Carmina cvm brevi annotatione

201쪽

simpl. pro ιδοναι frustra argutantur.5o. ει κεν α ζωον πεπυ οιτ quod πεπυθοι- pro πυθοιτο ut λελαχωσι. oh. . Quidni dixit esso, aliam formam, πεπυθομαι. αἴ κεν Turnebus e Romana induxit in Hor. Et Aldd. erat ει κεν nil interest tuentur tamen hoc Baro C. Canti Hari. Vrat omnes et Mos I. a. Vindob cum

Veneto.

Versus 49. o. una cum antec repetiti leguntur . 5 8 381. A, IS 1 i55. et ubique optatiuus πεπυθοιτο, et εἴ τινα, πυθοιτο , o6. . add. R Ioa cf. VI ad M. A. 5 et τω δ' αρα Θυμον ἐνὶ στη Θεσσιν πειθε. Ita bbque edebatur sicque in optimis codd. etiam Veneto. amnesii iudicio visum erat viro docto οριν praestare quod in Barocc. et ori legitur etiam in Gid Mosc. a. et una cum altero in Hartei Sane multis in locis ορινε in hac loquendi formula occurrit ut B, 14a P, SQ 5 Δ aoου. est tamen et μειθε, ut X, 78. 53. δώσειν ω Θεραποντι καταθέμεν ιν tuo. Tacite

Henr Steph. interpolauit τε rellituit F. Barnes.sξέμεν καταγειν, quia Versus littus, respectu interioris terixae, quae pro altiore habetur; unde tum est ανάγειν cI. Iustath.

5. ἀντιο ηλθε Θέων. Est Aristarchi lectio. Ni Δασιον sic quoque rati a. b. Ex Ven. . discimus, en dolum sic legusse. 55. ιχ δὲ ex κηδεα αυτως legebatur indo ab Ald. a.

202쪽

57. - αν τις υπεκφυγοι αἰπυν ολεθρον Vrat. a. πεκφυγε Benit. φύγ nescio unde a torat. a. φύγη mox s. 59 a T. m. Et lao praeseram, ut prohibitive dictiam non sit non deprecantis et recusantis. EdΘbatur quoquo se in Dione Cassio, ubi atrocissimis iis vis 57. . . susIertur Seustus Imp. Caledoniis bellum inserens Labiarn nigrammatici in mitiganda inhumanitate Agamemnonis, ad h. v. et ad a.

59. μηδ' οντινα γαστοι μετηρ κουρον ἐοντα μοι.

Sch. A. notat in nonnullis esse φερει. usiathi di be-.tur inepta subtilitas, accipienti γασrερι dictum pro MMλπε. rade enim nosse liceat, insans in utero sitne masan femina. Enimuero liciat poetae, ut παῖδα, ita κοὐρ , pro insanie dicere. Contra γαστηρ non potest pro sinu dici. Bonileius tamen et ipse labefacius tentabat ντινα γουνασι, quod de patro occurrit . o'. I, o6. X, 6oo an matre non memini vel διαβρυον οντα ep. et

Cetoriam Eustath coniectabat, ex . l. duciali esse narrationem seriorum de Astyanacte puero necato.

6α - δεστοι καὶ ἄφαντοι Apollon Lex. Δήδευτοι καὶ φανεῖς. 61 α εἰπὼν παρεπεισε Vulgata lectio erat τρεψεν. seb. r. ωτρεψε, παρέτρε ρε παρεπεισε. Eadem glossa

est in Hessych. Potest hactenus παρέπεισεν ex inter relatione venes videri etiam ut hoc sollennius Η, ao. Κ, 788. in eadem formula. Habet tamen παρὰπωτε e-

scio qua mo magis conuenit, et legitur sic in rata a. et in Veneto et in Sch. . adscriptum est: τρ.

203쪽

δ' ἀπο θεν. απαὶ Θεν nonnulli apud Eustal Ii. sicque Canti rat A. metu inani metri Scriptum Gitαπο εθεν. 64. υτα κατα λαπαρην προς mi ἐπαγαλNιν, ait Seh. . quam non video. γρ. ουτα τε καλλαπαρηυμ ex H. Steph. Barnes sorte, ne ultima in υτα Core Pta adhibeatur. Atqui idem hoc et alibi occurrit via, 447. 5i . Dictum de υτο ad , a 9. Recitat quoquo 1, 1DI- nichion Galen ad Hippocr. de fractur p. 24. o. XII. Chari et docet λαπάρην si partem inter ossa eciosis et ossa ilium interiectam. 65. 3α ἐεισπασε Vrat. b. malo απεσπασε.

