장음표시 사용
331쪽
Diss Ex T. III. PROOEMIA LIs, Lib. praedecessores tui non habuere, tibi concedatur, filuet quatenmtoluti Bois T Pontifices tuae Iulaceant aerioni tuai sis potestatM , uno defuncto aberum subrogine. Iguur connivens Arnolditi huic optimo suorum Consilio, Henrici Regis miss situr, ab eo concesss totius Eoiaria Pontificibus honoratur. Attamen de Roberto Hierosolymitano , Flandrensium Comite, ad
ejus uxorem Clementiam scribit sanctus Anselmus Archiepiscopus Camtuariensis: Relatum mihi es, quosiam Abbases in Flandriasio constitutos , LA , ut Comes vir veser nullam cissua manu daret invesituram. Mod Abbatum EF sy. in Vestiturae ob Romanae Ecclesiae decreta cestellit obediens Robertus , praedicat Anselmus. Ad verbqui investiebat, etiam eligendi licentiam dare, Electosque confirmare olim omnino poterat & conlueverat. Quare videtur selorum Flandrensium Episcoporum , dc quorundam sorsan
Ripalium Abbatum confirmatio ad Regem spectasse. Quidquid si,
etiam Britanniae Ducem , quod Episcoporum investituris renuntiasset, laudat Gregorius septimus in Epistola ad Rudes sum Archiepiscopum Lib. 4. Turonentem. Quod item Robertus Normandiae Dux donaret Abbatias, 3 lucet ex variis litteris sancti Anselmi ad Baldricum Priorem Beccensem. Hinc & Abbatisae sine eius licentia non poterant ossicio renuntiare. D Epist. Episcopatus: Quod enim Malgerus Rothomagensis Archiepisco-i . in pus nequidem in Pontificalibus Uicarium assii mere potuerit sine ejus licentia , stipra ostendi ex Chronico Monasterii Fontanellensis. Etiam
sincti Albini Andegavensis Monasterium sine praevia Comitis licentia
eligere non poterat, uti patet ex Eliationis decreto apud Lucam Dach Tom. 6. Num. Et Arnulphum Luxovientis Episcopum, sine sua licentia eINctum , adeo perlecutus est idem Comes, ut Romam fugere ille debuerit, msumq ae consecrare vix ausus fuerit Innocentius secundus. Quod
non solam eligendi licentiam donare , sed & eligendam personam dc signare Comes ille consuesset, scripsit idem Arnulphus ad Lucium secundum. Etiam in Ueaeliacensis Abbatis Ueinionem idem jus praetendit olim Comes Nivernensis : Licet Regio & AiUstolico Privilegio e clusus. Quod item Fredericus Lotharingiae Dux Abbatias dederit, assim . . mat Richerius Monachus in Chronico sui Coenobii Senoniensis. Nec d sunt alia istiusmodi Ducum & Comitum quasi Privilegiatorum exempla. Exemplum singulare adducit, agens de Bernardi apud Bononi cellam Abbatis elcctione, sanctus Fulbertus Episcopus Carnutentis: Facta es electio ista co=filio atque authoritate Tomisi Abbasis in stadita . sonasterii, post excessumglorissi Principis Orinis, a quo hujm rei curam susceperat. simhoc in Conventu ε Minachorum risu celebri per triobtula narrem prae Eum
nobilUima Comusa, sub cuim iusione locus iste consipis, ct Stephano Comitium Alio , a quibus donum Rerum temporalium, Mi sim pertinentium
332쪽
NE REGIA NOMINATIONE. 3Ι caenobium, s.fceps. Eligendi licentia ab Odone Francorum Rege, ele-Etionis autem confirmatio & Abbatiae concessio a Stephano Carnutensium Comite fuit postulata. Forsan inter Regem & Comitem erat is tu
Recth verb Mathildi m Abbatissam Cadomensem sine Roberti Nor mandiae Ducis licentia non posse cedere scripsit sanctus An selmus. Etiam hanc licentiam Reges semper existimarunt ad suae Coronae dignitatem di jura pertinere. Hinc enim statuit, cui adfuit Apostolica L atio,
