장음표시 사용
91쪽
tum, mi imperio, aura certe Dei amo Cain cos hscio. Nescio quia pius fidelis post suae , cum qua ex mutuo consentu dudum caste vixerat, uxoris mortem assumpsit in propria domo monasticum habitum: Quo votum suum majori iesuritate muniret. Quin εc Pultariensis Coeno iingressim petiit. Uerum dum ab Artaldo Abbate differtur, suae carnis infirmitati tentatus succubuit , & solemniter in Ecclesiae iacie duxit uxorem. Hinc quaestio de matrimonii validitate. Et in perplexa iam specie tam ille quam Abbas recurrerunt ad oraculum sancti Bernardi, qui dc ipse definire non aususcensuit esseopus authoritate istopalis I dicti. Et hinc nascitur alia quaestio, quo ex fundamento res haec perplexa fuerit, & indiga tantae authoritatis Quod enim mutata veste sigillis tum Castitatis votum sit Blenine, de iii biecutum conjugium ab ipse dirimatur, antiqui Canones nobis jam lucidissimh &iabundantissim . dixerunt. Resp. tunc ce*itasse istam disciplinam, similis voti selemnit,tem ad solam in Claustro professionem serpisse contrahi, varias fuisse D ctorum sententias, ideoque Bernardum haesisse quasi inter incudem malleum, noluisse definire, sed ad authenticum Epistoporum J Dcium remissie. Q 3od etiam Uictorinus hic haeserit , in sum
ostensum. Fuit tamen utcumque merosior. Nam antiquos Canones
bilire conatus, constanter dixit: Quint GH Opposita interim scitirentia assiduὲ profecit de praevaluit , sub Irinocentii Tertii Papaeu pleia evicit, dc omnem votorum selem ntatem ad sacros Ordines, aut Coeno. biticam, & quidem in approbato per Apostolicam Sedem ordirie pr
r Tandem nobis obiicitur Latinarum Episcoparilin, Presbytera Diaconarum, ac Subdiaconarum , id est, relictuum a maritis itis, a millos Ordines proveres uxorum matrimonium. Iptari olim post marit rum mortem fuisse validum, adeo' 8c postearum mortem nova ma Canone. ritorum conjugia valuisse quidamai erant. Ambo enim, utpote una D caro, eadem lege tenebantur: Rebmdeo. foeminarum illarum matris
monia semper fuisse irrita. Etenim prima Aurelianensis S modus ipso si rari mandat rigidissimh. de utrumque praetens .coniugem, quous
Canone: separentur, eXcommunicari. Idem mandant Epaonensis, secum
31. da Matisconensis, & prima Toletana. Quod ipsum lucidissimh patet ex none. sententia sancti Gregorii Magni advolus LMm Leonis. deopim. cinon. rit ira edixerat nullum deinceps in Sim' lia ordinariSubdiaconum , nisi solemni Uri prosessum plenam coniim tiam, & omnes usque tunc ordinatos amab uxoris usis cessire similio profitas, aut a ministerio sui ordinis. Porro Speciosas, Cathanensa Ecclesiae Subdiaconus, de viribus suis dissideas, noluit uxorem dimi
92쪽
nx LATINI CLERt CONTINENTIA. 77tere, ideoque cessavita Ministerio, ita defunctus est, & tunc eius vidua nupsit cuidam Honorato. At vero Leo Episcopus intercessit, in eravit matrimonium, ac viduam illam ad Monastrium coegit. Solius prim in usum permiserat, omne autem novum coniugium Subdiaconis in terdilaerat Polanus, hinc eadem teneri lege & i-orum uxores, idem 'que viduae Speciosi non licuisse secundas nuptias Leo existimavit. UNrum illius maritus Honoratus provocavit ad lanctum Pontificem Gregorium, atque hic dicto Episcopo rescripsit: di, ut fertur, vetu- L. 3. D. beris marum se ab admis sisne , et mn Abu quod ad 3 .F-uiam con gii copulationem migravit, praesiri non tab mente Subia cono juncta est , ut a cinnis voluptatibm abstineret. Si ergo ita severitarem, quemadmoiam edocti sumus, habere cognsis, prae iam te mulierem de Monaureis per omiua convenit relaxare, ut ad suum maritum fine aliqua
possis forma ne remeare. Si ergo Speciosus fuisset prosessus continentiam. reo judi asset Leo Episeopus t Quod nempe istius etiam uxor tune