68. μη τις νυν ἐνάρων ἐπιβαλλόμενος Nil monent Scholia Veneta cum casus alibi tertius adiungi amet. At Sch. br. ἐπιθυμων, ἀντιποιουμενος, ἐπιβολὴν ποιούμιενος εχ ἀναιρεσιν νεκρων an οπλωγῖ βέλτιον ἡ μουμ λο Eustath. qui aliud vetus Scholion exscripsit: ἐπιβαλ λεσθαι αντὶ του ἐφίεσθαι καὶ ἐπιθυμεῖν, Vnde et casum ei ndum addi putabat ναρων, ut et ἐπιτυγχάνειν τινος. Praotuit Apollon Lex binis laci p. 8 et 29. ἐπιδε λῆν κατοι πρόθεσιν χων. eg. καὶ . μετοπισθε μιμνέτω. male Ald. a. intulerat μετοπι- σθεν. s. ad , 595. 69. ως κε πλεῖστα roposui a pro κεν ante H. Et se Lips cum Mosc. I. ιυς ιν ed. Rom. r. νεκρους ἀαπεδον συλ σετ post τεινωμεν. - dob H Zenodote lectio fuit: Τρωοον ἀμπεδιον - - σομεν ἔντεα νεκρων. Fueritne haec eius emendatio, an Iectio a rhapsodis accepta, non liquet. Habet tamen in terpolationis notam, si alteram lectionem compares, quaa Aristarchea est, ea in doctior inversione personae acta. συλησετε. super qua argutantur quidem, quod alterum το κτεινωμεν, sibi, alterum, συλη τετε aliis reliquerit: in tamen ea ratio non sine exemplo Von. . e Didymonam at iam Athenoclem quem eo antiquiorem suIsso hinc patet ἐν τον περὶ 'Oαηρου hoc obseruasse Chaorinnutem assumasse Homericam gua eam usib, laudatis

204쪽

'IN ILIADOS LIB. VI, et Ia 95

aus tamen diserta in Ven. B. Eustath. τεθin1ωτας Aristarchus scribit perpetua varietate si que en pro communi τελειῶπας ex ambigri. veterum

scripturn. τελεωτας vitiose Lips forma pleonastica νε-xρως τελειωτας frequentata est cum similibus et o meam et aliis. a. λ εμων στρυνε μένος καὶ λαον ἐκαττου. τρυνε Lips a T. m. Vrat. a. ut alibi variatur. Fuit in sino μενος Θυαόν τε Ιεκαστου, ut enti hic et alibi emendat r

ει Heleni consilio roianorum turmae ante murus Troiae consistunt, ector autem ad supplicationem Minemae indicendam urbem ingreditur. Mirum utique videri debet, unde Poeta verat hoc consilium Hias placanda interponere potuerit Verum caussa subesso videtur haec Troianos ropresb Diomedis vivitii vidonsul lenus, vinois rates, fortunam inclinatam ad Hos auetores refert numen aliquod Achiuis propitium, Troianis infestum esse suspicatus facile Mineruam illud numsen Lis suspicari potuit, cum ea Achiuis studere crederesiure siue quod nota res fuit Diomedi incruam adesse, ut exv. 96 forte Olligas, siue quod hoc tanquam vatos norat saltem Helenus credere potuit, ut Achiui cum Diomede reprimantur, deam exorandam esse. Insnuandus stulem est animus opinionibus istorum hominum, tui,

quoties res non ex volo succederet, extemplo de uiuinctatiqno sibi infesto cogitabant, et ad illud placandum ani-m0 eonuertebant; qua praua numinis irati opiniono Greui homines ad omne superstitionum genus prolapsi sum. Simili de caussa paullo post Hecuba Hectorem in

Urbem reducem videns statim suspicatur Iouis exorandi mussa eum venire: s. 55. . . quae illa dicere non potuisset, nisi istorum temporum mores ii tulissent, vita exercitus, si fortunam pugnae inclinatam vidissei, ad Redem deorum prosectus numen precibus exoratum Pla-

205쪽

earet sibique propitium redderet ita indici supplicatione

ad puluinaria deorum in summo discrimine. Apud Bo manos imperator in ipso praelio vovet numini templum; alias in urbem redit ad auspicia repetenda. Quod autem ad Mineruae sacrum indicendum non praeco mittitur, sed ipse exercitus dux est prosectus, videtur eo spectare, quod sacra populi nomine peragenda a viro principe erant curanda Veterum hac superbo commenta v. ad ut ii 6. Quod poeta haec non ut scriptor pedester executus est, ordine narrationis quem iistorici sequi solent, non reprehensione sed laude dignum est. Parum curae poeta ponit in initiis et in transitu ab una e ad alie ram parum laborat in exponendis caussis ot consiliis: totus est in narrando. Atqui hoc ipsum vim habet ad exeitandum audiendi studium qui tantum stire auet quae gestisnt. - Longius repetitum est, quod Schol. Leid totum episodium eo refert, quod Hector voluerit Paridem trixum arcessere, cuius discessu refrixerat Troianorum

ardor.

