장음표시 사용
491쪽
476 DISSERTATIOreretur, Iam cum Cliram regna sis, or de injuriis suu quotidis ad rein latrem Pu M proclamatisnem faciem , rara nisi Aa reseminet, uisa ei propter pem Mum rerum necessa: erum mitratura non essem. Et quidem M nachos ac sanctum etiam Remaclum sprevit profanus Imperator a Maecce mes, cui superpossa eram sacra Rel quis, Avina virtute emoram corruis , Mimstros Regis , haud obseuri nominu viro , crura est pedes contravit, cym paulo poli exorata per murcessionem beati Remacb putare d vina, ita pristina restautus es sese ti , ut ne cicareis quidem in argumem tum Monu abobta relinqueretur. Tot illic & tanta miracula patravitia sanctus Remacius, ut concussus Rex plenὲ concederet postulata. Et de
Alberone secundo Leodiensi Episcopo, Rainaldo Barri Comite deis
tentum Bulloniense oppidum repetente, scribit magnum Belgii ChrsFol. si . nicon : Aibero castrum obsidit eum multa Equitum di peditum multitudine, plus tamen de divino quam humano confidens auxilio, est crem sancti Lamberii ad obsedishm locum jussit deferri, se sterans quod ischoarat pro 'eraripos Ur accelerari. Etiam Rainaldus, cui tamen & Innocentius l-ndus Pontifex, & Lotharius Il. Imperator savebant, miraculis compulsus fusi A. oss. oppidum Episcopo rc signare. Eodem modo Schasnaburgenses Mon chos adversum Adelberti Comitis injurias pugnasse habes apud Bothol- dum Presbyterum Constantiensem. Plura sunt istiulmodi exempla. Et ex isto more sanctum suum Patronum Cornelium , uti potentissimum Advocatum , seeum ad Synodum detulerunt etiam Clerici Compe
Hac item in Synodo decretum est, quod scribit Guillelmus Thorne,
Cantuariensis apud sanctum Augustinum Monachus: Anno millesimo quinquagesimo sexto Leo Papa Simoniacam haeresim in Francia debellabat. Asit tur ia eum consenseι Regis o Regni Mulfrici bbas, pro negotiis Regni crEcclisia Anglicanae restonsurus. Cuius resfonse Papa intelligens Anx I catem innocentiores , Ur Anglicana Ecclis pro ui congratulans, inter alia multa confirmabat, ut Archiepiscopus Cantuariensis in Conciliis vel 'nodiscelibrandis assidere debeat Pontifici μαta A mae; ε GHι vero August niensis Abbati Montis Cassini. Ipse quoque Abbaii Isiastico is Ecclisiae sua
dilatatione cn Sanctorum ibidem quiescentium bonore memoriam facieηιὶ, οὐ
ctus Apostoficus quod petebra libenser annuit ετ braredixis. Errat haec Acta anno poli millis imum quinquagesimo sexto; lucich enim spectant ad praesentem Synodum.Inter alia,quae in ultri Abbati concessit Pontifex, postulata fuit exemptionis &plenae libertatis confirmatio, de qua post . sancti Lan franci Episcopatum fuerunt quaestiones interminabiles. Anglia, quod circa Simoniam fuerit caeteris Europae gentibus innocentior .
