Carmina cvm brevi annotatione

671쪽

Benti hoc ipsum coniiciebat h. l. γ ο κ στοι, ut ius 638 κηθιστο τ εμεναι καὶ φίλτατοι sicque egitur invao indob.

ἐπὶ πυργων πινον Κουρῆτες. In his πύκα βάλλετο Iγmicum, non dimittam manu etsi boni codd. Harharatib A. To I. Ven. πυλ' ἐβάλλετο, una cum Hesyclium εlossa. Eustath ἐπὶ πυργα ἡ ἐπὶ πυργων. Norat ergo do plicem lectionem. Pronio Benti est in priorem Hπυργω laudato L , 5 GA αρα Τρωες η Προκην ἐπὶ πυργω ibi tamen agitur do una certa turri at omnino murus cum turribus declaratur, tune sempersunt πυργοι. Sic , 165 ἐπεὶ ου - πυργω ρμετερπι ιπιβησεα Casus autem secundus locum habet, usu κ444 I με ἔπειτα κροσσαων ἐπέβαινον. I, o υ ἐπ' αγκῶνος βῆ - quod alias est, οἱ δ' ἐου ἐτά μέβαινο m 375. Interpunxi pleno post βάλλετο quod rerum series

postulat: non enim una cum muris etiam domus Mele mi missilibus peti potuit. τοὶ δ' ἐπὶ ae pro σοὶ γὰρ et ἐπεβανον est pro ἐπε κεισαν. Nec tamen flecti potuit Meleager nisi postquam urbe capta in aedes adoriebantur Curetes. Nam illi tandem muros superaueraate urbem flammis dabant. 588. κηδε', ο ἀνθρώποισι πέλει, τῶν oris δώ. Turneb vitioso λων. οσσα κάκ' ανθρώποισι recitat Arinot. Rhe L . 589. ινξρας μὲν κτείνουσι, πολιν ia τε πυλάααθύνει. H quod μαθυνε est αααθον ποιεῖ Sch. . Addunt Sch. . . Vict. σποδον καὶ κονι ἐργάζεται, ν καὶ Θου εἶπεν. cs Schol. sup ad 385 Praeivit Apolloa. x nisi quod κονιορτον ait ποιεῖ, φανίζει καὶ φθείρ Madd. Hesych. Etymol. Sicque usurpant ApoIlon Arg. III, as et alii Proprie dictum est in Hymno in Mercio οκόνιν δ' μάθυνε μέλαιναν de cinere. In o l. est in μαλθυνει habuit librarius in animo μαμνει, voceιο

672쪽

IN ILIAD. LIB. IX, J 584-59 66

eodem sensu alibi obuiam, ut Μ, Ι 8. a. et sup Η, 46 . Locum laudat cum trinis verss. 588 9. no Aristot.