fuisset solemniter profesta, atque ita ad novas nuptias inhabilis. Quoia circa omnes ejusnodi a Sacris Clericis aut ipserum viduis attentatas nuptias & Gregorius Magnus , & Leo Cathanensis Episcopus, & omnis semper Latina Ecclesia credidit non tenere. Quae disciplina jam dudum . etiam viguit, dc adhuc hodih viget apud Graecos. Etiam illic majorum Clericorum viduae non possoni amplius nubere. Addo simplex Castitatis Votum, licet matrimonium sebsecutum non dirimat , cum solemni tamen quoad principalis obligationis substan- tum aequari. Episcopus , Presbyter , professus Monachus, simplex . tDevota Virgo, per Prem carnis lapsum Pri etiam reatu votum suum praevaricantur. Dico: Visum suum. Item: Frincipalis obluationis. Fron
solemnitas est singulare ab Ecclesia appositum voto initium . singularis Ecclesastica Lm , ideoque ejus praevaricatio est solemniser professa reatus singularis. Hinc item qui sciens sacram simplicis voti virginem duxit. ejus corpore, quousque ab iscopo ditamsetur, nullatenus ρο- .rest uti. Conjugale debitum nec exigere potest , nec reddere. Etenim ' Deo obligatum corpus sacrilegh invasit, ideoque acquisita in ipsum p testas est quidem verum dominium, sed undequaque cons , Ehium & auligatum , quousque ista erga Divinam Majestatem obligatio Episcopali
93쪽
Expomtur ex Merios Clericorum Conjugiis natus novus Cana de Irregulari te Iugitimorum Natalium. SAerilega Clericorum apud Latinos conjugia secum traxerunt Beatium pessimum abusum, haereditariam in Ecclesiasticas dignitates
successionem,abundε expositam in scholiis ad Canones Trullanoxta m lis tamen moribus nata est bona lex: Irregularitas filiorum illegitim rum, praesertim Clericalium. In novella ad Joannem orientalis Praetorii Praefectum lege scribit Justinianus Augustus: Principis quando sitim nulla hominu, antequam inpia pro mrot ισι , μα -- eap. a. serenim naturatu atque legitimi, sed intiquis parentib s antis , mox ut procedebaiau, flebam legitimi. Qim an verum sit , est longa quaestio. Nec enim desunt rationes , quae discrimen istud suadeant statim cum primo Protoplastorum peccato coepisse. Quidquid sit, illegitimorum natalium irregularitatem Ecclesia dudum ignoravit. Etenim inter Nicephorico Cisono fetaris nones habemus& hunc: ex concubina , simo, Digamis. s. aut Trigamis nati sunt, si virtutibus praediti appareant, s sinet Sacerdotio dum, ordinentur. Exstant Canones Tomo sexto Bibliotecae sanctae. Et sancto Genebaudo primo Laudunensum Episcopo, Latronem filium L. i. e. ex damnato Cum sua Episcopa congressu natum. successisse in Cath 34. dram testantur in Francorum Historia Sanehus Gregorius Turonensis LVς Episcopus, ac in Rhemensis Ecclesiae Historia Flodoardus. Etenim tDL ' legitimo matrimonio natos, esse spurios supponit apud Grsi1α i. gorium nonum Clemens tertius. Drogonem Metensem Episcopum quis
ignoret fuisse Bastardum Caroli Magni Ioannem undecimum Pontitacem fuisse Sergii tertii ex famosa Marosia spurium refert liber Pontificalis.. Bosonem spurium fuisse ab Hugone Italiae Rege nominatum Episcopum Placentinum scribit Luitprandus Diaconus Ticinensis. Arnulphum Rhemensem Episcopum , quem ob illegitimos h Carolo Rege natales uti tanto Episcopatu indignum ejecerat Hugo Capetus, suisse a Romano tune Pontifice restitutum affirmat Radulphus de Diceto. Et Thomam primum Ecclesiae Eboracensis Archiepiscopum, quod Sacerdotis esset G I ii 3. lius, fuisse ab Alexandro secundo Pontifice d jectum, εc postea ad sancti Lanseanci Cantuariensis Archiepilcopi preces restitutum , habes apud Guillelmum Malmes rientem. Et sanctum Guilmundum, quod ipliam aemuli esse Presbyteri filium prodidissent , rmiae ad Rothomagensem Archiepiscopatum nominationi, ne discordiarum causa foret, renuntiasse.
