Carmina cvm brevi annotatione

381쪽

noctem egisse Troianos, nec in domos suas dilapsos esse. Itaque, quocunque te Vertas, sunt quae sibi mutuo re. pugnent. Verum succurrit ratio critica, qua versum Suesso delendum videbimus reponendumque h. I. arὸ πτολιν. Reduces intra urbem Troiani in domibus suis solito more noctem egerunt. Redeo nunc ad lectionem κατὰ πτολιν Agnoscunt eam Wocc. Vrat. α A. Mosq. Vterque, unus indob. Venetus in Cantabr. ea est super adscripta accedunt ra- σὰ πολιν Mori, rat. b. In Liberi glossa est: ρ μτὰ πολιν ἐν τελέεσσι sorte ex s. So. Erat quoque κατὰ πτολιν in edd. ante Turnebum, qui ex ed. Rom. recepit κατὰ στρατον, quod sorte ex eodem s. Moriblatum est.

37 a. καὶ ἐτρ1 γορθε ἔκαστος Mirum est haerere grammaticos in tymol et Euctath in forma vocis ἐγκτορθε, eamquo ducere ab γρηγορα, ἐγρηγορατε, Nquibus sit ἐγρηγορθα, ἐγρηγορθε Atqui est imperatisma b ἐγρηγορμαι. . 37a ἴτω κοίλας ἐπὶ νῆας. n. Vindob pro se iis

xietate.

374 του ει νεκα νεῖκος τρωρε Claae hoc ducit , ορωροι. iniqui suum ortum est, ab ορωρον. 375. καὶ δὲ τοι εἰπέμεναι peccat τοθ' Dιτεμε

esset tamen facilis medela τὸ Fειπεμεναι Barnes: κάδδε τόδ' εἰπέμεναι. α κ ἐθέλω τι Cant Vra b. I, MLμι male 376. παυσασθαι πολεμοιο Vrat. b. παυσεσθαι. 577. ροκε νεκρους poturi Mirum, cum supra ut 33 de hac forma acriter esset disputatum et Nea Verior lectio reposita κατακειοαεν, nune eam relicum osse, sine ulla notatione. Factum tamen hoc siepe uΗomero. Reposui et . . κείομεν, ex ratione grammyrica, et adstipulantibus codd. Mori, Baro Mosc. I. uno Vindob Lips en tum L Rom. '

382쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 5 o 58 5 I

S te . an nam qui et codicem suum laudat in exico omissi ἄν Add. ut Ι 88. Ex accurata scribendiis Gon Loora debebat κειωμεν, quod et Schol. r. idem tu significinre vello κωμεν καύσωμεν.

ISG δορπον ἔπειθ δειλοντο κατα στρατον ἐν τελέεο σιν- -US Vindob. στρατον. Abest versus in o. meto et uno Vindob nec quisquam, semel monitus, dubitet eum insititium esse ex , as vel , 98. unde et iam tram κατα στρατον, quod alienum est ab . . Si hic Moque, κατα πτολιν, oposueris, manet tameno τελέεισσιον, Parum autem probabile est, in ordinibus et nomeris habitos esse Troianos intra urbem quod

xi istaein Potuisset, si extra urbem sub moenibus abbi FGHEtit Turbatum in his sis mones iam ad L

- τέλη, τὰ στρατιωπικα τάγματα, nota nunc res ἔμα- o iam in Homericis h. l. et A, a9. , 9 et Θροκα, ἀνδρων τέλος Κ, 56.47o. v. Apollon Lex. h. v. Ηes. Eix-oJ APMd Helyeiu ἐν τελέεσσιν ἐν τοῖe των στρατιωτῶν ωαπμασι Potuit Od alterum locum Σ, 9 spectare. Ibid. Di HEsFCh. legitur paullo ante ἐν τεγεεσσιν ἐν οικοιc.

ficti Bis

383쪽

383. νη παρα πρυμν Ἀγαμέμνο- αντὶ του νηὸς, ali Lesbonax, h. e. Pro παρα πρυμνν ii νηος et esse schema Colophonium. Inepta subtilitas προμινα est ad

Ceterum de loco eo ionis habenda et in cones.lium vocandarum copiarum nunc primum aliquid diser te memoratur Supra , 5 consilium principum convenerat ad nauem Nessoris, inde ad concionem proin debant. Nunc concio fit uuae nauem Agamemnonis. Erant autem aues et copias Agamemnonis in medio

casirorum. Vlyses porro Argiuis , Mycenaeis, Lacedaemoniis erat loco proximus, itaque et ipso cum lais omnibus mediam castrorum partom tenebat Θ, a sq. hine .

