Rubricae decretalis de summa trinitate, et fide catholica expositio. Io. Pauli Peruschi ..

발행: 1588년

분량: 124페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

31쪽

Expositio. II

vinot. glo.in c. I .de summa Trinit. in 6. in Ver. aeternaliter. pr pe ta. In qua essentia, quae Vna est, ut de consec. dist 3. & in c. I. 1stius tituli in ver natura. & ibi glo. Triplex est emanatio vel productio scilicet per generationem,per spiratione, & per creationem . De tertia creationis scilicet,quae est in tempore,de qua Genes. in prin. dicitur, hic non loquor . sed de duabus primis, quarum prior, idest generatio est emanatio, quae est productio substantifica ut hoc nomine utar per modum naturae, quae ut Proph. loquitur ab ςterno fuit cum ait, Ego hodie genui te idest in aeternitate, quae est ei semper hodie, idest praesens, quod oculo aeternae suς virtutis praesentia sunt omnia,neque apud eum est tempus praeteritum, neque futurum. Hanc aeternitatem etiam declarat glo. in eo.c. I .in prin.quam in parte Arriani & male t mereq; negare ausi sunt, tenentes filium non esse Patri coaete num, ut glo. refert in c. I. de sum. Trinit. in Clement. Posterior

& secunda per spirationem est, quae est productio substantifica

per modum Voluntatis . per modum autem voluntatis dicitur,

quia amor est Patris scilicet & fiiij, & etiam amor secundum voluntatem est, quia est etiam unitiuus ut ita dicam illorum P tris scilicet & hiij, sine tamen aliqua confusione, ut Athanas in suo symbolo. Per generationem vero, idest per productionem substantificam,per modum viamq; naturae producitur a Patre filius, qui genitus a patre dicitur, sed per productionem substantificam, idest per modum volutatis producitur Spiritus sanctus, qui ab utroque Patre scilicet, & filio procedit, non tamquam ex duobus principijs, sed ex uno, neque pluribus spirationibus,sed

unica spiratione,ut in c. I .in prin .de summa Trinit.in 6.quia P, ter, & Filius,& Spiritus sanctus unus Deus sunt, ut August. lixit in primo lib.de Trin.c. 13.Quam productionein,donationem dicemus & vocabimus, cum a uoluntate tribuatur, ut liberaliter communicetur illis personis omnis perfectio. Et istae tres diuinae personae sunt in una substantia, quarum una etiam indiuidua essentia est,& natura,vi de consec.dist. .c.vit. Quomodo autem substantia, essentia,& natura in diuinis dicantur declarat glo. in c. I. in princ. in veta omnibus. de summa Trinit. in Clement. In cuius diuinae naturi unitate seu essentia tres sunt realiter distin-

In diuina . fretia triplo amanatio. Gmerari, Pit. Declaratio uerboruUal 'mi, Ego hodie genui te. Diuina aternitate declarat glosa .

fili, negant Arriani er

Spiratis 14. Filius a Pa

tre produciatur perge,

rationem s

pilis no ex duobus

s ex uno processit.

32쪽

Patris perfa

na natura.

sint dua ex quinqua no-

Tertia .

notio.

Processo alia atomatis r alia temporalis. De quissa

in disinis.

Rubrica Decretalis

me personae, quarii prima est a nulla,& a nulla nata, ut In e. I .estit. quae nec est nascibilis ut his verbis utar nec Pducta,nec pr ducibilis,nec spirata,nec spirabilis,nec creata,nec creabilis,quet

inqua & innascibilitas sunt duae ex quinque notionibus,quq soli Patri coueniunt, quia solus ipse generat potentia patris gener di pro eo quod significat est Paternitas, si tamen fundamentum connotamus, idest ex qua parte Patris, ut ita dicam,est memoria faecunda, ut infra dicetur ubi de secunda persona verba erusiquet filius est, qui genitus a Patre est naturali productione, naturali faecunditate mentis & intellectus, per memoria scilicet & gen rationem a sola prima, & ista est tertia notio,quam filiatione apapellant, quae nec Patris est,nec Spiritus sancti, sed filij solum,qui unus est in diuinis,& merito: Nam sicut unus est Pater in diuinis,& non plures, sic neque plures esse filios permittitur, ut declarat