Rhet. I, 7. p. 9 eia pro exemplo artificii, amplificandi notionem rei per distributionem: διαιρουμενα εἰς ταμέρη, τα αυτ μευ φαίνεται. Alia ex parte breuitatem eiusque vim ad magnitudinis sensuta commendat, erimogenesmelli Eloq. c. 33. comparato Demosthenis Ioiae simili. Recitant inde locum cortatim alii Aristid. To. II, p. 5 extr. Stobaeus de bello Theon p. 6. . Maxim. Tyr Serm. XXXV, p. 73. o. II. et til. Galenus de opi secta c. 4. pro exemplo rei praesentis memoratae apponit, non Praeteritae, ut reliqua Indo avs. 5a5. Atqui narratur, quod seri solet Coinparandus est alter locus Il. X, 6 sqq. in verbis Priami. In capito versus Aristoteles i. c. laudat λαοὶ μὲν ς Θινυθουσι, memoriae errore ex , 327. 59o. τεκνα ab αλλο αγουσι βαλGνους τε γυναῖκας Θ, quod Zenodotus legebat: Miti αγουσι. Sch. A. Debuit hoc pro dissyllabo esseret, quod nunc scribitur δῆοι, ve δει γουσι. Nulla utique vis inest voci αλλοι, ita ut ipse facito praeseram. Benti coni αλλο αγου Vulgata tamen extat in edd. Aristot. l. c. et apud Sto-baeum Serm. XLVIII, p. 354. a. βαθυσνους τε γυναιkως Lips. ψαθυονας errore puto. quae tamen notio vocis sit, ad sensum non satis aperto declarant grammatici: πο ου ψεως ζων-σθαι aiunt Hesych et Elymol. Hoc autem quid si non magis intelligo, quam alterum, quod ignoro. Redditur alte cincta. At alio cincia est Diana, nudatis cruribus nec hoc est aut esse potest βαθεως et βαθυς Winckelmannus, parum ibi constans, ex latino arripuit notionem ut DLent feminae, non circa scinora, sed alte tuo mammis cinctaε, aut v sub mamma lato cingulo cinctae sint, mi cinctas quod tamen non magis est βαθέως Dicas esse cinctam subter peplo largo et smplo, sura cincturam defluente ita cinctam seminoin eis βαθεωρ, ἐν L

673쪽

θει intra pepli ambitum hoc saltem serri posset. Diseritior est Apollon Lex. in βαθυπεπλων , ante quam Elossam xciderat vocabulum βαθυκολπιον, quod quoque ex Hosyclito colligas utriquo adiungit βαθυζύνων, et compa Tat cum ἔλκεσίπεπλος, demissis ad talos ae defluentibus vestibus indutas feminas indicans. Vides βαθυμνον eoru venire cum βαθυκολπος, βαθυπεπλος έλκεσιπεπλος. quibus iique argioris et amplioris vestis notio subest, Cum notatione fere partis, ita ut sit βαθυκολπος, habena sinum vestis magnum, quia vestis ipsa It ampla Iam me mineris υνυσθαι, csse simpliciter, vestem induere, disuri itaque si βαθύονος idem quod βαθυπεπλος, veste ampla ad pedes defluento induta. Mirum est, quod Etymologus addit βαθυώνους βαρβαρων γυναικων τὸ

ἐπορτον quod certum sorte locum respicit, aut Aeli, Ii Pors. 55. de mulieribus Persarum ubi Schol. α τὸ χροσσωτας νας ἔχειν, an, ut tanto longiores sint vestes

smbriis assulis' aut, quod probabilius, Odyss. , i, ubi de captiuis Troianis. Apud Pindarum αρτες pN Musis sunt βαθυζωνοι Pyth. IX, a. Quod si haec a me

recte disputata sunt, in consesso erit, etiam ευμνον, καλλίζωνον γυναῖκα dictam, non respectu ronae, sed est, tus, quia ζύννυνται qui vestiunt se, et illa est pulcre di

59a. χροι δ' ἔντε' ἔδυσατο male illatum ἐδυσσατο a. Turnob e Romana, eiecit recto Barnes. In ariet. γPerscriptum υσετο de quo v. ad Γ, a8. n. Vindob.

σῆ Θυμικα παθει, sed ii ἐπιδυαία. υποχωρησας , του, ου αντιταξάμενος Sch. A. cum Sch. r. Nec tamen assequor, quaenam haec ἐπιθυμία sit. Verum tenuit inmines, quod et ex Sch. . . Victi intelligo, quod irastyristinae nunc non amplius era i locus itaque aut des3 Tant Per παλαι, οτε ώργίζετο, aut Per ἐπιλογισμον. At recis Clarho monuit εἴκειν Θυus non esse posse ratiosi cedere, sed usu perpetuo declarare victum ira, ab '

674쪽

ptum, indulgentem irae, Vel alii animi motu et ametui. Sic sup io σῖ δὲ σω μεγαλετορι θυμω Sας Scilicet

nunc arma sumserat Meleager Pro rio motu, animi fuii eiu , concitatus, et anil ante ercti του δ' υρινετο

