Carmina cvm brevi annotatione

441쪽

αυτος πονέων, ἀντὶ τοῖ, αυτοματος καὶ μογορ ut vhleti possit ita . I. legisse. omericum tamen esset πονεύμεινος ut Δ, 374. non πονέων. roo στῆ δε πρόσσ ππων. enu mernorat nescio undo πάροιF ππων. mane et hoc bene, nec minus minen illud, ut iam vidimus , o προύγ ιππων dIo3. χαλεπον ου σε γηρα ἐπάβω. , Est hae M. harchea lectio. At Ixion legebat ἐπείγει in alio libruerat κίνει. Sch. A. Similis varietas occurrit et alibitv 6a ξει γὰρ χαλεπον κατα γῆρας ἐπειγει via ri de ci. Od. Λ, 95. 49λ κα/ει, aliquoties inimmero obuium, erat in Cant. Townt Vrat. b. et Moscix in marg. f. ins ad 147. At οπ ει defenditur aucto xitate ori, utriusque enoti, et plurium codd. luae

Apollonii Lex. h. v. Lucianus qui II IOS. tot auster utitur de sene oratore, παραφράζει, δὲ iuλυται, χαλεπον γηρας κατείληφε σε. Io4 ηπεδανὸς, τοι Θεράπων. πεδανος, --'s' i

ατεχνος in hoc conueniunt Sch. . . r. Elymota sych. tum in tym a πέδεν, ut sit απεεινος, contrarium του εμπεδος sermus. Hnebo in priore, quae vocis vis est, imbecillus. d. Θ, 3 D. nam robur in regendis equis non minus spectatur quam ars hanc ex contexto γferre videntur grammatici Versum apponit Erotian. ΛLex. ippocr. in κατηπεδανὸν κατοσθενηκός. Θεράποντα quomodo de equo lanali intelligere polue rint viri docti miror Nestoris θεράπων et auriga erat M. xymedon, de quo mox memoratur 114. vido II 6 ix M 4-ου δ' Ευρυμέδων Θεράπων λυε τοῖο γέροντος. xo5. . . Iidem versus iam supra ex Aeneae per sona ad Pandarum.

442쪽

lit refingendum ἐπι -ἱ φρα. erum tamen vanum esse intelliges, si τε Vna syllaba pronuntiandum esse

audieris.

1o6. ἐπιστάμνοι πεδίοιο se quod deest Me minio. At alius in eodem Sch. . iungere mauult eum siti καὶ ἔνθα πεδίου ut πολλα ιν αρ ἔνθα καὶ S- α πε o. at ac si non in his quoquatiά sit intelligendum i ro . διωκέ - η8 φέβεσθαι quod φέβεσθαι semper apud Homerum, nunquam φευγειν. Vndo et ii ο

Io8 ους ποτ 'e Αἰνείαν ἐλόμη μινστωρ φόβοιο., Versus ἀθετεῖται, quandoquidem absurdum est narrare hae haud ignam; et in tanto discrimine; et quod in do hesterno die. Sch. A. At Sch. B. λ - ait Arem heri gessam memorari, puto, ut gloriabundus Dio medes hae repetat Vt. d. X, 9o. Philositus: ολόσοι is ποὀλ μινητιον. abemus hic exemplum mantilestum Θ ετ σεως ex mero grammaticorum iudicio piis. istum, non ex auctoritate aut Varilitate lectionis. Metamen adeo mirum videri debebat in poeta, tempus

bo, duco d. Rom. cui adctipulabantur edd. Flor Ald-r. Est sano epitheton sollenne heroum, tanquam fugae stuetorum, hostem fugantium ut Diomedis , et a Metoris, 39. Patrocli et L Sic quoque Cant et paraeodd. h. I. Et Aeneam μήπτωρα pam: appellat. Plato, in Mehelo p. 9 . t iam tum aut hic aut sup- ara ita lectum esse apγxe't. F. At enim Ald. a. μηστωρ φόβριρ, intulerat, 't. equos referretur idque sequuti sunt editares usque

Tuminum. Pronuntiat Eusathim; Ita γράψαντους, - ντορ φόβοιο ἔχουν μη τωρας παν σφαλλονται - ορ At fallitur ipse; epitheto equis tributum, iii ga hos eurruum incursu iniecta, musti magis h. L. i in

443쪽

equos cadit, nam in Aeneam; eratqns illud praelarum alieri iam sup E ara ubi v. HI Firmant hanc lectionem Mori seni Mosc. I. Lips. Ven fuitque ideo mcipienda. De Voc. rem rae v. Obss ad Ga8.