glo in c. I .de sum.Trinit.in Clement.in verbo Unigenitus iuxta illud Athanas. in suo symbolo,' nus ergo Pater,non tres Patres, unus ergo Filius,no tres Filij. Tertia,quae est Spiritus sanctus,est per comunem spirationem a prima & secunda.i.a Patre, & Filio, non genita, nec creata,scuti nec secunda persona est creata, nec spirata. De quibus Dominus in Ioan.c. 8. Is .& I6. ait,Ego enim ex Deo processi & veni, & iteru.cum venerit Paraclitus, que ego mitta vobis a Patre spiritu veritatis, qui a Patre procedit, ille t stimonium perhibebit de me. Ite ille me clarificabit, qui de meo accipiet,& ista est quarta notio,quae processio appellatur, &sola couenit Spiritui sancto,qui solus est,nec alius spiratus reperitur,& procedit a duobus,Patre scilicet,& Filio, qui spiradi vim a Patre habet,Pater vero ex se. Hanc processionem geminata reperiamus,una scilicet aeternalem,& altera teporalem,de illa qtem ali,quq ineffabilis est, sermo hic est, qua a Patre,& Filio, aeternaliter Spiritus sanctus procedit. Alia est & quinta notio, quae spiratio dicitur,quq Patri scilicet & filio copetit,non tamen Spiritui se cto, cu ipsi tantu spirent, & non Spiritus sanctus, qui est spiratus. Atq; hqc de tribus psonis,& quinq; notionibus,cui,& quomodo copetant,dicta suiliciat. Addo etia nomen personς merito posita fuisse in diuinis, vino: Athan.in suo sImbolo qn dicit,alia est.n. persona

33쪽

persona patrI alia filii, tam Quod nomen In diuinis singulare posm M.

quodda est,in quo Deitas tota existit ab alio singulari realiter separatu.Realiter inqua non P natura,sed per proprietate person Ie,ut cu dicimus Deu substatiam,explicamus, natura diuina Om- com D,-nibus personis coem, in qua no ut dicimus de homine sola vocis tr distinctione, sed vere & realiter coem. Cum vero dicimus Patre I aut Filium,aut Spum sanctum unu singulare, aut una persona diacimus, in qua Deitas ctia tota subsistit. in Deo vero substatia,aut sta H Dis Dei essetia,est ipsa deitatis natura,quae tota Deitatis persectionc G, 22. dicit. Nuc operς precisi est cognoscere tria esse nomina, quq sa ctiss.Trinitatis mysteriu declarant, secundu glo. in c.danamus in Ver. neq; genita eo. tit.de sum.Trinit. de quibus in dicta glo.Sed secundu Theologos sunt istae,notiones.s.& proprietates,ac relationes.Notiones aute ut supra dixi,sunt quinque videlicet inna- N, isnustibilitas,Paternitas,spiratio,filiatio,& processio. Relationes au te sunt hς. Paternitas quia ad filiu refertur, & ad ipsum habet relatione & respectum,non.n.Pater est,nisi sit filius, & sic filiatio et est relatio, sunt.n.ista nomina Paternitas,& filiatio, seu Pater, & ti filius correlativa,Vt not.in l.fi. C.de indicta viduit.tol. Iasin l.is qui putat nu. I9.ffde acquir.hqred. Relatio et est processio, quia RHa iis., pr supponit Spum sanctu,qui a Patre,filioq; processit,ut credere nos debem',atq; hac fide cofirmamur. Spiratio est relatio,ga prς msupponit Patre, & filiu, & alter sine altero no spirat. Innascibiliatas vero no est relatio,eo quod nulla alia persona pr supponit in diuinis. Et istae quinq; notiones duobus istis modis accipiuntur ; Nuisno inqui; & in altu quoqi sensum accipi possunt,qn & proprietates appellatur,cu propriae sint illaru personaru,quibus copetunt,Vt PM dia bus mo-

