Carmina cvm brevi annotatione

451쪽

x D. M. 3 αρ' mi: Aberat ad amori et AI Lla accessit in Ald. a. Loeum hunc inter insigniores ferebat Popo XVI. i 1 σῆμα βεὰ θύεσσὶ μαν ἔτεραλκεα νικηκωh. . . νίκη peroppositionem. σημαίνου νικην. vulgari σῆμα νικηc. s. Misib. Quae sit ἔτεραλκης νίκη.

t 74. νέρε ἐστε νοοι praeter loca modo notata, adhibitus idem versus II, 27o et sup . , II a. 1 7. ἐπιοι, ο αρα ὀ ταδε τείχεα μηχανοωντο Orἄρα refingebat enitet τάγε BarOcc. μηχανόωνται

Tonil a r. m. cum ii iis Vindob.

a Turnebo et Barnes, est enim pro βληχρα. Fulvio qui et αβληχρ scriberent, ibidem notatum est et est ad h. l. doctum Scholion Ven. A. et in Eustath. ex Hormdoro et Apione Orion oscripserat idem, ex quo tymologus petiit. In eo Scholio oraclides Milesius ita fatuisse ferior Vt βληχρο sit σχυρος, et Q ναρος Proia νὴς ut κακος ex κακοc. Est etiam βληχρ in rat. b. in ceteris βληχρ' , ut quoque scriptum in Apollon. Lex Actum est de hac voce ad , 5 .ουδενούωρα. τὸ μιας φροντίξος ει iam Apollon. Lex. h. v. Vnde Elymia Hesych. Sch. r. Sch. . ab .

ot τα ὀ τὰ δε αμον editum erat, quod in aliis cmpiis ot editis ἀμόν. de dissensu grammaticorum monui ad Z 414 cumque ibi sit δειον editum, soruandum id mathoc quoque altero loco. ἀμυμ, sed superno adscripto ἐρυξε erat in ariet. idi. μν μοώνη - γοωω. -nt. γένηται.

452쪽

parui accurate constituta est temporum ratio saeis vesnt modi coniunctivi, ius vi sint futurum elix esens iud eatiui. In Cant est κτενέω xecte, a sit futurum indieatiuua 83. 'Αρμείους παρα νηυσὶν τυθαεναις π καπνῶ. Abest versus a Ven et a virent, ariet tribus indota Lips nee in Scholiis ius mentio x, sensit quoquo sieΕrnesti. Est versus ex genere eorum, qui . interpretamenti speciem prae se ferant; et hic quidem tranaseriptus exi, 4 ὀνώσειν παρὰ νηυισὶν τυθμένους - καπνου, in

aliis ορινομένους et varint A. καπνω. In loco, nolsim Eclitum erat περὶ ararva insolens loquendi somnis, ut saltem scribendum esset πέρι. Intulerat lectimnem Turnebus ex ed. Rom. bl usitath. περὶ καπνω, εγουν - καπνου At πο απνω edd. Hor. Aldd. et hine prosecine, sicque codd. Mori. Cant Vrat. a. c. A. Μοχ. I S. Ex iisdem codd. Mori. Cont Baroec miror Barn sium laudare υπὸ καπνου quod etsi grammatice recto Ahabet, videtur tamen venisse in sedem doctioris lectionutiae καπνῆ ut φοβεῖσθαι πό τινι, Pro πό τινοο uti,

tum πριν πυρὶ νῆας ἐνιπρῆσαι κτεῖναι ὀε καὶ αυτους 184. ἐκέκλετο φωνησεν τε Vrat. A. in 'rg. γρ.

