Carmina cvm brevi annotatione

421쪽

ουρανος ἐστ απο γαίης laudat nullo auctore Strabo I, P. 6. i5. σι ειαί τε πυλα καὶ χελκεο μουος Memoratur Porta uilita, quia pro carcere est: Ven. B. scilico Titanibus in Tartarum detrusis. Valde amea suspectum habeo versiam, etiam ceteris loco non mous.16. τοσσον νερθ' Αιόεω, σον ουραν εστ άτὸ

modo a v. 3 - et quod περλ deest, σον ἐστίνμέρθεν - se pro Vulgari: σον ori διαστημα misi; γῆς. εχ τον ουραγον. Recitdtur versus passim, etiam iaStobaeo et Phys , I p. 53. eer. Heracl. Meg. 3. in eum argutatur Languidius νερρο πο γῆ dbrisso Hesiodum , a obseruat Clarke Scilicet hoc volebat monere multo maius et vastius esse spatium, quod in Homero est, si subter Terra est Hades, et subtexmade Tartarus quam apud Hesiodum, si subter Teiaxa solus Tartarus ' Et in hoc subsistendum erat enimvero Iocum triamquo comparatum etiam ad eundem

sensum redigere voluere viri docti: v. oeppen ad h. l. Docta est commentatio Hychologia Homerica Auet. r. MM. Nautaci p. 6 sqq. quod factum nolim, hym in his phantasmatibus sensus et ingenii cuiusque ibbera osso debet ad variandum et ornandum potesati Variauit hoc iterum Virgil Aen. VI, 57 . 8 9. Nisi hoc facere liceat poetis, actum est de omni vi et facultais poetica. Locum Homericum recte accipiunt Schol AB. Leid. sed adiectis aliis minus probabilibus. I 8. 9. m γε - σειρῆν χρυσεδ ουρανDεν κρεαασαντες. - quod de Olympo monte cogitauit porta, quandoquidem δε caelo, an in caelo, Iupiter de mittit funem, eumque in Promontorio is, alligat usa 5. - abundaro quoque ἐξ Ἀρtiose id Solem nomniali retulere , omnino de uten Homerica multa sunt argutati veteres, ratione inde posita, quod a Solo omnis terra et maro et aer pendent. Ita ipso Plato a

Theaeteto P. 55 4 P. r. . . iponi. loco inseri.

422쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 15 19 15

Eclog Phys. Stob de motu L 3 p. 43. Cant. p. 4ro

Heer Iudendo tamen verius, quam philosophando et Stoici P. Enstat h. p. 6 , pr. de quorum cosmologia videndi qui philo pilica antiquorum placita exposuere; inpra nae mann instesm mulos Stoic P. II, τ8 sqq. Alia argutatur Heraclid. Alleg HOm. 6. Popo accitis quoque iis picabatur, latero in his notitiam ali qua 1 veterum de vi Solis attrahendi ad A sidera eraxantia Procliue enim est substituere multa ac vimia ubiam in opinionibus et dogmatibus ad tropos, spuras, fauegorias, semel reuocatis, aut ex iisdem deductis. Ita men Maeritur, quo sensu haec ab antiquo poeta, qui inis ille merit, dicta sint, apparet, redeunduin esse ad antiqomimam simplicitatem, quae ex rudi sensu et ad-spocto es aestimabat necesse est hominem cogitasso dosito artium uniuersi huius subiacere aerem caeso, ae-xi toriam et mare, baecque tanquam catena vinctari rictis et nexa e caelo. Hoc ei satis osse potuit ad omininiscendum exemplum, quo Iouis vires declararet, ut eam catenam manu tenero videri potest. Iura equidem Bais xequiram etsi concedam, inuentum esse tale, utarint clam serioribus facile tribuere posset ad elaborati mei o sagaciorem sententiam briud nam, neque irascar, si Mas in hanc, alius in aliam, concedat. Ridet haec

Luciari. D. D. 2I.

