Carmina cvm brevi annotatione

211쪽

Etiam Apollon ita regit Lex. p. 46. τηλέκλητοι τηλοθεν

ἐπικεκληιρεγο εχ συμμαχιαν. Aliud est quod vulgo Imetri τηλεκλειτοὶ longe clari. v v. c. p. Apollon. IL ros Τηλεκλειτῆ Ἀριαὀνη. Sic tamon etiam Ven victrique o M. At τηλέκλητοι ips Vrat. c. et superscripto a Vrat. A. cum Vno Vindob. ore et Mosc. i. S. In Drus Vindob legitur Τρῶες καὶ Λυκιοι καὶ Δάρδανοι γαι--χηταί Ira ανέρες ἐστὲ φaοι, vi σασθε δὲ Θουριδος ἀλκῆe. H. quod Zenodorus ediderat: αγερε ἐστου Θοοὶ non Θεοθκαὶ μυνετονἈστεῖ λώβην. Si antiqua illa sui scriptio. haud dubie sui ἀμυνετε αστει Supra , a erat: αγέρε ἐστὲ φιλοι, καὶ δεκιμον τορ ελεσθε At ilocllio versu a vulgo editur, occurrit et alibi Θ, 74 2

ἀνέρε ἐστε, καὶ αἰθω Θεσθ' ἐνὶ θυμιω. item 66 I. Quis dia Cero ausit, sitne versus variatus an interpolatus ex altero loco. - μν σεσθε rat. a. rauauiter Lucian in Reuiuiso

terum hoc uterque en habuit male rati a. φρα γω. Do βείω, cuius notio . l. cxpedii est, πορευθα, ut Hesych. Sch. r. reddunt, Schol. o X, sini agunt a. ad . . et ad , 94. Scilicet antiquae formae suere:

detur βείοαεν πορευθωμεν. σωμιεν. II S. 114. ὀ γέρουσι εἴπω βουλευτνGD hos nune addit poeta, cum in ceteris tantum mulieres memore tur, quibus hoc hiunxerit Hector, Ut pompam institu rent. Atqui hoc sui Seniorum ac principum regisquci auctoritate iubere nequiit. Scilicet, ut semel dicam, ad narrationis Poeticas indolem hoc spectat, ut e pluribus adiunetis, incidentibus et circa Posias, memorentur a Poe-

212쪽

IN ILIADOS LIB. VI, m iis ob

ta tantum ea, quae poeticam vim habent, aut ornatum admittunt, aut oetae consilio conuoniunt, aut nunc veros ac metro commodo comprehendi possunt. Longe ali. ter narratio instituitur a cri tore, qui ad intelligendum et iudicαndum, quid et quomodo gestum sit . ea cum di lectu ponit, e quibus iudicium seri ac res perspici possit. Is primo loco narrarot Hectorem regem et senes adiisse, et suavilo, ut pompa duceretur. II 5. ποσχέσθαι ' κατομβας. N. υποσχέσθω σ

x 16. Ad hunc tandem versum o Scholiis discimus grammaticos veteres inter απορίας constituisse hoc, quod Hector e pugna discedit, caussasque commenti attulisse arias, omnes ineptas et inanes Adiicitur a v. 5 in Sch. . voluisse Hectorem reuocare Paridem in pugnam. Nolumus in his morari. v. ObII ad Cisa. ii 7 quod ex . . PPAret, clipeos totum corpus a ceruice ad talos texisse. Scilicet suere ἀνδροα κει et hinc epitheton ψαφιβρότη ασπις. Mox a αντυ h. I l . ριοώρεια της ζω πί es ut iam in Apollonii ex habetur in ιντυε P. 19 Schol. Elymol. II9. Γλαυκος ὁ 'Iππολιχοιο παιζ. s. Memorabile Rquod Ven. A. apponit: χρ πλη, ὀτι μετατιθεασί τινες αλ- λαχόσε ταυτην γῆν συστασιν Fuere adeo se grammat, ei seu libri, ni in alium liadis locum hanc pugnam