ἀθετεῖται ὁ στίχος sutroque Veneto Leldi et Lipigrammatico monente quia Homerias nusquam n adrigas inducit scilicet nec . quadrigatum usus P pugna e potuit. et quia mox duales sequuntur, et quia inepta est allocutio. 0 Sch. A. Reprehendit praeterea Schol. B. τὸ τυ, et nomina equorum; G um enim esse Aur rae Xanthum Achillis, s u. R T, oo Podargum Menelai, Aethen Agamemnonis, pro ira nunc Arethon est vltima duo nomina docta Rint ex A. M 95 H ade. V. monent Scholis o qnadrigas non oceumero nisi incertainino vi , sta' Notatum hoc est mutua aut Tra-

453쪽

gici interdum temporiun rationem, in hoc quoque, ne. glexerent quod passim obseruatum ut a Valven ad Phoenis p. s. ubi tamen Philostrati locum Imasse La7. non bene tentat: nam re hunc ipsum versem in suo exemplari Iegerat, ut ex ipsa re apparet. Pergunt schil A. , fuisse, qui nomina quatuo ad duo reuocarent, et bugas constituerent quod tamen, etsi arrio probatum, ex Eustathio, qui veteres grammaticos ad h. I. exscripsi, haud procedit, non magis', quam quod duo nomina sat pro epithetis diabenda. Fuere qui ita tuiti sunt versum ut dicerent, Hectorem nonans hoc ipsum, quod pro bi

sis sus est quadrigis, binis foris iugalibus, et blatis ρφοροις duales autem v x86 Pro pluralibus poni quoi et Iibi feri volunt , 6 et E 487. At prius parum

est accommodatum, Et Iteriun vitiosum. Habomus ita quo et hic exemplum tritices, non ex laetionis vel παρα σείους, inde hap dis, lictoritate, sed a ratiociniis ductae quam tamen histam esse arbi. tror, versumque esse eliciendum, tanquam inserim a1 hapsodis, qui, ut Achillem, sic Hectorem, equoriam misinibus illustrare vellent. Inis quoque ad T. O di serto Sch. A. docet, notasse nonnullos, versam hunc ex illo loco ductum esse. At enim alia eaque grauior dubItatio animo meo imsidet, an totu hic locus et visodium auctorem antiquio xem habeat; initum redolet interpolatoris operam malo tedulam nullam vim ad narrationem habet, et loco sublato a s ab ad s. aia. ς εδεων ad ς ο μῖν, a ratio multo magis pica structura et grauitate procedit. Vervi haec res est sensus, qui cuique suus est rella

quendus.

a 86. νυν μοι την φαιὸν ara οτίνετον quod νετο de duobus, non pisu tuor, accipi potest vi et

πολλὰ - πυρὸν Θ κεν Sane et hoc hono nec munu

454쪽

iN ILIADOS LIB. VIII, 85-- so 44

a ML μῖν παρ προτέροισι μελίφρονα πυρήν in κεν.

Andromaches cura urilis obseruatur hie et , o8. bIea maritum reducem liberare armis narratiar. At quoa

πυρον tricisum equis apponit, παρα φυσιν fieri ait Sch. B. Vixerat a deo homo in nostris torris nam si de Asiae, Aegypti, laicae, rebus aliquid audiisset, non ipsi hoc notium et Incredibile visum esset. Etiam Diomedis equi vescuntur tritico , 569. Sebol. r. πυρον pro generali

vocabulo accipiunt: κριθ'ν, πιυν, ἐνταυθα, καταχρηστι-

κῶe. Alii τίφην intellexero, tritiei exilis genus, quo equi possunt eis, apud Galeati de aliment lac. I S. bi etitam Pro μῖν παρ προτεροισι in μῖν με v. 189. Iovis ἐγκεράσασα mala, τε Θυμος ἀνώγοι, ἀθετεῖται καὶ παρα 'Αριστοφάνει Sch. A. et Schol. Μοχ. x et Schol. Leid. Caussas addit Sch. . quod insolens hoc vinum praeberi equis, hoc per se non ignotum inter Arabes Aegypti et Africae et quod rigidum hoei οτ Θυuος νωγοι de equis voluere itaque alii per DPerbaton referre ad Hectorem Lenius fuisset, ad Amdromachen referre Gadita sunt similia, c rupis tamen In Schol. r. disertius in Eustathio. Vtique ad δυο τ' ἐγκερασασα πιεῖν repetendum est μῖν προτεροι ς παρεθηρκεν ii μοι versum tamen esse a rhapsodo insertum, ipsaxes arguit et structura eum espuit. Venerat homini in mentem Hecuba Hectori vinum apportans , a64. eadem

