장음표시 사용
471쪽
mo variὲ eriminosus: Hinc illum, Antec sseres suiss linitatus , Romam evocavit Ponrifex ad proximam suam Synodum , Ut ibi rationu -- agitaretur juduium. Ex quibus omnibus litterim lucer Novellum Galli- 'canet Ecclesiae Martyrologium in hilae verbis multum falli: Sam
umo uiscis inque intacto declaratus Antiatis primus , est cum m. revolitani iuginate, a Comprovincialibus Armorica Episivis consecratus es. Arquearii in Pontifice, promerisorem prastamia, Pallium recepit.
modo enim Pelagiij udicium Turonica Synodus exessiasset omodo Britonum Episcopi & Duces ad ipsum numquam provocassent λ Hsub Pelagii Pontilicatu nullus in Gallia Metropolitanus habebat Pestium. nisi foliis ob Apinolicas vices Arelatens s. . Post haec Hugohem Lingonensem Episcopum, de invasis per Simmniam Episcopatu, de venditis sacris Ordinibus, de patratis in bello h
micidiis, de exercita in Clerum tyrannide , de adulterio & peccato Sodomitico accusatum, PetrusCardinalis Diaconus evocavit ad judicium.& singulorum testes produxit. Hinc cum Hugone Uesontionensi,& Hali- nardo Lugdunens Archiepiscopo causae fuse mysterium Hugo contulir, istumque induxit ad sibi Synodali peronatione patrocinandum. Eloquio& multa virtute clarebat Hugo Uesontionensis, sed malae causis malumeth patrocinium : Hinc in media Apologia a Deo turbatus obmutuit , ideoque Blemnem confusionem fiscare studens, transtulit patrocinandi vices in Collegam Lugdunensem. Huius Sust aganeus erat Lingonensis Episcopus, proindeque ossicium denegare ille non valens, Hugonis crimina tegere conatus est, verum venditos ab illo sacros Ordines nullo orationis pigmento potuit incriistare. Et hinc s undum in ejusmodi nundinatores Chalcedonensem Canonem recitari jussit Leo Pontifex, postero die juxta illum de Hugone j udicaturus. Ita sessio est Bluta. Quae omnia cum rea sua conscientia conferens, & graviora sibi metuens Hugo, a Remensi civitate clanculo aufugit.
DIe proximo sequente celebrata est tertia Sessio, in qua per Petrum Cardinalem Diaconum tertio proclamatus ad dicendam causam Hugo Lingonensis non comparuit, ideoque ad ejus sedes direm sunt Frollaridus Sylvanectensis, & Eusebius Andegetvensis Episcopus, ii sum ad Synodalej udicium deducturi. Quod dum fit, Episcopos qui foelegitin E citra Simoniam promotos necdum ostenderant, proclamavit Ρ trus Cardinalis,& primo Hugonem Nivernensem,de quorusta Synodaliar
472쪽
Nivernensis Disivus Fregeus, pro Episcopiis plurimum pecunia confessus esta parentibm druum fuisse, se tamen ignorante, adepto nonnulla Ecclesiastica Religioni contrariat commisis , unde se asserebat vinae ultionu vim dictam perrimesiere ideo in Domino Papa'praesenti conventui videretum , idem .Pium velle potius dimittere, quam in elim retenια- animam siam
pessumdare. Quae ubi Axis, Passoriae pedum ante pedes usi u Apsolio posuit. Iux quo vides commissam a parentibus Simoniam ignorantibus critiam filiis nocere plurimum, & ad taliter accepti ordinis aut beneficii depositi nem obligare. Pluribus hoc ostendendum est ad Synodos Urbani secum di. Pergunt acta Synodalia: Apostobcm tariti visi sexus devotione , famem re *nodo, eundem , quod abse suo con seu pecun- data fuerat , Germmento comprobare fecit ,sci io per aliud pedam ministerium Episivale reia
