Carmina cvm brevi annotatione

491쪽

rat quidem. Processerat itaque bapsodorum reeitatis sic αυτα 'A ναχ, κουρη αἰγιοχοιο, τευχεσιν ἐς τοῦ λεμον θωρησσετο δακρυδεντα 385. πέπλον ais κατέχευεν ἔανον - dictum de hodo supra , 54. bi idem versus iam lectus est, et de ἔαbia ad , 85. Si ανος est adiectivum, et desgnat

heptiam tenuom rectius scribitur κατεχευεν αυνον. in

apposite dictum est πέπλον, ανὀν, 'plum, amit n. Teriptum esse debuit κατέχευε 1εαγον. Probabilius inlio prius. 38 . Θωρεσσετο Towἡ Θωρ ἰατο. Sunt tamen diliqua quoque imperfecta.

389. ἐο ' χεα φλογεα ποσὶ βῆσετο, epoua hoe, vi supra , 45 ubi vide, Pro vulgato ητατο quod

Barnes pro varietate attulerat, Clarke utem inuitis eo.

dicibus intulera es de varietate hac ad B, 35. λαύετο δ' ἐγχος Ptolemaeus, reandae s. ἐν επερ του Ομηρικου χαρακτῆνος recitat λαύοιτο ne es in probanda lectio και ἐστιν υ αδοκιιιος η λήμ. Ila Sch. A. Corrupta haec. Legerat Ptolemaeus λαμ liaci sui haec quoque somna λάθαι λαθιιαι. Occuni illa in Euripide, t meminit eius Eustathius non no loco. 39o. 9 I. - Θετουνται tanquam inepte ducti ex eodem loco , 746. 7. 39 I. τοῖσι τε κοτέσσεται βριμοπά 3. Vt ibid. L 47 si h l. ομβριμιοπατρ' Mori Baro c. urat. b. 39a. Ηρη δὲ μιαστιγι - Clarke ait, posses et Η δη legi recte, siqui hoc non opus. θοῶς ἐπε ααιετ αρ' ππους Θοας Mori salie θοὰ ἱππους s. ad , 48. 393. αυτοματαὶ δὲ πυλα μυκον ουρανου se , lio portas caeli poeta facit nubes nam supra nubes caelum est. προς α περὶ 'Oλυμπω. h. e. spectant haec ad dispintationem de Olympo' Sch. . Logebantur haec iam sup E 749 ad eundem versum. Videndum est ibidem do ceteris verss.

492쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 385 - 4o 485

o96 τ ρα ὀ αυταων - Suspectus erat versus en, Ieio saltem est otiosus; et occurrerat iam in eadem rea E, sa. Verum si omnes versus otiosos eiicor voluismus inagna et strages in carminibus Homericis.

non in epitheton, sed βασκε ταχεῖα pro ταχεωe Seb. A. addiant Sch. . loca , 76 λυσε ιν αγορῆν σηρὴν, pro Nηρῶς et f. 87 ταχέες δ' ,πνες αγερθεν, Pr ταχέως. Praeiverat Apollon Lex in αἶ, α p. 63. et in τaχεῖα P. 36. Vim in repetitione LMino notant alii etiam p. Gellium XIII, 4. i. sup ad B, .

