Jo. Lodovici Vivis Introductio ad sapientiam. Accurate recognita, & probatissimorum exemplarium collatione restituta. Accedunt annotationes nonnullæ cum indicibus

101쪽

CCLXXX. Hanc ipse & verbir Indicavit , ac patefecit, & exem 'o vitae suae munivit expeditissimam atque certissimam. CXLXXXI. Humana omnis sapien- cum religione Christiana confer tur, coenum est, & mera stultitia. CCLXXXII. Quicquid grave , frudens,sapiens,purum, sanctum religio-d cum admiratione,excla-isu apud gentiles sapientes legitur : quicquid ex illis commenda..' tur, ediscitur, in coelum tollitur: id

ditius invenitur in pietate nostra. CCLXXXIII. Hanc nosse, perfecta est sapientia: juxta hanc vivere', perfecta virtus ; sed nemo vere novit, qui non sic viVat. CCLXXXIV. Vita Christi testatur humanam ejus probitatem: miracula,

102쪽

omnipotentiam divinitatis: lex, Coel stem sapientiam. CCLXXXV. Ut ex probitate accedat exemplum ad imitandum : ex aut ori eate vis ad obediendum : exsapientia fides ad credend2 m. CCLXXXVI. Probitin amorem eli- Ciat, cultum , sapientia fidem. CCLXXXVII. Siquis, quae CHIL STUS praecipit, expendat, comperiet omnia ad nostras utilitates referri: ut nemo nisi maximo suo bono sentiat se

credere.

CCLXXXVIII. Ut nihil est hom ni

gratius,quam fidi sibi, ita nec Deo. nec quisquam bene de illo cogitat, culti mide seipsum credit. CCLXXXIX. Fundamentum salutis est, credere Deum esse patrem, &hujus

Filium unicum JESUM, CHRISTUM, 0 legislatorem nostrum:

ιγ Non novum, in ultima temporum periodo: sed eundem , qui Legem cordibus indidit, eandemque solenni promulga tio aereῖcLma

103쪽

εc ex utroque spirari sanctum illum aD fatum, sine quo nihil agimus, nihil cogitamus excelsum , aut profuturum nobis., - CCXC. Verus Dei cultus est, animum morbis dc pravis affectibus perpurgare, dc in illius quam proxime possumus transformari simulachrum , rit puri 3c sancti simus, sicut de ipso est i neminem oderimus, omnibus prode studeamus. CC XCI. Quo magis te a corporal, bus ad incorporea transtuleris , hoc vitam diviniorem viVeS.CCXCII. Ita fiet, ut Deus cognatam& similem sibi naturam agnoscat,eaque delectetur: ac velut in vero Zc germa- no templo habitet, multo sibi acce-ῖ ptiore, quam ista sunt lapidum dc m taliorum.

CCXCIII. Templum Dei sanctum est, inquit Paulus, quod estis vos. '

104쪽

CCXIV.

vandus est, nec tetro peccasoriatore expellendus.

CCXCV. Corporalia opera sunt ante Deum, nisi condituramo addatur, CCXCVI. In occulti stimis recessibus, procul ab omnium oculis, atqrie adeo in corde ipso, atque in animo tuo scito te habere Deum arbitrum,testem , judicem omnium,etiam cogit tionum tuarum: ut illius praesentiam reveritus, nihil non modo facias, sed nec in animum admittas nefarium, aut

turpe.

CCXCVII. Charitas erga Deum haec

esse debet, ut illum caeteris rebus uni- Versis anteponas, honoremque dc gloriam illius chariorem habeas cuncti. vitae hujus honoribus & commodis. CCXCVIII. Et quemadmodum ami cus , quum amici memoria occurrit, benevola quadam afficitur & pia laet tia: sic curare te decet,ut divina

105쪽

amicissima tibi sint, & proinde gratissis tria, vesierisque in illis multo libentis

sim ea

CCXCIX. Quoties nominari audis Deum, majus quiddam Sc admirabilius Occurat , quam quod possit humana

mens capere.

CCC. Quae de illo rebusque divinis dicuntur, audi, non quomori humana, sed cum magna animi admiratione.

CCCI. De Deo he quid temerEcenseas, aut de illius faetis pronuncies aliter, quam venerabundus & timide. CCCII. Impium, in res sacias jocari , aut dicta sanctarum scripturarum ad lusus, ineptias, aniles fabulas, scommata convertere . ceu quis medicina ad salutem parata coenum aspergat. ad obscoenitatem autem trahere, id vero nefarium, & intolerabile.