dia. Hugo erat revera. vir magnus: Variis in Synodis, etiam in Uerceu
ensi adversus Bcrengarium Haereticum, strenue se gessit. Porro per ipsum suae Eccusiae pedum iotcbant olim investiri Antillites. Hinc enim uti rem singularem , quod Nigbertum Electum Merseburgensem per Magdeburgensis Ecclesae baculum in vestiverit sanetus Imperator Henricus, scribit Dirmarus V igberti luccessor. Nempe Merseburgensem Episcopatum ΝIagdeburgentis Ecclesia tunc abserbuerat, & ejus restaurati
nem jam fieri facto isto Princeps significavit. Etiam singulare suit, quod Taginonem Electum Magdeburgensem investierit per baculum Arnutiphi Episcopi Hal istadiensis. Leprosa Simoniaci Regis manus Pastorali
Nivernensis Ecclesiae baculo Tuam scabiem quasi adfricuerat: Hinc H gonem Episcopum per aliud de Episcopatu Leo Pontifex revestivit. Exindh aliarum est coram privilegium Remrasis Eul a dae Abbatia Derivra ψι , ex cullus lectione comprobrium est eam perimere a m Rem sis Archia. sivi. Nempe sanctus Berctarius hocce Monasterium sanxerat essenus dem moris & legis cum altero suae item fundationis Altivillariensi, de quo in Remensis Ecclesiae Historia Flodoardus: Sa-- m Mus , Remensis is hiepiseopus , posiente Abbare Trecharis, privile rem contulis i . nasterio, uti istud insui iuris do natione, ιrum adviseret, comservaret, est ut post suum decessem Remensis sese m ipsumguri et,ct rim I. Gnachos contra omnes destia,t.Vetus inmensium Abbatum Catalogus
asserit hujus Monasterii iasilicam a Pardulo Remenss Ecclesiae Vic Domino seu Oeconomo, Laudunensi postea Episcopo, fuisse restauratam ac multis impartitam muneribus: Quod nempe Remensis Ecclesa es et ejus domina Sc protectrix. Cur autem sanctus Bercharius dicatur Martyr, edicit in Historiali speculo Uincentius Episcopus Belluacensis, assim mans illum ii nescio quo prosino Daguino, quem de sacro Fonte sust Mmm perat
473쪽
. 4s8 DIssERT AT Ioperat & Monachum secerat , in paternae correptionis mercedem fuisse percussum serro &occisum. Qirum mortem quia sibi esse pretiosam do. monstravit vario miraculo Divina Majestas, Martyrum numero Romana in suis Sanctorum tabulis Ecclesia Berctarium adscripsit. Et ob istam caedem existimo Coenobium a Monachis ad Clericos pro tempore transiisse. Avita enim Ecclesiae lex ob trucidatum etiam ab imo isto nebulone Antistitem civitatis Jure& Pontificali Cathedra exuere populum, Monasterium ad meliores dierius professionis homines consuevit transferre. Ob unum non ita pridem nebulonem ς qui in sanctum Carolum Borromaeum , Cardinalem Protectorem , laxarat sesopum , exstinctus fuit, quem Jacobus de Vitriam laudat plurimum, totus ordo Fratrum
