Carmina cvm brevi annotatione

발행: 1802년

분량: 743페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

191쪽

Pt integra περὶ προήιμίας, seu niuerso u do Homeri ca sigili limo quarum recensum vide p. Folierum P. 16 sqq. et de iis, qui in Scholiis Codicis,arcinni more

morantur, Protegomena illoisoni, uniuerse autem in

moraios in Biblioth. r. Fabricio. HarIesiana Vol. VI Sunt in his Tyrannio iunior, περὶ Ομηρικ' προςωδίας, et clarimunt grammatici Ptolemaeus Ascalonita, pono nius D scoliis . et Herodianus ἐν ii καθόλου s. καθ ολ τρος 'δία, et in altero libro τῆ Iu j προςωδια saepει laudata et, quod ex subscriptione ingridarum baptari ia-Tum codicis Marciani apparΘt, inracboliis ubique in comidium adhibita Horum aliorumque virorum doctorum subtilitate quae nunc quidem, postquam res semel omsuiuia os mullis in rebus nobis videri potest nimis morosa et odiosa essectum tamen est, Vt certas, quas se

quamur, teneamus rationes.

Summa. haec rerum capita apponere licuit lectorum causa, qui in bis minutus otium consumero nec volunt nec debent ii quoque assequetur quisque Pro se, cur in commentandi onere hoc, quo exponere volui inPrimis, quid veteres de Homericis locis se erint ac tradide-xint, apposita sint a mo multa huius generis, etsi in nostra Homeri lection raro sorte de his argutiis aut quaeretur aut Liaerendi necessitas incidet Attigi tamen comnio et ration inprimis loca praecipua, in quibus comtrouersiae huius generis, s accentu inprimis, suere subnatae et magnis interdum animis agitatae. Ex iis locos est de αααρτν, in obseruationibus ad h. v. cum alii αμαρτῆ Aristarchus άμαρτη, scriborent similis controuersaras μαρτῆ quam . ad , 188. Alias V ad B, 5. '65. ubi nolui disertior esso, et passim se osserent aliae, v. α' Σ3 το μὲν οὐ καταπυθεται μι αν. .

192쪽

IN LIBRUM VI ILIADIS

VARIAE LECTIONES

ET OBSERVATIONES

ἐμονώθη. Sic iam Apollon Lex. h. v. et inde ceteri. Addunt Sch. r. αονωθη τῆς των θεῶν συμμιαχιας Ven. B. autem τινὲς το αθη , ἀντι του Θώθη, ωμοιωθη im docto. Emoratur versus ab Hesych. in αυον, ut probet esse clom quod δεινόν. a. raro α γὰρ Θοι καὶ in χυσε μάχη πεδίοιο. propter ominum διὰ ante εούοιο Addita ἐπ ευλιασἐφέρετο v κάχη, modo his inodo illis prosternentibus et prostratis. Ven. A. Sch. r. Ιθιειν, ὁρμαν. Θυσε vitium est ed Lips. S. ἀλληλων Θυνομένων χαλκηρεα δουρα. quia o νοώγων Pro ἐπ ἀλληλους υνοντων Ven. A. Sch. M. Occurrit qooque in Hesiodo Apollon Lex. p. 564 ἐπευθυ προιεμένων τὰ δορατα. Est quoque -οντων in Cant. Ex I. Puto. χαλκηρεο V ad Ν, 14. 4 μιεσσηγυς Παιεντος ὁ Ξανθοιο μάων. quod in antiquis reperitur μεσσηροὶ ποταμοῖο Σκαμάνδρου κοί στ μα λίμνης. Addit en A. etsi corrupte, ὀιο καὶ ἐν τοῖς μγημιπισι φέρετα se Aristarchi, cuius isso nomino sui liber sed ille mox, cum in alios libros incidunt,

reposuit et aaσσηγυς Σιμοεντος δὲ Δάνθοιο μοίων quod convenit locis ad nauium stationem, in quibus pugnatur. n. B. Et simul repetit, et addit, fuisso quoque Ie-erum: μιεσσηρος ποταμοιο Σκαμάνὀρου καὶ Σιμοεντος Cha-xetis hanc es lectionem, disco e Scholio notato amen

