장음표시 사용
41쪽
igni etansitum ut condenset&cadida ad nigredinem,& nigra ad . . .
candorem traducat. Ignis etiam ventum sustitat,ignis splendet, rutilat, calefacit, fumum progenerat, ligna deuorat & cosumit, cibos dequoquit,laedit etiam atq; offendit qn materialis est, non tamen magis Salamandra laedit, quam ignis infernalis virum iustum ac probum. multa alia quoq; peragit natura ignis, penetr di, & coicandi,& diuidendi potestate habet. De Salamandra ve- salis ad ro ne credas ipsam generari in igne,aut nutriri, cum ista esse non mi νησι
possint absq; humore, qui auctore Arist. in lib. de animalibus ab 'igne prorsus excluditur, sed ex nimio frigore sibi ingenito Sal, salamaδε. mandra ipsa transit per ignem, neq; quidqua detrimenti patitur di per spatium aliquod,tamen si ibi diu moraretur, omnino ab ipso igne colamaretur. Cui summa siccitas inest,quq sua qualitas est, i quaquam ei calor quas sua propria qualitas attribuatur: sed ii cPhilosophis relinquo,& ad propositu unde recessi reuertor.Itaq; de candela,&igne, quod iam dictum est et de sole dici potest, in T,iasinii quo tria etia sunt,sphaera scilicet,claritas, & calor. In sphaera - βρα lis ignea Patre intelligere debemus, in splendore filium,in calore Spiritum sanctum. Sphaera solis,splendor,& calor,non tamen sunt tres,sed unus sol,qui vis bilis est & magnus, est enim decies Wmaior terra, ut quidam existimat, ut vero Ptolemeo placet sex gies septies, qui annuo spatio per signiferum orbem cursum suu umsi de ma conficit proprio motu . is planeta calidus est,& luminis parens ut ' ' β' ipse ignis. itaq, cesebat Anaxagoras esse sole ipsum quasi ignitu Mi mrsm carbonem, & quod inter sidera lucem effundat, solum esse a quo& ceterae stellae, quae per se non lucent,lumen accipiunt. Aliqui irmetis. voluerunt, Ψ tantu luna lumen accipiar, quae habet nomen deri- δ' πρ
uatiuu a solis luce,unde luna dicta est quasi Lucina,eo u sola I 'men accipiat, acceptumq; reddat, quod est propriti solis lumen L ' 'δε dare, nulli alij sideri magis competit . unde nomen ipse ac- sol inridi- cepit, qui ct mundi quoque oculus appellatur. De anima intel- ο - Iectiva hoc idem referri posse non ambigetur,quq secundum nomen anima dicitur quatenus corpus animat, quae sine corpore
Vtique non vivit vitam corporalem: menti ipsi &intellistentiae παῖ aliud vitae genus est, sed de anima intellectitia sermo est, quae ni γης absque corpore corporaliter non vivit, I .q.3 .c.si quis obiecerit. Neque
42쪽
anima im Neq; vero anima inqaolibet corpore habitat, sed In eo tantum, mr β ouod sensum habet,id quod animati corporis propriu eli haberem T sensum vi 2 3. q. 3. c. quod vero non λrmatum. Non enim hic
'im de corpore vegetatiuam animam habente sentimus. Quantum
vero recordatur est memoria, quae dum percipit & intelligit est
intellectus: dum consentit est voluntas: & mens quantum ipla in Vi recolit: animus vero dum vult: ratio dum recte iudicat: Spiri-- tus dum spirat & contemplatur: & sensus dum sentit,ut Isidorus
' '' dixit in a i .libro Etymologiarum. Quae omnia in anima It conu-derentur numerum, multitudinem, & quantitatem potius em-ciunt,quam Trinitatem, quae animae facultates,potentiaeq; lunt;
