장음표시 사용
121쪽
595. αλλο οπισθεν cum sequatur uis, si aeeu. ratiores esse volumus, scribendum est πισθε. Sicque Vrat. b. sicque correxerunt viri docti aliis in locis, ut a, 4. Post hunc versum in Fragmentis Homericis video versam memorari intersertum ἄλλοτε δ αυτον ἔσω νεν596 τον δὲ κυν. ariet του δὲ Hectorem cum Marte quod enoe probabat; potius Martem cum Evo. nam Diomedes numina visu percipere poterat.
στην ἐπ' - ανηρ παλαμνος Apollon Lex. μάαανος παλάααι γαρ α μηχαναι - σῆμαινε δ καὶ τον πειρον ὀ ο ανερ . Sic quoque Sch. B. Eustath. Est ergo parendum auctoritati, Ut sit inexpertus, ignarus; et non video, cur non et . . sit consilii inops, qui repent amni rapido adstiterit. In Sch. r. redditur ἰσθε γνοῦ, πειρος μηΩ μηχανασθαι δυναμενος Stinilia Elymol. Hesych et Suidas To III, p. 5. καὶ οιπαλαμος
hoc ad rem, quod e longinquis terris redux sit In grameis tantum est hoc iter faciens, itinere facto per multum terrarum scilicet ut se iam constitutum esse videat in locis ignotis, ita ut amnis sibi obiecti decursum igno.
E codd. nihil proficias Venetus, sed suppletus, στην. Ambiguitas orta ex antiqua scriptura των ε et η et ει et ηι. Sic et in marmoribus maiusculo charactere exa ratis. In inscriptione Herodis ad vetustatem attemperata. est ut 19 αναλ Putes verius esse τε pro iς est enim στέω σρέν ον στην. Fuit tamen quoque στεις, στηίν, et hinc πνr. At grammatici constanter docent penultimam per ν esse esserendam V. Etymol. in αλφη, ex Choerobosco esse enim σαν στη et ἐαν στρα hoc ipso
122쪽
optatiui mutari in L Praestare videtur altera opinio, ut. si subiunctivus atque ita quoque Apollonium statuisse, discas ex Lex ἐμβηιη ἐμβν tum vero quodcunque eligas, defendi potest, στνη, στην et πνς Sic quoquo in ceteris. Est tamen omnino certa aliqua aniplectenda ratio, quam sequaris ubique et hactenus mihi praeserendum videtur esse σπη, quod et grammatici et codicum pars ususquo commendant. Cum tamen semel in edd. vulgo et aliis in locis eceptum sit erro, mrsus aliquid in tot locissimilibus nouare sine caussa idonea nolui, nullo cum fru- .
θαυμαζομεν quonto ero Vel I αἰχμητν τον Εκτορα μνω, τ οντα. Laudat oeppen d A, 518 αλλ' οἶ- ω του ηλεφίδην κατευφρατο χαλκω. Eadem putatur L se forma mox s. 658. In Mosc. i. adseriptum: λογιουσι λογοπι Putauit ergo sensum esse quam stulte, idonea fine caussa , mirati sumus vix bene. 6 a. exsus aliquoties Dequentatur II, 493. X, 269. At h. L melius abesset ita enim antecedens versus nihil haberet impediti. 6oS. ταν δ' αἰεὶ παραδεῖς γε θεῶν. I pro τις al- de insolens facit porro I hiatum adstipulo itaque Benueio emendanti παρα τὰ τε Et sic sup 18 ἀλλά τ αγχι στηκ' θανατων. , 55 σφωιν δ' δε Θεων τις se φρεσὶ ποιησειεν Repetitur quidem versus , 8 et ibi a s sed totus versus eo malo videtu esso illatus. 4. καὶ νυν οἱ πάρα κεῖνος Ἀρης δεικτικῶς dictum, ut a, 5 de Hercule N ἐκάλυος πsρθυμος io v Perperam coniiceres δεινος Ἀρης terribilis.