Redeunt interea Sylvancinensis Ac Andegavensis Episcopi , res runtque Hugonem Lingonensem, dum criminum suorum dilhussi nem & conscientiam timuit ,' aufugisse. Tarare ex ips- Papa proripis Musinisententissuper huiusmοιο repromisgara abortia is Patribau. unime si Concitu iudicio excommunicarumis or dei darionis est poena nat M. Etiam a propriis Advocatis Hugone Vesontionensi & Halinardci Metropolita Lugdunensi. Et quidem Hugo tunc palam consessus est sese, dum caeptam heri Apologiam in Halinardum transtulit, a Divina vindim fuisse compulsum ad silentium, suamque a praesentibus sancHRemigii Reliquiis linguam alligatam. Et de celato huc usque miraculo veniam supplicavit. Ad quae compunctus in lacrymas Leo Pontifex: . rus viis Minus Remigius. Nempe qui adhuc mortalis blasphemum disputatorem Arianum obmutire juverat, Christo Domino sociatus e dem paena percussit iniquae causae defensorem. Causae hujus successum habemus in Chronico sanisti Benigni Divi nensis: Robertus μι-corum Rex in Merii Lingomini Diacop, Δμ
erat Mius , fuisset, unis se in domo Dei, si juviislia desideria evuare moesuperima- calcare curassit. Sia is adiecta crua tale, eun a per far est Nebs, adul-um postquam decemst octo per annos Lingonuin re time
Ckrμm 2 pvulum, pulses a sedes 13Mficio Domina Leonu nom Papam Concilio huiso Remu. Hogo igitur Simoniaca Regis nominatione fuerat intrusus in Episcosiarum , cataerorumque a Petro Cardinali memoratorum crimi-
474쪽
DE HAC RE MENfI SYNodo. 6Deriminum omnino reus. Pergit laudatum Chronicon: Leomis in Italiam regressus , tabuit Concitium in κώε Roma , in quo auia A. 'it m ararus Lugdunensis e grebi' opus , imos uerum
properanti comes indu ianus exstitit. Re-ns vero ad crestatem Loga sordinavit si impraesentia Papa Do-m- ---n pro H - , qui ' rat ejeci . Et Hali nardus & Dominus Papa erant Monachi Benedictini, ideoque hic illum apud se continuo detinuit, praesertim post Petri Cardinalis mortem , de qua Chionicon sincti Petri vivir Papa Leo venis' Lingonas civitatem , -ior mis Frotmonorum necorum Pontificem , o
que obni Perem Diacomti ejus , sepultusi est in Catieuis sensti Mummiis.
Factum id est in reditu ex Remensi Synodo ad urbem. Prosequitur sancti Benigni Chronicon: Dominus , po teus, e Caiabria re com , qu mam ad cosioquium Imperaroris, qui tum forte erat in fini s Hungaria, pr perabat, jussis Io ardum Roma residere, donec ipse rediret. Erat in eius comitatu d Eius Lingonensis Di pus Hugo. Is paenitens rerum, qua haud
caecus egerat , Dominum exprim Papam, ut de commissis modum poenitentia est absolutissem delictorum imploraret. INe vero Apostoseus, Aut eras πτω ricors ct Huius an mo, ut vidit eum vere paenisentem 2 astinum, cund
lens ei statim indulsit, aerens ad paenitentiam se cere ea qua passus 'erat. Abeuntem quoque post absolutionem delictorum muneravit amplμ- , daris Ner Mentiam in kndi Episcopatus. Gusdem Hugonis meminit in Virdunensi Chronico Hugo Abbas Flaviniacensis : Hugo si uim , mitilli in Beluaeensi agro Comitis, filius eris, qui postea a Leone nono in Remens Concilio est depfιus. Frarer fuit Valeramni , qui in bello apud Barca inum ingeniculo vulneratus , postea Monachusfuit in ΛΓ steris sa B V roni ,'Abbasnsi Rubardum. Et hinc a Leone Pontifice abselutus, &in integrum restitutus Hugo deinceps non cogitavit de Episcopatu , sed Uirdunum ad Fratrem Valeramnum abiit, Rib ipso Abbate profissus est Monachum , contra Berengarium edidit insigne opusculum , jejuniis rentiis vitae Monasticae austeritatibus diluit peccata sua, de tandem septima
die Februarii absit ad Christum Dominum , publicis Sanctarum tabulis
apud quasdam Ecclesias adscriptus. .