νορι Θυμλεπας victus adeoque obsequutus, viribus coris poris et animi incitatus. β' καὶ καρτεὶ εἴκων d. M. 445 et al. ουτ κνω εἴκων ουτ φραὀίς τι νοοιο l. Κ, aetaindulgens desidiae ac stupori. Simile est θυα ηρα σε- ροντες indulgentes. εικοντες. l. T IS animi voluntate, non ducum imperio et iussu.τω δ' ου se δωρ ἐτέλεσσαν nunc pro simplici καν. Malim Ionicum δεα τέλεσσαν, quod tamen nusquam lectum video. 595. κακον δ' ημυνε καὶ αυrari: Mori ἡ νευ αυτως, se quoque n. Vindob. και οἴτae alius Vindob 59 . κάκιον δέ κε εγ Venetus: χ πον δέ κεν εἴη. In Schol. tamen γρ. κακιον. Etiam Harlei. κακιον vel χαλεπαν. Est tamen Vulgare potentius . . Nos diebmus minus honorificum. In κακιον, ut in aliis comparativis, Ionibus media si breuis, quae Atticis producta. 598. ἀλλ' - δωροις ερχεο Sch. . , - δωρων Ari- sarchus o ἐστι, μετα δωρων sic quoque vulgatum reddunt Schol. . . An recte intellexerint, ex hoc interpretamento non apparet. ἐπὶ cum tertio casu declarat conditionem propositam, qua minus et inductus aliquis quid praenat. - μισθῆ ut , o τις κεν μοι το3 ἰηργον ποσχομενος τελέσει δωρον - μεγαλω An casus secundus eodem modo dicatur, et an Aristarchus librorum aut alia auctoritate, Mao scripserit, quis L firmet

675쪽

τοὐ φωνοεντα leg φωνεοντα. Apud Pindarum Ol. II, 15 sunt βελη φωναντα nisi altu in locum ante oculos habuit Eustath legitur tamen et ibi in codd. φονευπα. Addit alius Schol in Ven. . χρυσου τιμῆντα A. , 475. Poterat adiici Od. Ia8 ουκέ - τιναξεις σομαι et Σ, 6 τια εσσα γενοιτο μαλλον προς ποσιος τε καὶ υἱῖο Subiicitur tamen in isto Scholio οὐκ ἐπε-η ε 3 παραδοσις, sed usu obtinuit altera lectio Aristarchi auctorit te et risiarchea appellatur, τιμῆς. Nunc autem disputatum est de usu et vi casus secundi quod quis a grammaticis expectaret cum nihil pertius sit quam esse pro δια τιμῆς, ut saepe alia, i. e. ἐν τιμ εσς. sic ὀιλαθίας εἶναι διὰ φροντίδος χειν. f. quoquo ad' 649. At Aistarcbus supplebat, τιμῆς ὀιο εσς Schol. . ait esse mλοικισμὸν κατα πτώσεις. Dixerat tamen 'Oιιηρικον δὲ ἐτιμῆς ἔσεαι, ἀντὶ του τιμῆς μεθώξεις, comparatque usio, ουτ με ταυτης χρεω τιμιῆς, αντὶ του ου χρείαν εχω σε Ελλῆγιυν καὶ Ἀγαμέμνονος τιμῆν. Accesserat Chaeris, laudatis insuper fr. 6o3 6o4. Apertum est in his sim

dium nostrum grammaticum, in graecis quoque, inter

dum haud paruin doctius et subtilius esse, quam quod Alexandrini adhibuerunt. ὀμως Barnes γρ. μως quod alienum. Erichol colligas, etiam ὀμῆς τιμης lectum suillo Emendabat quin quo sic entleius nec male ita dictum esset sic CZ, 57

ubi L Obss Ouως tamen per se nihil habet, quod re prehendas, dictum ut ἴσον, ἴσα, ἴσως, pariter, aeqης