Synodus Francosordiensis: De GHrisu-regulariser non visunt, E. Ampi requirant, or Regi annuntiem, ut ab ho-re primentur. Quinim. Can. 7. res eth antiquior. Etenim apud l anctum Gregorium Turonensem Epis--pum Haribertus Francorum Rex anchonensis,quae Emerium ejusdem
civitatis Epicopum sine sua licentia degradarat , Synodi Legatum Presbyterum fecit a sua facie , & plaustro spinis suppleto impositum jussit deportari, dicens: Putasis, quod Hr sver de m G thani , qui Patris facta custod ι , quod hi Disivum , quem rimvoluntas tagit , ab Syue nos iuduis pro uerunt i Quin & Leontium Metropolitam Burdigalentem, facti Authorem, mille aureis, & omnes' Comprovinciales Episcopos muli avir juxta eorum possibilitatem. Et de -- Faraberio suo Antecessere scribit Regino Abbas Prumiensis: Farabem Dia curam Pam iam sis stora per eo sum Raegis Brisuit.
mininuit Privi tum datum Regibin Franeorum. ΡRimum nominandi Privilegium Pippino Francorum Regi a Z
charia Pontifice suit concessum , de quo apud sanehum Lupum A batem Ferrariensem wenito Sinonensis Metropolita& Gerardus C mes stribunt ad sani am Amulum Archiepiscopum Lugdunensem: Vestra 'MEnnae Dominus noster Rex Caro Calvus nobis jussit sinerere, Epist. s.
non es novitium aut temerarium, quod ex Palatio honorabitioribuου maxime
Eccle procurat Antinus. Nam 'Anmus , a quo per maximum carolum ct re ivissimum Luisvicum Imperasores dAxit Rex noster originem, exp necessitate huius Regni Zachariae Romano Papa , in θυῶ , cui Mart Bonifac- interfuia . e s accepis consensium, ut acerbisara temporis inisustria sibi probatissimorum decedent μου DUcopu medaretur , ne forte simplui te Pontificum posset conciriere, quod is hac Etareum urbe evenit. Proisae semp- Petere, ut honorem a Rominis Papa Malloribus eius, Regibus Imperatori se comessum, or a Lud ensis Misae Ag tropolitanis numquam hacten M
333쪽
318 DIssERT. III. PROOEMIA LIS,D Mitum, a vobis nuta vestra mi corsequatur. dam existimant laudari hic Synodum Leptinensem aut Suessionensem, quibus cinctus Bonifacius ex Zachariae Pontificis dei tione praesesit. Uertim Pip. pinus tunc necdum Rex erat, sta Regiae domus dumtaxat Major seu Praefectus, & privilegium videtur datum Regi. Uidetur & datum Romae in Synodo . cui ipse Pontifex praesectit. Quidquid sit, non liberam quorumcumque, sed solorum suorum Palatinorum ad Episcoratus nominandorum facultatem Pippinus accepit. Erat facultas dispensatoria duplicis Canonis: Nempe & Apostolici, mandantis Episcopum eligi a Ciero & Populo; & Sardicensis, lai cos etiam Palatinos vetantis evehi, non solum ad Episcop3tum, sta etiam ad Presbyteratum aut Diaconatum. Et illud solum Privilegium Rex Carolus Calvus praetendebat sibi confirmari. Non enim quoscumisque, sed suum Consanguineum Bernum , & suum Palatinum Godeis dum nominarat ad EpiscoPtus Augustodunensem & Cabilonensem. Uerlim sanctus Amulus generose intercessit pro Canonicis electionibus, Bernum excussit ab Ecclesia Augustodunensi, & illi Altheum ordin vit adcd firmh. ut ipsi tanquam legitimo Episcopo Pallium postea a Leone quarto Pontifice. licet non immirarit, postulaverit tamen Imperator Lotharius. Datum enim Syagrio istius Ecclesae Episcopo Pallii Privilegium a sancto Gregorio Magno, Leo quartus respondit fuisse ob datas illi Sedis Apostolicae vices personale. GUdelladus tamen Cabilonensem Ecclesiam obtinuit: Forsan ex aliquo inter Carolum Regem. seu verius inter Lotharium Augustum & sanctum Amulum concordato. Facta enim haec sunt circa noni saeculi Annum quadragesimum tertium, quo Lotharius, Ludovicus , & Carolus, Fratres Reges, in Burgum dia horrendὸ pugnarunt, novam Regnorum fecere divisionem, atque ita pertinens ad Carolum Buipundia est in Lotharium tranflata. Hinc