94쪽
n E LATINI CLERI CONTINENTIA. 79&abiisse in Italiam, ibi autem a Gregorio septimo Romanae Ecclesiae Cardinalem, & ab Urbano secundo factum fuisse Aversanum Episc Tomo pum, apud Lucam Dacherium narrat Oidericus Uitalis. Plura istiusmodi exempla adducit laudatus Radulphus de Diceto , agens de Richardo Roberti instrensis Episcopi Spurio promoto ad Episcopatum Con- Anno ventrensem. Et ad Daimbertum Senonensim Episeopum suum Metro- 16ir. politam de Cathedralis suae Ecclesiae Canonicis scribit saninus I Wo
Episcopus Carnutensis: Certum habeat amantissima ves Patmitas, quia . iuramentum, quod fecerunt Clerici de non recipiendu vulgo naris in Conco
meos, vel qui sebet aliis de extranea fum lia genitis , me inconsisto fecerunt. Ipsum tamen postea probavit Ιvo, & per Paschalem fecundum 'Pontificem,Carnutensium Comite frustra recalcitrant impetravit confirmari. Eo namque tempore Duces & Comites suos passim ex ancillis B,
tardos violenter intrudebant in sacras dignitates, atque ita servili smul ' l. dc adulterino sanguine foedabant Ecclesias. Adversum illos Blemni jur mento se astrinxerunt plura Capitula de nullis deinceps in suum Colle gium admittendis Bastardis, nullisque servis, nisi ex Ecclesiae suae familia legitime natis. Et hinc advessus istud Capituli Carnutensis juramentum , tamquam dignitati & juribus suis contrarium, Carnutensis Comes potentissimh insurrexit, & ab ejus observantia cessari compulit usque ad adventum & examen Richardi Cardinalis Albanenss Episcopi, A post lici per Galliam Legati. Quin imo adversu simile Parisensis Ecclesiae Statutum ac juramentum scripsit ad Lucium tertium Pontificem Steph. . nus Episcopus Tornacensis: Ad sacri vestriis postulatus genua yrocitamus, Eput sty
magna indolis juvenem, malloris, creaemus, virtutis virum mox futurum, Domini Regis Francorum Cocellarium vestrae gr/uiae commendantes. Eum strenuh prae uicar. ac pergit. Quomam in regno Francorum qNadam
Eccses quadam sirupulosa noRlitate gloriosim, ut aestimant, Issi consuerudinem ad u serunt, ne aliqui nisi ex licuo complexu geniti promoveantur, in eis meritorum 2 virtutis excellentiam origini postponentes, praediuo Cancella- ris superbe potius quam superae titurum nati insatis objiciunt, ne vel ad eos accedat, vel inter eos ascendat. Eorum , Pater, legibiti Romana Ecclesia non subditur: Poteris , si vorueris, vel eis demogare ιn partem , veI ead penitu/abrogare. Multis instat ut Pontifex illud quorumdam in Gallia Capitulorum Statutum, tamquam Ecclesiae & Regni bono ad versum, dignetur ex- sussiare. Quin de Grinorio nono Pontifice , suos Decretalium libros vulgante, scribit Matthaeus Parisiensis: Gregorius Papa mnus in suis De Ah talibus quadam innovavit , ne scilicet illegitimi Pratarias vel Ecclesi sta ia3s. beneficia, nisi adepta a Sede Romana Mitimationis dispensatione, obtineant, scio: mde Romana coria pro impetratione tali mulsa emolumenta Provcri re.
