Carmina cvm brevi annotatione

461쪽

Potest quoquo τάφρος πυργον iungi: -ον τι ραπυργου ἀπέεργεν ἐκ νηου quod oeppe sequutus est.

Ita vor debebat sequi ἀπο νηων, non ἐκ 'aeri tum m 'nisest spatium inter vallum et fossam prius obiiciebatne Troianis, cum castris imminebant nec a ρος πυργον ali

bi Occurrit.

Tecto Schol. . si esse debuit lectio enodotea, malo tamen descripta seu in codice Veneto, seu in apingrapho relis excuso ponuntur enim eadem vectaridas nunc leguntur. nam quod εργε scribitur, varietatem non facit. Suspicor tamen suisse eam, quam in alio Sc Iio latero video: ἀπο τάφρου πύργος ἐεργει. Nunc sed tentia haec exsurgit Cogita suisse spatium inde a nanibus ad fossam, quod intercipiebat murus tanquam a medio ducius Achivi e fuga utrumque interuallum et extorius a vallo ad fossam, et interius ad naues reple Verant ita sensus est repletum fuisse ab Achiuis mas spatium, quod indes a nauibus altam dirimi a fossa. Nam intra vallum partem Achivorum so recepisse do. cent sequentia de Agamemnon ut a sq. Ita quoque Vox εργε vel a πέεργε sensiam Dum habet: alium brimit spatium omne, qui in medio ductum est A sys fra dirimit, ἀπείργει, non ea potest dirimere nisi h0' sic a Troianis. Videtur adeo hic seu imperitia seu odio

Zenodoti antiquior lectio male esse deserta. Sin malumus vulgatam mordicus tenere saluam

sic: Ante omnia de s του ἐκ νηων esse quaerendum. respondet ille alteri quod legimus, ἐκ πεδίου, sup s, 456 et 3 ubi vide. α arto verreus lanitiem amo'rum Dectanteis ergo ἐκ νηῶν est a paras eritis naue . απεῖργεν nunc est, includebat quantum spatium Da includebat inde a vallo, a parte nauium repleb/ax

Aelitui. Ita sere unus e grammaticis in Sch. A. ἐκ χρων 'τει, ἀπο ου κατὰ ναυς τοπου. Hoc mulio magis locum babet, si Troianos spectantes versus mare cogites com

462쪽

trari re pectu Indo a mari capto volas campum τεῖχο ἐτειχhσαντο νεων περ , 449. Post hae omnia animo meo infidet Nicanoris ratio supra memorata, sed scriptura, paullulum mutata: τον ἐκ νηων , πυργο τ οιπο τάφρος εργε quantum includ

hae fossa indes a muri ad vallum se a allo ad fossam.

Cetorum inter vallum et ossam spatium seu interivallore Telieiuna fuisse dubitari non poterat ei non multum tribuam Nicanoris subtilitati in Sch. . qui docet, intor naues et vallum Disse spatium in latitudinem plethri, et extra vallum usque ad follati pertinuisso Aliud tuterualliam, in iaclum teli Poeta ipse pati irin nΘutrum definiuit, ne in locis quidem praecipuis. Sane M. 35.

S a Troianis ossa nondum superata vallum missilibus pulsari videmus et L 4 fossa ἐγγυθι prope ad ablum ducta est, et , 44o. I, 349 ἐπ αυτ τῶ τείχει, et M 6 προτὶ τείχει. Verum ex his nihil recto demnias, multo minus x Voce στεῖνος ἡ Θ, 476. aut , 66. vi nec de interior interuallo exa, a ἐπὶ πρίανν-Fuit amen extra vallum ante portas spatii tantum, ut ibi excubiae agerent: v. I, 66 67 coli. Κ, 18o. 94.

198 inprimis I, 87 καθὸ μέσου ταφρου και τεαεος ζον

a14. πλῆθεν οιιῶe , N. πλῆςΘεν Barnes nescio an ex aliis locis ut , ara. 696 et t. at est id alienum ab h. l. bi λον, τοσον δεληλ requiritur numero sim gulari. at 5 είλομDων. Scribitur in codd. et Γλομένων et εἱλο νων, ut mox επει et ε ει. Fuit scilicet Iειλεω. de quo v. in Excursura digammo.