ExindεJosfridus, Constantiensis in Normandia Episcopus, confessi est, se inorante, a quodam fratre βο emptum IR IU Epistopatum ,
quod cum rescisset, m contra fas ordinationem illam Fufiiperet, volsusse au-Hem, sed ab eodem violenter capti , Episcopali contra Ham voluntatemdgnitare esse donatum. Quod Sacramento comprobare jussus, nec renuens, se jussicarus es Simoniaca Haeresis non incurrissefacinus. Commissa enim per Consanguineos Simonia, licet ignorantem ac dissimulantem gravet, Π
475쪽
46o DISSERTATIO quaquam tamen gravare possit invitum ac Viriliter repugnantem. Iosset. dum hunc math omittunt, & cum Gaufredo confundunt in Constantiensium Episcoporum Catalogo fratres Sammartani.
Post haec Pudicus Namnetensis Episcopus Consessus es ge-rem suum Dis. Disivum civitimi , ct in eius uua Δηum Episcopii se percepisse, HUmortuosubroga mpre larguionem cuma. Q propter judicis Synias, Iu-ώωο annulo Ur Panorati Pedo, privatus est Tontificab A stirua , conά--ro ei, -ervenientibus Episiopis, tanti-- γ Pressierasus incis. Quod enim degradato ob crimen Episcinaci non nisi per dispensatricem comtra Canones gratiam relinqui posui Presbyteratus, pluribus ostensum
est ad Canones Chalcedonenta. Degradato item Episcopo recte eripiuntur baculus & annulus: Hic enim spirituale Episcopi cum Ecclesiaco jugium, ille Pastoralem significat potestatem , quae omnia per degrada tionem solvuntur. Intrusus per Simoniam Epitcopus a sacris Canonibus, praesertim post Synodalem degradationem, iudicatur numquam fuisse Episcopus: Hinc Pudicus in Namnetensium Episcoporum Cat Iogo non reperitur scriptus. Quaestio es, Quomodo acta Synodalia hunc Pudicum appellent Episcopum Anglorum Respondeo cum Nicolao Spelmanno& Michaele Alfoldo asti esse mutila. Omissum est nomen Anglicani Episcopi, qui fuit Duduc seu Dudocus Episcopus wellensis. Etenim Ramesiensis Monasterii fundatio laudat praetentem Synodum ,& adjungit : Ad Remense Concilium mis fuerunt honorabiliter a Rege E ardo Duduc Disic opus Messensis, Ur e Esuvinus Ra-UM, UT MUsticus . de sancto Augustino Abbares, Decreta Christianitatis, quae dira sanos PHr
bus ruebantur, retituri. Praesentes Metropolitas percunctatus in tunc Pontifex, An nullus sis alius Suffraganeus esici de Simoniaca intrusione suspectusλ Et cum responderunt non esse. Ita ad Episcopos & Abbates, qui malae conis
scientiae timoribus pressi Regem ad bellum i qui & pugnare, quam E clesiasti aedisciplinae causas tractare cum Pontifice & promovere, si
rumque actionum rationes reddere maluerant, processum est, εἰ ipf, rum quidam sunt excommunicati, nominatim Archiepiscopus Senonem
sis, de quo in sancti Petri vivi Chronico Clarius Monachus: Ob Er Le
aberiem inrchiepiseopus , or Gl unus in sede sublimatur, non electisne cieri or Populi, sed muneribus. Dominum vero Miaminis , Clerisum prudenissimum, ipsim Ecclesiae Theminarium, virum nobilis um is mi is
urbe maiorem cst primum, omnis 'Populis a minimo usue au majorem quaerebaris in Epimpum, sed vicit potentia MD. Qui Gelduinm apud Parsium
476쪽
nar . tr caeteris ProceriM. Eodem igitur anno Rex copiosem exercitum a
