Carmina cvm brevi annotatione

501쪽

λινς. ντὸς contracte λιτος, unde apparet, cur syllaba producatur. Est λις, quod το λίνον, tuum, linteum. Legitur quoque uno in Vindob. h. l. lam Conueniriteum hae doctrina loca omerica, praeter , 55a Ra54 modo laudata etiam d. A, 13o K S53. Diversemost το λιτον syllaba breui, quod est inmae, prosectum ab alia stirpe,'ie, unde rex roe, λεῖος, et re , laeuis, tenuis. Sic λι πέτρη d. Μ, 64. Confuderunt haec diriores, Poetae et grammatici nam primo putarunt se eo Prον, et inde τα λῖτα vi p. Athen. II, 9 p. 48, 'Oμηρος δὲ Ο Θαυμακσιωτατα των στρωαατων τα μεν ντωτερα λα ιναι φάσκει, νοι λευκα I. λεῖα καὶ ui βεβαμών ῆ πεποικιλώνα nam ita se luxus saeculorum antiquiorum habebat, ex Asia apportatus, inprimis Ba bylone, in qua ars texendi maxime viguit, Inprimis , guris et ornamentis in purpura . Tum το λιτον, tenue, priore breui, produxerunt, ut vel ex Callimacho omstat L. P. 5 - τρί' λατο ιτα λαμοῖσα χρίματα Ara Diot a Solis orbi - φλαινοιτο λιτο απαν'. et Ar chias Epigri XX καὶ λιτ προύγελασαις μίν, tenui vo

more, munere πετασας, nulla metri ratione, passim seseptum et editum.

reo P Excidit Scholion, quod respexit sententiam ver sus Illustrandam ex A, SQ Θ, 199.

σθην. D propter sedendi ordinem, quod utrinqu/Ioui assident ἔκατέρωθεν, uno et Minerua. Per se uique recte. Nec alite acceperat Apollonius, Lex. p. M

in αμφa. - αγρήτης, περί pugnat quoque pro hoe ses s Schol. A. ad Loo ubi αἰδοῖα Διο οἰ-- αι ι pro α ι' Αι. At Sch. . cum eid. αμφὰ pronuntiat esse sic et Eustath et Schol. r. recto utique, scit cum alia Ioui assiderent, nunc ei iratae seorsum ab eo sedenti

502쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 44i- 44 495

quod Zenodorus scripserat καμέτην Pro κα/ιον, ter tia persona. Sch. . . scit. Vt sit καμέτην, imperio etnm. At secunda persona, κάμετον x ἐκάμετον ac

eommodatior.

Porro alii interrogatius acceperant, alli, ἀποφάσει et eum irrisione. οὐ ut, scriptum cum Schol. r. Eustath. Cant. WV Ven et ed. Rom. Aiunt schol br. οὐ iis huμεταφρασταὶ ἀγαγινωσκουσιν. περ ἄμεινον. Cur tamen

melius sit, non apparet sunt unum idemque i, 119, 3 v. saepe quoque variant, . . , ao ita μῶ et ου ην. Sic Κ, io ου ἐν Εκτορι πάντα - Schol. A. Gola vita nec disserunt, nisi quod Θην pro enclitica lina inr ergo et M μέν η ut d E, II. et L Eustath ad . L et . L et ad B, a 6. L , 88 11 ηυμι μάλα λπετο Θυμος - ubi Schol. . ait esse iupro που idem Apollon Lex versu , a allato: τοθην καὶ σον ἐγ λυσω μένος Alter Schoi ait osso iuaseuerativum, et circumflecti ἐν Nec obna v. c. Od. Γ, 35 ου ην γε, nam est vitiosum; deb. esso οἴ- πω Eustathius ex Heraclide se Milesio seu Me-xandrino memorat in aliqua editione fuisse ου μέν σου

pro οὐ Mντοι, quam formam esse ille aiebat antiquam doricam nisi homo eam captauerat ex scripturae vitio. Betulit inter Dorica VHken ad Theocr. Adoniaa. P. 563. 4.

