Carmina cvm brevi annotatione

481쪽

φλέειν ebullire. In Schol. r. redditur ἐπιμπυμενος, Dilicet ex adiuncto Φένει sic quoque Apollon Lex ubi addita sunt nonnulla de βλέννα, aliena ista, nisi de φλέειν cogitauit optimo tymol. 3 ἔαυτο δυνάμει γαρο

Lati fremere.

338 s δ' ora si s κύων Argutantur Veteres p. SchoI. . . in impugnanda et defendenda comparatione: primo, quod canis unam tantum seram . . perstam dicitur, cum Hector multos persequatur trim quod

fugientes Achiui cum apro et leone, non cum animam to imbelli, comparantur. atqui comparatio non in

his, sed in canis studio feram assequendi vertitur. 359. ποσὶ ταχFεσσι πεπορθωe. Pro ultima voce est διώκων in TOR es et Ven. At in Schol. ορ. πεποιθία xtrumque bone de altero hoc v. ad B, 588. 34o. N τε γλουτους τε, Hσσο αενον τε δοκεύει F Scholion in priore parte non satis integrum declarat duplicem interpunctionem ori posse, ut aut iungamur απτηται χία γλουτους τε, aut BU D iungantur cum

στιγι θοῶ ἐπεμαίετ' που pro ππων. Praestat dicero supplex απτηται αυτων κατ' se α. In edd. libdo a Flor et Aldd. erat λισσόμενος, quod duce Rom.

tandem emendauit H. Stephanus. Fuit tamen vitium ebiam in codd. vi in Mori s. Mat. c. et A. cum gi. συστρεφόμενος duo Vindob et in no - μενον est corr. - νου Porro in Harui erat ὀὲ δοκευει. unde Bene. hau ineleganter refingit: - γλουτου τε Ιελισσόμε νι δοκευεα Ita quoque emollitur oratio cram alias iunctim se excipiant: οτε πτηται - καὶ - δοκευει. eisi non fine exemplo est grammatica hae minus dbtilis. Ora eum subiunctivo alias adsciscitu vel κεν unde et

sta v. me voc γλουτο v. Eult et Glossaria. δοκεύεο ἐπι ρε in Apollon et ebch ad h. v. speciat, M. vido. Variat quoquo σε et δὲ ante δοκευερ.

482쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 338-54 4 s

renoeat enti Scholion ejehit. ποεψε, κατόπιν ἐπάγωγ έδίωκε quod ducrum ex Apollonio Lex. f. Sch. r. Idem Hesychi του πώσθοτατον ex . . iactum censet es. Eustath. 54a οἰ δὲ φέβοντο Cant. Haesei duo Vindob. Vem Lip Vrat. b. o I. Sicque necesso scribere pro οἱ ἐφ 3 et si nobis constare volumus. 545. ια τε σκολοπας καὶ τάφρον. v. Exeur ad M, Pro 346. Grammaticus in Ven. A. obseruat, nunc in te pungi post κεκλόμνω , adeoque iungonda esse sequentia: καὶ ε χετοωντο ' Forte tamen fuisse tia γα ' χετοωντα. Fans liberio sic oratio, et valde probanda.

549. Γοργους πιιμα εχω με βροτο ιγου Ἀρηος.

fuit ut is Sch. . . Lips ot Eusat, uti cum Seh. Leid. p. aiken ad Phoen. p. 6 docent enodotum scripsisse Γοργόνος ομματ' ἔχων quod et SchoLLips et Leid praefixum habent. At, inquit Schol. A. Homericum est Γοργὼ Λ, 6 Γοργω βλοσυρα τις Addit B. sic quoquo est apin Hesiodum M. H. aa4. Sciliaeet fuit antiquior brma, Γοργου, Γοργόος postea factum quoque Γοργων, tvoc neque in hoc quicquam quod nuru Teris miror Potius, unde Γοργείη κεφαλὴ E 74 d elum fit, cum esse deberet Γοργο . Porro Γοργολ οἴματ εχιων legerat Aristarchus Hessent τά ρμηματα, ut Achilles irruit stro οἴματ' χων, , 5a. Video quoque hoc Probasse Bentietum Addunt Sch. . plures tamen vulgatae πλείους τῶν Ari ιωδῶν habebant Γοργοῖ ομματ εχ , ut adstipulatu A, 6 Γοργω βλοσυρωπις. Addit χαλεπον οἶν το σαφὲς εἰρειν. Et similia habet en B. Atqui satis apertum in. ο Hai ex assa huc illata esse prorsus alieni et in Gorigono enim non otu irruentis, sed ocu rum seuoti-Dnιi notabilis erat. Γοργου hamis habent praefix-

483쪽

et tymol. Fuit antiquum symbolum Formidinis ea Terroris in personam mutati Gorgo expressum per caput horrendi adspectus. i. ad , 4r. - Superest tmoneam, non sed is hic esse legendum, quod tamen nusquam notatum video, nisi in Sch. . in Zenω dote lectione. Requiritur EI, non α35a. 353 ουκέτι νῶi ολλυμένων Δαναῶν κεκαὀησο Υἱστάτιον περ Barocc. υξέ τι haud male per se. ει xum ουκέτι saepe pro simplici ουκ aut potest esse dicium

Pro ne nunc quidem.

