Carmina cvm brevi annotatione

151쪽

tium est, quo hasta pertingit: si κεντρηνεκῆς debo esse, equus, qui flagro pertingi potest, et pertingitur: de quo simpliciter μαστιγι πληττο νος. At volunt illi Πωτοῖς κέντροις εἴκοντας καὶ πειθομένους, sane ad sensima etiam bene sed analogia renuente.

54. κροτατ κορυφη - is quod Olympus nunc

mons est, et quod κροτατ' pro κρα Sch. . Uninieiuna nota quam ulla tamen audire volebamus Vex

sus iam lectus erat , 499, 56. ῆν πατον Κρονιὸ ν αείρετα Edd. ἐγρετο --

vocavi et . Lot iam tactum , 513 ubi v. Obssρετο ex usu perpetuo in locis coieris, et ex consensis codd. Cant Larocc. Ila Hei. Addo Eussath. Vrat. A. Mosc. I. Vindob. et en Debuit quoque sic locium esse agrammatico in glossa esycli malueratquo id reponere Mnesti in Addendis. s. , 5. και προρεειπε. Mosc. a. et Vindob. μετδειπε quod alienum in alloquendo no.

757. Zε πατερ, ο νεαεσιδε υρει ταδε καρτερα ερ- e. Pro Aρει Ven. A. Ἀρν Sch. A. Ἀρ c. HarIei Ἀρει et Αρη alterum hoc Ἀρη est quoque inorat. i. Mosc. I. a. Cum tamen Homerus frequente χρεος, non est quod hic si monendum. Αρει ταδε καρτερα εργα est Minarchea loci io. Alii ταδ ερ αβηλα legerunt quod est sinoque in Cani et Harlei tignoscitur quoque ab Apollon Lex. In δηλον, ubi laudat α πατερ, ο νεαεσίζει όρων ad ἔργ' χηλα eum s. seqv. nec initeor, malis me hoc amplecti, et videri vulgatum petitum ins ex s. 7 et in ipso M. isHMλο puullo post L 88o. Verum alienus sum ab his mutationibus, de quibus in utramque ariem potest di putari. Num etiam καρτερὰ εργα bene sunt dicta pro audacibus, temerariis, iactis Eustathius p. 616. reddit τα βιαια βιαστι::α. Sic λόγος κρατερὶ est απειλητικος

ergo et καρτερα εργα ei rect Iribuuntur.

152쪽

759. I ε κηλοι τμπονται. Notant grammatici adspirandam esse vocem κηλος scilicet quia etiam est Laμα, ΠΡ A. 554. Dissident tamen in etymoloola: Sch. A. B. Eusitat, ad A, I, Verum vox ducta esse debuit ab isdie nam fuit Ιεκae, unde Ιεκηλοι οἱ da 1εκίηλοι. Lail Θ, i a. aera ου κατα κόσμον. Vt B, in re, non , iride re, sed iudiςIris modis. 76 i. ψρονα τουτον ἀνέσεc. γαπεισαντεe Sch. r. ἐρεθμαντε , παροξυγαγτε addit Eustalli Inf. So sit Ba Ἀνίεις. Mintum est a canibus, quos ἀνιέναι diciantur pastores c venatores necte inter plura aliena pollon Lex P. I ao τῆ μεταῖορα o Dic πο x. αγιε-

68. s. reperiimur aliquoties hi duo versus, ut , g. 46 Pro μαστιξεν ips. μάστιζεν.

153쪽

lo hoc , τε Θα sit, nam de inni motu celeri dicituri nec addit qua ope, quo auxilio relictum lio acidiontium phantasiae adiecta sunt duo, το πέτοντο, Ct ἐπι- θρύσκουσι ιπποι. Sunt enim duo haec genera motus, quibus per aerem ferri posse aliquem mons hvmnna su spicatur: nam de soleis seu hominum suu equoriam neis in mortaliui cogitat, quoties de incessu per aerem agitur, adeoque nec Homerus.