Io9. τουτω με θεραποντε κομεμων , quod dua. 1es Iemi it, nullo admixto plurali τουτου et θερ--ε. cum alias iungat dualem et pluralem. κο αελων ita quoque Von. . curanto. Sehol. A. memorat, Aristarchum legere κομείτην - idemque habet Vrat. b. Mosc. I. R m. r. n. Vindob. FerrΘm, si esset κομοίτην. occurrit quidem mox s. 3 Θεραποτε

μεμην sed ibi est pro κοα εἴτην. riatio νῶr Quod τάδε cultur, non circumflecti xur, obseruatur in Sch. . ex Herodiano ἐν Di . licet της 'uιακῆς πρλωδίας.

xio. ρωσω ἐφ' ,ποδαuοις Ουνομεν. Ita legima ex mendatione Barnesii, nunc quom e bonis oedd, Mori, rat. a. b. Mosc. I. Ven eum alii codd. et diu ante Barnes habeant ramus Οισn βυνομν, viti Ποιο diaco Lips cum aliis ποδαμοισι o. Peccatum plerum quo in priore syllaba huius vocis. ἰθυνομεν ex accurata loquendi ratione erat μεν restat et hoc ex vetere sermone nondum satis gram

444쪽

nileius versum recidit puto propter hanc transpositionem sorio et, quia versus abesse potest. II 6. εστωρ δ' ἐν χειρεσσι λαβ' ηνία σιγαλοεντα. oetio a Turnebo propagata ex ed. Rom. nam i antea add. inde a Flor. NM. μιοι φοινικοεντα quod habent quoque codd. Cant. Hari. Vrat. b. .Mosc. . duo imdob. Par et ven. A. adiecto Seholio ἐν ιλλα σιγαλ εντα. de qua voco sup ad , a6. Forte hoc retractum e 137. Habent tamen illud etiam Codd. vi Mori Eustath utrumque agnoscit. Si φοινικόεντα praefertur, pronuntiandum illud quatuor syllabis, ut A c tractum nam φοινι producitur ut alibi pom κωσα - Tandem κιρσὶ Mori. Ita scribi debuit: ἐν χερσὶ λαβεν ηνια. Ias. καὶ του μεν ' ἀφαααρτεν ὁ χρνίοχον Θεραποντα - otiosum esse obseruat Em. et με potui per so produci. Recte sexcenties tamen me si inteu nitur: Deiquo, sanct et expletiue Formara δ' mirata ta structura, frequentissima est in Homero pro vulgari τὸν ὀ Θεραποντα βαλε. Iax. βαλε στῆθο παρα--ον. o. Vindob. τε rive. Iaa. περώησαν δέ οἱ πτοι. περώησαν, πεχώρησαν. Apollon Lex. h. v. Suidas et Hesych. πανεχ ησαν. IaS. σου αυλ λυΘπ αυτ nton Moso Lia. Εκτορα δ' lia ἄχος πυκασε φρενας νιοχοιο.se quod officit περὶ Εκτορος et quod pro φρένας Εκτωρος. Quis in antiquo grammatico Ven. . tam vulgaria expecteti - αχος πυκασε φρένας, Petitum a caligino, nocte, quae obumbrat, obducit vecto bactenus ἐσκέπασε, περιεκαλυψεν. ατ του πυκάζειν, a ἐστι καλυπτειν Ven. . similiter Sch. r. Etymol. Idom versus iterum P,

8S. Sic quoque R , 58 τὸν αχεος νεφέλη καλυ νε

Ia5. καὶ ἀχνυμνος περ ταίρου. - quod περ non est περὶ sed particula aduersaliua et enclitica. se est καίπερ -- σον male et . l. Barn.