676쪽

Suida ουκέθ' ὁμοίως recte tamen inte retatur μεθωεεις τι Hic. ἀναλκων aberrant Lips rati A. 6OS. Φοῖνιε, αττα, γεραιε, - quod αττα est ap- Pellatio nutritoris, quae nulla alia voco reddi potest Seh. A. Similia sunt in Apollonio h. v. adde cliol. r. h. l. et ad Ody T. II, 3 i. Hesych. Etymol Eustathio, qui

etiam Thessalicam vocem esse narrant. 6ο4 ου τι με ταυτης χρεὼ τιμύῆς. Iam supra ad s. 5 declaratum est, subintelligi κανε ἐπ με, ἐψλικνεῖται μοι non indigeo hoc honore. Veteres tamen grammatici accipiunt in Schol. . L. οὐκ γαθον μοι τοιαυτ τιμη quctu χρεω ut tilitas, lucrum. Verum vidit alius grammaticus in Schol. r. ου χρεία εχω - της τιμῆς. minus bene subiungit καί ἐστι σολοικισμος παρα πτύσεις. quasi με positum sit pro μοι. melius alterum ου τι με

φρονέο δὲ τετιμῆσθαι Διος Dp h. e. Διος μοίρα ex glossatori et BarOcc. versum generosi spiritus bene adhibent aximus

oratio per hos versus prorsus turbatur, quae iis exturi hau bene sibi constat sunt illi repetiti ex di. Κ, 89. so. Tum ipsa sententia est abhorrens, discessum minatur Achilles, tantum abest, ut usque ad mortem apud naves manere velit. Sed voluit is, qui interpolauit decla- raro illud a Ioue etiam id se honoris habiturum, ut nec ab hostibus, castra Achivorum inuadentibus 597.

598, sibi aliquid metuendum esse putet. εχο ἀυτμὴ ἐν στῆθεσσι μένη, κοίνικοι φίλα γουνατ

gatum tuetur alter locus , o adde A, 477. d. tax3a Antiqua sormula: εἰς ο μοι φίλα γουνατ ορ ν quamdiu se movebunt genua, Pro dum vivam Petis

677쪽

tum a vigore, qui in gentibus apud anuquos spem isolet.

6o8. μη μοι συγχει θυμον ὀδυρόμενος - αχεύ-., quod Zenodotus scriptum habuit δυρόαενος ιαρίμ,

h. e. Θρηγων. At ea vox Homerica non est, nec perso. nae conuenit. Sch. A. Idem Pergit: si Aristarchus autem ἐνὶ στήθεσπιν χευων alterum hoc etiam Sehil Victi et Lips memorant, cum Eustathio, et est in no Vindob. At nemo docuit, qua fide vel auctoritate alter utra lectio fuerit subnixa. Praestat senitentiae vi vulgaikiai ιοἰ, t opponatur τῆ Ἀτρειδ ερωι, scribere a. bent Schol. A. et Vict. Statuerat sic Ptolemaeus Meso. nita, cuius Scholion appictum est in Schol. A. et Viet ad s. 61o latetur tamen ipse, sum, Ni παρα&σιν, pra: tulisse alterum μη μοι. συα ToWnt vitiose.6 Io ουδε τι σε χρη τον φιλέειν Apud Eusath. I sodus haec eadem sic exuulisse sertur: τον φιλέοντα ith λεῖν, τον δ' ἐχθραν ἐασαι. Verba sic se habent f r. 4 τον φιλέον έπὶ δαῖτα καλεῖν, τοὶ δ' ἐχθροὶ, σαΙ ινα μη μοι volunt etiam scribi a Gaia . 611 ο κέ με κεχ ο κ με κηδει Canta ratia a Pr. m. Apollon inis ετ et tymol. in κηλε, φροντο,

ubi docetur κηδειν esse ανιαν. Ita tamen debebant grammatici satiem scribereri τε μ κηθει Schol. r. cum Lu