Lex et sic alii grammatici. 585. 'Aτρεῖδα τε καὶ δελσι αρισrais Παναχαι- Ἀτρείδη Hari. omni Vrat. b. Mosc. r. n. Vindob se sup Sa 7. Ἀτρε α Mori. Tum ἐυκροωδες Ἀχαι, erat iecit edd. ant Barnes, quam et pars codd. habet, Vrat. b. - Μοχ. terquo pro var lecti duo Vindob et Schol. A. Venetus: ἐν αλλε ἐυκνήπιδες Ἀχαιοί. Bar ne recepit αριστῆες Παναχαιων laudati eodd. Mori Cant Barocc adde Lips en quia praeco Idaeus Gram eorum principes alloquitur, in Achivorum concilio. Quastratio per se quidem leuis est, lectionem tamen iterum

mutaro velis, pariun consultum habeo.

387. Recitatur Iocus 386-393 et II versus e somin Porphyrii quaestione in Sch. Loid ad M. A. a

a Wassenb. Variant nonnulla, sed corruptelis ut

384쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 585-59 5 s

iue πριν ωφελλ' ἀπολέσθω. se quod in m nise in it, Paridem a Troianis odio habitum suisse, o Z.ηνοδοτον γραφοντα ἀλλα μαλλον Τρῶες ἐλε uorae., Haespicit Hectoris obiurgationem Paridis , 56. ubi αλ-λα μεαλα τρωε δειμαονεe Zenodote locu erat με - μονες quam relicit grammaticus, quia Troiani non miseraritox, sed oderunt Paridem , πρὶν φελλ' ἀπολώ- - ae in medio posita, tuo ut clare palamque, Iino vi clam pronuntientur a praecones alterum hoc in Misit Democritus Seruatum hoc adeo ex iis quas olim ab eo in Homerum scripta erant; quae partim ad auegoricam interpretationem, partim ad ρθοεπει ν καὶ πλωσσοι spectabant ex his quidem ad h. l. Iudicium his ex nostro decori sensu fieri nequit In e πρὶν incidas in suspicandum ze. Nam est e ἔφελε quam,

r Fuit και οικοθεν vid. 364.39a κουριδίη αλοχον Mενελάου se quod hinc, ex κουριδιην, Patet secundum Homerum nulli alii ant mon Iaram nupsisse Helenam. Adeoque nec raptam muta a

απομυναι vulgata haec etiam in Enstath. In Ven utro-- rei D. et Schol. A. υτω η ην, βούλεται γαιλώνειν ' ρῶδε τε η ἔλωνται κέλονται . Est quoque Imi In Schol. Porphyrii laudato ad 387. item in Cant. HatI. Tovini Vindob. Simile est illi ius καὶ πονοο

soano supra positum esset, 353. Et praebet idem

385쪽

Ven Lipt Vrat. b. d. nom. inχεσσόαo quod non . Turn habent, enu praeserebati v ad A, 98.398 399. Ἀστερισκος, ori ἐντειχεν μετάκει-ται εἰς την ἀποπρεσβείαν. Scilicet l. I, 89 6sa binis aliis versibus interpositis qui reiiciuntur. Forma tamen haec et color orationis aliquoties occurrit.

emendatum σις.

θρου πέρας, τελος, pro λεθρος V. sup ad Ioa Vnde Vero manifestum, hoc extrema Troianis immineres ducit Schol. B. και διὰ την παράβασιν, καὶ ι το araυ ιναυτους ἐπὶ την τῆς μαχης διαλυσιν, quasi ipsi iam Troia ni bello se imparos si sentiant. Minus subtile prius rex periurio Troianorum in Paridis pugna cummenelao et Pandarei fraudo iam poena perfidiae debita Δ. 15Ssqq. 35. 356. Satis tamen erat ad Diomedis iudicium, quod pugna huius diei Troiani fugati ad urbem se Tec

Perant

αποκρίνοντα. Quod tAmen Parum commode a permutata praepositione repetit Schol. exuulgatum nune est υποκρίνασθαι esse Ionicum frequentatum quoque ex doto contra ἀποκρινασθαι Homerus non nouit occumrit ποκρίνεσθαι Od. B, III et t. Moa8. ad quom alterum locum spectat Apollon Lex. in κρίνοιτο, ἀποκρι-

νοιτο, unde eadem esych. Add. Umol. Einath. p. 687, 2. Porro ἐμοὶ δ' ἐπιανδάνει ουτως pro καὶ ἐμοί Pro opportunius videri potest esse . latet tamen καὶ in ἐπ i vor probatur mihi Hesych. συναρέσκει reddit.

386쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 56-4 i5 577

4o8. κατακειέμεν iterum reposui pro vulgato κατα- κτέ quo sup 333. Accedit auctoritas ed. Rom. Eustath. o ni Vrat. b. Mosc. I. n. Vindob. Veneti

utriusque.

4o9 ου γάρ τι φειδε νεκυων κατατεθνηώτων script ra Aristarchea, quam ubique seruare constitueram : su p. . Est quoque h. l. in Barocc. Vrat. b. C. Apposmitu hoc νεκυων κατατεθvφυτω omnino ex otiosa et

rem in multis verbositato est iudicandum ut et illud, μεί, Θανωσι. Similia alia congessit ad h. l. Eustath. p. 87. s. In matu tamen poetico habita esse talia, docet imitatio poetarum, etiam tragicorum, ut In illo, quod Clarke laudat, Sophocl. Antig Sa ο κατθα νων xisbe et apud Euripidem νέκυες φθίμενοι νεκυε αυλόμωm. νεκροὶ θανόντες add. Bruna ad Phoenies i486.4 O. πυρος μειλισσεμεν α κα se τους νέκυας ιαρός. Generalis notio est χαριωλαι, quam apponunt Sehol. A. B. Eustath. Et glossa Hesychii, ππος μιλameora et altero loco μειλισσέμεναι, προcarrat, κεχαρισμονα ποιεῖν. Propius ad versus sententiam Sch. r. sti ειν, καὶ ταφῆς μεταδιδόνα sic quoque Eunath et ineis Stephan et t. Est quoque in hunc sensum cho-hon sub nomine Senacherim ad h. v. ex Cod. et L p. aiken dissis Schol. p. 3 λέγει δὲ κινδυνευειν καὶ ταφῆς μεταδιδόνα emenda κηδευειν. Legitur μειλησε- μεν in m Mori, et μειλησεμεν in rat A. μελησέμεν in duobus Vindob.

4ia. ρκια ὀ Zεῖς ῖστω, 08δουπος πόας distinguem licet post DV et post ἐρίγδουποe parum interest ad

aurem tamen et versus sectionem iucundius, Benueio

quoque probatum Prius Repetitur versus K Sa9. Veram nec hic nec Od. Ia. 8 de interpunctione in quid statui potest. 41 a. o σκῆπτρον α/εσχε 'a Praesecum chol bri si

387쪽

Super g -οέρον, quod est pro simplici niata

asseri Sch. . ad . l. lecta tamen vox erat iam Γ, Si&Δ, 15a. Similia sunt ap. Elymol. Et ap. Eustath. Fufibus locis, de etymo probabilius est ceteris ductam esse vocem ab ρω κινῶ, ορος, ομος. προτὶ et ποτὶ variat, ut alibi. v. ad A, 45 -qre. ceperat Gaas. 415. προτιδέγμενοι χωοτυ ελλι. Mutauerat ore δέγμενοι Iacto sin caussa. ἀν λθοι, non ἀνέλω Homericum est ἐλθεῖν pro ἀνελθεῖν. Pro et ora in Cant. Hari Tomia Vrat. c. A. viroque Mose binis Vim dob. Edd. Flor Aldd. et placero potest ex se melius tamen seruatur versu sequenti a est a Turnebo re

ceptum ex ed. ROm.

