Media aliquid exigere praesumat. Qui fereris, convictuου -- nonica subjaceat disciplina. Et in Canonicis ad Hevenullam Laudunensis Ecclcsiae Electum litteris Hincmarus Metropolita Remensis damnat quς-Vis Episcoporum turpia lucra, nominatim-capiuntur de Ecclesiarum consecratione. Eundem articulum Widonis Mediolanensis Archiepiscopi Iuramento inseruit sanctus Petrus Damiani. Et Tholosana sub victore1reundo habita Synodus: Deduationes Eces rum sancta Synodus perpe- nullaetenus ivoluit. Et per Cardinales Ioannem ac Benedictum
celebrata prima Synodus Pictaviensis: Nullus Episeopus proscris orati ni ι , vel tra Etast um benedictionibiti munus accipiis. Taliter factas Altarium
182쪽
Altarium vel Ecclesiarum consecrationes de Simonia damnat in Later,nensi Synodo Innocentius secundus. Etiam in Remensi Calixtus secundus, & in Londinensi Ioannes Cardinalis de Crema. Et in alia Londinensi Richardus Archiepiscopus Cantuariensis: Necpro deduatione qui Aquam exigatur. Si quis lac fecerit, anathema sit. Exstat apud Rogerum F. s 3 Hovedensem. Et ejus succuser Hubertus id confirmavit. Hinc in Gerardum Engolisinens m Episcopum, Petro Leonini adversus Innocentium secundum Schismatis pessimum fautorem , insgnemque Sim niacum, merito invehitur Arnulius Lexoviensis Episcopus: Basilicamum Cap. et 'dedicasiones cst benedictiones Altarium eiacm, quo carera, more tractam, ut
plane nihil faciendum putares, quod non alicujus emolumenti ausucatio praeveniret. De quo vitio notari & Hartui cum Bremensi m Archiepiscopum,
ac de opposita virtute Theodoricum Lubecensem Episcopum , supra audivimus ab Arnoldo Abbate Lubecensi. Addit tamen in litteris ad Uigi liensem Episcopum, apud Gregorium nonum exstantibus, Alexander
tertius: Nihil pro Ecclesiamum consecratione potes vel debes Her procuratim L. f. tit. nem exgere. Ecclesiae enim consecratio est quaedam visitationis species, 3
cui juxta antiquos etiam Canones debentur istius diei alimenta , quae paus m dicimus procurationes. Uerum csse debeant alimenta simplicia, ac vere Episcopalia, non lauta & sumptuosa convivia, longe minus comesiationes, quibus fidelis plebs scandaliactur,& pauperes Rusticorum pagi ad miseriam redigantur. Husmodi procurationes in Petro Leonis, adhuc Cardinali Romaniae Ecclesiae, & Legato per varias Provincias, insigniter depingit ac damnat laudatus Episcopus Arnullas. Cap. 3. Porrbin Presbyterorum & aliorum Clericorum ordinatione aliquid exigere est antiquissi inus Graecorum Epitcoporum abusus. Etenim Ponticae Diocesios Episcopi , quos Simoniae arguit Sanctus Basilius,
neqMaquam inito pacto vendebant Sacros Ordines, sed dumt at pa cos , quibus tenues suarum Ecclesiarum proventus pedetentim augercnt,
nummulos a quovis Ordinato accipiebant. Etiam ibam Edessonum Epicco eum in Tyria ac Berytensi Synodo accusavit Clerus de hoc articulorde indisinionibus accipit. Quod plures tunc Episcopi laborarent eadem scabie , docet lecundus Canon Chalcedonensis : Nec enim adversus unicae Ecclesiae abusum ille emanassit. Ipsum etiam in AEgypto fuisse graς satum audivimus supra ab Isidoro Pelusiota. Et morem pus mum laudatus Canon non evulsit : Etenim nova illum Synodo impugnare debuit Sanctus Patriarcha Gennadius. An evulserit, ignoro; quidquid sit, post compostum Acacit schisma Ecclesiasticam disciplinam reparans Iustinianus Augustias, in Novella ad Petrum ossiciorum Magistrum lege istas dandi oc exigendi consuetudines reliquit intactas. Novellana de