95쪽
go Diss LRT. I. PROOEMIA LIs, Mendacissimh calumniatur optimum Pontificem. Exhisce tamen omnia I bus lucet nullam tunc usque firmam legem Ecclesiasticam adversiu B,
tardos viguisse. Et hinc quaestio est, quis ipsbs primus rejecerit ad irregulares Amdreae Lundensi Episcopo, Danorum Metropolitae , ac suo per Septemerionem Legato, roganti Si Pressterorum mi sint indifremerata sacros
Ordines promovendi, respondit Innocentius tertius: L e Tresbyterorum filiis tam ex Decreto Urbam Papa secundi, quam ex Concibo cosiuaur H viensi, quod adseros non fiunt Ordines promovendi, nys aut in Coenobia, aut
. in Coorica Regulari religisse fuerint eonversiti. Primos hrius justissimae irregularitatis autores videtur facere Urbanum secundum ac Synodum Pictaviensem. Porro Urbanus secundus adversum Bastardos edidit tres Cisone. Canones. Primum in Synodo Mes filma : Pres'terres- sses a sacri
, . Altariae ministerioremovendos decrem1mu, si aut in icio Minis, aut in Cari mos religisse obati, conversaτι fuerint. 'Secundum edidit in Synodo Cl romontana: Mnus fila concubinarum ad redises vel aliquos honores Eulo silaos promoveantur, Ur Ronachaliter vel Canonice vixerint in Ecclesiati none. tertium: Ne sibi Presbyterorum, Diaconorum, vel Subdiaconorinisi s. ad indises vel alus iunares Ecclesiasticos promoveantur, nisi Monachus vel Canonicus fuerit. Utique Canonicus Regularis. Per Joannem & Ben
dictum Cardinales, Paschalis secundi Ponti scis Legatos, celebrata Pict viensis Synodus edidit hunc Canonem: Ut filii Presb irrorum, or caeteri
in fornicatione nati, adscros Ordines non promoveantur, nisi aut e Monachisant, aut in coniregatiove canonica regulariser viventes. Praeliniones ver, nullatenus habeant. Attamen certum est Urbanum secrandum non esse primum irregula.
itatis auctorem. Etenim Sanctio Hispaniarum Regi, virum quempiam egregih litteratum & probum, sed de concubina natum, ad Epit comtum Lib. ,. nominanti respondit Gregorius septimus: Heneranus Camnes ad Sace Ep. so. g do talis 'ovehi contradienni. Et stet se a ct Apsol ea Sedes pleraque confiderara ratione tolerame, sed numquam insuis Decretis ct ean
tutiombus a concredia Canonicae tria tionis decedere. Etiam de ROthom
gensis Ecclesiae Elccto scripsit ad Hubertum suum Subdiaconum , ac in Lib. Gallia Legatum: e qudivimus Rothometensem Archiepsiopum esse Sacem Epist. i. dotis silium, quod si vemum deprehenditur, noveris nos promotioni gausas sensum nequaquam tribuere. Laudat antiquos Ecclesiae Canones, atque ira profitetur etiam se non esse primum hujus irregularitatis auctorem. Etiam Thomam Eboratens in Archiepiscopum ob vitiosos natales suisse ab Alexandro secundo Gregorii antecessore degradatum, atque tamdsm ad sancti Lanfranci preces dispensatum ac restitutum, supi a audivismus
96쪽
DE LATINI CLERI CONTINENTIA. 8 Imus a Guillelmo Malmesberiensi. Similis dispensationis ab eodem Distin. Pontifice pro nescio quo Elino litteras adducit in Decreto suo Gratianus, itemque & alias sancti Martyris Bonifacii, gentis nostrae Apo- ' φstoli, quibus vagam Anglorum libidinem, natolque per ipsam & na scituros bastardos graviter damnat, atque ita ille ci itur ipses primus ab Ecclesiasticis ordinibus & honoribus proscripsisse. Nam & ipse nescio quem Gentis nostrae Episcopum, quod adulteri & homicidae ex adulte. rio filius esset , accusavit apud Zachariam Pontificem, qui tamen ad istam quaestionem direeth non respondit. Et hinc primi adversum B
stardos Canonis authorem fateor a me ignorari.