jam dictos Burgundiae Episcopos quidem postulavit Carolus, sed eorum
alterum Lotharius obtinuit, & memorato Altheo Pallium flagitavit. . . Etiam Caroli praetensionibus perrexit insistere: Hinc enim sandri Amulim Lugdunensem Cathedram primus lucceGr sanctus Remigius , cerrimus vindex Ecclcsiasticae libertatis, in tertia Valentina Synodo admittit e servitis Principis , ut vh mr nominationem , venienter Episcopos . & dumtaxat addit, ut nemo indignus consecrari permittatur. Cap. 7. Cun hos il iusmodi nominatos statuit a MctroῬlita & conprovincialibus Episcopis rigidh examinandos. Qitaemo est, an laudatum Pippini Privilegium fuerit perpetuum, an dumtaxat persenale Quidam volunt fuisse portuum. Probant m Ludovici Pii Imperatoris mst Aquisgranentem Synodum edito Capitulari. cujus
334쪽
cuius hoc est caput secundum I rorum Canonum non ignari, ut in m
nomine sancta Eccbsia suo liberius patuitur honore , assensum praebuimm Ordini Ecclesiastico, ut scilicet Disivi per eseritionem cleri 2 populi secundum
Statuta Canonum , de propria Discors, remota personarum munerum acceptione , ob vita meritum est sapientiae donum eligantur. Notanda sunt
verba, Assensum praebu-m ordim Ecclisiastico: Edicere videntur Ludovi- cum Avi sui Pippini Privilegio ad cleri preces gratis renuntiasse,adeoque Privilegium fuisse perpetuum. Errare igitur videntur qui existimant Canonicas electiones suisierestitutas a Carolo Magno. Et hinc ad laudatum Ludovici Capitulare scribit Jacobus Sirmondus: Totum exstat in libro primo Capitularium . Capite octuagesimo tertio 2 sequentibus , id es , post Caput ultimum Capitularis Aquia anensis Grais Magni Regis. Immemor enim proposui est instituiι sui Ansensim, qui librum illum δε ι 6-οθEccksia cis luibus desis sit, has etiam Ludovis stu constitutisnes in1ecu, quas quidem hoc anno post S'nodum Aquisbanensem editas fuisse confirmant
eis, qua in capite tertio leguntur de Synouo illa, o Regulis Canon corum 2
Sanctimoniatium in ea constitulis.
Respondeo tainenctiim a Carolo Magno abdicatas passim suis e nominationes, & Canonicas electiones restitutas. Laudatum enim Capitulare esse non solius Ludo vici, sed etiam ipsius Caroli, diserte Hintam arus, Franci ci Juris peruissimus & Ansegiso Abbati ser)suppar, affirmat in litteris ad Liidovicum tertium Francorum Regem. istius Εν Iuris seque peritus sanctus Ivo Carnutensis Episcopus affirmat istud idem cap. 3. in litteris ad Manassim Archiepiscopum Remensem. Carolus Magnus Capitulare situm fuerat nominando quandoque praevaricatus, ideoque ξp ' 'ipsum a Filio Ludovico innovari supplicarunt Episcopi atque impetrarunt. Quocirca sui proposui immemor non fuit Ansegisses, sed Capitulare semel sub Carolo Rege positum censuit sub Ludovico non esse repetcndum. Porro Episcopi non uti gratiam, sed uti rem sibi per
sacros Canones debitam postularunt electionum restitutionem. Ita evincunt haec Capitularis verba : Sacrorum Canonum non ignari. Uertim
Reges, Majestatem suam alti .nis vocabulis exaltare consueti, Iustitiam selent quasi gratiam impertiri. Laudati igitur Episcopi omnino censuerunt Pippini Privilegium fuisse per Enale. Et certe id persuadent
ipsius etiam IVenilonis de illo verba: acerbitali temporis mederetur.
