Carmina cvm brevi annotatione

391쪽

is quod cremabantur cadauera Sch. A. Videtur intex veteros hac deo dubitatum esse is et quod si Ἱλιο - , N. ἐν δ πυρν Mnes. Iterum quoque προτὶ et ποτὶ

variati

In rati . aberant tres versus as 43 oscitam ita librarii propter eundem versus exitum in κῆρ.435. - υτ α - ετ αμφιλυα - , se quod semel h. l. voco ἀμφιλικου usus est Sch. A. Vtitur voce quoque Apollon. II, 673 bi cs SchoL Rhis λυκοφως, dilii ulum, Omnes tradunt certatim, , τουλύκη seu λυγη, σκοτα Princeps Apollon Lex cum Hesych. imo ex oro Schol ad h. l. Eustath. Etiani Pollux L s. o. πο - λυκηγεγia, περ 'O κηρος ἰμι λυκην καλεῖ Sunt ut argulantur ducendo a λυκος, lupus, qui Solis symbolum fuisse traditur quod memorant e. van. . u. X, a et Macrob. I, 17. qui plura cummiant, laudati iam a lactio. Adde ApostoL Prouexta XII, I.

In Sch. . insertum longum Sc uo super sis quod Porphyrii esse, intelligo. f. Schol ad , r. Nunc quoque in Excerptis Mid nomen adscriptum video. 43. τῆμος δε ιαμ πην Barocc. Mori. n. Vim b. τημος δ' ἀμφι-.435. τυμβον δ' ἀμφ' αυτην - de verss. his v sup adus. 336 sq. ἐγγαγοντες etiam hic reddunt προελθόντες. d hoc . ibid. 436. κριτον τυμβον ἐκ πεδίου. - quod πολυάνδριον hic tumulus est; quomodo igitur, pergit Sch. ossa reportassent 7 μ Respiciunt haec p. 9 3SS. . . via v. bss. ἐκ πεM Schol. . monet etiam ad h. v. Aristophaneam lactionem esse ἐν τε ν et περὶ δ' αὐ- σόν. Eliam Harte περὶ superscr. - Do his v. lap.

πυργους qu . Abest post πυργους eopula ' in codd. Cant Vrat. c. in vinoque vis c. et quatuor ine

392쪽

1N ILIADOS LIB. VII, 4α9- 443 585

dob in rati e erat F erasum abest porro a Lipc et Veneto, etiam ab edd. non modo Flori Ald. x et Turn. sed ab omnibus, excepta Rom. o qua δ' recepit H. Stephanus. Eiectum ibat e F Ernesti et possunt a posita plura cumulari nec minus tamen copula potuit excidere, quas per se huic loco valde accommodata est τειχος πυργους τε Enimuero ex meo iudicio antiquum carmen finitum erat cum 2 36. et attexti sunt serius

T. 437 - 44 ex superioribus 558 sqq.

επαρ νηῶν τε και αὐτων. ut L 38. Barnsi edidit αὐλων sorto ex Cantabri et xon. 458. πυλα ευ ραρυίας pro ευ etiam hic lectum τkari Eustath tradit. v. sup ad 339. 459. πηλασιχ ὀδος. γρ. πηλασί ames. . ad 34o. o. Ἀπ αυτω ταφρον ρυῖαν Cant. ἐν αὐτόν. 44 I. ἐν ἐν σκολοπας κατέπηξαν. De σκολο multa habentur apud Eustath. Sunt ii valli socio lateri hmpa. et Quaeri enim potest, suerintne valli in fossae lando an in ora fossae superiore, an interiore fixi. Videtur ex loco , 5 constitui posse, in ora fossae summa e terius impactos σκολοπας suisse κρηρινοὶ, περθεν δὲ σκωλόπι- όεισι - ρει. Ergo ibid. s. 63 ἐν αυτ est ἐτ mri, et . I. ἐν δὲ eodem modo erit accipiendum. cant. περὶ δὲ cum vno Vindob nec hoc male rari me ἐν δὲ etiam inL I, ubi L 35 ex . l. t 44 est

translatus.