De voco κυδος at dictum ad A, o5. , 579. et νῆας ἐωας id ad A, 468. ar7. καί νύ κ ἐνέπρησε πυρι κηλέω ηα cisae. ubgata lectio erat Me νυ κεν πρησεν. Supra iam s. 8ari πυρὶ νῆα ἐπιπρησω erat, et est hoc sollenne. απρῆ- in aliis locis, et legitur h. I. ἐνέπρηπεν in antimari.

463쪽

Vrat. b. Vn Vindob. o l. Lipe probanubiis Emen ei Ben:leio. πυρὶ κηλάφ. Venetus κηλεῶ. Addit Seh. A. ἐν χλαν κηλέω παροζυτόνως. f. Erymia Hesych et primo loco Apollon Lex. Nimirum fuisso plures formas appa Tet κηλον, κηλειον et κηλειον, μεο, et κήλεον, in Seh. A. est κηλιον, vitio puto, et haec quidem a Mai auod fuit quoquo κεω, κείω, ἐκ a. a I9. αυτ ποιπνυσαντι de voce v. ad A, oo. Est idem quod πονεῖσθαι , o et alibi. aao vitiat 'Aχα-ν Vrat. b. Abee cum glossa:

aa I. πορφυρεον μέγα φῶρος ἔχων δε χειρι παχειν bis Quaeritur, quid το εχειν ἐν χειρὶ Mai vellit: h. e. quorsum purpuream vestem uos annum dicimus, a. au tenuerit Agamemnon ,, Apollodorus sorte, Athe niensis ἐν τοῖς περὶ νεῶν minandi caussa factum dixerat:

απειλ σας εἶχεν ἐν χειρί. Dionysius ὁ Θραῖ ad vibram

dum, ut Achivorum oculos in se dicturum, conuerteret. Addunt cliol. r. quia vox eius in tantis clam Tibus audiri nequibat Simpliciter dici poterat qui isto icmpore signorum militarium nullum aliud inuen.

tum extabat.

zaa. O-ηος μετακητεῖ νηι Notum nunc est diri simplicite pro μεγάλη το χετος enim designa quimui magnum et capax est ut iam monitum ad B, Si do Cia erat hoc, Ernestiolatioque laudante, Hemsterh ad D. Cian. T. I, p. 1 9. Timon. 6 sicque iam veteret, Elymol. Uesycli Eustath Schol etsi dmixtis aliis Per

mutatur vox cum τῆ, κυτος-aas γε ' ἐν μεσσάτη , γεγωνέμεν Ποτέ- obseruanda orba propter ordinem nauium ei Propter o γεγωνέμεν, quod non est simpliciter x sed ακουστον φθέγγεσθα Sch. . undo Hesych. i. Prmol et t. s. ins M, 337. Putabatur vox haec etiam Cum vi occurrexe in Eurip. Hippol. 566.

464쪽

ποτερω- Intulit hoc Turnebus, sequace, ut in aliis Is Stephano antea erat ἀμφοτερωθεν in Hor. Alud quod et e d. habeni Vrat. α Mose. 3. Vindob. aa4. 25. aa6. Μanssessum sunt emblema hapsodiretsi es ipsa vera est, Aiaco et Achillem tenues corrima, hunc ad Sigeum illum ad Rhoeteum Achillis memoratio aliena est a re non enim aut Achilles erat audituos, aut Agamemnon eum inclamaturus. Absunt quoque hi tres versus a codd. ori Barocc. ariet. TowM. Urat. b. Μοχ. I. Lips en nec versuum ullum

vestigium in Scholiis seu Venetis se Sch. r. se Lips At Eustathius eos agnoscit sed is nullos antiquos codices inspexit Leguntur idem versus una cum sisa a. aa5. Inf. , 5 s. b d Eride eadem narrantur 'vem sus quinque omnes Bentlelus pro institiis habebat tran latos ex l. A. at in altero hoc ne quidem tres . 8 9. locum habent: nam nec ibi ad Achivom res poctabat. Leguntur tamen ex his . . qui . l. - aa5. a6. ἐπ 'Aχ. et ε υσαν, apud Themistium or. XIII, p. 79. opportune ad Gratiani laudem. aa4 ἐπ ιαντος κλ σίνις ins A, 7 est κλισίας.

ad Apollon Lex. p. 33. τοὶ cum cura positum esse pros etsi per metrum licebat Poterat per caesuram es ferri.

mist. l. c. quod et codd. habent ut Vrat. c. A. et edd. Flox Ald. I. correxerat σχατα Ald. a. quis credato me tam parum metri curiosos fuisse viros doctos, Tum nebum et . Stephanum, ut illud reuocarent, exin mana puto editione, cui tantum tribuebant.

aa7 ευσ δε απρυιτιον primo nunc loco obulium Apollon Lex reddit λατονον sic quoquo Schol. r. Alii propius ad tymon, quod περυς est, μαπεράσιμον,

vox qua Penetrat in remota. v. Sch. B. h. l. et a M.