pluuu Senonis. Senonentes crudele bellum pati, quam Canonicaelestione privari & Simoniacum sustinere Episcopum maluerunt. Pergit Chro nicon : mrpisit Odo Comes Regi Henrico medietasem urbia Senonica, O Gelduinis receptu. en in Scis, in qua nondum fueras, resilentompluribus. Biennio duravit belli , tandenaque majore Regis potentia fracti Senonenses, improbum Ecclesiarum ac Monesieriorum laceratorem Episco. A. ro 34. pum recipere, & Carnutensium Comes Odo mediam civitatem Wirpi-
rein iactae iniuriae redemptionem, seu laesis Regi dimittere sunt coacti. Verum iniquam justi Populi assiictionem solatus est Leo nonus, de quo laudatum Chronicon: Post has Giauisus, peractis in Episcopatu decem
est octo annis, projectus es is Pontificatu, a Leone Papa Er Henrico Rege, gam dentibus Clericis, lasante Populo. Cui successit ε Lais iam Trecacensis
diam introni tum, auri ornare Papa Leonis convocati ,'in Concilio diiud cari , infit uterque dianum curae P Ioralis. Postea vero propter utiluatemtam Ecclesiae Semnensis, quam totim Patriaecircum iacentis, tot iras Vincitu comcordante consensi , a M. Mardus est restitutus. Geldumm autem pro Da misserasis visa Allectus, omni honore est privatus. Reverse namque a Roma
dolphum Comuem adiit, Castella, qua ex paterno Iure contingebarit , ut adiuvaret , de u , fici se ab omni honore expula. Mainaruus ergo, Daimberti Milonensis Uice Comitis Germanus, post intrusum Geldubnum . factus suerat Epis opus Trecensis. Gelduinus autem, &adve sus suam degra lationcm . & advorsus Mainardi promotionem iterato audiri voluit, auditus fuit Romae, & uterque Synodaliter dejectus. Attamen ob publicas rationus e Lin Synoclus Mainardum dispensatorie r paravit. Porrb Gelduini, anno post milicsimum trigesimo secundo per H nricum primum Regem facta, promotio suadet Robertum Regem, Hem ici Patrem, anno trigismo primo obiisse. Quod ipsum assirmant
breve Chronicon sancti Dionysii Parisensis, & Chronicon sani hi Medardi Missionensis. Obstat tamen sancti Benigni Divionensis Chronicon , assirmans Henricum, quem anno vigesiino octavo eiusdem saeculi fuisse a Guidone Remensi Archiepiscopo coronatum fatetur laudatum saneti Dionysii Chronicon, patri Roberto ad sex annos conr gnasse. Hinc aliqui volunt Robertum vixi sie usque ad annum trigcsimum te tium. Res non est hujus loci.
Eadem sententia fuit lata in Drogonem Belluacensem Episcopum , cujus singulatim excessus necdum inveni. Latam fuisse etiam in Fulco- .Mmm 3 nem
477쪽
ncin Ambianensem Episcopum asserunt Aista Synodalia; sed aliud assi mat Ariulphus Monachus in Chronico sancti Richarii Centutensis
Fulis Ambianensis Epimpin in Remensi Cancibo a beato Papa G- -ο -- communicatus fulset , Reverendissimi vir Grenim Centuisses Abias accurate Ur prudenter pro lsio intervenire studuisset. Intentatae autem -- communicationis caula suit non ibia absentia a Synodo , - & indigna Episcopo vanitas, m qua mico non animarum saluti, sidvolacrum capti
m studebar, Ur venatui ferarum. Eam quippe vanitatem non sestim in Episcopo, sed & in inferiori Clerico esse intolerabilem abominationem dixit etiam apud Dilmarum Merseburgensem Episcopum Arnulphus Episcopus Halberstadiensis. Et hine de hac nostra Synodo scribit SisDiadus Presbyter Milnensis: Leo Papa constituit, ne Sacerrites avi e Mona. thi canes aut oes ad venarium sequerentur , neve turpia lucra sectarent-.