193쪽

Ieio. e Lipe cum quo conuenit Leid. vi intelligo et

Vols ad Caiuli. p. 4 .h tutarunt nuper viri doctu, lWci dii erroribus obtemperando se nescio quid in rediecta illa ab Aristarcho lectione reperissio atqui meram esse interpolationem manifestum faciunt baec quod nodimen si serioris usus, quod est geographicum, nam sue ire στοααλίμινα plures, ut ad Rhodanum. p. Strabon IV. p. ado ad Crotonem p. Theocr. IV, a. ubi est τὸ στοααλιανον. quod ne grammatico quidem dici podi est αεσσηγυ τό e sed στομοι τοe, eratque adeo saltem l na voce esserendum vix Στομαλιναν c. tandem n qui ldem iis idonea vox est ad declarandum campum, quo Pugnatum est: erat illo inter Scamon iam et Dalm Oaentem tus, non apud extrema ostia, quae Stoma, Is nine dicta, in quae Scamander et Simois eodem alueo

iunci deseruntur: v. Strabo XIII p. 9o. s. Lenz. p. 29o videtur Stomatimne si idem quod Scylax per αρατῆοαι 'Aχα doctarat p. 86. d. ac Gron. l. ad Lechoual P. 55. et 49.

δ' ἔ αροψιν θηκε obseruant grammatici Ven. . . Sch. r. quod tres metaphoras cumulauit poeta. φόως ετ οπιν ωηκε. Fuit iram, quatenus caeso Aea' manis lax hoc esseeisse videri possit Respondent a Ven. . quod Acamantis formam induerat ars Ε, 46a εimplicius, puto, espondeas quia homino sorti mo, Acamante occiso, socios a magno discrimine liberauerdi φῶ de famis et therationes a Periculo, vis obuio, in Homero inde in Pindaro, Tragicis et t. Per νίκην EM mih reddit Sch. r. χαραν σωτηρίαν quod et essedi

h'bet, et, mi χαραν ηαώνει. φοανο δ' ἔ Apol Ion. h. v. lenius Scholion est in Mida . v. ubi et sol ienni vitio ἄνδρα λαβων legitur. φορου do laetitia accipiem' dum O, 74i d salute II. 5. p. 38. Scilicet omnino φλ et lux ex iis verbis est, quas non subtiliter ubiquo enucleanda sunt, verum ad menis magno phantasimi'

194쪽

IN ILIADO LIB. VI, 1 - 13 183

8. Versum laudat Sch. pol I, 949 ad verba ον ναμ δίου τεκεν Εὐσώροιο Αἰνήτη. Cyzicus heros erat Miut ex Aeneo Thessalo et Aenet Eusori regis Thraeum, ilia, adeoque Acamantis sorore. s. sup ad B,

quod βαλ est pro παισε Ven. B. κατα το τῆς πε- ραεφαλαίαc λαμπρον το προμετωπίδων ex falsa acceptione, et confusione του φαλου του φαλαρου. v. sup ad Γ, Z i. - του ρα βαλε Vindob κορυθος ποὀασείης Sch. br.

ro. ἐν δὲ μετωπω mi . Ven. . ait nonnullos μετω- τώ duali acceptae, laudato versu II, o de Aeli illo itate κορυθος λευσουσι ιώτατον. - Necesso est eos logins λευσουσι κροωπω. In Sch. r. idem Scholion editur: τινὲς Liκωe, αετ τοι - hoc recentiores edd. inseruore. Nam antiquae edd. inde ab ed. r. tantum illa habent retinera. ὀυἱκωe' ου γὰρ ἐμη κ λ μέτωπα. Acumen grammaticum, mihi non latis perspectum Infixa cono galeae

hasta ei fronti infigi debuit, quatenus occiput illa comis plectitur τε , Cantiar. ἔσσε κάλωψεν margo Stepb. ori, Ven Ιωnteum praetuli iugari σά ἐκαλυ a. ra. AOλαν Vrat. I. et mox Θευθρανίδην.is. Τευθρανίδην Ex Τευθραe, ευθραντοe, quod Tευθρανο esse debuit. Sic quoque Teuthrania, My sae regio, cui Teuthras praefuit de qua v. Strabo XII, p. 57. XIII. p. i5 - De Arisbo v. ad B, 36. sita ea sui circa Abydum et Lampsacum facta posthaec eo lania Mitylenaeorum. I. ad Virgil Aen. IX, 64-