183쪽
de Sacris rebus leges, licet Justiniani nomen praeserant, sunt tamen doctissimorum, quos per integras quandoque nodi es cum ipse de istis causis lucubrasse adfirmat Procopius Caeseruensis, tunc in Oriente EpiΩporum opus et Norant hi Collegas suos, videbantque istas consuetudines sine magnis contentionibus non posse abrumpi. Hinc easdem conis firmavit, & ad certam laxam deduxit Imperator Isaacius Comnenus,
illiusque legis hanc partem suis ad Photii Nomo Canonem Scholiis
Tit. t. inseruit Theodorus Balsamon : nutuu Imperatoria mea Majestas, uac. 34. etiam ιn ordinatione Sacerdotum coronari tributis vetm forma auctor
tatem obtineat, est nihilin ordinatione Disiopiti, qui ordinat, amplius accinpiat , quam praestimata moneta meae Imperatoriae nc satis septem aureos nummos dumtaxat, unum videlicet quando ordinandum facit phcem PGpam sime Leritorem, tres quando ordinat Diaconum, alteros tres quando Sacem
Hiem seu Presbterum perscit. Et quia hasce exactiones quidam not bant de Simonia, pergit dii hus Theodorus : Cum hac aurea Bulla comfectus est etiam a Sanctissimo Fatriarcha Domino Nicolao Synodalis commea tamim . qui Jubet ut secuniam hanc auream Lusiam coronaria tributa, auno ordinatione dari selita dentur. Adfirmat ipla non esse Simoniaca, de adiungit causam : Neque enim merces eR , quod alimentorum gratia PomtisicidasQ. Quod tamen non probavit Latinus Auctor eruditi adversum Graecos tractatus : In sorte Simonis Magi de jure ponendi sunt Graecorum Pontifices, qui Sacros ordines , qui Paris debent dari, nisi maritu eorum
Durhquidem, sed tamen loquitur juxta vetustam Latinae Ecclesiae disciplinam , ex qua similes in variis Provinciis grassantes exactioncs de Simonia damnavit in variis Epistolis de Sanctus Gregorius magnus. Suam regulam vigere jussit etiam in Patriarchatu Alexandrino , Α tiocheno , Hierosolymitano & Constantinopolitano. Nec dubitandum, uin in datis ad istos Patriarchas litteris, lichi non exprimat, notet con-uetudines recens tunc probatas a Principe Justiniano. Regulam educit in litteris ad Januarium Sardiniae Mctropolitam, Vctans quid qu et exigi , sponth oblatum indulgens admitti. Eamdem probat secundae. 18. Synodus Turonentis : Nullis Episcoporum de ordinationibus Clericorum munerea praesumat exigere, quia non solum sacra um, sed est haereticum est. Ete. 3. secunda Bracarensis : De ordisationiblia Clericorum Disivi munera nulla suscipiant. Quod ipsum statuit ejusdem loci tertia. Videntur tamen non adverstim exactorcs Episcopos, sed statuere adverstim ambitioses Cloricatus appetitores , qui ad ipsum impetrandum . proseisis muneribus corrumpebant Episcopos, palam Simoniani. Adversum Episcopales
exactiones stituit Synodus Barchinonensis: Cum ad iacia rici astica
184쪽
DE SIMONIAE CRIMINE. 169Clerici provehuntur , nihil pro benia tione aut Subdisomi, vel Presbyterucollata sub obligationis non e a quocumque Disivo aut ejus ciero in1-ratur. GRATIS ACCEPISTIS , GRATIs DATE. God plerosque