439. Sch. . ad Ν, M. Videndi imologus Hesych. et ad eum Intre. Aburat et hic versus a Dps Erat is,

465쪽

me scriptus in margino, et clio interpretabat α

διαπρυσιον. . . .

a M. Altae, 'Aργει.ι. Idem versus legebatur sup

Sch. . obseruat, necesso non esse, ut scribatur 3μεν. vii , 77 νε τυ φω', nune enim

δέ οἱ οὐ τελεεσθαι. Turnebo et Barnos editum φαμεν Ininus bene. Nam non est praesens sed φαμεν sine augmenlocῖλαι v. Ceterum latendum est, non satis commode in terposita esse ista, τε ἡ φάμεν ιγα αριστοι, in media sententia iis βα ευχωλαὶ α - γοραασθε. Barnes ora. Vnde hoc ei in mentem enerit, non assequor sorte ex Etymologo. De iota scripto dictum ad Γ, oo B, 54.23O αc, πω, Davae, κενεαυχεες γορ-λD . quod poeta hoc ex memoria rerum ante Eadem festarum repetit. Ita enim interpretor Scholionis. ωπο ἐν Λημνφ. Sch. . cum Sch. Lips Sch. r. Eustath. accipiunt ποτε pro ποτ Alii molius supplent ποτε oAi ινο γραεν quo et Sch. . spectat sese pro orti occurri potest, si I gas: ας ποτ' ἐν Muνω, vel vi Bonil eoni αλα πω ἐν A. In Schol. L id scribitura e seo ut solent veteres, et in his illo Schol saepe.

α εγοράασθε - στησεσθαι pro καθ' A, h. Schol. A. ait in alio est; ευχεταασθε non male.aSi. σθοντες κρεα πολλα βοῶ ορθοκραιράων - προριττὸς ὁ στίχος, ait Schol. . non nim ex cibo sed a Potu prosciscitur gloriatio. Repetit hoc grammaiiem ad T 84. Fuisse Aristarchum inter eos, qui versum obtexent, di itur ex thenaeo II, p. 39 . quem exscribit quoquo Eustathlus ad T, i. p. 198, 5 ut adeo ex inmentariis Scholionis superesse intelligin

466쪽

Non satis grauem caussam ess ad tollendum verium emsebat Ernesti Interpolationem tamen arguit vel desecius eopula . Nec versum legerat auctor Schol. Meu ας τινά ποτε ἐλέγετε ἐν Αὐγω καυχραενοι, βοντες οἶνον πλεῖστον καὶ καλλιστον Apollonius quidem in Lex. agnoscit ρθοκραιραων, ὀρθοκερατων, at illud ad alia loca

spectare potes Jl. , 575. Od. 348. De voco hae v. ad G S et 575. asa. TAοντες κρητῆρας ἐπιστεφέα οἴνοιο Apollon. Lex. πληρεια. V. de hoc ad A, 47o.

Hol διπλῆ προς τὴν ἀγάγνωσιν. τι υτα προςενεκτέοι Seh. A quo sensu hoc dictum sit, προύενέγκειν, προeφέρειν χρη, satis non assequor. Verum in seqq. discimus, veteres L.F Pro αντα accepisse inque bis fuisse Dein trium Γονύπεσον. hic et ad N IS laudatum, cetera ignotum Herodianum addit en B. Probat quoquo grammaticus en A. diserte, ut sit pro αντικρυς dictum; et Sch. r. ἀντι του κατέναντι τῶν έκατον et στησεσθαι,-χμεσθαι Etiam Eust. ναντι et αντα Laudat hic sillo αλαζονικον lyssis d. N, 9 και κε τριηκοσωσιν ἐγὼν γὀρεστι μαχοίμην. At Aristarcho placuit ανθ' esse pro αντὶ, v. tymoLIn ἀυτι Apollon Lex. in ἀντί nec aliter Porphyrius, in Schol. Von. . et Quaest. Homer. s. qui ait οπε- σεσθαι esse ἀντισταθμοι κα ἀντιβαρεχ σεσθα, ut du-eium sit a libra, ut alibi σταναι στησασθαι. Et sano sequitur ουδ ενος αὐοί εἰμεν. Comparatur quoque do Iectore dictum , 5 ubi ἐρυσασθαι est σῶμαι. ανθ' scripsi quod et M. Rom. habet quo enim Iuro iseM sine accentu vulgo datur, mihi non liquet, etiamsi pro ἀντὶ accipiatur, nam retrahitur accentus. Ante καστος τε exciderat ed. Hor. Ald. I. Versus ab ' Imitatum ess Xenophontom ora pedit Cyri, lib. IV, notauis Iogum tamen nunc non re

