장음표시 사용
411쪽
mus Imperator, pro Ecclesie: pace sollieitus εynodum volui t congregrare, quamuis appa Teat, rem de qua agitur, nequaquam Synodi indigere tractatu. ex epist. I. ad Theodo itum Quamuis ad diem Concilij Episcopalis,
quem Pietas vestra constituit, occurrere muNum t ' nulla ratio permittat. Ad haec loca breuiter
'GE EI: reippia lenius , negari non posse quin in Con-
zaesita ciliis Generalibus indicendis, aliqua esset Imi peratoris auctoritas neque enim decebat, ut in Ciuuatibus Imperatori subiectis, tanta Episcoporum multitudo conueniret,sine consensu obvoluntate Imperatoris .saepe etiam Imperatores pii de communi bono Ecclesiarum, dc
pace solliciti, Concilia fieri cupiebant, Mannuente Pontifice indicebant ted neque illud negari debet raecipuata auct6ritatem in iis dem indicendis Gociliis fuisse apud summum Pontificem , ita ut sine consensu Pontificis maximi nulla Conciliarata fuerint sine con sensu autem Imperatoris multa fuerint rata. Ac ut aliqua teltimonia adducamus, in Conc. Chalcedonensiact L iubetur Dioscorus non sedere inter Episcopos, eo quod Synodum facere ausus fuerit sine auctoritate Apostolicae Sedis: Quo d, inquiui,nu qualicuit,nu qua fa-1stu est. Et in septimaSynodo asst. c. irritu iudi- eat ut Conciliu quodda Constatinopolitanu, quod ab Imperatore congregatum fuisset, sine cosensu Apostolicae Sedis. Et in Cocilio quarto Romano in causa Symmachi, cum Episco
pialiquot Theodorico Regi, qui Synoduni
cmuoccvacrati libςrtate Sacerdotali dixissent.
412쪽
Ab ipso Papa debuisse Concilium conuocari: respondit Rex , id ipsum per literas Symm chum Pontificem postulaste. Et cum Episcopi
literas Pontificis videre cupiuissent; Rex continuosiussit ostendi. Simile est quod legimus apud Theodoretum lib. s. Hist. cap. 9. in epist. Concili ad Damasui , Mandato, inquiunt Patres, literarum superiore anno a vestra Reuerentia ad sanctissimum ImperatoremTheodosium missarum, ad iter dumtaxat Constantinopolim usque faciendum nos praeparauimus. Proinde Theodosius quidem Concilium indixerat, sed ex mandato literarum Pontificis Damasi . Quale est etiam, quod habemus in Epistola Adriani II ad Basilium Imperatorem, quae lecta est in octaua Synodo act. i.Volumus, inquit Papa, per. Tuae Pietatis industriam, Constantinopoli numerosum conuocare Concilium. Item id quod scribit Sixtus papa Iu Sancti Leonis prκdecessor in epistola ad Orientales Augustus, inquit, Valentinianus nostra auctoritate Synodum conuocauit. Denique addamus unum ipsius etiam Leonis, Pontificis testimonium. Is in epistola 's quin est ad urbium medimus, in quit, literas ad fratres, Coepiscopos nostros, eisque Concilium Synodi Generalis indiximus. Ac de his hactenus, quae in libris Catholicorum Scriptarum fusissime disputata
Pag. Ioa Aggreditur Auctor aliam digresisionem De uno verbo, inquit, quod ab eo ponia is in aedia quasi turba exemplorum, Non
413쪽
possum, quin eum vehementer collaudem. Id autem unum, hoc est: quod omnegenus supplici',ipsamque adeo mortemAfarures tolerare oporteat, ροι iis quam unams stabam diuinae legis corrA
pi sinant. Ad quam mussim si ipsese exigeret, reliqui eiusdem fisi cum ido professores sese
componcrent, nec Eucharistia iam administraretur sub una specie contra euidentissimam Christi
institutionem, contra praxim Apostolorum, in- μιηιticium stitutumque totiusprimitiuaEccles aper non pau-
