장음표시 사용
901쪽
men Omnia tangemus, sed breuiter, , quod erit explicandum, explictabimus, quod vero non omittemiis, notabimus munc vero retia ipsam aggredia
ationes pro opinioue aduersariorum adducuntur Cap. II. PRimo loco opus cstiaricines, Tun
damenta adducere, quibus Aduersian maxime innituntur. Pro opinione it que Thomistarum, aliorum, Canuem opinionem sequentatam, quae est, quod non detur haec tertia dii in chio media quae formalis dicitur, solent variae ratio ne adduci. praecipuae autem videtiatur es. Te istae , qtias formalistae in medium proferunt, solum t.
r. ia. Prima, que est radiX, fundat niti ruprincipale opinionis Adtiersariorum est hae Nulla propri. passio protenditur vltra proprium suu Hi, i aequatum subiectum sed distinctio est passio elatis, ergo non proicnditur vltra ens sed ens est duplex tantum sit licet reale, Gens rationis,ut patet . Metapla ergo omnis distinctio,vel est reali vel est rationis,ergo nulla datur distinctio media, ut est distiri etio formalis, sed necessario cadit sub alter membro, nempe sub reali vel subdistinctione rationi Sta, Seciundo, qui aecumque distinguuntur istina ero distinguuntur realiter, sed quae distinguunt formaliter distinguuntur numero, ergo distinctio formalis est ide, quod distinctio realis Maior patet quia quae distinguuntur numero, unum ab que contradictione potes csse sine altero, Minor probatur: quia quae distinguuntur formaliter,distinguunt Ur quid litati
tie, quae distinguuntur quid litatiustu istinguuntur specifico, sed distinctio specifica est maior, quam distinctio numeralis, Haior, arguit minorem, quae enim specie distinguuntur, etiam numero distincta sunt,ergo a primo ad ultimum, quae formaliter distinguuntur, etiami
Tertio, suae liabent formas diuersas realiter distinguuntur realiter, essem
tialiter patet persccsed quae it ingi iun-
tur formaliter, i , i diuersas finius ex vi vocabuli ergo, credistinguuntur formaliter disti irgultiatur realiter. Quarto Omnis dii uicti a formalis, est inter tormalitates, scd sitim L a Scinnis lx est res, ergo distinctio mim ilis erit interres , .sic distinctita forinalis es distin cuo realis, quia illa est distinctio realis, quae est inter rem, rein Maior est cla ra. Minor probatur accipiantur duae flaminalitates, dicantur .&B.vet A. D sunt aliquae res,vel non hunc sic: si non, e go sunt hil, quiarcs nihil sunt inimediata ui sunt res,ergo quae distinguuntur formaliter, distin uin Ur quoque realiter
Qtiinto, que distim tantur ex naturare sunt distincta realiter: patet Ox virtute vocabuli, dicere enim, aliqua distii gutantur ex natura rei est dicere, illa distinguuntur ex parte ei, Interealiter, sed quae distinguuntii rubrmaliter distino usi tureae natura rei ergo quae distingviri tur formaliter, distinguuntur realiter Minor probatur quia certum est quod quae dista, guuntur sormaluor, non distingvitiatur per operationem intellectus quia tunc esset distinctio rationis, eicio distinguuntur ex natura rei Sexto, quod est substantia, est res vera, O. sed di malitas substamiae est substantia , eigo est res, consequetra tardi sit inguunturhb alia formalitate reae iter. Septimi succi unque hasent diuersias des initiones, cli tinguuntur realiter sed Z qu edistingiuin tur brmaliter, habent diuersas definitiones, ergo Maior probatur: quia definitio ratione litterentiae in ea inclusa,videtur sussicere ad distinctio
Octauo sit irae sunt idem realiter, di stinguerentur formaliter , sequeretur, e quod ab uno, Meodem sumeretur vinitas, distinctio secundiam rem, quod impliacat contradictionem.
Nono essentia, quid litas, res sunt unum,&Idemetas luce distinguuntur si, maliter, habent diuersiis egentias, quid ditates, ergo quae distinguuntur formaliter distinguuntur per diuersas res, vicrealiter distinguuntur.
Decitulam est Theologica, qtra in Io. Divinis
902쪽
Diin hi ubi proprie excitatur haec qumstio constrinantur omnes rationes alia. C; Omnis disse remia rationis facit compinsitionem rationis ergo omnis differentia
ex natura rei facit composita onem xi
tura rei ised in diuinis, ct in simpliciter simplici, nulla est compositio,crgo ibi nulla est diri inctio ex natura rei, sic interessenti ina resatione nam Diuinis nullsi est distincti: ex natura rei, nec minuSin ter attributa Diuina , sed solii in distinctio rationis. Alia rationes quoque ab hlijs adduci intur, sed laa sunt potissima , quibus Aduersati tollere de mediores tuntur distinctionem formalem.
opinio aduersariorum,ct cituae.