νῶr aiunt Schol. A. is esse idem quod ἡμῖν. Immo, quod ἡμεῖς compara in L 77. A, 766 ad , 37. X,

Ii 6 nec tamen nisi de duobus v. Sch. r. In M. Bom et Eustath legitur υκέF ραεῖς ex interpretatio ne, cum vitio metri deb. saltem οὐκέτ αρ ,εῖς. κεκα σο αεθα. Fuit κεκάξω, Vel κεκαδέω, χωρι, Ab hoc ducunt κεκαδησό αεθα h. l. grammatici, v. v. mol. Hesych. Sch. A. ἀποστησομεθα. Ita erit sensus: non derelinquemus . non deseremus, Danaos, σtariis περ ultima saliem vice iis aderimus Fuit primo,

χαίω, capio, contineo; unde αβσθω et ἀναχαλθαvi reciproca, recipere se recedere etiam refugere, cumctari ut Apollon. IV, 9 αηκέτι ἀν αβ ri, a πάτρηνδε νέεσθαι. Sed video bene de hac voco iam egissem Siophanum Indo κέκαδα, κεκαδέω, facio ath

quom recedere. Nunc κεκαδέσθαι, ocipere se receddi

σαντος ad . . vido bT Qui facit recedere, idem separat, alterum uero priuat: hinc est κεκαδύω privo. Inf. A, 33 θυμιου καὶ ψυχης κεκαδων, et Od. Φ, Ω Θυμου και ψυχῆς κεκαδε σε πολλοQ. Post haec omnia praesero alteram Vocis interpret, tionem in Sch. B. Leid. Sch. r. Umol. φροντιοῖιαεν. ut sit pro ηὀμοαεν. a κηδέω, κέκαδα, lactum κεκαδία Ita sententia interrogative essurtur ut et Eustalli facii: An non curam habebimus suscipiemus saltem postro.

484쪽

ma hac vice υστατιόν περ quod alibi: ίστατα καὶ πυ-

Pro ὀλλυμένων Δαναῶν Sch. A. memorat scribi quo si Ἀργείων Δαναων Perperam. 354. κακον οἶτον αγαπλησαντες In Lips. νατλησα τε erat in litura. Sed alieram vocem iam vidimus lap. 34 et Δ, 7o. f. ins 465. 355. ὁ δὲ μαίνεται Ουκει νεκτως Aristarchus monuerat νεκτῶς scribendum circumflexe, et remiserat ad A, 5 3 ubi εργα ουκει νεκτα. 358. και λίην ουτος γε μένος Θυιον Ἀλωειε sequitur αλλα πατηρ - ουμ : Scliol. . sensum alie- Irum, puto, inseri καὶ κεν περὶ τουτου μεν ουδέ μοιώλει φουσίν απολεῖται γαρ οσον ουδή - ο πατηρ ὀ ὁ ἐμός ἐστιν αἴτιος. Est enim λίην saepe in Homero πα- ααλα. v. ad A, 53. t. csych. in μάλα utiquae Hector dudum periisset, ni Iupites ρrohiberct. ἀλλα pro εἰ μὰ

saepe ex antiquo sermone.

36o. πατηρ - φρεσὶ μαίνεται Ου αγαΘςσι Sch. B. ἐνθουσια ιώς το μαίνετο δ' ς ο Ἀρχῖς Ο, 65o quod non assequor. Conueniret Obseruatio versui 355. At i. I haud dubie est, male insanit non recte iudicat, statuit, κακα φρονεῖ scilicet hoc ipso, quod Hectorem et Troianos superiores pugna reddit et a caede tu etiar. 36a σχέτλιος, si αλιτρος, ἐμων μενέων περωευς. se stigmen apponunt nonnulli, quod λιτρος . . sit ἀγνύαων, ingratus, in Mitiemam Sehol. r. cum ElymoL ἁμαρτωλός. δικος quod est latius. f. Hesych in quo λατρίας enueius emendat ἀλιτρίας Ter occurrit vocabulum in Homericis, et habet dissicultatem inte pretatio ubique proprie est αλιτηριος, πο ου λιτεῖν, notione satis explicita, peccans, sceleratus, improbus. Ini. M 95 non vult δαίμοσιν δναι λιτρος, in deos impius, violando debitam Menelao, natu maiori, reue rentiam quippe cuius rei Erinnyes sunt , o4. In