circa Misse casaecula, i ec vero Missapriuata successisse t Ioram Coena Tominica, nec verba Canonis e fissae verbis opponerentur Sanctorum Lucast Pauli, in quo habemui aduersarium nostrum constentem reum . omnino reconciliari aposse negantem inter se hec illeo, quiquam vere loquatur in iis, quae sine ulla probatione dicit de communione tu una specie, & de Missis priuatis; intclligi poterit ex mendacio , quod ad-Ah c. hbi iungit de Ppposito ne Verborum Canonis aciei Me.dane Verba Sanctorum Luc in Pauli. Et quoniam λυι-ο Dait habere se dicit Bellarminum aduersarium confitentcna reum, ea reconciliari inter se posse negantem , adscribemus ipsa Bellarmini verba ex loco quem ipse allegat. Sic igitur scribiti Rellat minus lib. . de Sacramento Eucharisti e cap. 4. Secundo calumniatur Chemnitius detracta esse illa verba ex consecratione panis Q ad pro vobis traditur , vel frangitur. Respondeo, illa verba non haberi apud Matthaeum marcuna, nec apud Iustinum Apologia secunda, Cyrillum catechesi . Mystagogica, Eusebium Emisenum homil. 1. de
414쪽
Paschat cum tamen i omnes referant formam consecrationis. Et sicutinos Auctores reprehendere non possumus; ita nec nostram Missam reprehendere ullus deberet, praeserrim cum antiquior sit liturgia nostra, ita sancto Petro prodiit , S. Thomas docet 3 p. qu st. I 8.art. 2. ad .&ante eu Leo IX. in epist.
ad Michaele cap.3. qua Euageli Lucς, Epistola Pauli, qui addiderunt illa verba. Qu9d pro vobis frangitur. Haec Mnt verba, in qu bus auctor Apologiae dicit contineri oppositionem verborum Canonis Missae ad verba Lucaeri Pauli; ex quibus gloriatur se habere aduersarium confitentem reum, legantem ista posse ullo modo inter se conciliari. At ubi est in his verbis vlla mentio oppositionis subi est contradictio irreconciliabilis ubi confessio rei Docet Bellarminus Canonem Mictae optime se habere, etiam si in eo desint pauc illa verba, Quod pro vobis frangitur. Probat prim b, quia consecratio panis est apud Matthaeum, de Marcum ii ne illis verbis, quod est argumentum certissimum, ea verba non esse deessentia consecrationis; alioqui enim, qui habebant Euangelium solius Matthati , vel o lius Marci, non recte consecrationem pereginsendi Probat secundb, quia Iustinus Martyr, Cyrillus Hieiosolymitanus,& Eusebius Emit senus reserunt verba consecrationis line illis verbis. Probat tertio, quia liturgia nostra Larina censetur a sancto etro tradita proinde Verba consecrationis, quae sunt in nostro Canone reprehendi non post int, etiam sicareant illi et verbis, tuae sunt addita a sanctis Luca dc
415쪽
Paulo quae verba non sunt contraria verbi CCanonis, alioquωssent etiam contraria verbis anctorum Matthaei d Marci. ed nulla est Contrarietas. Nam Matthaeus Marcus breuiuet Lucasi Paulus paulo fusius rem eamdem scribere voluerunt.
.... mvero quoniam Bellarminus in EpistoIa
s meminerat Nicolai Sanderi, eumque laudauerat, ut hominem de Ecclesia Anglicana optime meritum, auctor Apologiae respondet pag. io . Sanderum tulis quidem optimὸ meritum de Ecclesia Angloromana, sed meritum pessime de Regina Anglicana, intuerso Regno ad ut probet, de ictibi taliquot se
tantias ex libris eius, quas ironice aureolas Vocat sed eae sententiae nobis vere aureiesse via dentur quas tamen omittimus hic adscribere, quia nec aduersarius ad eas refellendas aliquid attulit; nos librum nostrum ex alienis scri piis augere non voluimus.
