장음표시 사용
481쪽
466 DIssERTATIO M litterae descriptaesium, quod qua hamnusis per hae re vulgo prodita uum tur, nonsatis mihi videastitu oruasu habere. Eadem inferius repetit de confirmat, asserens Irientan dumtaxat Provincialem Cathedram a Leone tertio ad Caroli Magni preces transsatam fuisse Compostellam, ita tamen utrius Antistes Iriensis Episcopi titulum retineret. Omnia etiam fimmat gravis Hispanicarum rerum scriptor Joannes Mariam. Quare qui quid Turpinus depraedicat, vel fabula est , vel humana praelumptio ac laicum attentatum. Uti ad sui pectosAquitanos sibi alligandos Primatum Bituricensem nuper erexerat Carolus Magnus, ita ex ejus nunc consilio
ad molliter a Saracenis alienandos ec sibi conciliandos Hissumae popinios statu; e novum hunc Primatum & Apostolicam Sedem congius vid tur Rex A lphonius. Fidelium enim animarum sub uno Primate Elnic in unionem ad continendos in Osscio populos esse cundita sui gladiim tu vinculum potentius Reges semper judicarunt. Hinc etiam Cantuariensem in Anglia Primatum induxit, aut certe firmavit Guillelmus Rex Conquaestor. Verum Ecclesiasticas Primatiae Metropoles aut Cain dras a Regibus institui numquam permisi Romana Ecclesia, ideoque omne istud Alpho idc Caroli de Compostellano Primatu attentatum Leo nonus cassavit. Quod nempe exstinctas istas jam pridem nugas nescio quis posterior Rex aut Episcopus circa hujus S modi tempora refusUrasset Et meri Q haec cassata fiant. Quod enim non cujusvis, sed solius Petri Apostoli Episcopalis insesso iaciat sedem veraciter Apostolicam. ide q aeselas tres esse germane Apostolicas Sedes, est alibi abunde olfensum. Longe mirum desunta Apostoli Reliquiae habent istam virtutem. Ad verius lanisti Jacobi Episcopum statuit Leo istud ipsum pro Ecclesia Toletana, quod ad verius Gummitanum in Byzacio Episcopum . similiaeX nescio quo fuco praetendentem , postea statuit pro Ecclesia Carth Erish .. ginensi: Sine dubio poII Romanum Ponetificem primus Ariasepiscopus, o
Potius e frica maximus Agetropolitamus es Carthaginensis Di pur, nec proabquo Episcopo in tota Africa rus perdere ' Pinn semel susceptu. a sancta Romana re Apsobca Sede, irasobtinebit illud aesiue m sinem secub, ct donec in tua inuocalisur nomen Domini niam 'si Christi, sive desertata cem Carrhago, sive resurgat ut quando. Quod istud ad Toletani Primatis preces statuerit Leo, lucet ex Urbani secundi vita in libro Pontificali:
Urbanus 'Arufex Ecclesiae Tolet a Pronarum concessu. Seu potius iam pri- . e93 dem a variis Hispaniae Syno diserectum, ac a Leone nono ad verius Gauliciensis Episcopi attentata restitutum confirmavit. Quod nempe isti η
stitutioni Gallicienses Episi opi noluissent acquiescere. Confirmatum
fuisse ad Regias preces scribiti thoidus Constantiensis, ipsumque Urbanti
482쪽
DE HAC RE MENSI SYNODO. 467 Bani diploma exstat apud Rodericum Archiepiscopum Toletanum. Et hinc ad hasce de prioratu ambitiosas quaestiones exinaguendas, Compinstellanam Ecclesiam a sui Metropolitae potestate exemit idem Urbanus, Pallio donavit Paschasis secundus , ac plenh tandem Metropoliticam fecit Calixtus saeundus. Emerita Augusta , ab emeritis Alagusti Imperatoris militibus sic dim , est antiqua Romanae Lusitanne Murropolis, olim habens duodecim civitates Sostraganeas, vertim tunc Per tarace nos, uti etiamnum