non tamen ut personae sanctissimae Trinitatis substantialiter ge-C iri s nitar, quamuis glo.hic in verb.simplex, & Hostien.in sua summare V WVH num. Σ. in princ. perperam dixerint hasce potentias idem esse animainsecundum substantiae rationem: Ob hanc ma i me causam, quod illarum altera neq; anima est, sicut neque m moria est homo, neque intelligentia, neque amor, neque dile-πεκε memi ctio, homo enim meminit, intelligit, & diligit, & haec tria ha- i ast be tamen ipse liomo non est haec tria, neq; illa tria homo sunt,f A L . sed unius hominis; id quod de personis diuinis dici non potest, nempe tres illete sanctissimae personae non unius Dei sunt, sed unus vere, & essentialiter Deus sunt, ut Magister sent. I. I. a.dilt. σμῖ - xit; quemadmodum etiam neque verbum est conceptuS, aut ' prolatus nec motus, seu vis motiva, quae cordi inest, tu mque essentiam positam habet in animalibus persectis pulmonem, &U cor habentibus, immo potius ut Aristot. dixit in lib. 3. qui eanima, istae virtutes, siue animae potentiae larinaliter, ac re ipsa
inter se distinguuntur, & sicut quaelibet λrma habet proprie iis bi suum accommodatum instrumentu, quo utitur ad agendum, ita etiam & quinque corporis sensus; nam quilibet 2- I bet speciale instrumentum,& tamen in multis differunt Inter se,
quamuis unam habeant originem scilicet sensum communem, a duo illi exteriores exeunt veluti a centro particulariter. At vero in diuina Trinitate, in qua pilius substantialiter est genitus, iuxta ipsarum proprietates simpliciter distincta sunt,quaru qUi
libet illarum est eadem illa substantia , & illa seu in tu ς '
43쪽
prie trium unitas,inum personaria,quae inter se vicissim distincte isunt, non potentiarum alicuius substantiae seu subiecti neque actionum & operationum quales in anima esse & cernuntur, &intelliguntur,neque proprietatum ut in sole, & igne secundum Arist. in lib. qui est de gen. & corrup. quae Trinitates improprie appellantur, sed quaternitates si magis proprie illarum substantia, essentiaque consideretur in subiecto ignis, & solis: In sole ais ny s,lo enim radij sunt multi, qui ad generationem corporum sensibi- Iium satis conferunt, ut Aristoteles a. phys. dixit, tamen unum sibiliri se MIumen sunt, & una substantia ipsius solis, radii vero qui a sole procedunt effectus eius seu proprietates, ac vires sunt solis, si- . .: s.l cuti memoria, intelligentia, & voluntas quae mentis sunt pro- Merareris,prietates seu vires, ut dixit Magister sentent. dist. I. & hoc si ita consideres in quolibet indiuiduo, ut dixi, facile comperies in m entis vim quo haec tria substantia, qualitas, & quantitas considerantur, & Σ sunt in qualibet re. Praeterea ut modo etiam dixi adest nimi um In quolibeaparum, & mediocre, similiq; ratione in huius modi genere reruinuenitur multitudo, ordo, imperfectio, atque connexio, in qui--Θquanbus tamen trium unitas non existit:& qua uis tria sint in una s ubstantia vel in uno corpore aut in uno subiecto, Ut plures arboris ris exempla
rami uni radici inhaerest ut, ij quidem multi sunt, sed robur vnsie& stipes unus tenaci, impressaeq; radici alte fundatus. Virtutes quoque eX una charitate procreatae, & membra in corporibus animantum existunt, in quibus substantialis proprie non est ge--- neratio,neque trium Vnitas,ut est in diuina Trinitate, in qua Fialius, qui est substatialiter genitus, est illa eadem integralis sub- .,finis ista stantia, quae est & Spiritus sanctus, qui a Patre, & filio eadem uni M. v nitatis conluctionis'; ratione procedit; Deus etiam est bon us, Bonm reo aeternus, & immensus, qua uis haec nomina sint adiectiva,Deoq; - tattributa, sunt etiam essentialia maxime ut glo. dixit in c. dam- sunt neminanamus S. nos vero sacro approbante Concilio in verbo neq; genita. extraeo.tit. de summa Trinit.& tamen non haec arguunt in
Deo aliam Trinitatem, quod si ita esset, in diuinis darentur plures Trinitates, quarum multae quoque essent in Filio, qui tuas multas habet proprietates, ut sumbolum ponit, cum dicit,&in δ' .Perionis proprieta4: Et mi utae incipiritu sancto , Id quod nullo,storie.