iecerant. Si haec satis antiqua, aut accurate lanata ensent 1 teneremus, quem in locum alium boc pisodium reiectum aerit: haberemus firmum ac certum fundum

nostrae suspicionis, quo vii liceret, ad sinite iudicium in aliis loeis firmandum, dum suspicamur, plures partcs inibtas esse carmini a serioribus Homeridis Certo hic Glauri et Diomedis congressus, eum discessu Hectoris in urbem pisodia sunt, quae surius interponi Poluere cumio aliis In ips episodiis sunt qua non bono cohaereant, ut omne illud de Lycurgo i 5 sq. Glauci autemaunus mox expositum videbunus 5 sqq. o R.

213쪽

Quod autem ad ipsum hunc congressum et consabo-

Iationem inter Glaucum et Diomedem attinet, ut res, nasensum nostrum et morem parum probabilis, cum media in acie sermones erantur, aliquam fidem habeat, cogitandum est, primo, Pugnatum esse illa aetate non uno omnium impetu et tota acie, sed Per turmas et earum Promacho Procurrentes sparsim et per interualla itaeeteris otiose stantibus et se ex aduerso intuentibus, no aliquo loco procurri trinquo pugnari a promachis, a que etiam consabulatio haberi potuit cuius rei exempla in vita heroum occurrunt plura occurrunt similia in Ebus heroum recentiorum aetatum, etiam in bellis in Palaestina gestis. Est porro cogitandum, non in medio Pugnae ardor haec fieri, verum Troianorum turmas Co

sinisse, Achivos autem recessisse, L Io7. . itaque quiesconte utraque acie licebat in medium procedere ni Et alteri promacho. opportunus ergo erat locus poetae a narrationem variandam, et ut inter discessum et redirum Hectoris aliquid esset interiectum quod notarunt quoquo Grammatici in Sch. Glauci mentio iacia erat II. RS 6 ducebat ille Lycios una cum sarpedone, cognationis iuro iuncti nam a Bellerophonte avo genus illi u cebant, e quo natus erat Hippolochus, Glauci pater et Laodomi mater Sarpedonis e Ioue suscepit Sarpedon autem nunc aberat pugna, vulnere accepto , 665. lao ἀμφοτέρω en ne male.

Iai. - φνόδοτος καὶ Αριστοφάνης silia , οντε duἡ τοῖς εμπροσθεν εἰρηκααεν Αρισταρχου δυιχην τραφ, ν Ven Α. non bene haec cohaerent Aristarchum duales inferre iam aliquoties vidimus. At in Zenodoto et Aristophane dissensus aliquis esse debuit videntur illi Iοντες legisse, et mansit οντες in vulgari lectione, etiam

in Veneto. xa3. si δέ - ἐσσι emendat Benit et hic συγ ἐσσι. κατα νητων etiam . . Rom. et Eust qui aut abum claro ait κατα aut esse pro απο ut sup Ε, o a. Eliam

Lips. κατὰ θν apposita l. ἀπο Vrat. a. b. c. et A. Mosc.

214쪽

ti cum ad. l. et Mosc. 3. Eadem diuersitas occurrit amouescunquo vox legitur. Verum est καταθνησκω , 35 et κατατεθνειῶ aliquoties. 114. obseruat laxko οἴποτ' orare es nunquam vidi, araris χον, nunquam videbam recte nec tamen alterum aliis reddi latine nequit, quam, unauam etέα ra5. ατα μὲν νυν γε πολυ προβεβηκας απάντων Vrat.

ta6. ἐμον ADχόσπιον ἔγχεε μεινας Vrat. a. ra/M LIa7. Δυστηνων δέ τε παιοε - Iterum pronuntiatur versus ab Hectore ad Meropaeum ies. Φ, 5 I. recte ad terrendum hostem recitatur versus a Plutarcho de suilando p. 45 A. et passim eo tuntur sententios Sophusiae. Sic Philostratus II, Imagg. I. et alter iunior