ternitas,quq soli Patri couenit,Filiatio soli filio,& processio pas- - - θ' sive .cdutaxat Spiritui sancto, quae cu istis solis, & singulari qua- p 0Hesritida, ac praecipua ratione conueniant, non tamen per attributione e

proprietates appellatur. Vtrum aute ista nomina Pater,Filius,ac Spus sanctus personis imposita sint relatiue,aut a proprietatibus,& sint nomina propria alius erit capitulus. Spiratio vero activa non est proprietas, cum Patri & filio simul conueniat. Sed inn, in s. scibilitas.i.omni ortu,origineq; carere, est solumodo Patris pro- ν ii β' Prietas,loli Patri cogruens, qui 1Olua omni ortu, X OrISme caret.

Ideoq;

34쪽

Ruir ira Decretalis

Mis agis Ideoq; Pater generat, non autem generatur, neque spiratur,n μ' - eo queat, aliquo alio procedit, ut in dicto c. I.& in c. damnamus S. nos vero eo. tit. quamuis dicantur tres esse sanctissimae personaepisse is di in una essentia, Pater videlicet,& Filius,& Spiritus sanctus; non se mi' tamen ita ut ab ipsa diuina essentia Pater, & aliae personae procor Iat dant, cum quaelibet earum personarum sit illa eadem unaq; eia

sentia diuina, ut in dicta glo. in ver. natura c. I. eo. tit. quia aliter esset quaternitas, considerata distinctione essentiae ab ipsis D. Diario personis, ut in dicto c. damnamus S. nos vero eo. tit. Pro deci dis D- ratione itaque ipsius diuinae essentiae aduertendum esse censeo,

quod diuina ipsa essentia, in cuius diuinitate tres sunt illae se Diuma σε ctissimae personae, est summe una, Se quae in plures essentias nullo. - -- modo diuidi potest,& a nullo producta, nec genita, quae nec m3Histri etiam est generativa, cum ipsa nec generet, nec generetur, ut antea dicebam,& habetur,notaturq; in c. I. post principium ibi, Gia ,διὸ tres quidem personae: & in S.haec sancta Trinitas in principio &

nis est etiam Theologorum regula. & hoc confirmat etiam L teran . Concilium sub Innoc. 3. est enim Pater, qui generat, &Filius qui genitus est, & Spiritus sanctus qui ab utroque proc dit,non autem ipsa absoluta diuina essentia, etsi Pater aliud non Diuio es ε sit, quam diuina essentia, quae etiam incommutabilis est, & im

. '' comprehensibilis,ut in eo.c. I. damnamus S. nos vero. non enim mutatur loco, quod ubique est, neque mutatur forma,quia se per actus est, neque mutatur tempore, quia aeterna est, neque

variatione & alteratione, quia semper eadem est, unica & sola: Dissi em quar&increata dicitur,quia an ullo habet principium,sic neque ' ' ' ' finem habebit, & si ipsa principium dicatur, sed absque princ Druina es,3 pio, & aliarum rerum potius principium. Et finis dicitur, sed Goμ ρυ ipia ne fine , & aliarum rerii similiter finis. ut nota glo. in c. I. in prin. in ver. aeternaliter. de summa Trinit. in 6. quia quod ad uniueri' u remm sum spectat, finis Deus est, ut dixit Bem ardus Clarauallen. in Θοε . suo libro de consideratione s. Quod & Saluatoris quoque ver-A Dre seni bis confirmatur, quando dicit, Ego sum Alpha, & Omega, idest iis ut ῆμ' principium, & finis. A Deo enim sunt omnia, tamquam a pri