Tveritas huius disputationisii
rae intelligatur, est notanda diligenter una distinctio, quae totam hanc lit cindirimit, opiniolium Scottisse veram, vel saltem rationabiliorcm esse ostendit Cum loqui mi ir de distinctione, &identitate reati, te re, duobus modis loqui postumus. Primo modo nitelligendo pror omne illud, quod non est, nectat perpuram os crationem intellectus nostri
que operationem nostri intellectus sic distinctio realis omnis illa dici pol cst,clue cadit in rebuS, cessante, circunt scripta operatione intellectuti: tunc verum est, quod omnis distinctio,vel est a parte Ici, sine opere in te lectus nostri, vel est ex parte intellectus nostri cogitantis, hos erantis tantum , inlio sensu loquunt PrAduersari j. Verum non est hic quiescet dum res Enim sic corr. muniter accepta
est nullii plex,uinter se res ipsae vatijs, diuersis modis distinguuntur: adeo ut tollat ut omni ambiguitas,d aequi uocatio, oportet sicer quod haec distinctio, quae est ex parte rei est multiplex, neque viaico modo fit , inhinc fit quod Scoti a multiplicauerunt distinctionem istam ex parte rei, de qua multiplicatione postea diceretur S; pro nunc, ut perfla et ad propo
distinctiones: nam quae distinguuntur ex parte rei, quaedam ita distinguutur, quod una potos esse sine altera,absque contradictione ab intrinseco proueniente, ut Socrates, Plato,animal, albor, substantia, Maccidens nam licet accidens non possit actu reperiri per se, sine substantia, hoe repugnantia non prouenit ab intrinsecori ita quod accidens sit aliquid sti, stantiae, inon habeat proprium esse suuextra caucas suas, sed prouenit ratione ordinis uniuersi Unde videmus, quod hoc accidens corrumpitur, in hoc, illo subiecto, absque subiecti corruptione. Ista ergo, quae sic sunt entia exissentia extra
caussa suas, quorum unum potest esse iis ne altero absque contradictione, dictam.
tur proprie res: distinctio orti cadit intercas, dicit tardistinctior Palis proprieta&est maxima distinctio et quia est inter
reli S rem; Alia autona sunt, quae distinguunt ni ex parte rei, id est sine operatione intellcctiis, rion tamen ita distinguuntur, quod unum risit esse sine altero abraque contra dictusne immo sunt a se in uiacem inseparabilia, tamen Ex parte res h heriret sentiam, naturam diu Crsiam, tiam nullo intellectu cogitante Sistae dicuntur non reS, sed realitate rerima, quae pluris p si intcsse in eadem re, ut Intellectus , Voluntas iii anima Intellecti lia, Vni Um, Ortim, Bonum inente; Risibilitas in homines ista enim fiunt entia realia,' re existentia in rerum natura, tamem se sic sunt connella, quod unum exist re non potest sine altero, absque contradictione inberii in n. Nurari nequc enim sicies csse, no esse; Uniim, Vcrii mulsonum,oc nec potest esse anima rati natis, quin sit Intellectus, Noluntas: sunt ergo alia entia , vera entia realiter tamen sunt ex parte rei ante operati nc mintcllcctus quoquo inodo ditier si ,&disi incta.
Ha c distinctio appellati ira Scoto, suis sc quacibus , distinctio formalis , quae ut patet, etiam ipsia est caepari resu sine operatione intellectus, di orae mine potest dici realis et tamen , qui , non, si maxima disicinctio ex parte rei, situm,oportet necessario hanccti Inctio non est interiemin rem proprie dicta nem, queaest ex parte rei,di tardei in duas t supra cxplicauimus , dicitur pro 'rio
903쪽
noin e disiacto formalis.1inc patet in quo consistat punctus difficultatis inter duertarios, IIS IC-gant enim duertari , clari hanc distinctionem formaeleia in ta eam esse ex parteret, Madmittant solam distinctione nisi alen proprie dictatrie parte rei tamen ali i ii sunt, qui illam concolin , feri sub alio nomine, colice libre in nrie dii nimctionis rationis ratiocinatae distinguunt enim distinctionem rationis in duo luem, bra, scilicet in distinctionem rationis ratiocinantis , via aiunt distingui illa , ue solum per operationem intello asistingtr intui instinctionem rati nis rati cicina te, Maaec aiunt di tingui il- l. 1, que per rationem quidem disting uin tur, sed ratio reperit occalionem, tua damentum in re que in idem fere incidit cum liac distinctione formali, quanos dicimus esse mediam, si explicetur rectet innatan reuera non conueniunt, nec
sunt idem, secundum et positionem qii rundam Thomistarum, ut patet ii, quaestione de distinctione attribritonim in Deo, Me potenti j anime voluit nimqtiod discit ictio ex natura rei sit ex parieres scindat nenialiter tantum, non actualiter et sed actualiter perticiatur ab intelle civ. Nos vero volumus , quod itin damentaliter, rictu aliter distinctio sit ex parte rei Sed ut omnis ambiguitas tolla tur, nos dicimus , illa distingui tot maliter , quibus ecp.rite rei nullo cogitante intellectu competit diuersa quid ditari&el sentia, ita quod actu est distinctio in re sine opere intellectais, non autem fundamentaliter tantum,ita ut perficiatur ab intellectu, ut patet in exem plis adductis
drod si hoc modet Aduersari intellia
gunt distinctionem rationis ratiocinate, sunt nobiscum si vero aliter,dissentiunt. Modo quod detur talis distinctio rmalis, est prohandum, scinde rationibus Ad uersariorum sitis iaci cinus.