445쪽

ra8. 'upιτAην 'Αρχεπτολεμον μ' quod Zenodoma πιασιπτόλεμον scribit, at in seqq. v. Sia 'Aαιππο μον reliquit.' So. νθα κε λοιγὸς δην καὶ inuisανα ἔργα et rem

D quod ἔργα γενοντο, verbo plurali, ut σπαρτα utii σαι , 35. Sch. MYρ se ἐγένοντο ames. Miχανα Sch. r. προ α οὐκ αν τις σχε μηχαν' ευρειν. ἐλου, δεινὰ καὶ χαλεπα bene. Similia apud Erymol add. Hesych. h. V. ISI. και νυ κ σήκασθεν κατα Inou, tera μει. quod σηκασθεν ipse interpretatur Poeta, adiecto η τε αρνεοῦ ω εἰ σηκον κατεκλεμ σαλ Idem Sebolioa habet Eustath Sch. r. Elymol. add. esych. in ἐπιν σθεν et σηκασθησαν quod non os mutandum sui eata in eius codico, quod in Towni est καί -- ἐσεκαθελboc et Apollon Lex. h. v. agnoscitis. Sos. eis idem, κασθεν quoque habet, versu hoc ipso laudat p. oo iaσηκοὶ,- έπαυλεις. s. Porphyri ad , 57. ηὐτέ γ' αρνε Cant et Benin e αρ αρνες vos snimaduorso digammo αργες de quo V. ad Γ, io3 α.δota με αρνις diserto Etymol. εupplendum sIo οἱ Τρωες, intelligitur ex ipsa re. At Barnes vorsum exciditae putabat.

355. βροντησας Γ ἄρα δεινον , ἀφῆκ' αργῆ

γον Barnes ex Eustath. δεινα καθηκ' conscit lusisse eum

bis do sulfure ignis fulminei: undo et θεείου bem οὀui. l. , i 4. Od. , i5. . . θέειον quidem idem quod θεῖον esse potuit, ab originis diuinae opimo

446쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 28 14 439

ne uerum nunc tamen το θέειον est sussur; et malogramniatici nonnulli accipiunt pro Θείου c. κεραυνου in Seh. A. Sch. r. Alia tentata in tymol. Perperam. ita δ' k- δε-- καταπτητην , χεσφι.M Tryτην Seb. r. κατέπτήξαν ἐφοβή θησαν. Sic et Hesycb. h. v. Εἰκῶe. Male contractui esse voluere ex τεπτη την. Fuit enim forma τεω πτῆμι, Vnde ττην, ἐπ seM . Alia sorma fuit πτέσσυ et πτοεω πτύσω ex eadem notione του condiernari. Alio sensu fuit πτη. M , πτνω de Volatu. 57. pi/γρο νία σιγαλοεντα. legebatur sic iam in edd. Flor et Aldd. φυγεν in Rom. et Eustath undecim inlit Turnob. ano nil relax virum etineas tuentuT tamen φυγον codd. potiores Cant. Hari Barocc. MorLT-nt Mosc. 3. Vrat. A. res Vindob Lips. Ven. Et Feboi A. Aristarcho lectio: φυγον. alii φυγεν. d. est is in alio pomκοενταμ ut et in uno Vindob. Puto ex s. ii 6. me σιγαλοεκ v. ad , a6.

IS9. υο μ, αγε δ αυτ φοβονδ' χε μώνυχας me in , quod Zenodotus pro δ' υτ legerat M. quod sensu caret; nam νωι esset ἡμεὰ aut imis porro

quod iterum φόβος pro φυγη φόμνι εχ φυγῆν

Dicas atqui equos regebat Nestor, ut lap. 16.

non Diomedes Scilicet huic communicat, quod eo com alienio si factum.14o. i γιγνω-κεις, το ἐκ Διο ουχ επε δεκε. Variat γιγνωσκεις et γινώσκεις etiam . . vido ad B, 468. o. τοι adoptatum a Barnes o Eustalia et ipsa . Rom. tum e Cant adde rat. a. c. ips. Ven Edbtum an hea τι quod et codd. pars agnoscit, ut Mori. Hari. Vrat. b. a m. r. nec id male Post γιγκωσκω. V rum . l. hiatus exsisteret. Praeserendum igitur ο τοι, Odem usu, καθ ο δι . pro τι solero et o Post γινώσκω adhiberi, obseruauit Mnesti ad , 33. ἀλκὴ a Sch. B. redditur βοηθη sui puto βονθεια, quod et Seh. r. habent. Est δεκῶ h. I sius P supe-