128. εἰ δε τις Θανατων τε κα ουρανου εἰληλουθας, se Aristarchus scripserat xα ουρανον , t esset καταβεβηκας τον ουρανον Sch. . Addunt Sch. . ab το, α δὲ G Ἱδαίων ὀρέων immo m δὲ ut , io et alibi Asequi hoc firmat alterum κατ ουραγου Pro κατῆλ- ουρα-νω. κώ ω φαμένη κατέβαις 'ερία σιγαλοεντα Od. Loo5 atqui hoc est scendere. οἱ ὀ αντὶ τῆς ποῦ Monet quoquo Ven. . sententiam versus non esis di trahendam fuere adeo qui interpungerent εἰ δέ me θανατων a. c. r. Incredibile est quam indoctos e. etores inter Populares suos Homerus habuerit. κατα pro in hoe versu accepit Apollon Lex. p. 86. est tamenaa τεαεσθαι descendere.

129. υκ ἔγωγε Θεοῖσιν ἐπουρανίοισι μιανιμην. Pod non per omne tempus καθόλου ademta sui calito Diomedi s cum deae discessu sublatum puta elus beneficium . Inserta porro h. l. in ipsa Sch. . quod vix alia oection, iraim et λυσα, quod nunc Diomedes semere ait, ne eum deo pugnet, qui antea iam aggressua

215쪽

erat Venerem et Martem. Relbondetur quod iam niste idem sacere decreuerat, verum exceperat inerua Venerem et Martem , t 8 et Ia9. Quod autem Diomedi mox L 3 in animum venit, casum Lucurm commemorare, ibistrant iidem sic, ut eum ex uomeneo narrata audire potuisso dicant, recordati scilicet fabulae, quod onei uxorem Dionysus amauit p. pol lassi I, 8, 1. Θεοῖσιν ἐπουραλισι μαχοιμην Debuit olim vulgatum esse ἐπ' πρανιοισι, nam per ἐν interpretatur illud ApoLion Lex. p. 8r sicque legitur in v t. a. 13o ουδὲ γαρ υὀὲ Δρυαντος υιος κρατερὰ Λυκωργος, se is signant nonnulli, ait Sch. A. hunc versum, quod do Dionyso loquitur poeta tanquam deo. Scilicet nere, qui diuersum hunc in sabula Lycurgi Dionysum a Thebano statuerent ut colligo quoquo e Schol. ad 13a. Δρυαντος παῖς legitur in Vita Homeri. Λυκοοργο Benae scribit Λυκο=εργος, ut mox s. 34ανδροφόνου Λυκοεργου, et prouocat ad Philippi carmen in Anthol L . Δίομαι, Λυκοεργε. Legitur quoque δε- κοεργος in vat. b. et binis Vindob. Esse tamen, dices,n εργον εργω, laetum quoque ορτα, cur refugiamus ΛυκοIοργος 3 Scilicet occurrunt alia quoque in Homero ab Θργον ducta per a non per o Pronuntiata: οβριαοIεργος, κακοFεργος ταλα=εργοe Eustathius parum doci nomen ducit ab οργε. Atqui Homeri aetas ignorauit O vocabulum. Negat idem δργον aliter quam de hon in dici, ideoque λυκου, lupi εργα non esse si liai d. E 67 Θαλασσια εργο de avibus, et d. , Si εργο cani tribuuntur.

etc. o Lycurgi exitio a sacris arcanis violatis ducto fama antiqua esse debuit, propagata forte per eos, qui lacra Bacchi colebant, ut iis, qui ea contemn ent, Oe'nas sacrilegii nunarentur ' Potuit factum aliquod esse pro