siaib. Etymol. μιν βλαπτειν, λυπειν. Vocem iam vi dimus E, OO.6ia. καὶ ἔμισυ μείρεο τιμης οπι το μείρεο αντὶ μερ leg μέριζε vel μερί in Adiicitur is contra Zonodotum, quod non h. v. sed Lm, xa respicit, bio. Obsi Totus tamen versus hapsodi ingenium prodere videtur Sentit quoquo mecum Iacobs ut video. 6i3. συ δ' υτοθι λέξεο μιμναν λέξεο a λελ hquod alias λέγομαι, obseruante Eustathio. Cur hodinicem non dimittat cum coieris Achilles, est si Dc p Sehol. . . r. Simplicissimum erat respondere, retia

678쪽

ri eum tanquam nutritorem et familiarem, ut abiturus altero die eum secum in patriam reducat. 614. - ω μάλακῆ. Intulerat Barnes male. Retrahi accentus non solet, adiectivo sequente. 6is. φρασσόμεθ η κεν - quod non contradi- eunt haec iis, quae ante s. o dicta erant; sed quod Achillos pudore victus sententiam mutat racli A. Scilicet est ea animi ira et superbia tumentis inconstantia et flu

ctuatio.

magis grammatice, ia quam vulgatum εἰ -

617 618. φρα τάχιητοῦ ἐκ is, νόστοιο μελίατο.F- η πλῆ, τι το φρα νῖν αντὶ του να κεῖται Sch. Α. an vero hoc nouum aliquid et insolens Immo oro hoe sollenne at illud minus sollenne, quod, si οψ α est Iνα, ut e confli ut non subiunctivo sed optativo iungitur. v. ad lib. IV. Exc. III, de Voc. φρα Mihi tamen omnino dubitandum esse videtur, an isto usus σουρφρα, ut hic locum habeat. Quaerendum est prima Io eo, quinam illi sint, de quibus haec dicta sint: οφρα νο- στοιο -έδοιντο Redditur is, citissimo oontorio da

reditu cogitarent scilicet ceteri duo, muges et Aiax. Ita quoque veteres statuunt ita ut Achilles inagna cum inhumanitate et asperitate iubeat amicos suos, modo comiter acceptos, discedere, id quod sensu et mori prineorum hominum repugnat, quoties de honore ei reuerentia erga hospites aduenas agebatur et altera ex a te iracundiae et superbiae Achillis satis conuenit. Videndum itaque an ad discessum Achillis rasino die mrandum referri possit: φρα τάχιστα ἐκ κλισιης νοστοιο μεδοιατο. e Us, Achilles et Phoenix discessum quam celerrimes arent, quod tamen minus conuenit, inprimis propter adiectum ἐκ κλισδο, quae verba ad lysem et Aiacem rem reuocanti Restat animaduersio de usu τουι ρα. omisso. τω τοφρα, ut sit: φρα μέδοιντο, interso

679쪽

dum, donec hi duo roditum parent, interea tecrudi Phoenici sterni iubet. πυκιαι λεχος Apollon Lex το ἐπιμελῶς imo M, ergo, ut sit dictum, si νους πυκνος o δὲ 'Ax-ν, Aa, ἐκ πολλων ματιων τὰ στρώμ ιτα συντοεσθα hoe hau dubie melius. L. Hesych ex Apollon memorantem. 6I8. νοστοιο μεδοίατο se quod ita dixit pro λο r μελοῖντο Sch. A. προνοιαν ποι σαιντο , φροντισαιεν SAbr. antiqua loquendi forma pro parare. Etiam Lai uereditu cogitare. τοῖο M. Bames et . L6 19. μετοι μυθον Διπε. Lips θυμον vitio calami, nisSchol. reddit λογον. 6ao Διογενες Λαερτιαδ . Etiam de Aiacis orationacharactere multa cumulant vetores Schol. . L. Viit. Eusath et primo loco Dionysial in Arto , i5. p. 365 R. Saltem dicendum est, eminere in ea, inprim, quo in abrupta breuitate, ingenium Aiacis ferox, tapiri tamen et candidum quod inprimis, amicitiae pristimetam exiguam aut nullam vim ad Achillis animum ege, inaequatur.

