장음표시 사용
241쪽
ω-m hominum vitare, pro coetum, λατριβην, quo φαglossa habet. ο λμὸν κατεδων. tuum cor edon P. . Cic. l. c. s. ini R Ia σην ἔδεαι κραδιην. ao3. Nunc exponitur, quidnam illud suerit, cur c --εχθηὶς diis videri potuerit nam Isandrum et Laodam λα- liberos amiserat. Alioqui pollit ordo versuum pertur lam-tus videri, ut se excepes Olim dicantur il aoo. -- 4
Πεμανδρον recitat in hoc versu irabo XII, P. fisA XIII, p. 935 . Forte natum hoc ex γισανδρον. --s scriptum es debuisse obseruat quoque Benil quia
σος fuit, quod nunc σος est.2O4. κατώτανε κατακτανε Vitium ed. Tum κατέκπια
taps adscriptum χολωσαμώνη. σως δια τα 'Aμα - , Ilai grammaticus causam reddere, cur puella morte ex-Pta fuerit a Diana, quae suas Amazones vlta sit. Niliuamplius quod την in rasura scriptum suit, casu uenistis arbitror. Ern censebat σου scriptum suusse ut Bellerophori esset. χρυσήνιος, quia λεικη, notante Schol. Pindari P. II. 3. εκτα quod ab κτανε ducunt etiam ad h. l. r. ' Δ, i 9. B, 66a Diana telis transfixas dici puellas
Praematur morte raptas, nota nunc res est.
ao8. Nobilissimus versus, saepe opetitua etiam . P sidonio ad Pompeium p. Strabon. I. p. 755 A. aos iterum d SL o7. Est hoc quod ap. Thucyd. IV, 9 est. ιχ αωχυνα τα προς 1κουσας ρετας. Vbi Schol.
h. v. laudat. aio se quod in heroum oration hyro memoratur a quoties poeta loquitur, Corinthus occurrit B. 27o. Recoquit Scholion ad 5 a. a M. ταυτης τοι γενεης τε καὶ ιριατος εἰ MuExcidit τε in Cant. και ευχομαι ιμανος Ιαι, inuorso O dine Mosc. . et edd. Flori Aldd. cum hinc profectis,
et uinebo deseruit eas Henr Stephan duce essi nom.
242쪽
γενεν 'pollon Lex in τενεν ἐπὶ δὲ τῆς ἀπο προ- γοα εἴς τινα ἄνδρα καταγωγῆς. adscripto hoc versu.
γενεν et ἄμα iuncta M. quoque , ro5 et sum αματος Pro genere ac stirpe declarat idem adscripto hoc versu in αδια et ex eo Hesych. Repetitur versus T 41. Eum traduxit in se deis ners rogatus Bion Academicus p. Diog. Laert. IV, 46. Memorat Pro eo Antisthenem Eustath memorias vitio.
Habet quoque ex h. l. Plato issa in Gorgia p. 419 A. cum rhetorem appellasset Gorgiam, ἀγαθόν τι, οῦ Σ κρατεc, εἰ δ', γε υχομαι εἶναι, ως ἔφη 'χμηροὶ, βουλε
με καλεῖν. Antiqua formula loquendi profiteor me esse pro sum. Ceterum Glauci nomen et progenies non obscura fuit, quandoquidem ex ea reges ab Ionibus nonnullisereatos en Herodotus roseri lib. I, 47. aia Praeclaro haec narrata ad ipsum oculorum sen. sum hasta in terram desxa videmus auditis erectum, adstantem et laetantem propius ad Glaucum accedere, delectamurque ii περιπετεία rerum, dum, qui ad pugnandum congressi erant, amicitiam iungunt melas autem
visum, cum hospite pugnare. Od. Θ, o Bῖνος γάρ μοι ἐστί τὰ ιν φιλέοντι μιαχοιτο a16. ii e γάρ που δῖος - Oenei Iongaevitatem
admodum memorabilem iam veteres notarunt v. oti
ad Apollod. p. 31. videturque ea pro exemplo esto
incerta tem orum notationis intor antiquiores e Getalos πατρι γενεας factam Cum filius Tydeus praematura morte ad Thebas occidisset, ene senis tutela et cura ad nepotem Diomedem spectauit de qua . Apollod . I S. . . iocum uiam Oenei memoria habuit omnino in mythis Aetolicis, tum quoque in Heracliis et in Alcmaeonide. - Peruenire autem Bellerophon ad eum potuit everratis Graecia finibus, cum caede facta CO rintho frigisset: nam orroriBus sentiatis Argos ad Proe. tum accesserat, a quo expiatus est: Apollod II S, . Tydeua autem praematura morte occubuit, eum immar.
