장음표시 사용
41쪽
eundus his lapius, quando etia prior,quem poste iore obliter νre conabantur, vehementissima malae fidei suspicione laborat Quod quidem ipsimet aduersarii, non dubito satis agnoinseunt: quandoquidem etiam alias, eum in allegandis testimoniis Sactorum Patrum nobis objectis, etiam multo leuius, ut satis apparebat, inconsulto quippiam errassent, tribuendo nimirum duo quaedam testimonia auinori,cuius non erant Cypriano via delicet,cum essent Origenis eos quidem errores,a nobis itidem in responsione nostra taxato suo arbitrio in Protocollo emend reauit non sintsed adhuc durante negocio reuisionis, missis ad me, qui ex Colloeutoribus Catholieae partis, finito iam Colla inquio, Ratisbonae solus remanseram, die vigesimo secundo Decembris stylo nouo,duobus ex sua parte reuisionis negocio prae sectis, Christophoro Motolt Theologiae Doctore. Superi tende Baroniae Palatinae Heydeccensis,& Georgio Gaulero S cretario Palatino,eiusq; colloquii Notario iurato, humaniter,ac humiliter apud me supplicarunt, ut in Catholicorum responso. iam dominis reuisoribus tradito,ioca illa, in quibus a Catholicis duo illa errata notabantur, obliterarem, sibiq; integrum esse permitterem,sua eiusmodi errata, nondum obsignato Prototolis,emendare.Non enim ex industria,sed plane casu,& librariorum apsu,mendas illas irrepsisse.Cui petitioni tametsi initio refrag Ter,asserens,me quidem nunquam in animum induxisse , eos hae in remiae fidei accusare,&tacile persuaderi, incuria Amanue. sium errata illa irrepsisse attamen videri scriptum habendum L se, quod semel utrinque publica fide scriptum esset, neque consultum videri, ex eo quicquam mutare. Verum cum suam illi, titionem,enixius,& maiori studio,pari tamen semper lenitate,&submissione prout res tunc postulare videbatur, urgerent, tan
dem illam liberaliter eis, & libenter induis:simulque ut humanitate eorum expectationem etiam ruperarem, a me per Collegii nostri Ratisbonensis templum, Bibliothecam, atque Refectori umi ubi etiam vini haustus eis Mee exhibitus Ideducti sunt. Ase
ve haec ita is hahoe, locupletatara estis est Reuerend
42쪽
mmodum 3c clarissimus dominus volsgangus Hanneman,S erosanctae Theologiae Doctor, Eccleu a Cathedralis Frisin genus Canonicus, atque ad S. Petri Monachii Decanus, c. Adque velut ex parte SerenitIimi Bauariae Ducis in negotio reuisi. onis Commissarium, eum aduersarii suam eiusniodi postulationem initio detulissient,repulsam ab eo passi sunt, cum diceret, sibi fas non elle absque Catholicorum Costocutorum consent,in ea re mutare quicquamataque ad me, ii quid vellent,adirent. Et hoc ipsum est, quod in praefatione supra insinuatum meminisse non vult Hunnius, in cuius proinde gratiam hoc loco fusius referendum erat ut vel hinc intelligeret lector,quam cauti alias fuerint aduersarii, ne circa Protocollum quicquam a nostris taxatum, suo arbitrio,absque nostro concessu,emendarent, utcunque an tum de errore Amanuensium incuria commuta ageretur. Vt enim honestius, ita consultius tunc existimarunt, nobis occulte supplicar quam quod circa testimonium Irenaei iam accidit γaperta fraude implicari. Sed quanam ratione a duplicis illius errati, quod hactenus satis,ut opinor,explicatum est,nota,se suosque iam expurgat Hunius' Ad prius respondet his verbis : Quomodo in manuscriptum exemplar irrepserit vocula Probationem pro Correptionem sibisana non conflare Esto. nec enim mihi constat, Hunniusne an Hailbronnerus, an eorum opera alius quispiam eam lipposuerit. Interim suspicione fraudis res non caret , ut superius declaratum
Probationem, nihil ad inuitutum Pradieantiu a b M vocabulum, Correptionis, maxime At ego eontra aio, studio id esse factum, ex eo satis verosimilirer coniici, quod vox, - trorum, nimii ad institutum Praedicantium faciat,&nee ullius momenti speciem
habea ad comprobandam illam seripturae perfectionem qua vi Praedicantes volebant, Ia ipsa,omni alia traditione, Minsallibili Ecclesiae authoritate seclusa, sufficiat ad omnes errores incultu, &doetrina Religionis arguendos: Cum interim illud Irenaeia Mnoniu u n eo legere ita vox P Mi s ab aduersariis supin
43쪽