62 I. aa. ου γαρ μοι δοκέει μυθοιο τελε-i iv ὁθω κρανέεσθαι Appicia est in Veneto stigm se excidii

tamen Scholion; in quo sorte μυλιο τελευτὴ melius, plicata erat quam in Schol. r. το τελος του λογω ei legationis consilium ab Lysio expositum. ξ γ G. He grammatici de altera futura tertione cogitant, dum Perperam accipiunt hac prima. a. Vindob. νει όM. 6a5 χρη μιλν - Post hunc versum, interpolauo no ex J Η, 73 acta, in codd. Cant. Mocc Mos Vrati A. in marg. d. Liberi et in Vindob. sequitur ersus: εωέμεν 'Aτρε σ, Ἀγαμέμνοι καὶ Idενελάα. 6a4. προτιὀέγμενοι M. ποτιδέγμ perpetua variatitat 6a5. αγριον ἐν στηθεσσι ετ μεγαλ3rva in Laudat locum Galenus de Hippocr. et Plat plac EI,

680쪽

se: μαρ Ἀχιλλευς δεινον οἰ - θεσσιν εχε μεγαλντορα Θυαόν. memoriter. 626. σχέτλιος οὐδὲ μετατρέπεται φιλουντος ταιρων. μετατρέπεσθαι, quod λέγειν, φροντίον, si vidimus Α, 6o. Is qui νΘυαεῖται τι, conuertit in animum suum, ad eam rem, ἐπιστρέφεται, μεταπεπεται respicit,

σχέτLος bene cum oeppen Potest per exclamati nem pronuntiari seornam a reliquis, ut mox a νηλε durus ille Idem Ουὀ malit accipere ου γάρ. 6 ab Ἀλες καὶ μεν τίς τε κασιγνητοι φονοι ποι γε Duo sunt Scholia Cod. Ven. A. in quo legitur φουῆος. Alterum Scholion ad hanc lectionem spectat, cum stimine is quod omissa est praepositio et casus transpositus

ἀντὶ του καὶ μέν τίς τε παρα κασιγνητον φονέως καὶ προς το πωικο ηθος quod caedis rei exulabant). In altera lectipne φονοιο, nec minus est supplenda alia praepositio, αντὶ φονου, περ ενεκα In hac Arbsiarchus accipiebat κασιγνξτου pro κασιγνη τικου, Ut sup. 563. Idem legebat καὶ μέν τίς τε . quod et n. Vim dob habet. νηλεο καὶ μην τις τε ex Eustath. Iaudat Barnes Vulgata recitatur a Schol. Sophoes Elect aor. at φονῆος etiam Benti memorat e Schol quem se Lysonsem necesse est. Potest tamen ab emendatore processisse, inprimis cum sequatur c 3 και ρ ι D. Schol. . . . Vict Eusath narrant de annuo erissio aedis auctori imposito. Id tamen recentiorum ae- tatum est. Exulat antiquitus iste seu per vitam seu mnec cum propinquis transegerit aut eos placauerit. 629. ποινῆν - vox antiquis propria de pretio pro casso consanguineo soluendo, ad h. l. et ex . l. a veteribus notatur. v. Schol. br. Hesych ad h. l. ποινην, tam σιν τιμωρίαν του ἐπιτιμών. malim, o ἐπιτίμιον Apollon. ποιν , αντέκτισις κυριως δε, τὴν ἐπὶ φονω adde twoI. Eustath pluribus locis Latius, etsi si his appositis, declarat vocem Suidas ποινὴ λέγεται ἐπὶ μονης καταβολῆεχρημάτων.

라틴어 텍스트