장음표시 사용
501쪽
EpistJ. 686 S. LEONIs NONI, I. Ro M. Co N C ILI U M. Leonis Romana Synodo , di serte testatur Hermann is Contractu&Eadem igitur in Synodo statutum videtur, quod laudat antiqua in cogniti Auistoris Historica compilatio: Leo Papa constituit , ut iuxta Es
elisias in Cia ba ad disiiplinam servandam. diuo loco laudatum saneti Rigoberti Rementis Archiepiscopi institutum homo Gallus e Gallia tra'
duxit, aut potius reduxit in Italiam , per ip m conatus reparare Claria calem continentiam, ac deinceps custodire. Hujus vigore Decreti san- stus Petrus Damiani regularem Claustri vitam multis imposuit Cathedralibus Italiae Ecclesiis, conditam olim ab Aquisgranensi per Ludovbcum Pium Imperatorem Synodo regulam cessire fecit ob enumeratos suo loco noevos, & cunctis regularibus Clericis tradidit Regulam iam isti Augustini. Ex eodem Decreto Alexander secundus Regulares ricos Basilicae Lateranensi praes it, atque instituit lanei mam ac d Elissimam Lateranensem Congregationem, e cujus selo ncipali Monasterio Romana Ecclesia accepit Honorium secundum , Innocentium secundum , Lucium secundum , Alexandrum tertium , Honorium tertium, plurimosque Cardinales. Quod quomodo post variam fortinnam ad saeculares Clericos tandem redierit, videre possis apud Onuphrium Panuin una in opere de septi in Basilicis Romanae urbis.
Porro Leonis noni de Romanorum Clericorum uxoribus in Later nensis Ecclesiae servitutem tradendis Decretum postea ad omnes Ecclesias extensum non lego. Petrus Damiani nequiit extensionem impetrare. Omittere tamen nolim Stephani noni Pontificis de ista re statutum: Cum Papa Stephanus , quιαeli Phinees aemulabatur ardorem, omnes Clericos Romae, post interiarum Papa Leonis incontinerues ex erant, de Conventu Clerisorum Er Choro Eccles praecepisset exire, ut relictis Deminis per pomi emia lamenta si corrigerem, tamen quia sancto varo imbedentes fuerant. Ur de Morario ad te in exirent, celebrandae Avel centiam de caetero non strearent, 1uxta Canonicam beata Caecita Transhb rim constitutam Presb ter habilabat, qui nec feminam usiin modo acquin
bar abiicere, nec unquam potervi hac satura nisi vama proso ct frivola j dicare. Quadam ita , die , dum incolumis, vegetus cr rarisus existeret,
v spertinis horis ad quisendum in lecto se composuit. Ait ipsum fuisse subiato exstinctum, di sepultura asini ex suo jussu sepultum. Proindὶ & Leonis de Stephani Decreta erant pro solis Clericis Romanis.
502쪽
S. LEONIS NON ICONCILIUM. PAPIENS E
Uid in Papiensi Synodo decretum fuerit, ignoramus. Eam enim laudari lego a solo Hermanno Contrare . Haud dubiὸ Romana decreta suerint illic innovata , & ad Lombardiae ac vicinarum Regionum Episcopos & Clericos extensa. Praesertim ad Mediolanenses, quos non tum Simonia de incontinentia, sed& Schismatica adversus Apostolicam Sedem coni macia laborasse , expertus etiam postea fuit animis Petrus Damiani, Nucolai secundi Pontificis Legatus, adversus quem, quod sese in medio, , Collegam suum Anselmum Lucentem Episcopum a dextris, Guid nem Archiepiscopum collocarit a sinistris, semora clerico m reprauem populo murmur exortum fuit, non debere Ambrosianam Ecclesiam Roma legibus sub ero , - mi iudicandi vel duponendi jus Romano in ilia fide competere. Nimu