447쪽

xior est, vincit, victoria cuius arbiter est Iupiter idem

145. γῆ δε κεν υτι Διο νοον εἰρυσα . Miriste variat scriptura in extrema voce: εἰρυσο ο, uno sibilo, exaratum in ed. Clark et iam ante a Turnebo, puto ex Eustathio, quem sequutus est Stephanus nescio comstio an casu nam in Hor Aldd. st είρυσσατο, quod re luctum a Barnes Est quoque re in Venetis: at ab ρυσαιτο in Tones Bamcc trinis rat nisi quod in rat. h. correctum ero . Sch. . reddit utili ἀνη το του Διοσνοον ἐπισπαταιτο si φυλάεαιτο, eeτε τὰ συαφεροντα τα γενέσθαι Sch. B. λείπει τὸ μετά. ut sit pro μετεβρυσαιτο. redditque ἀνηρ δὲ τον Διο νοῖν, παρ αυτο ο ευρ, υκ ιν εθελκυσν ουδὲ usταθησει. ter quo serperam, et cum iis Eustath. Ignoratio prosodica viros doeios fugit, esse duo verba alteram Ιερυα, di breui traho, alterum Eoa Vel ἐρύω, longa, obser. O tueor, aveo auerto. v. Exc. I ad A. Est h. I εἰρυσαιτο ab ἐρυω, θυοααι, ρυοαριι, a notion του hi

εασθαι, custodiendi, progressus actus ad notionem Minhibendi, coercendi, βιάωθαι undo etiam ἐρυκειν. in nec εἰρυσσαιτο . . nam per se prodticitur neca, ἐρύω traho νοον μιρυσσαιτο, uti no χολον ου ἐρω- α 584 seribi potest. Nelius itaque ad sensum Sch. br. κατάσχν , κρατησειεν ἐκφευγν. et tamen εἰρυσσατο prae lsxum, etiam in Ed. x. Etymol. in ε υτο, versu hostlaudato subiicit: κατασχοι κρατ σειεν ἀπο του ἐρώη. 33 Hesychii glosa εἰρυσαιτο, γνοιου, ad h. l. 3ectet, duilio at notio illa occurrero creditur Od. R i. a. 44. φέρτατο ἐστι sic legebatur in ed At φέρτερο Baroco Ven. A. B. Lipt C. H. M. TOMI Mosc. I. Editum erat φερτατοe parendum fuit oeta. auctoritati etsi parum refert arietas et alibi oecumhvt , 58 I. 146. κατά μιοῖραν ειπεe. ιτας uoc Mortacto Vindob. do quo v. ad A, O6.

448쪽

IN ILIADOS LIB. VIII 43 - 15 44 et

n. Vindob. Aliquoties repetitur Versus ins O ao8 Π, 5a. a 48 9. Laudat vorsus Aristo Et hic Nicom. lib. III, c. r. v probet, viros sortes apud eos populos reruPeriri, inter quos honoris ot pudoris ratio habetur. Est oratio nectus plena, undo figura κατωρ ais, Pro οὀsαχος κανει, σι ειτω φησει.

- ἀπειλήσει καυχησεται. κοαπάσει. Ita enim απειλεῖν

clici solet, alibi pro εἴχεσθαι, ut 865 Ουὀ' ἐπειλη-σs ανακτι. et de ira , 79 ηπείλει δεεινος etc. a. in leguntur in Sch. r. l. Eust et primo loco Ap Ion Lex. in ἀπειλεχ. αυρεῖα pro ορέω etiam . L accipit ea. . vida axa 18a. 15 4Iὸν Λειπια ,γρ- ιπας Barn v x46. sic duci Vindob. a 56. σαων ἐν κον. βῶλε θαλερου παρακομaee. h. - ἐνεοαλες κονοι Claae argutias captat In tertio e Ira , cum proprie sit ala κονία seu κ .a57. φυγαδε τράπε Ionica sorma, quam restitui, eum inclitom esset φυγαδ' ἔτραπε quam Ven. . seruaueratiae Sch. A. τράπε ουτω διὰ του , τράπε α Ἀριστάμαου. et expressum est in ed. Ven ἔτραπε Non igitur Aristarchus usus Ionici satis certam rationem habuit; nam ωIiis in locis eam deserit. φυται Scb. . v αλαδε ut adeo vel fuerit φωνὴν φυγα, Vt σκέρον, σκέπα. Vel dictum sit ut ικον. o ααδs. Eadem repetita alibi ut ad A, 446. II, 69 .Qt ira tymoI. Non vidψrunt grammatici ruis sormam Primitiuam, φῖε, σηὲψ, ιε, Διὸc, οῖκα, unde οἴκαδε, ut inaeti ab λς. Ascalonita tamen, si recto ex uis