At voc χρυση est Poetice adiectum epitheton quod et Schol. r. notant Nicanor interpungebat post κρεμάσαντες , Ut iungeretur: πειρησασθε κρεμάσαντες, pros ειρωσθε κρεμαν. Iunxero alii κρεαάσαντες πάντες δ' desiis σεσθε. Ita δ' Perincommodo est interpositum etsi

Eerioni defendit contra Clainium Equidem praesero hoc πειρησασθε esse absolui positum. unus Vindob. ,, Iνα εἴδετε παντες diu λέγετε. v si indicativus 4 συστολας μὲν τοι τοιαυτα s. εἰς προς τα τοιαῖτα παραληατέον, ξ ἐναλλαγας ἐγκλίσεων leg κλισεων flexio--- Laudantur exempla: φρ εἶ ποῆσαι εἴδε ἀκουου-

423쪽

σαι A. , 5 porro T, o3. , 5a A, 66. Milicet est sic modus iungendi το α et similia, e rudi grani

matica, serius in Atticismum recepta. v. ad H, 353. A,S63. s. Excurs. III ad A. Ignoratione rei metricae Townt scribit ινα εἰδῆτε. ao. παντες δ' ἐξάπτεσΘ Θεοί Schol. Ven. . prae. fixum habet ἐμπτησθε voluitne pendero ab να-Rra' at αλλ' υκ αν ἐρυσαι ἐλοιρανοθεν πλονδε. tacitat haec Aristot de animanti motu . . ubi us . ai. aa. o. se excipiunt Bames inseruerat a de suo:

οὐκ αν ἐρυσαιτ est quoque hoc in Mosc. i. et ἐρώσετ in rati b. utrumque in Aristido To. II, p. 37s. bi si 1 - 4 adscripti sunt. In Sch. x est ἐριστα.

aa. Zν υπατο ιι-τωρ , Ουὀ' εἰ μαλα πολλα κάμωτε. - quod ηνα πατον Pro ἐμὲ dixit. V De ui συρv. ad A, ab H 566. consiliorum auctor Iupiter u στωρ Vt ελ μιητιέτης. Melius distinguitur Zην omnquam πατον μ-τωρα. Prius Plutarchus sequitur de Iso Osir. p. 37 E. Ομηρος - αρχοντα καὶ λευοντα παντων Ζην πατον καὶ μηστωρα καλων Ion: τῆμὲν πατι το κρατο αυτου, τω δὲ μεστωρ την υβουλῶν καὶ την φρονησι σημαίνειν posterius tamen probauit Apsilon. Lex. πατον μηστωρα τον ἐν τῶ μήσασθαι oram,o1 πρῶτον eadem inde Hesych. καμητε rat. b. duo Vindob. a3. αλλ' ora es καὶ ἐτι προφρων μέλοιμι ρυπι Aristarchus legebat ἐθέλωμι. do qua ratione scribendi v. dicta ad H, 4 αἴκε τυχοιm. Et pro προφρων Pies maeus Oroandis f. προσσω. Ernesti recto vertit At e ro son lubido capiat Scilicet, quoties de voluntat. aut consilio agitur, προφρων est adiectum ut alias ἐκ- siquis iacit aliquid non modo lubens et volens, venam etiam cum animi procliuitato, studio, enixe. s. ius adus. o. Sic Sti 14 ε δε προφρονι Θυμῶ ολυαπιος am. ἀνώγει. αλλ' ora κεν καὶ ristides I. I. nec male. Vulga

424쪽

SA M. usath quod sollenne mox AtticIs Solet fero hi versus pro exemplo millae συν laudari, ut SehPhoen. Eurip. .a5. σειρη μέν κεν ἔπειτα περὶ μν υλύμοιο καί -- ἀ- κ' αἶτε ορα πάντα γένοιτο. οτι νοξοτος ἀμφοτέρους μήτηκε. Satisfacit

h. l. enodotus iudicio nostro insertos enim esse ver las, facile credas, cum ad sensum et consilium Iouis nil faciant, dia τῶν διδασκο αεθα, πασαν se γῆν συν ν Θαλασσν - ita distinguendum Scholio A. in suo retineatum deest συμπεπλέχθαι et συνεέι τ ι aut similo quid. Muliae veterum suere argutiae super h. Lap. Eustath et eraclid. c. 36 ad Solem iam Plato in Theaeti p. 155. catenam retulerat: hi χρυ - ιρῶ - ουειν αλλο η σο ηλιο - λέγει καὶ δηλοῖ με re quoquo qui ναρχίαν hic adumbratam Esse vellentem Ven Α. et Scb. r. Iouem per εἱμαρ υ declaraue xant Stoici Eustath. p. 695 pr. et ad deum summum retullt poetas verba Iustin. artyr Apolog. Praeeunto Aristud ori L . . qui omnia ex deo apta et sexahinc Eclarat. Redi ad dicta ad 18. 9. Alii apud eos dem quaesiuere, quomodo Iupiter in s. A, O vinest potuerit, qui . l. tantam sui potentiam praedicat. Se licet ibi, aiunt , insidiis sui circumuentus. Acute Deιbebant dicere diuersas poetam diuersis locis fabulas se qui et in sum suum adhibere. - περι- passim scrinbitur etiam in o M. Ad s. a notatur in Ven. A. - α κ λ ω ἐρυσαι, φη f. satis leue Pro γένοιτο n. Vindob.