invi πι- , inquiebant, ut qua sis progemrom,m nosi rusemper exstitit bbera, ad nostra cons vis opprobrium nunc Meri, quod abst, Ecclesiaesissub M. Eandem Mediolanensis Ecclesiae contumaciam notant etiam in litteris ad Guillelmum Papiensem Episcopum Gregorius septimus, & in litteris ad ipsbs Mediolanenses sanctus Ber-- . nardus. Italia olim& quoad Civilem & quo ad Ecclesiasticam administrationem divisa fuit in duas Dioeceses, Urbicariam & Italicam: Illius Dominua Papa, brius caput & Metropolita erat Episcopus Mediol nensis. Et hinc in litteris ad Solitarios scribit sanct us Athanasus: Dion'. Ius Epistopus Meduloi, quodHt Itala Meιropola. Hinc item at L Romae, alia erat Italiae Synodus, aliique hinc inde ritus de mores, adeo ut quia busdam, quempiam Romanum in Baptismo ritum suae Ecclesiae imp nere volentibus, responderit in libris de Sacramentis sanctus Ambrosius: In omnibus cupissequi Romanam accusiam, sed tamen oenos homines L. 3. α s. θη-m harimus , id i quod abbi rectiusservatur ,'ms recte custod mus. Ex his ergo principiis Mediolanenses Clerici praetendebant excmptricem a Romana Synodo & Patriarchico jugo Antocephaliam, ideoque ejus nova adversusSim iam & Clericales nuptias decreta blaterabant ad
503쪽
488 SANCTI LEONIs NONI, se non pertinere. Eadem forsan de causa Romanam Leonis Synodum accedere detrectarant Longobardorum Episcopi, ideoque ad ipses descendere compulsus fuit Pontifex, & quidem non in Meliolanensi Mo. tropoli, sed in Papiensi Civitate agere Synodum, utpote a. perduelibbus metuens istas contumelias. quas postmodum pertulit Nicolaidi Legatus Petrus Damiani. Papiensucivitas, licet intra Italiam ac Lo gobardiam, sim per tamen spinavit immediath ad curam & Synodum Metropolitae Romani. Quidquid sit, parum apud Mediolanenta profecit haec Synodus. Lucet ex laudata legatione Petri Damiani.
Ertia sinisti Leonis Synodus fuit jam expostsRemensis. quarta fuit Moguntina. Ita lucidh assirmant stam Benigni
Chronicon, Hermannus Contractus, Chroniconrita. siae Augustensis. tam assirmant celebratam anno litius sis, culi quadragesimo nono, adeoque omnes jam dictae quatuor sunt ejusdem anni. Eandem Synodum laudat Chronicon Monasterii Laurishamensis: Leo Papa Moguntia 'nodo iam, multa de Gel a m mombus issensius. C firmavit enim illic Canones Remenses. Et Lambertus Schanaburgensis: Leo Papa propter comporundum tum E e starum, Ur pacem Gaurus reddendam, Roma egressus, Mogumia θω- dum celebravit, prasidente Imperarere cum quadraginta duobus θώvis. φ=φ -Soecho S irnis Disivus de rein-- , quom accusabatur, sacra communione si purgavis. Et Dux Vodoridus, interventu Papa Ur fime,-pum , P etiam Imperatoris obtinua. Et in Hir uetiensis Monasterii Chr nico Abbas Trithemius: Erasissimus Papa Leo ad Moguntiam cum suis tandem pervenit, uM Synodumpraesente Imperatore cum quadraginta duobsus Osuu , ct multis AMatibus orciostis celebra is, ct musta pro utilisam Ecclesia a conmtuit. In hae Synodo Si ho Spurasis Disivus is ciuminibus quums accusabatur, sacrase communione purgamis Hinc sancti μι P-ρα. Diuitigod by Cooste
504쪽
CONCILIuM MOGUNTINUM./Ga 8mis Aquisi anum desie-it , ibi Imperatorem expeditionem agentem contra Baiamnum Comitem Mandria, quo usque verteretur, exspectavit.