Primum ejusmodi Canonem quidam existimant esse Synodi Meudensis, factae sub Carolo Calvo Francorum Rege, rigidissimh damna
tis omnem virginum aut viduarum raptum, ac pergentis: Filii ex hujusmodi vituperatriis conjM--e ame condiugium rimm minus lausiabile pro- 6 creati ad Ecosusicam dignitarem nusio modo provehantur, nec de tali comjugio procreari Eccle sicis ordimbus applicemur, nsi forte eos aut maxima lesiae uiduis vel necessitas postulet, vel evidens meritorum praerogativa commendet. Uerum Synodus de unica dumtaxat Bastardorum specie statuit. Eodem tamen tempore ad vacantem Ecclesiam Belluacensem, i
gitimam novi Episcopi electionem fieri mandans , scripsit Hincmarus
Metropolita Remensis, vetuitque eligi eum cui nusia nazalium dignita.
Iusti agatur. Quare videtur tunc quivis Bastardus ad Blum Episcopatum fuisse irregularis. Exstat Epistola inter Episcopalium promotionum sormulas apud Iacobum Sirmondum . Etiam per Alexandrum secundum ac Gregorium septimum videntur Bastardi a solo Episcopatu fuisse proscripti. Fuisse etiam a gradibus inferioribus proscriptos, nullo possit
Episcopus item erat ille Bastardus, quem apud Zachariam Pontificem postulavit ad degradationem sanctus ianisacius. De Remensi item, quae Arnulphum Archiepiscopum dejecit, Synodo scribit in Senonensis ad sanctum Petrum Uivum Coenobii Chronico Uonachus Clarius e Dixit non decere fieri Episcopum ex concubina natum. Eum selo Episcopatu degradavit. Quare ulterior extensio possit fuisse caepta ab Urbano secundo, & hoe in litteris ad Andream Lundensem A chiepiscopum dumtaxat voluisse Innocentius tertius. Canonum perutissimus Ponti sex non est facith de lapsu arguendus. Et hinc laudatus Urbanus in Claromontana Synodo non selum &Laicorum& Cleric
rum Bastardos proscripsit sacris ordinibus ac dignitatibus, sed&M-didit: Quianusim in Episcopum e atur, nisicuisistragatur natalium Artωώ, mari a necessitate ..licentia Papa. Ita Canonem refert se
97쪽
Anno aliis duobus priorem asserit Matthaeus Parisiensis. Nem' primo isto Canone priorem Ecclesiae disciplinam innovavit, duobus aliis ipsam ad
Clericales etiam Ordines Urbanus extendit. Et hos ejus Canones non ista Pictaviensis Synodus confirmavit, sed Ep.M.8e etiam Innocentii secundi Romana, sanisti Hildeberti Turonensis AN 66. chiepiscopi Namnetensis, confirmata per Honorium s aeundum, Dalm tica sub Innocentio tertio, Salisburgensis sub Martino quinto, ic aliae plures. Confirmarunt & hocce Pimviensis Synodi ad Urbani Canones additamentum: Fraelatumes nullatenus habeant. Licet in Monasterio seu regulari Collegio relisiosh vixerint. Basileensis Synodus addidit, quod Constit. nullus illegitimus possit fieri Romanae Ecclesae Cardinalis. Sixtus quin νο- tus extendit etiam ad illos quos Apostolica Sedes antea legitimarit. ει 'st ς' damnato coitu natos. vetuit etiam ad Monasteria admitti. Quin & decoria , . Leos ico,decimo ad S. Albanum Abbate, scribit ejusdem Coenobii M
