Jo. Lodovici Vivis Introductio ad sapientiam. Accurate recognita, & probatissimorum exemplarium collatione restituta. Accedunt annotationes nonnullæ cum indicibus

131쪽

rio Jo. Lo D. VIVIs taeis procuraveris: s studueris,ut omnes, si potes, utique quam plurimos reddas bonos.

CCCCIII. Nihil magis amori gi sIonum , nihil damnosius aut deterius feceris , quam si quos malos reddideris vel suaubus, vel exemplo, vel ullo alio

incitamento.

CCCCIV. Primum omnium & δε-licissimum est, si ames etiam odiosus: sed jucundissimum quoque est, & ma

xime tutum, amari.

CCCCV. Nullae certiores spes, . quam certae amicitiae.

CCCCVI. Nullum potentius satellitium, quam amici fideles. CCCCVII. Solem e mundo tollit,

qui e vita amiciciam.

CCCCVIII. Sed vera oc solida &

duratura amicitia , tantummodo est inter bonos, inter quos facile amor coalescit.

CCCCIX. Mali nee inter se amici

132쪽

CCCCX. Ut ameris, certissima est.& brevissima per amorem via r nihil enim sic amorem elicit, ut amor. CCCCXI. Conciliatur quoque virtute , quae natura sua amabilis est, ut vel ignotissimos ad se amandum invitet& trahat. CCCCXII. Tum etiam virtutis Ggnis, mansuetudine, modestia, pudore humanitate, comitate, affabilitate: si nihil vel dixeris, vel feceris, quod arro gantiam, aut insolentiam, aut petulantiam, aut obscoenitatem resipiat:

omnia sint dulcia, mitia, lenia S pura. CCCCXIII. Amicitiae venenum, si ames tanquam osti rus: & amicum sic habeas, ut putes posse inimicum fieri.

CCCCXIV. Salutare illud: Odi

tanquam amaturus.

CCCCXV. In amicitia nulla si ini,

micitiae cogitatio. Quem habes ami-Cum , ne credas futurum unquam inimicum : alioqtii infirma & fragilis erit amicitia.

133쪽

lI1 Jo. Lo D. VI vis CCCCXVI. in qua decet inesse fidem, constantiam, simplicitatem, ut de inimico nec ipse suspiceris , nec suspi

cantibus aut deferentibus aurem ac commodeS.CCCCXVII. Vita non est vita suspicacibus, aut timidis, sed assiduia

mors.

' CCCCXVIII. Ne in alienas vitas inquiras, ne ve curiosius scruteris quid quisque agat : multae hinc suboriun-

tur simultates.

CCCCXIX. Et qui haec faciunt,

suorum solent esse incuriosi,sienorum solliciti. Stultum est, alios tam probὸ nosse, seipsum ignorare. CCCCXX. Nec amare tantum homines debes, sed etiam quos aequum est revereri, ac inter eos honeste versari& cum decore, in quo est officium

vitae communiS.

CCCCXXI. Ne putes nihil interesse, ubi, cum quibus, apud quo

134쪽

DE CONVICTU

HOMINUM.cCCCXXIII tibi inter homines

modestia, S moderatio in universo corpore : & praecipue in oculis

φ Pertinent ista ad Doctrinam de Decor Est autem Sc generale quoddam . quod tu Omni honestate versatur: & aliud, huia sub lectum , quod pertinet ad singulas par te is honestatis. Cicer. OT I, 27. quem Iocum eleganti Commentatione illustravit, praeclare de his literis meritus. Omelissus. Ad posterius pertinet Τοin incessu totoque habitu corporis ; εcinaequalitatem praecipue hominum supponit, ac quemlibet suo statui, caeterisque ς a m convenienter se gerere juber. Specialior pars est morum Civilitas, alliis ciendi amoris caussa; quae vel venii sta intem actionum ostendit, Iel amabilitatem; illam la bienseansa, hane la bonael graca, significantibus utique vocabulis, adpellant Galli. Sed &exeri ea civilitas potest debetque, sermone . nutu, gestus opere. Absit adulatio: Λbsit & affectatio.

135쪽

oculis, ac ore toto: a quo absit species . omnis fastidii & contemptus, absit gesticulatio &lascivia: serenitra illud

quietudo exornent, argumentum an

mi ad eum modum affecti. CCCCXXIII. Solum humanae faciei tegumentum decorum in primis & f vorabile, modestia & verecundia, qua nudis nihil dici potest foedius, aut de- testabilius. CCCCXXIV. Desperanda illius salus, 'quem desit pudere malefacere. '' Disce vero te ipsum multo magis quam '' alios revereri r

CCCCXXV. Nec vultus sit in atrociatatem , aut severitatem nimiam compositus , unde colligitur Devus impotens animus.

CCCCXXVL Risus ne sit frequens,

aut immoderatus, ain cum Clamore &

- Sed vertim veto tritum illud ; saepius non idem esse, eum duo faciunt idem. Insuper distincti sunt: qui indecenter Vivunt, ec quibus decorum deest.