non est ἀφρνήσατο ἀποειπειν aliquoties est libere dierure, ut et αποφαναι. Sic , o sqq. 361. OL R34O. Schol. . usus istius ignarus ἀπέειπε, ait, ἀπεδοκ μασε, καὶ ἡ ἀνωφελῆ γέγγειλε, quia Achiui nuntiata haud admiserant. Alia argutatu Eusath. Ceterum ἀπέειπε mendauit Turnebus ex ed Rominator Aldd. erat ἀποειπε. 418 ἀμιφοτερον νέκυός ἀγέμεν, μεροι δὲ μιγ λην Vrat. c. a r. m. Cum Vno Vindob. ἀμφοτεροι, Mose. S. ἀμ φωέρων. Cum τεροι δὲ sequatur, necesse est, antecedere putari τεροι μεν, Vt Plena oratio esset: ἔτεροι μὲν Φλίμσο, οτε νέκυας ἀγέμεν, τεροι ὀ ωπλίζοντο ἰένου πισυλην pro ae αγειν λην. nam πλίζεσθαι μερο υλ ν via graece dicitur etsi Scb. r. μεθ' υλην, ἐπὶ Θυλα et Eanath. πλίζοντο εἰς νεκυων ἀγωγῆν, τεροι θ εχ υλ καὶ ἄκχω νέκυα in ανειν καὶ θυλα. At a quod legitur, post νέκυας, nihil habet, quo referatur. Arbitror

asse inserium, a grammatico male cauente metro. 4ao Vulgata erat υτρυγο νέκυας ἀγέμεν, τερμ

388쪽

νοντο νέκυς ἀγέμεν Arisiarchea est lectio eaque verior, Puto. Nam Uinam, τρυγεσθαι est, non τρυνειν. V. Q. Od. Risaa ηνον ἐμῆς ἐπιβησετ πατρης. . A DII MAmemnon οὐρῆας πυγε καὶ νέρα αμεν υλην. Si τρυνον legitur, et subint. σου αλλους, vo ἐαυτου νέκυς μοκυας etiam alibi occurrit. d. 1, 416 ἐκ δε νέκυς ΛωM φορεον. Ita vero vitio quoque grammatico occum po est postis in statiae subiungi debebat ετερά τε, non notem v cui respondet D. Nunc vero post νέκυς ob Ii quoque potest τ', quod tam molestum est, et ortum, una cum νέανας ex . I 8. In Mori erat τρυνοντο νέκυας recte et hoc ut νέκυας binis moris esseratur. C texum 439. a desunt in omni incuria librarii, pr Pter verba extrema μερο λην. - Debuit olim contro. versia in super ἀναιρέσει νεκρων, quam Ister Plus quam una vice iactam Pronuntiauerat. v. Ven. . ad bl. 4α98.4a sq. έλιος si εὐεπειτα - Habetur hie dies pro altero post Idaei legationem. Si tamen attenta memte totum locum compares, tempora sc videbis turbari.

οἱ δ' ἔντεον ἀλλήλοισι prorsus sunt eadem cum i R. -- δ' πλίθοντο μαλ' ἔκ sqq. per istum diem conuehu

tu ligna, vesperi corpora remantur et de uero disnon agitur, nisi inde a s 433. Vt igitur res conus-niat statuendum est sL a sq. de die iam adulto os Intelligendos vel sic tempora vald coangustari enosontiam. Vide enim post pugnam superiore dis factam. et eum dio finitam νυ δ' ξει τελέθει, 8a. epulantis Achivorum primipes excepti ab Agamemnone, Et Troianorum concio habetur Altero die orto Idaeus ad Castra Achivorum prosectus, non quidem foedus pacis, inducia tamen ad mortuos sepeliendos impetrat L 38 sq. redit ille in urbem et impetrata renuntiat et '. ae. eingunt o sinum utrinque ad corpora tollenda 1 et nunc a ἔντεμ αλληλοισι Vt igitur ratio sibi onset ex Ioci et temporis, dicendum est, in. a r. a. declarari

389쪽

diem iam ortum et aliquantum prouectum. Intra tam breue tempus omnia haec peragi potulisse, noli mirari In poeta: acerbior essem in scriptore. 4aa. Σελιος - νέον προώβαλλεν ἀρουρας. De Dquisitiore hoc loquendi modo nil moneae grammatri Proprie βαλλειν ἀκτινα sol dicitur, ndo et βολαὶ MUsων, tum βάλλειν πι ἀκτῖσι. Od. E 479 τοὐς - αχι--τ έλιος φαμων κτιαν βαλλε. Similite nune sol προύβάλλει ἀρουρα se. συν κτισι. ooppen ex Apollon. I, 365 laudat τον - ἐπέβαλλε Θαλασσα κυuam. In ratio. προώβαινεν male interpolatum. Versum at da laudant Strabo lib. I, p. a. ubi editur προρέβαλλεν ἀρουραις. et Missidos Quinctii de Musica II, p. i. tanquam exemplum epithetorum rem ipsa prosodia exprimentium; ut . . tarditatem Solis exorientis inter sepulturam heroum contra d. I iceleritatem ortus signiscari ipsis numeris inis δ' ρου- λιπων περικαλλέα λιμνην.

