장음표시 사용
81쪽
364. ἀκηχεμένη φίλον ἔτορ. Nota ex . l. ἀκηχεμέ. νη Elymol et ducit ab ἀκέω, χηκα, κὐεκα quidni fuisse dixeris, Ais m, unda talauim media via
365. πὰρ M I υις λώινε Peccat in digamma in quae fuit ψις, ut statim v 368. Benu suspicaba
tu fuisse contractum παρδε ιρας Lenio medicina est, si
ἡ ων ὀχεων κεβμετο, παρ δε Μαχο- βαῖνε Interpolatoris animo ex Γ, 6 παρ δέ οἱ Ἀντηνωρ - insederat. 366. υκ οἰήκοντε scripsi, quod Homericum est, nee aliter Cant Baroec probante enueio. Vss. 368. . leguntur quoque inf. 775. 6. Θ, 49. ω,
e Sch. Eustath. l. 37o Διωνης ὁ 'A OA . obseruatu a grammati eis, cum Homerus Dions filiam ediderit Venerem, ignoras eum Hesiodeam fabulam de Vonore ex mari natam 37 a. αγκας ἐλάζετο ἀγκὰς ultima breui adeoque male pro casu quarto habitum multis ad h. l. et Ξ, 346. Esse adverbium constat et docent latis Hesych. Clarhe, Ernesti γρ. ἐλά το. Barnes. 373 374. repetuntur a Ious ins o9. io ad Dianam et s. 37 a Schol. Aeschyli Prom. 58o qui cum verbis Ius comparat ευρών τι άμαρτουσαν. 574. κακον ρέ--αν ἐνωπν ἐνωπν, προςοψει, lauda to hoc versu Apollon Lox. Supplendum ἐν quod d0Cent Hesych. Sch. r. tymol. ἐν ψει, φανερ Scilicet ex Graecorum mors semina intra aedes coerceri solebat. Alios scripsisse ἐν Sch. . et Lips memorant. Leg Tatne sic osc. i. in quo gi adscripta ἐπὶ βλάβν,νu-Scilicet declarat et hic locras disciplinam domesticam pri scae vitae, et conditionem muliorum, quae, etsi adultae, verberibus coercebantur, si quid indignum s commius
sem. Similis locus de Diana a Iunono mulcata p, 489 φ575. φιλομειδῆ, et h. l. nas . et edd. vi cio.
82쪽
terpungi potest trinis modis aut post ανδρῶν, ut pleriquctfaciunt, ita τλῆναι ἡ τινος erit dictum in Homero alibi non obuium, si bene meinini a frequentatum aliis τλῆ - ται absolute occurrit et alibi, B, 99 τλητε , φίλοι, - μψατε et h. i. mox s. 385. 39a aut post δώματ' εχοντες, t nunc si, δἰ ανδρον ἀλλ λους κακοποιοῖντες, sic Seh. . aut post χαλε- λγε ita saltem repetem dum erit ἐπιτοέντε αλληλοις αυτα - occurrit et alibi in Homero κακα, αλγεα ἔργα ἐπιθεῖναι. Sentas adeo erit verborum idem, qui ius. s. 875 λληλων οτητι χώμ ανὀρεσσι φέροντες. Erat vir doctus, qui expungero malebat versum 384.