Et certh vitium istud tunc in Galliae, Germaniae atque Italiae Episcopis fuisse acriter grassatum , possit facilε ostendi. Et quia laudati Decreti
prior pars non reperitur in nostris Canonibus aut Smodalibus Actis, imcet ipsa esse decurtata. Eadem haec Sessio ob Aistam a Synodo fligam excommunicavit , &Romam ad ipsius causas discutiendas evocavit Renoldum sui cti Medam, di Suessionensis Abbatem , de quo Chronicon ejusdem Monasterii: R Miaras Abbas Ecclesia beari Meiardi, quia Assue volantale re Mentia Reb
misi Roma vocasm aliis, Abbas esse defat. Francorum, aliorumque,
licet jam Christianorum, Barbarorum Regum mala & pavida conscientia Romano , quod lacerarant , Imperio intulit cum pluribus aliis &hanc calamitatem, de qua ad Marim Persarum Episcopum , Ecclesiastiacas Cyrilli Alexandrini & Ioannis Patriarchae Antiocheni lites deplorans, olim scripsit Ibas Metropolita Messenus: Non audebat aliquis de civitate ad civitarem , aut ad Provinciam de Provincia proficisii, sed tamquam inimicum suum unu is ue proximum suum perseque tur. Quod dicti Reges etiam Sedem Apostolicam ac ejus Patriarchales Synodos a cedi sine sua licentia vetuerint, assirmat sanctus Avitus Viennensis Archiepilcopus, & multa exempla docuerunt. Quomodo Israeliticas tribus, quas a Regio Davidis Throno lacerarat, etiam a Hieroselymitant Templi accessu prohibuit Rex Hieroboam, metuens ne hoc illas legitimo siuo Domino tandem redderet, ita istud ipsum sibi ac suis Populis Barbari Reges a Romana Ecclesia timuerunt. Est miseranda Eccleuasticae Hierarciliae servitus, quam nonnisi caecus error inter Ecclesiae aut Regni libertates possit numerare. Est una ex his Ecclesiasticae libertatis injuriis, & Barbarorum consuetudinibus, pro quibus exstirpandis guinem
478쪽
DE HAc REMENfI SYNODO. 46 Iguinem suum fudit gloriosus Martyr Thomas, Archiepiscopus Cantuariensis. Eandem ob causam Renoldus, ab Henrico primo Francorum Rege extrusus dignitate, esse Abbas desiit, atque ita omnia sua Abbatis priora delicta per solidam , uti speramus , poenitentiam expurgavit.
Ab hac item Sessione excommunisaim est yMobi Archiapisium
Galliciensis , r contra fassibi vindicaret culmen Apostolici nominu. Antiqua Romani imperii notitia Hispanue assignat septem Provincias: Baeticam, Lusitaniam , Gallaeciam , Tarraconensem, Carthaginensem, Tingitanam , ac Insulas Baleares. Solae quinque priores erant intra Hispaniam. Hinc quaedam Romanorum Pontificum ad Hispaniarum Ecclesias ae Antistites Epistolae ipsis solis inscribuntur. Lusitaniae Metropo lis fuit Brachara, seu Augusta Brachararum , inter cuius Suffraganeas civitates fuit Iria, quae inter sua oppida &castra habebat hodiemam civitatem Compinei lanam. Ita fuit usque ad Carolum Magnum Imperatorem , & Alphonsum Castum Hispaniarum R em, de quibus in suo Chronico Lucas Tudensis : L-istit beati Deobi eum per devia Atima An. 823. vemens Christia imm Caro , gratia vis rei orandi. saniori e in consiis Rex Alaephon Iriam inritatem des xit, ct sancti Jacobi Apostoli Eccle-
fiam , quam qse con buxerat, reve end Patris Leonis tertii Romani Pontificis assenseu , nsuropolitano sublimavit honore. Et infra: cum Rege Aliphonse amicitiam fecit, orationis etiam gratia Ecclesias sancti Samat ris er sancti Jacobi vistavis, a glorioso Papa Joanne obtimur, ut utraq-Eu a Metropolitam pristigio frueretur. Sancti Salvatoris Ecclesia est Ecclesia civitatis Overensis. Ioannes ille est Joannes Papa instavus, a quo