77o οσσον δ' ηεροειδε ἀνὴρ ξεν - Sch. A. το νεροειδες, τὸ του ἐρος Ioc, saltum molius quali Sch. B. ac potius Porphyrius, cuius nomine lio Scitolio proseri Sch. Leid. Is sum του 8 pro caligino huc vocat: α- λέγει το αιχλῶ ες καὶ αόρατον Plura sunt in Etrinoi et Hesych. h. v. Ernosi compararo iubet Cicome dis Theor. Cycl. lib. II. P. 17 r. Simplicitor . . est Oris prospectus, aer Vorsus 77o. I. a. recitat Longinus s. 9, 5. Pro exemplo, quomodo omerus μεγεθυνε τὰ

77 I. λευσσων de Oce et scriptura v. ad A, Iao. 7 a. Θεων ψηχέες τποι. Fuit olim quoquo lectum υ, γαυχενες nam sic codd. non ira illi Longin recitant l. c. Suidas ηχηέ, ο ψαυχν γ' ala Ny cis Ιπποι ni ominΘro quoquc lectionis Sch. . et Scii. r. ψαυχδες Osc. r. At M. χi exquisitius ab Hii, innitu li in noxeni sublato, seu capite ad caelum obito, seu pulsat via lis Io. Memorant modo hoc modo illud, tyni Ol. et e sych. occurrit iterum a7. bi Sch. B. ψου ηχουντας reddit.

Propter το σχ'αρ Ἀλκμανικον. ab Alcmane, qui eius usum isoquentauit quod passim notatur grammaticis hoc verI sere pro exemplo laudato v. Lesbonaci do figuris p. 79. et ibi Valk. Schol. Pindari P. I lib. cum dualis locum non haberet nisi post bina memorata Σι tοειδοῖο Σκαμ ανδρος συαβαλλετον Laudantur alia exempla Od. Κ, cito. l. , 58. i. addo Eustalli.

154쪽

Pro Σκάμανδρος, ut ubique, Variat Κααανψο litori, Barore. Hari. mut A. . Sic sup 48. 7. 76. περὶ έρα πουλυν Σευε. Obseruat Sch. B. riti: Γρα nunc pro sitatiore πολλην se dicium osse. etiam ipsum ἀέρα πολλην χευε P, 69. et ibi variat

et notione του σκότους Pro aere dictum occurrere vorem mi tantum semel V υρος ο ρ κανε al. Ξ, 88. Versus hi lecti sunt iam supra s. 368 9.

77. τοῖσιν is αμβροσιην Σιαοεις γέτειλε νέμεσθα Simoentem, non Scamandrum in procreando pabulo equis dearum Troianis infestarum reclo cindrari aiesta ven. . nam hunc Troianis sudere quasi non et alter esset eos indigena. Non eo respexit poeta sed omnino officium suum deabus pracstat arrinis, et propius ad huius amnis ripam abant equi. rωσι δ' Lips edd. et t. unde Em iterum hiatum in Ierre tentat τοῖσι ὀ αμβρ. 778. I δὲ arην τρηρασι πελειατιν Θααθ' uotati Teque hic poeta incessum deariam declarat per soleas, sed comparat cum incessu columbarum quae nec ipsae soleatae incedere solem sed gressi suspenso, oui radon,

te soli luperficiem, nec vestigia alte imprimente Plura regulari velle meum non est. Discrepant grammatici in tauta comparationis. v. Sch. B. τοπον το τρυφερως βα- ιβι τας εἰς πόλεμον κατεσκευασμένας - λλως καλως ταν βουλομένων λαθεῖν τα ἴχνη περιστεραῖς εἴκασεν ' γαρ αυτων τα ἴχνη, ως 'Αρισποτ arc. - η καὶ το καΘ

non Apio γ δια το ταχυ. Consentiunt plerique inrit ὀραφυ καὶ τὴν πτῆσω itaque et Θμασιν, ραναασn interpretaninae. Etiam Apollon Lex. Θματα, β αατα add. Limol. Hesych. Eustath. τὼ δὲ βαρον - δαοῖαι. masculinum τω pro semininoi dat Sebol. Sophoes ad Electr. 98o. o Oedip. COI.r67o. et Schol. Eurip. lcest. 9oa. 9ao Sunt tamen permirua in his diuersa schemata aliud est, quod ad τὼ adium spectat aliud, quo omnino genus masculinum longitur eum ominino. In dualiis etiam de uitiinino

155쪽

genere dici, nemo dubitat. Docet quoque Iaae, sed alienis admissis propter id admodum seuere reprehensas a ronchio ad Sophocl. l. c. Cons. ad , 376 455. In Homero αἱ δὲ βατην constans est Codd. lectio.