Ephialtes, celebrati fabulosa corporum magnitudine. Qui vi de iis narratur, summam antiquitatem rudium ho- num redolet. v. d. A, o4-Si Apollod L 7, 4. et Noti Persequutus erat sabulam Antimachua, ut e Schol. ad 38 discimus ne oblitus est inter fragmenta Anii- machi resereo Schelle em p. oo. Quod narratur . I. Mars ab iis aliquando vinctus esse, ex hominum antiquorum more loquendi ductum est, quo is, qui aliqua in re excessumat, cum diis certasse dicebatur. In Aloidis res ita ornata est robur eorum suisse tantum, ut non modo cum ipso arte congrederemur, , Hercules in pugna cum Cycno apud Hesiodum, verum ut eum adue victum et spuuum Vinculis et carcer detinerent. Reliqua fabinoo mamenta Martis a Mercurio liburati,
83쪽
qirem ipsa fratrum nouerca exorauerat undo Tosecrasint, nunc ignoratur. In XIII mensibus altioris aliquid indagationis latere credidere viri docti, iam in clia r. factas esse belli inducia per XIII menses, quibus adeo 1Iars vinculis habitus videri posset. Quod in Sch. B. narratur, Martem bello petitum esse ab Aloidis propter Adonidem ab eo caesum, qui a Venere istorum curao creditus erat, a seriore aliquo poeta prosectum esse videtur, qui sabulam ad Cyprum traduxerat, forte voco κέραμος inductus s. 38 . Nam Moida ad stirpem eolidarum spectant et ad Boeotiam. At veteres interpretes veterum loquensti formarum et natura mythorum
ignari ad allegorias modo bistoricas, modo astrologicas, ta datur semina Δημα apud Eustath. modo ethicas confugerunt, quas recensere operae pretium non est: v. Sch. br. Eustalli in his est oraclides α 5. quem exscripsit Sch. . Porphyr et Eustath. Ora non τι ut in Barnes editum, ibrarii vitio, puto Τλῆ - τε δῆσα μιν vel dictum pro τλη δεδέσθαι, δεομενος Vel suppL Mῆ λγεα Recte repugnaudixat Aristarchus, ut Sch. r. et Eust memorant, iis, qui aliter haec quam μυθικώτερον dicta acciperent, μηδὲν των φραζομενων πο ου ποικτου περιεργαζόμενος. Eoantur tamen allegoriam interpretes, etiam Clarke. hMastos, 'Εφιάλτης scribitur Emαλτης in verss. 385. . . adscriptis a Clemente Cohori. p. 5. sed hoc est Dori-
Cum vi p. indarum. Ceterum idem Clemens alio loco Cohori. . O. et Iustin. Ohori. I, a. apponunt Ver
sus quatuor ex Panyasi similis coIoris et sententiae: λ με Δυαητηρ τλη ὁ κλυτος in αφιγυέεις et vlt. λ Ωκαι βριμοθυαος Αρης πο πατροὶ αναγκης. 587. χαλκών ἐν κεράμω ex antiquiore carmino petitum mythum, vox quoque insolens arguit Dolium esse non post manifestum fit, cisi ita accipitur passim etiam Rr Hygin. Α. V. o. De carcer esse intelligendum, ipsa res arguit. At unde nouimus κεραμον eis carc
rem Scholia r. χαλκω ἀγγεω, μιν si δεσμωτηρία ' οἰ
84쪽