utramque Ecclesiam ricte scribit fictam M tropoliticam , Verum et rca Carolum Magnum, Carolum Calvum . Carolum Martellum , nec non & coetaneos ipsis Pontifices misere hallucinatur: Carolum Martillum facit Caroli Calvi Successorem. Corpussancti Pacobi, Zebedeiflu,
inquit Luirpran do ad riptum Chronicon, quod ubinam pumulatum j ceret , multos annos penuas Porabatur, a Theodommo Dies 'nifice vinuus Ραφι. Ei solemnem Ecclesiam ristruxit Reκ Alphonsus, ipsamque cum plurimis Episcopis Turpinus Archiepiscopus Remensis, Caroli
Magni comes consecravit, haec scribens de sim Uripso: Ego Turpinus Remen- Ep. 39,
sis Archiepiseopus beati bi Ras eam ct Altare cum Disivis,
Caroli rogatu, Calendis Tunii, honorifice dedicavi. Et subdiugavit Rex eidem Ecclesiae totam terram 'panicam ct Gallaecianam , deiut ea in dore praeipiens, κι - ruisive Possessor domus totius Hispania μω cie quature nummos nuasim ex debo daret,'ab omm Hvitute, Rege praecipienu, bberi essent Diuitigoo by Coos le
479쪽
66 DIssERTATIO sent. Et conmtuitur. Eis, ut Eccissia illa amplius vocitetur Sedes Apostolica, . eo quod ibi Pacobus Apostolus requiescas, s in ea Episcoporum totius Hispaniae crebro Concilia teneantur,2 Disivatis virga Sy Regales coronae per mam pisivi ejusium urbis ad decus Apostoli Dominι praebeantur. Et si fides in alui urbi ι, peccatu populorum exigentibus, vel Dominica praecepta defecerint, ibi Concilio ejuserim Episcopi reconcitumtur. D merito in uia Eccbsia venerabili fides reconciliari 2 sabiliri decernitur. Et sicut per beatum Joa-em Evange os,
beati Iacobis irem, in Orientali parte apud Ephesism Cis Tisides Apostolicasti miniuitur , sic per beatum Pacobum Apostolu- in Occidentasiparae Regni Dei apud Vassiciam fides eadem est Apostolica sedes consitu tur. Liaskni procul dubio seris, Ephesusiacet, qua est ad dexteram in Regno serrans Cissei, G Composissia quae est ad sinkiram. Ora videlicet seris his
obiu fratribus, Aliis Zebedei, in divisione Provinciarum contigerunt, quia usipetierant a Domino, ut unus ad dexteram in Regno e μου sederet, or abus ad lavam. Tres Apostolicas sedes principale, prae omnibus sedibus in orbe merito Relgis Chri Biana venerari praecipue consuevit: Romanam stilicet, or Galgiaci.ιnam , ct Ephesinam. Jiu obum Apostolum fratre suo Joanne assevcrat majorem, ideoque & Compostellanam Ecclesiam esse Ephesina eminentiorem. Et iam de Conliantiensi seu Salaminensi apud Cyprios, quam Antiocheno Patriarchatui per Apostolicos & Nicenos Canoncs semper subfuisse constat, Metropoli scribit in Collictaneis TheodorusLeAor: Rel quia Tarnaba Apsob inmentae sunt in Cura sub arbore cerasia . habentessubpectore Evangebum Matthaei, manu propria Vfius Barnaba scriptum, qua occasione Onuvi Iores e ferunt, ut Metropolis ipsorum Grarum habeat Disivatum, nec Antiocheni Episivi iurisdictioni subsit. R
bellem tuam, ex Arianarum contentionum Occasione caeptam, a Patriarchico Antiochense Ecclisiaejugo exemptionem conati quidem sunt acerrime in Ephesina Synodo defendere Cypriorum Episcopi, v
rum non potuerunt evincere. Plenas eis vires subministravit repertum