492쪽
debet piissimo suo stegi Eduardo , cuius sanctitas & strumas sanavit, &multis coruscavit miraculis.' Quo autem tempore Abbates in generalibus aut Provincialibus Synodis caeperint sedem habere&suffragium, est involuta quaestio, nec hujus loci. Simile interim cum Augustini nsi Abbate privilegium a Gregorio IV datum fuisse etiam Fuldensi Monasterio, lucet ex ejus ad Rabanum
Maurum tunc Abbatem Diplomate: conce-m ut tam vos, quam Succes. Fol. st 3. seres vinn, ante omnes Abbates totius Galbae seu Germania Primarum sed di in omni loco, Conventuiolae maeciali sententia, in Ommbin Concitus ac diridisibus, nostra Apostolica authoritate obtinearis. Exstat apud Jacobum Grerueterum. Addit Lambertus Schasnaburgensis: Rex natalim Domi sio tam celebratis. Ubi ipsa die, dum ad ve feram sen Epistoparum locarentur, inter Cameratriis Hecelonis Hildest eme is Disivi, ct Camerarios Mideria, Aldensis Abbatis 'gravis concertatio oborta es. Et primo iurgiis, deludae pugnis res gesta est, citos, ad gladios prorupissent, nisi Otionis Ducis Eoianorum, qui causam Abbasis tuebatur, auflaritas intercessisset. Caus ver. talis eris. Conseret. Eo erat in Regno per mustos retro Masores observata, ut semper in Conventu
Disivorum Abbi Fulinsis Archiepsicopo Moguntino proximus asideret.Sed scopus causabatur ncminem Isbi intra Diaecepm suam post Archivisivum debere praeferri Quod ipsum pluribus refert in libro de conservanda E clesiae unitate Uenericus Epit copus Uercellensis. Et de Semino Sen nensi Archiepiscopo scribit in Petri vivi Chronico Clari uis Mo nachus : S inmiti decrevit, uι sandis Petri Abbas in Conventu Abbatum Aledis . vel Clerisorum psit Epimpum primus sedeat, intre caeteros ejusdem Episeopatus Abbates Frimatum teneat. IV autem talem se exhibeas, ut dignussu tati honore. Et breve lancti Dionysii proph Parisios Chronicon : Comcestu est isti mitra, ct annusi ,.s sandaborum Gulielmo Abbati sincti A. D s. Donasii, Cr Successoribus ejus , prima sedes in dextero lasere ante omnes Archimandritas, er prima vox in sententiis. Et de Notgero Leodiensi Episcopo habct Lobiensis Monasterii Chronicon: Per Nouerum Disim An. ρρα pum nobis concessum, π a Ioanne Papa confirmatum Hy, ut Lobiensem M. clesiam inter omnes totius Episivatus Ecclesias pon Asatricem prima sedis E ch 'ιmatum habere concedorent. Etiam Abbati sancti Albani suisse
ab Adriano quarto datum primum anth quosvis Abbates in generali Synodo locum , ipsumque in Turonensi Alexandri tertii Synodo assignatum Roberto Abbati per Hyacinthum sanctae Mariae in Cosmed in Car. dinalem Diaconum affirmat, & graves inde lites exponit in diisti Roberti vita Matthaeus Parisienss. Et quidem non S. Augustini, sed S. Ed
mundi Abbas praesertim se opposuit , ideoque istius privilegium videtur
493쪽
4 8 DissERTATIO non transivisse in usum. Habemus plura ejusmodi privilegia , quae obnatas ex ipsis turbas longa jam Ecclesiae consuetudo abolevit merito hecircumscripsit. Porrd Cassinensis Abbas erat tunc caput totius in Eum-pa Monachismi, ideoque primum locum L .co Ponti rex illi merito confirmavit. .
Exponuntur aliquot circa hanc Synodum quaesisnti. O Uaestio prima est, quot sessiones habuerit praesens Synodus p Simeon Monachus Dunelmensis assirmat fuisse sex: Leo Papa*-dum sex dubus GDbravis. Quod ipsum scribit in Chronicomm. abbreviationibu ulphus de Dicero: Leo Papa magnam S Ddum e schi. 'sivorum, Episcoporum. 9 Abbatum Remu in Francia sex Aebm celeia
bravit. At vero Synodalium Adtorum Digestor tris dumtaxat sc siiones adducit. diserteque assirmat sola trium durum continuatione Synodum - fuisse coic bratam. Respondeo tamen eos duca .posse In concordiam. Diis
gestor de lolius Synodi, Simeon ac Radulphus etiam de sancti R migii trans.itionis tempore possint loqui. Mutila interim sum Acta. . Denam de jam expolito Cantuariensis Ecclesiae de Augustiniensis Abdiatis privilegio, nec non & de quibusdam alua jam adduinis nullam faciunt men.
