Carmina cvm brevi annotatione

131쪽

667 σπευδοντων ' τοῖον γὰρ ιοχον πονον ἀμφιεποντες. παλιν πρὸ το πονον ν διπλῆ . Sch. . ses et esse pro μάχη dictum. in quomodo ioc locum habet ii qui in Sarpedone absportando occupati erant, non mgnabant.

χεῖρες περθε adde ibid. sqq. Est adeo Virgilianum e

lius Sch. r. ἐταραχθη, Π ἐνεθουσίασε. 67I. μερα ριξε. Vr't. b. et n. Vindob. μερο ριζε.

673 1l γε των πλεονων Λυκίων ριπο Θυ ελοιτο. Si τῶν articulus est, discessum hic est a sermone Homerico Puto των esse pro ἐκ τουτω sit η γε φέλοιτο Θυuον πλεονων ἐκ των ἐκ τουτων. Idem versus M. Κ, o si h των πλεονων Θρνκων πο λαον ελοιτο. Minor molestia est. viroque loco, si scriptum esse καὶ, et nostro quidem loco. η γε καὶ πλεονων. 6 6 τραπε λαον Mosc. a. τρέπε. 677. ροαιον τε Iubent grammatici scribere ροσαί εν, non Xρορω- ad 295 nil monuerant. idem tamen mox VADO non animaduertunt scribi, quod et ipsum 'A-λίου est deberet: v. Sch. . . Eustalli videntur adeo, a suo quisqvs codice, quem in manu habebat, plerumque pependisse tum magistrum sequuta est turba. 6 8 Versum roddidit Virgil Aen. IX, 67 Alcaninumque Haliumqus Noemonaqus Prytauinque.

132쪽

in metrum. Vidit iam enu a librariis confusa esse vora

ιλοφυδνὸν iam Apollonii aetate vox fuit antiquata. Apollonius Lex reddit λοφυρτικον. . Eultath. In Et mologo est γοερὸν θρηνητικον. Sch. r. οἰκτρον. Benti.

τας ου παντως βρῶ μα πρὸ το ἐλώρια τευχε κύνεσσιν A, 4. Di Schol. x interierat debuit ibi ἔλωρ per βρως expolitum esse. με ελωρ. . ad . l. είσσycBarnes male ut saepe iam vidimus. Habere et , in μὴ δη με, vim in supplicando, obseruat Clarho, ex monito Demetrii de Elocuti s. 35. 37. de quo monitum sup B, 58.686. υκ ρα Cant. ους αρα. 69o αλλα παρηiεε, λεDημένοe, φρα ταχιστα αιτ Αργείουe. Non iungenda sunt, λελ ημενος φρα quod parum recte fieret, sed παρφῆειν, φρα - et absoluto, HL3μενοc, concitatus, ardens, προθυμούμενοα ut Δ, 464. ι δ' π ἐκ Δαναων, λελιημι ος, φρα ταχιστα τεύχεα αλλιε. addo , o6. IJ, 55a. De etymo quoque O- eis λιημενος multa argutantur grammatici, V. tymol. et admosych. h. v. Sch. A. ad M, Io6. qui ex Herodian in ἐπιμερισμοῖ parum docta apponit. Videtur praestare scitum Apollonii Lex λελ ημένοι ex , so6. παρ- οριυφαι νοι ἔνθερμυοι. θεν καὶ δια λιαρὸν το θερσιον.

133쪽

ος ο φιχος Barnes em o m. male. Nam scriptismmi or 1οι. In Sch. . vetus cliolion insertum do ταῖρος et φίλος quod suspicabar e Porphyrio seruatum esse. Et recte me sensisse, video in Excerptis cod. Leid. 696 του δὲ λ πε. Vrat. b. vulgo τον ν ἔλιπε. 697. αἶλο δ' απνυνθη. Sch. A. D - δια τουε, απνυνθη. Benu. Schol. si τισι δια του