195쪽

ἐπὶ λιμένι οἰκῶν obseruatio e trinio repetita in Sch. br. cui tamen locum fecit aliud alicuius grainmatici acumen in Ven. . et Leid e quo disco, Porphyrianum hoc ecse: το θῆ επι οἰκία ναίου ' ου ἐστι το παρα την δον

αλλ' η ἐπὶ Ζηλοῖ ἐν τουτοι το υμλον πο leg. ἐπὶ τῆς

τ3 sqq. - διυ νι unus Vindob. I 6 αλλα οἱ ουτις του γε τοτ ερκεσε λυγρον λεθρον. Laborant grammatici in Sch. B. Eustath in hoc, quod ii visa sunt haec ad improbandam vel eleuandam benevolontiam facere. - Nec vident, ad miserationem movendam haec esse adiecta. v. ad Ε, 3. Valer. l. III. 1 3 Ne tibi Thessalicos tunc Profuit, Ornytes, rege misitiis, aut montes moras fouiso Benigna putes ex Homericis conuersa haec es . Addo simili do Ripheo Aen. II, 4a6 d. ουτις των γε Ven τόν γε.i7. αλλ' ααφω Θυμον απηύρα propter guram; dictum enim pro αμφοτέρους ἐν ψυχην ἀφειλετο, αντὶ

του μήοτέρων - obseruant porro A et B. distinguem dum post παντιώτας esse. Nam suere qui ad Diomedem rotulere, ut esset iunctura: λεθρον προσθεν παντιασμἀ απηυρα. l. MOst. I. ε απροσθεν αυτου προταλαβών.I8. se quod nomina poeta indidit a re Καλμιος ἀπο ου καλεῖν του μους. θεράποντα, ο ρ τορο ππων σκεν φηλοχος Ex more vitae heroicae, ut semel de eo moneam, sunt , ραποντες amici heroum et familiares, qui ipsis adsunt ad opem ferendam in pugna, ad ministerium, nec tamen seruilo, praestandum Apollon Lex. h. v. monet, non in δουλους inprimis ad currus instruendos, iungendos, regendos adstant quoquo in eodem curru ot sunt R. χοι, pugnant na cum iis quorum sunt Θεραποντες, M'que sunt iidem ταῖροι, ut Patroclus Achillis Π, 4o. 44. educati ambo una sunt, ut iidem et alii, sic iacis ραπιον Lycopbron in eius domo uiuobati, 45 sq. '

196쪽

rantur tamen inprimis in Odyssea, Θεράποντες diuorsiorvinis sunt qui etiam sunt x. ουκες d. , ia3. et 29o'. sic et L A Sax alii qui ministerium praestant in epulis parandis, equis iungendis vel iugo so luendis. e. morantur quoque plures Θεράποντες in una domo v. c. Menelai Δ, S. 8. Dicti quoque πάονες, ut Meriones Diomedis Ἀρα- Θ, 63.i9. quod praepositio Vacat in φηνίοχος ut in ιτο us Od. Δ, 86. Schol. . . Attamen oditum ex Veneto, et Sob. . praefixum εσκεν ep si οχος, quod Vrai. . quoque exhibet; ccipiendum, πέσκεν, et iv, in eo erat. Pro τω δ' αμφω est in Bamcc et Vindob. etsis ἄμφω in aliis particula excidit.

a1. x MLσον Aristarchum legisse Πηρεχον notat

Ven. B. aa. Fuere arguttae veterum grammaticorum in hoo

ersu, quod discas, si Apollon in Ἀβαρβαρεχ et tymolia N: inspexeris Sed res parum digna, cui immoreris. a3. ἀγαυου Λαομεδοντο Do sensu epithei ambagia ita τῶ γενει et τω κάλλει non moribus, quos poeta in Laomedonte improbat, ubi do eo agit Apollonius in Lex. h. v. ἀγαυον, καλον - φανεc θαυμάσιον. 'A-τίων, καλοψ, σεμνόe Ita et reliqui miscent plura, ut ignores, quomodo ipsi in locis singulis acceperint. Sciliate ἀγαυὸ est proprie admirabilis, tum ad omnia transfertur, quibus quis admira.onem facere potest, pulcrit vino aut dignitate corporis, factis, gloria. Inde fit syno-Pymon του σεμνοe tandei in vitium est superbus, arrogans Sunt autem muli loca, in quibus plura ex his loem habent, nec des nisi potest, quid poeta praetul in v h. l. generalia aliqua est continendatio Laomedonis iis lari, eximii. a4. σκότιον δε ι γείνατο μητηρ se quod e clandestino congressu susceptos appellat σκοτίους, qui et παρθένιοι ipsi sunt II, 8o cf. Suidas in σκωιος. - Νotatur quoque quod σκοτιος scribitur cum Σκοτίος sit nomen pro'