sanct i Barnabar Corpus. Exinde clamarunt non minus sibi quam Anti chenis esse Apostolicam Ecclesiam, ideoque ab omni Patriarchicojure se palam immunes. Licet non Apostolicae sedis dignitatem ac titulum, plenam tamen Autocephaliam exindh obtinuerunt. Ex quo sancti Andreae Apostoli Reliquias Constantinopolim ex Achaia transtulit Imperditor Constantius, etiam istius civitatis Episcopus de Patriarchali gloria BeApostolica sede cogitare caepit, multoque suco nugas istas armare. Hierosolymae Episcopus, ob insessam suam a sancto Jacobo Apostolo sedem, non solummodo plenam a Patriarchica Antiochenae iactesiae potestate libertatem extorsit a Chalcedonensi Synodo, sed & varias Pr
480쪽
DE HAC RE MENSI SYNODo. 463 incias, nonaenque fle rem Throni Apostolici ac veri Patriarchae. Proprium item Metropolitam Caesareensem sibi subjecit. Et ad Venetorum urbem, sancti Marci corpus habentem , exclamat sandi us Petrus Damiani: Gaude, est exustam in ino plaude Venetia, cymper illud V
rissi Ne sint talinium fum es superni Regis rarium, st dum in t Γ mio virum Apostoseae gratia su pim, or ipsaqMdammodo Sedessa feri memim. Eodem fuco Theodomirus Iriensis Epistopus Gem
suam Iria Compostellam transtulit, Bracharensis Metropoliticam, ac Toletanae Ecclesiae Primatialem dignitatem, Reginuque coronand rum & omnium per Hispaniam Episcoporum consecrandorum auctoritatem invadere conatus, seseque ostentare secundae Apostolicae Sedis P triarcham. Ridenda est haec fabulat Istius interim taculi ignorantia ejusmodi fabulas dilexit. Versim longe aliter scribit in Hispaniae Chronico Vir eruditus Joannes Vagaeus: Composesia primum villa, deinde muniripium , DBremo civisas Di pali sede nobilis, ut ais Pasthalis Pontifex in diplomate , quo illam Ecclesiam Pallii honore donas. CompoHellanus Di 'pus , Diras mutata e , sed retenta nomine dictus est Diraris a tempore AL
pMU Cani, quo tempore sanctissimum beati Apostoli corpus Theodonnrofries scopo , si iissimae visa viro, revelarum es, usique ad Alphonsum sextum. Cuius tempore ethbarius Tapa secundus precibus Dalmacis, excluma UMonacho Iriensis Disivi, cst sedem or omnia quacumpis Iriensi Eu ae fueram , O sellia transtulit, ct Compostellanum deinceps Vpellari, non Iriensim Epimpum jussit. Praeterea Compsellanam Ecclesiam
hac praerogat a donavit, ut quae ad illud usque tempus Bracharan A chie. pisiopum agnoverat , nulli inposterum, praeterquam Romano Tomsici , δίμιropolitanosubesset Disivo . omniassecesser i us Pasitatas, qui nalis adhuc fuerat Legasus in Mispania , paulo post co/firmaot, mulsillud adiecis,ut Cardinales in Ecclesa CompoHellana crearentur. Postea quoque PraesulemCompsesianum Pasiti honore cumulavit. postremo Calixtus sc-dus compsestanam Eces m Metropolitana di nitate subsimois ,-ineam omnia Emeritosis Ecclesiae jura transtulit, omnes, illius Suffragameos con pseia, e rabiemo parere iussit. Id quod fecit adductus tum Angulari sua in Marum Iacobum Ur Compostellanam Ecclesiam pietate, prasertim quod in ea starer i ur R modus Toliae Comes , Alpho septism niter , Hu tus esset; tum precibus i us Alphos Hispaniae Imperatoris, cujus ipse pi
uiuerat, stolim puerum in ea Eccse sacro Baptisini laruacro tinxerat, atque is Regem unxerat. Nec his contentus, Domino Didata Ce sellais Archiepiseopo vicesssas in Macharensis Emerirense provincia eommyd. εο accuratim ex HiHoria Compsellana collegi, in qua Apostolicae de iis re- N ii ii bm