hodiε, redacti in ruinas: Hinc eius Metropoliticam dignitatem fuisse a Calixto secundo plenh transcii piam in Ecclesiam Compostellanam, testatur etiam Innocentius tertius in famosis de hac re litteris ad Petrum huj us Metropolitam. Hocce honore esse deinceps contenti , Primatusque rapinam & ambitum deponere jussi sunt Episcopi Iacobenses. Solas tres, quod aliae sub Saracenis gemerent, Suffraga neas civitates, videlicet Conimbricensem, Salamanticensem, dc Abu leniem expressit in suo diplomate Calixtus, atque ita de aliis tribus, LMmecensi, V icensi, & Egitaniensi, quae tandem a Saraceno j cxo liberatae receperunt Episcopos , quaestionem reliquit, statimque de illis Bracharensis Archiepiscopus caepit adversus Compostellanum, cas i Vadentem , acriter digladiari. Praetendit & civitatem Conimbricensem. assrmans ipsam olim non fuisse in Lusitania, de sibi huper adscriptam a Paschali secundo. Fuit lis longa & dura, ideoque plurimarum eiusmodi Contentionum eruditus ac scelix diremptor Innocentius tertius, Martinum Bracharentem & Petrum Compostellanum Archiepiscopum evocavit Romam, audivit utriusque rationes, Gntroverira civitates divi sit, Compostellanae Lamecensem ac Egitaniensem, sedi autem Brach rensi adscribens Episcopatum Vicensem & Conimbricensem , atquesta composuit pacem. Contabricensis per palam spectarat ad F merbiensem , verum quod Irietas Episcopatus fuisset Bracharensi subtractus, prudentissimus Pontifex judicavit civitatem civitate compensandam. Et huic quidem sententiae Petrus omnino acquievit, Verum de retinendo aut recuperando totius Hispaniae Primatu spem videtur non deposuisse. Hinc enim statim in ipse suae promotionis exordio Rodericus Toletanus Archiepiscopus eundem Primatum sibi ac suae Ecclesiae supplicavit confirmari, confirmavitque laudatus Innocentius, & quidem ad 'exemplar Urbani secundi, Gelasi secundi, Calixti secundi, Honorii secundi, Eugenii tertii, Adriani quarti, Alexandri primi, secundi,& tertii, Urbani tertii &Coelestini tertii. toties iterata confirmatio ostendit Toletanum sibi assidue timuisse a Compostellano, & for- cum ipso dimicasse. Alexandri secundi, ac praesertim Alexandri N n a ae primi
483쪽
468 DissERTATIO primi nomen in hoc diploma irrepserunt. Etenim Toletana Ecclesia, per Gotthorum R s primum malinta, aded olim non fuit Prima dis, ut nequidem Metropolitana fuerit, sed SuSaganea dumtaxat Parochia Metropolios Carthaginensis. Quomodo igitur Diniussimus Pontifex eius Primatum dicat Me ab Alexandro primo λ Et ipsum post Saracenorum tempora primus confirmavit Urbmus secundus. Exstat & alia iam dati Innocentii ad laudatum Rodericum Epistola : QMdpeti mes, crura obtulini nota siver negotio Primatu , necdum admisimus, mn ex duritia, sed ex provisutian ruprocessisse , ei ct in ct in Has opportuna tem-
pare te velimus, Θαι- in Domino ρο -, exaudire. Siacum ex Sinae norum incursi grave -- timeatur H ania iustendum immisere, non opo
ut occasione huyusimia. Primasia Mindis Hilpamasandalum modo susiitare. LA Promittit suo tempore justitiam judicare. Nempe Primatias omnes 11. tunc merito caeperat Romana Ecclesa , suaviterque , uti δe paulutim lactum, malebat exstinctas. Earum hodiε soli tituli restant Ecclesiis. Ex istis interim vides Compostellanum Episcopum Toletano didum recalcitrasse. .