M usque ad 464 - οετουνται στίχοι κις igitur

in in singulis versibus appositi sunt obell. Incurrit quoque in oculos, insertos esse Is hos XXII. ut iis xvi sponderent f pr. l. M. ubi de euertendo vallo inteae deos agitur. Hoc enim omnino declaratum dabitur in locis Iliadis singulis in deorum ministerio inprimis comspicuam esse operam non unius, sed plurium, qui, ut perpetuum et consantem rerum ordinem in deorum interuentu inferrent, allaborarunt , Ἀθέτησιν istam, quam Oct. A. ad , 446 etiam respicit, an famae accepta a

393쪽

ant de narrantium innita, sed iudieii grammatici ella fructum, colligo e Sch. . a v. 45a καθολω δὲ ντων θεῶν ἀγορὰν μέτουν οἱ Ζηνοδοτον καὶ Ἀριστο- φαν καὶ αὐτος Ζηνόδοτος ovit puto καὶ αυτὸς ἈμσταρχομDo consilio ulus Io inserti ita argutantur gram matici in Schol. . ne proderetur huius commenti: do vallo astrorum vanitas, cum nulla talis valli vestigia ad Troiam extarent, poetam probabilem rationem imterposuista, quomodo det alicuius opera illud iterum distractum sit. Meliorem rationem a me appositam se in nota, vide, an recte censeam. In admiratione valli, tanquam rei nouae et insolitae, versatur episodii summa: et ad hanc admirationem inuidentia ex simplici sentemtia ortam vallum lauta tanta mirationi, quantae ipse murus lii, a diis factus. Ceterum animo dimittendum non est, ex Homeri fido vallum et fossam rem omnino fuisse nouam et nondum visam Thucydidos quidem de hoc vallo ita memorat, lib. I, D. ut iam sub primos belli annos extructum illud suisso censero videatur albter tamen do his statuere poterat ut historicus qui eo Ioco de malo prouiso in exercitu Achivorum victu et

σαντο φαίνονται Ουὀ' ἐνταυθα πατ τ δυυάαει χρή - νοι, αλλ' sqq. ratio iudicii in parenthesi sit praemicla. Solita licentia sngendi uidius antiquius astrorum vallum in pugna Cygni cum Achille memorat et XII, 14 et parum curiose Epitomo Iliadis do huius diei actis

agens V. 65 Tum renouant fossas et alium robora cingunt ubi robor σκολοπα in lassis declarare bdetur aliis in locis, portae valvas.

446. ἀπείρονα γαιαν argutantur veteres in se Setori quod ad σφωροειλ αμα terrae referre maluat;

394쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 445 - 448 85

v. ad a- Heracl. deg. Hom. c. 47 Eustath ad κάτε-ων 3 est simpl immensa, magna, lata. Ceterum similis est altercatio Neptunum inter et la

vem Odyss. , a sqq. quae cum b. L 446 sq. 454 sq.

comparari Potest 447 οστις se ἀθανάτοισι νοον καὶ μῆτιν ἐν ι μώ quod αθανατοισι dictum pro εμων. rach. A. D a redaditur a Ven utroque et Lips Sch. δεο ἔτι τις των ae θρωτων κοινά ται δια τῶν θυσιῶν η βουλητα το θεοῖς. Hi adeo ἐνίπτειν θεοῖς, ad deos referre, Os consulere, opem et auxilium expetere. ἐνωτειν, quod alibi est ob iurgare, minari, es. , 546 nunc est simpliciter ω.ῖ ἐρεῖν, λέγειν Sic et Sch. r. Hesych. ἐνηει ἔδει Benu.em. μεει ἐπιπλήρει καὶ ἐρεῖ. Paria Iunt in tymoLin ἐνηει. Fieri autem illud referre ad deos V sacro laeto, intelligitur ex s. 45 Ουὀ θεοῖσι δοσαν κλειτας ἐκατόμβας Adde τα μαντείας, sum Eustathio ἐνιπτειν per ἀνακοινουσαι reddit quoque Schol. B. ἀνακοινώσεratati θυσιῶν 'νεργους αυτους θελιον λαλεῖν leg λαβεῖν. Dura qui haererent in hoc Versu, et με perincommode exponerent κακολογεσει, disco ex Eustath. p. 69λ3a. Leniorem Verborum iuncturam insere volebat Beni refingendo: ο κεν D - ἐνίσποι. Vt Zoo νυν

νόον καὶ μῆτιν, το απλῶς νοημα, κώ ἐνθυμησιν, τληροφορε α διοι μαντικῆς η θυτικῆς ἡ ἐρωτησεως - μῆ-rn ti, το βουλευθεν πρῶτα, εῖτο και ἐρωτηθεν Eustath. 448 χ ροίοις, τε δ αυτ καρηκομόωντες Ἀχαιοὶ 449 τεῖχος τειχισσαντο νεῶν περ. Legebatur: ου ο - μι δ', οτι αυτε, hiatu ingrato quem intulerat Turn bus, vitio sorte operarum, Pori Stephanum propagato nam edd. antiquiores cum codd. legunt υχ οραας τε δ αυσε. At τε δ αυτ est in TownL Lips. Ven. In me ips erat interpunctio: ἐν ει, οὐχ οράας ου δ' ara quam haud dubio veram esse censebat Ernesti. αορία, inquit, solet interrogatiue et nude poni et in parentheu Vellem equidem, posterioris usu exempla ap-

