Jo. Lodovici Vivis Introductio ad sapientiam. Accurate recognita, & probatissimorum exemplarium collatione restituta. Accedunt annotationes nonnullæ cum indicibus

121쪽

Ioo Io. Lo D. VI vis. CCCLXL Primum exercitus per omne genus patientiae, quantam ostendit animi moderationem , in quanta potentiat impetitus tot tam gravibus contumeliis, nemini maledixit: tantum docuit viam Dei, adversam det status. Vinciri se est passus,qui mun- dum evertere vel unico poterat nutu. s

coeLXIL Calumniam quam patienter tulit Z CCCLXIIL Denique sic gessit sese.

ut nemo in eo potentiam noverit, nisi adiuvandum. CCCLXIV. Rex & Dominus universorum, per quem fecit pater hunc mundum , quam aeque tulit aequari se infimis mortalium & propriam sibi domum, & charis sitis ministris deest. alimenta λCCC L XV. Conditor rectorque

naturae, malorum naturae nostrae era

, Pςr. non stata estiriit, sitiit, delassatus

122쪽

11c dc ad exemplum nostrum. CCCLXVL Tam amicus pacis,concordiae, charitatis,ut nullum vitium magis sit insectatus quam superbiam: & quae illi ac oriuntur, arrogantiam, ambitio nem,contentionem,disiidia, simultates.

CCCLXVIL Ostendens, nihil esse Mur quis vel ab externis sibi quicquam

. arroget,Vel a corporeis ; quum sint asventitia& aliena. CCCLXVIII. Nec ab internis

virtute,quum a Deo dentur Et ob hostipsum tolluntur, quod quis ejusmodi muneribus sese efferat, nec fontem atq; originem agnoscato despiciens eos, ad quorum utilitatem haec a Deo accepit. CCCLXIn Et ad superbiam infrin- gendam, ne quis tanquam rite subditus religioni,& scrutator legis sibi placeat , audivimus ab eo: Quum omnia,

cu) Quae parenthesi inelusimus, veritatem, plenius,scu paτ

123쪽

quae vobis praecepi feceritis.dicite,servi inutiles sumus. VJ CCCLXX. Quanta stultitia est eo rum, qui se exacte Christianos gloriantur 3 & aliis in observanda lege sese anteponunt

CCCLXYL Quum nemo de se norit, an virtutem habeat, μὰ an ille, cui sese praefert, virtute sit locupletior: an ascitus & destinatus in consortium

coele Luc. L VII. Io. En testem veritatis. I x Adest etiam Exemplar Basiliense utrumque: Utrum odio Dei an gratia dignu P. quidem e vulgata Coli. IX. I. repetita textui authentico non respondent. Eius enim hic telior est: Et amorem α' odium non novit homo; omnia ad facies eorum; hominum. Sensum ex Romanen bus expressiit Jo. Perus et Non potes judicare ex facie hominis , an, electus sit, nec ne ξ five prosperitatem respicias. sive adversitatem in oculos incurrentem. Theologastros etiam eo Sadpellat Jo. Mercerus, Parisiensis Pro D lqui cum Salomoni sensum tribuunt, l

124쪽

coelestium, quum sit ipse miseriis sempiternis assignatus CCCLXXII. Idcirco judicium omne de homine homini ademit, caeco Mignaro recessitum cordis: ad se transt lit, scrutatorem pectoris humani. CCCLXXIII. Exteriora enim, quae a sola oculus hominis intuetur, infirma& incerta sunt interiorum signa.

CCCLXXIV. crin Non ergo urict

congressit, quod nonnulli facilini temerarii, non centum, non longissimo convictu, de ingenio , vitiis, aut viris Z tutis

velut dubitandum homini Christiano esse statuerit, de amore DEI erga credentem. Quod nobilissimo fidei nostrae ea- piti de remissione peccatorum repugnero ν Judicium Auctoris de eharacteristice, ac arte cognoscendi aliorum animosa Legi meretur Seipio Claramontius, de conjectandis cujusque moribus ae lati tantibus animi affectibus, ae liberinprimis decimus, qua signa tradidit

ctuum a

125쪽

tutibus clijusquam sententiam in totum feras. , CCCLXXV. Longilumae & onicu- sunt in humano corde latebrae: quae humana acies in tantam caliginem

y CCCLXXVI. Et cum CHRISTUs

universum genus hominum morte sua sibi asseruerit, tantoque precio deservitute diaboli redemerit, nemo aulit contemnere, nemo ludere animam, quam ita Dominus amavit, ut nihil cun status sit vitam suam pro illa eIIun dere: . CCCLXXVII. Pro unionis cruci

fixus est Dominus, dc pro gulu. CCCLXXVIII. Nec speres fore CHRISTO rem gratam, si tu Ode iis, quem ille amat. . CCCLXXIX. Hanc vult sibi referri gratiam, ut quemadmodum ipse Po-

minus nos servos nequam & pessime meritos amavit, ita & nos conserVO

126쪽

ICCCLXXX. Hic

tuam hominum inter se & cum charitatem: hoc est, dinis jecit fundamenta , solvit.