Exponuntur alia S nodi Ac7a. R Em memorabilem scribit in sui ad sanctum Richarium Centutensis
Coenobii Chronico Monachus Ariulphus: Veruino Abbati eras ino vertendis auiue Disania peccatorum ammabira tan cura innantia , inpeccaminumnsie oppressis mirasiiser compatiens ct concurrens . videretur illam spiritu gubernari qui dixit , FILIOLI MEI MI OS ITERUM PARTURIO. Non lum vero huyus nostrinis Patris , A quos cognovisset , hominesseelestos corrigena ,sed etiam Mustriam est Flandriam, Galliam quoio uitaniam, nec non Hungariam , pia D AEssedulitate, crimino mi confisones acceptans, resisPerrimu momtis eorum vitam mmel - commutans, Evangeluetiste stoli opus asseque nomine perexpkbat. Aud Dominicum in se is periendens Edrium: Pos UI TE IN LUCEM GENTIUM, UT SIS IN sALUTEM. I id inpers is, cum estis in Centu, u loriosum Confesso6m notarium, tintia diei parium in conclaviaria omni corporati edulis istum peregisse, isma reced ensibus, abis Fucerint Lib. . φω --c ra induebanι , σ quorum salutem quaerebat, delectis uap. an tur in caelestis Archiater infirmis eorum animabus mederi. Erat enim super
484쪽
DE HAC RE MENfI SYNODo. 669qua per Dei gratiam in se habitantem idem vir beatus mustrarum hominum enormitatescelerum demin per coin sonu humbrarem , ct suae necis truem venisonem Di Me misericoriuae restituit a xv, sci revera inci meruit . eui Divinui sermo competenter diceret: SI FECERIS DIGNUM EX INDI
Sed quod unquam bonum non secuta est, ae amulata invidia Z Nam Clerici multi, quorum proh dolor studium existebat melioribus invideo, non confiderantes, quia lege non 'insetur seno Smitus donum, nMirum Duntium verbis venenatu carpebant, cur auri, in seia licentia homo non Episcopus pradicare auderet, e peccatorum confessiones seu converseones cur pra-
sumptor non sui Osu inquireret, obtitrantes. Hoc nequam rumo re aliquoin rem animos corrumpentes, ad tandem peregerunt, ut Papa Romam auribus haec homims Dei sta in arent. Oui eum bonitaris eius igninus voces δει himium diIudicare nequiret, dedit sua a toruatis pracepto modatum , ut
homo, quem temerarium fama ferebas, ad Sedem Apostolicam voca tur, suaeyraesumptioms, ut ebant, rationem Papa daturus. Gervinus irai meis Tapae accitus, orans expetis Romam, se pernum sibi mon defuturum uvamen consilius. Et ubi a Papa potuit conspici, illico Reverendit ae vitae virum ipsa vultus habitudine contuens iU Papa gsam qua in Hohabitabat, magnifice veneratus est Divinitatis praesentiam. Denig, vements Usurgit, satis umiliterpatis sulum ei praebuit, dem iubet scum resilire, cst ut ei solitum erat,caelestia coram eo verba trajia e Sin e cum is relanonem pra-hbatae detractionis in innasti, G rvinus proponit serapturarum exempla, qua praecipiebant eos qui ducuntur ad mortem, liberare ne cesses. Item Pacobus Apostolus dicis: Scienti bonum, est mnfacunti, peccatum est ita. OM .imquidem ergo , amet, Domine mi Papa , mea humil tali boni sientiam praesiuit misericors Deus, jubet sene ut comm sam verba fientiam subtrahens cum pigritante servo da amnem incurram pro non distensata pecunia ' Simul Erconfiderari decet quod Paeobm item civ Iorus ait: Si quis converti fecerat peccatorem ab errora Maesia, silvabit animam ejus a morte, ct operiet muLratu em peccatorem. Si igitur peccatores convertens , non totym illorum animas salvo , sed cr pro impenso charitate