Isesari Romus Papa Leo noηus multa in Germarim bona fecit; Ecelesiaου. capta , sir Astaria in diseresi, locis abs ue numero propria in persona consecra- - , ct quod Pontisicuti plures hodie facere erubescunt, ad quod tamen obligati sint ratione licii, summura Poni ex non obligarus facere non despexit. Notat Germaniae Epitcopos , qui laicis tuorum temporalium Principatuum curis implicati omne Pontificale ossicium agunt per Vicarium Epis copum, adeoque de ipsi quasi erubescunt. Et Romano Episcopo comparati quidlunt nisi Pontificuli' Et Adamus Bremensis: Habitasgeneralis Synodus apud. Cunitam, praesidente Domino Apinosico Leone, 9 Lib. 3. c. Imperatore Henrico , cum D opis Barione . coguntinensi, Ebo Momre rensi, Hermarum Coloniensi, Adelberto Hamburgensii , Evilarisa a Lagi ingerari, caeter L Provinciarum Sacerdotibus. Eo in Concilio quia dam Spirensis Oscopus Siricho, cui cr3men adulteria intendebatur, examiamatione sacrificii purgatus est. Praeserea multa ibidem sancisa 6M M utilis rem Ecaesae , prae quibus Simoniica moresis, cr nefanda Sacerdotum coniugia holographa 8nori manu perpetuo damnata sint Quod videns Domnus noster Archιvsopus non tacuisse probatur. De mul eribis3 satuit eandem semum iam , quam decessor us memorabilis Alebraridus, or antea Libentius inchoaverunt, ut Ducet ferent ex ra Sqnagogam ct civitatem , ne mal soada pellicum vicinia canos violaret obtutus. Libentius ille est Libentius
secundus , Libentii primi ex fratre nepos, homo Italus, Bremensissimul& Hamburgeii sis Ecclesiae decimus Archiepiseopus, de quo in Ecclesiastica Saxoniae Historia Albertus Crant2ius: Vir plex ac resti , UT Lib. e. timens Deum, qui incontinentiam cieri , iam paulo serpentem liberim, D. Writer castigavit. Nam mulures, quae se aperto iam sielere batribu convum xeram, Iussit foras cyci, in vilia custodiae mancipari. Cesaviis hic morbus usque aes incrasionem Claustri Bremensis βb Era eliso Successore eius. Be-Σclinus est idem qui Αlebrandus, Libentii post Hermannum succetar, sub quo Clericale claustrum a pessimo Clerico Edone suisse incensum
ostendit idem Crantetius, adjungit: Mais ex illa tempore statrom, Cap. 17'.
qui antea Canones remerant, extra claustrum .vagantibus, Regula sanct
rum Patrum permulsa prius saecula stuaiose conservant, primo mallentius caepis haberi, deinde funditus abiecta consenuit. Hinc Alebrandi seu Beetelini proximus Succesior Adelbertus ipsam una cum Claustro restitui gavisus est, & cooperatus in praesenti Synodo, ejusque Decretum fuit
strenue executus. Nec caruit mercede. enim, inquit in Sca-
505쪽
--ssuae Parochiae, duodecim sinueret Disivaius. Plures sibi subjici Archiepiscopos, & ipsorum este Primas voluit: Rei successum edisserunt memorati CrantZius & Hemboldus. Ex his interim vides primos , qui grassantem tunc Clericorum incontinentiam caeperunt compescere& persequi , non fuisse Pontifices Romanos. Item vides Leonis nostri pro sola Romana Ecclesia adversus eandem scabiem Decreta, non solum a Gr orio septimo , sed &ab ipse Leone ad alias Ecclesias omniano fuisse extensa. Uerum quasi sine tructu. Adeo enim apud Mediol nensem Ecclesiam non profecit laudata Papiensis Synodus, ut etiam Nicolai secundi Legatus sanctus Petrus Damiani solam illic Simoniam abjurari exegerit, incontinentiam verb culparit quidem, sed a vindicta dissimularii. Gregorio septimo servabatur hic triumphus. Porro reos per Sacro--ctam Eucharistiam aut Sacrificium purgari est Ecclesiae mos admodum antiquus. Etenim de Episcopis in Ammianensi Synodo per Arianos circumscriptis in voces dolosas, & de ipsarum Haeresi sese expurgantibus, scribit in libro adversum Luciferianos sis CV Hieronymus : Corae tabuatur Cor's Tomini, est quiaquia in E elusia sanctum est, se nihil mali insi fide sustieaui. Et de Eulalio Comite, trucidatae Matris sul pecto , & inauditum se excommunicari lamentante, scribit in Francorum Historia sanctus Gregorius Episcopus Turon sis rL. o. e. Caustinus Ahemensis cιvitaris Episcopus pr-ιμ eum cum careris Missarum st mire Iob mma. Herkm ubi ad communicandum ventum es , tu Eutibus ad Altarium accessisset, aut Episcopus: RAmor Popia parmadam te esse H
clamat. Ego vcr. , utrum per troeru hoc scelus , - non , gnaro. Iucircinm Dei hoc paruo judicio. Tu vero, A idoneus es, ut asteris, accede pro'. syme turi Euchariatiae pariiculam, atque impone ora tuo: Em emm minis filior t- conficientiae. At via accepta Eucha tia, commumcans ab essit.