395쪽

poIussiet quoties enim in Homero occumt, est: la ιρεις, οῖον et Od. R 54 οδ ορ- ο μοι υιος ἐπέπιμ; Neque apud alios, nec apud Euripidem, interponimul medio vidi οὐχ ὁρααο, ut nec apud Romanos sed

ubique adiectum, nonus indes, quod, vel e ut in ipso Horatio nonns vides, ut nudum remigio latus et Virgilius in Georgicis, nonnes vides croceos 1 Tmoliro res uno loco omissum estis. III, io nonne iris, cum mactenus, ουχ οραας τι δ' αυτ erit praeserendum. Apparet tamen etiam ora bene locum tueri mi

do recte acceperis o a V sit ουχ οράας τὸ τεῖχος ο pro ο ἐτειχΘαντο. Vt mox ba του δ' ἐπιλησοντα, i ἐγὼ ' pro . Durior autem illa interpositio te, si haud raro occurrit: sic , 39 Τυωμ αγε δ αυτε Ars Clarho reddit: rursum, post nos in illud diminae atqui murus Troiae nondum erat dirutus sed simplici. ter aliud vallum post nostrum illud. 449. νεῶν περ reddunt Schol. περάνω Apollon. Lex. ανι τῶν νεῶν Versu hoc adscripto, p. 47o. esto in νεῶν περ ποι προ τῶν νεῶν ἡ περ της τῶν νεω ν τηρίας posterius hoc perperam. Us. Μ, . . aho Ckερθεν, υρυ, o ποιησαντο νεῶν υπερ. ἐτειχωαντο, cum prosodiae vitio, codd. et ed . an.

e Barnes τεῖχος ἐτεκτνναντο νεῶν υπερ legitur in veris ab Hesych. adscripto I. C. 45o ουδὲ Θεοῖσι δοσαν κλειτα ἔκατομβας pro Pincunque sacrisci dictum et . l. v. ad , 5. Saeroram tem facto consulebanti dii: ο γὰρ Θυοντες εἴσονται, ρ θεῶν, εἰ δεῖ δργοις ἐγχειρεῖν, ' ου. f. Pindari deum OL III. pr. Duxit hinc suum Virgilius et suis san

men Iunonis adoret Praeterea, aue funieae aris in Ponat honorem ρ45r του δ' ητοι κλέος ωτα, ο τον Ἀπικιδναται

Aristarchea lectio fuit Omiri hic et s. 458 ἐν et ην -

αν, χωραν teste Schol. A. nam in codd. non Oecum; et potuit tantum in Commentariis Aristarchi occuaerere

Ita salismis melius aberat. Vulgata lectio, quam eum

396쪽

IN ILIADOS LIB. VII, 448- 45 58

Ven. . agnoscebat, si Zenodotea hoc est, ab eo pr feeia et seruata in libris nee est quod in ea displiceat. Creditum est ex . l. ductum esse Herodoti illud VIII, 3 ιιι sub σκιδναμέν u p. Eustath. σου ει τοι etiam . l. n. Vindob. 45a του δ' ἐπιλησοντα, ο τ ἐγ καὶ viri Ἀπολ- λων - Rem mons. Φ, 44 sq. ubi quod nunc Phooboeommunicat, sibi soli tribuit: ντοι ἐγω Τρώεσσι πολιν κώτι - ἔδειμα sqq. Totus autem vilius causas habet ex

antiquo sermone muri Ilii, utpote mirabiles pro ista a lata erant deorum opus et quidem Neptuni et polli- ius tanquam deorum tutelarium eductus murus Laom donus aetate, itaquo ei ἐθητευσαν. cf. Apollod II, , . eo ἐγὼ sine r Aristarchus hiatus parum curans. In nonnullis Commentariis legi ait Sch. . το δ' ἐγω non male pro τουτο δὲ hunc tamen murum. Venet habet το τ ἐγω et in Vindob τω ἐγω.

455 ηρα δεπομεδοντι - quod iso Pro ρωι. v et in Odyssea. respicit, puto Sch. A. quod et in Suida legitur Od. Θ, 485 ubi lectum ρε Δημο&κήν, nou ρωι Hoc tamen scribitur in Cant Barocαδ seqq. usque ad 465 nihil notatum est a Schol.