ώ Κυπριοι το εσμωτηριον κέρααον καλουσι. do sine vox Cypria in omero Debebant dicere, Voconnecte antiquam, cuius usus apud Cyprios superstes RPotuit proprie domus ἐκ κεράμου, ex argilla et Iuto, saeta κέραιρος dici, siquiden κέραμος vas ex argilla factum, dicitur indo notionem generaliorem accepisse, ut omnino domum denotaret tandem ad carceris notionem singulari modo traducta esse: et nec omnino μcesso hoc est potuit haberi Mars in ahenea aediosita a in odicula bene munita ut et χαλκεο στερεος καὶ σπυρος - redditur etiam in Suida uti Danao in ahenea turris et p. Apollod. I, 9, a P. 49 Melampus captus δε σαοῖς , οἰκ αατι φυλαττετο Sic et hoc ipsum οἴκηα dicitur, ubi δεσιιωτηριον intelligendum est, quod Atticorum esto aiunt grammatici. v. Harpocration h. v. Hesych. i. V. apud Apollon Lex est: κερααφ' υχ, ως κατα Κυπρίους, τῶ δεσμοτηρ ω και τα ἐν αλλοις' ποχλων δ' ἐκ κεραμωνώθ πινετο JL I, 465 . Apparet excidisse reliqua huius loci: no alia asserunt tymol. p. 98, 31 et Hesych. Quod in hoc do urbo Carias, Κερααω, memoratur, illustrandum in ex Schol. r. Indoctius Suidas in χάλκεος ' πολις καλεῖται χαλκοῖς κεραμος. 388. καί νυ κεν-απόλοιτο Ἀρης, τος πολεμοιο. Primo οι πολοιτο ρης facit hiatum, ferendum soris in medio versu. Nec aliter legitur versus apud Elyinol. l. e. Benueius iam sup ad s. is neminerat alibi dici ἀπολωλεν d. , 37 vel ἀπόλοιτ αρ ut sup 563. ατο πολέμοιο Apollon Lex. h. v. κόρεστος η βλαπτικο κατὰ πολεαον prius recto, ex αατος. V. tymoLSeh. . et r. Icilicet go satio potuit esse oram, ται, et indo τοe, ατος, re insutiabilis Bentleius corrigit in e*ch. ται πληρουται Hoc reponendum in c. Herc. roo et μὴν καὶ κρατερός περ ἐω αται πολέμοιο. lienno autem pugnandi ardorem, qui non imminuitur aut extinguitur, alibi per sitim sanguinis, saepe quoque, Cum fame comparari, qua satiari nequit. Iroe
85쪽
τ ατος πολεαοιο, satiem erit pronuntiandum τος.
389. περικαλλὴς Ηερίβοια nis ori Ερίβοια, quod ruisse 1 Ερίβοια suspicabatur Barnes vix bene. In principio versus εἰ M μητρυιὴ Iaudatur sp Moblon de sunt. p. a7. μητρυιν quod ad h.' refert Sylburg Vix hoc, quod sino sensu est, grammatico
in mentem venire potuiti Eoriboea, idem nomen quod alias Eriboea, nouerca Aloidarum. Indocto nonnulli excursi nouercam eam ediderant, in Schol. r. Videtur illa, nouercali odio adducta, indicasse, quo in loco Mars clam in vinculis haberetur, et Mercurium subornasse, ut Martem liberaret, ita foro rata, ut Mars priuignos ulcisceretur. Fuit illa filia Eurymachi amercurio prognati.
39r. ηδε τειρομενον χαλεπος δὲ ὁ δεσμος ὀάμνα τει- ρομενον et ἐδάανα se mutuo desniunt, confectum serumnae diuturna enim captiuilas corpus animumque Viribus exhauserat: hoc est domuit, ἐδάανα constantiam et robur Degerat, ita vi interiturus fuisset, nisi Mercu-xius eum liberasset. Atqui idem ies sol mori non odierat. ira ratio conciliandi inter o duas res tam Luersas , ut dii sint νθ ρωποHYΘεῖς, nec tamen mortales. Verum ipsam desorum mortem mira ratione constituerant poetas, Ut esset diuturno deliqui similis, e quo tamense reciperent aliquando dii Patet hoc ius ex si . 886.887. coss. Ol. in loco domarte Gratis argutantur, qui ad saniorem sapientiam haec componere volunt. Apud Hesiodum Theog. 79. 8. quisquis deorum peierauit, priuatus sensibus per integrum annum iacet, κεῖται irat' υτμος, αναπνευστος καὶ ναυδος Translata simili modo ad deos exili pro poena ut in Mollino apud Admetum exulante; li V. p. Plutarch do Exilio sub f. ubi sunt