Antequam autem Hector discederet, contrahuntur Troianorum copiae et collocantur sub urbis moenia, md a tergo tutiores esto debebant quo ipso confimatae illae conuertunt se versus Achivos, qui consternati repea tina acie recedunt. Ceterum meta magnum huius innenti fructum tulit; nam Pugnarum memorandarum tollit taedium et interpo nit episodia de pompa Troianarum seminarum, de e-ctoris sermonibus, cum Helena, Paride et Andromache, et Diomedis cum Glauco confabulatione quod non iam arte actum, quam a vinito ingenii vena et phantasia' ubertate prosectum Censeo.

erat quoque Calchas , 69. Fuit quoquo lectum ρ πλ. μαντις τ οἰωνοπόλος τε de discrimine vocum . AEA, a. Receptam lectionem in Aristarcheam discimo φεcb A. Ἀμμώνιος, ὁ Ἀρδενταρχος, προφερεται

206쪽

siarehea fuit, sequutusque ille est magistri doctrinam: v. Seh. En n Κ, 597. Villois praes P. XXVII. non ita. que, cessa est, emendare ue Ἀρισταρχου, vel 1 Ἀμ-σταρχειος. Ceterum στιγμὴ in Veneto apposita v. 77. xi- iux ad hune s. 76 spectasse. 8. Quatuor sunt scholia ad h. v. in Ven in D, bus una ετησι sorte Porphyrii. Sed omnia ad moeunturi Tedeunt, sensum esse omnes spes et fortunas Troianorum et sociorum pendere o Aeneae et Hectoris vi tute ἐγκλινεσθα ductum esse aut ab aegris et inualidis, qui validioribus innituntur, aut ab libra in alteram a tem inclinante su ἐγκεκλιται ἐπηρεισται et ἐρηρεισται. ἔγκειται ἐπικειται es Schol. r. ανακειται usi. Et haeelate retatio iam in Apollon Lex habetur, etsi vitiosa seripta πονο est μαχη.79. πασα - θυν ἐστέ. ρ ρμῆ, ἀπο του πρώσω φέρεσθαι Sch. . et . I. ρμη και του φρονεῖν καὶ τῶ μιαχεσθαι Apollon Lex addit alteram significationem, διαθεσιν, quae ad alium locum Od. Id, o spmeiae. Plura admiscet Hesych.

M. στῆ αυτου, - παντη ἐοιχομενοι In Schol. B. haerent in unciis mira et tamen ἐποιχομενοι Scilicet

fuga consistite, τῆ φυγης παυεσθε. Si πρω αυτ ἐν χερσὶ γυναικῶν φευγοντα πεσέειν. Pronuntiatum sui πρι-- ἐμπεσεῖν χερ, γυναικων dictum arbitror cum vi pro ἐμπεσεῖν γυναιξὶ, sugere in urbem obuiam factis uxoribus. oeppen, qui de am plexibus mulierum cogitabat, nimis tolle hoc iudicabat pro aevo heroico. Nec tamen dictum esse puto alia ratione quam ut mox scriptores ἐμπεσεῖν τοῖς πολεμίοιe, nouexpectat Occursu.

8a ει νισι δὲ χαρμα γενέσθαι ὀνοισι alii. Nil inteo est. v. ad B, 44. 85. HI a p. enu nescio undo, pro ἐπεί κα

quod verum.

84. μαχεσσαμιε F et hic nonnulli V. ad A, 98. tuemur μαχησομεθα, ut lectio sibi onctet.

207쪽

86. ταρ τυ πολινδε μετερχεο -τοἴχεο Vraia . Rom. Eust qui tamen alterum norat. quod vulgatum Est μετερχεο Sane μετοίχεσθαι occurrit , Ia. Et I. et in Hesych.