136쪽

Concussione corporis, nec in cacchinnum aut iret sum exeat. CC XVII. Nullam esse rem talem existima, quae te tantopere queat exhilarare, ut ingentem attollere risum Cogat.

CCCC. T I. Sed risus potest esse Causa aliqua, icii sus nulla. CcXXIX. Irridere bona nefas, mala crudelitas, media stultitia: probos impium, improbos saevum, notos immanitas, ignotos dementia: denis

et hominem, inhumanum.

CCCCXXV. oculi sint quieti, ma nus ne ludibundae, ne gesticulatrices. CCCCXXXI. Nec assuesce quenquam caedere: ex talitro venitur ad pugnum, hinc ad fustem & ferrum. CCXXXII. Solos bonos vero ac germano honore prosequere veneratione animi nascitur. CCCCXXXIII. Magistratibus riorem honorem exhibe, illisqueaudiens ello, etiam si gravia dc molestia

137쪽

imperent: hoc enim vult Deus, propter publicam quietem. CCCCXXX. V. Divitibus cede, ne irritati dc tibi & aliis bonis noceant. CCCCXXXV. Seni assurge, re- 'vel itus aetatem'rerum usum, prudentiamque , quae in illa Gesse solet. Honorationi alienae non modo paria facito , verum etiam juxta praeceptum Apostoli , praeverte. Salutantem non Te- Taltitare nec feliciter precanti felici

ter reprecari. si id factum cognoscas ,

O Tradit, ut vides, varias hominum ob Statum ac munera, aetatemque distinis Riones. Certe senium officii honorisque fundamentum in sacris quoque dicitur. quoniam in Sene prudentia , pietas απολυπειώσι praesumitur. Sirae. XXV.

138쪽

αot extremae barbariei est, aut incuriae socordi itimae. Quam exiguae res sunt, Ee nullius impendii, salutatio, affabi-1itas, comitas, honorὶ at quam ma-Gnas amicitias conglutinant exhibitae. dissolvunt praetermissae 3 Quanta est bonarum rerum ignorantia, nolle multorum benevolentiam tantulo redimere Θ Generosissime ut quisque est, &optime educatus, ita se maxime mitem omnibus 8c comem praebet: ut fastidium & ferocia ex vilitate sunt, aut hebetudine, aut imperitia, unde in bonas φrtes eruditio, Humanitas nuncupata est. Ipse si non salutare, aut resalut re, negligentiae magis ascribito, vel inconsiderantiae, quam contemptui. Parum blande aut honorifice appellatus, seu moribus, seu naturae attribue, non malitiar,vel odio. Hisce interpretationibus ac similibus, sanctam tibi ac jucundissimam parabis Vitam et quippe omnes diliges, nec a quoquam te ose

sensum Mbitrabere. Vetus dictum: ut

139쪽

verax, ne suspicax: hoc verbis novum, sententia priscum, ut quietus , ne su- lspicaX. CCCCXXXVI.Neminem eontemnere videaris, non vultu, non verbo, non

facto aliquo.

CCCCXXXVII. H Praeclara ista de officiis humanitatis monita. Docet etiam quam Latini placentiam, atque, ut Casa ubominad characteres Theophrasti ob-- servat, P LACOREM voearunt. Equi dem illam vitiis velut quan4am adulationis speciem adnumerat Theophrastus p non tamen omnis damnanda est. Testem arbitrumque infallibilem habeo Paulum. cujus hoc monitum extat. ἡμιων τω πληπιον αρεσκέτω εις MRO XV. Q a sensia probari potest illud Biantis; Civibus placere omnibus stude, si in urbe imbitare . velis: habet enim id multum gratiar. Contra vero fastus ae superbia sempex

nocuerunt.

0 Plina suggerit argumenta, 'ex aequalis cumprimis naturali, Ptifendorsit ,

140쪽

INTRO D. AD SAP. II 9 CCCCXXXVII. Si inferior es, quissia Periorum ferat se contemni abs te 3 sin major , irritas δc avertis minorem

CCCCXXXV ΗΙ. Intolerabilis est

Contemptus, propterea quod nemo videtur sibi tam vilis, ut contemptum

mereatur.

CCCCXXXIX. Multi laborant ut

a contemptu se vindicent: sed plures, ut de contemptu. CCCCXL. Nec quisquam tantus-- est, quem non aliquando fortuna indigere minimis cogat. . CCCCXLI. praeter haec omnia,nullus est contemptibilis, quem Deus fi

lium dignatur, niti in hoc Dei judicium

contemnas.

CCCCXLII. Et saepe quem homi

nes contemptu dignum putanti si perscrutarentur , veneratione & ador tione dignissimum comperirent.. CA