123쪽
6o6. μηδὲ Θεοῖς μενεαινέριεν a. μάχε, G. Fuit ιφι scriptum cum digammo apparet de fuisse primitus ια-
νεαινετε ἶφι προθυαεῖσθε. 6o8. κατεκταν ευ εἰδοτε χαρμης Vos corrupto, etsi commendato ab Ernestio, cui obtemperandum non erat, scriptum erat in omnibus edd. antem Stephan qui codirexit, sine libro puto, κατεκτανεν Ais quod etiam laesitur in rat. a. b. O ni Mosc. r. a. et ex mΘnd. in Mosc. S. etiam Ven suppletus. Adde ori Benil qui idem dudum vidit antiquitus scriptum fuisse κατεκτανε
αἱ 'Aπελλῆν habet hoc etiam Eustath. Ioco tamen alien P. 596. 6ia. ος ' ἐνὶ Παισι ναῖε. Poterat et hic egi ος ς ἐν 'Aπαισῶ ut , a8 ubi v. At Strabo ei Steph. Byκ docent diuersam ectionem fuisse . . Memorant utrumque nomen Hesych et Elymol. Etiam Schol. p. Benti. Aπαισός ἐστι δια το μειρον Παισος cur tamen
non ἐν 'Aπαισω scribi potuisset ρὶ Σπλαμ- v. ,
512. Lectum quoque in libro p. enti. ἐνὶ Παισσω, quod et ex aliis notatur. 6i3. πολυληibe: Cum το λ Ib sit seges, ager: et eum sit βαθυλ ibo vix dubites πολυλ ib esse diuitem agris. Attamen Sch. r. πολλα ληi ἐχων ν πολλα θρέμμara. πολυθρέμμων scit. πο τῆς λείας, quae et praedam et pecudes designat. Vtrumque apponunt Hesych et trmOl. Etiam apud Apollonium, in Argonauticis quoties occurrit, Scholia utrumque asserunt: at lib. IV, 6 di. serto ad agros resertur, cum ibi Aegyptus πολυλνibe me
124쪽
non Laris inccurate Postum αλλα, quod bene monuit epperi. Nam Iuram tantum hastam recuperauerat, exspoliis caesa omnino nihil. Igitur dictum pro non o. ruit. Praetex hastam receptam, aliquid ex Amphi armis
125쪽
63 . AVDοντο ἐπι Vidit hiatum Bonu et emendat παρα eis vim vocis sic non satis assequor. Si μεταprao ras, erit inter V N, o αετα Βοιωτων ἐμακχου-- occurrit similis versus dl. 33 η τογε νυσ- τέτυκτοί res προτερων ἀνθρώπων sed is versus aliter ab aliis constititus. olt. Defendi tamen possitnt haec ea, quam saepct memorauimus, de caussa, quod hiatus est in caesura medii verPUS.
οτι το Ιου ἐπὶ Θαυαασμ ου τινες ε αλλοῖον, παρα ους νυυ. Sic Sch. A. Aliud appositum e scholion, quo appR-ret, magnum fuisse grammaticorum dissensum super odihomistichio 'Aλλ' 19 aspirate scripserant Aristophaneae Arisitarchus Laudauerat commode dracleo ex Od.
accedit postea grammaticus, et laudat d. Δ, 4 Ἀλλ' οῖον τοδ ερε M. Tum et Philoxenum pro se laudat. Salieni ita adinirationis sensum expressum vides. Aec dicquoque his grammaticus. Alii αλλ' ιον pro μονοπι satis ieiune sic Parmeniscus et Nicias. At Tyrannio in atri sententiam descendit, in qua et ipse dudum eram, v I geret 'Aλλοιον τινα, Vt άτεροῖον. Longe alium Urranestius Herculem Laudat d. II, Si Ἀλλοῖός μιοι Ἀεῖνε, φανης νέον, εὐπαροδεεν. Video quoque Benileium hoc malle, qui adscripsit Schol οι δὲ, φ εν, αλλοῖον.