Et Lotharium Lolliaringiae Regem, quod de adulterino cum W aldr da pellice concubitu per sumptam de Adriani secundi Pontificis manu Eucharistiam mendaciter se purgasset, male periisse cum omni suo exes .869. citu scribunt Regino Abbas, Marianus Scotus, &Sigebertus Gembi censis. Et de Frederico Moguntino Archii piscopo . laesae Majestatis apud Ottonem primum Imperatorem suspecto, laudarus Regino pergit rM --3. Heiarum incisiucopus, quia consterumnis par epi vitiatur, publua
506쪽
CONCILIUM MOGUNTINUM . . ' 46 ος examinatione , percepitime Corporu-Sanguinis Domim, coram Populo in Ecclesia purgavit. Et sub Adriano secundo celebrata Hormatiensis Synodus statuit : N Episcopo aut Presb ero eausa criminalis, hoc ect, homici- Cap. I.; - , adulterio, furtum, ct maleficium imputatum fuerit , in fletusis Missam celebrare, Ur Secretam pistice dicere, er eo urica e debet , ct de singulis sibi imputaris innoceriem reddere. Quod si nia fecerit, quinquennio a limimbus Ecclesia extraneus habeatur , sicut antiqui Canones is uer-. Et infra: Saepe contismi, ut in nonarieriis furta perpetrentur, Ur q/M MOcommistunt in rentur. Idcire. statuimus, in quando fratres uside talibus
se expurgare debeant, Missa ab Abbare celesiretur, vel ab aluruo cui Esee bba praeceperit, praesentibus fratribus, ct sic in ultima Missa celebratione pro expurgatione sera corpus Sanguinem Domini nostri 'sis Christipe Fiant, quatenus ita inde innocentes se esse ostendant. Et Canuti Anglorum Regis apud Joannem Bromptonum lex : Si contingat Sacerdotem re Cap. 3. gulariter viventem aliqua criminum compellarione pulseri, A fissam celebro ,
ac sancta communione se purget. Solus silum, si compensio simplex sit, in
triplici calumma cum duobus sui Ordynis. Duriorem probationem impo'nit Regularibus Diaconis , ac etiam Plebaeis , seu Saecularibus extra Claustrum Sacerdotibus. Et pergit: Si quis Aliari Miae ritium acem Cap-λsetur, Ur amicis destitutus sit, eum Sacramentalas non habeat, vadat ad is
dboum, quod Anglice iscitur Corfinia, ct far Acut Dem velis, nis per sanctum Domini Crepus permistarur ut se purget. Quid porrb sit Corfinia,
exponit in suo Glossario Gulielmus Mmnerus: - ω- Saxonibus erat mmore possum, panem certis quibuslam Minctis siententiis consecratum reogUandum offerre. Habeba ι enim penitus insitam opimonem , non risequemmam mati consitum hoc modo ιυdicarum panem glutire. Omam iuia cratem dixere. Earundem legum ex Anglico in Latinum translator Guillelmus Lombardus vertit: Panem execratione devotum, panem certuver devotum, panem coniuratum. Erat vulgaris purgationis bcies, quarum omnium Elementa , uti apud Hebraeos aqua Zelotypiae ,
consuesse olim partim benedictionibus, partim exorcismis parari, scribit in libris de Lotharii Regis divortio Hin arus Metropolita Remensis. Eucharissia igitur purgari solas, de quarum firma in tantum Sacra
mentum fide ac reverentia nullus esset metus aut periculum , eminentes
di notas personas permittebat tune Anglicana Ecclesa, reliquos adstringebat ad Dei iudicium per Panem conjuratum. Ecclesiae enim precibus& exorcismiscooperatur divina Maiestas, panemque istum mendaciter sementes solebant disrumpi. Ejusdem mentis fuit Robertus Francorum
507쪽