Peris.

467쪽

passim iitivis TowM. Vrat. a. b. Mola. S. Ven recte hoc si modo sequens versus eiicitur. γρ. Θαὲν Barnes Variat quoque scriptura ap. Plutarchum qui ver. sum apponit de discrim adulati p. 7 A. ad illustris, dam obseruationem vulgarem in reprehendendo, quod Agamemnon prima persona utitur pro secunda vel tertia. a35. - Appositus obesus, quia versus infirmat et ob. tundit opprobrium praestat enim quemcunquo virumnoininari. Ita recte scribi poterat Ga34 ουδενος. νδ ουδενος αειοι εἰμεγ.

Adiicitur in en A. aliud Scholion, in quo obscura dicta illa sunt: ηττον αν φασιν Αρισταρχον f. cim 'Aρίσταρχος ονειδι τικον εἶναι, εἰπερ υτως ἐγέγρam' 'Eκτορος, ω δὴ κυδος ολυμπιος αυτος παύει. uitas ergo etiam ita olim lectum an Aristarchi haec eme, datio est petita ex sup. 4r υν με γαρ τουτω μώδης Ζευς κυδος παύει. Additur in no ηθε το ὲ καὶ παρα Ἀριστοφάνει ' Videtur hoc do toto versu aetapiendum esse, qui sane sapit emblema rhapsodi. a36. -τιν ἔθη. δε excidit d. Steph. τινὰ di

ctum pro αλλον τινα.a57. νὸ ατν αασας. en Lipt Vrat. b. n. Vis dota ατα recte et hoc. v. ins ad I ri 6. απι υρας et ἀπώρα scribitur recte si illud ab παυρω, hoc ab παυρ ducitur. Iam utein h. l. oristus requiritur igitur pria verius unde et πουρας et απηυρατο. f. ad A, ML Mox 38 ου με γαρ ποτε Townt. n. Vindob.

quod F ρων non est simpliciter παραγινομενος, sed μεταφθορας. - Ita quoque en B. Sch. r. Eus cum Elymol et Hesych et primo loco Apollon. m. h. v. Re

petunt idem ad I, 364. d. A, D. Aliud est δέ sip.

164. Aliena tamen haec ab . . ubi est simpl. Din. πολυκληid et . . scribitur, ut in rat. b. 40 βοῶν δημιον καὶ μηρι Ληα δημον. De acuto et etymo ad h. l. Sch. Ven. A. diligente monet, et Et P

468쪽

mes Hesych. Eusath. Praeivit iam Apollon Lex in re nunc tam vulgari δημος ἐπίπλους ερείου. Tui δεφον