quoque Empedoclis hac de re versus. In Mosq. i. in
86쪽
post χαλεπος est Pro ἀρ. 39a. λ ' Ηρ Ex antiquior aliqua Heraclea,
in qua disertius narrata ea erant, petita haec esse, dubitare haud licet Ad quam autem aetatem illa reuocanda sit, nemo definire ausit. I totus locus a primo liadis auctore prosectus est, tale carmen iam ante eum exulisse debet. Sin, quod multo probabilius fit, a diversis rhapsodis totus hic locus coaceruatarum fabularum illatus e serius, potuit quoque locus o seriore aliqua Heraclea petitus esse. omnino autem reputandum est, Herculis res, non magis, quam bellum Troianum, ab initio statim uno catini ne uniuersas comprehensas lauta, sed agillatim carminibus expositas; ex sic esse potuit unum d Herculis rebus ad Pylum gessis. Iam in tali carmino narrata sunt ea, quae poeta hic attigit. Ad Herculis enim virtutem admirabilem declarandam usu loquendi nil magnificentius visum, quam pugnasso ira cum diis inter deos ad consilium hoc ma xime idonei ii, qui Herculi insessi erant, in his maximo Iuno. Vialnerata autem ea sui in Pugna cum eleo, Nestoris Patre ante Pylum. Narratio huius pugnae erasiare debuit admodum diserta nam in ea pugna etiam Hades, ut mox videbimus, contra Herculem pugnauit, et ipso Mars ter permutas et quarto ictu Vulneratus est, . Hesiod. c. Herc. 359-367. ore Neptunus, P. Pimdar. l. IX, 43-47. Periclymeno, uni e Nelei filiis, Neptunus dederat facultatem asciscendi formas nouas p.
ApollocLO, 9, 9. Herculis currui insistebat inerua Sch. ad i. B, 36. Eidem carmini quod de Herculo ad y lum egerat, suspicari licet Nestorem famae suae initia de-buae soIos enim ille superstes sui omelei filiis ins Λ, 689 sq. Mollossi I. c. De Iunon telo Percussa narra verat anyasis v. Noti ad Apollod. p. 456. Omnino de pugna ad Pylum videndus Apollodori II, 7, 5 et schol. r. ad h. l.
87쪽
Τλη δ' Ηρη. πόμεινα Suid. h. v. Scholion, quod in Sch. . et Leid ad h. v. inseritur, φιλοσοφος Ηρακλῆς etc. est exscriptum ex Heraclide c. 33. 393 οῖστῶ τριγλώχινι βεβλεκει τριγλωχινι τριγωνα τρεῖς γωνιας εχοντι b. e. ἀκιδας ubique redditur, etiam ap. tymol et Hesycli ex γλωχιν , γωνια τριγλύων ω,jσο Sicilia dicta est Apollonio IV, 31 et πολυγλωχιν κεραι ἐλάφοιο p. Nicandr Ther. 36.394. τοτε καί μιν ἀνηκεστον λαβεν αλγος καί μιν pro vulgato κέν μιν rescribi debebat etiam in codice;
nam τω κεν nullus omnino hic Iocus est codices tamen diserto καὶ exhibent Cant Barocc. osc. I. Vindob et Veneti supplementum. ἐν μὴ Porro deprauauerat Ald. a. cum secta Rom. et ipse Turnebus. t Stephanus retraxit μιν ex Flor Ald. r.
