장음표시 사용
111쪽
oc pati, ut nos dicimus, per caeteras occupationes impeditus, haud quaerebat. 5ao ἴτρυνον Δαναοὐς -- ἔτρυναν Mosc. a. n. VI dob sicque aberrauerat Ald. . sequuta est Ald. a. et Rom. tum ceterae. Emendauit olor. Turne a -
5a I. υτε ἰωκ . Apollonii ex glossa est: . Aurai, διωμ. ἀπὸ se ευθείας , τῆς his. a vero aut καpraefixum esse debuit aut auin excidit. ωκη, 1 ὀίωΘς. ἰωκα το τῆ ευθεία της v. Ita vero suspicari licet, Disso et h. l. tu κα aut alii ita legere maluere satiem Eustath sc quoquo legi posse ait. s. ad A, oo et P. ad a99 ubi αλε533. νηνεμίης absolute, pro ουσης ν. Eus qui Atticum esse vult. - ἀκροπολοισιν ορεσσιν quod iterum Od. . o legitur Apollon Lex. h. V. ἐρήμοις ω πε- τα ἄκρα πολεῖ τα α ubi cs. Viliciis. . et Toll. Sub sitiuunt alii pro animantibus nubes. v. Hesycli Elym Sch. bri Saltem haec meliora iis sunt quae Eust habet, cum a polis coeli ducunt. Si tamen Ohπολο ορος est, in quo quis solus incedit, quid ni ἀκροπολο ορος est, in quo qui incedit, in alto incedit adeoque ornatius quam simpl. ἴρος ἄκρον. Bone orgo Suidas ἀκροπολοισιν ἀκρωρειαια De accentu vocis idem Eustath agit, et saepe alibi cum Elymol in ὀνειροπολος αἰπολος, ἀμφίπολος et t. 5a5. Oχρειῶν ἀνέ-ν. Relinquenda fuit omnium edd. et codd. quantum quidem eonflat, scriptura in Gχρειων, etsi non dubito veriorem esse δεχρηῶν. Nam χρ ης η χραω, i stum fucio, se O. Scribitur quoque ζαχρηεῖς ins M, 34 . et , M. Grammatic maIo intulere etymon χρείας, tilitatis Nisi dixeris ex arat,
sui ἀκλης, κλεης et κλειής. Attams iam Apollon. Lex. ζαχρειῶν, τῶν μεγάλως ἐπιβαρουντων, ut recte Pro
112쪽
versa S . r. tymol ubi rus recto Hesych et ipso Eustam pronior tamen hic in meliora. Apud Apollon.
ubi Schol. μεγάλως ἐπιβαρουσαι καὶ πνεουσαις devergit tamen idem, aut eius interpolator, mox ad αρείαν. 5a6. P - διασκιδνασιν έντες Ald. a. cum seqq. ἐασκεδνασιν, emendatum a Stephano Apollon Lex. αειν- ένυς πνέοντες si πνευσαντες. I διασκιδνασιν -
5a7. Ουὀὲ φέβω . Sic Ionico rati a. b. aeg. δ' Mέβοντο. 5aru πο a κελευων Eusati, δεορ μακρα. 5as a paοι, νέρες ἐστέ Repetit versus 529-55a Aiax ius. , 56 sq. ubi Pro καὶ αλκιμον ητορ ελεσθε estres αἰδῶ θέου θ' ἐνὶ Θυαω.5M. V λους δ' αἰδεῖσθε. Sch. B. εἰκοτως κατα φυλα γάρ am. Hoc per o Fidem verum. V. B, 36 sq. Praeceptum tamen non ad hoc solum spectabat. Ita Fo-que aevo hoc in acie instruenda iteratur Thucyd. RAS hine dixit: ἐ- τοις εργοις αισχυνομ ενοι γορες, κατα κρατερας σμίνας. in ed. m. Garriana est με-ia, phalma, non lectio. 55r. αἰδομένων Ἀνδρῶν Interposui r quod res postulat pro, ex altero loco O, 563. Et erat illud in Flor. et AId. r. Μaleis intulit Id. a. cum ad Rom. At ir-rnatu C etiam per Eustath. Ven. B. Cant. ari duo Vindob. Schol. Thucyd. II, 3. Schol Pind. N IX, 5. Sehol Sophocl. Antig. 67a qui locum recitant, et ApoLὲon Lex. in αλισθαι etsi particudam omnino abesso
ii πέφανται. ips. πέφνανται. a m sec. male nam est, φαο , Pr φονευ, πέφαμαι. 533. γε καὶ κοντισε Sch. . et Leid. interponunt
docium Schesion super ῆ pro . , et φῶ, diuersum in
multis ab tymol in s. 534. Αἰνείεω vitium ed. Ernest. ADειω non Iectio. Δημοκώων - , rat. b. et duo indob aberranti
113쪽
535. μου Πριάμοιο τεκεσσι ora. Πριάμου τεκεεσσι
538. Oh ου ἔγχος θυτο occurrebat versus tam Δ, 35. ubi monui quoque legendum esse δε προ δ' ac σατο καὶ M. Pro ultimis vocibus in Sch. r. in edd. serioribus Διοι καὶ χαλκο- Sano hoc legitur in Ven. B. Barocc. Vrat. b. in marg. et binis Vindob petitum Iorto ex locis similibus, ut , 518.