Primo quidem Theologice facili me probatur pluribus rationibus, de quibus in quaestionibus Theologicis . Pro nunc
una, vel altera tantum contenti erimus, Prima desumitur ex Scolori Sentent di scinct. S. quaest. .confutando opin. D. Th.
de dist attributoturn, Me sit haec. In Deo
reperitur Intellectus, Noluntas secum dum propriam rationem Cirinalem sua , ante quamcumque opera toneni nostri intellectus. Vndet nullo cogitari te nites le ctu creato in Deo est intellectus, volutitas secundum propriaris rationeire formalite tu Hoc de se patet alioquin quando dicimus in Diuinis Filium produci per modum intellectus , hoc non esset indreat sed quid intentionale, sic Triniata I a Diuinis, Gemanationes essena quid intentionale si enim principia emanationum ellent in Ddo ictentionaliter astum, conssequentur etiam, reliqua, quae proueniunt ab eis,esient intentionalia, non realia Hoc supposito facto, probo quod intellectra foririaliter distingit tura volutata te in Deo, intellectis, Volun tas distinguutitur in Deo, sed non distin-giniretur realiter, nec rarione tantauri, r-go distinguuntur formalit tri Maior propositio est cuidens, patet enim, quod tu dicimus Inrepectum, de voluntatem, non signincamus et ladem rem, sed quid diue nim quomodocumque illi ad sit pro nunc diuersiam Minor habet dii membra Primum quod non distinguuntur realiter, per se patet et tita Intellectus Diuinus non potest este sine Voluntate , nec per se existere neque vittis Theologus diacit, quod ii tellectus, de Voluntas Dei, di stingitantii reali ted ut personae Dsuinae e loquimur enim nunc nos de distincti,
ne reali propria, quae est inter rem, re Secundum membrum est, quod non distinguuntur ratione; quod probatur sic: Si Intellectus, Noliantas solum perrationein distingiteretur, sequeretur, quod ex parte rei idem esset principium iiij quod est Spiritus sancti, sic quado dicimus Filium produci per intellcctiam, Spiritum sancti im per Voluntatem , hic diuersitas esset tantum per nostrum modum intelligendi, sed ex parte iei non iminus posset dici Spiritia in sanctii in produci per Intellectum, Filium per Voli inta tem quia ista duo principia essent scillim
distincta ratione.Sed ista sunt tironta, resalsa quia illae production CS,&Cmanationes,essententia int itionalia in cntia
rationis, quod est blaspiremti. Nec valet responso Caietani, Eliormii Thoiniatarum ,
904쪽
alior in quod distinctio Intellectus, C. 33 voluntatis est in Diuriis Ormaliter fun- , damentaliter, non Ormaliter actualiter;
tiis iam si fundamentaliter, renon actualiter . . distinguitur Intellectus a Voluntate in Deo,ergo Filius rinaliter actualiterno producitii per Intellectuin, nec Spiritu scsanctus actualiter rma iter, per Voluntatem Sed cum per Caietanum Intellectius, voluntas sint idem actualiter tam aliter, erit verum dicere, ex parte rei, Spiritus sanctus actualiter Orm iliter producitur per voluntatem Consequentia deducitur q ita si Intellectus Diuinus, Ac Voluntas , non distinguuntur actualiter formaliter ex preis rei ergo sunt idem acui aliter Ormaliter ex parte rei Cons
quentia patet: tioniam idem actualiter Grin i liter, Via Laudein actualiter tarmaliter, sunt contradictoria rei er quae non
cadit medium Si autem Intellectus , Voluntas sunt dein actualiter Grinaliter ex parte res,ergo qua ratione dicimus
Filium producit per modum Intellectus , Spiritum sanctum per modum Voltuaratis, poderim us dicere, quod Spiritus sanctus prodiicitur per modum i tellectus, Filitis permodiim Voluntatis e parte r. l quia Intellectus, Volantasiant de nix parte rei actualiter foret. Hi in aliter. Praetcie i,dicit Caeletanus, quod cubra Intellectus, v Voluntas Ormaliter undamentaliter distinguunturm uia licet e sentia Diuina initi cratio ire Ormali contineat cimitia attributa tarmaliter, ut It tellectum volun atem,&c. tame: fortualiter esse uti Diuina exequitur ita cuius
libet attributa propria, ac si illud attribtitum esset formaliter, rictu distinctiam ab alio et Intellectus a voluntate;&propter hoc etiam dicit, quoda: vellectus, devolianta S, ante omne opus intellectus distinguunttit non rna diter, sed virtualiter, At ex hac respontione seqttitur, quod ante operationem tellectus nostri , e sentia tale quae gener Het, Ac spiraret, ut
principitii in proximum qu , quod est subfum Probo Conseq.idii iam quia dicis, quod ei senta a Diuina exequi tir propria cultis libet atri ibuti, ac si illud esset actu diltinctum ab alijs at genetare est prin
priuin intellectus , ut principium proximum quo spirare est proprium voluntatis, ut principium ploximum quo ergo si essentia exequitia propria inici lectus, e sentia est principium 'roxim Iaa,quom maliter ex parte rei Filius producitur, cesseritia est principium proximum quo tarmaliter Spiritus cinctus spirati iri Patre. Filio Insupet si virtualiter tantum
distinguuntur, non actii, sequitur ut iri priori argumento dicebamus, quod non minus erit verum dicere Spiritus sanctus actualiter Ormaeliter producitur per it
Secundum argiumentum Theologia Cum omnino quo sile coli incens est, quod supponitur i.capite tetigimus, imina est secundum Theologos quod perstina Diuina conitituiturixel Teiitiatam relationes item secundit in D. Thom at essentia est communicabilis ex parte rei, personaestituommunicabilis ex parte rei, de haec incommunicabilitas inest personae per relationem personam constituentem : hoc
totum est ceritim tunc sic, quandocumque sunt aliqua duo, tiorum unum diit inguitur ab altero per solam operationem intellectus: led ex parte rei sunt omnino idem, si ambo constituunt tertium, alterum illorum non potest dare constituto modiim et sendi oppositum alteri constituenti sed sic est, quod relatio dat personae, quae est constitii tum exissentia, dc ipsi met relatione Oppositum modum
effendi ipsi essentiae , ergo relatio distinguitur abest e trita,neduini itione, sed ex
parte res Minor est clara Maior quoque est euidens et quia si aliqua duo ex parte
rei sint omnino idem , v ltim per operationem intellectus nostri distinguuntur , quando veniunt in constitutionem alicuitis terti j praeterquam quod non f cient constitutionem ex parte rei unti in non poterit dare esse cii uersum ab altero ex parte rei, quia ex parte rei iam sit intomnino idem .