2..i: ' cipio, ut Platonici etiam dicunt,& ad ipsum omnia tamquam adia finem

35쪽

finem reseruntur, atque reuocantur: quare etIam Propheta in psal.suo. Dominus regnauit in aeternum & vltra. Et haec est bre- D. Iriis Hassis quaedam diuinae essentiae declaratio, quae illud unu est, quod i Pater,& Filius, &Spiritus sanctus sunt; quae personae nullo mo do diuiduntur, neque confunduntur, sed ob eam tantummodo causam, q uod alia est persona Patris, alia Filij, alia Spiritus sancti, sunt distinctae, ut idem Athanas. in suo symbolo in principio

dixit. & est unitas cum Patre praecipue, ac specialiter, quod est consideratione dignum, quando maxime solus filium solum g nerat , & cum Spiritu sancto, qui a Patre & Filio tantum procedit, quoniam personae distinguuntur, non autem diuiduntur, sunt enim hae proprietates, quae personis Trinitatis singulariter,&unice competunt,non tamen per attributionem, quia multum

differunt ea, quae sunt personis appropriata ab his, quae sunt pro- Di DF pria personarum, ut innascibilitas, paternitas, filiatio, ac spira- Caia tio, de quibus supra disserui; quibus personae ipsς maxime differunt, atque inter se distinguuntur, sed non diuiduntur. Disserui etiam ratione esse,quoniam filius,& Spiritus sanctus a Patre ha- ---μ-bent esse, sed diuerso modo, quia filius per generationem, Spia ritus sanctus vero per processionem,&ob hanc maxime rem personae inter se distinguuntur. Propterea dixit sanctus Anselmus in lib. qui de processione Spiritus sancti inscribitur, si per aliud non essent plures Filius & Spiritus sanctus, per hoc solum essent

diuersi. Et ita in omnibus unitatem esse constat in substantia at- Unuvi ique essentia, in se scilicet considerata,in personis vero est distinctio . Ex quibus omnibus colligitur,atque concluditur diuinam essentiam in se consideratam esse prorsus indiscretam, & indi- Ω-- ῶ stinctam; personam vero in se consideratam suis proprietatibus distinctam esse. Considerata autem essentia in personis, vel personae in essentia, tunc modum medium tenet, unitatem scilicet,& distinctionem,ut Theologi communiter dicunt in primo sent. distinet. 6. Ex quo etiam colligitur aliam esse personam Patris, aliam Filij, aliam Spiritus sancti, no aliud tamen, ut scilicet sintres diuersae Pater, & Filius, & Spiritus sanctus,quae idem sunt in His, ast essentia, ut Papa dixit in dicto c.damnamus S. igitur.5: ibi glo.in f '' ver .alius sit Pater, in fin. In qualibet enim diuinarum personaru

36쪽

i J Rubrica Decretalis

illa eade diuina essentia simpliciter est,non autξ aliud:Qua de re merito tres illae person ae vn um sunt, ut Dominus in Maris. c. II. dixit,cum ait,Ego & Pater unum sumus. & aliam dicimus Patris, personam, aliamq; fili j, & aliam Spiritus sancti, sed non aliud .H Quam sententiam sequitur etia hic Hostien. in sua summa nu. 9.ii Idris. ante fin.& bene, quia in diuinis distinctio est,non secundu esse tia,sed secundu personas, siue proprietates personales inerson binc si t. les dico quia appropriare aliquid personis diuinis, nihil aliud est, nisi ipsa comunia omnibus persouis ad notitiam propriarum

uti personarum facientia alicui personae attribuere Iut Patri unit sta tem , aeternitateni , principiationem, omnipotentiam. Filio v -οῶ αρ- ritatem, speciem, exemplationem, & omnem scientiam Spiri- H tui sancto bonitatem, usum, finem, voluntatem. Et quamuis. V . alia persona Patris, alia Filij, alia Spiritus sancti,&scires nans- sint personae distinctae, non tamen tres sunt Dij, sed unus esti, Deus, ut Athanasius in suo symbolo dixit. Quod maxime illam Psis Ma- Macedonis pestem damnat, qui Spiritum sanctum non esse 22 T. Deum, sed seruum Patris dicebat, ut resert Papa I. quaest. I.

c. quos infin.