243쪽
talitate a Minerua destinata excidit: v. Schol. Pind. Nem. ao, 3. Apollod. III, 6 8 p. 6So. I. 2I7. μινι ἐνὶ μεγαροισιν Ven et Mor μίνισεν ἐνμα Schol. A. γρ ξείνι ἐν μι. m. ξείνισσ ἐν α quod etiam est in uno Vindob.
Porro ἐρύεις, proprium Verbum erat κατασχων παρακατασχών. Tenemus autem ex . . antiquum morem
muneribus hospitalibus mutuo se demerendi. s. 54. a Is se Notarunt nonnulli, quod ad prior loco memoratum Oeneuna redit oratio Sch. A. φοίνικι φαεινον, esych. φοινικίνω χρωματι λελαμπρυ- σμένον quod Schol. r. φοινικω νθει βεβαμμένον. in Ior designatur non purpureus, sed ruber subfuscus v. sup ad Δ, 4 I. aao ὀέπας αφικυπελλον vidimus iam , 584. aaa laas Τυδεα o μέαν μια - Καλλιφ' ί Memorabile Scholion est ap. Bonuel. ατοποι οἱ δυο στίχοι. Certe iis carer poterat narratio. Et de Tydeo memorandi locus nunc non erat. Etiam μναψαι timeas quarto offendit in Τυμ ' ου μέμνημαι, Cum ubique id cum casu secundo iungatur in Homero ; neque aduersantur loca I, 5a3. 4. II, 697. d. L ia a. de quibus vide suis locis. Potest tamen reponi Τυδέα, poni absoluto quod ad Tydesum attinet. 225. τε κεν τῶν ἐμον ιωμαι. ratio et o I
aa6. εγχεσι δ' αλλελων ἀλεύαεθα ven cum eid. et uno Vindob. ἔγχη quod et in Ven. . legi necessa est, etsi Scho B praefixum est ἔγχεσιν. Est quoquo δγχεα in artei Tones Mosc. S. et a m sec. in Motai tum in Md. a. et seqq. iterum reuocauit δαεσι -- nebus. Hoc ἔγχεσι, exhibent Sch. r. et Eustath. Apud Benu Scholion: ἔγχεα ρ καὶ δεχεσι. In Schol. A. Zenodotus sertur legusso αλληλους, legerat ideo: γχεσι δ' ἀλληλουι αλεύμεθα. Omnino praestat δαεm Pro
244쪽
aa . -λλοὶ ὲν γα ἐαοὶ Τρωες κλειτοί, ἐπίκουροι. Hariel cum Vindob. Τρωες ἐαοί. tum κλητο τ ἐπικουρει Mori Barocc. Vrat. a. cum binis Vindob sicque exproclam apud Iutarch de frat amore p. 485 . idque probandum esse arbitror sunt enim τηλέκλητοι, longinquis terris euocati, arcessiti, sup m. f. ad A aao. 22S. v x Θεος γε πορν καὶ ποσσὶ κιχείω. Primo θεος , καὶ postulat grammatica ratio eis in a consem ut scriptura nisi quod Cant. ον τε Θεός τε ποροι Vlt, mum hoc ποροι est quoquo in Harlei uno Vindob. Em fiath. d. Rom. Lips sed superscripto altero, et praefert Benileius. Scribi ita posse vulgari usu nemo dubitet rEst quoquo d. X, 7 Bouαι, εἴ κε τυχοιαι, πορ τε μοι in al. πόροι ευχος 'AΘγηγη. Nec minus bene tamen
et ex Homerico more, Coniunctivi ponuntur πορ et κιχείω. v. disputata in xc ad , ara. Etiam Schol. r. πορν, περισοι σν παρασχν-229. ον κε δυνηαι Scripserat Tyranni δυνῆαι. Ad dunt Sch. . A. ergo et δυνωμαι scribor debuit. ἴτω καὶ Ἀρ σταρχος καὶ ο αλλοι. Scilicet, Vt τιθῶμαι, τωuαι, δι sum, sic et esse voluere δυνῶuαι. At alii ἐα- νωμαι in δυνηαι praetulere v. tymol. in ανωααι recte, nisi etiam μυοα vel δυνέω, fuit, Vt τιθέω, στοίω Aiacis, Vmde ista forma producta processisse putanda erat. aSo. τευχεα αλληλοις et αεηοαεν. Primo ἐπα μιψομεθ' duo Vindob probandum ex grammatica accu.