Notanda sunt &, haec verba: Ne serie simplicitate Pont ficum posset conum gere , quod in hac Eduorum Urbe evenit. Videtur Auguliodunensis Ecclesia habuisse Schisma escctionis, atque ita Carolus Rex utraque electione cassita nominasse Bernum. Ex quo vides Regias etiam in tali casu nominationes a melioribus Galliae Episcopis fuisse rej cctas. Successit Priviis
335쪽
31o DISSERT. III. PROOEMIA LIs, privilegium Ludovico secundo Imperatori ab Adriano secundo Pontifice concessum, quod supra relatum atque expositum est ex Hi gone Abbate Flaviniscensi. Postea apud Francos ista Privilegia siluerunt. Etenim inter causas , ob quas Philippum pulchrum Regem excommunicavit Pontifex Bonuficius o flavus, fuit attentatum nam nationis. Et ad Eduardum tertium
Angliae Regem scribit, in litteris apud Thomam Monachum Walsin-
amensem extantibus, de Philippo Valesio Francorum Rege Pontifex A. 1336. Benedictus duodecimus: tmesi unusses cst sancirer tibi per eos, qui sabutem Er hon em tuum πα-- Abgunt, quod nos crismo in Christo Filio nosti a Phitippo Regi Franciae ilis , snstitutionem personar-
Ecclesia sticarum concesserum in om-- Minyia Regnom, qa omnimoda e vere versate scuntur. Tata namque numquam uererunt postulata a nota,
nec ea concessissem- quomodobbet , cum quanta mi intrantia petua fuissent. Ex quo lucet Galliae Regea usque ad illa tempora de tali privilegio vix cogitasse. Dico, vix: Nod enim Clemens septimus Antiinpa omnium Antillitum nominandorum , & duas in quavis Ecclesia Praebendas donandi potet atem fecerit, habis apud Frossιrdum. Uerlim Basileensis Synodus & Sanctio Pragmatica & dictis Regibus & Romanis Ponti,
ficibus pepererunt alias cogitationes. Antistitum nominandorum jus Carolo leptimo quidem conitantissime recusavit Pius secundus, tandem tamen a Leone decimo consecutus est Franciscus primus. Pragmaticae
sat id ionis odio Pontifex, nominandi cupiditate Rex ad firmanda famosa Concordata fuerunt tandem permoti. Sanctionem istam quavis via proscribi satagebat Romana Ecclcsia. Mus proscriptioni Antistitum n minationes invita quidem dedit, in istud tamen Canonum vulnus tandem descendit, quod Canonicae electiones in Gallia vigerent quasi solo nomine, utpote quibus Rex Pssim di signaret eligondam personam Non solum Metropolitanas & Cathedrales, sed & AbNitiales ac Conventuales Ecclesi is subjecit servituti nominationis, excipiens illas dum-.taxat quibus essct i pec i ale Privilegium Canonisae elcctionis. Variae circa Concordatum hoc atque indultum moveri possint quaestiones: Uerlimillae excedunt pio politi nostri limites, viderique de ipsis posi. t Michael Roiisset in Historia Pontificiae jurisdictionis. Omittcre tamen nolim viri Doctissi ini Genebrardi de hiice concordatis judicium: Leo Pontifex
Pragmaticamstactunemsumtu , concordata eum Rege Francisio agitaris denominatione Disio raran est Abbatum, Dciose praetextu ut Rex propter e titionum abusim Soctorem quidem vel tacentiatum Theologia , juri . nons ei in celibri Academia , ad Episeopatum; Religiosum ejusdem ordinM , Doctorem sumnter vel certe Baccalaureum ea undem facultatum, ad Abbariam