Ceterum primo nunc loco Iris Mouo missa memoratur, quae saepe iam antea ministerium diis praestiterat Partes ei in Iliade mandatas esse, qua in Odyssea Mercurii sunt, saepe iam si obseruarum idque auctorem utriusque carminis diuersum arguere. f. ad i. 1, 334. νι id . αντην non facit hiatum est contractum ex La. 4 o. o γαρ παλα συνοισο αεθα. In d B, 3 αδ ἔτι καλῶς Io σαος διολωλε videtur vel hinc emendam dum esse καλα. Ita enim ubique, ira 326. , ii et L4or. το ὲ καὶ τετελεσ3ιήνον εσται. Cant cum Ven. ιὰ καὶ hic tamen cum Scholio: γρ. το ε καὶ τ Variatio perpetua in hoc hemistichio saepius repetito. 4oa γυιώσω με σφω υς αρμασιν ἴκεας πιπους. a reposui pro σίφοῦν, hoc enim est persona sociandae at σφω, tertiae v. l. pro σφὶν αὐταῖς. Aliter resse habet ins 413. Schol. . notat Mael h. l. pro melitica esso et tubui scribere με σφωiu, quia est tertia persona circumflecti enim secundam si est vobis trique. s. ad A, 8. Rationem grammaticam firmauerat iam in h. I. Apollon de Syntaxi lib. I, p. 368. γυιντω χωλα. Apollon Lex sicque ceteri. v. im

493쪽

4o5. κατά F αρματα αλ Vrat. b. κατα δ'.4o4. υθέ κεν ἐς δεκατους περιτελλοαενους Hamia. Ossendit δεκατους pro ουκα, nec putes grammatice iudici Beni resingebatis δέκα του π. Α τους hoc modo positum non est omericum. Diens esso pluralem pro singulari εχ Δατον ἐνιαυτόν. Verum hoc modo non Permutantur numeri. Einastius: ν πλῶο AH Nῆ εἰς δεκα ' η αντι τοῖ, εἰ πολλα δεκαδας. Prius verum. Est enim prosectum ex grammatica nondum satis consti, tuta. Conuenit cum ἔβθομιαι πυλαισιν Aeschyli in VII

ad Theb. 1a5. Quid quod Polyb. I, 8 κατα vimvς

τοπου dictum est.

περιτελλομένους ἐνιαυτους prorsum idem quod Mριπελομένους. Et τελλεσθαι idem quod πελεσθαι, in σθαι. cf. ad Pindari l. I, I9. Eusathius argutatur. 4o5 κλκε' παλΘ σεσθον In alia Aristarchi fuit απαλθη τονται Praestat dualis. Etiam Apollon. αμπαλθησεσθον Liκῶς. rvi ἀποθεραπευσωσι. Sic et Sch. M. κε μαρπτησι κεραυνος pronuntiatum in μαρτν. Flesych. μαρπτνσι καταλάβν ubi v. Notiram sat, ad h. l. μαρπειν passim scribi hic et alibi pro μαρπτειν, verbo tantum est monendum. 4ο6. . . quod versus bene nunc conueniunt imeo minus bene Iridi ius. 4ao. r. a.

Versus vitiatus ignorat digammo φρ ει' et proaodi parum intellecta. Fuit haud dubie antiquitus pronust tiatum φρα ι'. monent quoquo enueio, ut sup b Soφρα ἴδωμαι. Et sic centies vitiata lectio in hoc verbo, ut paullo post ao O, 3 et t. Similitor φρ Pr ως εἴπω. etiam apud Hesiodum. N A W πατρὶ --αι videtur ille reticescere, pilatum euenire soleat. 4o8. αἰεὶ γαρ μοι ειθεν ἐνικλαν τι - σω. Τ'κλαν, ἐμποὀψιν, proprio do assis in Elipeo ex acinfractis ot eno cli. A. ἐμιποδων Ιαι Eussat litus qui uoyum a Plantarum aut vel flore fracto ducit. γηγ

494쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 4o5 - 4iet 487

inti M. ἐμπο ν Apollon. b. V. optime illustres poraολουεω ut , 7 τα δὲ καὶ μεσσηγυ κολουει via vide. Pro ο - νοήσω Aristarchea lectio fuit ο τι κεν εἴπω. sicque iterum legitur s. a3. Sch. . Centies occurrit o τι κεν ε ω idque insidere potuit animo Auxhapsodi seu librarii seu grammatici nec mirum ita quoque in uno et altero codice leg Vulgata lectio est Zenodoteu; itaquo Schol. . praefixum αἰει γάρ μοι εἶauri Townt, sed est I sta. Ceterum bene haec ad natura sensuit reddita sunt. Minus afficit animum iniuria ab iis accepta, quos semper in nos iniquos esse nouimus, altius penetrat iniuria. ab iis illata, a quibus nihil tale metuebam ias. 4oo kr δὴ 'ρις αελλοπος Apollon. h. V. 4 ταχυπως Vulgatum hoc που ita corripi. Docet tymologus . v.