Neua HF- Ex quibus omnibus nouas ego nunc praeter alios hic colligo bri, ita increatae Trinitatis dissinitiones. Increata igitur Trinitas est tria personarum inter se aequalium, & a se inuicem distinctarum una essentia indiuilibilis, quae etiam est summe simplex, non comp sta,& quae nec coponi potest, quae fuit ab aeterno,a nulloq; crea-j ta,& prima entitas est inter omnia entia,ut in dicto c. I.&c.d. v

namus S. nos autem in princ. CO. tit. se Aa -- Secundo modo dici noua quadam ratione potest. Increatam

Trinitatem esse trium squalium personarum a se inuicem distin- ctarum ineffabilem quendam complexum, qui no excludit a dii uina essentia unitatem,simplicitatem,&incommutabilitate,quq I sibi soli nota est,& homini Christo,ut in Evang.Matthei c. I 2.legitur quando dicit, nemo nouit Patrem nisi Filius,neque Filium nisi Pater, & cui voluerit Filius reuelare: quae cognitio reuelationis non est eadem vel tanta, quanta est Patris, & Fiiij, & SpN ritus , ut in cap.de mysterio sancti minae Trinitatis dixi. . Vellicdc tertio nouo modo dici potest summam& increatam Trinia

37쪽

radidi Expositio: 1s

Trinitatem esse Dei/ Fili j, & Spiritus sancti tres personas, essentiam vero unam, ut Augustinus in suo tractatu de fide ad P trum dixit. Et ut quarta addatur nouissime etia dici potest, quod ipsa san- η ctissima Trinitas sit una de una, cum qua &vna. Quomodo aute ' & qua de causa summa dicatur. nouis hic rationibus contra vemba Abbatis, & qui eius sententiam sequuti sunt, declaro. Abbas,&alij, qui ab eo sunt, voluerunt summam dici istam san- isti .ctissimam Trinitatem ad differentiam creatarum, cuius verbi, quamuis Abb. nullam rationem reddat, illa tamen in promptu is est, cum enim aliquid creaturae competit, quod competat Crea: veti

tori, illud excellentius dicitur de Creatore: Exempli gratia si in creatura est sapientia, illa in Deo summa est, si perfectio eminentiori modo rerum omnium perfectiones in se habeat, necesse cria sest; cum ipsa sit prima causa omnium rerum,ut Aristot. dixit. Et ipsum esse per se constans cohaerensque,& sic de cςteris: qua cumque enim de suo creatore diculur in superlativo gradu semper dicenda sunt; qua de re potentissimus Deus cum omnia pos. sit, dicitur, quae eius potentiam decent. Item σαφώ- αν. idest sapientissimus, qualem vocat diuinus Plato in Parmenide cum di- γυ-- cit, solum Deum esse sapientissimum. Deus etiam dicitur iustis. M - smus, optimus, pulcherrimus ut Augustinus in libro qui est de Trinitate, dixit. oportet enim Deum, cuius est summe sentire atque intelligere ait ipse ) nec mori, nec corrumpi, nec mut ri posse, nec corpus esse, sed spiritum omnipotentissimum, mitissimum, optimum, beatissimu fateamur oportet. Quod & pra ter auctoritatem ratione etia intelligi potest, cum propter quod 'numquodque tale, & illud magis, &semper est aliquid nobialius in sua causa, quam in causato: Videtur enim ac cernitur purior aqua in fonte, quam in rivulis, qui ab eo profluunt, & lu- diores sunt radij solares in sole, quam in aere. Item videtur il- M. Maiud quod mouet excellentioris praestantiorisque natur esse eo ς si 't . quod mouetur,& illud quod agit melius &praestantius esse eo, quod patitur, & potentia quoq; sive virtus actu nobilior est, auctore Alist. 9. metaph. & Aug. quoq; super Genes.Et his de cai