CCCLXXXI. Haec est vita CHRISTI, sapientia

ingenium excedens : aequitate intelligentibus congruens, bonitate cunctos allicienS.CCCLXXXII. Nemo se Christi num esse putet, nemo se Deo esse charum conlidat, si quem odit: quum CHRISTUS nobis homines omnes

commendarit.

CCCLXXXIII. Hominem tibi a

DEO commendatum,si dignus est,ama, quia dignus est quem ames: sin indignus,ama,quia Deus dignus,cui pareas.' Insignis Iocus est Sir. XVII, 22.

CCCLXXXIV. Non jejunia , '. E s non

cx3 Adeo actiones resque nostra ex propo sito magis, quam ex facto aestimantur. Coas Luc. XXI. 3.

127쪽

166 Jo. Lo D. VIVIs non erogatae opes Omnes in pauperum usum , hominem Deo gratiosum reddunt: sola hoc praestat Maainum charitas, hoc nos Apostolus ejus docuit.

CCCLXXXV. Nullum videbis ho

minem, quem non existimes debere tibi esse fratris germani loco, ut ejus rebus prosperis gaudeas, adversis doleas, juvesque quantum erit Opis tuae. CCCLXXXVI. Non natio affectum hunc minuat, non civitas, non cognatio , non professio, nsn conditio, non ingenium. tInus est omnium pater Deus: quem tu edoctus a CHRISTO, quotidie patrem compellas : qui te fialium agnoscet, si tu ejus filios fratres

non agnoveriS.

CCCLXXVII. Ne sit tibi turpe se

trem illum habere, quem Deus non dedignatur filium. CCCLXXXVIII. Pacem & concis diam Jc amorem invexit Deus.

128쪽

CCCLXXXIX. Partes

nes, & privatas utilitates cum aucω, damnis, sicut etiam dissidia, rixas, conmtentiones, bella, diabolus, peritissimiis horum artifex.

CCCXC. Deus, quia vult nos sal vos, spargit benevolentiam: diabolus, quia perditos , inimicitias. CCCXCI. Concordia etiam pusilla coalescunt: discordia, maxima distapantur.

CCCXCII. Qui pacem, qui conco diam student inter homines vel conciliare , vel conservare sartam tectam, ii filii Dei vocabuntur,teste CHRISTO: hi vere sunt pacifici: de quibus ipse loquitur. Qui vero discordias serere. charitatem hominum inter se rescindere, ii filii diaboli. CCCXCIII. Summum inimicitiarum,quo belluarum feritatem omnium

homo superat ca9 bellum, scito remE 6 esse

- Quo sensu Pax est status homini, quate nus a Brutis distinguitur , peculiaris

129쪽

esse non hominum, sed quod verbum ipsum loquitur, belluarum.

CCXClV. Quam detestatur natura, quae hominem inermem genuit, ad inansuetudinem dc communicationem vitae: aversatur Deus, qui penitus vult& imperat mutuam inter 'homines

omnes charitatem.

CCCXCv. Nec quisquam homo hoivini vel bellum facere, vel nocere potest sine sCelere. CCCXCVI. Si quem arbitreris iniquo aut infenso esse in te animo, nutilum laborem aut operam refugias, dum illum quacunque ratione lenias.

M places tibi.

Praeesare Cicero e Duo, inquit, sunt genera decertandi unum per disceptatio nem, alterum per vim; cumque illud proprium sit hominis: hoe beluarum . confugiendum est ad posterius , si uti non licet superiore. Quare suscipierida quidevella sunt eam ob caussam,ut sine iniurIa in Pace vivatur. Ossic. I, ιι init Onf. supra S. LVII.

130쪽

INTRO D. AD SAν. Ios. CCCXCVII. Neque in ea re vel precibus, vel obsequio, vel fortunis Parcas , modo tibi gratiam omnium 'pares, celerem viam ad gratiam Dei. CCCXCvIII. Neminem irriseris, cogitans quod uni alicui accidit, posse cuivis accidere. Age potius Deo gramitas , quod te extra eam sortem potuerit: & ora, tum tibi ne quid tale accidat , tum illi sic afilicto Ialtem rem dium aliquod, vel aequum animum:

ipse subveni, si potes. - CCCXCIX. Crudelis animi est . a alienis malis gaudere, & non misereri

communem naturam.

CCCC. Esto hominibus misericors,& consequere a Deo misericordiam. CCCCI. Fortuna & casus humani sunt omnibus communes, unicuiquet minantur, unicuique impendent. CCCCIIL Hoc amore hominibus, debito, nihil existimato posse te fis. Cere aptius & congruentius,' quam si marimum bonum , hoc est virtutem,

E et eis