67. 1 ὀὲ ξυναγουσα τεραι . se quod praesens τοPrcteterito. ξυναγασα pro συναγαγουσα. In γεραια dubitatim sintne simplicitor matronae annis Prouectact, α honorem ac munus, γεραc habentes, an sacri alicuius

curam habentes, ρειαι. Eo spectant quae in Schol. Eustath. Etymol. Hesych. Suid occurrunt; sunt αἱ ντιμοις Praeivit et in hoc Apollon Lex. . o5. γεραιας τὰς γέρας τι ἐχουσα γυναῖκας. λαὸν τοις ἱερείας προπολού- σα ubi v. Villois obscura sunt clio B. τινὲς τερπια αναγινώσκουσιν, να ηλοῖ τας ἱερείας, τας ἐκ των ἱερων τεοας δεχοαενας. Non apparci, quid aliter legerit antΙegere potuerit γεραίας ne an γεραιρας neutrum satis idoneum si ἡ συναγουσα Mori ci BarOcc. 88. νηον Αθηναlate Monent Sch. A. et B. iungenda esse ρευναγουσα εοΣια εχ νηον Αθηνα4ς. Fuere it qii hominos tam imperiit qui iungerent νηὸν ΑΘ vianeeιεισα - ita si Ioeca existit oratio. Eo inde deuenerant, ut duo T 88 89 vacare dicerent, περισσου εῖαι.

91. εἶναι ἐν μεγαρp. recte et hic et 27 reuocatum a Wolfio monente Ernestio, ex codd. auctoritate Canti Lips adde rati omnos, Moso tres et Ven tum edd. Flor Aldd. Intulit ἐνὶ ναεγαροι Turneb. ex Om. μενῶροισι est in Eustath Mox πολυ φίλτατοe adscripsit φίλτερο Bentl nescio unde. 9 a. θεῖναι Ἀθηναίη ἐπι γοινασιν se disputationes grammaticorum ad h. v. et ad a73 non satis assequerer,

208쪽

nisi Strabonis locus seruatus esset XIII, p. 897. Aiebant sienses Ilium non prorsus fuisse doletiun reponebatur

Homericum carmen: εσσεται 'gutae etc. o alii loci pergit καὶ τα τοιαυτα ου του αυτου τιθενται τεκα ρια, οῖον

ora σης Ἀθηνας το εοαγον νυν με ἔστηκος οραται, λιηρος καθήμιενον ἐμφαίνει πεπλον γὰρ ψευε Θεῖναι Ἀθη-ra ν ἐπὶ τού σιγ. Qua sequuntur, καὶ ' μηποτε του- νασιν etc. sunt delenda, tanquam insuita Bέλτιον ταρουτως η , ἔς τινες ιέχονται ἀντι του , παρὰ τοῖς γονασι .diati sqq. Ex o Strab is loco discimus: in contro versia de prisci lii situ, diuerso a nouo Aio, aemoraium fuisse et hoc, quod Iliensium Mineruae signum ahat, at alii Homerici Minerua sedebat: esso enim muli res iussas peplum Θεῖναι A vαχ ἐπὶ γουνασιν. Qui contrarium tuebantur, tolli putabant hoc argumentum, respondendo, ἐπὶ h. l. esse παρα, ut in s. d. Z, a. lio absurde si enim stabat, non poterat dici peplum apponi ad genua, sed ad pedes Tunc illi commenuerant aliud aeque absurdum, non γουνασιν esse legonis dum sed γουνασιν γουν , idem quod γουνασμος, rix γουνασιν esset, ἐπὶ ταῖς κεσιαια pluralis Pro singulari v. Strabon Epitome p. 288 A. add. Eustath. b. e. ἐπὶ ἱκετει , dum ipsi supplices laqt, ἐπὶ λιτανεία και μγει. καὶ οἱ την προς ὀίαν buc tollendiun διαστρέφοντες. λ θυασιν, ποτέρως αν εγνται, περαντολογου σιν. In iis, quae sequuntur, εἶ ἱκετευοντες τε φρεγας, lacuna quae iam Eustathii codici insidere debuit . a7,ia est excidit εἴ - ειτε videtur suisse in ultimis τε- φρείας vel τεφρας Addit Strabo multa antiquamine vae signa reperiri sedentia, ut Phocaeae, Massiliae, Romae, in bio et aliis in locis non igitur improbabilo ideri debere, etiam Ilium vetus Mineruam sedentem habuisse Schol. Aeschyli S. ad h. io indutam peploliatuam cogitare videtur.

Appicia versu a διπλη , quod ἐπὶ αντὶ τῆς παρα , t

sit παρα τούυασιν. Sic et Sch. r. παρὰ τοῖς γονασι, πικρα του πίεια, adde Eustath. Eadem rupctuntur in Sch.