539. νειαίρη δ' ἐν γαστρὶ - Apollon Lex notat Apionem reddentem vocabulum per κατωτατν melius dii ἐσχί , κατα το σχατον μέρος sic et ius. 57 esse νείατον ἐς κενεωνα Sic quoque Hesych. tymol. In Ira , Si est παρα νειατον ἔνιιον. Ipsum autem νειαίραν κατα γαστερα iterum memoratur M. Π, 465 quod utineris letalis genus aliquoties occurrit; et hoc libro visi cum ipso hoc versu. Nec dissimile supra vulnus Moneta Pandari gitta illatum i3 sq. et iris. 5 Marti Videtur adeo pars ea sorieni in studiis exposta fuisse omnino pleraque vulnera istorum ominum, si attenderis circa ilo aluum, femur, inseruntur. Interidum collum super boraco patens et caput petitum sis vidcas qui tamen ictus maiore robore et arte indigebat; erat enim hasta manu libranda per curuam lineam, v iacta desuper descenderet in caput ossis, . . . . o.
114쪽
Ap. via. 2ληρὴ καὶ Φηρα πολιe. m. καὶ Φηραί 545. Ἀλήλειου ο τ ευρ ρεε Πυλ ων διὰ ταD1ς. Lems in versias P Strabon. VIII p. 5i8. Plutaret, de mbitu p. 75 et Parasan. VI a a. p. io ubi Pyluinis sori, a Iictoem reserendum esse docet etiam propter Alphetim Hs versias et p. Suidam, qui memorat etiam, de Aluti ei criarta. Videntur pugnare cum . . ver sus A. io Pax. Di Thryoessa ad Alpheum sita, et amen in finitio regionis Pyli, νεμη Πυλου, esse dicitur. obsortiariit mmcvit Hiem Sclioeneman de geograpit Hom. p. 38. s. Pot Uit Bmen idem fluuius alio loco extremas, alio interiores PFIiHe regionis paries attingere. In Mosc. i. erat gi 'Aλσειου του γῆν φομφαίου καλουμένου. ευρ ρέει ri ix late per m/gnam PIlia Partem, non ipse agri s ρέοι ed. Rom. male. 545. oc σέ κε 'Oρσίλοχον Mosc. a. ο τέκεν Pori in 'oρσίλοχον, uno Q l. excepto, constanter biquo legitui, sicuo. 43. 49. At d. p. 6 ubique Ορτιλ χοιο ut nomox Ictudatur in Strab. VIII, p. 565 et au-saria IV, o P 355. Vbiostmen locum nostrum ante ocii Io, aboli, itUm V, L. P. 8o. a. Benti adscripserat
Α δὴ τοι ἐν Θωσει οἶν δια του acumen grammaticuo . APP re exemplaria Odysseae non ab eadem mari consuluia esse, quae Iliadem edidit. 548. διδυμιάον παιδε gemellos denotari vix ambigas, inspexeris Ito locos , 6. II 67. 8a Nec dubito, AL -- ε δίδυμος ita inter se differre Grammaticitamen arsrat in Pr eeunio Aristarcho, 'ὀυμους censem te esses Moiana orporibus concretos, συμφυειe qua dore v. AsoII M. Le . . . e ibi notam Tollit Husieli
55 diameωλον alii εἴπωλον. in hoo ac similibus eo-ἀ-m octorit' non est expectanda. aia in eo quod
115쪽