Tertio certum est, quod essentia diui ena non est distincta a tribtis permnis re liter quia in Diti in is esset ita aternitas , quod ei haereticu in , Cc est diuersias mire per digitationem intellectus nostri r
quia itinc ex natura rei non competerent
905쪽
a in praedicata essentiae, alia personis: cle essenta enim verum eth dicere est tantum una est communicabilis , C. quae praedicata non competi in Diuinis petii nis Insuperducimus, Pater Duex xd ullus spirat,&c.qua non competunt essen- , ergo ei lenta adistinguitur persionis aliquo modo ex parte rei Hanc appella- . Is distinet onem flarmalem, ergo distinc tio formalis datur. Sed ut aliquas rationes Plutosophicas adducamus, est haec disputatio ab omnibus intestigetur, notandiim est illud, quod liabet Arist.in principio Primi Perihermenia; ficilicet, quod nomina significant conceptus , quos in
mente habemus conceptus autem si 'nificant res, ex hoc deduco, quod quando nos explicamus aliquam tam per diuersa pr edicata, illa praedicata cum sint voces tateranini, significat conceptiis, cillic ceptus signiticant res proprias, non quid labricatum ab intellectu licet enim ii O- .mintaint imposita ad placitum , tam nres , quibus sunt imposita, non sunt ad placitum, sed in rerum naturae In signi-ricant autem scin per re ritatum una
pol sit esse sine alia absque intra dictio ne, non enim risibile significat rem, Die possit esse sine liomine, idem de uno bino, c. quae non polli intelle sine etare dcc. de istae dichae sunt realitates, latae ergo entitates significata per haec praedicata', non sanientia rationis, alioquin omnia quae intelliginalis cssententia rationis iust, siquidem illa percipimus, Mintelli ei-mus per conceptus, &praedicata ea significantia, Stante hoc fundam euto arvili-rur sic, unicuique competunt suersit predicata, et homi ni competu ni intelligens sapiens, disciplinae capax, c. ulti praet- dicata competum homini e Cp it te Et
qtita nullo intellectu cogitate insunt ipsi homini at ista pinedicata signi ieant res
non autem res petr se existentes , qu. nim una pol sit esse sine altera quia alta
Diaedicata sunt inseparabilia ab li omine; neque etiam distinguuntur sola ratione ab homine, rentur eis in ergo entitates significata: per illa predicata distinguuntur fori n. liter. Quod si quis dicat hoc novalere: quia etiam dicimus homo eli species,animal est genus tac quae praedicata
chas. Respondeo, quId ista praedicata, species genus, C. non sunt imposita ad Agniticandum res reales, siud ad significari cluin res intentionales fabricatas ab rite lectu nostro immo ut fiat diti eremia inate praedicata realia, intentionalia, debemus ponere distinctionem formalem nam praedicata realia distinguuntur ita maliter inter se, non autem predicat ii tentiora alia. Vnde consequenter ad hoc diximus in Theoremate de suraritat m,
formarum, contra Iandunum,in alios , Id quod incomposito non sunt tot forinae , quot praedicata: quia praedicat quandoque sumuntur arealitatibus , nona formis;est et D caepe una res tantum, stamen ibi tria plures Gemalliatos, Ure li tates qua Ormati ter distinguitia tot. Secundo probatur auctorii .ite Aristo e telis limo Physicorum toti s 8. Oct.vsque ad rq . mouet, nam dii bitationem: an ruratus ii unus Marguens ad tartem negata iam, inqtrit, ii od non videtur v-nus, quia moltis est ab agente ad passu ne actio tute: an passi, non videntur unus
motiis; soluens quaestio aena, in itiit , quod Itiis, qille tinterctgens sepatien S, est vitus numero, sed plures ratione:
t ei in agente est actio;ut est in patiente est pasti in Ex quo patet, quod si quis aut ab Alii totele anachio , passio sim diuersi motus realiter, respodebit A-VItotcles ne illa quam, sed unus, tamen
a quod acto, passio, distinguuntur ratione,id est Cirinaliter: nam actio, pastio non distinguunturior opus nostri
intellectus, perii nur enim in eis diu, casarae iei quod non solum fundamentaliter, sed acti ante Opcrationem in teli citis agere non Est pati, nec actio Ust pascsio, ergo intelligit ouodiunt diuersii: tione, deliquid si ut, essentia, laxparte rei ergo C Aristotele datur identitas realis, cum qua stat divinctio formalis. Alia arguinenta iubentur apud Fo malist S.