Trinas has rationes etiam Schol. . annumerat et adiadit: ὁ δὲ Πῖος αντὶ του ποῖος ουχ λ εἶ - φησιν, αλλ' οῖος Ηρακλῆς δευτο γαρ φησι, βουλεται το αλλα. Non satis assequor. An voluit αλλ' ἐκεῖνοι ἐγένοντο τοῖοι οῖον τινα φασὶ 3. Apud Diodor. IV, 3 recitantur versus quinquo 65S- 64 et iterum c. 49 ubi vulgatum erat αλλ' Ox ποτε. Est quoque aliud Scholion ex Ven. . de Herculo interpretatione allegorica in philosophum mutato ludicrum illud inprimis in hoc, quod illo exuuiis leonis sotiuatur, h. e. rudentia, et claua utitur, h. e. Philoso-
126쪽
Ia praeclare ax nonnullorum philosophorum
659. Θρασυμέμνονα. Explicant grammatici ex etymo: APol Ion. Lex. h. v. θρασυν κατα το μένος laudato hoc 'vears et ni cli R. τολμηρον, Θρασυν- τω μένειν ne abludit En B. At utrinque fere Θρασυριεγης. In Apollonio rudiectum: ε τον περὶ των Θειων bene oll. m. Θρασώcυν εργων μεμνημένος. Et hoc analogiae connenit. Si tamen Αγαμέμνων est valde fortis, erit hoc alterum
G4x a laudat Strabo III, p. 89 C. obseruatquovid Qxi sic Troiam valde exiguam rhem eo tempore suis. L , noe nisi sub Priamo tantas opes eputa. Quod ex ses erum esse non dubito. Sed in poeta ad Herculis Iaudem tractum hoc vides, O c, quodiolis sex naui. tio est Paucis cum copiis aggressus urbem cepit. s. Dcoptir. 346. et Schol. - ε ο σι νηυσὶ Mosc. I. Aliastitissentiones, B, te οἴαις οιαις, sunt ap. Dio-ctor. I. LG4a Strabo ibid. . laudat versum, et addit, non eoersam tum fuisse Troiam, sed tantum captam et - η γαρ χηρεια τις- scilicet χημῶν est ἐρημουν. Vt χηρευειν, ἔρημον-d insula d. 124. mir/turque adeo Strabo, alienses inferias Achilli, Psixoclo, Amilocho et Aiaci, non Herculi sacere, quaiamo minori alium clade affecit. γυιας proprie de viis vitiis dictum si tamen Pindarum recordor, toties γυιας peo omibus et pro ipsa urbe dicentem, quod illo ex Homero duxisse videtur etiam . l. pro ipsa urbe dictum accipio, e domos declarata.
127쪽
644. υθε τι σε Bamcc. Et p. enu. H. L. M. C. Adde Vrat. a. b. Mosc. I. a. et nunc quoque Cn. Octo recepit Wols pro vulgato ουδέ τέ σε. 646. ἀλλ' π μου μηθέντα erat in vulgg. et ἐμοὶ quod Homero sollenne Aristarch. p. Eust. Item arOcc. et . . p. enti. Vrat a duo Vindob cum Veneto dederunt notandus autem mos veterum loquendi hoc primum loco obuius, λας Αἴδαο περήσειν πυλαι Pro domo. Domum Orci intrant defuncti. Sic R et Θαπτεμε ττι τάχιστα, πυλας Αἴθα περ σω. 64 . τον δ' - osc. I. Pro υ. 648. quod η λιος iterum Occurriti 65o ευ ρεαντα. Vrat. s. φεμντα. 65 I. τωνδεηνεκα en cum vno Vind. pro Irti Non bene putant veteres, dicia haec es a Sarpedon ad elevandam virtutem Herculis.