γένηται. Ex h. l. Herodoteum illud ἔ-Πε υραν Drau ἔνερθε της γῆς, καὶ η γῆ μετέωρος περ τοι Ουρα-νου ustath monuit. Μox 7. περὶ et πέρι scribitur pilus magis comvenit grammatico canoni, sequente Verbo.

425쪽

a8. Me οἱ M ἄρα -- , Praefigitur virumque signum, belus quidem tredecim hinc versibus LM ad . o. ἐντευθεν ἀθετουνται στίχοι γ quia ex aliis locis huc retracti sunt, itaque asteriscus appositus versibus 8 34 et 59. o. et quod in nonnullis ruces non recte adhibuit, Vt V. 37 τεο 3 pro Haee Ven. . quae suspicor ex risionico περι επι μείων esse petita: attaanen vellem scire, quo auctore hae didui sint. Iudicium non ex codicibus actum esse videtur, sed ex sensu et rationibus, iisque satis idoneis. Haud dubie magno Poeta dignior erat oratio continuata et nexa inde a V. 7 et 4 οσσον ἐγὼ, 'Tu εἰπὼν, ex δε ψι. Videtur totus locus deberi is, qui ineris

carminis artes in num corpus conglutinarent magna quidem cum sagacitate, inprimisque interuentum deo

tum iusto ordine copulatum in vellent iam silicia, in tenebant s. at εἰ μὴ ἐπὶ φρεσι ii '. Cetenim Mineruae persona dignum hoc, quod ceteris stupenthbus, ipsa patri respondet, sed placide ac verecunde. Eoen. . nil notatum video. De κην monitum ad I 45. a9. μυθον ἀγασσάμενον -- ρ. καὶ φρασσαιum, Sed ἀγασσάuενοι melius conuenit sequentibus ven. Aμάλα γαρ κρατερῶς ἀγόρευεν edebatur. Pro hoe est

αγορευσεν in Cant. Mori. Ven. Vrat. . . Mosc. I. Set edd. usque ad Turn. qui ἀγορευε ex Rom. adsciuis; et ex Euhath. v et in uno Vindob.

obseruat bene ineruam, et modeste, respondere, nos Iunonem, quae iracundis dictis Iouis iram oracerbalura fuisset. Eadem Eustath. St. - Versus 3I-37 oecurrunt iterum int463 - 468. Obseruat pore Schol. . et Sch. r. ex hisae similibus locis, in quibus Iouis tanquam patris i neruae, nusquam matris mentio fit, apud Homerum ei Hesiodum, mythum hinc esse ortum, Mineruam ea Llst Ioue procreatam esse.

426쪽

cia. - - καὶ ηαεῖς δμεν ο τοι σθενος ου ἐπιεμπιον. - Potest iungi ' μεν eo ος, o tres το sed et dictum accipi, quo, o Pro o, τι. ου ἐπιεικτον inuictum V ad , 89 a. 34. 7 κεν δὴ κακον οἶτον ἀναπλώσαντες ολωνται a κεν - λωνται pro futuro οἰχησονται ut et Eustath. obseruat Benil corrigebat αἴ κεν Vetat tamen versus iteratus M. 354. 465. κακον οἶτον αγαπλησαντες. Proprio πλέθειν, ναπλή - Θειν, de iis, quae sataliter decreta sunt et euentum' bent ut d E ao6 7 ὁσσα τοι ab κνδε αναπλῆσαι. tum simpliciter, perferre. V. C. A. , IS κακα πολλά Etiam Apollon. h. I, o34. 5 μοῖραν ναπλῆσαντες es. ad a, 7o. Atque etiam Romani sic ex lere ictum, mδores, aerumnas, quas tolerat aliquis, tanquam sat de-eretas. Refert ad h. v. et emendat enit Hes, chlanam glossam. ανατιτρσαντες, πληρωσαντες. 35. εἰ τυ κελευεις. - Erat vulgata lectio: 'Ven, cum Vrat. b. uno Vindob etiam Schol. . qui tamen alios habere εἰ et monet. Vtrumque recto alius vindob ν τυ . 36. βουλ8 δ' 'Αργείοις ποθησομερο τις νῆσει. Vocem ποθησομεθα Schol. . ad conuitium de exoram do Achille reserti Atqui hoc. Ionge petitum nec, si bene memini, a deabus datum. Enimuero s. a1 Iuno Agamemnonis animo consilium subiicit, ut hortetur