εαυτῶ ἐγινετο, καὶ φρονησεν. p. eundem ἐνεπνυνθη ἐπνύνθη, απνυτο. et suo loco νεπνυνθη, ἀνεπινυθ'. sic legendum αγεσωφρονισθη et tuπνυσθη , ἀνέπνευσεν. Minus ita varias vocum sormas ex πνέω, πιναι detivit

quoque esse πνυνω si inde duci potuit ἐπ-υ. v. et si Etymol is interpositum statuat in απνυθη Alias Hob bat esse πνυσθη vel ἐπνυΘ Et in ToWU. est ιμπυ- σθη. Est amen lectio vulgaris ααπνυνθη, ἀνέπνευσεν. iterum , 56. tymol. απνυνθη, νέπνευσεν - νεμ- πυρμη ηγέρθη Alibi αμπατο dictum eodem sensu δ59 X, 475. quae loca compara. 698. περὶ is πνοιν Βορέαο ζύγρεὶ ἐπιπνειουσα κακως κεκαφηοτα Θυαον. Apud Apollon Lex est γρει , nuIIa tamen cum interpretatione nec Hesych et ElymoLquicquam docent: nam vulgaris gnificatio, ' λαμ βαγω, Vel αγρευω, aliena ab . . est, et speciat ara, 46. Succurrunt Sch. r. cum Eustam. γρει, ἀνεζωπυρει.

μου. Miro more inf. . Si vox substituta κεχαρηστα Et iungendum Θυαον cum κεκαφηοτα , nam est καπτειν

134쪽

.sρὶ nutem iungemus cum ἐπιπνείουσα. s. ori πε-

6 ss. Εκτορι χαλκοκορυστν. αλκῆ καθωπλισμένω. Sch. vi Suid Hesych. γ o. υτ ποτὲ προτρέποντο μελαινάων - ηων Mod Aliace extulit: ου ἔφεωγον προτροπαlην ἐπὶ τὰς ἀλ- nimirum quod , qui more Atticorum pro ἐπι γῆ-- dicto volunt male nonnulli, etiam Ammon diff. - . . o. - νών scribebant etiam προτράποντο Atis Ἀρισταρχος ἀμφότερα δεῖ του Ven. . liter resso abo II, o ου γάρ πω Πωες ἀρηιφίλων π Ἀχαι-

ait προτροπάδην φοβέοντο ελαιναων ἀπο- ων. on ἐξενάριων recipero non dubitaui, cum procliua sit vitiatam in ἐξενάριειν quod vulgg. habent cum tamen noceo et Mars subiiciantur; et sequatur . Ii τοὐς ὁ Hendum quoque erat auctoritati ips. Ven. A. B. et SehoI. in quibus diserte Aristarchea haec Iectio asseritur. Est a quoque in codd. ΜOri Barocc. ariet Vindoti et firmatur Benuei assensu. - Formulam, inae μνα victεhimus aliquoties , 99. II, 69a Praeivit in ea Homeris Poetis h. l. de multitudine magna non enu-τo5. ἀντλον Τευθραντ', ε, n πληοππον 'Oρέ-ναί- προς την μωνυμίαν. τι μώ μος ουτος α Ἀγαμέμνο-υιι Τευθραντι. Ita Ven. A. Teuthrantem Agamemno fruom prorsus ignorat antiquitas Notus est euiliras Mysis rex a quo regio Teuthrania eius silia Augo. ina o Hercule genuit Telephum: de his v. Apollod. vorom luxatum est Scholion spectauit grammaticus Orosiori in fine versus. το6. Puto melius distingui, ne alterum nomen sinsopithoi sit: ρηχον- αααητῆν, Βώλιον, Οἰνοααον τε.At hic Benti vitium metri acute perspexit debuit enim olim osse Ιοιγο eou. Itaque emendat Θωλον οινοαοιον

135쪽

terpretatur ποικιλον Θώρηκα χων ex qua interpretntione

parum proficias. v. ad , 489 Exponi potest et eminnitur modis variis, modo do colore vario modo cle o namentis variis, de sexu corporis vario, aut o fasciae flexu circa corpus vario. Certi in his habemus nihil. Melius tymol adiicit: H- ου και, εὐκίνητον πολεμιστvν,