906쪽
. I tale soluuntur, sed pi Hertim Per illam distinctionem, citia in in initis capitis praecedontis explicauimus. Dicorioitur, quod distinctio realis, ductus modis accipi potest; nomodo, pro omni illa diuinctione, qua erit practe opus inicit clus nostri &sic omnia, quae distinguuntur aliquo modo ex parte re possunt bci caliter distingui hoc modocta
runt argumenta Aduersariorum in sic concedimus,quod ea, quo distinguuntur tormaliter distinguuntur quoque realiter,iclest distinguuntur aliquo modo ex parte rei sine opere intellectus alio modo accipitur distincti realis prodrie, scilicet, pro illa di ita iactione,que cadit interrena, ct rem, quarum una potest esse sine
altera abscure coiit radictione intrinseca, lio m. io non concludunt arra tamenta Aduersariorum Nos autem intendinatis o tandere, quod ii iter distinctionem Icalem proprie accept.im,&inter distincrionen per Opus rati nisu tantum cadit distinctio me ilia, quae non es inter Cina ct rem,sed inter realitatem, re realitate, qU. Immos appellamus di litici ficinior
Hinc ad Primum argum C in talia , conis ae ccdimus totum primum Syli isti, cui m is sed cum dicit in Minori Pro sol bis mirum. Omne ens, et est reale, vel rationis , respondeo ei id ora in Sens, vel est te
id est opus rationis, vel est rationis , id essper opus intellectus S hocm do conc clo, quod omnis in inctio, vel est realis, vel rationis: sed nego itiod omnis dis inctio sit realis, id est inter rem, renn vel rationas,ld est per oeus intellectus nolles, quia inter illas distinctiones naedia diastinctio tormilis.&ex natura rei.
edi Ad Secundit in me ora norem . Adprobationem, concedo primam I TORO
sitionem, quod distinguunt i toninaliter, distinguantur quia dita in te; iacum dicit, quae stringuuntur qui id ta-
tiue,distingium Dir specifice,l cci ab aliis haec propositio negetur,&rata Gai: biliter:
quia clist inctio specifica, propi eloquendo,escretum, noni calliat tim distinctio fi malis velo est realitat Vm. Declaratu redistinctio specisca proprie loquendo
ei qua cadit inter species specialissimas;(quae enim differunt specie subalterna, potius dicuntur disici regenere, quam spe. cie, in complectitur nedum species aricommuni, ora isas a siligularibus, sed
simul complectitur Iaat Uraia communc,
singularia in sic Homo dicitur specifice differrea Leone, quia Homo es in tura communis, complectem omnes Hor iudi Leo est natura commimis complectens omne LCones qUa citiae nature minuta es, cum sitiis fiagul Hibiis, dira
ferunt maxime realiter, id est, non solum munero, ut indiuidua eiusdem speciei, sed magis: quia addunt disterentiam specificam mite est penes naturam communem, re ipsa quoque si realis, maxuma ex parte rei et quia videmus mari- in disseri e Socratem ab hoc boue ,
Ditterentia vcso forna ili tantum est intim ea litates, ire ab inuicem in actuali existentia separatae mancie non pos sunt, ut luci lectus, voluntas in Ani-ni .l, Cti si undum nos, sunt ipsam etesiassentinam me rationalis , Eadem res rei alii ,htamen habent rationem suam sol malam, siue conceli; bilitarem distin-C .im,vc num, Vertimi Bonum in en Anio Tamen accipiendo clitterentiam spe ec incam large pro districtione quae est co
ψ id de latcm propriam , qtl ectimqucllla vi, potet cc iacecli illa Milior; Sed cum ait d istinctio specificam i euit distincti nem rati mel allam , nego hanc Propositi liciar; lul. liccidis ei lita lolpecifica sit maior, quam ni imCr ili S, noli talia in semper arguit, ct infert duiunctionem ivlnei lcm ut actio hyallio, is tritico distingi untari , Stapacta si in dra tingulas ituri liniarum; Ilcm in Acriit . boc a C sc Socrates trilingui in il secllic ne tamen stinguuntlar in uine Di Item in lacte dulcedo,&albedo distingi iuntur specie
litat non distinguant m admem , sectit dum homi stas, qui aiunt, acci lentia ill- diuiduario indilis luatione ut btecti; modos bicctiun dulce. Fiat iube inis Eoo in
907쪽
in lac ste est Mem numero , Ergo&l lduo accidentia sunt idem numero , licet sectus sum nos reuera differant num cro; sic de multis alijs Non ergo semper distinctio pecifica arguit dis -ctioncm nia moralem, sed aliquando scilicet , quando cit differentia spectrica proprie , id ei minitur adniersis naturis communibus habentibus propria indiuiditas uinettilaria quae existere posssunt qtiantum est ex seu line aliis naturis non autem hia veliticatur de differentia specifica improprie accepta , , quieest proprie disterentia formalis , ut dictum est. Vel 'spondeamiis ut infra , cap. vltim o,negando Maiorem est O aim usum, quodqtierimique distingi iuntur numero , distinguuntur iraliter , accipiendo distinctionem realem insensu, quem m-pra explicauimus, id est prodit Terentia