τις ὀνησε Ernesti coni. 57. δυσσααένοιο τεοῖο - is h. l. in SchoIsis nil monitum occurrit, supra tamen ad s. a grammaticum Ven. . notare vidimus sum του τεοῖο Pro σου tanquam soloecum. Vitiosum esse hunc usum possessivi σάου eo σου docuit quoque pollon de Syntaxi II, as P. 164. Dubitandi itaqus locus est, an versus sit Homericus, et solertim occurrit inf. s. 468 eum quinquo anteceder

tibus ibi tamen editum λοιο, quod et in h. l. inferro

427쪽

volebat Barnes GaItem mutandum in in rara, εgrammatica repugnet, ὀδυσσομενοιο rati . . praesens tamen alibi non

occurrit.

39. o. - idem versus leguntur M. X, 183.

4. ante Hectoris necem. At . . repugnare eos celeris aiunt Ii pile tamen antea erat iratus et minabatur diu:

vi placatum se esse nunc bene dicere posset. Τριτογεγεια de etymo v. ad , 515. Nunc de eo agunt Schol. . Schol. r. et Schol. . cum Schol LELAlia in Eustalli leguntur. ου νυ τι θυμέο Rom. et Eustath τοι male. ου θυμω προφρονιο Θεομια Schol. M. τῶ ἐκ φριγ Mσεως και διαθεσεως τω μνοῖ . Ea sano vis est voti: verum sensus beneuolentiae alienus est ab Ioco, qui re quirit contraiium: non infesto, non alieno in te sananimo. Schol. B. ἀντὶ του, πέρφρονι ut προφρ- οῖς sit durus, saeuus. μηνης, contra Communem sum. Haec eadem Porphyrius attulerat ad h. l. p. Eustath. ad alterum locum X, 183 ubi, ut dixi, iidem versis Iegrintur. Recordatur ibi mini versus , a lia . προφρων ἐθελοι nec tamen apparet, quam commode. Notaul ad eum versum, πρόφρονα dici, qui voluntate es animo est in aliquid inclinato, προπετη, adeoque proeli' vem dicenduin erit, nunc esse cum vi adiuncta, lauri,nentem in aliquid, etiam pertinacem, ut flecti se haud Pallatur, saeuum sere quomodo Virgilio est, euenis addita Iuno. Ex vulgari vocis usu ου πρόφρον ad Troianos reseremdum esset nequaquam se animo is Troianos propenso haec dicore etsi et hoc longius pe

titum est.

quod alias ἐπὶ στοχασμου dicitur, nunc in cae σου ir lμάζετο Apollon Lex. h. v. et ex eo Hesych. τε - γνυε τῶ αραατι ποίμαζε Sch. r. At Eustathio aqua

haerebat. Icilicet τιτυσκειν est τείνειν equi autem is

mi , ευχ-τες, furibus intentia, tandem et i Ἀσιον

428쪽

dantur, τείνονται, ita mox cursus intenditur, ἐπι- σιλται, et si hoc fit in certum locum, est idem ac s-gere aequos, sic τείνειν, ταπειν, τιτυσκεσθαι, ππους.

tur in Schol. Theocr. I, 34. Aures autem υμ neminem tenere debebat, cum usus poetarum notus sit, aurea edero deorum omnia; et equorum ruforum, spadbeis vel gitiit, iuba iacito locum sacere possit epitheto. κομοωντες editur p. axim. Tyr diss. XXXII, Diet; idque vitium est in Vindob codd. in uno ut,

tum in - ας.

ειν poeta dixit Pro χρυσην πανοπλίαν Sch. A. et Sch. br. Atracti . . reddit αἰγίδα, ut alio loco St, o περὶ δ' αἰγίδε πάντα κάλυψε χρυσεβ. Porro Sch. . quod, armis a Ioue sumtis, non licuit,ineruae eadum arma patris induere. Respiciunt haec inf. s. 87. γέντο δ' si θλην quod nunc primum occurrit. Sch. A. E contexto ait intelligi esse λαβεν. Sic et Sch. . . Et Apollon Lex versu apposito: χετα ὀ λέεις τὰ σωγκοπὴν ἀντὶ του ἐγένετο parum docte quo enim sensu hoc adiectum dices ab aliis tamen repeiiιum, e lavi in tymol. Melius alii ab λω duxere, ut p. miath. p. 9r8, 7 ad , 5 et p. 56, Si ad I, 69. quomodo tamen γέντο hinc fieri potuit Doricum inoaiunt: λετο ἱλτο, ἔντο, γέντο Malebat Clarke ab amiiquato verbo τένω, γεννω, τείνω ducere; nam dorica Homero esse ignota. Dices melius esse pro aspis sione, loco digamini, quod ex esychio satis constati