libandum vinum asserens 12. 34. Aliam rationem inierat Benues qui s. 89 sublato, Pro πυρο substituerat οἶνον, quia μελ ρονα οινον sae. Pius occurrit ut , 64. , 5o6. 546. 1, 84 et in Odyssim. Non eum sequar. Ora Θυμος ἀνώγει. γρ. Barnes. νύγν

455쪽

etsi ἀλλ' ἐφομαρτεῖτο καὶ σπευδετον se quod duari et hic positus est adeoquo delandus est L IM Sch.

A. V. Pullo ante.

οφρα λαβωμεν Acb. A. sic Aristarchus alii a Laλάμμεν. Eadem in Schol. Mosc. i. est quoque rain Sch. r. ad T O. et in uno Vindob. I9a. 93. ἀσπίδα εστυεην Sch. A. et Sch. r. in νον τον Νέστορα, περιφραστικῶς inscite. τ:ι ἀν κλέος ουραγον κει. ηκε Sch. r. ad λι I. Mosc. S. Vrat. A. Vindob. πασαν --ην μεναι, κανόνας - καὶ in D. a.do tanta clipei Nestorei fama fuerit quaeras sorte Ia xia commenta asseruntur in Schol saltem liquet ex h. Iesi sum eum iesignem furi . Potest ille suis exaret,

thalionis spoliis, quae sup Η, 156 14 sq. vidinius laquod et Sch. . incidit. κανονες sunt φάβδοι virgae, transuersae, in Interio. τε clipeo, quibus apprehensus tenebatur clipeus. Verba sunt diserta Schol. . quae deprauata sunt in Sch. M. et in tymol repetuntur καγογας, ραβὀους, αἶς ἐκράτωσας ἀσπίδας. πω γαρ ἐχρῶντο τοῖς πορπαsu, o

ἐκάλουν. στερον γαρ υτοι ἐπεγοηθησαν πο Καρῶν. e scio quomodo haec conciliem cum noto loco Herodoti I, 7 I. nec omnino omnem rem expedio. Video in spe confundi balteum, e corio factum, quo illo gestataret lorum coriaceum, in interiore cavo, quo clipeus Pprehensus egitur prior illo ex humero dextro versus aeuam descendens clipeo ab utraque ora illigatus erat;

at in cauo memorantur pro ansa tria qua in usu habiis sunt: χανα, et πορταε se τελαμων et κανών qu8lo autem discrimen et cuiusque sonem a ratio fuerit, noli satis teneo. Ansas in clipeis multa monimenta veteram exhibent sunt eae in medio cauo transuersae et a lembinae, altera cui brachium, altera, cui manus adapte tur Fuere eae modo e loris coriaceis modo virgae iras versae ex aere, quas in Homero Per κανόνας declarat3

456쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 9 -i9 440

tiqestus pro binis seu loris seu virgulis nam fuisso vi. deo et quidem ex serro quoque et ligno in iis, quas a Caryophilo de Clipeis P. 8. 9 congesta sunt videtur mioquo rudiore utique aevo, in medio cano nil nisi H toe, orbiculu/, seu annulus, uiuo, quo teneretur cli penari et hic quidem Proprie πορπαε dictus fuisso videatur Eustathlus autem, qui ad . . . O7 6 ο νυν α axντων πορπακac γων τα χανα ει ν αἱ μίδου ἔχον