Dd. , 18 Calypso lyssem inter blandiendum appellat αλιτρὸν, ut Latini, improbum, quippe versutum, salta

485쪽

ni. at Iam h L ex sententia nihil amplius esse potest αλιτρος, quom indignantis, e κακουργος, adures et tagrata Mineruae consilin agitans- De σχωλιος v. ad B, a. απερωευς κωλυτε. iam Apollon Lex huius loci respectu plura inde addunt Hesych. in ἀπερωευς, et iaἐ- μενεων απερωευς Etymol. Schol. r. α μιαπεφωευς nemo iunxit sed utrumque seorsum. Acutum est quod ad seqq. monent Sch. B. Herculis mentionem seri rarum commodo a Minerua coram Iu non e cui la norat eum esse inses illimum. Atqui Ioa Iunonis, sed su eausta et respectu Minoma haec Tati Ceterum de MinHrna Herculis in laboribus adiuubce . Iocus hic est notabilis etiam ad illusicanda misanaglypha. 56 a. via, ae με ttvηται, - μάλα πολλα - 2 liqui sermonis est τῶν pro καθ ο του καθ' c. n. 565. σαεσκον υ Ευρυσ ος χλων Eustathiusia Ie ἀπο vel ποσωεσκον iungit. Est τὸ pro rix, vel Pro ii Ἀέθλοιe, in Periculis, Periculoua laboribus ab

Euaγstbeo impositis. 365 τῆ ἐπαλε σευσαν ἀρούρανόθεν προ αλλε schol.

M legerant παλεμ σουσαν reddunt tamen recte, in

γαρ, nam si respondet 69 ου ae. Non tamen malo coeppon utinam hoc nouissem. πευκαλίανσι πυxναῖς. εειαις. et alia p. esta. in quo Bonucius vidit πεικαιειααις esse vitiosam lectio Nem του πευκαλίμαὸς et M a:η. I ea, ducunt vocem

grammatici, in tymol et Eustathius, sint φρέαδριαεῖαι καὶ σώφρονες, vel πικραὶ καὶ συνεται Praesut

tamen pro πυκναῖς dictas accipere; nam miκα, διεινμο, πευκαλιμοί. Vtrumqnc habet Sch. . ad 16λ

486쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 56 1 360 4 s

eo ast in Suida καὶ κλείοντος - πυλας απο ου ρω, δεμ ούω δια το μηδένα τοστρέφει σε εδου. Adde choLbr. h. L et ad , i cum Eustathio Argutati tamen sunt super hac voce veteres, ut Apion quidem apud Apollon Lex. h. v. At simplicius vocem explicat imoLua αρδις et πυλη. προυπεμψεν se Iupiter se Eurystheus hoc ait

mm melius. Poterat et Minerua προπέμψ/αι, eum C mitando.

368. e Τρεβευς αῖοντα κυνα στυγερου 'AΣαο μ, quod e pluribus Herculis laboribus unum hunc memo-xat Poeta, tanquom ceteris potiorem; et quod nomen Cerberi non apponit quod recentiores iaciunt. Scilicet Homerus omnino nomen illud ignorat quod etiam alii monuerant V. Pausan. III, 25. p. 75. Ceterum Schol. . intexuit totum caput o ex

Iaephalo, inepto sabularum interprete. Aliud Scholion in Sch. . . et r. insertum est ex Apollodoro II, 5, 1 ad quem f. oras p. 428 sqq. Ineptas allegorias condiderunt alii ut Heraclid. c. 33. Κρεβο proprie est interuallum caliginosum, inter Terram et aden, infra aden est Tartarus. um omnino do inferis adhibetur. Scripserunt olim ἐειρέβευς

369. Στυγος δατος ωα δεθρα ardua aliquoties occurrunt possunt Dr esse vel ab arduis littoribus dLeia, vel traiectu dissicilia alunt quoque, ut Schol. . et Leid ex aliis scopulis descendentia Sch. br. cum Hesych. υμλα,-ου και χαλεπα. tyinologus ηλα φ δυοβατα. απο μεταφορας leg. καταφορας τω ακροσυρρίων. Non Itaque eodem modo dicuntur Larine ita fluenta, pr funda, eis res eodem redit, ut sint periculosa. Pausanias, quem versus 366 46 recitare lam, no lib. VIII, 8 ubi de Styge agit, confundi res diuerisas. Nam alia est Styx Arcadiae, alius amnis mythicus