Constit. nachus Matthaeus Parisiensis: Leorios nultam, nisigenere nobilem, aut 8 . cerae legitimum, ad Monasterium a se, auserens ignobiles illigitimos , C Rst. 8- ignotos maxime cr instabiles, ad enormia sere proniores. Postmodo ad Cantuariensem Archiepiscopatum fuit ille adiumptus , pergitque Matthaeus: Recedenti vale tacenti, redarguendo Vsitu, dixit quidam fratrum, genera ignobilisseisiegitimus, morιbus tamen praeditus Ursicientia, Leo anus nomine, qui postea, sed non immeaeate factus es t e sibi S. Albani: Afundatur totus sacro Baptismate lotus, vel non in sacrι mundatio plena lavacri. Falsa est illa ratio. R die tamen rigorem hunc Gregorius decimus quartus mitigavit. Quod legitimati etiam in Ualentina Hispanorum Ecclesia nullum possint habere beneficium, laudatus Sixtus testatur. Bathirdos item . ab omni Patriarchalium in urbe Ecclesiarum beneficio exclusit Gregorius undecimus: Opus esse voluit specialissima Apostolicae Sedis dispensatione. Et de Joanne Balle, Wicleis sta apud Anglos Presbytero, scri-3 7 bit Thomas Walsneamensis: Docuit neminem aptum regno Dei, quι non in matrimonio natus fuisset. Nemph dum vitant thulti vitia, in contraria currunt. Vs enim ignoret Jepte, ab ipso Almstolo adscriptum Samctorum Catalogo, fuisse filium meretricis pHaec igitur Irregularitas pedetentim inter varias variorum contradi ctiones invaluit. Jam audivimus non selum Laicos Duces & Comites, scit &quosdam Episcopos dudum recalcitrasse, Gregoriumque nonum
Pontificem, dum ipsam Apostolico Romani Juris Ciaici inseruit, pessimas calumnias sustinuisse a Matthaeo Parisiens. Etiam ad Turonentem L. i. iae Archiepiscopum scribit idem Pontifex: Nimis in tua provincia Eccles tr. e. is. dcformatur honesin, eo quod filii Sacerdotum, Hu non legitime nari,
98쪽
DR LATINI CLERI CONTINENTIA. 83 Assensuisne Susis Apostolica promoventur. Omnes huc usque promotos mandat dici, & pessimam licentiam pleiah eradicari. d&The baldus Stam pensis Bastardorum caulam acerrimh defenderit, infra ostendetur. Laudati etiam GrNorii in Anglia legatum Othonem sancti Nicolai in Tulliano carcere Cardinalem Diaconum , quod in illegiti- Annomos Clericos dura statuturus diceretur, a turbulentis hominibus fuisse ia37. Rraviter periclitatum, narrat memoratus Matthaeus Parisiensis. Sanctis. simos tamen Canones omnis tandem Latina Ecclesia plene acceptavit. Etiam Latinos ritus sequi consueta Ecclesia Armeniorum. Etenim Diaconum consecrare istic ab Archidiacono postulatus Episcopus, ritualiter & ipse rogat: Scitis illam esse ex sancto marrimonis nazum P Ita patet Fol. ii ex ipsorum libro Pontificali, exstante apud Clementem Galanum.
Rogat de solis Diaconis: Quod apud ipsos a Diaconatu incipiam sacri ordines, a quibus selis Urbanus secundus Bastardos prolcripsit. Licet , .