Tecte: nam motu Corporis ceteri mouetur etiam thorax

cum subtexta lamina. Alio sensu Theocr. XVII, 9 Porisas appellat χλοατρας, cidari instructos, adeo ct moventes caput cum idari. Qua in Homero sit μωρ vidimus sup p. 579. ad Δ, Sa. Est autem epitheton adsensum seriendum idoneum, potentiusque et effica M. si celerem motum thoracis et ei attexta Iaminae Preno ante oculos positum habeas, quam si pugnatorem agilem et alacrem dictum audiueris Simili modo dictus κορυθαίολος. cf. ad B, i 6. o8 οὐν ἐν 'Υλ ναΔσκε is quod Zenodorus scri pserat ἐν Υὀς atqui ea est L diae, qΥλη autem Boeotiae. v. sup B, oo. Notatur porro in Sch. A quod Prior in Ἱλ h. l. corripitur, producta sup B, 5o io' Υλην. sed . ibi obss. Versum recitat Strabo IX, p. a A. ubi et alteram scripturam ἐν T damnat diuortiamque θllabae modum, ibid. C. Ernesti in nonnullis edd. xc . abesso ἐν obseruat, nescio casu an consilio. μέγα πλουτοι μεαηλως. Iterum μέγα πτολέμοιο μεμηλὼς A. , 97. ἀντὶ του πί- πεφροντικὼς, και ἐχι μέλειαν αυτου ἔχων tymol. t diuerso modo Δ, 53 καὶ αἴκεν τοι τα μεαηλy. Sic τοσσα μέμηλε et similia pli xa. Est ergo duplex usus, ut του μέλειν μέλει μοι του-το et μέλοαα τινος vi p. eschyl. VII ad h. 79- nam in Homero non occurrit). At quaeritur de so ma grammatica Volunt ductum esse modo a πιλέω, μεμέληκα et μέμηλα, modo a μέλω, μέμελα et κατ προτασιν producendo h. e. ration et caussa nulla μέ αγρο

136쪽

7o9. λίμαν κεκλιμένος Κηφισί h. scripsi Κηφισm uno, Iop. m. ia3. bi V. Obs . antiqua scriptura.

ipso versu Iaudato. f. sup ad 356. Addo Schol ad Ri, 4 ---τω κεκλιμένοι et Π, 68 I uri χαῖνιώσσης κεκλίαται. Imriero κεκλιμαι et κεκλιμένος dicitur primo doterea vergente, inclinani se spectante v. c. versus mare.

ideoque a fium locorum refertur sic Od. Δ, ob Ν, 135. Aliorum scriptorum loca congessit Doruill ad Cha i tu. IaS. Proprie ictque Orestis domus erat sita, κεκλι- μον Ἀπι, προὶξ, y i ανν Sic quoque aliquoties p. 1 Uon Rh. I. 93 et t. Tum vero etiam is, qui inlae ita sit habitat ut . L Orestes, et O 74o. At di in Diari a 55 Cimmerii ο ρ παρ' αυτον κεκλιμένοι συσι βρος τορο 'Iγαχι ης. Versus in quoque p. Pausan. IX, 38 p. 88. qui indo doeot. Paludem opstidem ommo lauta notam, ii ignorasso eram fabulam de Hercule, ostio obstructo, .mnem CephiΠiam in Paludem vertente. Strabo tamen lib. IX, p. a B diserte docet non Copaidom hic lo- eum aboees: non enim es in sed alteram in vicinia paludem H,licen dicini esse ab urbe adiacent Hyla. ia ero nocesso ML CePhissum Per Copaidem in id licen exiisse eom trimen Husan. IX, a Pr Cephissum narest topaide patiari ο ςζPtum exitu iniercluso nisi, cum ilia 'lieon omnino non memoret, eam ille pro parto cinaidis aboli, indeoque Cephissidem paludem inmo- ater etiam actostηm referre potuit.

137쪽

quando hoc factum sit, memoratum haud memini. Potuit hoc ad spretae iniuriam formae spectare, ut deae incenderent enelaum ira ad bellum Troianis inseren. dum et promitterent ei certam victoriam Suspicio igitur et lite suboriri potest, aut sublecta haec esse ex alio cadimine, aut suisti aliud carmen in quo hoc esset expos. tum Videtur saltem et hoc inter Antehomerica, seu Ante Iliadem gesta esse reserendum cs ins ad Sa. i. si malis simplicite hoc inter τα σιωπωμενα reserre, quae in quovis poeta admittenda sunt. 16. Ιλιον ἐκπερ ταντ . Interpositum in id a Qquod sphalma tamen retinent edd. sequaces habet quoque Rom. et Mosc. 3.

19 Locus qui sequitur, milis est alteri, qui legi tu ἐν τῆ κόλἰ μαχν n. e. Θ, 381. ubi Iuno et i,

nerua proditurae iterum in lagnam reuocantur a Ioue.