maveis ad h. l. voce usus est Videtur quoquo hic sua improprius requentatus esse non enim modo glossam, secti est: πορπα λαβη τη ἀσπίδος, verum etiam Sophocles M. 575 πολι ραφον πορπακα dixit. Nescio an si quoquo intelligendus sit Asus Aristophanis hae in rolaudatus Equ. 45. ubi clipei αυτοξι το πορπαs dedicti memorantur. misi omnino sua in clipeis tractandri variauit, quod fers - eo quoquo colligas, quod in lutarcho P. o E. Cleomenes docuit suos τῆν ασπίδα φορεῖν δε Ἀχαννο, μη δια πορπακος. Vt etiRm χανα nonis specis videntur esse facta sic decussatim lora auum

transcurrunt in Mamertinorum num , quem etiam p.

Caryophilum videas de Clipei p. 3. qui tamen rei, do qua adhuc egimus, notitiam parum explicitam apposuit. hi loco Herodoti laudato inter trina Carum inuenia me

τεως δὲ ἄνευ χανων ψορεον τα ἀσθίδας πάντες, ηεερι εσαν ρε- - χρδεσθαι, τελα αρ- σκυτινοισι 'κίζοντε περὶ τοῖσι τε καὶ το Ἀριστε ita κοισι περικείμε- via. A visis doetis non video doceri, nec assequi popsum, quinam ipsis abii sint τελα uῶνε hi, collo humo-roque misero circumrofui in ipso clipeo quaeri Oh possunt, sed loquitur nunc Herodotus de balteo e quotlipeus pendebat is tamen ambiebat humerum saetrum. a quo versus sinistram a pectore et tergo transversim tendebat non autem misero humero circumdatus erat: nlii forte, quoties in tergum reiectus esset, dixeris, morem antiquiorem lauta, ut ex Ioro collum circumdante P-

457쪽

ponsus esset alio loro Ulpeus de quo tamen nillil mihi aliunde notum probabilius itaquo merodotum minus acieurate pendentem e loro a laeu latere clipeum iis venhis usignasse. Certe τελαμων de balteo accipiendus est. v et iris II, 8o αυτα - μων αυτὰ συν τελα ιλχαμαὶ πεσε τερuιοεσσα add. Λ, 38. Turbat Hesyta. u. νες, α τῆς μίδος αβδω bactenus recte addit tamen: αὐ- τελαμων ἐεηπτο hoc male balteus erat appen sus ex clipei oris. Melius in τελαμῶν inter alia est . - φορευς της σπιδος. Videntur itaque ad Homericam ae. tatem referri posse haec e balteo spendisse clipeum, Binis Dytilis instructum; at inis loris instructum es,

peum, Carum inuenthina in Homer non memorari, nec nomen χανα -

195. ὀαιδάλεον Θωρηκα, τον ' Ηφαιστος κάδε τώ, RFuit ergo Diomedis clipeus Ηφαιστοτευκτος cuius gene ris multa artis opera occurrunt apud antiquiores r. ad Apollodor Not et Ind. Schol. . lioracem ex annis Glauci suisse, censet ex permutatione facta sup Z. GLIbi iamen clipeus solus idetur intelligendus esse tum nec magis constat, eum thoracem a Vulcano iacium esse. Apparet e Schol fuisse quoque qui allegorice haee adima interpretarentur, respectu auri, suspicor ex Eustathio, quod εἰς ri του γέροντας πολυτίμητο φρονησιν interpintati sunt. Ad h. v. spectat glossa Apollonii δαιδαλόεν, νκατασκευ ποικίλον Leg. δαιδάλεον. I96. εἰ τουτω κε λάβοιμεν, ἐελποίμην κεν 'Avivia auctoritat codd. in κεν consentientium recepi, es ingrato sono post εἰ τουτω κε pro eo quod editum erει ἐελποίμr αν, non tamen nisi inde a Turnobo ex re Rom. Similiter sup E, 75 εἰ τουτω κε λαβοιμεν, μι θά κε κλεος ἐσθλον etiam duplici κε. 97 αυτονυχὼ νηῶν ἐπιβησεμεν. -υ- ab Apius. et Herodoro lectum tradit Eusathius sequo expressum ex s. Veneto, consentiuntqus codd. Tovunt oratii. ms I. a r. m. duo Vindob Hesych et Apolloni ipse in αὐτονυχὶ, αυτ τ νυκτί. memoratum quoquo