supposita non minimam speciem ad institutum illud eomprua ibandum habere videri posset.Existimauerit enim tum quispiam, Scripturam,secundum Irenarum, per se solam veteribus sum cere potuille, ndn quidem ad probanda , siue approbanda peccata, orae veteres egerunt sine consilio Spiritu quo iam voculam pri batilinu distorquet Hunnius. sed ad probandum siue ostendendum, quid in quaque Religionis materia sit peccatum, quidque proinde faciendum quid vitandum sit; cum retenta voce. correptionem, huius significatus species facile pereat. Quod mox solutione argumenti ab Hunnio in contraria um obiecti manifestissimum faciam. Sic autem habet. uia non iam agit Irenam de correptio vissorum in moribus sed etra, errorum in cultu doctrina , quemadmodum Salomonis in δε-Dmaniam pro si exemplum ab Irena illic positum Hendit: ides
frmiter ex eo eoncluditur ad errores etiam in culm, es doctrina commissos reaearguendor Fufficere eam , quae scripturis esset correctionem, quam Paulud 2. ad Timotheum. 3. vocat. λιγχον Ita
Hunnius, cuiquam hic primum opportline quispiam occineret illud,licet in auribus Hunnii valde importunum in 'do simum. Sed quia frustra ad lyra cantum instigetur asinus, nos Hunnii vicem praestabimus. Sic igitur debuit in forma argumentari Hunis
nius. Si peccata Dauidis, cla Salomonis.&c. etiam peruersi cultus&doctrinae,sulficienter inscriptura reprehenduntur,sive arguuntur;tunc etiam fatendum est Scripturam senacere ad omnia Q-mnino peccata, quae cuni circa cultumis doctrinam committi
possent,reprehendenda, eamq; proinde solam & sufficientem, sui misisei omnis doctrinae cultus fidei: sed Scriptura iuxta S. Irenatum, loco supra citato, sussicit ad omnia omnino peccata Llauidis & Salomonis,&c. etiam incultu doctrina perpetrata, reprehehendenda. Ergo. M. Nonne bene tibi eae Hunni,quando vides in rinem tuam loquacitatem tam belle ad formam elle reiadi sim E; 'o e ruisus male tibi est i quan 'nepti minas tu sansigas,cla nuΓcissiluam vanitatem tam aperte sentis elle detecum , di met breuiter.Huniui& in formitesnon dentem: Neis
44쪽
o maiorem nego min0rem,nego conclusonem Maiorsalla, e ineptissime falsaeit,quando a particulari vero progreditur adfariuersale, a peccatis quibusdam suisicienter reprchensis ad omnia suau vero Salomon,& Daui aut veteres illi, de quibus
loquitur Irenaeus,omniafeccata commiserint q*ae circa religio nem unquam commilia lunt,aut committi potuerunt.Minor etiaam falsia,& bis falla est. Nam nec omitia peccara Salψmonis cya
Midis,aut carierorum veterv in scriptura reprehensa sunt imusto minus reprehensa esse dicit Iraeneus,eo modo quo quaretam esse reprehensa afficinati in pecie nimirurn,&in particulari, ὀο-jurgatis personis quc peccauerunt : Nec viIum omnino pe catum, secundum Irenaeum eo loco ,sufficienter in Scriptura fprehensum esse dicitur, eo modo , quo vat Hunnius,rmnia q scripturis esse reprehensia Primo enim non simplieiter assiere Irenaeus, sullicere quoad peccata veterum Scripturae correpti nem,sed cum restrictione atque secundum quid, et bus, ait Iuscere, ne videlicet eis sua peccata a nobis ulterius exprobrari debeant ut ex dictis patet. Deinde Ireneus ne veteribus quidem ita sufficere.ait,illam Scripturae correptionem,quoad peccata,se doctrinae,seu cul entem accipere potuerint probationem, seu instriactionem,ea quae male egerunt, Velut contra Scripturae regu Iam facta, peccam
eta esse; quod iam putat Hunnius,&antea quoq; aduersarii,sep posita illa particula, Hati-m,innuere voluisse videntur:Sec diissicere Correptionem scripturae it,quoad reprehensionem itilamyarticularem,qua veteribus peccata iam perpetram si is, m tra legem Dia εγκα φον, siue αγραφον de quo plahe nil ibi
disputat Irenaeus ydiuinitus in Scriptura arguuntur,ipsisque, eteribus exprobantur, vim ipsis Irenaei perbis in Catholicolum responso adductis euadens est. Quod rursus sele clariusetiam . ex hoc Hucescit Cum enim Irenaeus di xisset, rudicere veteris: s, de his , aua sine consilio Spirit- egerunt, eam quae ex scriptu . risellet Correptionem, hi ox subiungit: Cum enim non fit pes,
b uarum accepto D 4 va, quae sunt non secundum Mus plac
45쪽
ra tum AETA, ID INFEREBAT congruam eorreptIonem. blaualis,loqui Irenaeu de correptione,quae peccatafamc5sequitur, non quae praeeedit,ne fiant Vt plane manifestum sit, non solum Hunni purgationem, qua a primae corruptelae nota se,suosque vindicare conatur, nullam esse I sed ei quoque aut cerebrum,aut conscientiam desecuse,ciuando dixit,vocem pristionem a te, isue male suppositam,nihil ad suum institutum valituram uille. at vocabulum Correptionis maxime : cum contrarium jam tume verbis ipsis. um ex mente&scopo Irenaei sit demonstratum.