Francorum Episcopos repererit hac lepra laborantes, ii uis ad Sedem Apostolicam litteris queritur frequenter ipserum Apostolus sanctus B nifacius, verum Pippinus RG ac ejus filius Carolus Magnus adeo eli- , minarunt , ut sub hujus Imperio statuerit secunda Cabilonensis Syn dus: Tro dandis Ordinibus nihil accipiendum eia. Et adversus Longobar. Cap. 3 6. dorum Episcopos statuit in primo suo Capitulari Ludovicus Imperator. Pius: De Episcopis in Longobarda constitutis, qui ab his , quos ordinabant,
munera contra Divinam Canonicam legem accipere soliti erant, vel exta
gere, modis omnibus intibitum est ne ulterius Ain. Exactores ejusmodi adfirmat juxta Sacros Canones esse dKradandos. Cum Caroli magnimine exstincta , aut sanh plurimum laesa fuit ista castitas , ideoque ad Henrici tertii jussum reparare ipsam denub coepit Clemens secundus, ac praeserti eo nonus. Et Nicolai s undi ad expurgandam Mediol nensem Ecclesiam Legatus Sanistus Petrus Damiani Widohem Archi-
Episcopum compulit ad Blemniter uerandum vctustum morem, qui in D sancta Ecclesia conjuetudinaliter obtinebat, ut quisquis adclericales Oraenes provehendm accedemet, de Subdiaconatu quidem duodecim nummos, de Diaconatu decem cst octo , de Presbyteratu suscipiendo viginta quatuor , quasi r proxam conditionis regulam daret. Pro ipsis jurarunt di Prim res Clerici: Dominus meus Irido nunquam consecrabit alicujus ordinis Cis risum suae Dioecesis praeter a Monachos, quem ante promotionem non faciet
jurame, quia in hoc breviculo scriptum est. Ita me Deus adiuvet, is hac sancta Evangelia. Breviculus seu promovendorum Clericorum profes sio fuit in hanc formam i Pro suseipiendis Ecclesiasticis gradibuι, 'eperme, si pre submissam personam, seu per quod et ingenium, neque dedi ,
neq- promisi, neque pem non issones dasurus sim aliquia. Ita me Deus adjuvet, or ista sancia Evangelia. Dicit, Neque per promissiones, cis. Quia
gratuitam & spontaneam mst acceptum ordinem oblationem Ecclesia non prohibet. Uerba, Monachos, laudant Monachorum inisgnem in tanta corruptela innocentiam. Quae omnia Decreta strenuh ex
Cutus est, atque ampliavit Gregorius septimus, & in secunda sua Pict viensi Synodo statuerunt Cardinales Joannes ac Benedictus: -- in faciendis coronis forcipes vel manuurgia exigo. Uti in danda Clericali co rona Graeci aurum coronarium, ita tunc Latini quidam Episcopi exugebant jura Arcipum ac manulergiorum: Et hanc exactionem Synodus damnat. Malum, & quidem cum dandi ad singulos ordines xenii fixatam, denuo surrexit, denuoque damnatum est per Innocentii tertii L
185쪽
x o D IssTRU. II. PR O OE MI A L I it . teranensem Synodum, per Synodum Basileensem , per variis Provin Seir. 1 t. ciales , ac novissimh per Sacro- sanctam Tridentinam: niam ascap. s. EcclesMira ordine omnis avarisis fisi is asese debet, mhil pro eritatione rumcumque Osdsmum, etiam Clericalis tonsura, nec pro titteris dimisseriis πιιι ressimomatibus , nec pro Istisio, nec alia quacumque de causa, etiam sto re oblatum , Disivi, A Ordinum contores , am eorum Ministri, quovis praetextu recipiant. Omnes antiquos Canones, sponte oblatum accipi permittentes, exstinxit haec Synodus , reduxitque avitam hoc in Sacramento cassitati m Synodi Hiberinae. Et hac lege est omnibus hodie Elnς
Exponuntur exactis o oblatis pro donatione Eccusastici Beneficii.