prium, P. Pindar. in deperditis Schol A. B. Addunt

197쪽

Seh. r. cum Schol. et L τον ἐζ αδ-αττων sum Hoc idem Schol. Eurip. ac σκοτιο παδες Θεων Alc. Ioi habet pulcre Debetur hoc Apioni, Eusta illi teste ei respexit illo Eurip. Phoen. 346 ἐγω δ' υτ σοι τυρὸήανῆψα φανις νοιιιμον ἐν γάμοις. D nguit νοθον Eu stath ad A, 499. a id Hesych. σκοτιος. c. In P. Comparat locum Homericum cum tigiliano Aen. IX, 45 sq. Ma

erobius fiat. V, 2. ab se quod ἐπ εσσι pro παπι . et quod oves pro loco uibus seruandis Sch. A. Sch. r. Addit Schol. Resse hoc Atticum, et laudat: γρεις τονγε συεσσι παρ με-

26. ηδ' ὐποκυσσαμένη Apollon Lex. h. V. ἔγκυος ι νοαένη addit Hesych. ἐγκυμων. Suidas ἐγκυμον-ασα. Vim praepositae particulae melius rediunt Schol. r. x αὐ-

κυσσαμένη duplicio scriptum, quia κυω, osculor, pro eodem verbo habitum breuem primam habet: καὶ κυσε χεῖρας Etsi de hoc dubito misso videntur voces duae diuersae κυο quidem, praegnans sum, priore lod ga Vnde ἐγκυμων media producta ductum ab eo bis priore breui, unde esse puto , ii η δ' ἐκυs φειν Κον. At κυσάμενος et ποκυσααενος roductum 'abum re prior P. Hesiod Tlieog. 25. 4o5. διδυμαον γείνατο παῖδε. De διθυμῶν dictum ada, 548. διδυμαον ἐγείνατο Molc. .

Ceterum primo nunc loco occurrit phantasma hoc suauissimum, quo prisca aetas omnein rerum naturam sensu carentem sensu et actu impertiit, primo sngululantibus, antris, arboribus, siluis tum omnibus terra, Tum locis, mari, Oceano numina immittendo felix e sensibus humanis accommodatum inuentum, in poetarum et artificum sum. Sunt in his Nympha Naides M'men Vulgare, quo quaevis primum puella aut noua su Pta νυμφη dicra erat, eminentiore sons ad has puellas est iraductum habitae illa deae, ex inferiore tamen or

dine quoue itaque heroum origo a praeclara stirpe er/x

198쪽

IN ILIADOS LIB. VI a4 55 189

. IACH occurrebat Nympha in aliqua soli a

m parie h. I fontis, ad rem Bucolis armentis a VHis praeexat Hacte semel dicta sint ad regenda iudi

- Ελατον ὁ ἄναε. Nonnulli cum rati a vitioso To. ναι δ ὲ Σατνιοεντο ἐυήρείταο παρ χrie quod Z-oc otos scribit: ος ναὶ Σατνιοεντοe Addit Sch. . . a exeo ρὐ-c ' debebat addere quoque esse contra metrum Strabon est παρ χθαι lib. XIII, p. so A. Esaeo N. Σαφνιοεντ male Variantem lectionem enhrixi ipse est enim hoc nomen seriorum temporum, no-etarit Sinis bone XIII, P. OS A. add. Eustath et I. Ieε mox L. 5. Πηδασον Barne Mγρ Πηγασον iterum Strati et Steph. Byz. 55 Iictrum memoratur e sis , 445. et , 8 . leges a tenebant, quibus imperabat Alles, cuius saliam Gothoen duxerat Uxorem Priamus p 85 sq. filios Altis Polydorum et Lycaonem interfecit Achilles. Abi hi Ilo enim Pedasus erat vastata cum aliis eius tractus

urbibus II sa. Πλει nec eius mentio acta et in re rens lib. Π id Obss ad B, n. p. 458. Qui super. iani, sisti Hectoris duci Pugnabant. cf. Schoenemann. Genrapti H ex P. 106. Alii discesserant in Cariari