Secunda quaestio est, quanta sit hujus Synodi & ejus Canonum authoritas 3 Respondeo esse magnam. Scribit enim laudatus Digestor: Leo Pont ex plurima ad EcclesiuIicam disciplinam, qua in praesagia Synodo tractaverat, 1ugst capitularam digeri s inter orthodoxos Coones numerari. Et in sua, qua sancti Remigii festum erexit, ad omnes Franc enas Epistolaiple Papa Leo: Plurima ad utiluatem Christianae Rel glaxis necesseria sa- tuendo confirmavimus, quae omnis capitulas digilia inter c amnes haberip cipinus , s postea is omnibus Synois , quin habuimus , id esum confriam--us. Alias etenim in Germania atque Italia Synodos celebravit idem Pontifex , adeoque in istis omnibus confirmati Canones , non lolius Gallicanae, sed totius Latinae Ecclesae habent authoritatem. Hinc dicuntur Orthodoxi , & totius mundi reverentia conssecrati. Nec eis defuit divinum testimonium. Etenim Gebuinum Laudunensem Epis.copum, &Hugonem de Baina Castello, qui in Henrico Rege a Synodo ad bellum seducendo fuerant signiferi, ipso Synodi anno infelicitet periisse assirmat Actorum Digestor, addens Hugoncm a is nodo fuisse
494쪽
DE MAC RE MENSI STN ono. 79 excommunicatum , quod dimissae legi iam ae uxori pellicem superduximset. Fuit unus ex illis, adversum quos prodiit Canori duodecimus. Eriam Gebuinum fuisse hic degradatum asserit in sancti Petri vivi Chronico Clarius Monachus: Leotherisus Senonensis ordinatus A ro 6.es AHUtis Eecbsiae La dunensis. Utique a praesenti Synodo. Et hinc Synodalium Actorum Digestor scribit Gcbuinum fuisse vagum super teriaram , defundiumque in terr aliena. Sic enim solent Episcopi degr
Quaestio tertia est, an suprὶ adduisti & expositi Canones snt pleni de
integri Respondeo non esse. Sunt sola Canonum per Digestorem fabricata compendia. Lucet ex decimo quarto: Pari modo diana ι-Sodo mitri. Uti Acha, ita & Canones Digestor redegit in synopsim. Et quidem in mutilam. Deest enim Canon, aut certh pars canonis adversum Episcopos bc Clericos venatores. Eum quidam existimant pratvalere non potuisse in Gallia , ideoque uti inutilem a Digestore omissum. Uertim Guillelmus Normandiae Dux, dum Patruum suum Malgerium Rothomagens ni Archiepiscopum , uti venatorem degradari postca curavit, haud diibi h usus fuit hocce Canone, atque ita veritis sit illius a Digcstore omissi causiam a nobis ignorari. Quidquid sit, eum in Mo-guntina Synodo fuisse a sancto Leone innovatum testatur antiqua per Alictorem incognitum Historica Compilatio: Leo Papa nonus , ct cum
eo Henricus Imperator tertius, cum quadraginta duobus Disivis Concibum magnum Moguntiae celebravit, constituens ne risi iri Altaris vel Monachi canes aut aves ad venandum sequantur , ct ne temporalia lucra se tentur. A. Ioso. sum cum edito advertum usurarios Canone conjungit etiam Syffridus
Presbyter, ideoque omninb videntur fuisse conjuncti. Hinc item vides Remenses holce Canonea in aliis hujus Papae Synodis luisse omnino
Quaestio quarta est, an hac etiam in Synodo sanctus Leo instituerit festum sancti Remigii Respondeo ita passim putari. Putatur id ficisse post Synodum : Ita saneto Remigio egisse gratias de sedilici successu , dein perpetuam beneficii memoriam erexisse annuam sessivit item. Epistolam , inquit de disced 'nte Remis Pontifice Digellor, sancti Remigu lam de refertam direxit se ictae Ecclisue filiis in Francia con 'tutis , pia decrevit apud eos haberi cel brem Usius fiativitatem, qua recolitur calendis Octobris. Haec sunt verba Epill ol ae : Hestram admonere volumus Dilectionem, ut sicut mos in fames, Remigii obsequus perpenditis gratulari, ita Vr vos causa nostri
kndis Octobm, cisiis labeatis. Quia etsi aliis non est Apostorus, tamen vobis
495쪽