458쪽

actol. Lips. Similiter int. 5ia iamrevia. Vulgo tamen ob unetis in his et similibus αυτοβοεὶ αυτολείει, et alia. Contra in τι desinentia ἀμαχητὶ, βοητὶ, et similia. I98 g ἔφα ευχόμενος. Benil malit Orsin χο ιενος sed et Iterum frequentatur B, 9 et saepe. Vulgatum legitu in Plutarcho de nud Poet. p. 9 D.

Sequitur 98-aia pisodium, cuius intexendi comsilium manifesto eo spectat, Vt nexus narrationis seruetur in iis, quae ad ministerium deorum spectent Maosagacitatem produnt non poetae, sed subtilioris critici.

I99. σεισατο δ' εἰνὶ Θρονω' ἐλέλιξε δὲ μακρον πιλυμ- τον. quod iterum Olympum dixit, ut mons sit quia μακρὸν dixit Sch. A. De ἐλέλιξεν eiusque scriptura v. ad , 53o Versum recitat Strabo III, p. 45 . ubi

ελιτο legitur.

aob. οἱ δέ σοι εἰς Ελίκην τε καὶ θῶς is ἀράγουσι

Sch. r. Αἰγια λέγει τας ἐν Πελοποννεσω. Recte, sic qumque Pausan. VII, 5. p. 59 exrr. V. ins ad Jl. , o4. Apposuerunt versum Schol. Apollonii Arg. I, 83i et Sehol. Pindari Nem V, 7 qui ad Aegas insulam maris Aegaei reserunt atqui iunguntur . L cum Helico, quas Achaiae fuit. Nostrum locum ad Aegas Achaiae, alte xum L N a ad insulam refert Strabo III, p. 59 B. C. Cogitandum autem est de Achaiae conditione, qualia tum ea fuit, ab Ionibus habitatae mixtis Achaeis v. sup ad B, 573. P. Sas. D Neptuni religione in his I

eis nihil in serioribus memorari, haud mirum cum m. lice terra motu concussa, Aegae autem ab incolis de Niae essent.

οἱ δὴ καὶ rat. b. in quo et Ἀνάγουσι. Versum y recte seriptum habemus, recitat quoque Apollon Lex. p. 256. ao4 m δή σφισι βουλε νικην accipio pro ἐβουλεα Vulgo pro imperativo habent, duco Eustathio βουλεσθαι eum casu quarto destinare ut sup Η, a et t. ao6. καὶ ἐρυκέμεν υρυοπα Ζῆ , αυτου

In Veneto utroque scriptum αυρυοποι L N; rex

459쪽

σου. et multis de hoc amini Schol utriusque codicis, eum Schol. Lips o L Parum tamen refert, viro modo scripseris. Iterum idem occurrit Ξ, 65. In Schol. ipsBenti. epererat εὐρυοπα Ζην, ἀντι του Ζευe quod tamen grammatici acumen redoleti De ευρυο - . ad A. 498. Casum quinium ab ευρυοπης pro casu quarto positum di. xerat Barnes explosus a Claris. 2 7. αυτου, ἀκαχοιτο in μενος Io ἐν lii'. is quod Zenodotus scripserat: αυτου ' νθα καθοι νκαχα αενος quod eodem redit Modo teneas poetam limelim dixis αυτου pro alteriatro unico. αὐτοθι. γnuit quoque hoc Eustath. Habet tamen versus nescio quid Impediti Benilei ex correctione Schcilii Lips modo me. morain, Ofingebat interpunction post ἐρυκέμεν posita: Ευρυοπα iv αυτο κ' ἐυθ' ἀκαχοιτο. Iupiter hic sede, ret. Verum ἐρυκέμεν γῆν requiritur is enim coerrea, dus erat, quo minus Troianis auxiliaretur.