336쪽
DE RE G I A N OMI N A T I o N T. 32Imorarina e teneretmr; revera autem ageretur mysterium istud iniquitatu, quo eraetam Eccles m Gallicariam cernimus. me emm ejus pernicies , is ea om misgenem Hares m , Smonuorum, fiduciarum seminarium ' scientia, vi rum, putatu exterminatio ; Regni Hylu. Consonat in opere de Sacerdotii L.6.cν:ει Imperii concordia Dominus Petrus de Marca: RexHamcisim primus , O Leo decim--mere Concordata qua Pragmarisam quidem Moleum d leges ramen ad sananda haec mala praeserabunt qua prorsus Imrigaes sum m , quam agminica si Gone continemur , si elae Boves excipiac , qua mWanetur mammmarsonem Regiam quoad beneficia, quom per elictionemprovideri sis bat. At Clem, quis Iure inmanupra t- esse aegre ferebat, i viriti ter intercessi pubis sioni huim Concoriati , est ad futurum concil-m Generalepro.
et ocavit, quod e vi consitium approbavit Curia Pariamenti. qua ι-hub ram mutationem, qua magni momenti erat , concoquere statim non poteran
Muixis examinat Concordati justitiam , & tandem concludit pro facto Apostolicae Sedis. Omnindenim varia necessitas Leonem Pontificem ad haec indulta coegit. Calumniolae Marci Anthonii de Dominis in ipsa do
clamationes non sunt curandae.
Etiam Gothorum in Hispania Regibus suisse a Tarraconensi&duodecima praesertim Toletana Synodo datum nominandi privilegium , est supra ostentum. Duravit utque ad Rodericum fatalem Regem , cui per Saracenos suit erepta Hispania. Et quia Gregorio septimo Pontifice canonicas restituente electiones , sub iisdem Saracenis gemebat adhuc , ideoque illius saluberrima Decreta recipere non poterat laudatum Rognum, ejus exactis Barbaris reparatores Reges etiam antiquum nomiis nandi morem tentarunt reparare, imb & augere. Etenim Sanctium Po
iugalliae Rmem, quod omnia Ecclesiastica beneficia daret filo placito,inaviter arguit Innocentius tertius. Reges Castellae fuerunt pientiores: Lib- . Quod enim Canonicas Episcoporum estimones permiserint, lucet ex Alexandri tertii litteris, apud Gregorium nonum extantibus, ad A
chiepiscopum Toletanum. Quod item Jacobus Aragoniae Rex subadiis Lib. y. Balearibus Insulis Episcopum semper nominare praetenderit, & alius Ox- 3
primi nominationem obtinuerit, habes in antiquis indicibus rerum gestarum per Aragoniae Reges. Nempe Urdianus freundus Pontifex , sub quo Saracenorum jugum excutere caepit Hispania, Gregorii septimi pro Canonicis electionibus Decreta mox ibidem publicavit, eorumque plenam observantiam & ipse& praesertis Innocentii tertii Synodus Lateranensis tandem impetrarunt. Apostolicis postmodum reservationibus acriter restiterunt Reges varii, ideoque quod reservatarum Ecclisiarum Capitula esigere. dc Pontificem ostendere non auderent, etiam dictis Ecclesiis nominarunt Episcopos, ac violenter intruserunt. Eras utarem L S s pectate, sapio.