4po DI SsERTATIO vobis est: Num primitia Apostolatus eseia vos esu in Domino. Civitatem, in qua celcbrata Synodus , honorare est antiquus Patrum mos: Hinc re Remos ista gratia Leo Pontifex noluit privare. Respondeo tamen f
stum hoc , & in Ecclesiae Breviario, & in publico populi cultu esse apud Francos longh antiquius, ideoque hic non institutum. Etenim inter dies festos, quos solemni te etiam a populo celebrari mandat habita sub. Carolo magno Moguntina Synodus, etiam est sestum sanisti Remigii. Ipsum interim in suo Aquilgranensi, habito sub Ludo vici Pii Imperio ,
C*p- ο Conventu Francorum Abbates, ac in suo Capitulari Herardus Archiepiscopus Turonensis omittunt. Nempe Moguntinum de populari testo Decretum non admiserat omnis Francia, ideoque hic restituit Leo nonus. An tunc receptum fuerit, ignoro. Certe antiquam, quam in litteris ad Lugdunensem Ecclesiam laudat & servandam suadet sanctus . 7 . Bernardus, de paucis solemnitatibus regulam semper venerata est omnis Ecclesia Gallicana. Quaestio quinta est, an Leo nonus aliam Synodum non celebraorit in Gallia λ Respondeo illum mstea in Gallias omnino fuisse reversum. Lucide id affirmat Chronicon sancti Benigni Divionentis: Leone Papa ordinato, evocatus est ab ipse Roma ad Concibum Domnus Luiaune schiepiscopus Hadnardus. Ipse anno ipse Domnus Papa perrexit Franciam, Ο a Remis habuit cincibum , ibis fuit praeabdius Paeter noster. Tereso praeirituis Papa habuit Concibum in urbe Roma, quo aquis praefatus Prasul, inristiterum Gallias properanti comes individum ex titit. Meniens vero ad civitatem Lingonas ordinavit ibi in praesentia Papae Domnum Arduinum Epistopum pro
Hugsne qui fuerar hestus. Et ad quinquagesimum istius taculi annum post laudatam priori anno nqstram Remensem Synodum sci ibit Her-
mannus Contractus: Ipse autumno Domniti Papa S'nodum Vercessis coli
git, indui Ga υ or Episivarum se um Leucorum civitatem revisit. Et insaneti Ρctri vivi Chronico Clarius Monachus: In hoc tempore Papa Leo
venu Lingonas civitatem, ubi oriunavit Hotmondum Trecorum Pon cem ,rbui obiit Petrus Diaconus e us; est in Capietulo sancti Mammuis Hic fuit Froim ondus secundus, proximus Successor Mainardi, anno elapso confirmati in Arthiepiscopum Senonentem. Illum, quod Sen nensis ejus Metropolita abessit, esitique extra suam Provinciam, Ρ pa consecravit propriis manibus, .Arduinum vero Lingonensem, jus. Metropoliticum contristare nolens, permisit praesentibus manibus Ha
lynardi Lugdunensis. Haec anno praesentis saeculi quadragesimo nono ira primo Pontificis adventu fuisse facta labuntur in Trecensium Episco rum Catalogo fratres Sammariani. Quis enim hestiat Petrum Cardin lem
496쪽
DE HAC RE MENfI SYNono IIem in sin o dumtaxat adventu fuisse defunctum Primus item assi, ventus non sint per eivitatem Lingonense n. Illim anno quinquagesimo adscribit Hermannus Contractus , rectius anno quinquagestino pri mo breve senim Dionysii Chronicon. Cur in Gallias Ponti redierit, distinctε nesciis: Nullam scio tune ab illa serum Synodum. Tullensis Ecclesiae Praefestivum factus Papa non d fuit, sed ejus proprius&Cardinalis permansit Episcopus, ideolue ob ejus praesertim necessitates videtur in Galliam sume reversus. Et noe insinuat Chronicon sincti M. nigni: mmmia Papa GAM . Discopara- m Leucora- cis mae
xposita iam Remensis non est prima sanisti Leonis Synodus. Duas priores edicit Hermannus Contriatia: Leo Papa in bia domada post Albaω Synoiam cinis 'πισυ Ita Roma μυ- bravit. Idem m hebdon in Panruo aB- δmῶ- ω congregπνιι, - cper gmntem ymis cumprurium Rom- rum in Os*-- mortes devemt. Facta haec dicit anno istius saeculi qua-d esimo nono. Romanam Synodum laudat etiam sancti Benigni Chronicon, dicens ad ipsam convocatos fuisse εχ Gallicanos Episcopos,aia pertract- - ibi is sinu erere M Ecel . Palmaria ejus Decreta & Acta edicit sanctus Petrus Damiani in libro gratissimo ad C p. 37. Henricum Archiepiscopum Ravennatem: ne ι Uue ad Henrisitertii climentissmi Reb Imperinm, Praesulaturi reverenda memoria tam A. 444 memu Papa secundi, Isimi beatissimi Leonis noni Aristolis, quo nunc videbere Praesule sancta figubernari irasulatur rassa, per occidentalis