654. κλυτοπώλω Iterum A, 445. Π, a occurrit. Sch. A. B. Sch. r. ἐνδοῖους πώλους χοντι. hoc solum Hesych amplexus est χ ο κλυτ ἐστιν ν ἐπιπωλησις In alterum hoc quomodo incidere grammaticus Potuerit, mireris. Fuit tamen is Aristarchus, esse potioni in Lex. h. V. κλυτοπωλος ο μεν Ἀπι , ππους γαθου ε' χωλ δὲ Ἀρhταρχος ἐκ του - χi δ' Aie κλυτοπώλω ακουε κλυτν ἐπιπωλησιν , ὀι4 το τρυς τελευταντας ἐξακουεσθαι δι τε του Θρσηνους και τας οἰμωγας τας ἐπαυτευς. Ieg. ἐπ αυτοῖς intes eos ut est quoquo in Elymol. Voluit ergo Plutonem κλυτοπωλον esse, quod auditur eius aduentus, innotescit per auditos adstantium, rienti eiulatus Quid dici potuit contortius mi tamen et Sch. en ου κλυτ α ἐπιπωλησις, I ακουστη διὰ μἐπὶ τοῖς ποθνῆσκουσιν οἰμωγας lamenta propter morie tes . Reliqua ibi orach. r. mendabis hi εοικ etc. Add Elymol Eustath. h. l. et ins ad A, 445. Alii reci ad equos Plutonis epitheton reserunt verum argulantur alio modo vel esse eum ab equorum laudo notatum, τι ν', δεὶς τὸν θάνατον διαφυγεῖν δυναται propter equorum Velin
128쪽
IN ILIADOS LIB. V, 44 - 656 19
νης. Adeo homines non vident quod ante pedes est: Orcos bigis vel quadrigis inuehitur more reliquorum ut heroisin sic deorum est adeo ille κλυτοπωλος , egregiis eqtris inuectus quos vel ex Proserpinae raptu meminillo Iicet, octin etiam Schol et Elymol ad h. L memorant in ex talia. Tribuuntur autem Plutoni qui modo candidi. ut aliis diis, modo nigri, tanquam regi inferorum: hoc est, quod oeppe illustra nota sua. G5G. αααρτῆ occupauerat hoc et altero locor 6, omnes edd. uαρτῆ i etiam , 57r. Mutatum quo- qiae in Laps αααρον ab alia manu in μαρτν. at est α- μαρτν e αααρτῆ in codd. Hari. Ven Mosc. I. Et qui-.Iem o doctrina Aristarchea. Habemus in hac voco it mrin amodum disertos grammaticos, primum de aspiratiori α μαρτν ab ααα et αρτῶ, vel ab αριο ηρται Al- terram est, quod Ptolemaeus Ascalonita et plerique μαρτν scribebant, alia αααρτῆ Aristarchus αααρτε. a botiar forte unusquisquo quod sequeretur: α τῆ ductum
a nomino ν αααρπη, tenor, iunctura, ἐν συν αααρτν. At
αααρτη , quia illi dativi solent adverbiorum locum obtinere ut tali Aristarchus tandem οἱααρτη dictum e Putavit C apocopen pro ιuαρτέμ- v. ad , 564 mi- felici coniectura obtinuit usu, et recte, prius L . accedente Herodiani auctoritate p. Sch. . simitia habet Sch. Lips et Sch. Vias hic p. alia ad Ammon P. Q et repetuntur paria in s. ad Φ, 6 ei ab Ela ita iti qui ad Apionis et Herodori libros prouocat, add. ElymoI. in αααρτῆ et ααρτν. et Apollon Lox cum Excocto v. Tollit. In οααρτῆ per se num idemque est vocabulum; nam odinae et uo conueniunt ductum inde ααρτεῖν, una inceri erct saepius occurrit, non αααρτεῖν Attamen Aris arctio habuere ααρτεῖν etiam his in locis ut MAi4. Od. Φ, 18. Retinuit tamen apud sequiores auctoritatem μαρτ et ααρτεῖν sic apud Apollonium Arg. I, So5 55ti III, 75 sine ulla varietate Callim in Dian. S. Mon a uαρτεῖν abiit in alteram notionem, ut sit
129쪽
aberrare et priuari, στερεσθω. Iro salo, nisi fuit oea alia origine ductum quod et doctiss. night suspica tur p. 93. cum aliis suis hoc αμαρτεω , ab a priua
v et μαρπτω, non assequor, aberro.