VT Episcopus, Presbyter, Diaconus , quivis Clericus, Ecclesiae, in cujus Catalogum inscribitur, tamquam suae siκγnsae ac M tri uti dotem donet omnia sua bona , aut aliqualm illorum portionem , est antiquissima omnium Christianarum gentium consuet ido , cujus meminit in Praetcriptionum libro Tertullianus, dicens de Valentino MCap. 3ο. Marcione Haeresiarchis: Constat Hos neque . . olimsus, e toninis re Principatu, in Catholicae primum risinam credidisse apud Ecclusiam Romanensem sub Dimpam Eleuther, Tentarii , donec ob inquietam eorum semper curio ratem , qua fratres quoque vitiabant, semel is uerum eiecti, . Ascanis quidem eum durentis sestertiis , qua Eubia inruleras, novspmd in perpetuum distidium relegasi, venena doctrinarum suarum dissimi rura. C p. 4. Et in quarto adversiis Marcionem libro e Marcion pecuniam, in primo cauissiHi, Catholicae Eecksae contubi , proiectam mox cum ipse,pse. ναμ re sua an traveritare d init. Ad priora verba haec J acobus Ρa- . melius: Ad antiquum D tianorum morem pertinet, qui non se tantum, sed Da vlossem ni Mevia , in eommuni viventes. At morem istum , qui in Hierosolymitana ac Alexandrina rici sis viguit ad paucos annos, viguisse etiam in Pontica aut Romana Ecclesia, nullo testimonio possit
ostendi. Non ergo illum . quo quisque Fidelis, sed quo plerique pussim
Clerici sua cum semetipsis bona tradebant Ecclesae, morem Tertulli nus laudat : Hunc enim talum constat omnibus sub coelo Ecclesiis suisici familiarc m. Ducentas Ieram, inquit Beatus Rhenanus, ficu, qu-que milia Ducarorum. inod ipsum ex Budaeo adfirmat memoratus Pa-
melius, reditque adverbum Lutheranos di Calvinitas adjungit: Respon
186쪽
nn SIMONIAE CRIMINE. IIIobant hic miti , qui mentiri non erubesunt Ecclesiu primitivas, notarumn mes, Meo vixis pauperes, immota tenues, induas, se menaec ex luisse, tamque nihil habuisse proprium vel uum, ut ostiatim paene compinterentur quaerisa re cibos. Hic vides aQι pondo multa donara Ecclesie, atque
reddita, non cunctanter, sed mox atque repopsit id qui donaras. Antiqua, cui Lutheranorum & Calvinitarum Ministrorum cupiditas invidct, Ecclesiarum opulentia multo testimonio possit demonstrari. Tertulliani verba , ε sud Romanensem Ecclisiam, adfirmare videntur Marcionem tunc prius credidisse, & antea non fuisse Christianum. Uercim longe aliter sanctus Epiphanius: Marcion fuit genere Ponticu , ex L. ., ea parte quae Helenopanim dicitur, oppido Θnope , quemadmodum stequem i. ti de eofama percrebuit. Qui initio vitae scilicet coitatem prae se serens, Monachorum influuia proflus es, parente natus catholicae communionis Episcopo. Postea cum Virginem quamdam adamasset, ac fraud bus pellixisset, a spe vita caelestis illam juxta ac semetipsium deIecit. Ob hunc igitur incoe- sum Ecclesia ab ipse pinente pulsus D , viro cumprimis religiose , ac veritatis amore M antissimo, er in hac Episeopalis muneris ad minratione praestansi. Cui cum A fui ion diu multum, si Zplicasset , ac poenitentiam opusulasset, hanc a Prasre precibus nullis obtinuit. Vehementem siquidem ex ea re dolorem optimus senex st Episcopus caperat, quod non ille solum excia .
disset, sed est ignominiam Issi ac dedecus impi fuisset. Ergo ubi nuta se artibus eblandirι posse quod cuperet animadvertit, popularium suo rum nobra ac ludibria nonIustinens, clam ab oppido secessit, ac Romam possit es ini Papa
obitum sese contulit. Eo statim ac A GNion pervenu, ad Semores adsens. qui ab Apostolorum discipulis edoctι adhuc supererant, ut in communionem admitteretur ab iis frustra petiit. Ouamobrem GH nurus in tia, quod non Principem illic locum, ac ne Ecclesiae quidem aditum vnpetrasset, aes im posoris Cerdonis haere co uetere in animum induxit. Non dumtaxat Episcopi filium , sed de Epitcopum fuisse adfirmat sanctus Optatus Episcopus Mileuitanus. Q md ipsum innuunt Epiphanii verba : Non impetra- L. 3.- Principem locum, 1cu Praesidentiam. d si verum sit, existimo nativae Synopensis civitatis fuisse Episcopum, atque ita Pater , qui illum
gradu dc communione movit, esse debuit Amasenus Episcopus, unicus tunc totius Ponti Metropoli ta. Non itaque ut crederet, sed ut gradum dc communionem reciperet, Romam venit appellans Marcion , ac
proinde ducenta illa sestertia, non Romanae videtur dedi si sed Ecclcsas Synopensi. Longa ac erudita est quaestio, sed non hujus loci. Lucet interim antiquitas moris, quo Clericus non solummodo seipsum , - & simul substantiam suam in titularem Ecclesiam, quasi dotem in sponsam, transcribebat.