nus Canones videantur de quovis ordine loqui, eorum tamen interis pres Pictaviensis Synodus diserth ait: Adscros Ordines non promoveam sur. Et Guillelmus Malmes riensis eosdem Canones redigit in hocce compendium : Quod Presbhinorum Concubinarum situ ad Presstrem Fol. 13t. tum non promoveantur. De selis item sacris Ordinibus Innocentium teratium consuluit Andreas Archiepiscopus Lundensis. Postmodo tamen ad minores etiam ordines , ipsamque Clericalem tonsuram extensa estia regularitas. Etenim Bonisecius octavus ad minores ordines, & limplicia Beneficia per Episcopos, ad majores ver5 gradus & animarum L. curam permittit Bastardos a solo Romano Pontifice dispensari. Episco- ir.e. t. pi potestatem ad Cathedrales etiam Praebendas. H dignitates non sint, quidam extendunt. Regulares ad sui ordinis otticia & dignitates a suis Praelatis dispensari indulsit Gregorius decimus quartus. Et quidem gratiam hanc fuisse olim facillimam, lucet ex Innocentii tertii ad Calarit num Archiepiscopum Rescripto : Bastardum . qui tacito vitio permisi se in Episcopum consecrari, dummodo recte administret, & non 'M L. , krius, sed naturalis sit, affrmat non solum misericorditer, sed& utiliter dia: io. in gradu tolerari. Hinc item Gausredum, ex Henrici secundi Anglorum Regis Bastardo Episcopum Lincolniensem per dispensationem Alexandri tertii, potuisse sine nova gratia eligi & transferri ad Ebora- Annocensem Archiepiscopatum scribunt Radulphus de Diceto, & Ioannes riso. Bromptonus. od nempe dispensatus ad unum Episcoparum censeaturdi cnsatus ad omnem. m liberalitatem , non solum quoad Episcopatus, sed quoad omnia beneficia merito restrinxit Bonifacius OctaVus. ii eap. 1. Bastardos sine nova venia noluit de beneficio transferri ad beneficium, dcx. ac novo praesertim beneficio cumulari. Quis irregularitatem ad minor L a etiam
99쪽
84 DissERT. L PROOEMIALI 1, etiam ordines extenderit, ignoro. Forsitan nullus Canon, sed pia eo suetudo. Est omnino piissima. Causam edicit in litteris ad Episcopum
EF sy. Cameracensem Innocentius tertius : Ad ardos peccata Pan emum n moti vi me sola train uunt , eo quod propagatio crimi sis tali protit etur, dum M tiramuscus de vitisse rataco procedunt. Qim land
mento suit supra usus etiam Leosticus Abbas sancti Albani. Sunt tamen sundamenta , ex quibus Bastardorum , non selum ad Episcopatum, scit etiam ad inferiores gradus irregularitas videatur lon- antiquior. Etenim inter crimina, de quibus Eusebium Pelusii Meu politam accusavit apud sanistum Cyrillum Alexandrinum Patriarcham Lib. . Isidorus Pelusiota, fuit & illud: Quod Martinianum, ignotae originis h LP minem, in Presbyterum promovisset. Per ignotam originem Videtur intelligere natalo meretricios,de quibus scribit citam ad Strategium M
Lib. 4. nachum: Quod ex fornicario complexu nasiitur, contumelia asscitur, qui' . I 19. pe quod nothum ac ψurium vocetur,cst ubique locorum notetur ignomima, Me in cornaculum , sise in Dducium in ediasvr, isde exturbetur. Quanto
igitur magis a sacro Clero, qui ex Apostolico Canone esse boni restimoniii seu famae debeat, etiam apud illos qui foris fiant λ Et de Arnulpho, His roselymitanae Ecclesiae Electo, scribit in sacri belli historia Gui retio Lib. . e. Novi genti Abbas: Papa Paschabs secundus, poΠ mortem Tod ensis Epis33. copi, vices super Tominici exercisus cura suas mandavit Primberto Archiepclvo Psino. Oui elictionem Pa de Arnu ho fuerat facta eventilans secundum canonum Iura refutandam duxit. Iruscusso nimirum hominis
i nere, Sacerdotismus reperitur, qui non serum a sacris a cem praecipiturP
dibus , sed secundum Toletana Syn si si , ejus Ecclesia ia cujus in m. riam constat esse progenitum , servus jubetur fri sempiternus. Lucidὸ dicit Arnulphum ad omnes sacros Ordines fuisse irregularem: Nec id
probat ex recenti Urbani secundi Decreto, sed ex antiquo Canone Tolerano. Utique ex nonae Synodi decimo, sacri Clerici seu cum An-- , . cilla, seu cum Ingenua conjug um aflirmante esse detestandum , di ad---i jungente: Illi, ex quibus Flii geniti probabuntur, Canonica censura δε--nentur. Proles autem nata ex tali pollutione, non filum parentum haereditatem n quam accipiat, sed etiam in servitutem eius Ecclesiae, de cujus Sare dotis vel ministra ignominia nasi sum, Iure perenni manebunt. Quarta selas ' Ancillas Concubinas, octava etiam ingenuas jussit vendi, haec Toletana Synodus de filiis statuit duriora,adeoque sanxit io fames atque irregulares. De multa, quae ob inveteratam in Ecclesiis grassationem corrigi non possit, Canonum praevaricatione lamentatur in Romano suo Itinerario etiam Ratherius ex Lobbiensi apud nos Monacho Ueronensis Epist pus: Si man res a clericatu albicerent, quem etiam ex puerulis in Chorosararrm.