497쪽
versiomm Chryhanae Rehionis , desterarionem οπμ-m circum quaque Ita tatim funti,tiis omiti uia. Quid plura ' Post longa sane hinc inae ἀμ-ptationum volumina tandem βggestumest , remoranda memσriae nuper e fasdem sedis Osuum decrevise Clementem, ut quicumve a mnia conminatus est, in ipse oriunationis με te .Fore κωπ ignoram Simoniacum, cui se obtulerat consecrandum, quaaraginta durum poenitentiam ageret, es Pinacceptu oriunis in is ministraret. Quam n-rum sententiam protinus venerabidis Leo ratam percensuit Ur sub hi fisoa porrigentia omne in acceptis citi de cateros esuerare mandavita Nim est nonnullas horie consticitati quidum a talibus per diversos 'adus fuerant oriunati, ab eodem Summo Pontia sice ad Disivarus vicem Puni provem. Et in operis praefatione: o us, qui gratis sunt a Simoniacu consecrati, quota jam per triennium in trisus Raminis Conciliis fuerit disieptaris, quanis perplexa ctemfusa dubitatio, est in iis paria squῶώ vemileti , Andhλιm v kam u. hon arbitror, praesertim cum, crestente fluctuationa ambiguo : eatenus et processum, mn nullos connet Disivos ab illis ordinatos Curitas de . consecrasse. Ait se a multis Episcopis aliquos de illo dubio Commentarios fuisse rogatum, reprosequitur: C- mihi recurrerra in memoria- , quia venerabitu Papa LM in postrema Synodo omnes Ensivos ex distria obtestati e rogaverit, 'a te us Dei -sericordiam mommunae de simianx, iniquid βψ hoc scrupuisse negatis Aernendum essit', nutant, ' H-et . 6m me ambitratus . Obsecundare presus imperio si vel orando mei Arabendo tam distilem n dum de Ecelsa semere, suem illucesiente grauia, potuis . Scriptum est hoc opusculum anno poli millesimum quinquagesimo lecundo, idemque tres Romanae per ipsum laudatae Synodi sunt omnino Leonis
Simoniacam, etiam quoad sacros Ordines, Haeresimusque ad Henrici tertii Imperatoris tempora fuisse grassitam in Latina Ecclisia, Se paucos hinc indh dumtaxat Clericos & Monae hin ab ipsa mansisse mur dos, est supra ostensum. Idololatris. aliisque cunctis in persecutione
498쪽
Iapsis Christianae reconciliationis sacramentalem pacem , etiam in vitae extremo, negavit olim Ecclesia, vertim ob nimiam sub Gallo , Volusiano , ac Decio Imperatoribus lapserum multitudinem, ne quasi plene viduaretur Ecclesia , varias ipserum classes distinguere caepit sa di us Cyprianus, & mitioribus dare sub certis conditionibus gratiam pacis. Ex eodem principio ob plenum , quos omnes a Ciero ad Laicos quasi indispensabiliter proscripserat, Simoniacis Occidentem , ne ubiaque clauderentur Ecclesiae, triplicem ipsorum speciem distinxit in sua Synodo Clemens sreundus: Simoniacos Simoniach a Simoniacis ordin ros, Simoniacos Simoniacha non Simoniacis ordinatos, & non Sim niacos non Simoniach ordinatos a Simoniacis. Et haec tertia species etiam est duplex. Q ndoque enim quis mundus per ignorantiam , quand que vitii conscius permittit se a Simoniaco consecrari. Praecipua ditacultas fuit de hisce posterioribus. Laudatus Clemens utrorumque probiavit & ratum habuit, ac dispensatoriε ad executionem admisit ordinem , posterioribus tamen, qui scientes se permiserant consecrari a Simoniaco, amponens poenitentiam quadraginta dierum. Erat non modica gratia, ideoque tamquam antiquae disciplinae dissipatbria intuit multorum oblocutionibus. Eam aliqui Episcopi fuerunt adeo aversati, ut quassibet Sumoniacas etiam tertiae classis ordinationes ducerent substantialiter irrutas , exustarent, ' atque iterarent. Ex ipsis fuisse videtur etiam noster Papa Leo, utpote de quo in opusculo de sua apud Mediolanum Leg