49 . . SANCTI LEONIs NONI, Leoterico genonensi Archiepiscopo, quaerenti pro quibusam ca si bationem in Corpore Donum nostri Psi Chrsti, in igne tulit Rex amaιον bonitatis, s sirist planam indvnasionti Epistolam in haec verba: Cum sribi nomen sientiae, cr non duceat in te lumen sapientiae, miror qua ratione q- 'sim pro tuis isiquissimis Imperiis, ct pro insesnaro ostio, quod erga Dei sese vos habes, examι--em in Corpore s Sanguine Domini. Et cum hoc fit, quod a Sacerdote d cisAr, Coum Domim nostri Isti Chrobsit tibi salus μι-- Er corporis, cur tu Iemerario er pestato ore dicas, S dignus es accipe, cum
sis nultas qui habeatur alnus y Videtur Rex lupremum Ecclesiae Sacra mentum vario indignae sumptionis periculo noluisse exponi. Forsan t men corripuerit selos Leotherici excessus. Quomodo damnasiit morem vetustissimum Gallicanae Ecclesiae Aliud enim hujus probationis insigne exemplum habemus in Ge Dedo Monacho ac Diacono Monasterii Flaviniaceηsis. Adalgarium Α gustodunensem Episeopum serebatur veneno occidisse: Uerum nullus erat firmus accusator, pessima interim fama omnem Regionem amigebat. Q re Lugdunens1s Metropolita Aurelianus illum discussum prius Synodaliter, & de tanti Sacramenti reverentia horrendε adjuratum, tandem admisit& ad Eucharisticam coegit in plena suae Provinciae Synodo expurgationem: Quod ommissusquequaque satis fuit. Gualo Augustodunensis Episcopus coram omni Populo celebravit Missarum si lemnia, Et tunc suprafarum piamo is virum, in sicνι sibi ipsi conficim tia dictaret, ad Sacra sumenda, aut etium refugienda, quoquo Vellit mis , se usum nasigeret. Qui in nulla haesitam , Deum ibi , or ipse an , quod p
cepturus erat, redemptionis pretium in testimonium 2 1udicium inVocans,
Misime omnibus is pro Iettu positis, qua supra fuerant prae a Voli1 omnibus peregit. Ita fuit omni suspicione liberatus. Exstant Atta apud Ja-Foi s 3 . cobum Sirmondum in tertia parte Gallicarum Synodorum. Et in Historia sua scribit Glaber Rudolphus : Erititit quidam nostro tempore in
Clericas habitu , dum jure culparetur quodam crimine, contigis ut sume t dacter iudicio examininionis donum Eucharistiae , Calvis videlicet Sangui nis Christi. Cui notinus per medium umbilui egredi visa est pars candidus- , qμam sumpseras, e fidem scincta, dans procul dubio Gudens ικώ-cium reruus se in ne percipientis. Illico vero confitens quod Prius mPverat , dgne poenisuu. Et de Iuditha Bavariae Ducissa, & Abrahamo Frisingensi Episcopo scribit Di tmarus Episcopus Merseburgensis: Puduba in
sua viduitate continenter vivens, cum is raham Disiopum prae caeteris ista geret, invido Uustari dente dilaniabatur. Qua cum de hac luce migraret, in
508쪽
CONCILIUM MOGUNTINUM. 493eommunionem is versu ad Populum, qua merita ejus fuerint, circumstamia us iniuxit. Hoc , inquit, delictum, quo destinata fuit, s hag unquam commisit, f. in Omnipotens Pater Filii suimet Corporis 2 Sanguinis salmacra Lib. . remedium mihi provenire ad iudicium, ct ad debitam damnatiorem , anim te M perpetuam silvarumem. Et tunc cum corporis mentis innocentia sum t umeum cunctis Melibus remedium. Crediditi Populm, qu- vi siro, Er cum detra Itone iniussa plus ei profuit, quam nocere saluerit. Et de Gr*orio septimo Pontifice, ac Henrico quarto Imperatore, im vicem varie accusentibus, scribit Lambertus Schaisaburgensis: Papa A. ror . Visserum stemma celebravit, confectat sina oblatione, Regem cum cae tera , qua Irequens .darat, multitudine ad Altare evocavit, prastrensi manu Corpus Dominicum, Ego, inquis, iampridem a te, tui 1 Dutoribus litteras accepi, quibus me insimulabas Sedem Apostolicam per Simoniacam Haeresim occupasse , ct abis quibusdam tam ante quam poII acceptum Episcoparum criminibus vita v macubisse , quae mihi Iecuniam sic. Canonum omnem - sacros ordias accessum ob truxerint. Et licet munum idoneorum cerae reinum adstipulatione crimen refellere queam, eorum scilicet qm