mea quoque peccata diluo, viariatur an talis operario si eo denda a summo Panore, ut silicet non sit e pia cuilibet devoto charitaris exequendae. Ille igitur vere Apostoliem Pontifex Leo, qui bona non arcere , sed semper augmentare cuperet, tam utilem stam proficuam intentionis ramoncm audiens, latior esscitur. Et quia , Lanorum Praesissem tunc temporis Fulconem, non animarum saluti, sed volucrum captioni 2 ferarem venarui I drre compererar, tab authoritare roborat venerandum Abbatem , his verbis e confirmam; Nequaquam, --
485쪽
4 o D IssERTATIOD re frater, ob invidorum susurita vel derrai nes tantam pereuntism antamarum consilinionem deinceps refugies operari , quo Dominicae vineae fra fias te cultare accrescat ,'te pro impensi laboribus Christi Domini varia mitetur, absinue dubio eleria mercede quam Hi munerandum. Ecce - rhoritat Domini nostri, oe beati Petri Apostob, ac nostra non bolum απι
ritate, sed etiam deprecarione com edimus 9 imperamus , te m recFienaeis
scelestorum confessisiaus, or tradenda poenitoris, nostra osseu partu pu tenere, ut quae tigaveris Domni Christi authoritate , t ara, serua Iolvero Urim Domi miseratione, sint siluta. Haec ens semim Papa, s loe sandaba σπι, jubens ut his Geminuι utatur, ut quι praedicarastris exerce bat studuιm, Tradcruoris insig-mor uritur. I ne abitu tamen e bbaae, custos verae humilitatis. eaciem ornamenta recusavit, Acossibi se cere se-
vim I Erti stipem. Multimodo igitur Ponticis favore auctus regre-- , circaeptum Donrim opus, quo liberius, eo melius ac latius remoFit excreere.
Haec quidem Romae tulit adh:i, sed lunt & confirmata in praeienti Synodo. Qaod enim lanctus Gervinus hic sancti Remigii corpus una cum Pontifice solemniter deportarit, & quod ad ejus preces Fulco Ambianensis Episcopus damnationem evaserit, supra nobis dixit laudatus Monachus Hari ulphus. Recth item Ger vinum vocat novum sui temporis Equitium. Etenim& lanctus Equitius, Valeriae Provinciae Monachus & Abbas, per Ecclesias, castra , vicos, &domos discurrebat Evangesi Zans, multosque perducens ad poenitentiam : Etiam ab aemulis Clericis fuit usurpati officii accusatus apud Pelagium secundum Pontificem, Romam ab ipso evocatus, abiblutus per miracula ,& in officio confirmatus. Res seriem Cap. late exponit in primo Dialogorum libro sanctus Gregorius magnus Q d Evangelicum verbi ac Sacramenti ministerium Monachis se queriter inviderint Clerici, multo constat exemplo, Vertim utroque hoc in casu leu invidia seu gelus non curuit fundamento. Quis enim ferat Epitcopali delegatione destitutum Monachum vagari per rovincias se urbes, ubique Evangelizare, acadministrare etiam Poenitentiae Sacramentum , quae omnia sine Episcopali authoritate nunquam vel Presbyteris licuisse, clamant omnes antiqui Canones oc novi, Perpetuaque traditio omnium Ecclesiarum Θ Fateor etiam in novo Testame
to quem posse mitti immediate a Deo: Uerum periculosa est ista porta 5c suspecta, tritumque jampridem pestium omnium Haeresiarcharum. re venerabilis Gervini dc sancti Equitii Acta, quoniam probata per Sedem Apostolicam, veneranda a nobis sunt&admiranda, sta nullatenus imitanda. Aliam
486쪽
DE HAC RE MENfI SYNODO. 4. 7 Aliam hac in Synodo traehatam causam adducit in opere de Nor-n pndiae Ducibus Guilies mus Monachus Genieticensis : In isto tempore Libsi siatus Lω Papa Gaiatis experiis , Ecci sunm fanssili Remigii Remensis Arelai psopi consere ripis , carpus in Rosiam Aver dedicasMm tranfit M. Tunc Remuniem Papa Prande cintilis tenuit, desides E copos vel P