Orco attributus quo is finirctur, nomine ducto ex eo, quoa xem au sandam declarat: απὸ του στυγεῖν. Eadem

487쪽

aqua, i τἀ tanquam 'mpba, inter dea memoratur apud Hesiodum in Theogonia sed in eadem Styx est in

37o. νυν ν με μὲν στυγέει Apollon Lex in προτεῖν ἐπὶ et του μισεῖσθαι νυν δ' ἐμὲ μὲν στυγέει Alle ria tamen est notio του odisses. Verum tenendum est animo ex antiquo sermone odisses dici pro posthabere. postponere ut etiam in litteris sacris odisse et maielio modo iunguntur, ut sint praesere et postponere. Igitur . . praesere Thetidem, se autem negligi ait Minerva. Ad animorum assectus reserunt homines m. diores etiam mentis iudicia dicitur aliquis amare ea, quae probat odisse, quae minus Probat. 37I. - 37 a. - , ἀθετουνται, quia necesse non erat narrare haec sigillatim, et quidem ei, qnae ilIa iam norat; nec versus erant apud Zenodotum. Altera haec ratio validior. Ad A Oλλῆα πτολμορθον nihil monitum video h. l. At ex Schol ad , 56. patet ab Arisarcho eos locos nota tos suusse, in quibus Achilles πτολίπορθος dictus esset: Conuenire enim nomen hoc Vlyssi proprio aliquo modo, Cuius maxime opera Troia fuit expugnata. Quidni M. me vel sic Achilles quoque, qui tot urbes et insulas Praedatus erat, πτολίπορθος appellari potuisset Occuserit quoque πτολ πορθος Oileus , a et trinteus ,

Z84 Quid sit τιπιμαι, dicium ad A. GC. VI.

488쪽

seque rati b. et e correcti osc. I. et n. Vindob a

3 7. εἰ νῶ - Ἐκτωρ H quod Zenodotus edid rat νωὲν quod esset ναι Vel Hιῶν, adeoque epugnaret reliquis rach. A. In hac voco et duali quidem trepidas iis veteres grammaticos et confudisso in , visu, ut et

σφῶι, σφωε σφῶιν, v. ad A, 8 aliis quoque locis Ddebimus. Est quoque νῶιν in ed. Hor et uno Vindob. Sed videnda sunt notata ad V seq.3 8 εἰ νῶι - γηθμει προφανεισα ανα πτολέμοιο γεώφυρM. Minime ad lectionem enodoleam speciat, de

qua statim dicam. Nos antiquam ac veram lectionem non habere, sed meras 'rrectiones, mihi persuasum est. Aristarchea lectio erat προφανέντε, hanc recipiet, qui Aristarcheam lectionem extribere profitetur exhiberem et ipse, quia haud dubio doctio est nam genus potin etiam do ominis surpatur et ins 455 do deabus πλη- γεντε κεραυνῶ quoqus occurrit ut sup laudabatur . 778 τι da βατην. Enimuero reuocat me hiatus iri ita infertur, προφαγέντε ἀνα quem illi poetae admittunt, Homerus refugit nisi feras eum in caesura versus medii. -At Zenodote lectio erat, Γηθη τε προφανεῖσα ἰθὼν si δουπον ἀκοντων. Ita enim exarare necesse est, προφανεῖσας, ultima breui, non - εισαe. Reliqua in Scholiis sunt turbata. Pergit enim Ven. A. , συστέλλων την τελευταιαν, παροθυτονως προφερομενο με ἐκτασα του κ malo adiectum postremum hoc του et ab alia manu; nam Penultima producitur νεῖσαe, ultima corripitur; alioqui exa - νείσαe ἐστὶ δὲ ακρατον Δώριον mere Dorictim scit. α quarti casus corripi σπανιον δὲ τουτ πα-ρα τῶ ποιητῆ. immo prorsus alienum ab Ionico poeta. Cum hoc est aliud, quod Zenodotem lectionem damnat et peccat ea in digammum est enim προφανεισα Fιδων.

Subiicitur in Ven. . et Lips p. enti cum ei- densi p. aiken Diss. p. a9 aliud Scholion προφανε - σα ἡ γραφε 'Αρίσπαρχοe hoc repugnat Scholio si peric,

489쪽

ri seribebat ille προφανέντε ο δὲ Ηρωδιανος προφανεῖσα.