omnem visae meae ab ineunte aetare snstiturionem integcrrime noverunt, σ
eorum qui mea ad Episcopatum promotionis Auctores fuerunt, ego tamen, ne humano potius quam divino videar niti tequemonio, ut satisfactionis compendio omnem ammbus scandali scrupulum de medio anseram, ecce Corpus Dominicum , quod sumpturus ero, in experimentum mihi hodie fiat inno- .centia meae, ur omnipotens Deus suo me hodie iudicio vel absolvat objecti re
minis sufficione, A innocens sim, vel subitanea interimat morte, si reus. Ceresia, ut solerum es, praefatus verba terribilia, quibus Deum causa sua aequissimum Puduem , is innocentiae Historem adesse precabatur, partem Tomimci Corporis accepis er comedit. Qua liberrime absumpta, mPopuIus in Der laudes, annocentiae ejus coni arulaetus, aliquamdiu acclamasset, tandem impetrato silentio conversus ad Regem; Fac erra, inquit, Fili,
si placu, quod me facere vidisti. Vertim rea consciencia torquebat Re gem , ideoque tremendam huius purgationis viam admittere non fuit ausus. Notanda sunt verba, solemnes: Exprimunt consuetos istius purgationis ritus. Et istiusmodi exempla sunt apud antiquos longe plura. Porro in selum humanarum probationum desectum adhibita semper fuit tremenda haec purgatio , ideoque Gr orii septimi, ipsa usi
etiam in istorum argumentorum copia exemplum in singulare ob singulares rationes, 'nec iacile imitandum.
Nati inter Godefridum , Goialonis Lotharingorum Mosellanorum Ducis filium, dc Henricum tertium Imperatorem belli, seu potius r
509쪽
4 94 SANCTI LEONIs NONI, A. io 4. bellionis originem prodit Lambertus Sch naburgensis: P eeti tithmringorum Dux obiu , cuius mus .defridus nobilonrae inritu iuvenu, aliaque in re miseri admodum exercuαπι, quia Ducatum Pareis sti non '. tuis obtinere , arma contra Rempublicam corripuit , Adesierrum Ducem , quem Rex Patri eius subrogaverat, proelio uoum occidit, cades Morinum est Apopulationes a rorum qu- maximas fecit . Dea omnia usue - num , praeter ea qua vel murorum praesidis hostilem impetum subterfunebami, vel sedara pecunia redemerant , in cinerem redegis. Exponit haec in tuis ad Lib. 2. V itici, indum Monachum notis Henricus Meibomius: Caralorum crotonum temporibus in Romano Imperio Ducasus non erant haereduarii, sed a moibus tamquam Pr dus , Legatis tam strabantur. Antiqua Francorum Respublica constabat Rege, Ducibus & Comitibus: Duces Provinciarum, Comites erant Rcctores civitatum ad nurum de arbitrium Regis. Dux duodecim passim Comum, Comes varios Uic comites, intenarios, aliosque oppidorum mi Pagorum Praescistos sub se habeae . Quae regiminis forma scin Gallin R no, & in Germanico Imperio recte dicitur viguisse temporibus Carolorum&Ottonum. Quomodo enim Gislibertum, ex paterna successione praetensum Lotharingiae Ducem , humiliarit atque expulerit, Ducatumque tandem fratri suo Brunoni Coloniensi Archiepiscopo dederit Otto prim . Lib. a. habes in Annalibus laudati Witichindi. Ita igitur & Godestidus Paternam administrationem tentavit in haereditatem vertere, pergitque Mo-I. t o s. nachus Lambertus: ἄDux Godsidus a Rege in deditionem acceptus, in Gisb heminis missus est euriodiendus, sci Regnum brevi te rre quietum orpacarum mansit. Utque ad sinuentem annum. Tunc enim Godefridus Dux custodia absilutus, dum videret nec intercessionem Priscipum , nec de disionem, quam stome subierat, Fbi aluuia profus, ct rei indumetare ac inopia familiaris taedio permotus , bellum rursus de integra sumpsit. Inteν