τρηρωσι πελειασι quas de etymo disputant grammatici ad poetam parum faciunt virum epitheton an genus certum columbarum sit, non liquet. Wrum videbitur,

quod ad Iridem haec transfert Aristoph. u. 576. ubi deos enumerat alis instructos: Iρι ὀ Ομηρος φατα ἰκέλην εἶναι τρηρωνι πελεδ Schol addit: τι νενόεοι παίζων etc. Alii volunt Aristophani versus Hymnicia Apoll. ii ante oculos suisse, ubi Iris cum lithyia nee. dii sed versus ille vix est genuinusu et sequitur Post pari

ἔβανEa 8a εἰλόμενοι nunc sunt, conglobati. κατα την - χην συνειλιγμένοι Sch. r. Aliter sup v ao3.783. 1 συσὶ καπροισι, πων τε σθένος ου αλαπαδm Idem versus Η, a7. Est autem sermo antiquus Pro xx προις σθεναροῖς. 85. se quod tentor hoc uno loco memoratur Ven. A. Repetunt haec ceteri. Alia do eo commenti sunt Driores p. en. . et Eust eum, inciseratione cum Meracurio certare ausum esse caesum fuisse Thracem, secum dum alios Arcadem addunt Ven. . eum lationis etiam

quae est in poliorceticis. Otatum praeterea a Sch. ea. A versum de Stentore in Catalogo nauium inserium lasse nec tamen additur quo Ioco. In Canti rati . erat

εαμένη. Στέντορι μεγαλητορι χαλκεοφώνω. Frustra sumitur Stentorem fuisse praeconem et argutius, quam neces' erat Barnesio praeeunte, μεγαλητορα ad robustum p ctus referunt. Atqui est magnanimus, sortis, et Viri fortes, principesque, hortantur ad pugnam voce magnε

Bames exi inutio laudat μεγαλητορι χα--ρε -

156쪽

IN ILIADOS LIB. V, 78-79 347

e erit non reperio. αλκεοφωνος est voce alida adeoque magna instruis eius. Argutatur inast dum ad aeris tinnientis sonitum

refert.

86L in νόσον αυ--χ', οσον ἄλλοι πεντηκον Sch. p. rem eoque Eustath. et Schol. p. enti. monent, in nonnullis hunc versum non extitiisse διὰ σν υτερβολήνα ' τῆ ψυχράν. ixum vero iudicium, si uel morunt

grammatici, non codicum auctoritate, sed, quod ipsi non probarent. idem tamen mox similem probarunt Mariis vociferationem 36o.'

79λ ωνεσκον μνεσκον Canti porro ομβριμον a. me varietate Menni. 79i. υ δεώ e reposui primo auctoribus libris Cantillari. Nwnt Mosc. I. a. 3. Ven Eustath. Vrat. b. tres indob alludunt δ' - a. c. νυν κἀς hor. Ald. . et Lipt tum multo magis vi του Digamma nam emendami quo me enti debuit esse νυν a FεκM. f. ad A, 4. et ius ad N io7. Benu commode meminit Hesychii r δας πολεως. πο ω, μακρὰν mi πολεως. Ad rem ipsam . Excur ad . pr. et Eb- o Troj p. 56. 6o. 79a. τρυγε iam καὶ θυμὸν ἔκ του obulum est, liborare alterum Θυμον Ιεκαστου. Emendat Benti. Θυμον DMinos, ut iam sup. s. 4 o. Ad θυμὸν longum 44ςhol Ven. B. xcerptum, aut nullo consilio aut a.

157쪽

Iido, in Philopono ad Aristist de Anima lib. I. repetutum quoque a Suid in Θυαος. 95. Tith - ἐπορουσε Θεα - adscriptum a Benil. Τυδήιδην δ' ἐπορουσε, nescio an ex libro Vulgatum reo

ei se habet. Sic sup Δ, 47 αλλήλοις ἐπορουσαν. 95 nκος ἀναψυχοντα τό μιν Πανδαρος C. F. quod proprio aliquo modo dixit βαλε, ελκος pro βαλάνέτοι σε. Paria Sch. B. Vt est, 5 νεκρον, τον κυνε δῖο 'Aχιλλ.ε: . oc est e vis ἐποιησε νεκρον - ελκος ἀνα φυκοντα. Fuere viri docti, quibus in animum veni. re ανα νηχοντα detregentem, ανα φωντα; ut est paullo posita ' α Οαόργνυ et αἶ- ποαώσσειν quod et inrem

sum ins Ξ, 437. Quod per se non habet quod recuses: nisi quod vox in Homero non occurrit; et bona est. Nec tamen apparet, quid in altero, quod auctoritatem antiquae et iustae sedis habet, improbes refrigerare πιιιLιus sublato balteo sudor sacile suadet tum αεο χεσθαι eadem in re videbimus A, a ο δ' Ηρω τε. ψυχοντο αιτωγων, σταντα ποτὶ πνοιῆν παρα θῖν' αλ . iX, a Troiani o suga ὀρω πε φυχοντο.