φθαλμων insolente dictum videtur Sollennis forma νυ κατεκαλυψεν αυτον του σφ-'αλμούς. v Ξ, 439ο οσσε viὶ ἐπάλσφε μέλαινα. , 5oa 5 ως αρα μιν Θότα τελος Θανατοι καλυ νεν ὀφθαλuου ρῖνας τε et centies νυε, σκοτος, μιν οσσε καλυψε muIum erat ita supra Sio ἀμφ in σε κελαινη si ἐκαλυψε, pro μι αμφιες λυψε. Est etiam tertia forma cum casu tertio Ν, Α ηε τινα Πωων ἐρεβενν νυκτὶ καλυψαι Redit tamen hieversus eodem modo iteratus N. do. X, 466. Sermoni consentanoum est iungere κατ ὀφθαλμων ut κατ φλαλ- μω occurrit. Ceterum vide hominum ut btilitatem Schol. Leid obseruat. πο -γγενους δὲ ἀναιρεῖται Tlepolemus , ἔτι καὶ συγγενῆ ανεῖλε το Λικύμινιον sup dic6a. 3. Pind. l. VII, 5 r. 65 - 66o. ὁ μὲν βαλευ- Τληπόλεαος δὲ βεβληκει. ex pectabam hic Clarkii sollennem antilenam, hoc saltem Ioco non alienam de plus quamperfecto non nunc verti debebat, percussit, sed, recusorat. Etsi res eodem xediti 661 αdiui δὲ διεσσυτο μαιαωωσα. , quod dictum Pro μαιμώωσα οστέω ἐγχριμφθηναι Sch. A. Nil nece se hoc διέσσυτο μαιμωωσα, οραωσα, quod solet de telis dici in corpus penetrantibus tum hasta ossi illis subsibiit. Absurdo Sch. r. μαιμωωσα ex υμωωσα. Vox totie occurrit de hastis ac telis emissis, ut et do flamma ad vim et impetum a vivida vi animantium adumbratum
130쪽
66a. - ἐγχραφθε α ἐγχριπιεῖσα rat. b. c. Moli 3 perpetua varietate uti, 47 et I Sic u que in Herodoto ubi V. P. 32. Ol. 5. mi δ' ἐτι λοιγον αμυνε. Pro vulgari δέ τι probaverat δ' ri Mnesti, recepitque Wolf. abent hoc pra terra Eustath et in Hor Mos I. a. Ven. Idem nota- ierat Benti ex . . cum Scholio προαναφωνει τον πιον του Σαρ-1δονος - του ἔτι recte, respectu eorum, qua II, 3 sq. narrabuntur. ἐά a Vrat. a. quo et Eari adscriptum habebat.
665. 6. o - ουτις ἐπεφρασα ουδ' ἐνοησε μηρωεερ υσα εορ ριειλιγογι φρ επιβαιη σπευδοντων. Discrimen inter φράζεσθαι et νοεῖν ita consuluit Schol. Leid. ραωθαι esse το νοοῖντα sera σκέψεως ποιεῖν νοῆσαι δὲ τὸ α τλαῖς ἐπιβολαῖς ποιῆσαί τι. Saltem . . At v. c. 2, 56 νοέω ου καὶ αυτο Σκτορα τοι λυσαι ubi est nenisi constitutum, deliberatum, abeo. Ceterum interpun. cito seri pote haud uno modo. Simplicissimum es, τὸ - ουτις ἐπεφράσατο, Recipero nemo eoruin, qui eum subiectis manibus ducebant, animaduertit assam in cor. pore arrentem, neque adeo venit iis in arumum, eam euellere quippe cum illi id operam darent, ut eum quantocyus curo imponerent; tantum aerumna illi, qui in eo absPortando occupat orant, sustinebant scili. cet, ut alia de re cogitare non possent. Quaevis alia ratio esset magis molesta eis potest parum probabile via deri, a nemine animaduersum esse hastam, eamque omsam vulneri inhaerentem trahi. Pro το μὲν ουτις sui in nonnullis το λουτιο testo .ch. A. At enit excerptum e Scholio laudat D m.