449. τοισι κότον αἰνονπιεσθε. Sch. A. Aristarchus τοῖον. quo tandem sensu et iunctura Scilicet II.

ter interpunxerat ille ὀλλυσαι Darate. τοιον κοτον stibis ἔθεσθε tanta enim ira Moescitis, ut eos deletumentis l

503쪽

454. σφῶιν δὲ - VIndob σψλ- posset detendi, id quorsum Vitium versus. 455. ρῖν πολεμον, si M. illatum haud dubie a

serioribus cum esset πολεμον DΔειν vel πολεμον τε Iι. δειν quod o Eustath apponit, nescio an de suo. πολεμοι τε μέρμερα εργα hic Primo occurriant, prinyri qua curam, sollicitudinem, metum iniiciunt A. του μέλειν μέρειν, μέρμειν reddunt, sunt magna, supenda, quae animum percellant. A 5o Hector prugnabat μέρμερα φέO εγχεὶ τ ππο- τε. V. grammalbcos et Ruhnken ad Timaeum in μέρμερος. 454 το δὲ α τετελεσμένον εστα vulgata erat lectio Sch. A. in alio καί κεν τετελεσμένον πλεν. Sic quoque Torini τοδε κεν τετελεσμένον εν Canti n. Vim dob et en quod liquo requirebatur, si Homerus a curate loqui volebat: idque euenturum lautat.

455. πληγέντε κεραυγῆ - quod pro πλη iam πληγεμοι . Etiam Hesiodus de udore et Nemesi τριλιπον ἀνθρώπων rach. A. Versus est in Εργ. 99νατων μετὰ φυλον ἴτον προλιπον ἀνθρώπους Ame κα Κε. μεσα. ita enim legendus est locus Hesiodeus. Vide lap. v 378 et , 78 προφανέντε Atticum hoc esse, ut genus masculinum loco Diniuini ponatur, contendum: .

504쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 5a - 4 4 49

Ibid. In Suid tamen etiam υκ χαδεν , ου ἐχωρησw' Ηρ erat etiam in rati . a m sec. Laudat quoquo

Barnes δειπας.

465 464. 465. si quod hi versus hinc translati sunt

in superiora vs Sa. 35. 34. 4eh. A. 463. o τοι σθένος οὐκ ἐπιεικτον ta binis Vindob. et ii Ven legitur υκ αλαπαονον. abet tamen Schol, A. alterum pro Var. IeCt. 465 οι κεν η κακον οιτον ἀναπλέσαντες λωνται. Bonu et . . malebat αἴ κεν Vide sep 34. 354. bitet actum d αναπλησαντες. In Barocc. post L M, adscriptus erat: ανὀρος νος semi' o δε μαίνεται Ουκέν ἀνεκτως. male huc retractus ex sap. 355. A66. εἰ - κελευεις. ariet. ς τυ κελευεις. 466 467 468. Absunt a Veneto nec in Scholiis occurrunt. Absunt a Lips Vrat. b. o I. in o ab alia, manu in mam adscripti sunt et codd. Vindob ni si quod nus ex iis unicum e M omittit. Repetiti exuss. 7. 58 39 ubi locum suum recte iuebantur. 468. δυσσαμ εγοιο τεοιο Θεοῖο est non modo in una et altera editione Basil ut Barnes ait, sed in omnibus inda ab Ald sec. et mansit etiam in ed. Turnebi, Steph. Cantabr. Expulso isto, τεοῖο ructo reposuit Clarke, quod iam sup S erat in eodein versu quodque e . iam hic legitur in Hor Ald. r. tum in codd. Mori. Baroce Canti Ab alias codd. versus abest cum ceteris. 47o. Ηους. inae ψέρα. ιονε ορθρου σημαίνει δε

505쪽

Iaudatur in Schol. Hesiodi . . b. Similiter leti. iur p. tymol. in ορθογόη P. Si s. Πρὶ, ορθα, τερ ι ἀπὸ του ρθαι παρεμφατου, καὶ σωττολου eom. quod specta ad h. l. Debet Ionicum videri micto augmentori aut dicas potius ex antiqua scriptura id superuiuisse, cum eadem litterati et, designaret. Apud He. syeia est zρ riv, ορμησεν, ἀνέστη ἡ ἀνέστησεν. παρὰ ναῖφι v. ad M. aab. 4 5 - 476. - ἀθετο-τω. Caussas varias lenes assor Ven. A. Verior est, quod saltem 4 6 eiicienduiost rerum veritati repugnans nam Patroclus non cadisus est Uuae naucta, ubi pugnabatur ἐν στείνει. A. , 416. Quod si defendas ex II, 5oo ubi ipse Patroetus moribundus o dicit vata ἐν ἀγωνι πεσοντα primum essibi pugna eius diei ad naves Pugnari Coepta tum vero videtur non satis conuenire oeconomiae carminis, ut iam nunc Iupiter omnem modum eius, quod futuram sit exponat. Tenendi erant animi suspensi vi in Didiimis..4 6. περὶ Πατρόκλοι πεσόντος. Ex interpretatione Θα Αντος Barom Mori. n. Vindob margo Vrat. b. eum ipso Veneto. Porro στείνει ἐν αἰνοτώre conuenit e imas ἐν e&οτατιν, in aestu grauissimo in c. Here as .

et cum e quoqNo comparatur a grammaticis.