Tatiore tum ἀλληλούν o byn Qu. Elonia ad SoaSi ευχοαεθ' rostesmur et declaratum P vola. mus. MI in Mosc. I. λαβεβαιουαεθα. aSa. φωνήσαντε - αἱμντε. Ergo poeta ingratum sonum euitare noluit nec fuit: ς αρα φωνησα τε καθ' ιππων ού ντες '-s' .a33. καὶ ἐπιστακταντο ussatis accedit rati a suaui re metro, Benuei quoquo iudice. Potest tamen alius uispondeis firmitatem reperire sibi videri. Lubricum enim aurium iudicium Do vocabulo . ad , 86 πισον τι-
, sdem exuere πιστω θω, fidem dare.
245쪽
Ζευς Trepidant in h. I. veteres p. Schol. B. et Leid. quod poeta videto reprehendere liberalitatem Glauci, et generosum eius animum stultitiae arguere. Est quoque inserta Porphyrii quaestio in qua iudicium hominis, tin ceteris, desideres. Aristotelis tamen iudicium exeget, cum et hic, et aspo alibi, non minus desidero, si ille, eodem teste, rem ita expedivit Homerum reprehendere
οὐχ οπι τα πλείονος αεια οντα προηκατο, αλλ' ora εν πολέμω καὶ χρωμενος, προ κατο scit arma dedit, qui.
xum accommodatum. Voluero scilicet hoc, ἐεέλετο esse, έξαίρετον ἐποιησεν, Vt esset animum ac voluntatem eius insignem et conspicuam reddidit, unde et retra in I Fmeric Ia reddidit ἐκυδανε Alia ineptiora referre bget. Satis constitutum est usu et exemplis, φρένας ἐξέλεια Zaὐ de stulto consilio dici. Inf. I, 377. , p,4 o. , ii. Sic de Iphiclo, qui Thebis Tirynthem mi
grauerat Hesiod. c. H. 89. Saspo hoc intor potentiae deorum exempla refertur alias in puniendo scelere tum conuenit cum τω βλαπτεσθαι propier ατην. v. l. I, 508. o. a 4. Multi similes versus in Tragicis, v. c. p. Grintium in Excerpt. Trag. p. 46i et illud Simonidis illa δὲ θεοὶ κλέπτουσι αγΘρ rau νοον, ermiunt mentem μnam. Argutatur de Diomedis auaritia et Glauci stultitia Maximus Tyr. las VI, p. 88. XXXIX, p. 36. XL p a55. Sitne versus ab Homero prosectus an ab alio, mbitari potest ut d sexcentis aliis probari potest nihil. Perperam in hanc disputationem interpretes asserunt sensus nostros, ex quibus generosus animus in Glauco commendari debuerit, non ad stultitiam referri noluisse illum auo Oeneo in munificentia cedere, aut gaudio a
246쪽
IN ILIADOS LIB. VI, 254-256 257
s hospitii elatum rem suam prodige effudisse. Aliena
haec sunt ab heroica vita; quandoquidem rudiorum' minum animos multo magis rei pretiosae admiratio serit, quam liberalitas in munere dando tangit, Pudoris autem in aecipiendo iudicium est parum morosum. In Odyssea Viriles munera hospitalia corrogat sine omni pudoro; idemque munerum copia ac numero felix praedicatur. Itaque h. I. permutant scuta Glaucus et Diomedes, quas ad manum sunt nullo cum respectu pretii poeta autem iudicium suum apponit ex sensu hominum de pretio nullo cum respectu ad animi generosi notionem in dando munere. Exprimit autem iudicium suum verbis vulgaribus eum lane non cogitasses de pretio stulteque