187쪽
i x DIssERT. II. PROOEMIA LIs, L. . c. 7. 'usdem moris meminit in libris de Sacerdotio Sanctus Joannes Chrysestomus, reserens h Plebe quosdam maledic murmurare adve
stim Episcopos, quod in ligendis Clericis attenderent selas divitias &splendorem generis, quibus possent suas tacit stas ditare. Et in litteris ad Rios Episcopos Sanctus Synesus Ptolomaidis Episcopus, Pentapolitanae
Epist. Provinciae Metropolita, loquens de Clericis Arianis: Infames illi Ptolomandos Ambiu expellantur , ct quidquid rei cum usis importatum est, secum non appensium auferant. Meminit in litteris ad nobilem matronam Albinam etiam Sanctus Augustinus, laudans Ecclcsiam Hipponensem , quo dum ei Clericatum detulit atque imposuit, paternos ejusdem agellos non in- s, vidit Ecclesiae Tagastens. Nempe post susceptum in Italia cum Baptisi mo Monachatum recta Tagastam Augustinus iverat, de haereditate sua compositurus cum Curia, ejusque prodissioni suae superfluam portionem dederat Tagastensi Ecclistae : Hinc laudat Hipponensem , quae inopem susceperat in Presbyterum , & adversus istam nihil unquam querelae moverat de repetundis. Hujusmodionim querela movit famosam illam
in laudati Augustini Epistolis litem inter Thianensem & dictam Tag
Ep. 39. stentan Ecclesias de patrimonio Honorati Presbyteri. Hinc item nobilem & opulentum virum Pinianum , laudatae Albinae filium , Presby- - s. teratu donare contenderunt & Hipponensis Plebs ac Tagastensis. Eum-L dem morem probat, & ab omni sbrde purum declarat in Novella ad PNOssiciorum Magistrum lege Jullinianus Augustus : Si quis Episcoporum , sive ante suam ordinationem , seis 'si voluerit proprias res aue earum partem Ecclesiae osserre, cuius Sacerdotium accepis, non prohibemuου, ετ omm condemnatione Ur pama eum Iberum esse sancimus , sed etiam omnilarari dinum iudicamus , quoniam hoc non est emptio, sed oblatio. Quare eamdem oblationem nullo modo damnat quintus Canon septimae Syn di i Solummodo damnat eorum stultitiam & fastum , qui similis oblationis causa contemnebant pauperes, qui nihil contulerant, ipsis ambi
bant antiponi, atque ita eorum virtutibus suum aurum etiam cum improperiis & contumeliis praeserebant. Damnat &istos, qui non post, sed ante sitam electionem obtulerant, atque ita elicuerant electionem: Esse dicit plenam Simoniam , damnatam a Synodo Chalcedonensi. Hinc item secunda Cabilonensis Synodus Episcopos & Abbates, qui opulene. 6. 7. tos homines simili spe adliciebant&circumscribebant ad Clericatum aut . Monacharum, damnat Simoniae δc rapacitatis, cogitque haeredibus ad restitutionem. Ex eodem principio illum , qui Praebendam aut aliud beneficium sub eius prima vice accipiendi pacto erigit aut fundat , de Simonia damnavit Innocentius tertius. Verum haec oblatio aut exam non spectat ad praesena institutum, Sp.