βουλεται συστέλλων Δωρικῶ το α ω καὶ πειθό θαμMale hoc, quod in eo acquiescere Vult nam aut προφανέντε erat retinendum, aut προφανεοα, Per ualem, cuius ultima per se longa corripitur sequente vocaliὶ scribendum, προφανείσα να . hoc et Townt a r. m. Eis visum vere Homericum sit, nemo dixerit prius a me praeseram, Vel cum hiatur προφανέντε ἀνα Am, quae tamen lectionis vestigia suspicari licet latere in vir quo lectione, et fuisse aliquando recitatum προφαν-Fιδων δε δουπον κοντων. Ex his nata est primo lectio Zenodote προφανεῖσα ἰδὼν ignorat digammo et eum doricam rationem alienam esse viderent alii, mutarunt alterum et scripserunt προφανέντ ἀνα, donee successit tertia lectio, προῖανεοχ ανα. Lectioni quam propolii tanto magis confidam, quia perpetuum sere est is inmotum cum ηδ εῖν ' Sic , 33 ουδ αρα του τε βων

ιδων γηθησεν. Verum persequamur reliqua: abemiis nunc lectio num auctores hos Aristarchum, si προφανένra in He rodianum cum antiquiore enodoto, si προφανεῖσας, et

hunc quidem, si προφανεῖσα βω- istum si προφανεῖ ἀνὰ respexeris quis vero tertiae, quae vulgata est, φανεhae ἀν auctor sis, non traditur. Habuerat eam laniis libris Eusta illius, etsi male Per σχῆμα σολοικοφα vidietum n vult, eique occurri posse aii, an per alli, plosin, ut sit pri3 εἰ νῶi προ τανε ιν, μιαν προφαν σῶ τη στει aut suppleto εἰ vel δια. Postremum hoc recte aut enim νωὶ προδανεί- sunt casus absolute positi, sine regimine, nobis in Oet sectum rodesuntώμη

μὶ εαων προφανεισῶν, aut subintelligendum δεῖ, εἰ 'θησει λα νωὶ προφανείσα ut in illo: si e rati ;- -

σειε al. I, 7. Videamus nunc de codd. et edd. Quod praefixnis est Schol. Ven. . et Sch. r. προφανεί me, φθεβης, habent Baroco Mori. Cant Tones a m. see. etsi mast

490쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 5 8-585 485

sest eum vitio metri. E eod. Mori Benileius laudabat προφανησας. προφανέντε non apparet nisi in Mose. t. correct et in Mosc. . a r. m. προφαγεῖσαν Vrat. e. quod etiam . Stephanus legisse profitetur Puto natum aut ex προφανεισαν, aut ex προφανεισα ' προφανείσα in ceteris, etiam, quod credere licet, in Lips et in Vindob codd. In rat A. est προφανεῖσα a m. r. sed rubro subscriptum Ioia, addito Aransi indocte. Conici tum esset, si quis φρα - - προφανεισα c. ἐγω, iungere vellet. In Ed Flor est ex sum μῖν - προφανείσαιν Prius est Zanodote lectio, ad grammaticam eram redacta, ut sine genitivi absoluit. atauit Ald. I. εἰ νωῖν - προαφανέντε ανα, deb. saltem edere νδε retinuere tamen ilis iud edd. Ald. a. et hinc ductae, ipse Turne s. In Romana erat: ε νῶr προφανείσα να, quod reuocauit .

Stephanus.

5 9 m καὶ ρούων κορέει κύνας η m. sic editur,

et lia Venetus scribere iubet, asseveratius potest tamen ε non minus Iocum habere, si iunxeris: ε γηθ σε ε εἰ τις καὶ κορέει quod Eusathius amplecti videtur malo vn. Vindob. ος τις καὶ κορέσει Mori Barocc. Ηarlet. n. Vindob. In his lamen verbis diaplex est flexio suturi nec refert, utram sequaris similiter Ν, Mi P, 4r. 38i. ως ἔφα , αδ απιθησε - Locus qui sequitur, repetitus est magna ex parte ex E, i R. ubi eaedem deae eodem modo in aciem se inferunt. Probabile fieri

potest, seriorem Iocum e priore aut natum aut loc pletatum esse.

38a ἔντυε μους Vrati c. ἔντυεν. lap. R 72o erat Dra εν. 385. Ηρμ, πρέσβα θεα, versus abest a ToWnt a m. pr. 385 386 387. - αλτουνται versus tres, quia ἐν ναομη - ἀριστεία E 734. 5. 6 recte legebantur, ad rerum actum; πραττεται γάρ τινα etsi non video, quois modo ibi magis quam hic nunc vero otiosi sunt. .Etis iam Aristophanes eos altinauerat Zenodorus ne scripse.

라틴어 텍스트