Sed quid jam ad alteram accusitionem respondet Hunnius..uaeriminis falsi in praefatione arguuntur, dum pro voce probat nem, in ipsemet contextu, Lauingani Protocolli restituerunt vocem Correptionem ρ Hic sane breuiter se expedit Praedicans. fur non emendassent, inquit, σφάλUt, quod prater ipsorum menis rem irrepserat aliunde quodi non emendatum,nihilquadrasse adpropositum,cujus causa locum Irenaiproduxerant, Sed haec partim falsa,partim frigida est purgatio.Illud quidem, quatenus persuaderenititur Hunnius, priorem illum errorem praeter intentionem Praedicantium irrepsissi quod improbabile esse perius ostem dimus.Frigida autem, tum quia eo minus debuerunt vocem il- Iam probationem , postea sine consensu Catholicorum mutare, qud minus eam ad rem facere existimabant. Tum quia siue hare, sine illa vox ad institutum Praedicantium faceret, certe nullo jure poterant, erratum iam a Catholicis in Protocollo taxatum,ipsis Inseijs contra publicam Protocolli fidem emendare, ut superius lictum est,& quisque prudens lector facile intelliget. Iam ad alteram corruptelam in praefatione aduersariis obi ctam,quod attinet: Hunnius quia sorte videbat, frustra se lauare AEthiopem accusationem illam non tam ratione purgare, quam fustibus repellere nititur. In hoc altero exemplo, inquit praefator manifestum Sycophantam agit Norunt omnes,propter Amrbtudinem titterarum facilepotuisse pro V, mi ab Amanuensi litteram A. de quodscriptoris vitio tribuendum erat,bis impostor, per nequitiam μω
46쪽
sed bona verba Hunni.sustuariam enim subibis ipse citius. quam ex Catholicis quenquam in hac causa subire cogas. Et primo quide non hic agitur, quid fieri potuerit,sed quid factum sit. Dedita autem operam illo testimonio Lactantii, de quo agimus. ocem Die TAa vobis suppositam esse, ex toto contextu Verb borum,&scopo ac fine ob quem testimonium illud a vobis ali tum est nullam alioqui speciem probationis ad earn rem habituru, si secus legeretur vehementissima oritii suspicio , quae noab ipse primum praefatore hausta, sed dudum antea a Catholicis concepta,&in responso ad testimonium illud Irenaei exposita est his verbis. sed undum c Lactantii P respondetur non loqui illic Lactantium descripturis,sedgeneratim de doctrina diuina sapientia, Prot. Monac. in qua omnia, inquit, dictu prona sunt audit suavia, facilia intelle P-S νε-c e. Vbi aduersariypro DIC Tu, malescripserunt DICTA. WA I et hunc locum ad Scripturam contorquerent. Ita Catholicorum responsio Protocollo illata. Deinde esto fuerit ille Amanuensis error: at enim ne tunc quidem, postquam publico scripto a n bis notatus erat,sine Cainolicorum consenui,in ipsemet conte tu Protocollieme dari debebat; non solum ne ipsi adversalii sibi in propria caula cum praeiudicio partis ius dicerent, sed etiam ut fides Protocolliundequaq; salua,&illaesa consisteret.Sed cum de hac re in examine Hunnianae relationis a me quoq, actum sit, a persedeo pluribus.