337쪽
Rau. inquit in His,iniarum HistoriaJoannes Mariana, m=ri usi pruum, ne Disivi Eul ratis darentuΥ, quos Reges postularent , nominarent, Utique per Ecclesiasticae libertatis violentam invasione m, quae semper accusabitur, & semper manebit. Loquitur de temporibus Xixti quarti, qui Henrico Regi dedit,Ne externi homines amuli mCUAE Sacerdotia expectarent. Plures Regum ob nominandi abusum cum Romanis Pontificibus contentiones congerit Michael Rousset in Historia Pontificiae jurisdictionis. inibus tandem extinguendis nominandi facultatem Carolo quinto Imperatori ac Regi indulsit Adrianus s ritus. Amtea ad Rinias preces dabat Papa Epilcopos: Verum erant preces armatae,
solo nomine a nominatione diveris.. Abbates, Praepositos, Priores, & quosvis supremos Monasteriorum Praesectos, nec non & primas Cathedralium it Collegiatarum in Belgio de Burgundiae Comitatu Ecclesiarum post Pontificalem dignitates nominandi indultum a Leone decimo accepit idem Carolus, tunc adhuc Archidis A ustriae. Uerum cum magnis contradictionibus. Quod enim dubium esset Pontificis diploma, solasque Apostolicas reservati
nes in Canonicarum eli ctionum gratiam videretur excludere, Brabam tiae Abbates adversus Principem constanter intercesserunt. Dura sis tamdem per initum cum Philippo secundo Rege Concordatum fuit extincta, atque ita memoratas dignitates nominandi ius eidem Regi lucidὶ tandem impertiit Xixtus quintus. Est tamen jus ac indultum dumtaxat temporale ad RVs vitam: Undh quotiescumque mutamus Principem, opus est novo indulto,dc mors illius est reviviscentia Canonicae elietionis. Etiam
Romanae confirmationis onus est indulto annexum, quae tamen ab ΑΙ-berti Archiducis tempore non fuit in usu. Et istud sustinuit usque huc Romana Ecclesa. Quae pleraque videre possis in Chronico Monasterii Parcensis. Porro omnium , Cameracensi excepto , in Belgio Epist porum nominandorum ius perpetuum atque haereditarium laudato Regi Philippo dedit Paulus quartus. Michael Rousset perperam assirmat εζEpiscoporum & Abbatum nominandorum indultum esse ii Leone d
Rogerio Siciliae Principi quidam existimant ab Urbano saeundo con cessum suisse nominandi indultum. At certum est labi. Diplomatis, quod quidem Cardinalis Baronius assirmat fictilium, nullus apex istud hisnuat. Et de Regis Guillelmi Mali cum Adriano quarto Pontifice ,
quem Beneventi detinebat captivum, Concordatis scribit sanctus Amtoninus Archiepiscopus Florentinorum : Quatuore irvia Ad -- comeessit, dae Esectionibiti, Legasis G, Appellarioni , ct Concuri. Per primum de electionibus capitulum aliqui intelligunt facultatem nominam di.
338쪽
di. Aliphs labi demonstrant Regis in dicto Concordato verba: Deeωλ-λώ ita fiat. Cisrici convenient in pes an idoneam, cst istud inter se secretum habebunt, donee personam illam Excellantia nostra pronuntiem. Et
postquam persona Cel ruduni MLtrafucrit dignara, spersona in de proditoribus vel immicis muris vel haereiam nostrorum non fuerat, aut Magnificem tia nonra non extiteris odisse , vel alia in ea causa non fuerit, pro qua non