alias , quμ Reipublica intula clades, Neo-agum domum Regiam , incomparabitis operis, incendis, civitatem Virdunensim capit, mastorem mea
Ecclesiam concremaruit. Sed post modicum facti eum in tantum poenituιι, ut publice se verberari faceret, s capiam suos, ne tonderentur, multa pecunia ia erret, sumptus ad readHcandam Gessam daret, ct in opere caemem rario per semetipsum plerumque vilis mane n mimneris functus dia es. Graviorum facinorum reos Reges ac Principes olim Epiti opi in Clericos, Monachos, aut Poenitentes detondebant: Et uti solemnis enitentiae manus E piscopum, Presbyterum aut Diacinum, ita haec Tonsura Regem . ipsumque etiam Augustum Principem exuebat dignitate, ejusque recuperandae iaciebat incapacem , ac indispensabiliter irr ut
510쪽
CONCILIUM MOGUNTINUM. 493 rem. Plurima habemus & Graecae& Latinae, & in primis Ee in mediis saeculis, Ecclesiae exempla. Adeo labuntur qui existimant Reges ab Ec- clesia non posse exauctarari. . Et hinc Dux Godefridus magis Virdunensem timuit Episcopum , quam Henricum ImperaMrem: Istius manum noverat omni hujus exercitu ad d radandum esse longe potentiorem. Hinc ejus tonsuram, imb solum tonsurae metum tanta & pecunia dch militate redemit, securὲ deinceps adversus Henricum cum assumpto in rebellionis consertium &auxilium Balduino Flandrensium Comite miliataturus. Eis adhaesit ec Theodoricus Hollandiae Comes, totaque ε Loth, ringia Henricum excluserunt. Rebelles sacris interdixit Leo Pontifex, verum quod Ecclesiae gladium contemnerem, ad mitiora pacis consilia conversus est, scribitque de ipso Sigebertus Gemblacentis: Tapa
defridum Imperatori reconcilia- , Bataram pertinacins a Me , contra eum Imperator exercitum duxit, sed tandem Balduinua flexus eand Elo dis uis Imperatoris tisfecit. Ei Hermannus Contractus: Godestidus A. io p. granum venit, ct opitutinis Papagratiam Imperatoris prognenia. Balisinus
viro utrum , contemnens, vastata is exercitu magna exparte Promisci ua,
tandem ob aes dedis , ct pactum cum Imperarare Iecis. Bellum istud , cui ipse Leo Pontifex ad tuerit, Eduardus Anglorum Rex suppetias do derit, fuisse in Flandros durissimum scribit Simeon Dunulmensis. JM A. 1ois.cobus Nelerus assirmat Henriso meracum & Antverpiam suisse a Babduino restituta. Ad ahaec sunt Aquisgrani post praesentem Synodum, v rum pax non Lit firma. Q od enim & G cfridus & Balduinus rebellionem resumpserint poti obitum Pontificis, & usque ad Henrici tertii
obitum dui e vexaverint Lotharingiam. ostendit laudatus Simberrus, &adjungit: coloniageni rab Conventu habito, Bati nus es Godoridus , --diante P. .partitore ecundo, adgratiam Regis , Henrici quarta adhuc pu ri, ct pacem e cuntur, c=--λsiorum motin sedantur. Quod nempe puer Rex Molet lanam Lotharingiam Godefrido daret in perpetuam
Aliud hujus Synodi decretum, habemus in magno Belgii Chronico:
nodus Moguntiae generalis celebratur in moenetia sensti Leonis Papa Henrici Imperatoris , in qua inter alia insumetur festum Conceptisnu beata. cariae Hrginu. Chronicon quod sub betavii Dextri nomine publicavit pnanciscus Bi verus , assirmat festum hoc in Fblpania a sania Iacobo Apostolo institutum : Quod ipsum asseverat adscriptum Luitprando Cremonensi Episcopo Chronicon. Vettim de illo articulo inmoratus Bi verus ad eb erubuit, ut agi dicat non de passivae, sed de Evae Comeeptionis , seu Domuucae intra Immaculatum Virginis uterum Incarn