100쪽
DE LA T IN I CLERI CON T IN E N T I A. 8ypermitterem ' Omnis enim tunc Clerus & sacrilegis conjugiis, & haereditaria in internos gradus successione erat pollutus, ideoque constabat
solis ferh filiis Sacerdotum .Hinc & in litteris de illicitis cujusdam nuptiis
exclamat ad suum Clerum idem Episcopus : Quo circa monendF cst obmermus fratres, ut quia prohiberi, proch dolor , a mullaribus valetis nulla modo, flus de vobis generatos dimitteretis saltem esse taras, stati tacis tum geretis, ut vel in finesaltem vestro terminaretur, ct nussuam in in saeculi ἁuraret vestrum adusterium. Sacrilega Cleri conjugia esse invalida, leex ipsis natos lucidε censet manzeres, ideoque ejiciendos E Choro, seu minorum etiam graduum incapaces. Et ad hanc sanisti Anselmi Cantuariensis Archiepiscopi relationem : De Sacerdotum siliis vel concubini Librum, qui quosdam olim radus acceperunt, Ur volunt omnino redire ad im Ep. munditiaran saeculi, - - maiores promoveamur, promutunt re issam viaram , quia agendum, Respondit Paschalis secundus: De Sacerdotumfluis vel Concubina um, quam vitam renendam Praedecesseres nostri Sedis Ap solica Pontifices in Duerunt, nosse te credimus. Nec nos ab illorum vorumus
aberrare ves iis. Quod igitur tibi super las in barbaris regionibus sis ἀθ nandum , ex isus praeceptis poteris collatione distinguere. Non setius Urbani , sed & aliorum Praedecetarum urget Decreta, quae Urbano debeant esse antiquiora.
Respondeo non esse. Lucet ex hucusque dictis, ac in si per ex Theobaldi stim pensis disputatione adversus Roscelinum Compendiensem. Hunc, quod Sacerdotum filios, 3c alios ex carnis lapsu generatos esseveraret ex leges, ille de improvida ultra sobrietatem Lapientia ac de antiquorum Canonum praevaricatione arguit, asserit eκ Bastardis Ecclesiae provenisse sim mos olim & plurimos Episcopos, cum Leomano
sancti Albani Abbate vult vitiosis in ipsis natales plenh purgari per Baintismum, & adjungit: Quod autem Saterdotum situ ab ordinibus reprobemtur, ex rigore gustitiae DCttam eri , sed nusis modo iustam est. Lucide taxat Urbani secundi Canonem , uti iniquum hujus novitatis authorem. Et pergit: Qua igitur fronte quidam homunciones, non palam , sed e LM tibulis loquentes totam Campaniam tibidinosa peregrinatione polluentes. indignos Sacerdotii duant , quos Petrus est Iannes regali Saceritio dinos
esse confirmant Monachis illis, qui Gregorii septimi adversum Simo. niacos & conjugatos Clericos Decreta divulgarant, ad hocce etiam divulgandum usus suisse videtur Urbanus,lc in ipses hic declamare Theobaldus. Fundat se in argumentis ineptissimis, quae tamen omnia suinponunt Decretum hoc esse hesternum. Nec obest Isidorus Pelusiotar Martinianum enim non de illegitima, sed de peregrina arguit origine, qua olim quem fuisse Irregularem docent cum aliis multis Canones