sorte alium locum respicit cum Sch. r. αντικαταλλασ' σομένω vicissim forfluentos. Sic Ald. r. Addunt seriores edd. περιάπτοντεe Parantes. Venit adeo in mentem grammaticis, τιmi esse dictam pro munere Praestam uo, ut esset militia quasi λειτουργία, quam rex exigSTu posseti uero quidem Pherae in ditione Agamemnonis, refertur enim I, 5 inter septem urbes Achilli oblatas. At debebam viri docti meminuta versus A I 59. I 6o. I. ubi manifestum sit, esse sensum ut Atridis iniuriae accepta poenas a Troianis exigerent. . ad . l. Dictum quoquo est ibid. de voci αραμαι de cuius luersis sensibus cum alii egere, tum Rulinia ad Timaei Lex. p. 49. 554. Ab τώ γε λέοντε δυω. Non mihi liquet, quam, vim τι γε h. l. habeat. Non ignoro, quam parum sub is sit Homerus in usu particularum idem tamen probe etiam teneo, quantum sibi grammatici et librari permiserint in particulis unde orta illa iurgia criticorum. Suspicor fraudem ater in τού γε et suiu οιί τ αυτ λέοντε δύω. quae est formula sollemis. 555. λέοντε δύω - ἐτραφέτην πο μητρί. Ad vocem ἐτραφέτην neminem veterum grammaticorum haesisse Lxeris eum sensu passivo positum esse videatur, nutrieEiunt Nam ab ἐτράφην τραφητην scriptum esse deberet. Aut gitur hoc inter exempla grammaticae nondum satis accurato constitutae est reserendum V. Exc ad A, S quod idem statuendum erit in sormula γενέσθαι τε τραφέμεν τε ar. Η, 99. , 436. pro τραφῆμεν, ex τραφάλμεναι, nunc τραφῆναι. Et est sane sollem τραφῆναι hac in re di ν 84 αου ἡ ἐτράφημεν al. , 5xor οἱ προσθε α ια τραῖεν μ' ἐγένοντο et 6 κάρτιστοιδῆ κεῖνοι ἐπιχθονίων τράψεν ανδρων. Aut concedendum est, fuisse quoquo τρέφω vel τράφω, redolesco, cresco: quam notionem tuitus est Ernesti non ad h.' ubi ni hamoniait, sed ad Callim in Iou. 55. καλα μὲν ἡμίευ, κήλὰ ὀ ετραφες quein tamen versum non iniuria in interi
116쪽
potatis habuerunt viri docti sunt alia, quae dubiae dei uint, et facile emendanda: v sup B, 66 vidimura τραφ' ἐνὶ μεγάρα quod est τράφη ἐν A. Neque qui piam est ea in re insoliti, rutae vocem τραφα vel quod praestat, 'Maura cresco, adolesco. L p, 7 Hectorti ἐωθάda τέτραφ' in Oe Emendat aWes e τράφνἄριστος parum probabiliter quid ni seramus ος Mias γ τραφ' αριστος et sorte ne hoc quidem neceLis est quid enim vetat, quo minus ex τράψω, adolesco, esset noua forma τετραπαν unde ἐτέτραφον, et hinc su ραφε et augmento omisso τέτραφε. Iustam etiam
mouet suspicionem l. 34, qui os ἐνθάδε τετρα φλεν ἐωλοι potuit esse ἐνθά&- ἔτραφεν, aut ἐνθάδε et τρίφεν, pro ἐτράφησαν. pertior res est Od. Κ, i - τετραφεν δ' ἐγενοντο cum sit ν τ επραφεν vel νατε τραφευ η γένοντο. In Orpbicis Argon. 373 ο τρῶφον ἐν Φολόν logendum haud dubi αἱ τράφεν. 556 τὼ μὲν ρ' - σκοντε βοας - Flor Alcl. i. ori
ντο at - τε etiam Eustath cum ceteris codae et edd.ώφι μηλα ipse Apollon Lex interpretatione egere cem
fuit: αεγάλα καὶ εἴτονα transscripti ea estch Alia v. in Sch. r. et tymol. Eustath. hic et alibi, inprimis ad 8, 545. malim εὐτραφῆ reddere Suidas ἰσχυρας βαδδον-ra Ἀφιον - τὸ παρον duo diuersa miscens.