sis dici sorte potuit illa summa di increata Trinitas ad differentia C a disti

38쪽

ro Rufrica Decretali i

distinctionemq; scilicet aliarum creaturarum, ut Abbati de aliis, qui illum hic lequuntur placuit, illud candelae exemplum asducendo , in qua est splendor, ut ipsi dicunt, & ignis, & calor. Item in sole,& anima etiam hoc pacto exemplum sumi potest,&in alijs rebus, in quibu4 ipsam increatam Trinitatem relucere supra dixi. Sed August. de verbis Domini dixit. Tria continere

ignem motum videlicet & vere motum,cum nulla requies detur . elementis, ex quibus mundum Deus & natura coagmentauit a Mundisi, que composuit: qua ex re nonnulli voluerunt mundum a mou Mi . do dictum, vel quod in assiduo motu moveatur; & lucem, & calorem quoque continere ignem; Cum autem motus, lux, & c Ior tria in ignis natura sint, unum tamen lumen est, cu uni aliud nec praeeat nec antecedat, nec coisse, nec promiscue sint unum,

simul vero operentur,& indiuidue, neque seiuncte, sed conium Abbatis mi cte ad similitudinem & exemplum sanctissimae Trinitatis, ut A bati ,&alijs, qui eum sequuntur placuit ; cuius si bene aduerto longa est dissimilitudo, ac diuersitas, quia nulla creatura talis esse potest, qualis creator eius e tum etiam quia tanta non potest similitudo afferri quin inter ipsas maior dissimilitudo aBferri valeat & adduci, ut infra in eodem cap. damnamus S. cum ergo veritas. Dixit etiam & notauit Hostien. hic in sua summa nume. a. post princ. licet aliquando hoc fiat ad eruditionem , instructionemque simplicium, ut hic Abbas dixit num. I. Tamen vere assimilare non possumus, neque attingere, quod is qui fecit, &factum inter se maxime differunt. Vt Augustinus quoque arbitratus est, & causa ipsa narratione superior est, qua minus demonstrare possumus, quum rem quamlibet per causas ostendamus, quia scire nihil aliud est, quam rem per causas c D- ὸ gnoscere. At vero Deus causas non habet, quia ipse est primas-- habet causa causans, non causatus, cum sit primus motor, & primumens. ut in I. phys. disciplinae tex. com. I. & in et .metaphys. & io

omnia crem 8. phys. Omnino autem ac per totum Deus demonstrari, neque

definiri nulla ratione potest, quamuis aliquando per res ab ipso

Ararino ρει creatas ,&ab ipso causatas demonstretur, quae tamen vera demonstratio existimanda non est, neque cognitio, ut idein in hac ἀ-nstrat. eadem rubricanum. I. dixit. quia de Deo, & creaturis aequaliter dicere

39쪽

Expositio. II

dicere non possumus. Ita neque de Trinitate; plus enim est de Trinitate cognoscere, quam de Deo simpliciter dicere, qui omnino sine exemplo est: Vnde Proph. psal. 8a. & 88. Deus quis similis tibi Θ ita multo magis sanctissima Trinitas nulli exemplo subij cietur. Itidem &diuina generatio quum omnem sensum

effugiat, neque ingenio ullo comprehendi , neue mente & c gitatione percipi, demonstrarique vere possit,nec ulli rei creat comparari aut conferri,cum a creaturis distet plurimum, si rati nibus inhaeremus, quemadmodum inhaerendum esse existimo. Differt etiam dissimilisque est secundum rationem, & modum aequiparationis, quia filius a Patre est genitus secundum subst tiam,propter quam unus est cum Patre, qui in eum totam essentiam suam communicauit, quando dixit in Evangelio, Ego &Pater unum sumus, ut ab igne differat, a quo nullus neque motus, neque lux,neque calor substantialiter est genitus,sicuti nec cor ipsum substantivum parit verbum, quod cordis est accidens, neque conceptum, seu animi sensum, neque prolatum, neque mens rationem, neque splendor lucem. Ab igne enim procedit