44쪽
ti modo dicendu est. Ite in Christo sunt tres substatiar diuinitatis.L
animae, & corporis, in quo tamen Trinitas non est,quia non satis I τ .m est tria esse in una substatia vel subiecto,sed supradicta cocurrat revera προ necesse est, ac etia quod eade sit potentia, & unitas ipsaru,& qaijde sint effectus, queadmodum sunt diuinaru personaru, quarus biceis, vere magna est aequalitas ut August. dixit, & dixi quoque in illonii -- capitulo de qqualitate personaru,quae in creaturis non tanta est,t f neci, in omnibus, queadmodu in diuinis personis esse videmus.
siau, . . Et qua uis in uno corpore varia membra cernamus contineri, de
varios in Ecclesia fideles, nihilomin us varia sunt fidelium dona, & ut Pauli utar verbis alij datur sermo scientiae, at ij sapientiae, de alii fides, & cstera hut usmodi; quae diuersitas non datur in personis diuinis, & si ipsae appropriata teneant, quum aequales sint,
ut in c. de aequalitate personarum dixi, quarum tantum potest una, quantum & ceterae, & eadem est natura ipsarum, & volumias : oo quam naturae identitatem,&voluntatem fit illa trium fiat unitas,quae Trinitas dicitur & appellatur,concurrentibus etiam vu--- supradictis,&alijs multis, quae nobis nota non sunt propter magnum diuinae naturae arcanum r&sic differt in modo aequipar NI rationiS, qui in creaturis cosiderari minime potest; nepe in cre
f. . 'turis illud quod procedit cernimus non idem esse cum eo,a quo procedit quedmodum in diuinis esse videmus. homo enim meminit, intelligit,& diligit,no enim illa tria sunt homo,sed unius hominis. In diuinis vero illae tres personae, etsi a diuina essentia non procedant, cum altera ipsarum sit illa eade essentia,sed una ab altera est genita, & altera adustus illis procedit, non tamen unius Dei, sed unus Deus sunt,ut dixit quoque Magister sent. &3-ran a Athan. in suo symb. Erit ergo cocluso quod nulla alia reperitur vere & proprie Trinitas nisi illa diuina, ut etia dixi in illo capitulo qui est de mysterio semctissimae Trinitatis. Caueant igitur qui de hac sancti nia Trinitate disserere volunt, ne illam limilitudinibus adeo comparent, ut omnino illi similes esse existimet, aut aequales, quin potius sic arbitretur in omnibus similitu-- G i dinibus,quas ei adhibere student magnas existere dissimilitudiaz Σὰζ ne nec quicqua summae Trinitati conterri, copararive posse, utis. ''' ira ct cu Horatio poeta dica poetice tamen, Trinitate nil maius
45쪽
generatur Ipsa,nec uiget quidquam simile aut secundu. id enim
prope dixit Horatius per caligine, quod nos de Trinitate diciamus firmiter credentes. nihil igitur lammae Trinitati comparari jam potest propter admirabile mysteriutriti diuinaru personaru P Trim . tris uidelicet&Fiiij a Patre geniti, & Spus sancti ab utroq; pr cedetis,ut Athan. in suo symb.dixit,& cois est etia Theologora catholicoru sententia.Habetur hoc et & tractatur in c.fin.de c sec.dist.3. omnia.n. sunt ualde aliasMissimilia,&tant maiestati difformia.nulla itaq; creatura quq Deo squiparari possit,neq; C -- acui pia rei cu ipso similitudo intercedit, etsi homine ad Dei im sine& similitudine factu esse