117쪽
567 μη τι πάθν. in hoc familiari Graecis Ioque
di more, hoc iam loco praeivit Homerus malo n. in dob. παθοι. μέγα, σφας ποσφηλειε - σφας restituit Barnes e stori et Eustath addo Vrat a Vulgo ubi que σφεας quod perimit metrum, etsi in Sch. r. scriptum sit συσταλτεο δια το μετρον rit legitur φο in tymol voc ἀποσφήλειε, et in Hesych. σφαc αυτρυς. αυτας, αυτά. quod non est sollicitandum. Contra φαύAtticorum esse concedendum est Thomae Magistro et cmtoris grammaticis. Non occurrit praeterea σφας Praetem
quam d. Θ, 15. Vbi tamen σφέας σφας, aeque locum habet. Diuersum sit Od. , 5 σφας κεφαλα a σψλο
ἀποσφηλειε πονοιο. Sch. r. et Sch. . ποτα μοι σειε add. tymol et Hesych. h. v. inde emendam dos. Porro Eustath ἀντὶ του, ἐμποδίσει, κωλυσει, του ἐνεργειν Immo ero πονο h. l. Ugna, cum fructu Pugnae ut sit no sic ille nos deiiciat de spe victoriae ex suocessit totius belli. Quod ipse Agamemnon dixerat 17 αυτίκα γαρ μνησονται χαιοὶ πατρίδος αἴης. Nam αποσφαλλω est facio aberrare, ut d Γ, a nauem de cursu adeoque facio, ut alter spe xcidat et voto. cf. s. Θ, M. 568 εγχεα Θοεντα ne hiatus inseratur, Pronuntiandum esse δα monet enu Do epitheto v. M. avs. O. 57I. θοός περ ἐων πολεμι mii, hemistichium iterum occurrit , 585. spectat proprie ad sum celeritatis in Procurrendo ante aciem v sup ad 556. 576 ενθα Πυλαιμένεα λέτην grammatici obseruanta cui ΠυλαιαDης non IΠυλαιαενὴς vi ευμενὴς et similia. Scilicet in nominibus propriis accentus solet immutriri. Notant porro, alterum Pylaemenem occuratere , 45 ubi is filii in pugna caesi, Harpalionis, corpus abductum comitari narratur. Quod si illo idem est, qui . l. Oeubuisse dicitur, poetam memoria lapsum esse necesso re it itaque agitata res inter ζητησεις v. Sch. . et Leid.
Alii diuersos esso statuerunt, adii, num fuisse Pylai
118쪽
nem, locum autem alterum N, 648 esse male interpolarum Agitata est quaostio inagnis cura animis Barnes ei Clarhe rem ita componunt Pylaemenem, Paphlag num regem Troiam venes duobus cum filiis, altero, Pylaemene, nunc caeso, altero Harpalione, , 643 sq. euius funus pater equitur ibid. 648. Respicit Homerum Nepos in Datame c. a. Vltimam in Πυλαιαενεο tono et eaesura produci post alias breues manifestum sit. ἱλάρου Apollon Lex. λέτην εἶλον ἔλαβον δυι-e. Aerepit adeo vocem ut sit in eum inciderunt vix mea lius quam, ut vulgo, iugularunt.
58o 'Aντίλοχα δε υδωνα βάλ' ηνίοχον, θεράποντα ἐσθλῶν Ἀτυμνιάδην Ita interpunx Pro eo quod erat: μι νίοχον θεράποντα, ἐσθλον Ἀτυγανιάδην Ins Z. 8
583. νία λευκ' ἐλεφαντι. Wrum in Sch. r. et Sch. B. reddi λευκὰ se ἐλέφαντοe habenas ciandidas aes essent ex ebore. Prouocat quoque ad h. l. Schol. B. et comparat illud L , 596 χιτωνα - κα στίλβονταe ἐλαίν. pro ae ἐλαίμ. At Schol. Leid. δισι κατα συνηθεια αττρωγάλου ἐλεφαντίνου ἔκατέρωθεν εἰχον saltem Iaminas eburneas χαμαὶ - τον. n. Vindob. πέσεν. 586. δεπεσε δμου κυαβαχω. Diserti sunt in hac
oce grammatici. v. Eustath. Etymo in κυαβαχο et κύ-
D: es Apollod fragm. i59. 45. Sch. . ius ad O, 556. Facile assequaris, κυβον, κυβην, κυμβην, esse communis Originti cum κυπτειν κυφορῶ et similibus. κυμιβου pro convexa capitis parte, adeoque et Pro concaua, et