bates acriter reiarguit, inter quos, ut dicunt, propter combustionem ει clesia Hom dixis: si lege damnari debes, qui Matrem tua-crem re au
sus er ' Eloquens reo palam confessus est se quidem marum fees, ne det rina flerent a serie sis super filios Ecclesiae: Demque poenitentiam secundum
fgacis Papa j s m accepit, ac de restimenda Iocta Ge vasu Ecclesia ope .ram adhibua. Igitur Apusiam est inde Constorii olim perrexit, diviatibus curatis ct amicis seu vi multum pecuniae congessit, denique Impe'
raroras de tigno Dominicae Crucis carum munus deporro it.. Reversus autem S tum, Eule meaepset tam magnam aestimare, ut Successores eius, R benus, Gerardus , ac Sero neq-verint eam per quadraginta annos consim
mare. AM ad decimi Christiani saeculi finem vigesimus octavus Sagiensis Epilcopus civitatis suae muros destruxit, ac ex eorum lapidibus Cathedralem sancto Gervasit . Martyri Ecclasiam extra civita iis limites
aedificavit. Quartus ejus fuccetar Ivo , Guilies mi Bestis mensa , & . 'Alenetonii Comitis, nec non rugiensis Domini filius, & patrui sui Ar-nulphi, nequiter a sceleratis intersecti, in eadem dominia succctar, ab eisdem lcueratis&ipserum complicibus sustinuit dura bella privara,
durasque calamitates. Etenim invasi in laudatam Basilicam , ut ere ipsa civitatem V arent , incastellarunt , D sic de Domo oraturus speluncam Op 'i lus num, sabulami fecerunt equoram. Hinc Ivo armata Manu Ientavit
incastellatam Ecclesiam, captamque exussit. Videbar alia via civitatem suam a sceleratis praecionibus non pbsse liberari. Eum nihilominus de cremata Matre redarguit Leo Pontifex , compulitque ad poenitemtiam & restaurationem. Matrimon es variorum Comitum cauta decidit eadem Synodus, adducoctoe unam , quae tangit Balduinum Insulensem, cognomento Pium, Comitem Flandrensem. Papa Leo, inquiunt Acta Synodalia, laterdixit Baldumo Camisi Tranis V, ne filiam suam ciuielmo Nor anno .nvim darer, Osti ne eam acciperet. Hic est ille Guiliesmus, qui poste factus est Rin Anglorum. Verum neuter obedi vir. Scribit enim Guillelmus Monachus Gemetuensis: Pam Dura ciuilietino, iuvenili robora Lib. svigente, transensis amis adolesentiae , caeperunt Optimares erus de suces c,
Mne prolis cum eo auentius tradiare. Auriens autem Baldamum Mindria
487쪽
Dux mibium Uatus catervis advenit , illam, Abi iure conjugab de νω
dit. Genuit autem ex ea suos quatuor , Robertum qui post eum Ducarum. Norimandia asiquamdiu tenuit, Guillelmum qui Regno Anglis tredecim
annis prouis , or Rachardum cym Iuvenis decessu, est Araricum qui fratribus tam Regi quam Duci successis. Genuit & quatuor filias. Omnino praesentem Synodum fuit initum istud matrimonium , ideoque in Flandrinam Annalibus labitur Jac mus Mejerus factumsuisse anno polh' millesimum quadragesimo septimo. Errorem continent & haec verba: Tum Suci ab ta castero Rothoma Asi Archiepiscopo, per iram'invidia puto , sacris invia Ium propter mycio quam inter usum est tau thuim consanguinitatem , quam quidem confanguinitarem nusquam reperis. Tametsi Robertus Ganguinus , eunis secutus Polydorus Virgilius, Leonoram siluam Richaia, secundi Nortmannorum Ducis , comiti Fbviam nudisse tradant.