449쪽

I58. αυτις ιν ειχ-, sic pars codd. ori Ven et si αυδις l. et edd.i6r περι σε τίον Ita est περιτίω. Alii τψ, quia osse potest, aris αλλω παντων. v. ad , 37S. Monet Sch. . ess σε h. l. enclitice positum ergo n0a

ιιὲ . . et patet quoque lectum fuisse . . Q ιον

I 6 a. se τε κρεασιν τε α πλεAις δεπάεσσι Heditum suerat man vitio metrii quod iam Benu sustulerata Emendativa luc verius legitur inf., Sis. I 63. γυναικος αρ αν ἐτέτυξο haec erat lectio uillhque Veneti Lips cum stigmo in Ven. - κως ο

Sur sit pro αντα ἐναντίον ν διανοία παραλ μυτα Iuεch. . alio Scholio adiector , 'Aρhταρχος ἀπιτεπλε Sch. . cum Lips. δια του εἶχον αἱ ἐκώσεις τεγυῖο et δε ΗρωΔανος ι του 4eέθετο. quidem nullus dubito fuisse αυτὶ τέτυξο, quod Aristarchus solito sudio decompositorum in unum verbum contraxit is τιτετυεο quod est quoque in Mosc. I. et uno Vindob. Edd. omnes, quas Vidi, cum ipso Eustath et Suida: qui reddit is γυναικὶ κατεσκευασθης habent ἀντεram εο quae Herodiani scriptura fuit in Id. a. non sim

τέτυξο, quod Ernesi asseuerat, sed vitioso expressum est αντέτιτυεο Pessime edit. H. Stephani γυναικ. ὀ hai M. 65 166. - θετουσαι στιχοι τρεας quod stat exiles structura, et quod τοὶ Δώιον λύσω prorsus nolles Homericum, et quod nec persona dicentis tonse niunt. Improbauerat quoque versus Aristophanes. Ilaee praeclaro Schol. . At Sch. . ineptit in interpretatione, nec fraudem odoratur. Interpolatio iam a rhapso.

dis proficisci debuit. 164 ε νε, κακη γληνη. yys, φθειρου h. l. et 012 iam Apollon Lex. b. V. interpretatione dignum habuit, indo alii ab in malam rem. Inde Πρειν malinii co sensu accipi coepit ut ius. 59. I, 64. at L ou ex G. sactiun esse patet argutantur tamen

450쪽

matio multa de etymo, nemo aut doctius aiu ineptius Heraclido p. Eustath ad I p. 56, 8 γλννη proprie de pupilla, qui magine ei oblocta I el notum est Pollux II, 7 κορη v αυγξ γλ . At h.' vario exponitur non ex usu sed e contexto in Sch. r. Etymol Hebeii Addit thepte alia Sch. B. Simplicissimum est dicere: ut κορη, sic γλ νη, in quoquo puella, mulier.

i 66. πάρος τοι--ονα δώσω. Zenodorus legerat,e ρος τοι ποτμον ἐφωω. Haud dubio melior lectio: tlap. Δ, 96 εὐ μ ἐν δαι πασιν ἀεικέα ποτμον ψηκε. contra μονα δύσιν est insolens Arma et ainnata graminmaticis. Quid tamen, si Zenodote lectio ex emcndati ne pro ei est Cur enim Proximi ab eo grammatici lectionem adsciuerunt tam parum probabilem p Eustathius versus o leetionem vulgatam agnoscit m Schol. r. Iensius inter antiqua vocabula omeri hoc referebat, doεtilo Homeri p. 67. Sane comparari possunt αλγεα κελα, κακον ἰοῖναι et , 567 παιδὶ με Θάνατον. Iam Latini malum dare ut in illis: Et Naevio omta dasune malum Motolli. Ηebcb. c. Schol suppis κο - κον δαίμονα.

biori.

i 68. rarους - στρ G. o quod quaestium es, ὀιάνδιχα, in utramque partem ambigebat, quidnam

terum sit, eum unum tantum sequatur sch. A. Vnum, inquit, tantum est, de quo deliberatur in utram o paris rem scilicet, a με. argutius otiam Soli. B. Eustast. Simplicissimum erat dicere, breuitatis studio nos ita loqui in re per se aperta cum plenum st, a. eeretne an non iaceret obuiamne procederet iniecto.

라틴어 텍스트