Genes.c. I .legatur,cum de impro- Iari UT pria de implacta Trinitatis similitudine loquatur, ut illa dictio, ad,proprie declarat,quae non persectione,sed imperfectione ar- Dz cguit, & demonstrat,quasi non ad perfecta sed ad impersecta san- .ctiss.Trin itatis,& Dei imaginem & similitudine homo factus sit, ut in illo capitulo,quomodo sit homo factus ad imagine Dei de- μο--ε. claratur, sed quidquid sit vestigium dicitur potius similitudinis aut ς mutationis tin existere.Solus.n .Filius est plena Dei imago,& similitudo sp expressam in se Paternς claritudinis unitate, ut 'Ambr.dixit in s ua homil super Luc. c. 2 2. & Propheta 1 suo psal. Η- - 8 a.& 8 8.cum ait, Deus quis similis tibi ξ Huc et accedit,ut ex ij quae supra dicta sunt c5clusum est,qd in diuina natura no est ali- ana quo modo diuisa, seiunctaq; diuinitas, ut blasphemavit Arrius, neq; cofusa est ipsa diuina Trinitas in una persona, ut praua fuit Sabelli j opinio, sed sine confusione coniuncta,ut Athan. cecinit Viati. . . in suo symb. atq; haec est, ut supra dixi,quare uiu unitas dicatur, εquia unitas est yy maiestatis colone,& tres sp personaru Ppri rim'
tales,duo videlicet mutuo se amantes Pater,& Filius, amor aut, raω in ι--
sui est eoru nexus est Spus factus,qui ut latius infra dicetur ante initia teporu,& ante ola saecula in illa sterna, & sepiterna gloria PT G. Producitur ex Patre & Filio. Vnde Diaus in Matth. c. II. ille me clarificabit,qui de meo accipiet;qua uis Gr ci sed non recte exia a HV IMstimauerunt,Spum sanctum a Patre tantum procedere,vt gl fert in c. I .de summa Trinit.ex .in ver.Gr corum nisi dixerimus, i
quod & inc quando a Patre solum procedit,intelligant & ipsum in silio permacre . Non est ex Filio tamq uam ex se infundete, D a neque
46쪽
svali iactis neq; ex patre, & Filio tamquam ex duobus principiis, sed tam - quam ab uno, ut in c. r. in princ. de summa Trinit. in 6. Quia ex Patre procedit per Filium, & in Filio quiescit, Omnia enim,dian xit Ioannes, per ipsum facta sunt; tamen omnia intelligeda sunt prout ego semper intellexi, & intelligo secudum sacras scripturas, & catholicas traditiones. Itidem Spiritus sanctus qui a Patre , filioq; procedit per omnia aequalis est illis secudum scilicet diuinitatem, secundum vero humanitatem, secundum quam si cundo Filius a Patre producitur nulla est aequalitas, sed in hocm dis es discrepant Filius a Patre & Spiritu sancto quantum videlicet ad
μμ passiuam assumptionem humanitatis, quam neque Pater habet, neque Spiritus sanctus, de qua humanitate multa etiam dixi in illo cap. v tru una persona sit maior altera. Num autem ipsa sanctissima Trinitas fuerit de gloriosissima Virgine nata, alio in i co hanc quoque rem perstringam. Sed ne hoc aliud ignoretur ,& aliqua dubitandi occasio de Spiritu sancto oriatur, animas uertendum est, & pro maiori quoque declaratione tenendum,
quod Pater est Spiritus & est sanctus, & Filius est quoque Spiritus & sanctus, prout & Spiritus sanctus quoque ipse & Spiritus