A. an quia θετουνται versus

et alte spiritu an animo valde commoto De voce v. ad A, 17. 55. I nιπια Ἀγρ. Lai,ας. Barnes Sic saltem aliis locis. v. ad A, o et h. l. tres Vindob. 456. αλλος κέ τις τουτο θεῶν δώσει νόημα -- genda ἄλλο τι λῶν δεμειέ κεν δεμειε αν. Miror Cla hium, contendentem κεν habere vim του sane. ἄλλος

κέν τοι Vrat. α

397쪽

O8. σὸν et ητοι κλεος εσται, Πην, ἐπικιδναται ii . a b et A. Osc. terquo σον Mτοι At Barnes: οσην τ iterum ex Veneto. v. ad 451.459. αγρει μαν, Mosc. S. μὲν Rem expositam x, bis Μ, 17 sq. Quae a mo alia allingento disputata sunt, cum aliis aliorum, vide apposita amoeppinio add. Lechevalerii Troadem c. o. p. 11 sqq. 46o. θωνται, ori BarOcc. o l. Vrat. A. 2. Vindob. οἴχονται, vitioso posta, αν. 46 I. εχ αλα παν καταχευαι Mori Lips. n. Vindob. καταχευσαι. n. Vindob. καταχευε, et alter κατέχευε. 463. κέ τοι μέγα τεῖχος αμαλδυνηται Ἀπαπ.ἀμαλδυκηται, αφαγίδεται. p. Apollon Lex. ααλβυνω,

quod ini. Μ, 8 αφανμαι quod repetunt Hesych. Et .mol. a μαλὰ μαλερον πυρ. Diserte agit de hac voce Eustath. p. 69r 46. Resertur quoquo inter glossa Hippocrateas a Galeno.

tant dictum pro ἐδυετο. Scilicet ab altera sorina E ααι. v. ad B, 35. Male δυσσετο ed. Rom. c. Eustath. σατο indob.

σετο τ ed. Rom. n. 466. βουφόνεον κατα κλισιας Sch. A. Dclom notat non esse Θυειν τοι. Θεοῖς absonum enim esset νον do sacro dicere; sed est, mactare ad epularum usum. Sch. A. B. Atqui sui Atheniensium sessum να Βουγ- Et altera ex parte ερευειν dicitur do mactatione ad epinias habendas. 467. vi ε δ' ἐκ Λημνοιο παράστασαν άινον α οντες Laudatur versus ab Athenaeo I, p. i. bi de visi Thraciae agit. Meminis vinum Maroneum ex Odya'flet Aeneide. παρέστασαν νοινον est apertui vilium metri m

qius non videat suisse παρέστανδεινον ἔχοντες Mo myiam Benu et legitur quoque in uno Vindob.

398쪽

IN ILIADOS B. VII, 458 47 589

Dixi in Nota, plura in his verss. notanda esse ex vita priscorem hominum cognitu et iucunda et viilia. Videmus genus mercatus, cum vina, quorum iam tum suE- reo τρα inMenta, ad exercitum Achivorum nauibus assivebantur: mercatum seri permutatione eorum, quae in

praedae parte cuique obtigerant; sunt in his aes, ferrum, eoria et ipsi boves pars H. λεια praecipua cum captivis tum mancipia. seu capti in seruitute venditi. O ro apparet Lemnon insulam ista aetate vinis fertilem suiLse eis claritas ahqua praecipua in Lemnii inde necensario non cogitur Potuorunt quoque ina e Thracia, vivum cultu diuito, in Lemnum adducta esse. Inlia L7 navos dicuntur quotidie vinum ex Thracia aduebers. In inconsantia quidem exum humanarum memorari quorque potest vini bonitas: vinum tamen Lemnium nullum unquam nomon habuit; etsi vites in insula adhuc sexum tur teste Pocockibss. Vol. II. P. I. p. a. 468. s. Euneus, Iasonis L ex Hypsipyle in animum reuocat Argonautarum appullum ad Lemnum quem mystinum Homero ignotum non fessio vel hinc apparet. Multo magis aduertendus est animus ad temporum ordi, nem, qui ex . . colligi potest: si Iasonis ex Hypsipyles Troianis temporibus vixit, Argonautarum expeditio non nisi a talem antecedere debuit id quod vald tu bat calculos. Docillo appulsu v. Apollon. I, 855 Apoblod. I, 9. x et P. Noi pono Sch. r. ad h. l. et Schol. A. qui ad Asclepiadem ἐν τάι τραγωδουμένοις prouocat ἔquem librum si haberemus superstitem multis in mythis e lectura Parum indigeremus. Attigerant illa Tragici

in Hypsipyle quo nomino Euripidis quoque tabula.