Datiann Pag. Ios reprehendit Bellarminum, quod Rusensi, prope finem Epistoli suae scripserit Ioannem TMma Roffensem, Thomam Morum mortem Op- petiisse pro hoc uno grauissimo dogmate do Primatu pontificis ac probare nuitur Osimortem oppetiisse, non pro hoc uno dogmare, sed etiam quod approbare noluerinti cundum matrimonium Regis Henrici in affert ipsa verba Thomae Mori ad Iudices: Non ignoro, inquit, cur me morti adiudicaueritis, videlicet ob id, quod numquam assentire Voluerim in negotio matrimonisRegis., tam- de subiicit Auctor Apologiae M inc is cis,
416쪽
valde earnalis causa Martyri 'It. At Bellar-Hinus non dixit Ioannem Roffensem Thomam Moru pro hac sola causa Primatus moirem opperiisse; sed pro hac una causa duces fuisse plurimis ad martyrium. Illi enim,qui regnante Elizabeth necati sunt non pro causai trimonii,sed pro causa Primatus necati sui: illi. autem duces ad Martyrium Roffestiss&Morus fuerunt. Quod autem duo isti Clarissi mi Viri pro Primatu Pontificis afferendo,, Primatu Regis detestando mortui sint,auctor Apologiae negare non potest, nisi verborum suorum obliuisci velit, quae in hoc ipso libro pag. 8. habentur Submἡrico, inquit, octauo primum introductum est Iuramentam Primatus,
affecti, idq;partim ob ea causa quod Iurametu i
lud recusaret.Sed neq;causa matrimoniracausa Primatus tantu differebat, ut no posset etia ad Primatus causiam reuocari quod enim in quς- stione tuc vertebatur circa matrimoniu, illud erat; trum sum mns Pontifex dispensare potuisset, ut Henricus Catherinam uxorem Datris , Arth uti iam defuncti duceret. Posira enim legitima dispensarione, Catherina legi
tima Henrici uxor erat at verb legitima uxore viventes, non poterat Henricus Annam
Bolenam coniugem accipere. Ex quo sequitur vi Roffensis Sc Morus qui mori maluerunt, quam secundum matrimonium approbare , pro legitima potestate suae. Mi Pontificis in dispensando mortem oppetierint. Cui autem carnalia causa martyris suscipiend.
417쪽
videtur esse causa illegitimi matrimonij,is poterit etiam irridere sanctissimum Prςcursorem Domini nostriiquod carnalem causam martyrij habuerit, quem constat ab Herode occisum, quod eius illegitimum matrimonium libere improbaret. Qusd vero contra B. Martyrem Roffensem Auctor adducit pag. io'. uniuersalem arque Catholicum Eccleuae Anglicanae consensum, ac dicit uniuersalitatem apud Bellarminum esse notam verae Ecclesiae, omnino ridiculuinest. Quasi Christianet Ecclesiae uniuersitas, ad unius Insulae angustias redigi debeat: quasi non sciamus Cainolicum illum consensum Ecclesiae Anglicanae, nihil fuisse aliud, nisi consensum partim hominum adulatorum, partim Vi,&metu compulsorum cui consensia opponere Roffensis potuisset consensum Orbis terrae, idest Ecclesiarum Catholicarum toto terrarum orbe diffusarum.
SimiIe est, quod addit pag. Ho. Perpaucos Maνννas qui fuisse e popularibus, nullos aute ex insigniori-frauti sunt bus Viris, qui Roffensem Sc Morum pro hoc F si dogmate ad Martyrium secuti sunt. Nos sim
atinis X historiis prope Innumerabiles omnium generum adducere possemus, qui ab anno 33s. quo anno duo illa lumina occubuerunt viaque ad hunc annum I 6o8. tum regnante Henrico, tum regnante Eli Zabeta, tum regnante
Iacobo , pro fide Primatus Apostolici sanguinem effuderunt. Consulat, qui carnificina horribilem spectare cupit, librum septimum Nicola Sanderi de visibili Monarchia, hin
418쪽
btu eiusde de Anglicano schismate, Commentarium Laurentij Surij de rebus gestis in Ghe terrarum ab anno Isoo librum devitarac Martyrio Carthusiensium Monachorum, alios similes libros non paucos. Ad cxtremum auctor Apologiae confirmare aggreditur ex verbis Dei Primatu Regium inspititualibus. ac primum producit multa argumenta ex Testamento veteri: quae,ut ab ip-1b cursim producuntur, sic etiam a nobis cur . sim refutabuntur. Primo, Sub veteri, inquit, testamento Rebre ae si se
propraeerantgubernatores Eccley. , chron. I9. .