796. δρως γαρ ι σειρεν π πλα- τελααωνα. οτι τελαα-ι ἐπὶ των σπιδων χρωντο Ven. A. γeta vero obseruatio quasi alio modo clipeum gestare piniuorint. Nisi ad antiquiorem sum, ante Carum inuem tum Herodot. I, 7 i. respexit, quo clipei nonduin per οπινα, et πορπακας, regebantur, sed tantum balteis suspensi gestabantur. 797 ασπιδος ευκυκλου Eustastius εὐκύκλου μέγβροτης variavit adeo lectio. τῶ τείρετο , Aristarchea est lectio vulgares editio nes, α κοιναὶ θω τριβετο. ' Sch. A. et Schol. p. enicum Eustathio Est quoque τρίβετο in Bamee binis Harlei. Vrat. b. in margins Mosc. r. a. ln hoc cuiuglosti 'Αρισταρχος ἐτείρετο, et binas Vindob. 798. α δ' ἴσχω τελααωνα, κελαινεῖD L απρα--γγυ. Sch. . narrat qua situm esso sine σχῶ, scribendum, quia χηκα oecurrit 'o tamen nihil ad Home

158쪽

rem spectare qui tantum frequentat σχω 'Bχομα, ἀ- eoque χων Eit tamen inmola. I. χων, in Mosc. S.

ατοα-γ- rescriptum ex ratione grammatica ut iam iacium sui'. B, 69. Erat μοργ- , 416. et rmai Trai. a. b. . O . a. Lips et en Vulgo τεμόργνα. Ddem corruptela aliis in locis occurrit Apollon. II, di, sin δε βαιον πάθεν πωμορξαντο μετω πω 'Uρῶ GD. . Aliath α ' απομοργνυ απεριασσεν, πεπίεζε.

799 is πείου δε λα-i ατο Oncit γου st ψατο cum hiatu. Legitur quoquo versus in Schol. Pind. in. d. o. boo. λίγον si παῖε ἐοικοτα τείνατο Τυδευς. quod λίγον οικότα dictum pro ου'ξ ολως μοήον Scb. A. Sic quoquo Schol. r. Suidas Schol. Thucyd. III, p. Qinoeius, qui laudat tanquam Pindaricum μειω λο- pro ουδείς. ita Pindaro est Pyin IX, 45 σχει τε γαροι. οὐ o μειονα φθονον, et alibi est ου μείων mo Ol. l 5 rubi Schol. versum Homericum adscripsit. et in phocle i. so βαιον ἐντρέπεσθαι, pro ουδ ολως πιστρεφεσθα Laudat quoque versum pro exemplo modiloquendi Schol. Pindari diem X, 47. ubi παυροι ἡ ἐν τογω -στοὶ βροτων si ii modo interpretatur uri . et Sehol Euripidis r. 93 ubi ολιγακις etiam ita acci Ilitur. taeerpis ex Herodiani Philetaero ad calc Moeridis . , ολ γον μοι μελε αυτου αντὶ του ουδ ολως, adscriplo versu Oinerico. s. ibi Pier n.

speciat quoque ad h. l. glossa ebcb. I παῖε δεα

gina, αυτῆ παῖδα οιλοιον ut etiam redditur apud Apollisa de Syniax P. 47, 1. ipse tamen negR Pro μυ- τῶ dictum esse. Voluit ergo οι pro υτῆ dictum esse, et fi erat in eo excudendum. Nouauerat Barnos taciteia sua ditione scripturam L pro I. iii dici uni esse pro i Sch. . monet. Laudat locum inter reprehensionum genera in rameepi reip. o. . io . et de Adulat. p. a D. E. bimemoriae vitio Agamemnoni verba tribuit Plutarchus.