debemud assentire, absensum practabimm. Nominandi jus sibi adeo non arrogat, ut nec eligendae personae designariolum, imbnec eligendi licen. tiam praetendat, sed solum elei boni ac Elcisto dandum consensum. Et hinc inter crimina , ob quae Fredericum secundum degradavit Lugdunensis Synodus , nequaquam Antistitum nominationes produxit Innocentius quartus , scit solam electionibus illatam violentiam , utique per designationem eligendae perlonae. Quod enim nominandi violontiam . a Patre suo Henrico sexto quandoque attentatam , Fredericus sol cmni- . ter apud Innocentium tertium Pontificem abiurarat , est supra ostensum. Uerum posteriores ejus in Romanam Ecclesiam violentiae Gregorium nonum Ρontificem ad non setius Germaniae, sed & utriusque Siciliae Dpiscopatus reservandos , & nominando, Episcopos compulerunt, atque ita per Succetares Pontifices Canonic a et cimo plene hic suit tandem extincta. Eamque exstinctionem Synodus Basilaeenss, Apostolicarum reo
servationum improbatrix acerrima, omnino improbavit, Statuens ac mens generalem reservasonem omnium Ecclesiinum Metropoluanarum , C thedralium , Colle inarum , cst Monasteriorum , ac dignitarum elictum
rum, per Romarium Pontificem de cinero non fera, ct filia uti non debere, reservatiomsus in corpore iuris clausis , quas in terris Romanae Ecclesia. ratisne directi seu utilis dominii mediate vel immedine subiectis feri contig rit, semper exceptu. At vero utraque Sicilia ad dircctum Romanae Eccle-sae dominium lucidh tunc spectabat , ideoque liberε perrexit Pontifex illic Episcopos nominare. Et hinc de Innocentio octavo & Alphonis Siciliae Rege pacem stabilientibus . in istius vita scribit Onufrius Panu
nus: Facis conditiones fuerunt, ut Rex Romana Sias annuum vectigal pem deret , Pontifex pro Arbitrio omnia Regni Sacerdotia distribueret. Nemee
durante bello Rex Papale nominandi iis inquietarat. Quod jus firmavit etiam Sacr saneta Tridentina Synodus: Si quis dixerit Epiclopos qui au' Sessi 31. rhoritate Rcimam Porusicis assumuntur, non esse legitimos est veros Disivos, a stafigmentum humanum, anathema sis. Pro italis per Pontificem nominatis Epilcopis loquitur adversus Lutheranos & Calvinistas, garrientes
Canonicam Episcoporum a Ciero & populo electioncm esse juris divini. Vertim Catholici Hispaniarum Reges traducta ad se utraque Sicilia Papalejus non nihil contrahi obtinuerunt. In Siciliae Insula , quod RO-
339쪽
314. DI s S E R T. III. P RO OEM I A L I s , manae Ecclesiae directum dominium praetendant esse extinctum, nom
nant Epitcopos omnes; in Regno Neapolitano, quod directum sancti Petri dominium istic agnoscant, nominant solus ouosdam , iuxta factam cum Pontifice distributionem. Nominare solebant solos ferὸ Hispanos, usque ad Philippi iecundi cum utroque Regno Concordata, quibus ad indigenas etiam certo numero aut ordine nominandos ille se adstrinxit. Eodcm ferme jure Rex gaudet in Ducatu Mediolanens. Quod olim Mediolani Duces a Pio secundo Pontifice , & Ludovicus duodecimus Francorum Rex a Iulio secundo obtinere non potuit, Hispanica pietas tandem impetravit. Quo pleno jure etiam gaudet in cunctis Eccle-itis Indiarum. Christianam enim fidem illic plantavit. Nominandi jus dudum praetenderunt etiam Reges Anglorum. Etenim a Patre suo Joanne abjuratam in Canonicas electiones violentiam . resumpsit de insigniter auxit Henricus tertius,' adversus quem sanctus mundus Cantuariensis Archiepiscopus, novus Thomas Martyr, a Gregorio nono Pontifice impetravit Rescriptum, ut omnta Epi cop tus&Abbatiae, ultra medium annum vacantes, jure devoluto ad Primatis Cantuarienss provisionem pertinerent. Dictum G reporium, quod a Rege in humani diei metum circumscriptus Decretum suum recant rit, atque ita Canonicas electiones multis exposuerit calamitatibus, gra-