Fuit ergo εω ελω idemque ἔνω, unde νετο, νυ Ia- , Iavετο, εντο γέvae, γένετο, γέντο Vt κέλετο, κέντο apud Neminem. Seruata iam forma illa antilia inter

429쪽

Dores. Potuit igitur antiquitus in Homericis suisse et gra-ρ χροα εντο Incidisso iam in hanc suspicionem. laudato Herodiano ex Aldi Thesauro p. o video F stemam Accent nae Quantit p. 35 qui et simitia ex Hos chio ibi cumulat, in his τὰ γέντα, τα εντερα, Eo Addo γεννὸν τὸ κοῖλον. ἔντερ η κοιλία εντε , ndo

νυκτον an ἐύτυκτον scribas, nil resert dactylus iasinoe habetur Do ου v. ad A. Exc VII επιβησετο omnes edd. et debebat sorte hoc emari, tanquam Ionicum. Nouauerat larve ἐπιβησατ Porsinxam: v. ad B, 35. , 6a. at en cum Cant. Mori ἐπεβη στο hic et aliis locis et sertur hoc Aristarcheum esse. Eodem modo versus , a repetitur. Inuitus it

πετεσθην iterum poeta contentus vulgari more Io

quendi ab alis petito liberum relinquit audientium an mis, sibi mere modum facti, quem volint ipsi. 46. με- γυο αδ τε καὶ ουραγο αστεροενος. quod nunquam poeta dicit: μεσσηγυ γαίη τ καὶ 'Oλυμπου scrib. υλυμπου νιφοεντορ, nec dicit πιλυμα ναστερόεντα dissert enim apud eum Ολυμπο et οὐρή, . Sch. A. et similia Sch. . recto quidem, sodquorsum haec dicta putabimus Scilicet suere, qui se λύμπου νιφοεντος h. l. legerent. f. ad s. 68.

πρου. Laudat versum inter exempla χὐατο seu figuras, qua generi adiicitur species, Strabo lib. 4 6d B Ida tria Promontoria esse, inter nota habendum:

430쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 44 5 423

κτον Γάργαρον Φάλάκρη. In etymo τοι Γάργαρον mepuunt grammatici, inprimis in tymol. add. Eustath. De Gargaro . Macrob. Satis a et collecta abiem- sterii ad Lucian. D. D. ἡ ω πολυπίδακα respiciunt passim, etiam Suidas, πολλα ἀναβολὰς χοντα τουτέστιν, ἀναβλ/σεια.

et reddit τεθυααμένος, odoribus impletus. Etymologus

49. o lecti iam sup E 775. 6. 6o. κατὰ δ' ηερα πουλυν χευεν Pro κατα est in Cant Barocc. Mori Hail. adscripto aliero orati . Mosc. I. ut erat sup E 776. at κατὰ est in ceteris et in Eustath. 5 I. κυδε γαίων. V . . et ἔαυτου ἐνηδομενος ὀla καὶ ἀρετη. Est κυδιων ταυριων. id ad A, o5. Virgilius, qui locum atino vertit, Aen. X, 3 hoc non attigit, nisi forte per arduus a Poctat. Versus r. a repetiit M. A, t. a. Ad hos verisus respicere videtur quod de Scipione narratum est P. Appian Punic. c. I. Sch . . I, p. 97 qui Pugnam inter Masinissam et Amilcarem tutus ex Atto prospexerar, ελεγέ τε σεμνυνων, δυο πρὸ αυτου την Θέαν ταυτην δεινδε τι Τρι κω πολέuo τὸν Δια ἀπὸ v. Uης, και τὸν Ποσει8ωνα ἐκ Σαμοθράκης di ). Ex Olympo pugnam deorum prospicit Iupiter , 38 sq.

Cetexum de prospectu ex hoc montis cacumine Ga garo, in campum Troianum adeo dubitabat vir doctiss. Iac Bryant, ut pro rundo quaestionis do Troia situ sa--ret eamque quaerendam esse contendore in locis infra Alexandriam Troadem, sub Lecto promontorio; et ita dillieullates exsistunt innumera aliae, et inficianda multa, quorum fides certaesina est Verum de prospectu I eorum, qua ipse non adieris, decernere lubricum est, et ex isto Idae cacumine prospectum talissime patere, pronuntiant ii, qui loca adiere. Porro de prospectu,

quem dii capiunt, aliter iudicandum esse, quam do ho-

라틴어 텍스트