est & sancius, spiritum pro substantia incorporea, & iminateria- PFH r Ii accipiedo: Cum vero spiritum pro persona spirata accipimus,& per hoc quod dicimus Spiritus sanctus laquam per unum no--' men eandem personam circumscribimus. Pater non dicitur Spias c, si ritus, neque Filius, sed tantum Spiritus sanctus, qui est uti iusq; 2 - - , nexus, qui etiam infinite operatur: implet enim ipse regit, agit, refrenat a malis, & a viiijs protegit, quod & Apostolis contigit, qui post Petecosten non amplius, Ut mortales mortaliter peccauerunt virtute sancti Spiritus; & multa alia facit, ut Augustinus in sua homil. super Matth.c. I a. declarat, habeturq; etiam & n latur in summa Theologiae c. 9. Neque hic praetermittendum il- Remii rL lud esse censeo,quod Papa in c.damnamus refert, Abbatem Io
zm: chimum diuisse; unitatem scilicet in Trinitate non esse propria, sed quali collectivam, seu similitudinariam iuxta illud populi exemplum, ut enim multi homines populum faciunt, sic multim h fideles in uno simul spiritu congregati,& sub uno capite, ijsdeq; sacramentis, una sunt Ecclesia, ut in actibus Apostoloru Vna
47쪽
enim Ecclesia unum cor multitudinis est credentium, cuius ca- Ereti put,& fundamentum est Christus, qui licet plures sint ac distin- ς- Ρcti, fide tamen & cultu unum sunt, & una latum Ecclesia, & qui geri Dis ad adhaeret Deo unus est spiritus,Ide in lib.Regum,Populus meus,
ct populus tuus unum sunt, ut in dicto c. damnamus. Nos vero ex Canonum decreto, ac sacro etiam approbante Concilio cre- Sa aiks dimus, & confitemur unam quamdam rem esse incomprehensi-ψί bilem, & inextimabilem, quae vere est Pater, & Filius, & Spiri- πσε . tus sanctus, ut Papa dixit in dicto c.danamus S. nos vero. in glo.
in ver.natura. eo. tit. Tres simul personae, non tamen confusae,
nequeare ipsa separatae seu distinctae, quia distinctio est in pem mininis isonis tantum, ut Athanas.dixit in suo symbolo, neque vero col- Iectar, ne omnino illa diuina essentia denegetur, in qua proprie trium est unitas, & vere Trinitas trium personarum, ubi vuterius nullum aliud est, nec minus: cum illarum quaelibet sit illa
eade essentia, seu natura diuina, ut in eo.c.damnamus. in glo.in ver.natura eo. tit. Nec altera personarum pars Deitatis est, quia ha
nulla fit partium in Deitatis 'unitate diuisio, quae omnes pers ctiones simul,& semel in diuisibiliter continet, sed unus est Deus Dra a. Pater, & Filius, & Spiritus sanctus, idest ipsa Trinitas unus est Deus, ut dixit Augustinus in lib. 3. contra Maximinum haereticum, ut Athan. in tuo symb. Sed interim antequam ad alia progrediar, hoc etiam constanti fide tenendum est, quod multo admirabilius cst, ut antea dicebam , ab aeterno fuisse, ut Athanasij νη--- ἀλsymbolum declarat,& dicitur in I. c.Ioannis, habeturq; denota- tur etiam in primo c.de summa Trinit. ex. Quare Propheta psalmo suo secundo: Ego hodie genui te, dixit, idest in aeternitate contra illud Abbatis Ioachimi negatis Trinitatis unitatem esse RHiisne veram, & propriam, sed tantum collectitiam: quae si collectiva Mμε esset, praeterquam quod illa diuina essentia denegaretur, ut supra dixi, nulla quoque esset earum personaru connexio, & vnitas in una substantia, & essentia, ut voluit Papa hic in eodem c.