188쪽
Spectat illa exactio, quam olim Patriarchae, Primates, Metro litae, Episcopi pro Metropolitarum , Episcoporum , Abbatum , ac aliorum Eliatarum confirmatione aut Pallio postularunt , de qua ad Patriarcham Antiochenum scribit Innocentius tertius : Ckm alquis eluitur in ie basem GHti Pauli, vos occasone confirmationis procurationem extor- p. quetu trecentorum B -τtibrum valorem excedentem. tam damnat de Simonia. Quod i plum de omni Electorum , etiam Episcoporum &Αrchiepiscoporum , confirmatione sanxit Synodus Basileensis. Sanxit adversus Romanam Ecclesiam ι imitata Constantiensem Synodum, quae inter articulos, ob quos dejecit Joannem vigesimum tertium Pontificem, posuit de hunc : Iannes Papa canonice electos idoneos, sarietatem appetitus suismere non volantes, confirmatre recus it. Et quidem ad solam Pallii dationem ,'id est, a selis, quibus vel in ipsa consecratione, vel in confirmatione donabat Pallium, Metropolitis ac quibus dam ad istum honorem privilegiatis Provincialibus Episcopis exigebat olim Romana Ecclesia, cujus moris varium successum & statum supra
digessi Uerum ubi jus Patriarchicum Sedi Apostoli se juxta antiquum
Ecclesiae Canonem restaurantes polleriores Pontifices coeperunt Omnium generatim ad dictum Patriarcharum spectantium Episcoporum praeviam confirniationem reservare, coeperunt etiam istius confirmati nisjura exigere, & subjectas Ecclcsias quandoque ultra aequum gravare. Fateri cogimur non solum Joannem vigesimum tertium excessisse. Ait men pejus excessit Basileenus Synodus, non solum Annatas damnans, sed& in ipsam Papalem auctoritatem extendens audacem manum : Et
nim qLod ipsa Nicaena Synodus super Sedem Apostolicam per sextum , quo reliquis Patriarchis fixit leges & terminos , Canonem nihil fuerit ausa statuere, sciens illi omnia concesss a Domino, ad Thessaliae Epii copos diseria scribit Samstus Papa Mnifacius primus. Romanum Epitc pum scimus esse hominem, qui etiam pro suis debeat offerre peccatis scimus delinquci i a generali praesertim Synodo posse ac debere impendi , quam Petro Apostolo Paulus impendit, fraternae correptionis gratiam & charitatem : Uerum cui non dest reverentia praescripta per Synodum octavam. Et quis ignoret Basileense Clericorum potilis quam Episcoporum conventiculum fuisse generalis Synodi nomine indignum Et ad praesentes exactiones singulare jus habet Romana Sedes, suo loco
De alio olim grassato abusu Hincmarum nepotem suum; Laudunensen Episcopum , in quinquaginta quinque capitum Epistola arguit Elincmarus Metropolita Remensis: De Ecclesiarum datione , qua eum enon κmplisi quam dotem suam habent cum Decima fidelium, prorama reqμ
189쪽
1 4 ' DissERT. II. PROOEMIA OS, rebas. Prima Regiae amorti Zationis exordia apud Francos sunt admodum antiqua. Eteni in etiam Caroli Magni Capitularia cuique Parochiali Ecclesiae vix aliquid perna iterunt immobile, nisi unicum terrae mansum .: Et hoc una cum Decimiserat Ecclesiae dos, insigniter privilegiata. Quod eri ab hujusmodi, nihil superfluum habentibus, Ecclesiarum Pre byteris in ipsi curae collatione xenia seu jura exegerit Laudimensis , R mensis damnat, atque ita in opulentiorum Ecclesiarum collatione videtur exactionem tolerasse. Quidquid sit , etiam ad Electum, qui degr dato nepoti successit, Hedental sum scrιbit in litteris Canonicis: Disi pus pro constituendis Mi steriatibus Ecc uasticu, viriticet Oeconomo, AN cta Presb teru, Ur Archi Diaconis, proe a non cox imit, Euvia
cum obsequium , q-d male compara ut, accipientes munus a subduis pellus venundare curabunt. Etiam Viennensis, per Paschalem& Joannem
Cap. . Formosi Pontificis in Gallia Cardinales Legatos cacbrata, Synodus is
tuit : Nulli censera a Presbtem, 'loco muneris, ta introi um, m dicunt, E clisiarum exquiramur, mu vi aliqua extorqueamur. Etiam Widonem A