fecisse, non deliberato. Iam autem, quicquid sit, Praeter morem et expectationem, ex veterum hominum sensu refertur ad deos, tanquam auctores, etiam quae Perperam, praue ac stulte fiunt. Ita Pharao non obtemperabat Mosis postulatis, stolide et facere hoc dicitur deo auctore: sicque multa alia. Quod itaquo nostro sermone diceremus, Glaucum arma sua permutasse, nec cogitasse de suorum armorum pretio hoc antiquo more extulit poeta. a55. τευχε αμειβε pro αμ ειβετο Apollon. αμείβωσθα - ἐπὶ δὲ του ἐναλλάσσει ος προς Τυωδη Δ. τευχεα, Vt πλα, accipio de scuto quod manu mnebant: nam thoraces exuisse non sit probabile. Gramiamatici p. Sch. . ad balteum et ensem referrint. Nee tamen video, quomodo per τευχεα ea declarari possint; ei pro locis diuersis diuersus significatus est modo τευχε sunt clipeus, galea cum hasta modo clipeus et ii sta modo solus clipeus Γ, 89. , Sor. Nec tamen huius clipei in Diomedis manu ulla praeterea memor
a36. χρυσεα χαλκεω, κατόμβοἱ ἐννεαβοίων. Locus
alius memorabilis, et passim notatus, quo constat, rati nem inter aes et aurum vulgo habitam fuisse lare dec plam, ut C aeris libris retanere IX. libras auri. Dis,
247쪽
tare tamen licet, an poeta pretium motallorum tam sub.
Uliter constituere, nec omnino alierum altero pretiosius munus declarare voluerit.
ἐννεαβοιων Sch. A. et breu. mptro prohibitus dixit pro δεκαβοιων, quae sunt υκ βοων αεια. Puerile mo. nitum appellat Clarke, licuisse enim poetae κακαδοια δεκαβοίων dicere. Fuisse, qui ad numo boue signatos indocte versum referrent, narrat Pollux IX, o. o. Versum recitat Aristoteles de Morib. V Ii ubi do. cet, neminem αδικεῖσθαι κουσιον. Abiisse eum in prouer, bium, constat vel ex Cicerone ad Attic. VI, r. Ceterum in promtu est suspicari, trinos hos vll. 234. 5. . ab alia manu venisse suspicari utique licet enim vero, quod assensum aliis extorqueat, suppetit nihil et relinquenda res est uniuscuiusque sensui. exsus esse ita comparatos, ut iis carere bone possis eos non bene eo haerere inesso quae parum subtiliter dicta sint, et se
Porro recte censeas Verum haec non expugnant inficiam
is pervicaciam. Sicque res se habet in sexcentis sinu. bus aliis. 237. ως Σκαια τε πυλα και ηγον κανε se quod Σκοuia appellat, quae antea erant Δαρδάνιαι. E, 789. X, 194 413 Nomen duxisse videntur ex eo, quod resperia alterius portae vel partis ad laeuam spectabat ea porta. Ex ea via ad littus ducebat. - Pro ι γον, quam Ald. a. recepit, erat in Hori Ald. I. πυργον quod et eodd. habent duo Vindob. Cant et superscript in Mori,s in Hariel et in ipsorat. b. A. Mosc. I, a Vindob porro Ven. A. Si quoque Apollon Lex et Hesych in Q. et hane veram esse lectionem non dubito iunguntur enim sollenni more πυλο et ἀργος, nam ad Ortas erat tur' ris, et πυργος apud portam Scaeam notos iam est ex di Γ, 49 15 seminus bene iunguntur Σκαιαὶ πυλα καὶ ι . γος, etsi ea haud longe a porta esse potuerit ut collisa ex L Η, a. et 549. Quominus tamen hoc repone rem, rotinebant me duo alia loca, in quibus hic versu