4 9. γα ς καὶ πόντοιο, ν Ἱαπως τε Κρόνος απονσοιο ν tacit hiatum; qui ab Homeri more abhorret. Et iam Bendia occurrebat: ποντοι γ' occurrit et zνα τε ινα Vt . 478. ut possit legi: -- καὶ τό σοι να- aut γαίης τε πόντοιο Θ N. Obseruant A.

B. quod poeta . I. docet aquam terrae circunila iam σφωρικως eaque occuli terram, nisi qua continens mune . - Scholion de Iapeto Von. . . quod et in elabr. habetur, confundit Gigantes cum Titanibus vi sedipe faciunt seriores. 48o a mnνς περίονος Ηελίοιο primo nune Deo epitheton occur it varis ad Qtymon reuocatum, a Sesies. Ven. . Sch. r. Etymol. HoIycli ei ain ab Apollon

506쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 4 4-48 499

Lex. add. ins ad T 398. Antiquissima interpretatio petitur o versu Xenophanis Colophonii Ἐδειο υουσι

μενος γαῖάν τ ἐπιθαλπων. Dictum ergo esse τον περιε- μενον αεὶ τῆς ite, emetuo iuro lsrram meansem censebat Heraclid. Alleg. c. 44. Sane subest notio, quod superiora caeli loca sol permeat. Alibi tamen sit no--, patris ὁ Υπερίων, unde Sol o Υπεμο - , t d. Μ, et Hesiod. . pr. a. utatur itaque ab aliis Sol Υπερίων dictus esse 'perionis filius, quasi πτεριον Prior ratio videtur Praeferenda esse. Sole et aura caret Tartarus cum contra in Insulis B atorum Sol Perpetua luco collustret omnia auraquorecreet p. Pindar. l. II, Io9. 29. Alio modo ventus est in Tartaro, quo Ixionis rota mouetur, apud Virgil.

de alii repetierunt. Alibi autem simpliciter est μεχον. δεινοτερον χαλεπώτερον. v. c. , 5o3. Addit Hesych. ρου. scit. d. , 18 Τέτλαλ η, κρας καὶ κυντερον αλ-λο ποτ ἔτληο484 ου G προοεφη λευκώλενος Ηρη prosectus Ieversus et intercalatus a seriore rhapsodo Primo propter neglectum digamini in Ηρη de quo V. Excurs. II ad A. tum, quod saepe numero θεα λευκώλενος Ηρη occumt, nusquam Θεα abest, Praeterquam . . et a , 55. orto

quod Homerus Solem oceano occidere et oriri ait: ἡ ρήκου δὲ Ουκέτι en. . an post heroicas aetates amplius hoc creditum non esse In omero saepe o Currit: v. c. , 59. 4o nec minus tamen in omni Poetica oratione. Priora etiam Strabo ex hoc versu lau-

507쪽

dato proba lib. I p. 4. Laudat quoque utrumque ver sum Heraclid. Alleg. c. 45. ἐν δ' ἔπεον TZκεανῶ Ionicum ἐν 3 notatum

non reperio.

485 486. duo versiis recitat Strabo lib. m, p. 22. inter sabulosa omeri de occrdente.

