Carmina cvm brevi annotatione

501쪽

λινς. ντὸς contracte λιτος, unde apparet, cur syllaba producatur. Est λις, quod το λίνον, tuum, linteum. Legitur quoque uno in Vindob. h. l. lam Conueniriteum hae doctrina loca omerica, praeter , 55a Ra54 modo laudata etiam d. A, 13o K S53. Diversemost το λιτον syllaba breui, quod est inmae, prosectum ab alia stirpe,'ie, unde rex roe, λεῖος, et re , laeuis, tenuis. Sic λι πέτρη d. Μ, 64. Confuderunt haec diriores, Poetae et grammatici nam primo putarunt se eo Prον, et inde τα λῖτα vi p. Athen. II, 9 p. 48, 'Oμηρος δὲ Ο Θαυμακσιωτατα των στρωαατων τα μεν ντωτερα λα ιναι φάσκει, νοι λευκα I. λεῖα καὶ ui βεβαμών ῆ πεποικιλώνα nam ita se luxus saeculorum antiquiorum habebat, ex Asia apportatus, inprimis Ba bylone, in qua ars texendi maxime viguit, Inprimis , guris et ornamentis in purpura . Tum το λιτον, tenue, priore breui, produxerunt, ut vel ex Callimacho omstat L. P. 5 - τρί' λατο ιτα λαμοῖσα χρίματα Ara Diot a Solis orbi - φλαινοιτο λιτο απαν'. et Ar chias Epigri XX καὶ λιτ προύγελασαις μίν, tenui vo

more, munere πετασας, nulla metri ratione, passim seseptum et editum.

reo P Excidit Scholion, quod respexit sententiam ver sus Illustrandam ex A, SQ Θ, 199.

σθην. D propter sedendi ordinem, quod utrinqu/Ioui assident ἔκατέρωθεν, uno et Minerua. Per se uique recte. Nec alite acceperat Apollonius, Lex. p. M

in αμφa. - αγρήτης, περί pugnat quoque pro hoe ses s Schol. A. ad Loo ubi αἰδοῖα Διο οἰ-- αι ι pro α ι' Αι. At Sch. . cum eid. αμφὰ pronuntiat esse sic et Eustath et Schol. r. recto utique, scit cum alia Ioui assiderent, nunc ei iratae seorsum ab eo sedenti

502쪽

IN ILIADOS LIB. VIII, 44i- 44 495

quod Zenodorus scripserat καμέτην Pro κα/ιον, ter tia persona. Sch. . . scit. Vt sit καμέτην, imperio etnm. At secunda persona, κάμετον x ἐκάμετον ac

eommodatior.

Porro alii interrogatius acceperant, alli, ἀποφάσει et eum irrisione. οὐ ut, scriptum cum Schol. r. Eustath. Cant. WV Ven et ed. Rom. Aiunt schol br. οὐ iis huμεταφρασταὶ ἀγαγινωσκουσιν. περ ἄμεινον. Cur tamen

melius sit, non apparet sunt unum idemque i, 119, 3 v. saepe quoque variant, . . , ao ita μῶ et ου ην. Sic Κ, io ου ἐν Εκτορι πάντα - Schol. A. Gola vita nec disserunt, nisi quod Θην pro enclitica lina inr ergo et M μέν η ut d E, II. et L Eustath ad . L et . L et ad B, a 6. L , 88 11 ηυμι μάλα λπετο Θυμος - ubi Schol. . ait esse iupro που idem Apollon Lex versu , a allato: τοθην καὶ σον ἐγ λυσω μένος Alter Schoi ait osso iuaseuerativum, et circumflecti ἐν Nec obna v. c. Od. Γ, 35 ου ην γε, nam est vitiosum; deb. esso οἴ- πω Eustathius ex Heraclide se Milesio seu Me-xandrino memorat in aliqua editione fuisse ου μέν σου

pro οὐ Mντοι, quam formam esse ille aiebat antiquam doricam nisi homo eam captauerat ex scripturae vitio. Betulit inter Dorica VHken ad Theocr. Adoniaa. P. 563. 4.

449. τοισι κότον αἰνονπιεσθε. Sch. A. Aristarchus τοῖον. quo tandem sensu et iunctura Scilicet II.

ter interpunxerat ille ὀλλυσαι Darate. τοιον κοτον stibis ἔθεσθε tanta enim ira Moescitis, ut eos deletumentis l

503쪽

454. σφῶιν δὲ - VIndob σψλ- posset detendi, id quorsum Vitium versus. 455. ρῖν πολεμον, si M. illatum haud dubie a