damnamus, atque ut communis Theologorum sententia est,neque vero ab aeterno fuisset cosiderato illo tempore collectioni S. T, D, ra is
Itaque Augustinus in suo tractatu de fide ad Petru breuiter aperiens quomodo intelligenda sit, planissime docet inter ipsas dis .cii I
48쪽
CDra γῆ vinas personas, quae aequales sunt, cotra Arrij opinionem,ut P I pa resert i .dist. c. a.d: in c. vlt. de consec.dist.3. tantam reperiri
,--ο Au aequalitatem,ut alia alia aeternitatis ratione non antecedat,neq; potestate superet,&omnipotentia, immo no esse maius aliquod, - - vel duo,vel Omnes,quam unu,nec minus aliquod,vel oes, quam. Σῶ singul Aquin potius id quod magis est,Deum Patrem ipsum t
Ip .stris; tum esse in & totum in Patre Filium, de Spiritum sanctu in m ct mn- utroq; totum,& singulum in singulis,unde Diius in Matth. c. P tC in me est,& ego in eo. Quod etia aliud est mysterium sanctissi, . 9 s a Trinitatis,& omnium rersi maxime mirabile, nec alibi inueniri, neq; veram reperiri alia Trinitate, ut unde discessi reuertar, nisim,. diuinam, cuius mysteri u considerare per quam arduit ac difficile est,ut antea dicebam, sic ut nec verbis quide Angelicis illud e , M. primi possit. Quare S. Bernardus,scrutari pluralitatem person
,. rum in unitate essentiς,& unitatem essentis in pluralitate personarum temeritas est, dixit. Quanto ergo maior temeritas est illa scrutari,affirmareq; in candela, ut Abbas voluit, & in caeteris re-ι--λ σμ bus creatis,in quibus non insunt illae virtutes,illa potetia,admiarabilitas,mysterium,vis, facultas, & possibilitas, cu omnia apud λώ Deum esse possint Credimus ergo sancta Trinitatem, ut Leo P .pa dixit in 1 uis scripturis, de sanctus quoq; Bernardus asseruit noniaria L exemplis declaratam,non ratione probatam:si cnim humana rati sum. tio praeberet experimentum,non esset mirabile mysteriit,& fides non habereti neritum, ut August. dixit in sua 3. epist. Sc Gregor. νώθ, in in suis homil .super Ioan .c. a.& Papa in c.in domo. postprincip. iuncta etiam ibi glo. in uerb.non de uitare. Quod s etiam exemplis demonstraretur non esset sola, nec singulare quid, ut idem
ἔ νὸmι- August. testatus est. Neque uero mysterium diceretur,quemad-
mod um nos docemur ijs uerbis,incarnati uerbi mysteriti, de san- μὸ λδ etissimi Sacramenti arcanum,in quo uere est corpus Christi,ta risiae. . tum quantum fuit in Cruce,& quantum nunc est in coelo, quamuis non sit sub modo,specieq; tanta quantitate conspicua. Qua-: . An prQpx hqc diuina Omnia de quibus agitur propter magnum arcanum atq; mysterium ipsorum omni exemplo perfecte demon-Ρ-1 δ strante carent,ut in illo c.de mi sterio sanctiis.Trinitatis apertissi-.- ,ἱ me etiamdcmonsti aut, nisi noua aucrant,ddducanιq; ipsi, qui
49쪽
nouanim Trinitatu sunt auctores. haec en Im mysteria sensu peris . cipi, naturaliq; ratione comprehendi non possunt: quis enim ex suo sensu dicere, ac uerbis consequi poterit,quomodo illa altis. simi diuina uirtus,quae neq; tractabilis,neq; aspectabilis est M riam obubrauerit,& tractabile corpus humanum generauerit, & --o produxeritὸ quis pri terea suo ingenio,naturaliq; ratione dem strare poterit matris Mariς uirginitatem antepartum, in partu,& A MATpost partu,quq clausa peperit,& clauso ipsius virginis utero Do- Uirgini minus exiuit hic si ratio quaeritur utiq; non inuenitur; cum haec diuina quidem mysteria eiusmodi sint, ut non humana scientia, parta in ραν non doctrina, prudeliaue, aut ratione ulla probetur, sed alia potius Via,& alia mentis, ingenijq; ratione excogitentur, sic uir bus occultis in tali mysterio fides habeatur, ut meritum cosequi