tione se ibat laudatus Petrus Damiani NIGIIra memoria nonin Leo Papa plera i samessor maci noninas ta-μι- nomiser orat avit. Notandae
tamen sunt voces, rarasNSimoniacri r i Vox enim , mrsi importat disermonem. Et tertiae Classis ordinati non sunt veraciter dimoniaci, sed Simoniacorum dumtaxat eommunione maculati. Hinc selas duas
priores Classes videtur Leo remes . Quidquid sit, in tertiae etiam Classis reordinati mem pro ae in praelemi Synodo, recedendum
duxit a secta per Clementem secundum gratia, & penitias omnes Simo niacorum ordinationes cassindas. Uerum Domini Cardinales, de plinres Episcopi intercesserunt, asserentes hac via omnes cuncto suo clero viduandas, adeoque& claudendas Ecclesias, & provocantes ad laudatum Decretum Clementis lecundi, Praedech sibris auctoritatem defendendo coegerunt resilire Leonem, de Simoniacorum ordinationibus liberas disputationes admittere; -εc idem cum Clemente tandem definire. Imo non definivit, iud est dumtaxat.interlocutus. Reordinatores enim adeo bene coloratis argumentis sucabant errorem, ut quasi inter
malleum de insudem haereret Pontifex, ideoque publicas poti Eccle'
499쪽
siae precta diceret, divini in tanto obscuro ac perplaxo luminis mimis stulatrices. Erat quaestio de sola tertia Simoniacorum classe: De solis non Simoniacis, licet scienter, gratis tamen , seu non Simoniach per Simoniacos Episcopos ordinatis. utraque pars consentiebat in gradu suo dispensatoris sustinendos: Uerlim una per solam poenitentiam, altera per reordinationem. De duabus prioribus ac foedioribus Simonia. corum classibus erant concordes: Utraque pars ipsos censuit perpetuo rejiciendos ad senem Laicam. ideoque de substantiali similium ordinationum valore non suit scrupulosius disquirendum. Et nulla tunc nodus, nullus Pontifex hoc vel istud dennivit. Eas quidem ordinationes dixerunt cassas, irritas, nullas: Uerlim voces istae sunt aequivocae, Miam selius executionis quam substantiae vacuitatem important. Et quoi a sensia acciperentur Synodis tunc aut Pontificibus , nulliui scio decisum. Et quoniam non isti communes Episcopi, sed & ipsi Romani
Pontifices ac ipsorum Legati dictas Simoniacorum ordinationes exussi runt & iterarunt , dudum unicuique permissum filii in suo sensit abun
Et hinc selum praesens Clementis secundi ac Leonis noni Decretum defendit sanctus Petrus Damiani: Acriter & merito. Henim Arianos , Novatianenses, Apollitiaristas, Eunomianos, Donatistas, Nestor-- nos, aliosque Schismaticos adime Haereticos in suis etiam Haeret E ibidem susceptis gradibus sem per suscepit Ecclesia , ideoque non Simoni cos, licet scienter, tamen non Simoniach a Simoniacis ordinatos ce fuit ista gratia esse longὶ digniores. Si noniacam i mram usi ue ad tam noni tempora ait fuisse universite crimen. imo pro crimine non rcp tatam in Latina riclisa , & adjungit: si' id ergo com--, aviari
p. 27. eois , qua Manem μι- Ecclesiam. msua ex myua or Spiritu μάλ νε--- eLI , Is Miser Mur, πιι - - B ---, au etiam ζωι-- secratisam accepit ' Suum non erat , ut de e sic duri se per a Vputare debuerit , pro erea quem apud Ecclesiam suam prini re in Episcopali cathedra reperit, ab eo ad ordinem promoveri immum duxu. seu erum faceret, cui nomen dare in professisne sacra milusa necess- --nebas , mirare ramun M abena me Episeopum non ticebat ' Simoniacas temtiae classis ordinationes assirmat non in Schismate aut Haeres, sed in C,
tholica Ecclesa acceptas , & quidem ab Episcopo, cultus uti Baptisina.