Aio. Hi κατ 'ναιων ὀρέων ἐς μακρον χλυμπον. Ex doctrina frammatici ad A, 96 reponendum erit βῆ ἐξ Ἱμίων. Benuei Tecordatus sup τρὰ δ αρ απIdαίων ὀρέων legi, sic legi volebat hoc quoque loco. At

ibi fulmina de monte iaciuntur: s. 7o. Alterum a tem κατ 'Uαιων ρέων aliquoties repetitum videbimus 79. 369. 3 et t..4ιι πρωτyτ ὀ πυλym πολυπτύπου Ουλυμποιο seri non ac si plures sint Olympi portae, sed pro ν ἄκραις. ut πρώτω ἐν φυμω o. Paria Schol. monuerant suP. ad L S. Scilicet πυλα tantum de una porta dicum tu Homero et in rimo orea, in . in primo aditu portae. Quod alibi τα προθυρα Epitheton autem πολυπτυχος xoprie ad Olympum montem spectare ape tum est, in quo multae convalles sunt et cacumina. πολλα πτυ- χρω, h. e. πολλα ἄπεκληπεις, ait Suudas leg. αποκλάσεια, decliuitates.

495쪽

413. τί σφῶῖν nunc et 4r recte hoc, quia secumda persona, positum est contra quam s. oa. 414. υκ ἐάα ΚροHi e In ta animo tonendum est, εα esse pronuntiandum una syllaba, ut ἐῶ etiam virihil ab occurrebat , 56. alioqui erat scribendum divi Od. Δ, o ου μέν - - - scribendum est M'εῶσι. - α est longa. 435. δε γαρ πειλησε Κρόνου πρι, ei τελέει, . Pro εἰ Aristarchea lectio fuit 1. Sic Sch. . . ex quibus tamen non liquot, sueriin , ana an Benueius Lipsiensi eod. tanquam Aristarcheum memorat NIll . Sed i aes vix dictum occurrit; et εἴπερ τελεε non erat accipiendum, si modo, dummodo sed, siquidem de re

corta et explorata.

In αδ γάρ ,ἐπείλησε - γυιωσειν, videtur se alidimi esse; sed supplendum, ὀὐ πείλησε λεγιον γυια mΚρονου πάR Homericum est, non πως Monuit passim nenilei Sic quoque Codd. Vrat. b. Mose a. Post s. i iterum repetierat versum os ti τὸ Φρέω memori, o versui 1 omisso substituerat era dem versum o Townlei. 416 γυιώσειν μὲν - Suidas cum vno Vindob in

communem structuram.

42o. r. a. 3. 424. - ἀθετουνται στίχοι quam e superioribus o6. malo repetiti et a pex ' Da Iridis abhorrentes. Recte utique produnt qu0Ρ' se Aructurae mutatione; multo magis alieni sunt 4a4. quod in personam Didis haud adit orauo.' Schol. . et Lips. Videtur tamen Sch. . e m 'defendere velle, quod conuietum conditione adiecta Mnitur: εἰ τεον τε, et quod Iris consilium apponere piniuit de suo ut fecit quoque in nuntio ad Nepi RRO, 78. o I.

496쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 4 i5 - 423 489

χηαι reuocaui Γλαυκῶπις quod iam Barac restituerat pro vitioso Γλαυκῶπι , quod ante οταν hiatiun iacit, etsi id tuentur codd. etiam Ven. Townt Lips sed locum sitim habebat s. o6. Apposuerat quoquo Γλαυκῶπις nilei ex s. Mori adde rat a Mose. S. Vindob.