ualeamus, si quidem ipsa diuina uirtus,ac maiestas no corporea, nec aspectabilis, neq; tractabilis,tractabile tamen corpus hvm I.;his cis num,atque aspectabile generauit,& in lucem edidit,quod uide- rsu ine' licet ad discipulos clausis ianuis introiuit, &ri in cospectum pernatiuitatem clauso Virginis Vtero peruenit humanu. Fide quoq; bit. Θ Diali c diuina probantur mysteria, per quam fidem uidetur, cosin
lcuntur,& intelliguntur: nisi enim credideritis non Intelligetis. gratuit clam
Isaias c. 7. dixit, non enim hoc fidem excedit dixit Ambros. in si 'μ 'sua epistola ad Syricium Papam, quod homo exivit de Virgine, a 'quado etiam petra profluxit, scaturivitq; serrum, & super aquas ambulauit homo: nam si hominem unda portauit, nonne potuit hominem uirgo generare ξ ut Ambros dixit. Itaque cum ad illud sacrum arcanum sanctissimae Trinitatis accedimus, abigatur procul Omnino omnis terrenarum caligo rationum,&ab ill in f minato oculo fide, mundanae sapientiae fumus abscedat,&Trianitatem ipsam fide roboratam, atq; sacrarum scripturarum, quae ς φῶς
auctoritate uidelicet sanet e matris Ecclesiae probatae sunt diui- 2;: 'no testimonio confirmatam credamus,sicuti credere nostrum OL An scium est, ac tenemur. quare Augustinus quod intelligimus debemus rationi, quod credimus debemus auctoritati. Tituba--ο bit au em fides si diuinarum scripturarum uacillat auctoritas, re
dixit idem August. in lib. 1 a. c. et . de doctrina Christi, & S.I e n rdua ait Trinitatem credere pium est, sed in rebus β- x 'i in
50쪽
'Hπ ra creatis maxime inferioribus mysterium considerari non potes nec alitui secundum videlicet naturam,& proprie, sed percon reari aenigma potius, ut scriptum legitur, in lib.sancti Epiphanij Epia scopi aduersus hqrcses. & certo quodam modo, &metaphorice magis, atque improprie in illis, illa diuina & increa ta Trinitas cognoscitur, & consideratur, quae una est & sola in diuinis, quae
in creaturis, quae modo sunt,nunc per spectatu Videtur atque cognoscitur . Vt apud Paulum legitur I .Corint. c. I 3. quia creat
RAz- - Creatoris sunt speculum in praesenti, sed in futuru Deus erit
; sinu. speculum creaturarum, in quo omnia videbimus, quae ad gau-δ nostrum pertinebunt.&sic per creaturas certo quodani: Iis modo quas cognoscitur,& consideratur diuina Trinitas; non rapve autem ipsae proprie Trinitates sunt, & in ipsis proprie insunt, uti o ὸ vere Trinitates dici, & appellari creatae possint, quemadmodum siderat r. in diuina inest substantia, ut Abbas, &alij nonnulli voluisse vi-midia dentur cum dicunt summam dici & increatam Trinitatem, ut ad ia . iis .hὰ creaturis distinguatur, & disserat . id quod falsissim um esse com-At, sin peri ex his, quae supra dixi, cum per creaturas deueniatur ad co-D. ὰλὰ gnitio uem quandam sanctissimae Trinitatis solum, quς vere Triasa Trimi nitates creatae dici non possunt, nec vera imago aut similitudo , sed potius Vestigium diceretur, ut antea dixi,quia per eas solum εχ erraim deuenire intendimus ad quamdam cognitionem illius, quae v E . a. rais & sola, ut sequentia etiam dcmonstrant, cum aliud sit diazia: Tri,i- uinitas ipsa &diuina natura essentiaque, in qua vere est trium unitas, & aliud imago Trinitatis in creaturis, per u uam ima ine
I - seu Vestigium cognoscimus, quantum scilicet humanae rationiis conuenit diuinam ipsam increatam Trinitatem, & aliud est etiarin roseis Trinitas res ipsa, & aliud imago Trinitatis in re alia, ut Genes. V D sμ legitur quae cognoscitur etiam per auditum verbi. ' Dei, & per in D: ., visum sacrarum scripturarum ut faciunt Theologi. Physici auteims ,- illam in creaturis contemplantur & speculantur, ut supra dixi,
ita veteris enim memoriae philosophi ne a proposito iam institutophis prini digrediar ut habetur in phy sicis maxime in 8. lib. per rationes
naturales, non aliter quam per creaturas quae nos ad Dei cinas derationem contemplationemq; perducunt, ut sanctus quoque
Tliomas dixit in suasit ma par. I. q. 3 a. & Apostolus Roman. I. ad unitis