At ne nomen quide Ecclesiae eo loco legitur pro Reruerit in eo de capite distinguitur officili Regis a matu. ossicio Pontificis Amarias Sacerdos lontifex in his, quae ad Deu pertinent, praeli debit: porro Zabadias filius Ismael,qui est Dux in domo Iuda, super ea opera erit, quae ad Regis o Lficium pertinent. Non igitur Rex Primatum liabebat in spiritualibus, cum ea ad officium
Secundo, Reges corruptelas purgauere, abusin sustulere. a. Sam. 1. b. At nihil eiusmodi legitur in loco citato, nisi sit error in numeris quam quam etiam non negamus, posse ac debere Roges corruptelas Mabusus, siue in moribus, siue
etia in doctrina, post Ecclesiae declarationem, legibus iuppliciis purgare ac tollere. Tertio , Arcam ad constitutum quietis locum
perauxere, I Chron. Is Ia ct eidem Arca δε-
portanda ipsi praefultauere a Sam. b. I . At non soli Reges, sed etiam Sacerdotes comimi
419쪽
consilio Arcam deduxerunt: licuit quidem David Regi ludere ac saliare antearca, quod
humilitatis&reuerentiae erat e non tamentia
cuit illi arcam contingere,quod potestatis S
Quarib, Templum ad cauere, I Chron. a P. ad catum dedieavere, suis corporibus opus consecrationis praesentes cohonestavere a Chron 6. At sicut Templa aedificare, Deoque dicare ad magnificetiam Regum,in sacrisablemniis, quibus Templa consecrantur,interesse ad pleritatem eorumdem Regum pertiuere concedimus: ita negamus in ipso Templo Pontifical: munus attingere illis ullo modo posse per mi ti. Ex quo sequitur, ut Primatus in spiritualibus Regi nulla ratione conueniat, cuius rei testis esse potest Rex Ozias, qui cum se Caput Eces e sile esse arbitraretur, velletque incensum adolere Domino, cotinuo a Sacerdotibus repulsus sint:&cu Sacerdotibus no acquiesceret, mox adfuit vindicta diuina. Nam lepra diuinitus eccussus, non solum ex Templo expelli meruit, sed etiam in domo separada habitare
coactus est a Paralip. 26. Quinto, Librum legis de nouo repertumst op D recitarifecere a. Reg. aa. M. At nesciqvbii uenerit auctos iste libium de nouo inuenium,
populo iussu Regis legi debuisse. Na in nostris Bibliis loco ab ipso notato,habemus librum in Teplo a Pontifice inuentum, Jectum,dein-cle lectum etiam coram Rege,&Regem misiΩ. se aliquos, qui consulerent Dominum suum
420쪽
,etbis libri Sed quid hic est pro Primatua gis in rebus Ecclesiasticis spiritualibusὶ
Sextb Redin inter Deum, populumque redi tegrauere. Nehems. 38.cta.Reg. 8. . At nulli erant Reges apud Iudaeos tempore Nehemiae: quomodo ergo Rege foedus redintegrauere
inter Deumri populum No igitur Reges,sed
primores Iudaeorum tum Levitici generis, tum etiam aliarum tribuum foedus iterum percusserunt cum Deo sed illud tamen admittimus, quamuis scriptum non sit neque Nehem. 9.38. neque a. Regum 8. .ad Reges pertinere,redintegrare foedus inter Deum & populum quoniam ipsi Reges fuerunt in causa, cur populus per Idololatria a Deo recederet Addo quδd . Regum 3. Pontifex percussit foedus inter Deum, ac Regem, ac populum. Septim , Serpentem aeneum constegere quan uis in deserto ct Dei madat erectu, ct Christum Dominum suo modo gurant .a Reg. II. Idola OmniaTeosiquefalse exterminavere. I. Reg IF. Ia. Recte Ezechias Rex serpentem aeneu confregit, quoniam populus ad Idololatriam propensus, serpenti illi,ut numini cuidam Sacrificia offerre coeperat. Rectissime etiam Asa, exeon stegit idola, quae fuerunt a Regibus prae decessoribus fabricata sed non ideo exprimatum habet in rebus spiritualibus, quia laetus Idololatriae punire potest. Hac enim ratione seruiunt Reges Deo, dum hostes Ecclesiae, quales sunt Idololatrae, haereticio schismatici, ab ipsa Ecclesia damnati, declarati legis bus4 gladio puniunt.