159쪽

Celerum in alio poeta in reprehensionem veniret, quod, in binis libris se excipientibus bis eodem inuento rep-hensionis litur: I, I o et h. 8oa. ἀλλ' ors πέρ μιν ἐγω πολεαίζειν οὐκ εἴασκον. Forte num roso versus esset λεαι μεν. et est hoc in uno Vindob. 8o3 ουον ἐκπωφίσσειν Sch. M. ἐνθουσιεν. σὐν φερεσθαι V sup ad B, 45o.οτε τ' ηλio Benu tentabat Ara sit apodosis. Minime sequitur illa s. do αὐτὰρ ὁ Θυαον ἐχων. 8o5. δαί-σθα μιν νωγον ἐνὶ μεγάροισιν κηλον. Si quis vlius, versus hic obebat suspectus haberi interc,pit enim narrationem i est otiosus, et a rhapsodo titio retractos ex altero loco de Tydeo Δ, 33 ubi illo

λέας τε κιχησατο Καμείωνας δαινυμενους κατὰ ωμα βί Eτεοκληείημ. In codd. non desideratur agnoscunt . que eum Sch. r. at ea ex antiquis et recentioribus con sula sunt. 8o7. κουρον Καδμείων - ερο quod Zenodorus h icuom

sui alium subiunxerat: DIM- οβ ο ἐτων ἐπιτ ροθος

ηα. tqui, Pergit Sch. . hoc repugnat ceteris; nam Λthene eum pugnam vetuerat; nec sibi se consat oppositum rus o σοὶ δ' ἔτει ἐν ἐγὼ παρίσταμαι. In his tandem criticum acumen agnoscas, sue librorum octoritate, suo iudicio versum sustulit Arictarchus manifestam enim inierpolationem tenemus ex altero loco , Scio

hano censuram, et ad s. o8. Sch. . . et Schol. p. venit. ου καθόλου εύρητα ἐν τοῖς Ἀριστάρχου το Mieίως ἐναντίον γάρ ε τι τοῖς προκειαένοις, Sic et Sch. Leid. ap. assien Dissis. Ia8. κάννα ον ἐνίκα se. ἔθλα iam vidimus Δ, 38o Sch. B. mala πάντα dictum esse vult pro παντας melius ἀγωνισμιατα, dictum ut νικῶν τα 'Oλυμπια. Etiam Eustath. Vtrumquo opponiti

8o8. Dieia ς' τοίη οι ἐγων ἐπιτά νοθος ηα. Versum cse insititium dicium modo in ad . o7. τοίη τοι erat

160쪽

ia edd. ant Barnes, qui reposuit L laudatque Canti ne tamen in ioc quoquo fuit si quod in codd. est Lips arL Vrat. A. sicque Δ. 39 unde versus huc est translatus . Habet quoque Sch. A. οι, quo loco mem rat, lectum versum hunc in enodote editione. Nee minus tamen τοι probari potest, utiquae, leguntque sic Tomi Vran . Mosc. . duo Vindob Eustath. Ven et Se B. ἐπι- ο ς ex ἐπ ooe, quod 39 legebatur, laetum esse, omnes grammatici tradunt nemo docet qua

analogia interponi possit σαρ Apud Hesych. est

rie, quod Benil ex τάδροθος corruptum censebat. Omparat Eustath ad , 55. P. a17 pr. ἀτηρος, ἀταρτηροc. 8os. σοὶ ητοι μὲν ἐγὼ - Barnes: γρ. σοὶ δ' τοι. Me edd. Id. a. et hinc prosectae, cum Rom. et Tum b. Rediit Stephanus ad ed. Hor et Ald. I. in quibus ει ι ετοι quod et exhibent Eustam Ven. Vrat A. At Lips σοὶ δή τοι utrumque recte. 8io. Me σε προφρονέω κέλομα ames sera κελο- μγ' an ex ingenio p8i I. κααατος πολυ a. v. de voc ad A, 65 accupio, qui Diomedis πολυίMe est. ooppen putabat esse possa lassitudinem in membra irruentem pro G- est λέλυκεν in uno Vindob. sed hoc tempus alibi in Homoro non frequentatur; et est meriis Iusus.

bitur, non gi, et quod γε νύ σε scribitur Sch. A. ὀέω ακήριον. το εχ φυχών σε αγον idem Sch. A. add. Sch. r. At alii grammatici do voco agunt ad RH io εαενο αυθι ἔκαστοι ἀκηριο ακλεὲ αὐτaec. APOLlon Lex. οἱονεὶ -υχοι add. est ch. Elymol. Duplex est vocis e mori, adeoque duplex vocis significatus: a εαμ inis, ακήριον est, quod seu vita seu vi et virtute priuat: adeoquo sunt ἀκηριοι imbelles. s. i. 466 ιλλοτε δ' αὐφθινύθουσιν οἰ-ηριοι. At a κηρ, satum est κηριος immunis a mort et noxa, ut d M, 98. et M 3a8. ad quae loca v. Eustath et ex eo, ammius.

라틴어 텍스트