Alteri.

πατρι ori ut s. o6. ad quem quoquo id mus, φρα-ν videres, ta legondum Benileius ait tertiam totum Vertam reuocat: φρα u Γλαυκῶπις,

4a3. κυον ἀδδεές. etiam 9 48 legitur verum stilano incensa in Dianam eritur. Vna litora ἀδεες --hibuerat Aristarchus. antiquo scilicet scribendi more, cum pronuntiando geminarentur iteras, non scripto; quod avo monitum ust V ad , eto in αδδην. Diam codd. sic scribunt, vix ex doctrinae copia; v

Ceterum hinc sequitur, Aristarchum os versus in sua editione adoptasse. Porro structura laborat in a5. a m συ τοαBοτατη, εἰ ἐτεον γε τολα σεις. Eustath supplet ἀλλὰ GI: αωοτατη ieiuno laxko mollit At tu, inmuno ioterrima nec minus exiliter Ernem: , at tu prosecto Ierocissima et audac una sis, si reuera vis etc. Non enim, inquit, necesse, Vocativos ii intelligere. Poterat hoc locum habero in Βοτατ', non aeque in κυονἀMεΦς. Recordandum erat, in minis Id fieri solere, tapodosis reticeatur. V. Notam. Alioqui tollit dubitatis nemorat. b. in quo Vt et in uno indob legitur αλ-λα σοι iunge cum νεαεσίζεται.

428. κέ εγωγ νωr ἐῶ Διο αντα βροτῶν νεκα πτολεμίζειν. - quod nonnulli δ' scribunt. atqui haec erat Iectio vulgata quam et Ven. B. habet cum

497쪽

aliis eodd. Est tamen ea vitiosa quod Benneium non

obseruasso miror; nam non tertius, sed quartus casus v.

A. forte et in aliis. Nunc vero alius scrupulus iniicitur ex hiatu. .su. Haud dubie antiquus poeta dixerat: - tui saltem νῶ εἰῶ , ut avi una syllaba pronuntietur. In uno im b. est νῶ - ἐῶ nullus tamen locus est Copulae. ου ἐῶν autem non modo est, vetare, prohiberet verum etiarn, ut h. l. His adesse non ego auctor Ium, ut aduersante Ioue, caussam mortalium tueamur. NIeruauit usum hunc etiam in Horodoto VHken. II, M. ενεκα πτολεμίζει sic codd. Barocc. or Hasset. ΤοWnt Vrat. I. Mosc. I. Venetus. In Hor. d. x κα πολεμειν quod mutauit Ald. . in ἔνεκεν . unde in edd. obtinuit locum. Nil utique relari. Saepe lamen το re extritum videbimus. 4a9. - αλλος κεν ο οφθε Θω, αλλος δε AG Scriptiun ἀποφθεισθω ex auctoritate ed. Rom. Eustath. Veneti cum utroque Schol et tymologo, ut a

ductum uti Fuit enim φθέω φθείω. Mae Sch. M. ἀποφθίσθω habent, quod vulso editur; et ipsum recidia habet, ἀποφλ , Mev. βιώτω reclius a βίωμι, Vωθι ducit tymol quam Eustathius pro βιούτω. mori 'iuro. 45a πάλιν τρεπε μώνυχας -ους Barocc. Mori. Biri Vindob. τράπε. 433 τοσιν δ' Ωραι μὴν Lips. νις δ Estque hoc in iis in quibus mihi de usu το ν non satis liquet. Ceterum locum hunc expressit Callimachus in Dian. 16 sq. 454. εω ἀμβρο, σι κάπνσι Sch. A. φάτναις παροτο - τους ἱππους κάμπτειν, ο δεπιν ισθίειν. m. πτειν. Vt est quoque in Schol. r.