quae eit interrem , hiemet multa enim differunt numero sic , quae tamen hortadisserunt rea Iiter , ut unum attriblitum
ab aliori voluntas , intellectus in
sic de aliis ideo est notandum, quod aliquid di terre numero , potest intelligi duobus modis Uno modo, quod dicterat subie sto ab alijs , vi loquuntur Graeci , hoc pacto illa solum distinguuntur realiter , quae sim res omnino separatae . hunum existere potest , vel actu existit sine altero , ut Socrates, Franciscus , similiari vel quae sunt in diuersis stibiectis , ut albedo So cratis, albedo Platonis. Alio modo aliqua disserunt numero quia ratione propriae realitatis di serunt , ita quod unum non ei alterum , unum , quantum est ex sua ratione formali , pol et esse sine altero, si eli et tantae entitatis, ut pocset per se existere , sic in eodem subiecto pol Iunt esIe plura , numero distincta tamen non sunt subiecto distincta Exemplum In eodem subiecto sunt phira accidentia numero , ut in lacte eodem, est dii lcedo,, albedo, quae numero differunt: in eodem Ente est Vnitas haec , Bonitas haec , Neritas haec . VM patet:quia sunt in diuersis Predicament , in unoquoque Praedicamento
sim romnia pertinentia ad complementum illius Praedicamentiri quia Praedic iis menta sunt impermixta, ideo singularii unius Praedicamentis non constituti ritur per aliquid alterius Praedet intenti, alio quin fieri pollet ut aliquid unum uin ro , esset secundum essentiam in varijs Piaedicamentis, contra seta Indam Regulam Antepraedicamentalem Alistotelis , Diuersdruiri generum, c. hoc pacto diuersae forinalitates diti erunt numero in eodem subiecto, hista, quae hoc modo diti erunt numero , non est necessievi semper differant realiterti cur ali,
do , dulcedo in lacteri sed sufficit , quod differant rinaliter Vniras', minitas, veritas i eodem ente Illa ergo propositio, arcumque diis erunt numero diti erunt reariter iton est uniuersaliter vera, nisi in j., qua dissertini numero quia sunt in diue si iubiectista ui alijs veri, faIlit tapi .essertim in ijs, quae dii rerunt numero ratione propriae reali
Ad tertit in negatur,qtiodea quae distinguuntur formaliter , dii inguanti ripertarinas dis uagi iuntur enim per formalitates , realitates non per se
Adntiarium Respondetii ex dichis; ad uia
sectuarium tamen breuiterdicitur, quod Ormalitas eli res, accipicndo rem prout distinguitur aberit rationis , non proprie, prout accipi tui ita distinchione reali.
Ad quintum Respondetur, quod quaera idistinguuntur ex nati ira rei, distinguuntur realiter, Un proprae , sed prout distingua realiter est idem quod distingui
praeter operationem intellectus. Ad siextum dicitur , quod formalitas aussubstantiae, es realiter substantia, suo stantia omnis est res, ut te accipitur communiter pro ente, quod non fit per operatIoncm intellectus; non tamen veritin
est quod omnis substantia tam in rectori quam in obliquo, id est omne quod est aliquid substantiae, sit res proprie dicta: nain rationale est substantia , tamen non est res per se existens sine animali, sine honesiae. Ad Ad sitimunia respondetur ut ad se ess
908쪽
cand tim, perlioc idem patet ad octa
A . Ad nonum iam patet ex dictis , quod verum est, quod res quid litas sunt idem, accipiendo rem,ut contradistinguitur ab ente per petationem intellectus A. Ad decimum respondetur communia ter,quod non valet Consequentia, qui ad faciendam compositionem , necesse est quod aliqaidhaebeat rationem actus ,
aliquid potentiae, ita lic fit compositiori sed quandocumque non aduenit ratio potentae, rictus, ibi non euenit compositio. Ad propolitum, non semper quaecumque distinguuntur tarmaliter, habent rationem aetas, potentiae, ut sunt attribura, rellationes in Deo, in quon In faciunt compositionem. Sed de his uberius
agam in Disputationibu Theologicis fauente Deo.
considerantur duae diuisiovet O ter estentis,iulans reale, et ratiovis isti erae t de triplici Gyriscilicet essentia,ex,
stentia, s subsissentia. Orp. V.
nius Sirectus quein omnes alijs sequut tuton quaestione de Formalitatibus, ante- quain respondeat ad propositam di ficultatern , praemittit quasdam diuisiones quarum Prinia est h. ec. En diuiditur in is
Ucusque probatum est dari distin
etionem formalem contra Thomia, a stas, tali Os CStra Scholam Scoti. Super sunt modo non pauca dubia, contentione; inter Scotist is circa declarationem istius distinctionis thrnialis. Prirno est dubium de numero distinctionum: ex dictis eni in tres t. riuum sint distinctiones, ures identi a CS ei S respidentes nempe,idetratidas,&distinctiorationis,identitas, distinetio malis, denutitas, distinctio Ornialis, tu. TClim di inter distinchionem realem, rati
Est ergo primum dubium principale
an dentur plures alia distinctiones praeter
eundum dubium principale est in declaratione istius distinctionis formalis .