ita consecratrix manus judicari non poterat aut resutari. Gregorii enim
septimi, qui Simoniaci Discolai aut Presbyteri divina Ossicia recipi v
tuit , Canon necdum exstabat. Istas ordinationes asserit acceptas per ca
cam dc simplicem obedientiam, in ipsis nullum esse suscipientis crimen,
500쪽
PRIMUM ROMANUM CONCILIUM. 48yideoque nullatentis cassandas. -Quod ipsum insigniter confirmat per trigesimum Apostolicum Canonem: Si quu Episto', aut Pres ter, aut Cap. 3ν. εω- per pecuniati hanc obtinuerit iugnisarem, dejiciatur UT 'se, 6 Or.dinator eius. Damnantur solae prima Bc secunda Simoniacae ordinationis classes, ideoque affirmat Canonem non debere ad tertiam extendi. Urget & varias reordis tionum acreordinantium excessus atque abis surditates: Ut omnia illis constet provenire confusa, hoc erram adversia CAE' Cap. 3 3. nones agunt, quia cunctos ulriam in reconsecratione Fufii Nnt. Unda cum de quoiam muri noto , quis nuper consecrat- fueris, compressem, D. reor, ea r- facinus. plura Tandem conuem hominem. Numquid,
inquam, jam in te erat alipia ex his tria bus, quos nuper ab Disivo suscepisti ' Nihil prorsus, ait: υι quid enim acciperem, si me habere consta--18 Es alec Dis a Lisco nihil a MM: imo Laseus prorsus eras. Etiam, inquis, pura prefecto Lariem, ara pina qui is Clerico nihil habuerim. Sias Laicus , inquam, ipse die, quo Laicus HI, ad Sacerdotii jura proruperis, tu. quoque seacis fir me 'tus, ac proinde procul dubio deponendus. Adh- illa confuses obmutuit, , conclusionis necessitatem, quia labefactare non
patuit, tae do firmamis. Illud quoque non levioris videtur esse vesa a, quia Reconsecrasores novi non prinaea Canonibus ieiunia curant, non Sabbaria
conferendia saeris Ofius dedicata conservant, sed quocumque mense velferia
munus inordinara ordia inis indiferenter usi pant, tamquam pruna comsecrario hane secunda eoasecrarios licentiam praebeat, ut em fusis ordinibus. mpote rei datis, etiam tomorum saluta eo fundar, hoc in reconmcratiane μι Mitium.' quod etiam in consecratisne omnimodis testantur ab
sardum. Εον his e manifestis piaevaricationibus Reorditiatores non duci divino Spiritu. ideoque reordinationes esse sacrilKa Attentata non mathcredidit sanctus Petrus Damiani.
Aliud hujus Synodi Decretum laudat idem Petrus in litteris ad Cun,
mun Eoicopum Taurinensem In pleninia plane dosancta me-- Lib. ria Lis P, a co imis, ut quaecumqua da abiles Demina intra Romana mammae reperirentur Pressteris prostituta, ex tune est deinceps Latera ense Palaris ad Misaremur Ancilia. Quod videlicet salutare tutum, aewtatis I
siriai pleni um , nos etiam per omnes Ecclesiau prop/gandum esse decerni mus, quatenus percepto prins Apinolica Sedis Edeto, unus que Disi pus Ecclesiae sua iuret famulas, qu- in sua Parochia durehenderit sacre lega Pressteras coniunctione prostratas. GEquitatis filicet jure, ut qua sacris ABaribus rapuisse servorum Dei eonvincuntur obsequium, is hoc saltem Disivo per Aminuti sui capitu suppleant famulatum. Decreta haec suisse anno post millesimum quadragesimo nono , adeoque in prima .