ἀμβροσινσι simpliciter ii a in ivmpo sunt, λώι es ad A, Polui adeo Pindarus quoque φανα

498쪽

Διὸς memorare in Ol. XIII, 13a ε deorum equi sunt, quidni et praesepia 3455. αρματα δ' nu ν προς ἐνωπια παμπανό-α. se τι τα χοατα αρματα λέγουσι corr. Sch. A Mireris quid grammaticus sibi velit hac notatione Seblicet e icit usum Homericum, qui αρματα de equis lu-galibus sere usurpat Obseruauit hoc quoque Eustath.

Ορωια. Schol. A. B. του παροδίους τοίχους, nam Hsoli, inquit, in conspectum veniunt adeuntibus. Et Seh. M. προς τους ἐξ ἐναντιας τῶν εὐογτω τοίχως, δια τὸ φωτιοσθαι πο τῶν θυρῶν scit apertis soribus. Similis videbis in Schol. . ad h. l. et Schol. . ad N r. Accedit Pollux II, 55 - ἐντος τῶν θυρῶν. Et Iim sana in his cogitare do pariete aedium Porta aulae, ideo, que aulam ingressis opposito ut huic solii sint accub re currus, repositi in basibus seu aris Schol. . ad Ma6 σον απένα- τῶν εχοδων. - δὲ - πρόθυρα, Γ is

εχέασα. Certo currus aut ad parietem exteri rem domus aut in vestibulo repositi fuere quorsum iam

dato possis Od. Δ, 4 αρματα ὀ ἐκλινα πρὸς ἐνώπια

παμ νοωντα, sequitur, υνοῖς ' altariis Mai όαον. Nec minus tamen do muro in ipsa domo et intra cubiseula idom occurrit, nec est paries, cui non ex adueelassato possis ut Od. X, Iar. l. λ 61. is ungunt tamen aiunt Schol. A. B. nonnulli αρματα παμ πανόωντα, minus bene. M Atqui hoc per se recto

stiri, docent alia lanilia ac paria sup Sao μου παα- φανόωντος et M o ἐκ δίφρου παμφανόωντος, et eram ἄραατα χρυσῆ πεπυκασμένα 5o et ibid. 589 φλόγεα.

fulgebant adeo currus, et erant αρματα παμφανῶντα. Ait quoque Schol. A. ad fiso ex h. v. litem esse decisam, αρματα πρεαφα aerea in iungenda; et praeserthanc iuncturam Eustathius. Respuit tamen iuncturam hane collocatio verborum in versa nostro, o rem con. scit locus Od. X, a τόθον κλινε - προς ἐγ- ια παμφανόωντα, via et Eudiaua Etiam M. N, 61 αυραται

499쪽

εσταότ ἐν κλισί προὶ ἐώπια πιαφανοωντα Versus no. se repetitur Od. 42. Quaeri nunc potest de sensu: quatenus fulgeretes

arietes dicantur. Cum in Olympo paviter atque iaaedibus regum aere et auro omnia splendeant paridites quoquo aere inducii esse ponunt, vii in aedibus Al. cinoi d. H, 6 et Menelaira, 45. Enimuesro idem est parietum opitheton in tentorio Idomenes t. N, 6 i. te. notatque illud simpliciter parietein, qui lucem excipit per fores admissam: nam ipsu- ῶua, atrium, lucem non nisi per sores apertas accipiebat, aut igni a foco accenso redo etiam necessitas erat agendi pleraque vite fore in vestibulo non, ut nos, in cubiculo, quippe luco per senestras sparsa. προενώπια. Mori s. 437. φίλον τετιηαέναι τορ. h. e. λυποδαεναι mal χυαεναι Corrigendus hinc Etymologus τετιημένε νε- λα σωρημεγε. Proprie τιεῖσθαι est τιμωρεῖσθαι poenam pendero, et τετιμωρημέναι redditur ab Apollon Hesreh. Echol. 439. Iupiter αρα καὶ Ἀπους υλυ ἀπον δε Granquod διωκειν uno non de eo, qui fugientem inisquitur, sed pro concitato agere equos. ἐπὶ του συντίμως leg. συντογαα, ἐλαυνοντος Sch. A. B. adae Sch. D. Eustath. Idem dicitur alibi ἐπείγειν. Oυλυμπονδ' ἐδίωκεν vulgatum erat Ionicam ratio. veni reductam codd. ffirmant rat. c. ven et edd. Non Ald. i. Assidui fuero grammatici in inserendo My