repetitur I, 554 et 5, 37o ubi μγος constanter etiam
248쪽
lallidem eodd. qui . l. πυργον habent, legitur itaqus coatra eodd. consensum duo loca mutare haud ausus sum. a59 se propter guram sano notissimam): εἰροια in ταῖας pro περὶ ποιαν, Vel Vt B. πὲρ παχωH, p, pellatur Homericum schema. Prouocant itaque ad h. v. ammatici, V. C. Schol. Aristoph. Nub. 67. Quod μσθaι, εἴρεσθαι etiam est ἐρωταν, hoc loco laudato do in grammatici. V. tymol. P. O4. Respicit quoquo hane loeum Apollon Lex in εἴρετο P. 47. sed corrupte. v. Villois et Iothou er Sitne γειρομεναι, . in Exe demigammo. hae Longa est disputatio super etymo, quae bhil ad poetam facit, in Sch. A. Cuius extrema para memdanda est ex Eustath. p. 4r 56. ουτ essμος υτ τηο
ἐν est in fragm. Aeschyli, etsi in Supplic. 55 occurarii ἐγὼ ὀ προ σε ποτερον ς mi λετο ἡ τηρο θου
a3ινγ, 1 πολεως γοω. Alterum fragmentum adscriptum est Euripidis, in fragm. inc. p. Beck. CCXX. Porro Irri etari scripserunt, hoc quidem Alexio, repugnanis Ptolemaeo Ascalonita at antiqua scriptura fuit 1εσηe T vendum est sensum vocis patere latius Apollon Lex. adi Uo ἐται ' πολ ιται, ταιροι. συν ιις Repetit eam heh. et v. Etymol. h. V. Esse idem, quod ταιροι, prin minuat quoque Schol. Apollon. I, So5. Mansit usus oe. Ira in usu P. Dores, ut discimus e Thucyd. V, 79erre. - etErum scriptum esse debuit, τε ετοις alalioqui κασιγνητους ' τάρους τε dixisset cf. Ι, 46o Π, Κ. Od. Δ, 6. Et id ipsum quod . . legitur, aliquoties repetitur in Homero etiam in Apollon. III, Da5.a4 i. πατρις εμίηc se quod in nonnullis legitur πασιμα ἐξεδο, ut ad deos reseratur. Do altero hemisticlitolli monetur
aha Vs sequentes ad a5o sunt pro loco classico
de aedibus veteram, in primis regum, in heroica aetate. Nam sequiorum aetatum aedes ad aliam formam suere
deseriptae. Aetii igitur heroici aedium haec sero species descriptio fuisse videtur et
249쪽
Erat area maceria, pariete, septo, inclusa, quod erat ρκος , Portam ερκους ingressis patebat αυλῆ, in quam progressi perueniebant ad δόμον, hoc est, ad partem amdium primariam, quam si ingressus esses, excipiebat te magnum atrium, seu coenaculum Saal Guae dictum
k epe et ipsum δομος in quo paterfamilias hospites assimittebat, epulas habebati Sed aedes circumdabat, a teriore lique parte porticus, αιΘουσα, cuius media Paraante lares votibulum erat aedium columnis aliquot subnixum, ita ut subter eo negotia agitari et consessus haberi possent. s. Apollon. II, 35 - 8. vetustiora assivmbrantem et Od. Η, 8 sq. de Alcinoi domo. Pomticus porro se eadem continuata, seu ali circumdabat ἔρκος ab interiore parte seu latere. Porticuum usus, gotiis et curis familiae destinata erat ut etiam pro cinhiculo esset quo noctu cubarent. His aedibus huie