216쪽

fundo. Res variis modis narrata et ornata ab aliis poetis: L Apollod. III, 5, . et Noti P. 576 add. admorat . II, 9, a Thracis et exitium Lycurgi Inter ceteros Praecipuo Eumelus ἐν Εὐρωπια fabulam expomissis narratu ap. Schol. A. et Sch. r. Quomodo in Europao rebus Lycurgus locum habuerit, vix assequaris, nisi memineris duo Phineos confusos et alterum Agenoris filium in Thrriciam esse adductum v. ad Apollod. I, 9, 1. Sch. Apollon. II, 7b. Cum ea, quae in sacris Bacchicis fiebant, translata essent ad ipsum deum: etiam illum orgia agere choreas celebrare, discurrere lymphatum inter bacchantes sabulati sunt quae opinio opportunitatem fecit innumeris cum Poetarum lusibus, tum artis operibus, qua lusus Bacchi, Satyrorum et Baccharum exhibent, inprimis in antiquiore arte cum Graecia tum Italiae et Siciliae. maximo in vasis pictis Hinc h. l. μαινόμ ενος Διογωτο quasi ἐνθουσιων in orgiis; obseruatum quoque in Sch. ad Iam Bacchae h. l. sunt βῆναι, nutrices Bacchi, Nymphae, a quibus fuit educatus, eaedem aliquando Hyades factae. v. Apollod. III, 4, 3. Not. p. 564. 13a. Ob ποτε μανομιενοι Διωνυσοια τιθηνα, σευ se quod μανεσθαι de furore Bacchico est accipiendum: non autem proprie de amentia insanientis quod Sch. id pluribus persequitur. Respicit h. v. Hesych. in μανομένοιο Esse tamen μαινόμνον Διώ-σον h. l. pro μα- νοποιον dictum contendit Schol. Pindari Pyth. IV, 153. ut ibid. 44 φρισσοντε ομψροι dicti sunt active, tui. Η, 479 χλωρον hoc. Inserta est Schol. . lnepta allegoria locus deserispis est ex Heraclide c. 35. traditur in eo res ad vini ex vitibus conficiendi modum. Διωνυσοι restituit Barnes, ut et est in Ven. ULΔιωνυσσοι et mox Διώ-σσω, geminato sibilo Rom. et omnes alias, sicque in Heraclide et aliis Διονυσοι B

mcc ignoratione rei metricae, cum non teneretur,

natura Produci omnino librariis parum tribuas in his P

217쪽

.tuit et . . recte scribi Διονυσοιο nam, ut in aliis Ira-xibus, geminatum os νυ in ον pronuntiatione. Hoc est. quod Eustathius obseruat, ribi a multis per i non tamen necessitate metii; δυνατα γαρ καὶ πικρον γ vG είας ἐκτείνεσδα perperam tamen addit, αλλα κατα τινα Δάλεκτον non enim haec dialecio fiebant, sed usa Poetico. De etymo nominis incredibilis est numeroso mniorum in tymol et aliis satendum erat lamplicii ex originem ignorari.

senon Corutare, quam Nysam inter plures lauius nominis montes poeta innuerit. tqui manifestum sit cum Dcurgus Thrax fuerit, Nysam Thraciae . . designari. f. Sch. . tenuit autem loca circa Strymonem l. In

Sch. A. de variis Nysis pro καὶ Mo lege αλ od

sequitur: που ὀὲ νῆσος ς aut in margine est illatum aut in malum locum transpositum. Exscripsit tamen vitiosa hao Eustastius a ti τις καὶ πού τω Καυκασί τρει-Dobuit saltem scriptum esse ην δε τις καὶ Νυσα πολις δετε Καυκασ- ρει. cf. Sch. br. Nυο ἡῖον. Male propagata erat lectio υσMybν, iudi ei Ernesti et Wolis sublata Satis vulgatum est nomen Nysa, et enultima Producta natura sua sed et Ii. unus libitus in bonis codd. Bar c. Vrat. b. Lips. Ven. ήγαΘεος ex αγα θεῖος ducitur a grammaticis, Inpri mis p. tymol laudat hoc versu, etiam p. potiora.