4 o. 'Aτρείω et Arata cui Cant nil refert. 47r. μέθυ χίλια μέτρα incerim num ea, quae selis Atridis inextat allata, an omnino, quotquot Lemno erant missa Achiuis ita latexpungendum esset aliter. Sed

prius probabilius ex verbis. μέθυ antiqui um Pro Q οω hoc versu apposito docetraitida

399쪽

παλαιοί φασι και, τι τα τῶν θρεμματω πληθη καταλυκον προφθοντα λαλοje, α βόεe, α μοι, αἰ κῶαηλοτυα si κίονοι. Docent haec αυτησι suis Ieetum idque exhibet mnetus et nus o Vindob addo his Sch. r. Et cum Emstathio ed. Rom. Dan. Heinsium ad Silium XV, 5 sic edi voluisse notat Ernesti. Non intercedam, quo talaria fiat verum obseruatio da grego per semininum a Macdeclarari solito, aliena est ab hoc loco non enim decimtis gregibus agitur, sed omnino de pecoribus areosita sunt coria et ipsi boues. Constanter quoque editu et legitur αυτοῖσι etiam p. Maxim Tyx diss. XXXIX, P. α37. αλλοι δὲ Ῥινοχ mala δ' ἐν interponunt Mori.

4 5. αλλοι Ἀνδραποδεσσι Φεντο δὲ δαῖτα Θαλμω. - μετεῖται versus quod recentior vox est Homero ἀ- δράποδο hic ανδραπου esse debuit nec apud os, qui in Homerum commentati sunt, notatur offendit quoquo repetitio ingrata του, αλλοι. Sch. A. Qui Teprobaxent versum . h. e. pro insititio haberent, suerunt Zenoclotus et Aristophanes, ut disco ex Eustath. p. ox. o. Fraero igitur illi seueriores nune Aristarcho Tollendum axsum

400쪽

aelle, et enueius censebat et censet,luit Iasile alii omnes Pollux h. IX, S locum recitans de perinui tione mercium, subsistit in s 47a. 3. 4. ἀνδραπόζοισι fuit m Aristarcheis. Scu..A. Laudat quoquo Mραπόως Eumol. in αργυμενος, αντικαταλλασσε δαῖτα Θαλειαν exponunt rammatici Θαλλουσαν τοδ insic sic Schol. r. Eumol. Apparet, θαλλοὶ, ωctum esse το διλος, unde Θαλερος et Θάλειος, Θαλεια, etiam Θάλιος, unde Θαλίη ut L I, 45 ος μοι τρέφεται Θαλίν ἐν πολλν. Exponitur ευωχία, ut et a Suida, alia inepto p eund. in μέθη subinteli ubique ad quo lex h. I. patet. Ergo Θαλεια δαῖς , opipara, pinguis vido adipe θαλερὴ λοιφη, unguentum, et θαλερὼ mpsi

Apud Apollon Lex est Θαλειν ευθηνία μεταφραύετα μου τῶν καρπῶν ubi apparet suis scriptum. 476. παννυχιοι μὲν πειτα pro μὲν est iu in At L sec. opeaeaxum tuo repetunt tamen aliae hinc expressae 477 μίνυντο. en vitiose δαίνοντο.

σμερδαλεα κτυπέων. Iouem tonantem auspicia mittere

et magnarum rerum expectationem sacere bene nouimus;

at h. Iupiter tonans auiala portendit Tioianis per se Lamen fulmina malum porten re haud nemini creditum haberi nisi aliud quid accessisset et ipsa res ita

fert, ut inprimis religione tacti animi, audito tonitru Perterriti placent Iouem tonantem libatione iacta C tamen Troiani potius quam Achiui prodigium ad spectare Putauerint, caussam non reperio. Bene me merat oeppe Ioci apud Herodotum VII, a quo er-xis copia ad Idam castra metatae ingenti tempessato oppressae fulminibus et tonitrubus constemantur. Pr cellarum et Iulgurum terrores frequentes istis locis incidere solere, ipsa locorum natura persuadet eaque iaci. I adducere potuit vi Iouis sedem in Ida constitutam esse vellent quemadmodum in simili tractu inter lympum et maro sedes diis assignata est in Olympo omni-

라틴어 텍스트