splendor, & a splendore lux, & ab igne & splendore calor. Et in hoc etiam maxima est differentia, cum inter alia quatemitas in ipso igne demonstretur, ubi est ignis, splendor, lux, & calor. Item in hoc etiam differentia agnoscitur, quod in ipsa diuina Trinitate personae sunt inter se se distinctae pro ipsarum propri tatibus dc ut personae; nihilominus quamuis etiam distinguantur, unitas ab essentia non excluditur, quum una illarum essentia tantum sit, quae si etiam in se ipsa consideretur, omnino industincta ab ipsis personis est, &indiscreta, quod earum quaelibet illa eadem essentia est, & natura, ut glosa dixit in verbo,natura, in c. I. eo. tit. ad differentiam ipsius candelae; de qua Abbas, &qui illum sequuntur loquuti fuerunt: atque etiam ipsius ignis, de . quo Augustinus multa disseruit, qui aliud est ab ipso m tu, & aliud ab ipsa luce, sicuti etiam aliud est ab ipso calore, qui aetsi ignis motum faciat a centro ad circumferentiam, Ut de ipso igne cuius similitudo magis considerada est potius loquar,& qu amuis lucem habeat, & calefaciat,non idcirco tainen illorum quilibet est ipse ignis; qui ut aliqua de eius natura dicam, quod

Trinitate o

no sine ex pis es multo magis sanctio. Trini

Diuina Ie neratio nulli rei creara eδparari vera

procedat is quid a sy, dore er qui i

40쪽

et a Rubrica Deeyetalis

quod ab re non erit,ardet,& lucet, non in sua sphaera,sed In alisna materia, cum ipse non sit copactis, concretaeq; naturae,cum sit corpus diaphanum, hoc est perspicuum atq; transsucidu,& corpora diaphana, siue translucetia non lucent, sed potius nata sunt, ut luminentur,atq; in corum superficie illa lux se perfundit, non uti est in corporibus densis, & umbrosis, ut August. intellexit. Si autem ignis in sua sphqra compactus esset, omnes stellas eclips ret. hoc etiam habet aer, qui nec lucet cum diaphanus sit, sed est illuminabilis potius; ideo ignis qui ab ipsa luce differentem habet naturam, apud nos lucet ex coacta in unum, cogestaq; mat ria, cui ipse quasi pabulo inhaerescit, & non ex sua natura in qua lux ipsa non est adeo scilicet magna, ut apud nos luceat quando videlicet ignis est in sua sphaera, sed propter accidens magis I cet apud nos, sicut & propter accidens frigefacit quandoq; ut in

aceto; suapte enim natura lucet ignis, lumeq; naturale habet noaliunde mutuatu, sed non adeo magnu,ut alijs quoq; rebus, corporibusq; valeat lumen impartiri, si in propria naturaliq; rarit te perstiterit: Verum cum primu fuerit adscitus ad materiam d fore,que tamen no sit omnino opaca, sed homini peruia, cons stim lucem emittit ipse ignis,qui est etia accensus,& quis accenderit ipse dicat, qui similiter aquς humore attribuerit, seu illum liquauerit,ut Lact.Firm.in a. lib.c. Io. dixit. Deus enim est, qui hec omnia facit,ut Gene dicitur.Sed ut aliqua hoc in loco de effectibus ignis attinga,quae neq; ab re proposita aliena esse videnu iam ouaν tu illud scire operi precium est ripsum igne qui est quartu ele- in m mentum extra suam sphaeram sit, natura stare non posse sine materia,quam postea sbi appropinquatam consumit,& hic est unus de effectibus ipsius ignis, & natura, cui competit figura Piram' dis, quς motui sursum est apta; qui etia aggregat, in uniiq; cogit omne quod sui generis est: naturae enim atq; cssentiς ipsius attria butum est,ut aggreget in unumq; cogat.ui si qnq; disgregat, separat & consumit, id suapte natura & per se non facit, sed per aliud& per accidens. Reducit etia inferiora ad superiora, quia terrea in aquosa resoluit,& aquosa in aerea,dura mollit,quia etia mollit serrum,& lapidem crematum in cementum vertit. Atq; etiam

SEARCH

MENU NAVIGATION