199쪽

ibique aliam urbem Pedasiam τὰ Πηδασα condideram:

Strabo L c. p. 9o9. Add. Eustath qui urbem Caria Pegasum lictam tradit, Steph. 12 h. v. et Holsten. Haec altera, Curiae est ea, cuius meminit auctor de miraba audit. 149. Mi Pedasus est inter urbes in Agamoinnonia ditione, ins I, 52. Πεύασον. Schol. . . r. Euriath exponunt ad h. v. sabulam extorum de vi bo Podas olim Mo.ιri dicta, ei Achilli a puella Pedas prodita, pomo trans muros iacto, binis senariis inscripto Laudantur auctores em latus Scepsius et Hesiodus, hic vix cum de Habet fabula aliquam umilitudinum cum pomo Acontii. v. ouid. Ileroid XX et de Ctes lia Antonin cap. I.

39. A, ἐνὶ βλαφθέντε μυρικίνε Sch. r. πο ου - ζου πισχεθέντες. πο οὐ κλαδου ἐριποδισθέντες Sed πτεσθαι omnino de cursu intercepto vel impedito dici

Parte, qua iugum relligatum est temoni, an versus axem et C ruat altera parte et praesertur alterum hoc quod

200쪽

1N ILIADOS LIB. VI, 55 - 49 19t

mihi quidem durius factum videtur. ἐν πρύτω ἐν κρω, melius Sch. r. Succus curru excidit Adrastus etiam hoc altero modo. Idem grammaticus en B. cum Sch. br. valde γραφικω narent haec esse docet. Iterum Π, 37 πολλοι τποι - αῖαν ἐν πρωτον ρυμ λίπον αραατ' si τοὐν In principio versus Vrat. b. αεα δ 4 I. νπερ ι αλλοι τυμενοι φοβέοντο se quod φο- Ποντο pro φυγον o Perpetuo poetae su. Attamen hoc sexcenties inculcatur orare οἱ rat. a. περ b. 45. πρηvj ἐν κονινσιν ἐπὶ στοαα. se quod poeta ipso declarauit quid sit πρηνης, dilendo ἐπὶ στομα. Ven. A.

Seh. r. est. Supra , 566 erat κυμβαχος ἐπι βρεχμόν

τε καὶ ωαω.

44. kων δολιχοσκιον ἔγχος Ineptiunt in tym του ALχοσκιον Schol. r. tymol Eustath. Est epitheton com postum, adeoque ornatius, noua enim notio accedit, pro simpIici δολιχος Recto Apollon Lex. μακραν σκιαν

ἔχον ἐλοι το μέγα λουται Exscripsit haec Hestellius assuto panno μακραν ναι debebat κιειν apponere

45 ἐλλισσετ geminauit, λ Barnes locorum alio rum exempIo v Ε, 85. II, 599. Edebatur ἐλισσατο. 46. Zώγρει 'Aτρέος υἱέ. υ 'In GD αποινα. Huc speciat Apollonii Lex. b. V. γρει ι τα λαμβανε cum Schol et I Supra , 698 γρεῖ erat in vitam reum

estre. εια - ποινα, τιμια Non quo sensu Attici dixerunt, ευωνα, vilio, de quo si toties monitum a tris doctis. v. . ad Thom. ag. h. v. Versus S 5o iterum leguntu ini. A, ISI E. 47. κειμηu κεῖται κεῖνται Barocc et Vindob. 48. πολυκμητος τε οὐ χρος Plura miscent Sch. . atlam Apollon Lex τον μετα πολλου καματου γεγεννημενον,

τον πολιν κώματον αρέχοντα. Eum exscripsit Hesych. seb. e. Haud dubie κασιν sui primitus κα- κμέω. xii μι. μῆμ , ex si inuito tymologo Themist. r. XXI, p. 16 iungit in in altero versu dysso, io αλλα σα γ

SEARCH

MENU NAVIGATION