tra Relationem Tanneri, at de insilito, sinordinato modo diri utandi μκ-c dicantium
47쪽
i ECUNDUM,Am haesine ullis notis ideo edi, t uidim- factum it planim, clarius eluc stat. animo legentis Ioni aduentiiij explicationi Plus sit ola virim partis oratione occupato. βquid obseurim videbitur,ejus explanandi non deeris alia occasio, squamis sibi Praedicantium Neoburgensium Cosga,quoadsua. reseruatam cupit in sua Relatione de Colloquio, cuisplacet hoc itidem exprobrarepoterunt Neoburgenses ut o refellendi illius,s3mdab aduersariis adductum nia Iumforte alicuipermansissemidebitur. Hoc enim tametsi vix unquam acciderit, quando Luersarii quippiam ad institutum pertinens adferebant,facilet meneuenirepotuit, aduersariis non breuiter se concise dissuta tibus, si rolixasdeclamationes, variis absurditati splenas eiaxentibus fit hoc ipsum tibi Protocollum, Lector,prolixe testibiatur quas uniuersas memoria comprehendere, docile etiam a cidat illi,qui memoria multum valet nis quis nouo disputaκῶ modo arrepto calamo, bainstar, singula disserentis verba erieipere , hartaeque mandare velit, quod ab oppostae parit OG cutoribm ipsi et non dimentibus, factum. Δ Puod ero Collocutores etiam Catholici inter res omisndum dum aduersariorum vanitatem est absurduates et aerent, interdum prolixeatis, δέ copiosius, quam acuo ersariis placuit, dixerint,id necessario se aduersa partis culpafactam ela, cum ea nunquam ad hoc adstiposset GAnguia argumentastor eparatim proponeret, o dictincte singula exuminandi copiam faceret uicet hoc ipsium non elfuerit po- Putitum, inprimis autem sessione a se . di potius, eo major rerum omnium esset confusio, o velut informe quoddam
chaos argumentorum confaretur,quo Catholicos saltem contuniabundosonon conuincendosserabant, non raro uterque Prae
48쪽
aans, nee interpotitis visibin, nee mlti interim Catholisorum re oonsione interposita, imo ne admissa quissem, contra unum Conlocutorem Catholicum trolixe declamitando argumentatus es . Eiquama ad diu ossi φλυαυ- disiiciendas minimum asi qui temporis θaciamsi erepotuisset, tamen non minimo tempore opus erat, ut omnes fusmodi quantumuis inanes nugaresumerentur, ne asioqui aduersariis occasio daretur, impudenter lamitandiu quod jam etiam nuru occasione data fecerant 2Catholicos respondere nihil potuisse,conuicto teneri,&c.
GNos ei Hunnius Protocollum Monaeense si ne ullis notis editum. Sed illud eius cor miserandum in modum cruciat, quod non sine praefatimo. nec, ut ait, Iine Tanneri latione id curauerimus
di, iublicari, aut cuiquam diuendi; cum separatim quidem edi licuerit. At praefationes,&Relationes ipsi Ρrotocollo ann Ehere,quae,ut ait Praedicans, Protoeollum cogant aliud loqui, qua verba sonant, quam fides historiae permittit, intolerabile videtur Hunnio illudq; in sua Praefatione,ex efferata cause conclamam di otia sectum, dummatur, Sed de Praefatione supra iam abunde responsum est rquod ad Relationem attinet.bene est, quodHunnius separatimeam edi licuisse, concedit. Et quinam id prohiberet, quando. tot pseudoeuanselica Relationes ab Hunnio a Rungio, a Cr mero a Magdeburgensibus,passim in imperio sparsae, dissemia natae sunt,& adeo quidem veraces,Vt ipsemet Hunnius contra v- nam ex illis Magdeburgi editam, ne sibi imputaretur, opus hab crit protestari. Atqui Relationem meam Proroeollo ita a nobis annoxam fuisse , hoe dolet Hunnio. Et merito sane dolet Praedia
49쪽
eans.De suo enim mendacio dolet. Hunnianum nimigmentum
est quod passim etiam in suo Apologetico repetit P Relationem