a45. Versum hune postponi alteri ut sit 'Aλλα Zεῖ. ην ουτω Αὐτοὐ ὀέ περ tectatur Barnes 4ri Mori et Barocc. Si quatuor Vindob. At Benti. v. 44 in Mori s. omissum ait idemque eum tollit in habet lique versus a44 tautologiam; et ingratum est, possa45 τον παρο ὀλοφωτο-κρυχώντα Sch. αιν ὀλοφυρετο quod et Vrat. b. a m se et rati A. habenti irius inmon Homero ossenno est. του δ' ο ora editum erat, quod intulerat Barneae, Mori et Baroco quibus accedit rat a. n. Vim dodi Malo factum. Nam respuit sum artihul Ilom rus. Ergo reuocatum, quod libri habent τον δὲ πατηρ. Sicque semper in hac quoquo voce, ut A. M. Δ, 68.a46. νευσa δή οἱ λαον σοον εμμεναι, συδ' ἀπολεσθαι. is Aristarchea lectio ουδ' ἀπολεῖσθω Sch. A. Nisi alii legerant σεδ απολέσθαι ut , ii . ubi v. bT σοον αμεναι σωον Mori Vindob saltem deb. σῶν. Eadem varietas L II et al. a47. αἰετο ἔκ τελειοτατον πετεηνων Memorabilo epitheton, repetitum L. Si 5. duplicem admittit inter pretationem, aut ut aquila per se sit τελειοτατες, pra stantissimus inter alites: τον ἀλύματι περέχω a. ώς λέων τελειοτατος θηρῶν τουτεστι κυριώτατος καὶ βασιHMύτατος. sic Callim in Iou. 68 Θ κα δ' οἰωνον μέγ' υπείροχον, - ελιαρον σῶν τεραουν aut potius b. I. respectu Rugurii, quod per eam redditur, quodque summum ac princeps hi toto hoc gener est. Erram inter duo hos signifficatus grammatici, cum Eustathio, hic et ad sh, p. 35a.εe l. A. μέγιστο si ἐντελη - ματα φαίνοντα ἐντελεστικώατον Sch. B. τελεστικώτατον γε μεταν. Similiter .ehol. r. et ebel, qui ἐπιτελεστικώτατον reddit cum iisdem : quatenus aquila augurium euentus certi ἐπιτετελεσώνον reddita Adduai grammatici mythum, alium

469쪽

de notum, de aquilas augurio in Gigantomachia; vnd a Iouo aquila is honos imperiatus est, ut inter aues augurales sit praecipua. πετεηγων. Supra , 45 scripturam variari non vidi, at h. l. πετεεινῶν mri et Baroee et sic aliis oris

quoque.

generale Iouis epitheton, sed ὁ κληδονιος, καὶ - κληδονος παραιτιος et quod hoc uno loco vox occumiti cSchol: A. Quod ad prius attinet, respexit grammaticus

interpretationem ομφης ex pansi e passim fieri solitam, ut esset πασης φωνῆς -ος immo vero est Iupit

omnium ominum omnisque vaticinii auctor: - ταρλοι παντες ποφηται Διο εἰσιν, εἴτε δαίμονες εἴ αγ' ποι, ut Eustalli ex antiquioribus. Praeiverat Apollon.

Lex. h. v. μοετον του Διος, εχ ο πασα ὀμφ ο αφερε- ται Similia sunt in Sch. r. Eustath. Etymol. Hesych. Alia quaestio moueri potest, sitne h. l. πανομφαιὸς P-pellatiuum Iouis epitheton, an proprium istius arae: βήμὸς του Διος Πανομφαιου. do qua sunt versus Myos poe-triae p. Athen. I, p. 49 A. et Eustath ad L, p. laS5i, a Wols Poeae. r. p. 8. Id. Eratomenem Naxiacis Aglaosthenis c. o. Petiit quoquo hinc uid. Meti XI, 9 Ara Panomphae motu in acriat Tonanι Adiecta sunt alia in Ven. A. tum B vndo intelligitur laborasse grammaticos mirum in modum invoco hac interpretanda dum volebant esse: τῆ -οπαντων φωνου--, qui melliatur ab omnibus Iupiteri secundum Arateum μεσταὶ δὲ Διος πασαι μὲν ἀγυιαι, πῖσαι δ' ανθρώπων γοραι. Contra monetur Tecte, merum nunquam οτταν vel ομφην de Voce humana diacere, sed semper de omine.

470쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 4 --α66 465

Mili alludunt ιδονθ' codd. Cant. Mori Baruce Hari. Vrat. b. duo Vindob. Ven. Ones et receperiri Barnes, quia hoc idem occurrit II, 78 P, a ε)- pro ὀον. f. ad , 54. Sane pro utraque lectione ratu erisca asseri potest mutari potuit εχον, ἱή quod ignoraretur os produci causura potuit quoque εἶδονθ' quod ignoraretur etiam εἴδοντο pro χον v. Homeri occurr

B. lyssem intus manere, ut copias cogata non ero ignauiae caussa nam etiam Thoantem remanere, Virum sortissimum.

- ιντονα τοῖα τιταίνω . Teucer Sch. Ven. A. εχ υπω τεινομένωD ἐστὶ δὲ εἶδος τομίας. Respiciunt'. v. eadem Schol ad Sa ubi est αυ ρθει τὰ τοξα. Non si interpretatio; sed obscuratio. - - του- τεινόμε