Jo. Lodovici Vivis Introductio ad sapientiam. Accurate recognita, & probatissimorum exemplarium collatione restituta. Accedunt annotationes nonnullæ cum indicibus

141쪽

DE VERBIS.CCCCXLIII. T Inguam dedit Deus

hominibus, ut sit ι strumentum societatis & communi nis , ad quam natura hominem homini conciliat. CCCCXLIV. Haec magnorum Acbonorum S malorum est causa , pr9ue

utaris. VI Scite Jacobus Apostolus as similavit eam clavo navis. Freni sunt illi injiciendi, & cohibenda, ne vel aliis , noceat, vel sibi ipsi. CCCCXLV. Nullum est peccati ut facilius instrumentum, ita nec CL brius.

CCCCXLVI.

D Jae. III, 4. τὸ quo maxima

- navigia, tametsi exiguo instrumento reguntura . Duam parvum membrum tin

gua Z ratione habita eorporis humani quanto minus, facta comparatione 34

142쪽

INTRO D. AD SAP. I a1 CCCCXLVI. Nemini conviciun

feceris, neminem execrerisinemini noceto , non modo in re, sed nec fama atqiae existimatione.

CCCCXLVl I. In neminem petu Imtius aut procacius debaccheris, veIeffusius ac iminoderatius invehare, etiam lacessitus & laesas: magis enim te & apud Deum , de apud homineucordatos laedes , quam illum ipsum cui - maledices CCCCXLVIII. Convicium convicio regerere, est lutum luro purgare. CCCCXLIX. Minitari, mulier μIarum est, nec probarum. CCCCL. Nec fis tam tener, ut veI-bulis transverbereris, CCCCLL Nec facundiam exegeean caninam, nec diserti laudem affectes imesienam contumeliam, in quem infan- tem Sc mutum esse, satius est CCCCLΗ. Alios reprehendeTe naesh sollicitus. Hoc

143쪽

Iaa Io. Lo D. VI vis. CCCCLIII. Verum reprehendens ne

ut are acerbiri e , aut atrocitate ulla , vel borii. fac ut objurgationis amarotialiquid admisceatur dulce. quod plagam leniat, si quam facis. CCCCLIV. Modo ne fructus pe-

Teat . reprehensionis, dum rem studes nimium mitigare: neu in assentatio nem prolabaris.

CCCCLV. Assentatio deforme viarium : turpe illi qui dicit, perniciosum ei qui audit. CCCCLVI. Nec putes rem ullam

esse tantam, ut a recto & vero propter eam sustineas deflectere: non noc abs te opes, non minae, non mortis metus M certum periculum extorqueant.

CCCCLVII. Sic tibi Zc autoritatem para is, & fidem, ut oracula putentur esse quaecunque dicas: aliter despicie-

xis , indignissimus judicaberis , qui

vel audiare. l

144쪽

sticano, vel imperito, sed nec accurato, aut affectato nimis : ne, quum loquendum sit ut intelligamur , sermoni tuo interprete sit opus. CCCCLIX. Nec contumeliosumo usurpes sermonem , aut reprehenso- Titina, aut rigidum : sed neque blandum ι aut fractum , aut adulatorium.

CCCCLX. Est quiddam me diocre, quod nec suam digni

tatem abiicit, nec alienam tollit. CCCCLXI. Lascivia & spurd sermone extirpanda, ut a cibis vene

num a

CCCCLXII. Nec celeritatem in lo quendo nimiam suscipias, nec ut cogitationem praeverrant verba : nec re. F 1 spon-O Sed quam dissicile obtentu hoc μεανὶ

Praecipue naturae Cogitemus inclinatici nes, quae cuilibet SUUM impellita est. Eo diligentior huic rei opera danda est, cu . Tandumque, ut siquid forte ex ignorantia delictum est, solicitiori Linguastodia usuque cineadcvlu,

145쪽

Jo. L o D. VI v I g*ondeas, antequam qua de re agatur plenὸ intellexeris . de quid ille, cui r spondes dixerit , senseritque. CCCCLXIII. Rarissimum debet esse illud Ciceronis, quicquid in buccam tti meritis soli Attico dictum, ac nescio an usquam admittendum: quum inter amicos cavendum sit, ne quid dicamus, quod amicitiam dirimat, aut laedata

CCCCLXIV. Quam turpq illud MPericulosum ; Gingua quo hJ CCCCLXV. CHRISTUβ Domia

astus noster, sciens ex loquacite plurima oriri mala, de illa in primis quae pugnant cum capite legis suae,rixas , discordias, simultates :. CCCCLXVI. Ad circumspectionem loquendi interminatus est : De Omni verbo ocioso, quod homines fuerint loquuti, reddituros eos rationem indisquisitione illa mundi. υCCCCLXVII. b) Ita tamen non absque Ductu sciscitabe ris, 'in iter loquendum est. Matth. XII, 3s. Extat Bernardi,de TRIPLICI CusTODIA sermo. ubi

146쪽

CCCCL H. Idcirco Psalmista iiD

' quit: Pone custodiam ori meo, dcstium circumstantiae labiis meis.