Oecurrunt quoque ibi versus plures ex . l. Ita I9 7ao. a1 sunt ibi n. 58 i. a. S. Suspicionem hinc suboriri ali. quam in promtu est; at suspicari quidem licet, quae sinspicaris pro cortis venditare non licet. go. Quae in nobili hoc loco de curru a Iunone i struendo obseruat digna sint, haec habe Narratio iusti.

tuitur sic, ut tanquam in conspectu nostro ipsa res tractetur, et currus non describatur qualis fuerit postquam constitutus erat, sed consitituitur et adornatu nobis praesentibus et videntibus nec tam arto liqua exquisii hoc

factum esse dicat, sed veterem poetam ipse suus senses docere debuit, placere haec hoc modo exposita. o.

piosius autem Poeta rem enarrat, quia nunc Primum et in magna rerum expectatione, dum ars coercendus se,

res interponitur noua, ornatu digna, et quae ornari possit, et quae ad variandum carmen post tot pugnas nariratas sit exoptata. Numinibus in pugnam inductis inflammata tantae rei cogitatione octae mens facile procliuis reddi potuit ad noua ornamenta circumspicienda. OmIli no quoties noua ex u recies in narratione succediti

138쪽

poetae animum erigi et nouis Phantasmatibus animari ne cesse est In C seqq. obes ministerium In iungendis equis et inlimendo curru mentorabile est, cum illud alias sit virile. Eqriorum tamen curam etiam ab Andromacho haberi, videbimus Θ, 87 8. Iungit et ipsu Iuno equos 75i a Pariter ac Neptunus , o sq. ao. ἐντυεν. Sic codd. p. enu et ari. Cant. Suspicatur Clarke suisse εντυνεν, mutatum ab iis, Di non videbant oris in secundum corripi b ἐντυνω, eis ioemediam productam habet. Vel sic tamen nidia est mu

talionis caussa, etsi et in cod. Von. Vno ουν γειν occurrit. Veteres nil monent in Hebcbio Virumque obuenit nec ideas, cur non traque forma locum liabere potuerit..ie ορα ρυίυ. ρυγω. τρυγae Occurrit quoque ἐν ast P. Pindar et t.

χρυσαi πυκας πτους Vidimus iam sup. s. 35 . at Versus aliquoties repetitur , 585. , 94. 43. Ad eum spectat tymol. πρεσβα θεα, πρεσβυτάτν ἐντι-m τη. Si et Hesych et Sch. r. h. l. altera gniscatio unice locum habet, et Iuno vere erat πρεσβυτατη Κρογου su p. 59. f. ins , i de Ato. Addit Etymo

logias απο του πρωθεια κατα συγκοπην - Eadem in Sch.

br. Ξ, 194. Quidni tamen antiquior forma sui πρου βαλεὶ το πρέσβος est apud Λeschyl. Pors a5. 1a VHβη δ' ιαφ' χδεσσι θοῶς βαλε καμπυλα κύκλα de Ebes minis eri vide modo ad 7ao. χ φιven. c. Sch. Lips Mose a. a. rat A. b. et OWnt. οχε- σφι corrupto Vrat. q. Apud Benti. . . . Et Schol. ἡ Θω ααgia χεσ Ceterum Schol. . cum eid lauda loeum ex Demo aliqua, quas allegoriam currus Iu nonis ediderat satis putidam τὸ es τῆς Ηρα δίφρον ου- τα η Δημώ τυσιολογει. Habet ea quoque Eustath dubito tamen nomen sine vitio osse. - κυκλα τροχοὶ , O tente Apollon Lex. h. v. Sch. et al. Iam artes unus, quae seqriuntiar, diligenter a priscis gramma tuis iliastra.

139쪽

tae sunt, ut Potiora inde repetere consentanem sit e resilio. 7a5. χαλκεα ὀκτακνημα debuit esse χαλκῆ o. aut χαλκει ut ins. 73 χρυσε hocque Benil maluit. Lau. datur versus in Apollon Lex. in κνῆμαι - ἐπὶ δὲ τω, διερειδόντων τὴν χοινιριδα του τροχμ ευλων ubi v. TolLSimilia Schol. E mes Hesych. est Quod ὀκτακνη- ro. ta sunt6 ad deorum dignitatem refert Sch. Pindari P. R 3. cum sollennis usus sit sex radiorum, quatuor autem Ixionis rota, ut pedibus manibusque illo illigari posset: vi sane est ille exhibitus in anaglyphis Iterum offendimus ad latum in αεονι αμφὰ Benil facile rem dium inuonit: σιδηρεο αεογος ἀμφις. 7a4 των τοι ιτυς αφλτος. τυς, curuatnra