487 Πωσὶ μέν L ἀεκουσιν ἔδυ φαοe. Ex hoc msu suspicor duetum esse, quod liber hie inscripim olim fuit κολοιιαχία, pugna diremis Eo quoque spectare a bitror Scholion B. βραχεῖαν ii μ ν έποδυ - μέρα μάκης καλεῖται hic itaque putauit esse non κόλωμαχην - καλον, χης, una μέρος reddat. Τρωσὶ κεν ' o l. cum aliis idquo fuit antiquius;

modo per totum Homerum similia eodem canone resiFgere liceret l

o quod tria epitheta cumaeauit poeta Sch. . proprie tantum duo, nam ἐρεβεννῶν ad naturam noctis speciat, tanquam Proprium. τρἱλλιστοe. πολυλιτανευτος Schol. Apollon Lex et Erymol. Scribitur quoque τρίλιστος, recte e more Ptiquo sed a librariis indocte. Super uli, etsi re ubgatissima, Scholion est in Eusathio. ἐπηλυθεν esse ex ἐπηλυθον, non ex ἐπηλυθα, innet Clarko. Laudat emistichium Strabo I p 75 iditer exempla sus poetici in ρ . At Scho Theocriti ad Idyli XV, 86. ubi Q τριειλατος Aδωνις ο πολια δε-τορ. - και παρ' 'Oμηρω ασπασίη τριφίλητος ἐπι βίδαν ρο αρουραν. Vidimus iam ad B, 548. 489 Τρώων δ αυτ γορὴν - Abest δ' in o alei.

49O νοσφι νεω αγαγὼν ποταμῶ επι δινηεντι Dat editum inde a Flor. H. num o codd. an operam inti non apparet. Est tamen ἐν in rati e necem πι Barnes, quod iam d. Rom. eum Eustathio exhibuo, rant, accedentibus codd. Cant. Mori Add. nostros, eum

Veri Lips. Defendit Ernosti cur exemplo aliorum scriptorum At enim laesideres exonil ex Homero;

508쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 485-5o5 5oi

eulus contra usus perpetuus estis Ἀπί. De ceteris V.

Notam.

49 i. καθαρ. λ δε νεκυων διεφαίνετο χῶρος. quod nondum cadauera ad sepulturam ablata suo-rant contra Istrum sch. A. προς Ιστρον Debuit Ggo Ister asseuerar id iam actum esse , Scilicet heste no die. Η, ai. At hodierno die noua iacta exat

caedes.

495 494. 495 H quod Zenodotus tollit περιτρώσει vss quatuor seqq. 493. . . . quia iidem saltem

ires alio iam loco leguntur supra , 328. 319 Sao. ubi v. ad hos C male nos habet, quod non subtia litor salis tradiderunt grammatici, ipse ne sustulerit, critico iudicio, an non scripserit, quia in suis exemplar bus scriptos non repererat. 494 εγχος εχ ἐκδεκά χυ Barnes: ,γρ. ηχεν σωκαπι χυ sorte ex , Si ubi vide. Geminata mensura τε ξυστὸν λακπιεικοσιπηχ ui. Ο, 78. 496. περιορωεσσι μετηυώ. epositum e ven et Schol adde n. Vindob quia melius conuenit loco, quam vulgatum ἔπεα πτεροεντα προcηυοα. ScbOl. λ ρ επεα πτεροεντ ά. ορευε. ita quoque legitur in Cant Vrat. b. et A.

απονοστησειν iungenda esse.

5or. Ἀργείους καὶ Me - ρηγμῖνι λ- ς ετ quod Zenodotus alterum ei nistichion sic legerat: ἐπεὶ Διο ἐτράπετο φρ v. Sed, pergit Schol. A., aliunde hoc illainin sorte ex , 5 et ab h. I. alienum non enim nox Iouis voluntate superuenerat. 5OS. H quod Zenodotus legebat ἐφοπλίζεσθον. Debuit ergo et ἀτὰρ legere. In Ven et Sch. . . Lips Cant To L Vrat. A. vitiose exaratum ἐφοπλισο- μεσθα. ἀτὰρ κ. In Mori s. autem, ut in Rom. et Eust..ψλοπλισομεσθα αὐτάρ et vitiosus etiam Flor Aldd. an

509쪽

to Turneb. ἐφοπHβμεσθα, αὐτάρ Vrat. c. τοπλή με et . ἐφοπλ σομεθα. Adeo metri omnino incurios esse vides librarios. Quod sano confidentiam addere potest in vitiis metricis vel sino libro corrigendis. Infra tamen I, 66 idem versus repetitur sine varietate. 5o4. λυσα σF ToWH putes suisse λυσαμ ε χεαν.