209쪽

B et in PorphΠii inserta. Probatur vias Iso pro παρα laudato versu Od. , 5 η μῖν

:ς item imp. s. ag or' ne dubitandum erat. ἐπι ira dici. Verum hoc ista res eonfecta non est, si Mineruam antem in 'salveris. Iam auteni homines L non norant signum Mineruae Iliaeas nisi antis, on te aliensium nouas urbis erat quo statu quouve apud Trogicos si alios occurrit nec id hant ipso Homero auctor constare, sodentis inertia signum illud sis debuisse id suo distorsum elim ab altero recentiore alien. D uim ab antiquiore aliquo, quod λοπετὸς suisse natiratur, cum dii tempor caelo delapsum esset quod surato ablatum o aeropoli a Diomodo, et ab Aones in tia. laam deductum esse narratur. De hoc est narratio aliunde inseri Apollodoro III, 2, 3 ubi cs. Not inde pars transcripta in Schol et Eustalli gerat do nere des ut ex Etymol intelligas v. Sturae Daranti

P ιerecyd. p. o8. a id ad Virgil Aenis Exe aruolens hoc videri debot, plura Palladia in acropoli suis te. Sic et ilionis plura erant gna Athenes: λprimis ineruae oliadis aede, Phidiae in Parthenone, aliudex aere, aliud ex eb e v. Pausan. I, 6. et a4 cum imo Hoe sunt, quae grammaticus respicit in Scholio MNio ad Aristidem ap. athen ad Hemnectus orati p.

Μinerua Δομος eoma saxa inertias. v. ad n vult. I, 4, 6 ubi loci huius mento osse debebam. 94. μις κέστας ἱερευσήμεν - Barnes: γρ ενια et

rarissa. f. Eusath. In Hesychio siti ει ut μι ἐν is αἰαμάστους ' quod alterum ad δείστας specinx

210쪽

IN ILIADOS LIB. I, 9 - Ox sto I

λίου ρῆς genere seminino. ει αἴ κεν quod ubique legitur, etiam apud Em fiath Aristarchea habuit οὐκεπι quod et Barnes pro var. lect apposuit est et in cod. Lips et probari potest, nabis αἴ κεν se excipiatis e 96. In rat. s. sit αἴ κενάr σχοι quod et ipsum ferri possit magis tamen Home ricum est alterum. Apud Suidam ποσχr ανθυποτακτον αντὶ το α ποσχέσθαι ποι-εια. Si ad h. l. spectat pro secunda persona ab ποσχωμα aecepit, ut ad mctorem dictum sit. 97. αγριον θαητην, κρατερο μινστωρα φοβοιο. Nonnialli γριον seiunctim distinxerunt, et θαητην κρατερον iunctim. Apollodorus antem, puto Athoniensis DYλωτταις disinxerat, ut nostri omines ediderunt. Si , ne Sch. r. Eust. Hinc est, quod Apollonius notati inum censuit Lex. αγριον αἶπα τὸν , αγριον ἐπ- αι - βιγ, o ἐστι μαχεσθαι repetiit Osychius. μηστωρ φοβοιο, qui fugam insert v. ad A sa8. 99. δε γε ειδεμεν Vrat. a. et a mittit . Ioo. ον περ Pασὶ Θεα ωααεναι γρ. θεὶς ε ἔμμο Bames. Ne dubito scribendum ess Θελ α δμαεναι.ror. μαίνεται, ουδε τις οἱ δυναται μένος μοφαρίζειν Non sugerat entiet acumen Versus αετρος ουδε τις οι et μενος ισοφ. Bene medetur utrique: ου τις οι et ab νος αντιφεριύειν, ut alibi F 35 . . io5. τρύνων μαχμασθαι Hor Ald. . Om. cum Eustalli μαχεεσθαι. 1o6 ο δ' ἐλέλιχθησαν. nlim hic et ipse Lσσειν eonuertere, adeoque Putem fuisse οι δὲ ΙεHχθησαν, volo δ' εἱελιχθησαν et mox Io ε=ελ χθεν v. ad A, 53 .ro9. Τρωσιν λελσοντα κατελθέμεν, ως ἐλελ χθεν. αλὲγ σαντα o ni se ἐλέHχθεν pro τε Atrach. .

praeserunt c, hoc est υτaec.

III. Τρῶες περθυιρο. Hesych. προθυμοι, μεγαλοψυχοι. . ad B, 46. vi λζιλητοι quod Lipi offerebat, octe reposuit Wols vid disputata ad , 9 i. s. I, M

라틴어 텍스트