Guillelmus erat nepos Richardi secundi ex patre Roberto. Quod au-ν tum Iuditham , suam ex Goisseedi Britannorum Comitis filia legiti- mam filiam, Balduino Barbato, Insulensis patri, tradiderit Richardus, adeoque praesens Mathildis cum Guillelmo Conquaestore fuerit in terrio Lib. . c. gradu cognata, testatur testis Authenticus, Guillelmus Gemeticensis i 3. Addit Muthil dis matrem Risse Roberti Francorum Regis filiam, cui A. ro1 . nomen fuisse Alam, seu Adelam, scribit Radulphus de Diceto. Pergit Gemeticensis: Guille tis Dux, dum a quibusdam Religiss sepiu1rediargueretur, eo quod cognatam suam Abi in miarimonio copulasset, missis Legatis Romanum Tapam super hac re consiuiuis. At ille sagaciter consida- ros, quod si divortium fieri iuberet forte inter Flandrenses est morimam nos grave besium exurgeret, maritum est conjugem a reatu absolvit, et h. paenitentiam injunxit. Mandavit enim, ut ab eis duo Coenobia couderentur,
in quisui pro lsis ab utroque sexu Deo sedulo preces offerrentur. Quod illi graetanter opere compleverunt. Inter viros istos Religioses sanctum Lam- Lib. o. francum adhuc Monachum, istum autem Pontificem fuisse Nicolaum secundum , supra audivimus a Milone Crispino & Chronico Monasterii Beccensis. Porro apud Cadomum Guillelmus Monachorum, M thildis fundavit Montalium Monasterium. Conlisnat Guillelmus M nachus Malmesberientis. Malgerium Rhotomagensem Archiepisse
pum , Guillelmi Conquaestoris Patruum, ait fuisse litteratum, sed pro illustrium natalium conicientia Episcopalia professionis oblitum, dedi
488쪽
nE HAC RE MEN SI SY No Dotum venationibus , & Ecclesilassicae substantiae profusiorem, ideoque per Romanam Ecclesiam fuisse ab Archiepiscopali Pallio semper suspen jum , atque agente proprio nepote Duce tandem degradathim , Mad jungit: Ferunt quidam arcanam fuisse depositionu causam. .
quam simiaimm acceperat , proximam Hi sanguinefuisse. Id Christiana Adridis Masterium non rubsse, sed in Nepotem Comparem excommunicarionis iaculam intentas. Ita cum vira adolescentis uxoria querela accederent ,
excogitatas occasiones , qwbus peccari persecutor sede pelleretur. Sed postmodum provemoribus annis pro expiasione sceleris utamia to Stephano Cado. mis aedificasse Monasterium, illam beatae Trinitast in eodem vico idem fecisse , Miroque pro sexu siso persenas inhabitantium e gente. Istud sub Alexandri secundi , hoc sub Gregorii ieptimi Papatu fuisse plene dotatum, docent dotationis /iplomata, publicata per Lucam Dacherium in notis ad vitam sancti Lantranci. 'Scitu dignum est, quod de Cadomensi ad sanctum Stephanum Monasterio scribit Ioannes Bromptonus Abbas Iornalensis: Guilubmu Rex A. Io7 . in Monaneris Carimensi, quod ipse in bonore beati Trato- mart)ris Stephania fundamentis exstruxerat, multis bonis ditaveras , e epulim. In culli sepultura quodiam memorabile fertur contigisse. Cum emm expleta exequiarum solennitare, eo vineμου in loco ad hoc praepararo esset condendum, quia dam terribiliter accedens, Omnipotentis Dei nomine praetento , eum ibidem . sepelira prohibuit, dicens : Terra ista antiquo jure mihi competit , quam idem Rex , dum Mona terrum construeret, violenter mihi abstulit , nec unqua pet ea