χοινικιδος ἐμπινγ-νται Schol. A. B. Leid. Scriptum erit per digamma: Grammatici tamen ἀπο ου ναι ducunt. Apollon. h. V. η του τροχου οἱ ubi V. Plura et Sch. Erym Hesych. αφθιτο de rebus solidis omnino dici, notum nune in vel ex Pindaro, qui ντρον φθιτον dixit Isthm. VIII, 89 Do auro dixere alii p. up ad Suid. o. I, p. 4ax et ipso Pindarus de aureo vellere P. IV, 4ro Aegidem γηραον αἰθανατην dixerat Homerus sup B, 447. 7a5. ἐπίσσωτρα Sch. A. ἔν τισι γρ. πισσω α. At sunt, pergit, I σιχροῖ κυκλοι οἱ ἄνωθεν περιβαλλόμε&οι τοῖς τροχοῖς, και ἐφαπτοuεγοι τῆς νς, ι καλούtisve κατ- Θοί. Similia Ven. B. Sch. M. Mid Erymol. esych. Et primo loco Apollon Lex. h. V. qui et etymon docet: πισσώτρων Λ, 37 - του αρματο τροχῶν κυκλων σμιηρων, I των ἐπι mi γῆ σοουμένων. παρα- σtis, et σοοω, σοω, ρμω. Est autem σωτρον, quae τυς dicta. n. de ,σσωτρος vis in nonnullis lecta inf. CZ, 578 adeo. quo ἐπισωπον quod super ea est. Nec tamen . 1 cum uno ἐν nisi cod. Lips. v. Pollux I, 44 ubi de currus Panibus.

140쪽

a&-λῆα ι - quae vulgo αἰ χοινικίδες ντοι συριγεις vide modo nudatos in locis ad h. voe. Inprimis Eu-nili. Sest. B. Et Leid. add. Sch. Apollon L 757. Sunt, mi apud Aeschyl. et Sophoclem, quod iam viris do.

diu notatram est.

7a8. -υγες videntur a grammatteis, etiam ab Apoblon. Lex. h. v. accipi tanquam duo orbiculi summis at fibra auea rotis appositae: at hi non περ ροuo sunt: ve alia loca conueniunt. Verum sunt ipsa latera, quibus legunt ur et Includuntur sanies in curru. r. sup adasa. Ex pluribus in Sch. t. verum hoc esse puto: Iωφερειαι του δε αατβ δίφρου. 729. τι M i, g αργύρεος ρυμος πήλεν sch. . notat imitum quoque essu τέλει quod videtur esse verum sablem requiritur emendat quoquc sic enit.

is πρωτω Sch. A. So. ἐν ἡ λέπαδν καχ' βαλε nusquam Ionicum no tatn καλα βαλε Debuere λίπαδνα vox esse insolentiori agunt enim e ea grammatici, primo loco Apollon Lox. diserte: ααντες στηλαδι, πλατει , ο περὶ του τρα i-λως se τῶν Imrων ἐπιττιθέιμενοι, καὶ προς το γὸ9 Σ3εσαουαενοι. α νυν λέγεται λέπαμ γα ὀια του h. καὶ παρ' ἔλλοι τῶν ποιητῶν se λέγεται. et p. Aeschylum. 7Si. πο ὀ ζυγον ἔγαγεν Ηρη raroue Urai. . in marg. . γρ ηραρεν. proPrium tamen hae in re παγειν, 35 - 37. iterum leguntur Θ, 38, 388. 34. . . quod hi l. recto se habent versus nisu bene ἐν- κολα μιαχη b. e. Θ, 385. . . obserarat unoqn hoc σηαεῖον χιαστον Eustath. Contra Zeno, dotus tollebat versus h. l. et eos relinquebat altero in

3. πέπλον μὲν κατέχευεν ανὸν παφρὸς ἐπ οιοει. erem κατέχευεν passim illustrant grammatici Apud Hesychium hue speciat glossa, κατέβαλε.έανον duabus obseruationiblas locum facit, de quibusum montium est sug. ad , 65 pruno, quod metua

라틴어 텍스트