CCCCLXVIII. Ne sis in sermone

immodicus,ac ne multus quidem,ne veaudiri velis lus: est enim in loque do vicissitudo, etiarn si cum imperitissii mis agas, aut vilissimis. Sed nec adeb. rarus aut tardus, ut ipse te auscultaret existimeris,idque facere, quod singula tua verba singulae tibi rosae videantur. CCCCLXIX. Inter prudentes prael stat audire . quam loqui. Sed est locus ubi tacere tam est vitium, quam loqui quando non oportet. Nulla voluptas' est tanta, quae comparari queat coli quio prudentis hominis ac diserti. F 3 CCCCLX

Praeter alia, si, inquit,de omni vel otiosis verbo, quodcunq; loquuti fueri ut homines, Deo sunt reddituri rationem in die - iudieii: quanto districtius de verbo mendaci. mordaci,iniurioso de elat. M lascivo de adulatorio M deuastoso. iudicabuntur.

147쪽

CCCCLXX. Ne sis nimius perhon- . lator: est enim molestum&odiosum. Noris 3c illud Horatii: Percontatorem fugito, nam garrulus idem est.. CCCCLXXI. In disserendo ne sis, . contentiosias, aut pertinax. Si verum audias, hoc protinus silentio reverere , illique tanquam di rei assurgito. CCCCLXXII. Sin non audias, nihilominus concede hoc vel amico, vel modestiae tuae: praesertim ubi nullum neque mores probi detrimentum acciapiunt, neque pietas. CCCCLXXIII. Supervacanea est contentio , si non adsit proficiendi speia CCCCLXXIV. Arrogantiam, aut ja ctantiam, aut seperbam & studiosam

auctoritatem non ferunt homines, ne in maximis quidem viris, dc omnem Iaudem meritis.

CCCCLXXV. Ne erbis quod scis

. stent es, sed rebus te ostende scire.

CCCCLXXVI.

148쪽

CCCCLXXVI.

jucundum ris esse aliis audientibus.

CCCCLXXVII. Cave

facias, quod securus nor celetur. sed si fecisse contingat, nemini detexeris. quod taceri vis, prior ipse taceas: sin detecturus es, vidcietiam atque etiam cui. Arcanum quid, aut celandum, maxime amico quum committis, cave ne locum admisceas, ne ille jocum ut referat, Occultum re tegat.

CCCCLXXVIII. Tibi ver3

arcanum creditum, accuratius

fidesitis custodi, quiui depositam

pecuniam. CCCCLXXIX. Nihil erit in hum

na vita tutum, si tollatur secretorum fides.

CCCCLXXX. Siquid promiseris . . praesta, etiam si res sit ardua in primis,

149쪽

Io. Lo D. VI v Isα , saltem ut ligatam alterimam fidem solvas.

CCCCLXXXL Si quid tibi sit pro

missiam,ne exigas. acrior semper in te iudex, in alios. CCCCLXXXII. Existimare decet te, homines habere sensum, ratione mmentem, judiciuma ne speres te illis posse persuadere, malefacta esse ben Laista, intcontrar nec falli posse rebus simularis, tectis, fucatas, adumbratis et Quaeetandem produnt se, &fiunttantoridiores ac invisiores,quamOPrius o

aeultiores fuerant.

CCCLXXXIII. Insessis enim an mis accipimus ea quibus sumus dein

CCCCLXXXIV. Ideo Conin

sultius est omnia esse aperta, nu

da, simplicia

CCCCLXXXV. Nam etsi aliquando. veritas initio odiosa sit: deinceps tamen nihil in amabilius, aut gram

150쪽

INTROD . An SANCCCCLXXXVI. Laborat aliqua , do veritas, nunquam opprimitur.

CCCCLXXXVII. Nec mendacii utilitas solida est, ac diuturin

na e nec Veritatis damnum diu

nocet.

CCCCLXXXVIII. A mendacio ta quam corruptela quadam abhorreto: nihil est enim humanae conditioni abjectius: ut quod illam procul a Deo separat, diavolo similem ac manci pium facit.

CCCCLXXXIX. Deindὸseu tardu

seu celeriter, mendacium deprehendiatur , Vertiturque mentienti in turpem ignominiam.

CCCCXC. Quid despectius,aut vi

lius mendace CCCCXCI.si mendaeem te norint,' nemo eredet tibi, etiamsi assirmes verissima. CCCCXCII. Contra si veracem majorem habebit fidem nutus tuus, F e quam