chiepiscopu Mediolanensem , quod deinceps pro ordinandis Ecclesiis nihil exigeret, jurare coegit Nicolai secundi Legatus sanctus Petrus D Cap. a. miani. Hasce omnes coniuctudines damnavit innocentii secundi Syn dus Lateranen sis. Et adversus aliam Collatorum iniquitatem starit in Cap. 7. sua Synodo Alexander tertius : Partem redituum suis usibus appIcare non prasiumant. Et hinc Mediolanensem Archiepiscopum, qui Ecesesiae suae Cancellariam, retentis sibi ad annum fructibus, alicui contulerat, uti Simoniacum laudati Canonis transgretarem damnat apud Gregorium
L. 3.titi nonum Innocentius tertius, laudans vetustam Ecclesiae rmulam : ob 11. r. neficiasne diminutione conferantur. Collatores, qui Eccleuarum autPra
bendarum , qua dabant, necdum collectos tructus sibi reservabant, Huldem criminis damnat Oxoniensis Synodus Stephani Primatis Cantuariensis. Viguit abusus etiam apud Graecos, de quibus tractatus Latinus repertus c, nstantinopoli apud Patres Praedicatores: Graecorum 'a rfices nulla Eccl assise pecunia largiuntur. Et in suisad Photii Nomo C Tit. a. c. nonem scholiis Theodorus Ballamon adducit auream Ii iaci Com ni3 Imperatoris Bullam, quae unicuique pago juxta insumibulorum seu c minorum numerum praefigit, quot Episcopo aureos vel argenteos, quot. arietes vel agnos, quantum grani aut vini debeant pro accepid novo P rocho pendere. Nempe Graecorum Patriarchae Augusto, Metropolitae . Patriarchis, Episcopi Mctropolitis pendebant pro gratia cons aerationis: Hinc, quoniam qui emit postea & vendit. Episcopi a Parochianis
Aliam in hac specie iniquitatem aperit in litteris ad Cardinalem Ri-
190쪽
chardum , Albanentem Epitcopum, Paschalis secundi in Gallia Leo
tum, sandbis Ivo Carnutensis Episcopus: Pro consuetudine antiqua ad- Ep. tr3. huc exigunt pubsice Dec.nusor Cantor , tr alu AM nistra, ab his qui Caramcisiunt, me contradicente 2 persequente. Eccl: liae , Callaedralis praesertim, Canonicatus, quoniam magna cit dignitas , varias requirit qualitates,
quasdam ex generali Christianitatis Praescripto, quasdam ex singulari cujusque Capituli statuto. Hinc nullum Provisum ad possessionem admittebat Carnutense Capitulum , nisi per Decanum, Cantorem, Subde canum , & Succentorem, quatuor primarias dignitates, examinatum:
Et pro suo ipsi examine aliquid exigebant. In pluribus Galliarum Ecclesiis grassantem consuetudinem improbabat Ivo Episcopus, at expugnare non valuit, ideoque a laudato Legato fuit graviter redargutus. E pugnavit ejus succellbr Gausredus de Leugis, hortatu Roberti Arbres cellensis: Provises omnes, ante uam ad posscssionem admitterentur, adversus ipsam jurara statuit, illudque statutum fecit confirmari a Calixto secundo Pontifice , cujus sanetionem in novis ad laudati Ivonis Episto las scholiis adducit Ioannes Baptista Muciicitus, Canonicus ac Theologus Carnutensis. Hanc sanctitutem non selum a Cardinale Richardo didicerat Gaufredus, sed sc a Synodo Namnctensi, omnem munerum cupiditatem acriter damnante in Clericorum ad sacros Ordines prom vendorum Examinatoribus, praesertim qui munerum intuitu indignos Episcopi manibus applicarent. Ne Archi-Presbyteris aut Archi-Diac nis examinis titulo aliquid 'rsol vant Ordinandi, mandat etiam Palentina Synodus, habita sub Pontificatu Joannis vigesimi secundi. Sacra . . . Tridentina Synodus accipi verat etiam sponte oblatum. Quod etiam ad esculenta ac poculenta extendit sanisti Caroli Borro metes quinta Synodus Mediolaneniis. Et hoc jure quoad Sacrorum ordinum examen est id bis hodie omnino vivendum. Nec tantum pro Elccti leu Provisi examine, sed etiam pro instroni- ratione, invis litura, instat latione, seu in possissionem immissione alia quid exigere fuit olim admodum familiare. Lucci ex S. Petri Damiani
apud Mediolanum Aetis', ubi Wido Arct,iepiscopus etiam de in v stiendis Ecclesiis nihil deinceps accipere juravit. Hinc sanctum Hago.
nem. ex Carthusiensi Monacho Lincolniensem Epitcopum , quod Archi. Diacono pro inthronizati itiribus postulanti equum dare noluerit adfirmans se malle Episcomtum codere , merito laudat Henricus A. inos Cnyghtonus. Sordidam Senonensis Archi-Diaconi cum quodam ParC-chiali Presbytero, jura haec alvere recusante, de aliquot denariis ibtem refert in suis apiid Franciscum du Chesiae litteris Sugerius Abbas Sp. io
filicti Dionysiu Et ad Parisiqnse sanin Magloria Monasterium scribit