asperant ἀπτοεπες, καθαπτομένη τοῖν πεσιν, Aristarchus autem enit ἀπτοεπες, quod magis emphaticum est Seh. . Sic ille iudieat, ut ductum sit a reaA , έλαν πτοουσα. η παρα το απτον s. αππον το Θπροηλra εἶναι δεινοεπές. Schol. B. πτομένη, ν άπτοος Uγουσα λογους, γ' πτοητε. Alia iis adiungunt Seh. br. Elymia. Suid Hesych et Primus eorum lans Apollo . Lex ἀπτοεπia, απτ ra, si ἀπτοντε τῶ λογοις. - νου- ώνη διὰ τῶν λογων. και χαλεπὴ καὶ τραχεια. Videaariolationes grammaticorum nihil quod fundum et aa. et itatem habeat. Probabit prae ceteris, απτωτα quod rotioni grammaticas conuenit, ut ἁμαρτοεπης, ἡ τροεπης et alia. Et ἄπτεσθαί τινος πεσιν est obvium.

Est ergo καθυβριστικη, τραχεῖα asperis verbis vis. In codd. et edd. non minus variat aspiratio; que ad . Stephanum edebatur πτοεπὲς qui ex e Rom. adsciuit πτοε-. In omni uterquo spiritus p'

460쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, etosi ,15 455

positus in ' -πεe, ut solent veteres scribere in fimblibus. ποῖὸν τοὐμ υλ εειπεe Sch. . , ἀντι του τον πο - Aminia. Immo vero τον est Pro τουτον. α eriam h l. Mori Barocc. v. ad A, Io6. aio ου et ἔγωγ' ἐθέλοιαι. Mori ἐγων. Sch. . ait men, inquit, tacit hoc Neptunus in pia gna ad naves. Bepugnat usque , pr. Scilicet, tunc lumnium Achiu rum discrimen ad miserationem et ad suppetias ferendas Neptunum adducit. a II. ἐπειν πολυ φερτερός ἐστι. Primo πειχ ed. Bom cum ullat h. v. ad , 56. Tum φερτερος ει scitum ex iisdem, Barocc. ariet Vrat. A. n. Vindob.

n. Toxunt uti sup ut 44. at 3. ae δ' σου ἐκ νηae ἀπο πυργου τάφρος εργε. Aristarchi edd. et εργε et ρυκε habebant testo Sch. A. περαριζε reddebat nus e grammaticis. Grauior est disputatio de sensu, pluribus excerptis per SchoI A. B. Sch. r. sparsa nam Eustathii acumen ad haec non adhaereseir. Redigam ea ad certum Ordinem.

SciliCet quaeritur, quodnam spatium designatum stha verbis iaον ἐκ νηων πο πυργου ταφρος έργει. Quod primo statim obtutu se offert, expeditum sensum habet, ut fit spatium inter fossam et vallum, xcvletum esse Achinorum copiis fugientibus. Sic quoque Sch. . et Seb A. priore loco. At caliginem obiicit, quod adie-etum est ἐκ νηουν. Nunc ad varias rationes confugerunt viri docti Alii in Sch. A. duplex interuallum

denotari putarunt, alterum extra vallum versus ossam, aliud intra vallum versus naues Nicanor, amplexus hoc, omissum esse καὶ aiebat, ut esset ἐκ τρων καὶ ἀπο πυρ- του quod nec cum grammatica nec cum usu consentit.

Alii iunxero οσον πέεργε ἡ τψρος ἐκ το πυργον

τῶν νεῶν, h. e. πυργου του ὀι τα ναῖς γενοφώνου et ταφροις ἐκ του πυργω, fossa ducta extra murum. Con-

라틴어 텍스트