A. i 2 p. vissimh reprehendit Matthaeus Parisiensis. Sod itcm nominandi jus a Benedicto duodecimo Pontifice Eduardus tertius importunissim h --bierit, est supra ostensum. Successit Pleia Clementis siptimi schisma adversus Urbanum textum Pontificem, qui adhaerentes sibi Anulorum Reges veritus offendere, laedi gravillim E & ferh exstingui permisi reservationes Papales , inad & Regias nominationes introduci. Electiones post exstinis um a Constarniensi Synodo Schil ma reponi ab Henrico leκ-to Rege postulavit Martinus quintus, vertim dolosa quorundam, facilius a Rege quam a Cieri electione sibi spondentium Episcopatus, ambi- A. 3374. tio fecit illum non exaudiri. Ita Polydorus Virgilius& Nicolaus Harps-
Didius t stantur. Etiam de Eduaeso tertio Rege, adversum Romanas reservationes pro Canonisis electionibus in vanum laborante, scribit Fes 183. Thomas 'Vulsingliamensis: me adsiribituraturuibiti , crius*bantsep tuo per Romanam c iuriam, quam per est Mnem ad dignitates Disivalis yr moveri. Proinde nominandi privilegium Anglia nunquam habuit, sed Regia violentia est illic in Ecclesiasticas electiones grassata. Etiam Scotorum Reges sine privilegio. Romana Ecclesia connivem te , nominasse Episcopos 8c Abbates, assirmat Hcinor Boetius. Quo-A 3 73. modo item Poloniae , Bohemiae, Hungariae, Daniae, ac aliarum gentium Reges aut suprem Principes jur nominandi acquisierint, posset
340쪽
cith ostendi. Et de Paulo tertio ad Pontificatum recens evecto scribit Lib. r. f. in Historia Tridentini Concilii Petrus Suavis: Cum m more positum est, o 3 ut novin Pontifex carisialium Principes benescis ad quo, gratiave artam Ita devincirer, Cardanalis Lotiaringin or caeteri Gassi Regis sui nomine ρψαι runt, ut mei Lotharingiae gratiam faceret nominandi Disivas ct coenobi- M sua ditionis, quod privilegium Requblica quoque Mneta intra domina. rionis sua sines petessere putabatur. Sed Pontifex restondit in Concibo , qAod brevi convocandum esset, eam nominiinis facultatem Principibuι iis, quibu/fuerat concessa, nec arae auferendam , Pontificessiveris es suggillabat , --que aquum esse eumulo errorum at quid supera ere , aut id in praesentia concerire , quod parvo post tenrire magna Iuo cum dedecore esset revocandum. Dignissimum Romano Episcopo Respontum. Uerlim illius executionem ia Tridentino Concilio differri ratisnes persuaserunt.
De Laica Antistitum investitura CAPUT PRIMUM.
Exponitur Inmesiturae exordium ne decursin. A I C A M Antistitum Investituram exponit in sacri Belli Historia Guillelmus Mitropolita Tyriorum : Inoiaeverat
consuetudo . praesertim in Imperio , quia defunguntom Eccle- ' , - Tum 'aliaris, annulus est virga Pinaraia aci Dominum μ'
peratorem dirigebantur. Unde postmodum unum quemlibet de familiaribus Er Capellanis Iris laevestiens, ad Ecclesiam vacantem dirigebas, m ibi Parioris fungeretur incis , non expectina cieri electione. Conlbnat in vira sancti Othonis Bambergensis Episcopi. Andreas ibidem Abbas sancti Michae- Lib. i. e. Iis: me ιempore Ecclesia ιberam electionem non habebas, sed cum quibbet Antistes viam unorse carnis iniressus fuisset, mox Capitanei civitatis illius --iam cst virgam Pastoralem ad Patarium transnittebant, iri Regia -- L rhoritas, commumcato cum Auluti consitio, orbata plebi idoneum constituebas Praesulem. Et in Ecclisae Cameracensis Chronico, de Gerardi Episcopi morte tractans, Baldricus Episcopus Tornacensis: Henricum Regem adeunt Dominus Praepositus, Archidraconus , albis Archidiaconicum casiatis, reportames iacuiam Pontificalem, ornuntianus scopisui duo