Versus 39a. . . excitat Schol. Lycophr. 39. at s. Ss no modo βεβληκε τοτε κίαιν και μιν ἀγηκεστον ἄλλος ἔλαχεν segerat adeo ἀνηκεστον λαχεν ἄλγος hoc
ἀνηκεστον Glossa in Apollon Lex. ἀνάκεστον ἀνί
του κατα στερησιν του κεῖσθαι ἀνηκεστον κακον ἐστι δεινόν. ad h. l. spectat. In Dagni Archilochois est νηκέστοισι κακοῖσι τλ'μοσυνην φάρμακον addidisse deos. O currit vox etiam apud Tragicos . L simpliciter dolor grauissimus. 395. . . tres versus excitat Pausan. VI a5. p. 5iς ubi editur 396 υτος, quod et Schol. r. Eusiain. p. 56a et disertius p. 565. tum Ven. . s. Lips vra NA. Townt Mosc. r. S. exhibent etiam edd. omnes, nisi quod, cum in Barnes vitiose esset antroc, pro ONO Clarhe αμος edidit. Reuocauerat Wolf. quod nunc praeeunte Veneta deseruit ώυτος, quod utique rationstgrammatica scribi debebat verum perpetuus usus induxit ατος nisi quod plerumque, nullo utique consilio,
io3. Ionicum est, quod spiritus asper lenitur. Obvia o
88쪽
in υτος in Herodoto Ins videbimus ρισυ I. A, 88 ubi v. Barn At ιωυτος alibi in Homero vix legitur. Est in his usus articuli notabilis, quem alias Homerus ignorat nisi Putes declaratum, ius Ah. ριστος tu fortissi
397. ἐν Πυλω ἐν νεκυεσσι. In eadem cum eleo pugna ad Pylum sic quoque Apollod II, 7, 3 qui de Iunone viai norata nil memorat. Consentit tam inter Eleos, apud quos templum Hadis erat, teste Pausan. l. c. Rese rent nonnulli ad eam Iocui Pindari I. IX, o vix tamen ill cle eadem pugna narrat. misertissimus locus est in Seneca mero fur. 56, 5. Alii tamen ad loca imsera transtolere pugnam erculis cum Orco, et ad eius
deseensum abducendi Cerberi caussa de quo ins. l. Θ, 36 . . id Sch. B. Leid. Eusath. Schol. Pind. l. c. Schol. Apollon. I, 55o Etymol in e s. rauidas in πόλι ut esset πυλος pro πυλη, Vt μόρος Pro sμοῖρα ἐντυλω pro υν πυλ ως δείελον, τ8 δειλην. σπερον την ἀραν Praetulisse iis Aristarchum discimus ex Schol. br. iii πυλον dictum aiebat pro πυλην, Portam, non si se in rorum. Fuit in eadem sententia Didymus, ut colligas e Schol. Pindari l. IX, 43. Ait ille, Pindaro concedendum esse, ut Hercules περὶ τον πο τω Νέστορι Πυλον Pugnauerit, 'Oμηρου τὴν ἐν δου πυλην εἰποντος ἐν πυλω ἐν νεκυεσσι βαλιον. Et Agatharchidos domari rubro p. xi τὸν δὲ Mην ἐν δ τόπω ἐν βασιλείανε:χεν, ἐκεῖσε φ' Ηρακλέους τοξευθεντο ταας μεγισταις αλ- γηὀοσι περ σεῖν. ditum, Portam, ianuam, Orco tri bui, sollenne est, plerumque sic, ut in aedes, palatium, Orci. Aδου, accessus sit. At enim, quod satis notum est, sunt πυλαι AZου, trans. 646 non πυλη, nisi quod exemplum E Theocrito a I 6 τοι 'AMαο πυλα laudatur. multo minus o πυλος. Portam quoties Homerus Inemorat, πυλα dicit, non aliter. f. ad Ι, 383. ἐν νεκυεσσι Si ad inferos haec trahuntur, νέκυες deberent Romanes. Vnde vulgo vertunt, ad ortiam vud inferos umeratum. Ita vero otiosum satis εν νε-
89쪽
κυεσσιν adiectum. Et de strage caesorum idem dixit in. Da de Marte 836 αυτο πηιιατ πασχον- αἰγνσι νεκάδι rin. Ait Mars vix se Augisse quo minus inter eas forum aceruosis vulners dolens iaceret. Arguit itaque et hoc veritatem lectionis ἐν Πυλι de urbe acceptae in pugna ad Pylum vulneratus Hades iacebat inter caesos dolens o vulnera. In eadem pugna Mars vulneratus ab
Hercule M aes Πυλου γ ααθοεντος 'Aντίος Drη - e. Herc. 36o qui idem ab Herculo vulneratur in pugna cum Cycno ibid. 458 sq. Iunctura autem verborum est Ἐν Πυλιο βαλάνου ἔδωκεν si σιν, νεκυεσσι. oeppen iungebat ἐν νεκυεσσι βαλὼν pro ἐμβαλων νεκυεσσι, proale νεκυας. De Herculis congressu cum Hade nonnulla habent Schol. . et Eustath sed sine auctore. Alia est pugna cum Hade, cum ad Alcestidem repetendam venipso Hercules apud Apollod. I, 9, 5 extr. Proiade est Θανατορ, adis minister, in Alcesi Euripidis et in fabu-I Sisyphi e Pherecyde in Sch. l. Z i55. - μν Lur. σιν ἔδωκεν, tin Od. , 567 τε μ υτος νη - βαλὼν θύννων δωκε antiqua loquendi formula etiam in Pindaro obvia uti et Latini dare aliquem leto, fugarsaepe a viris doctis illustrata.