Anteqiram autem ham dubia examinentur, oportet considerare quasdam diuisiones praemas,quas cotista praemittut quarum cognitio non est inutilis. Anto-ens reaele, en rationis; subinfert , si quod iure ei diuisio Aequivoca Anatagi in sua Aequi uocata Anilogata . Hic
nonnulli introducunt quiritionem de v-niuocatione entis sed haec est aliena a praesenti instituto, Me ea egimus suo loco motanda est tamen breuiter Otu i cisis cuiusdam tam tradictioni , qua apparet ira ilia Scoto: iram Scotus r. Sentent distinet. . 3.quaestione 3 A., quaestir in corporis Stata. principio, dum loquitur de univocatione entis,aperte disputat de Entereati, quod est commune Deo, cieaturae,SUollat ii e , Accidenti, hoc etiain statuit obiectiun adaequatum Intellectus,ut suo loco diximus:nec unquam dixit, quod ens commune etati reali, Menti rationis, sic univocum. Et secundum hunc sensum loqui Intur omnes Scotitiae, tim dicuntem esse viriti una tamen ipsemet Scotus in tertia questione odlibetali , articulo I .in principio , aperte dicit, quod ens Communissime acceptum,prout se extendita leti create, id ens rationis, iniuersaliter ad quodlibet conceptibile . , quod non includit contradictionem, posse
set poni obiectum adequatum lataeae mnostri;&adiungit, quod non curat, an haec communitas entis, ad ens reale , en rationis sit communitas Analogiae vel Uni uocationis, sadducit rationem
quia nihil potest esse in e ligibile , quod
non insudat rationem entis hoc modo , quoniam cludens contradictionem non est intelligibile est ergo contradictio in dictis Scoti. Resp dent communiter, recte omnes Scotisteri quod duplex est obiectum Intellectus, scilicet motivum, terminatiuum motiti uni est,aequo mouetur Intellectus terminatiuum est, quod non mouet, sed producitii ab Intellectu, postea ab ipsomet Intellectu cognoscitur,ut sunt siccunde intentiones;quia ergo cognitio Intellectus crini- natur quoque aclista entia rationis c gnoscuntur enam, Intellectu, tamen
Intel lactum non mouent, hinc siliquod Tec iure
909쪽
ro commune tans reale, de aluus
Sed tunc est aliud dubiumsi quia leto ens
inmitiae Cliti reali,&iationas, si est obiectum In reli orari debet hab re aliquam unitatem, non ergo erit Aequitio-
m,vcriscunt Sirectus,tali Forniali gi sederit in iocum , vel Analogum sic ens commune cnti, ali menti rationavest Aequiti cum An ilogum ii Ob ergo unitatem proportionis Aequiti et, Sed dices, qui ut est Aequivocum,non potest poni obiectii in Intellectus, ita pondeo,quod obieetum ratiuum Intellectus non potestiue aequi iocum, sed hoc non est necessarium de obiecto terna uiativo
Ad hoc respondet valori u , )βVixim ce Obiecto terminatiuo .
De unitatem proportionis, stamen est Aequi vocumri e hoc modo etiam alii respondent, respontio est bona nam vidia imus in Theoremate de Umuoc tione entis, Capite i. Analogia proportionis, attributionis, licet proprie a cepta sit unitas minor unitate nivocationis , tamen Etiam quandoque , sitae cum Aequivocatione , ut quando itinciatur super nomina , non super rem ut ridere in hominori ela in pratis est Aequio um Analogum se Iadiam proportionem et ridere enim in homine,&i: a prato ex parte rei nullo modo con
litas competat Ieculusis intelationibus
competit enim eis non primo, sed cocundario: quia non sunt entia vera, sed facta ab Intellectu . Alia di tilio communiter assignatur . sed praesertim a Scoto, . Sentcntlartem distincta es quec stione i in principi sol urionis quotioinc, quae est, quod triplex est eis scilicet, Subsistentia: Exi me stetitiae cevissentia: Esse subsistetrisae competiterit , quod cit incommunica- Etiabit ut quo, , quod , Quid autem sit et i, esse incommunicabile , ut quod ut quo deciaratur per eiu oppositum: l-
sed solum secundum imposi lud est cornmunicabile, uta iod c uod
rionem nominis , quia communiter ditatur homo iider cum exultat , pr ta cum florent, dictititur ridereri etiam Animal latrabile, Piscis marinus , Sy-dus caelest dicuntii Canes, petr communem appellationem, scd ex parici Tei tuta est conuenientiari tamen ridetredecim- dum communem modum loquendi ,
proprie competit homini : pratis voro per similitudinem quandam , sed quae tota ficta est ab homineri ha liaec pmportio est Analogiarae iiii uocari ita in Propositori ut etiam dicit Scotus in illa
tertia Qtiod liberali, secundum mimrnem appellationem,omne illud, ouod est conceptibile sine contradictionc sine sit Osreale , siue sit cla rationis , dicit res et Sciruentia lationis dicetin tu res cli conueniunt in hac voce E significiit quid conceptibile ab intesti tu secundum communissimam appeti inem hominum et tamen ex parte Illam habent conuenientiam , Ac sic itDolnen Aequivocum de tali: Oni etiam
habet infitiora sitib se, de libus praedi
catui , ut homo de indiuiduis, Ereto per oppositum incommunicabile, ut quq l ,
est,quod non habet inferiora sub se, qui
bus contra iuniceriir, e de quibus pcrdi-
tur, C erate , o c. communicabile,