suscit. Obnupuerunt omnes qui aderant, actum transitoriae domiamationis consideramus, ut Princeps potenesmus, qui tam line domu τι fueras vivm , lucum corporis sui capacem Ane querela calumnia mortum non haberet. Denique illa quercia adeo omnes movit, ut prius viis conquerenti pro voto satisfacerem, ac dei e exequivi mortuo ad mlerent. Et jure merito. Etenim Justinianum Imperatorem , quod in construenda sanctae Sophiae Constantinopolitana Patriarchali Basilica processerit longὶ aliter, in opere de ista structura recth laudat Auctor incognitus, Latinε reddutus per fratrem Franci lcum Combesis ordinis Ρraedicatorum, ac nuper publicatus per Leooem At latium : Pustinianus capis vicinas ades coemere, ac primam viduae cujusdam mulieris, Anna nomine. εγε liminae ades pretis rarum οἱ loeinta quinque. Cumi ira I σπισι nossit vendere, ac ne si quingentaου bbrus praeberet, i. se daturam obfirmaret, isque adeo multis ex Proceribuι missis, quι blanditiis mulierem demulcerem, inhil impetrasset, accedens ipse ad impetrandum supplicis syecie renuentem mulieris animum se secrabaz ut edes pretis venderet. Quem mulier , cum A precabandum ν '
489쪽
αisset, ad eius procidis pedes, rogos ac uicens: A ferarum pretium Hsua. a te, Do ne Rex, nudum debeo .lccipere Tempis vero exnruemti rogo Marps ruoque m .e Pti is mercedam nanciscar, ac sepeb r in Mom prope ,3M Vbc g. . natarum a me QE trum habeatur memor . Imperator sanctem --
fur. Aholura Templa aedis tione , mulierem libe spultura donandam ubi pes ritionem fundum, conci sexu , ritu perpetuo habendiam memoriam. Plura isti ulmoci ricinpia ibiQuin refert laudatus Aue hor. Exquibus lucet nec ad construendam Patriarchalem , populo necessariam , Baiilicani, longe minus ad Parochialem aut Monasticam Ecclesiam,
privatorum ardes posse taxari a Principe , & dato etiam duplicato pretio eripi Dominis invitis. Alieno in fundo aedificare Deo Ecclesiam est quali filium immolare in conspectu Parrig. Pergunt Acta Synodalia: Leo Papa vocavit est Go edum Andet
vensim usue ad Synodum futuram Moguntia, stri excommunicandum , νω relaxaret, quem captum tenebar. Dormmum ciemusium, qua tunc erar Prinsulseris Cenomanmca, postea ier. ab cius m Tyrarim potesare exemptus , idone Archiepiscopo defuncto, a Rege Franorum Hererico subrogar- sad regimen Remensis Euinis. Comes ille Andegavensis fuit Gaul redus, Mari ellus, de quo Radulphus de Diceto: Guillelmus Diax Naramann rum Heribertum Cenomamncum c onsistem nisu impugnabas, cuι Acoetu auxibator oe tutaror fuit , ct iacirc. Dux Noramannorum, μι Angliamin
μο - t, mulsa perpessus est a Martesis. Belli caulam edicit idem Radulphus , Homagium & Ligantiam , quam Gaufredus Henrici s cundi Anglorum Regis lilius , pia initum cum Constantia Conani Britonum Principis haerede filia conjugium eorundem Britonum Dux pN-stitit fratri suo Henrico Regi juniori tanquam Norimandiae Duci, laudians & adj ungens: Hoc Mnculo debita subjectionis exhibitorio de bberal re