Lex. h. V.Cotorum acutum est quod Scbol. . notat, ac thum in mare prosilientem a Thetides esse exceptum sa56. quia deae sedes in his locis ad oras Thraciae opoeta collocatur inter Samothracen et Imbrum. Respieuillo locum l. 2 7 sqq. Alite Nysa in Parnnili partoin

constituere videtur Sophoclos Antig ii 4o eodemque D LM trahere Eurip. Bacch. 49 sq. Sunt autem Parnrillas et Cithaeron loca maximnoroquentata sacris et abolis Bacchicis, quae liquando domesticae suere Thracibus. et ab iis in haec loca mature ilata, cum antiquitus

218쪽

IN ILIADOS LIB. VI, 133 - 15si os

Thra eos in iis babuissent sedes Lycurgus tamen ad haec lora reuocari nequit, quia vilium cultura, quae in Pamnata et Helicone fuit nulla narratur in eius fato et in mare Prosilit Bacchus, quod a Parnaso remotius est. 134. GΘλα κατεχευαν, υπ ἀγὸροφονοι Aυκωργον - Θωλὰ alii frondes, alii thyrsos, alii oninia ad sacra Pertinentia intellexerunt hi haud dubio vere.

Seh. . . r. et iam Apollon Lex. h. V. repetunt iurim.

Elymol. Helach. Suid Eusi. Occurrit quoque sic b in

Orphicis. κατέχευαν etiam. p. Clementi oborti p. 65. bivss. 13a . . . adscripti. κατέχευσαν est in orησε Pomphyrii ad V. Ia9. κατέχευον Baroem Vindob Heraclides p. I.

i55. Θεινόμενα βουπλῆγι Διώνυσος δε φοβηθsk aut potius is quod Zenodorus scripsit χολωθώο;

legeratno sic an emendauit 3 et quod δὲ abundat. βουπληγι Apollon Lex. h. V. 'πελεκει. Via μαστιγι Nec aliter Hesych et Seli. r. Pro foetiri etiam in Seho ad la accipitur ut βουπλῆγι Vulcanus Iouis caput findit in tymol. Ερεχθευς. In alio Scholio advs M. Per inarara redditur Vocabulum. Accipio do simula seu aculo rustico occurrunt tales figurae omisnnin surca se hasta adunca instructorum, in vasis

pictis. I 36. αλος κατα κυμα κατεδυσατο Θαλασσαν.

Bacchum in mare so coniecisse prae metu et a Thetido esse exceptum, ad allegorias trahunt v. Eustath. Verum in aliis quoque fabulis dii fugati vel metuentes in Oceani latebras se recipiunt, inuento pinguiorum ingeniorum antiquitatis es de Vulcano L , 395. Quint. II, 36sq. Pavor autem et fuga in Baccho, de moIli offend re non potes Satis erat antiquis poetis, summum pavorem declarare, decori parum erant memores. Fueris

tamen, qui ita occurrerent, ut diuersum hunc a Baccho Thebano dicerent v ad 2 3o. Melius esset, cum XV pen dicere, Bacchum isso tempore, quo fugit, non-

219쪽

dum intor deos suisse receptum etsi et hoc argutum ει- sis quam verum est. - Ceterum Bacchum fugisses volant, Ven. . et est quia puer erat eo enim spectaxo aiunt nutrices, τιθηνας, cum ipso commemoratas, crithao nymphae bacchantes sunt inter quas nutritus fisic

et quod sinu excipitur a Thetide. hoc nimis subtiliiQra Pro benescio hoc Dionysi seruati aceepero Tholis nobile vasculum, in quo condita aliquando victehimus ossa Achillis et Patrocii v. R 9 i. a. d. o.

5 sqq.

et liabor vivere deorum, tum et aureae aetatis et Elysii habetur vita ubique. d. , 565 Τνπερ ἴστη βιοτὴ

πέλεν ἀνθρώποιcra, quod Pindari l. a II πονέστερον ἐσθλοὶ νέμονται βιοτον etc. Hesiod. Εργ. II sq. 139. καί μιν τυφλὸν Θηκε Κρονου πας. Plura sunt

exempla in mythis caecitatis ad deorum iram relatae ut Phinei, Tiresiae Ad sacra arcana inspecta Poenam mserunt Schol. B.