ut quo est, quod dat iste Normale alicuit ei: sic onanis Orma tam substantialis, quam accidentalis, dicitur communicabilis, ut quo talis rivom denominatio in usu recepta est Stua si quis quareat, quo homo est homo rei pol dcmus ratiotiali; adeo quod clim tarma sit, ova res Est talis mi in dicitii commuinicabili , Ut quo; econuerso, illi id est in conani unicabile,ut quo, quod non est forma, nec dat esse formale alicii rei . Ad propositum in diuidua de Praedicamento Substantiae divum tu tuo nam unicabilia, ut hod, ut quo quia non testenti asseriora sobrie, de quilinis pia diceimir, ii sutris III a dantes esse alicti luci Sulla incliuidua dicti ritu is abere e schi: bsistentiae:quia suntia comm inicabilla, ut quod,&vt quoti
910쪽
Esse fit stentiae igitur est existere extra causas suas per se, mon in alio,cuiusmo . di est esse sol tum substantiae primae; esse existentiae , est esse extra suas causas prae
A. Speratim in Intellectus , sic om
. ne illud, quod est in rerum natura extra musas suas,&extra Intellectum, dicitur habere esse existenti unde hoc esse est uniuersalitas , quam esse subsistentiae eluia esse subsistentiae coin petit tantum primis substitnt ijs at esse existentiae omnibus Praedicantenti sim partibus Substantis,ut Materiae per se, Formae per se, EA Quantitati, c. Tertiollocotlt esse essen-- tiae, quod ponitur mulus, sed quid il-
- . lud sit, nota conuenit inter omnes ' Pror intelligentia est notandum, quod esse essentiae vcnita essentiaim essentia autemost,qtiae explicatur per definitionem ,
diciturqtii lduas: quod ergo habet quid clitatem, definitionem , habet quoque essentiam , mi consequenter u queli ibet esse essentiae qn odist dictum habet esse cognitum , siue in cognoscibile , Multa autem sunt, quae habent hoc este delitiae Alum , siue ullo elle subsistetitiae, es iusteritiae , ut rosa in hiem quae millibi eli, cre iturae in Mente Diuina antequain sint productae deum, e dcni stre omne illud quod habet esse in causis fuistantum , sed,
non est Extra suas causasta haec enim entia sim cognoscibilia per suam este
Suidias non uiri , nec ecistinit. Est modbsu es non leuis disputatio, an hoc esse essentiae se es sit aliquod esse reale, uiuachin abisse
ex litentiae rata quod rosa cum habet ei se es tantiae habeat dis reale , licet non sit extra suasi tu stam non habeat esseno . exit tutiae Henticus , ut recitat Scotus, opto. r.Seiuentiarum distinctione g.in princ.miaestion putauit , quod esse Usseiviae sit esse reati distinctum abesse existentiae; Unde voluit, quod esse, quod hahent Creaturae in Mente Diuinarii e- quam acta creantur , sit aliquod e sei te ipsiarum Creaturarum , quod pistri simul cum existentia Liciat com-rh, positionem , homillae candem sententet uniuitinent quoniam dicunt res creatas et e compositas exesi , ossentia ,
Bootta, quod volunt essentiam rei esse quid dis inclum realiter ab existentia eius tra
facere com pC suionem Cum illa. Zaba s. rella quoque librori de M.tteria, C p.
ponit nanc distinc orienti Entitas sis ostsiimi duobus modis Prinis inradopesinsigniticare ellantiam, nempe, cum sum turentitas pro graera rerum , cani illsignificat essentit in hominis umificat vero mistentiam, quod est ac deii, intentionale tam sumitur pro accidente quodam intentionali, adueniente ipsi essentiae,iudicat enim , quod existentia nil aliud sit nisi accidens intentionale adu niens eirii habenti essentiam . Sed hane reret. sententiam teijtat Scotus ibi, multis rationabus; De quare alias in Theologia Sus
ficiant herationes pro nunc , si illud eic quod re ut ire habentiu sente Diuina,esset esse reale Creatura ruina, Cre uu- re non crearentur in tempore a Deo vilia creatio est productio ex hilo,, transitus a non ciri penitus,ad esse,nihilo pre- supposito incitante hac sententia, Creatio non esset productio ex nihil omniuno, de aliquo enae reali, sic creatio non esset creatio, stod generatio,siue quaedam alteratio Secundo Philosophice, si rosa in hic ne & niuei s literens, quod habet dii; in cauus suis,habet crum esse Iealtatcquutir, quod quan do prodiicitur ab enlici cute, non producitur nisi secun dum se uim et pectum ad et siciens, sciliceriquia pruis rubebat esse reale: sed unonaodo , nunc autem Posti ira m productam ei L habet talem esse sed alio modo, scilicet et uter lae, non ploducitur, rho TUSal Cth lei e simpliciter, sed sibi uniucundum d lucrsum respechiam, siue producatur tantum nouus respectus in eadem re Immo sequutar, quod res ab efficiente producitur non simpliciter, sed secunditia quid,scilicet, secundum existentia tamen secundum encitatem realem iam erat in esset, dum habebat esse essentie Vel est dicendum , quod ademens realebas producitiir Primo , ctim habetisse essentie Secundae, cum habet esse ex
stentiq. Que vero dicit Zabarella sunt mulco magis absurda, scilicet, quod et i sqqstentia sit accidens intentionale , quia tunc res cum reciperet esse cxistenti ei