poribus tenentur iapraeti. Nortinandiae Ducibus id suisse datum a RudoIpho Francorum Rege, multisque illorum in Britones triumphis confirmatum asse verat in Chronico F lodoardus. Porro Nomenoius Britonum Comes, uti ex Fontanellensis Monasterii apud Franciscum duChesne Chronico, & Caroli Calvi Regis Capitulati consta , olim Namnetum, Redonas , Cenomaniam . ac etiam Andegavum posscderat, idemcie etiam ab Heriberto Cenomanensi Comite Guilies mus Dux praetenci bat hominium : Et ejusdem sortis se esse Pieris Gaufredus Martellus Heribertum strenue adjuvabat, sed frustra. Fadius enim Rex Guille mus resumpsit bellum, & non solum hominium, sed ipitin quoque Cenomaniam armis acquisivit. Ita 1cribit laudatus Radulphus. Et hinc intcta Dii li. Os by Corale
490쪽
DE HAC REM KNs I SYNODO. 67s intelliges stoedam antiquam Sc manu scriptam, luam kns ad sani hi Ivonixae pistolas notis inseruit Franciscus Iureius : Bellum gravissimum exortum Ep. ros inter Henricum primum Anglorum Regem-miam Comitem Cenoma- mensem, eo quod adem Rex DUcopatum calumniabatur, uti or rarism
liberi, Disivi molael in obsolere. Cum autem auisset ordinarum es,m festu bellorum incursibus patefecis. Non ibium Comitis hominium , sed etiam Epitcopi nominationem privative ad mnestatem tuam specta. re praetendebat Henricus, ideoque Heliae superbiam vi armata fregit,& sua exuit civitate. In tali igitur bello Gervasium Episcopum, quod Gallielmo Conquaestori faveret aut favere suspectus esset , captivavit Gailredus Martellus, & vinculis mancipavit. Mus per Fulconem Himrosolymae Regem nepos Gaufredus Plante st Sagiensem Episcopum etiam castravit. Et sandium Hildebertum, quod dicto Heliae patrocinari crederetur, ad vulgarem igniti ferri purgationem postulavit ducis Rex Hepricus primus. Barbara haec in Epitcopos 3c Clericos saeviaria admodum tunc grassabatur. Eam igitur hic compescit&damnat noster Papa Leo. Et quidem Gaufredum Martellum non declaravit ex communicatum , ted dumtaxat excommunicandum citavit. Quod nempe Episcopi aut Clerici iniquum percussorem aut captivatorem exis communicans Canon nondum esset . utpote latus ab Innocentio se
. Rursus Aina Synodalia: Papa demque exemimunicavis istos, de qui proclamationem fecerant Compaenkensis Clerici, propter quorum i ustum Eruc detuleram carptu sancti Mari is Cornelii. Injustitiam hanc exponit in litteris ad Alexandrum secundum Pontificem sanimas Petrus Damiani: π immanis pressura calamitaι incumba Eccl is, ut tamquam Babylonica Lib. Pgionis acies ciscumfusa, est Haerusalem cum suis civibus videatur obsissa. LP Sacutiora enim quιbbra Ecclesi lea iura corradunt , salaria subtrahunt,
possessiones in ora , ct sis stipendia paverum velut hostium se rest remanubia gloriantur. Ex illo igitur . tunc etiam per Gallias gratitate, pessimo more quidam iacinorosi invaserant bona Ecclesiae Compendiensis. Hus porrb Clerici fecerunt apud Leonem Papam , quod a Sta bulensis Coenobii Monachis, Malmendiense Coenobium a Coloniensis Λrchiepiscopi Commenda & servitute liberare sitagentibus, factum
fucte apud Henricum quartum Imperatorem refert ac laudat Lambertus Sch naburgensis: Fratres δε Momoeris Stabulaus, inuo consilis,-A 3073 divina, in fertur , revelatione , ossa beati Remacti levant , Leodium defe-mnt , cst Rege in celebra Deo conminum agente , super mensam ipsam appo -m, obsecrantia per Deum, ut si minus piarum, furem tanti Patris η- O o o 2 rmtuir, Disiti od by GOrale