ὀοucio, adiectae stant ad latus et a tergo plures aediciniae, Iob ἀλα- sigillatim positae, quas habitabant Itaberi patrisfamilias et generi erant etiam casulae in usum vernarum. Amplectebatur hos quoque οἴκους Pomticus iis praetexta. Videntur tamen etiam tuae ι εοι spat sim et seiunctim positi. Plures oecos, Θαλάμους, C bicula, intra nam domum, nondum norani sed fam, Larium quisque suam habebat domum, seu casam. Iam apparet Iριααοιο δο- dictum esse . . latius de tota συνοικία intra aulam nam erant θαλααο δε --σῆ. quod non de ipsis regis aedibus accipi potest Pomtieus videntur misso plures, ε μ αἰθουσφω τετυγμ νον. Thalami sti seu domus erant quinquaginta; et hi qui, dem ex lapidibus politis, deinceps ordine exstructi, et siliis Priam cum coniugibus inhabitati. Ita parte Ionte, ex aduersa, etiam ἔνδοθεν αυλης, pari ordine, erant duodecim thalami, seu domus, quas totidem generi Primmi cum coniugibus tenebant Θαλαμοι τέγεοι dicuntur, variata oratione o olito lapido exstructi etiam hi. Vitae itaque negotiis vacabat paterfamilias cum tib ris in domo Priniaria, in magno illo λώuατι seu atrio, aut
250쪽
siam in esubulo multo magis rex curis publicis et no-ciem in sua quisque domo exigebat. Interdiu in aedibus primariis conueniebant omnes, noctu in suam quis.
Fe domum discedebat inspice Od. A, a sq. do o.
Ex us 3 13 3i apparet, Paridem habitasse a des a ceteris seiunctas ac diuersas nam ipso eas exstru- xerat adhibitis architectis inter Troianos probatissimis; erat αυλὸ et δῶμα et θάλαμος, ut in riam aedibus: δδαμο erat interioribus aedium partibus adiectus, in quo degebat Helena, et herus dormiebat cum hera. Erat tamen Paridis domus contigua Priami et octoris
domui s. Matrisfamilias thalamus etiam seruas et illas recipietit videtur ille in alto positus fuisse, columnis orto porticus subnixus. Nam in lysiis aedibus Ponelope ad stendit ad περῆον, superiorem aedium partem ut ad θάλαμου seu δομον et Πον perueniat undo α περαιον terdum pro ipsa habitatione ponitur, etiam puellarum res Od. , a sq. , 5 i. et t. , i et de puellis sup B, 514. II, 84. Plura de his notanda erunt ad 0d1geam. Cum nullus esse possit plenus fructus, nisi
rem ante oculos positam habeas non refugi habitationem vitae heroicae adumbrare. a45. Dστῆτ' euουσνσι τετυγμενον - δομον Ven Monet si ξεστοῦς, Perpetua varietate in tertio casu etiam I, II. aoουσν - αγουσα est porticus, ab altero latere, aedium parietem habens, ab altera parte inter columnaram, uuibus tectum domus prominens innititur, interuabia raelum et solem excipiens Fuit talis Porticus non modo aedium, verum etiam supti, αυλ ν ingentis, imteriore parte. Ini L 468 9 Phoenix narrat de fuga ex patris domo erant duo ignes, ἔτερον κεν πυρὶ πελυσν ευερκέος αὐληe, ἄλλο δ' ἐνὶ προδομα προ Θεωλάμοιο dilo in iratur duplex est tiΘουσα αυλῆς et ιιθομταλλα-υ, s domus, quam Phoenix habitabat, Dor.