Sol oceano prodit et in eo condi dicitur a poeta sis. A. Δαλαμίταο, ἡ τυχως καὶ πραως δεντος Δαλον ὀρσο ηοχον λέγουσι. Ita Sch. A. Sch. r. Simidia iam iaApollon Lex. . r. add. esych. Suidas Eustatui et disertius tymol. Eodem sensu ἀκοίμητον oceanum dixisse Aeschylum Prom. 59 docet Schol ad . I. Strabo LP 9 καλαμείτης de aestu maris accipit. 4a4. ἔνθα διαγνωνα χαλεπω ἔν - χαλεπον ν Πειb et n. Vindob ex interpolat. 4a5. ἀλλ' tam vi ντες - iubet scribere grammaticus en A. pro πονιζοντες. Et hoc sequendum, pro απο, quandoquidem hoc saepe recoquitur in aliis locis. βροτος per φονο Apollon Lex. perisIE E mes He sych exponunt melius Sch. r. το μετα δρααο κώ a νεως αὐ-.4a6. ααμων adstipulantibus ori Cani reelo Badines spiritu leni, non aspero cum quod etiam Eustath. aliquoties cx priscis rasumaucis monuit, Ionicum si

390쪽

guαῖα firmaturque id ius per alia loea . 448 c. μαεαν. add. 24 487. Et 146 κατ' ἀμαειτον ubi v. Eustath. 4a7. οὐ V ε κλαίειν Πρίαμορ έταο Subtiliter quamstum est do interdicti huius caussis a Legiugio in Lameoonte, amoeppen et Iacobs Biblioth. d. Item Laeto ratur Vol. VIII. . Infinita coniectandi materies foret, fido singulis in Homero tam subtiliter et otios quaerem vellemus. Potest udo memorari, ne Troiant tanquam lueris nimium indulgentes et imbelles ab Achiuis comtemnerentur. In ipsa Troianorum conditione offerunt se fere haec festinandum ipsis erat, ut intra urbem Areciperent ante exitum induciarum; et agebatur res amis moenia nec ex more lusta persolui poterant sollenni ritu, sed raptim omnia erant curanda. Ergo non imdulgeri poterat luctui apud rogum, ut a, o sqq. nec do solitis lamentis et sollem planctu erat cogitandum, quislis in Hectoris stinere memoratur ibid. I 6. cos. 664 sq. et in Patrocli unere A. De his igitur oviennibus lamentis in funere, cuiusmodi exempla in bar barorum moribus frequenter commemorantur, necesse est

hoc accipias quod Priamus dicitur vetuisse κλαίειν. σι-rp. Sch. Ven. A. ἐν CLλα , αλλὰ mamri. 428. νεκρους πυρκαiῆς ἐπεγήγεον πυρκαisis, quod lingimus, est Aristarcheum, docente Veneto A. Erat alia lectio enodotes, πυρκαi, , eodem grammatico iudico elegantior ut pendeat casus ab ἐπὶ in verbo ἐπενηνεον λ το ἐν δὲ πυρν πιτν νεκρον θέσαν a65 quod tamen parum accommodatum ad rem Tertia acceptio essi Schol. r. tertio casu Iur πυρκαὶῆς πυρας. Etiam hoc bene. one Sch. . legi quoque πινήνεον καρ ἐστιν Ἱακον augmento scilicet omisso. Ductum est ἐπι--γέο α νηνέω pro νέω, quod aliquoties in Homero et Herodoto occurriti ἐπινημον, quod non minus Homeri eum esset, nusquam lectum vidi, ab Au ut i 39 ξ- ον λην. At ἐπενηνεον, ἐσώρευον etiam in Apollon Lex. oecurrit, et in Hesyeli et Elymol.

라틴어 텍스트