Ita Ven. A. lacuna foedata esse doleo. Forte enim in iis auctoritatem haberem iusta suspicionis, temere huc alium do illatos esse versus 398-4o a. orto ex aliqua era elea nam et structuram sententiamques turbant, et sPlutone vix bene dicta esse possunt, qui non in dimo, sed in Dei in ris versatur et in. 4or. a. iterum Currunt Oo. o I. In ossi enitet nescio quo versus 398 in margine erat adscriptus omnino iussa suspicio suboritur, Utum locum a V. 395 ex variis fragmentis vinterum poetarum, qui Herculis res exposuerant, si comsarcinatum a rhapsodis. 4oo. αα ἔνι Barnes nouauerat. At ἐν ad verbum
90쪽
ηνα, κακου Sch. br. Nec aliter infra, 458. Nec tamen iis sic do sensu vocis Liquet. Nam et sollicitudinem svulneris grauitate, ut alias ἐμνησε vulnere accepto gamemnon, metuens est Vulnus descendisse, , 48. A, abi et M. et doloris sensum, et cfectum virium decim rate potest. Prius usus loquendi defendit, hoc postre mam ipsa rei ratio sanguinis enim desectus pro quo ipse funguis in altero loco , 58 αῖμα - ώσσυτο vitis θυμον, memoratus est, debilitat. Tales anaphibolia incidero necesse est in oratione, qualis prisco in hominum suit, dum verbis generalibus iuntur, signifieatum tamen singularem animo tenent. Pessi in tu otis A, 45 Barnes intulerat κῆ et metro violato fuit quippe κηδε f. In Barocc. et s. Mori κῖ
4ot τω δ' ἐπί Non esso τω δ' ἔτι scribendum mo ne Seli. B. Scilicet est ἐπιπάσσων VS oi. oa repeti ius. 9oo. o I. iam O LVῶ δ' ἐπὶ Παι ων sivsaτα φαρμακα πασσων, ηκε rara. Est haec, et quae inf. or ni, antiquissima paeeonis seu Paeonis memoratio etiam in Pindaro obuia, et in Aeschyl . Agam. 5a qui in Homero diuersus est ab Apolline aliis frequentato in re medica Seruatum tamen Paeonis numen ab aliis nam Syracusis in Aesculapii templo Paeanis, ut editur, signum erat, Cic. Vere.
IV, 57. Alia notio et origo esse debuit παιξονος hymni sep A, 475 Apollon Lex Παιεων - ποτε δὲ κυριωe θεον
Πνα, ον συνίστησιν ατρον τῶν Θεῶν laudato hoc versu, qui repetitu cum o ies. O I. Oa.
ὀα φατα. Idem Apollon 6 οδύνα αναιροῖντα, ad verbum est enim ex φοίω φάζω, mox σαψω. Vndo φιο, εγω, πέφονα, φόνος, ut φααν, φαινω, φανοe. Sch. hr. τας δυνα καταπαυοντα καὶ φθείροντα. Sic et Elymol. in male additur ατ σου melius Hesych. ψανὐ rati Alia habet Eustatb.