106쪽

INTRO D. Ab SAria is CCCIII. Omnia decet illic es admiranda , dc cum ingenti dignatione in 'animos recipienda. CCCIV. Sacris intersis attente ac pie : non ignarus , quaecunque ibi

seu vides seu audis , esse puristima &sacrosancta, spectareque ad iiiunensem illam Dei majestatem: quam adorare facile est, comprehendere impossibile. - CCCVi ita ut in divina illa sapientia altiora semper existimes latere, quam qud possit vis ulla humani ingenii per-

tingere.

CCCVI. Dict, sapientum homi-

Irum, etiam non intellecta, veneramur et

quanto id aequius est, divinis deferri . CCCVII. Quotiei nominari audis JESUM CHRISTUM, toties ve- niat tibi in mentem charitas illius in nos inaestimabilis , & recordatio illiussit tibi dulcedinis & venerationis plena. CCCVIIII. Quum titulum aliquem, 'aut epitheton CHRISTI audis, e tolle te in ejus contemplationem: de D 7 ora,

107쪽

ora, ut talem se praebeat erga te ; Velut . Cum clementem, mitem, placidum, ut talem illum experiare: quum omnis potentem, ut id ostendat in te, ex pes.'mo reddens optimum, ex hoste filium, . ex nihilo aliquid : quum terribilem, ut eos a quibus terrere, ter reat. CCCIX. Quum Dominum vocas, fac illi servias: quum patrem,sec ames, & te dignum praestes tanto patraestiums- CCCX. Nulla res est in toto unive se, cujus,si vel originem, Vel naturam, viresque intuearis, non suppeditet,quo. autorem omnium Deum admireris, Madores.

CCCXL cis Nihil exordire, non

4nvocato prius numine. Deus enim, in cujus manu sunt progressus & exitus. optatos eos tribuit iis asstibus, quos ab apso auspicamur.

CCCXII. cu Laudatur in hanc rem Hippocrastes, i initio artis suae: Non solum, inis, 'uit. agrotus praestare se debet 'Prorri

108쪽

CCCXII. Quicquid aggressurus eS, finem spectato e ubi tu rectum Consilium praestiteris, de eventu ne sis sollicitus. CCCXIII. Illi fide, in cujus potestate sunt rerum eventus.

CCCXIV. Quandoquidem religio Omnis sita est in intimis pectoris, preces

da operam ut intelligas: dc cave ne ore tantum permurmures : sed quum oras, totus & animo & mente & cogitatione Sc vultu in sociis ut omnia secum conissentiant, dc excellentissima respondeant

actioni. CCCXV. Execrantur illum coelestia Oracula , qui opus Dei facit negi

genter. Jer. XLVIII, 1 o. cccxvI. na facientem: seil Se Medicus adhibere curationem, dc deprecari DEUM, ut dirigat opera sua. Confer Prov. ATII, Is, Lo. ο) Preces, excellentissima hominis actio.

aoa aliae, nisi quales heic delinearit.

109쪽

88 Io. Lo D. VI Is CCCXVI. Si in citharoedo tu e est, aliud ipsum ore, aliud fides ejus nare: multo est turpius, quum Deo psallimus, aliud linguam dicere, aliud

animum cogitare.

CCCXVII. Vota nostra sobria sint, ct digna quae a Deo petantur,quae Deus det: ne stulta illum, aut inepta osse dant. CCCXVIII. Sumpturus cibum, recordare omnipotentiae Dei, qui cuncta ex nihilo condidit: sapientiae ac benignitatis, qui ea sustinet: mansuetudinis Zc clementiae, qui etiam inimicos suos pascit.

CCCXIX. Expende quantum illud

sit, tot vitis universitatis mundi hujus , tam Variam quotidie alimoniam iussicere, conservare omnia, & vindicare ab interitu, quo nutu suo tendunt. CCCXX. Nullam neque hominum , ne Lue angelorum sapientiam non modis hoc non posse praestare, sed nec intelligere.

110쪽

CCCXXI. Itaque quum scias te de illius bonis vivere, cogita quam execrandae sit ingratitudinis, quam per- ditae temeritatis,audere te cum illo inrumicitias exercere,cujus beneficio voluntate consistis: non amplius, si nolit ,

futurus. r. CCCXXII. Ad mensam sint omnia pura, cordata, sancta: qualis ille est ,

inter cujus munera tunc versaris: v I. Co. X, 3IsCCCXXIII. Omnis detrachio,viru lentia,atrocitas, cfudelitas a mensa aris 'ceatur , in qua tu sentis Incredibilem Dei erga te suavitatem & clementiam. CCCXXIV. Quo intolerabilius est ,

eum te locum asperitate aut odio in . fratrem contaminare, ubi tu benignam &largam in te lenitatem percipis. . CCCXXV. Quod 'ec gentiles ignorarunt, qui eam ob causam mensae sacra nominabant laeta & festa: ad quam triste aliquid aut atrox dici, fierive, ne fas erat.