pro galea, et pro poculi genere, quod et κυμβίον, et pro nauigio Indo κυμβαχοe, quod redditur: rascvs
119쪽
in Vut ἐπὶ κεφαλῆν v. Eust. In Sch. r. interpuruge: έπὶ κεφαλήν. κυβιπτων. Vt poeta ipse in sqq. inre prolatur: no ante id Sch. Aeschyli ad Eumen. 45. I. quoque Porphyri Qu. Hom. II extri Conuenit eum rei quod alibi dixit ἐξεκυλωθη πρηνὴ ἐπὶ στόπια , a et ὁ δ' ἄρ αρνευ raiρι ἐοικω Καππεθ' ἀπ' ευεργέος -ρπII, 4 et M 385. Iad Tragici quoque in suum sumo κυβιστα de vulneratis e caesis, inui praeciphasinunt duxere quod athen illinrauit ad Grip. Phoen. P. 99. Vt κυβιηταν η κυθη pro κεφαλη, videturque adeo habere dictetiuam formam Apollon Lex. h. V. ἐπὶ δὲ του ἐπὶ κεφαλην πτύαατο Iaudato hoc versu. Et diserte Lycophr. 66 οι 1δον ἐκβρασασα κυαβαχον--ς Pro subsantiu occurrit in altero loco I. Ο, 53 κόρροθο κυαβαχον ροτατον υε Percussu galeas verticem, ut suerit vel το κύμβαχο vel ο κυμβαχος, ο ια κενον σωι τῆς κορυφῆ xt ibi Sch. . . . connexa summa galeae pars. misi etiam το κυμβαχος hau ut sit h. l. sup Plenduin κατα το κύμβαχος Potest videri se accepisse Etymologus κύμβαχος ουν το σκεπα- τὴν κεφαλὴν γμα το σκαριβόν το δέρμα παρα το κυφοe, τουτέστι τοπεριβερες καὶ περιαγές. κυαβ γαρ ἡ κεφαλ Ex his emend. Sch. . cf. int ad Π, 379 ubi κυμβαχιαβιν. Porro interpunctio in his verss. variat. Antea erat: ἔκπεσε δίφρου, κυμβαχο ἐν κονδσιν ἐπὶ βρεχμ ν τε καὶ ωαους. ηδ α μαλ' ίστηκε - ita molestiam facit desectus copulae. Praestat altera, quam adoptaui εκπεσε φρου κυμβαχος ἐν κογίνειν ἐπὶ βρεκαον τε καὶ σαους δηθα αλ εωτήκει ut video quoque Eustathium distinxisso ei vel sic desidero vel Ἀτηκωe, vel κυuβν ἐν κονδο , -- βρεχμω τε . Et est sollenne προσεν ἐν κονίσσω Sic Δ, 48a 5aa et saepe, et paullo an te 583. Hermogenes περὶ ἰδεων p. 485 Iaudatis sexu
120쪽
uendo elicitur Lex Hippocrati et Hesych.
liorum librorum lectio, euocata iam a Wolso ex iudi ei Claria et Mnesiit: add. aikenar ad Ammon. p. E7. Corruperat eam Ald. a. γαρ φαααθοιο, quod et in nonnullis codd. est non quasi aer uiri intersit, α Θούlegas an αααθος argutias esse grammaticorum arbitror, ap. Eustath Schol. r. Etymol. Hesych. Schol. Lycophr. 79. 47. Ammon in ψαμαθος P. 5o quod ααα.'ον opuluere, φαμιον de rena accipiunt, aut quod μαθον in inseriore tena, φαααθον in littore quaerunt Legitur quoque in ceteris locis Homericis φαααθος, hoc sololoeo excepto in quo codicum auctoritas aliam legem eonstituit. Neque tamen vel sic antiquior lectio est ex. Biblia, quam nullus dubito misso τύχε γαρ α δοιο, sinox serius interposito nam in caesura ipsa pronuntiatio diis geminabat. Et firmat iudicium Apollon Lex. αμα λοῦ χ σποδια, αμαος τυχε γαρ αὐθοιο βαλβο Abest quoque ρ' Vrat. a. osc. . . a r. m. adde Ammo nivina L in quo non erat mutandum et librariis parum in talibus est tribuendum.
589 τους V sua 'Aντιλοχ . Abest δ' ab Hariol. et a Veneto suppleto quod enueius arripiebat, qui putabat ιαασσειν lacte cum digammo Fι-σσω. ιμας. V loea e quibus id suspicabatur, sunt emendanda. v. de Digammo.