14 a. ει ὀ τις ἐσσὶ βροτων, λαρουρης καρπον Z-- σιν Vides antiquioris sermonis vestigia. s. sup ad RS4o. r. Petitum hinc est, quod egitur p. Plutarch. do tranquill p. 47 D. et de frat amoro p. 485 C. ευρυ δου γ' σοι καρπον αἰνυμιελ Moisis editur quoque si a Wyttenbachio. At idem dictum adu Stoic. p. o6 B. editur υρυεδους σοι καρπον ἐδομεθα χθονος, ubi cod. Turnebi habet νεμόμεθα, et Sympos. IX, 13 p. 743 REυρυεδους σοι καρπον αἰνυμεθα χθονος. Vltimum cieverum sit ex interpolatione fluxit ευρυοδου, ab Homerico illo ducta απο χθονος εὐρυοδείης Il. II, 35. εὐρυεδνοχθων est, at habitata, habitabilis terra, απὸ του σω. Versus est Simonidis, ut discas ex Platone Protag. 346 D. παναμιωμον ἄνθρωπον εὐρυεδους σοι καρπον Mis

μεθα χθα/ός Spectat versus ad Miσιν Simonideam, quam illustravi opusc. acad. Vol. I, p. 16 sq.

220쪽

IN ILIADOS LIB. VI, 36 i 45 21 1

143. ωκεν Θασσον ὀλεθρου πείραθ' κηαι ἱκεσθαι - τὰ πέρατα λεθρου, antiqui sermonis. Pro ὀλέσθαι, et ὀλεθρου πείρατ φῆτται , o et t. v τελος α Lris, sic πέρας ὀλεθρου proprie λεθρος τέλειος Mox

tamen usus inualuit, ut τέλος pro ipsa re diceretur, qu tenus res finitur iis quae ea complectitur eodem cirta

modo et περας. Certo περας δ ος est yi; d. E admiae ὀίκης πείρατα ap. Apollon. V Iaos. Pro δίκη.144. Quod in ipso congressu in media in pugna imter se confabulantur congressuri, e priscorum hominum more ei sensu est aestimandum, Cum ceteris cellantibus, promachi Procurrerent ante aciem Samilis locus est in . in congressu Aeneae cum Achille , ac, sq.

M vicissitudine fortunae familiarum est, vulgo latius a ripitur ει generis humani fragilitate, per comparationem eum foliis caducis declarata habetque ea mirifieam vim ad legentium animos Partim ipsa rerum humatiu-mm cogitatione, partim compara tionis ad sensum ναργεὶα. Itaque sententia a multis repetita est, etiam cum prouocatione ad Homerum. Inter plura, quae huc non spectant, Garke laudat fragmentum Simonidis. Analeel.

To. I, p. 145. IV. x versum usaei apud Clementi

Alex Suom. V et Aristoph. u. 686 sq. cuius versus extant quoquo apud Clementem Strom. IV, p. 584 Potti Addi polliant loca alia, ut Nonni Dionys III, 43. Colorem loci expressit Quintus VIII, 14 sq. et ex aromastrabo IV. p. 963 C. Versus Homericos adscripsit tua tanti de Consolat. p. io E. et eos respicit de seranum vind. p. 56 B. Ipso Homerus inuentum suum iterauit in . Φ, 464 βροτων - δειλων, or φυλλοισιν έοι. τεο αλλον μέν ra ζαφλεγεες τελεθουσιν, ἀρουρης καρπὸν δοντες, αλλοτε δ α φθι Θουσιν κηριοι. ms . alii mi. v. ad A, 365. ubi Eustath et ad h. i. Pro γενεην expressum est γενετὴν ap. Plutarch de omlitat. l. l. etiam in ed. Wyttenb veram lectionem tamen ibi exhibent codd. Est γενε h. l. v -ος.

라틴어 텍스트