πους, et s. 1 ιππους λυσάμενοι sed perpetuum in ειν, λυσαι ,πους Tum variant πεε, - f. πυε5o5. quod αεα σει non de tempor futuro a

cipiendum, sed pro ἄγετε. debuit ergo leger Macina. Do voce apι v. ad , 556 πόλεως Barocc. 5o7. σιτον δ' ἐκ μεγάρων Monent A. B. σθε repeti posse, Ουὀὲν γὰρ των α' υχων ἄγετα φέρετο δὲ μαλλον Esse adeo subintelligendum φερετε - Sciliaeet hoc indo eliciendum est, aut potius ex L in Hactenus ad τον ἀπο κοινου τροπον hoc recte refert Pomyhyri ad , 65. Eiusdem se μοι, Qu. Hom. a. hic in Ven. . male insertum ad A. Κ, i spectat.

sso. διὰ νυκτα quod διὰ νυκτος est communi M. Schol. At Clarke in etiam, noctia benescio fugere.

Iterum Κ, Io I. 5M. ι πως - ορφινσονται Cant. Mor Recte vero

ὁρμησωνται Sequitur alia iunctura μη μαν ἐπιβαεν. V. Exeuri II adi. In uno Vindob ορμησωσι. . 5ia. μῶν μοι οἴτπουώ τε νεῶν ἐπιβαῖεν κ λοι. se quod ἀσπουM. φαδίως μη πως σπου--εch. A. At Sch. r. ἄνευ κακοπαθειας. νευ πονου. timrum vox occurrit ins O, 476 et , oi Interpretantoream simili modo Apollon Lex. h. v. esych. Enstath. ἀσπουδὶ scriptum cum Veneto in hoc et ceteris locis: militer ac sup 19 αυτονυχί - Vulgo frequentatum ασπουω, quod et seribit Apollon Lex cum Ceteris grammaticis. Idem tamen alio loco, P. ii in 'πουἐ, - Σθεν και το σπουδῆ οῖον νευ κακοπαθείας quod non

potest corrigi; siquidem alii ita scripserunti Suidas

510쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, o 4 51 5o5

σπου- χυχ σπουδῖα σπουὀν da διὰ του η, χωρις πα- κοπαθειας ως το με καν οἰ rουὸν γε In Homero est hoc unicum sui generis adverbium qua alibi occurrunt, scribrantur Per ει ut μοχθείἐπιβαῖεν κηλοι contra digammi sum. Nam scriptum fui Iaκηλοι. V sup E 759 οἱ δε Ιεκηλοι. Vide Excu sum clo Digammo. Mihi versus est insitatius, otiosus et interpellat reliqua. Benuei tamen maluit tentare ἐπιβῶ σιοεκηλοι ut Od. S. 85 οι ἐπι γαίης ἀλλοτριης βῶσι. μιχ ρεῶν et ἀλλ ως τι pendent a subintellecto φυ- λαζόμεθα, cauebimus, caueamus, ne. 5i S. ἀλλ' ο τις τουτων τε βέλος και οἴκολ rων. D si quod βέλος dixit pro vulnere Sch. A. Comparat Sch. D. A, 69. ubi est de dolore parturientis Admittam hoc hactenus, ut βέλος dicam esse pro dolore ex vulnere dicium ita enim accommodatius est το πέσσειν. de quo v. ad B, 3 . Est quoque into Hesychiana in βελος. και την ἀλγηδον βέλος λέγει. Eodem referri potaeii , 439 3έλω δ' ἔτι θυμον ἐώμνα ubi Sch. B. Iaudath. V. ος τις - πέσσοι quod et Schol. A. memorat in Aristopbane Iuuiis Benii tentaxat Pro τουτων γε βέλος,

Pro τουτων, ἀλλ' ο τι κείνω τε tanquam Arissa chenm pro tolerat Parmeniseus ἐν τ ι προ Κράτητα. sinam aliud quid paullo memorabiliu ex eo seruatum esset i

biatus set de voc. οξυόεις dictum ad , o. 535. νηος ἐπιθρασκων conscendendo a tem ad dis. cedendum Sch. A. ἐν κλλω ἀποπιωσκων. icquo Cant. Et in Vindob quod alienum; at locum obcbat , oa. vn. Vindob. νη- ἐκθρωσκων. ἱνα τις στυγένσι και Γλλος vidimus somulam iam A, 186 στυγέν τε καὶ αλλος σον ἐμο φασθαι. 517. κηρυκες δ' - ἀγγελλοντιον se quod pro ἀγγελλέτωσαν sch. . notant idem Hesych. Etymol Eusini b.

duis is in vulgata inter OS.

라틴어 텍스트