Mi. αρματα δ' ἀμβωμοῖσι oει se quod ἐν Διογένους intellige πυαν uασι. v. sup ad s. 96 sitit ἀμβώνεσσι. Videtur ille αμβωνα, quod de conues

parte ea ora seu umbonis, ut in clipeo diein est, v Etymol qui ἐπ υρεος αβωγεσσι laudat de qua conque E altiore accepisse, nunc de basi seu ara. . Chrysppus una Voce αβωuοῖσι scribebat Si quoque σι Ptum laudant Apollon Lex βωμιοῖς. et Scho Sophoc

500쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 455 - 44 4s I

ad ed. Reg. 7. At Aristarchiis α ωαοῖσι inia vocibias scripsit, v - φονον , 98. Totum Scholium translatum est la tymologum, in αα ναοῖσιν P. 1, 1 o. idem in βωμος, δηλοῖ δὲ καὶ την βασιν, s παρὰ Oαήρπαραατα δ' ἀν ωαοῖσι τίθει. Ita, ἀυβωμοῖσι etiam in Vrat. b. et uno Vindob legitur Propius, puto ad verumtquid ni enim primitus ἀν aeuo scriptum putes, vis pronuntiatum ἀμ etsi non sic scribi necesse fulti laueuit quoque sic aliis statuere; ap. Eustath ad , 7S. p. ii 4a 59. Sin αμ arripias, standum tamen censeoesis eum Aristarcho, ut divisim scribatur α' βωαοισι. Nam si πὰρ Ζηνὶ πὰρ δύναμν, scribitur, cur non in m milibus versabimur contra vulgi inorem ut ἀν πεδιον 87. ἀν πέλαγος Od. E 3So. κὰμ μέσσον IL Λ, 7 a. κὰκ κεφαλῆς , 4. α πεδιον , 167. κῶρ ρόον M S ex similia. Ergo scribam quoque κὰπ φάλαρα κῶν γονυ. Relinquam tamen verba composita: ανστας παρφαuενος ei similia. Feci idem in υ ναιόμενον. v. Excursum V ad A. Notatum est iam Eustathio p. a77, 5 π in συνθετα esse a grammaticis. . Additur in Scholio: το δὲ α ιον cur si scriben dum sit, non βωμοῖσι ἐν τοῖς περ ορθογραφιας μηται. Fuit ergo auctor Herodianus, cuius liber illo fuit vi ad A. , a est notatum. ἀνὰ cum tertio rata, ut alibi forte itaque et in si Odyss. Λ, a ἀνὰ φαιδιμ σμω, ubi suspiceris dualem ἀνὰ φαιδίμω σαω. βωμος autem 'est ἀνάστημα quodvis, βάσις. άθρολv. tymol in h. v. Eustath. s. d. Η, oo. κατὰ λῖτα πετασσας Argutantur grammatici in λῖτα, quod per metaplasmum dictum esse volunt a το λιτον,'ram. Eadem in Elymia ad λιτι. ἔανω λιτι κάλυψαν di. Σ. 35a et a54 ubi ceteris nouum exemplum additur versus: Nύαφα φίλη, καὶ βλητὶ da, ἐν δάκρυ κας forte δάκρυ νῆκας. , tu Puella, etiam saxo expressisses lacrimam, λzο βλse, qui iacitur. Add. esych. Eustath inprimisod , P. 14 et ipsum, Stephannm Nil tamen simplicius, imam a λις iactum λιτός, λιτὶ λῖτα ovium π