illam Protocollo a nobis uelut diuiduu comitem, sine quo ad distrahi non polliet,adiunctum Testis huius rei locupletissimus esse potest.non solum Typographus Monacensis, ecurus praelo uterq; ille liber prodiit ded etiam Bibliopolia exteri, quantumuis a fide Catholica alieni, quibus tota librorum summa a nostro Typographo diuendita est. Hi testabuntur,sibi integram Hille facultatem relictam, libros illos, vel coniunctim, vel separatim distrahendi. Sicut etiam hanc ob causam relatio ita a Protocollo seorsim edita fuit ut etiam singulatim utrumq; emi ela legi pol set Quicquid ergo ex hac parte fecerint Bibliopola exteri, quod
jam factum calumniatur H nnnius,id plane nec Serenissimi Principis iussu, nec Iesultarum priuato studio, nec omnino mea v Iuntate secerunt, utpote quicum idipsum Bibliopolam Serenisi simi Principis imperio non subiectum siti commodi causi sponte facturum eis intellexiuem, diserte consilium improbaui, quantum in me erat impedire studui: cum eo ipso consilio, ne Praedicantes factum calumniarentur,tum etiam, ut cum 'trumq; tam Protocollum, quam Relatio per se etiam,ac separatim ad calumnias, &mendacia Praedicantium dissipanda uatis magna vim habere viderentur, latius eorum fructus diffunderetur. Verum enim vero si id maxin factum fuisset, quod factum esse,&falso dixit,&vere dolet Praedicans quid oro hic reprehensione dignum a Di entiam esse , ait secandoris expertema at ego confidentiam syncerissimo candore plenam Talem scilicet scripsitse Relationem, non quae lucem fugeret angulosq; spectaret; Sed quarapsius potius authenticae veritatis lucem e Protocollo radiantem quaereret, quaeq; iudicium aequi lectoris e Protocol- Io ferendum ambiret, non timeret. Et hoc dissidentiae signum Praedicans LVestrae certe non nostra . Vobis enim grande quippiam videbatur, nondum edito Proto collo,mendacissimis Relatiunculis passim in nos grassari, . inter vestros dominari, ac nescio quos in aere pictos agitare triumphos, tam parum Protocolli lucem exoptantes, quam iaci. Ie ex eo vanitatis erant arguendi. Sed
50쪽
Sed quam illud iam quoque me recreat, quod hic rursusqnerula voce repetit Praedicans, nos videlicet nostris praefationibus,& Relationibus Protocollo annexis Protocosium evereat udoqui,quam verbasinant, quam fida bisuriapermittit. Vel hinc eerte quisque intelligit, quani sint vera illa, quae de victoria sua ex Protocollo cognoscenda,adeo magnifice iactabant Praedica
Illud tamen Hunnii luctum nonnihil solari videtur quod Tannerm,utant,adplurima sibii Cossoqui objecta ne s. cuti qui Op. ii.&i demstriptis re ondere potuerit. Unde etiam in suo Apologetico
Cap-2.eius generis paralipomenon catalogum confecit. Sed age dum,mi Hunni,laetare dum potes,4 quasi Chamaeleon medacii Vento pascere quam enim vana sit haec iactantia, mox infra manifestum fiet quando ea ipsa quae Praedicans a nobis in colloquio omissa iacta in absurdis Praedicanti tim recensebimus. Reiponsum certe est in colloquio ad ea, quae Praedicantes,dum argumentatium munus obirent,obiiciebant omnia,adeo ut ne q=Hcquam nostram memoriam emugere possiet, nonnunquam etiam de praeis remi sis amice moneri petiuerim. Vt vero etia ad quaslibet nugas, exo φΠ-id quas dum respondendi munere fungerentur,solo tergiversandi ξ'.' studio obtrudere solebant Praedicantes, responderemus id nee eordi nobis fuit, nec esse debebat. Etsi quid hoc unicu erat ptis dicantium votum, ut nostris argumentis relictis eorum nugas consectarernur, sicq adeo in respondentes transformaremur, quibus argumentandi munus competebat Similiter quoq, in Relatione mea propositum mihi fuit,ea quae in colloquio utrinque dicta suerantifideliter referre non alia confingere. In ex mine Hunnianae Relationis,omnia quasi de verbo ad verbum, quae in uia Relatione protulerat Hunnius,&retuli,&renataui. Et ubi tu Hunni hocansus es facere circa meam Relationem Lex qua quidem hinc inde quat dam carptim perstrinxisti, sed totam eis iusseriem ordine insequi ausus non es. Circaacrantitationem Praedicantium, cuius in Prasatione fit menti negat Hunnius, te suumq, collegam S IN GPLA - rentis Maersarii verba excepisset chartat mandasse. Hoc emm,ἔitra